zondag 22 juni 2008

Waverveen & Jericho

Een berichtje dat wat op zich heeft laten wachten. Een tijdje geleden was ik uitgenodigd bij het verjaardagsfeestje van een vriend in het westen van het land. Toen Sander en ik de route daarhen aan het uitstippelen waren, zag ik dat we vlak langs Waverveen zouden rijden. Met een heel kleine omweg zouden we ook langs Vinkeveen, Waverveen, Mijdrecht en Uithoorn komen.
Zonder al te veel moeite kreeg ik Sander zover een kleine omweg te maken.
In Waverveen ben ik geboren en heb ik gewoond totdat ik 8 was. Het was echt een heel klein dorp, twee straten een rabobank en een gereformeerde kerk. Hat was raar om er weer eens langs te rijden. Inmiddels was er veel veranderd, er waren nette fietspaden aangelegd en verkeersdrempels om het verkeer langzamer te laten rijden. Maar de Cliffordsweg was nog steeds eng, bochtig en smal en het tegemoetkomende verkeer reed maar hard. De rabobank was inmiddels weg, maar de gereformeerde kerk stond er nog.

Met Skeet Ulrich

Verder nog iets over mijn hobbies, ik kijk tegenwoordig graag Jericho. Een Amerikaanse serie over een klein dorpje. Op een dag zien zij in de verte allemaal paddestoelwolken. Zijn alle steden verwoest door atoombommen? Was het een ongeluk of een aanval? Bestaat de regering nog? Maar na een tijdje komen ook andere vragen opzetten. Wie bevoorraadt ons? Wie levert onze energie? Wie levert onze medicijnen? En alle andere problemen in een klein stadje blijven ook een rol spelen. Gaat de zoon van de burgemeester zijn zwangere vrouw verlaten voor de barmeid? Gaat het populaire meisje wel uit met de knapste jongen van de klas? Het is een leuke mix van spanning en soap en langzaam maar zeker komen er steeds meer vragen op over het voortbestaan van de samenleving wanneer steeds meer onderbouwing van die samenleving verdwenen lijkt.

Waverveen
Jericho op TV
Jericho in de bijbel

zondag 1 juni 2008

Éénendertig jaar

Sander was een tijd geleden jarig en gisteren vierde hij zijn feestje. Wat mij betreft een geslaagde avond. Er waren weer allerlei vrienden, ook wat mensen die van ver moesten komen en het was fijn om weer eens met iedereen bij te praten. En er zijn meteen ook weer wat beloftes uitgewisseld om bij elkaar langs te gaan en spellen te spelen. Ik heb weer flink reclame gemaakt voor één van mijn favorieten, Serenissima.


Sander werd ook nog verrast met een rugdrager, een soort grote rugzak waar een peuter in past. Zodat we deze zomer weer eens wat lekkere wandelingen kunnen maken. Vorige zomer hebben we met veel plezier gebruik gemaakt van een buikdrager, maar daar is Francis nu echt te groot en te zwaar voor. Dus ik hoop dat dit een succes wordt.

En zo ging het vorig jaar

In treurig nieuws, een oud-collega van het Burma Centrum is afgelopen dinsdag onverwacht overleden. Ik heb in mijn tijd daar veel met hem samengewerkt en ik kan maar moeilijk geloven dat hij er niet meer is. Hij leed aan hartklachten en dat is hem nog vrij onverwacht fataal geworden. Maandag zal ik samen met Sander de begrafenis bijwonen.

Some time ago, Sander had his birthday, but he celebrated the event yesterday evening. It was a very fun evening, lots of friends attended and some came from a long way away. It was great to catch up with everyone again. We immediately exchanged promises to visit each other more to play some games. I lobbied for my personal favorite of the moment, Serenissima.
Sander was gifted with a backcarrier, a sort of backpack which can carry a toddler. Last summer we used a stomachcarrier to go for walks with Francis, but he really is too big and heavy for that now. So I hope this will be a succes.
In sadder news, an old colleague of the Burma Centre unexpectedly passed away last tuesday. In my time there I worked with him intensively and I find it hard to believe he is no longer with us. He suffered from heartcomplaints and this killed him quite suddenly. On monday I will attend the funeral with Sander.