Ribes

Ribes

Translate

zaterdag 29 december 2012

Jubileum

Gisteren was het weer zover, het jaarlijkse interfeestdagenfeest. Als sinds 2007 organiseren Sander en ik tussen kerstmis en oud & nieuw een spellendag. Voor het vijfde jaar op een rij, dat is wel een jubileum waard! Een uitgelezen kans voor ons om weer eens een spel te spelen, vrienden te zien en lekkere hapjes te eten.
In het verleden stuurden we Francis naar het kinderdagverblijf en konden wij in de middag ongestoord een spelletje spelen. Maar nu is Francis al groot en speelt hij graag mee en Elvira sinds korte tijd ook. Dus in de morgen hebben we Francis en Elvira naar Buitenschoolse Opvang en Kinderdagverblijf gestuurd, wij hebben het hele huis opgeruimd en spellen tevoorschijn gehaald. Om 12:30 ging Sander de kinderen weer ophalen en om 13:00 rinkelde de deurbel.

In de middag was het redelijk rustig. Er waren nog kindjes langs. Vriend R. had zoon R. meegenomen en hoewel die flink wat ouder is dan Francis hebben ze toch samen heel lief Pitchcar gespeeld. Een kinderstoel werd gebruikt als uitbreiding van het parcours. Even later kwam ook vriendje K. Hij zit nu bij Francis in de kleuterklas, maar heeft ook bij Elvira op het kinderdagverblijf gezeten. Hij heeft een groot deel van de middag met Elvira het Nijntje-spel gespeeld. Nog wat later kwam ook vriendje M. van Francis nog langs. Ook zij hebben lief Pitchcar gespeeld en met de Dardabaan van Sander. En even later vonden ze ook nog The Legend of Drizzt board game om met de popjes te spelen. En al die tijd vermaakte ik me met Vroeger of Later en Set.


Ondertussen bleven er maar mensen binnekomen en al snel zaten we te spelen aan drie verschillende tafels. Inmiddels was het ook tijd voor het eten. Ik had zelf gezorgd voor linzensoep, er was nog meer soep, indonesisch smoorvlees en veel meer. Twee vrienden hebben zich verdiept in de succesvolle fantasy-reeks A Song of Ice and Fire van George R. R. Martin. Sinds deze reeks is verfilmd, komt er veel meer merchandise van op de markt, waaronder een kookboek met recepten van de serie. Vrienden J. en R. doen hun best om die recepten te maken en te laten eten. Vriendin R. nam Sprinkhanen in honing mee. Best creepy, je kon de pootjes en oogjes zien zitten. Een beetje alsof je zeer krokante chips eet. Niet voor herhaling vatbaar, te creepy wanneer de restjes exoskelet tussen je tanden komen. Vriend J. nam gevulde pepers mee met kaas en ui. Erg lekker. Vriend P., die we veel te weinig zien, had een heerlijk dessert van slagroom, kwark en fruit uit blik mee. Dat was allemaal tot een heerlijk, luchtig, romig en fruitig toetje geklopt.


Nadat iedereen met allerlei lekkers zijn buikje rond had kunnen eten, werd er natuurlijk verder gespeeld. de kids waren inmiddels doodmoe en gingen naar bed en wij gingen door met Ravenloft de boardgame, Legend of Drizzt, Set, Dungeonville en Eclipse en Hive. Op een gegeven moment waren er vier tafels druk bezet. Tot 01:00 is er flink doorgespeeld en daarna konden wij vermoeid naar bed.


Het was een heerlijke, drukke dag en ik was heel blij om iedereen weer eens te zien, spellen te spelen en lekker te kunnen eten. Het is ook leuk om te zien hoe er nu meer en meer kindertjes komen op deze dagen en ze leuk meespelen. Mijn doel om de kids ook het spellen-virus mee te geven komt zo steeds dichterbij. En wie weet kunnen we op die manier ook ouders zo ver krijgen dat ze eens een spelletje spelen.




donderdag 27 december 2012

Kerstdagen 2012

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

zaterdag 22 december 2012

De kortste dag

Gisteren was het midwinter, alweer een jaar voorbij en nu beginnen we weer aan de start van een nieuw jaar. De zon is langzaam (onmerkbaar) op de weg terug en binnenkort kunnen we weer sterkere zonnestraaltjes voelen.

Wij hebben ons al helemaal voorbereid op de komende winter. Er liggen al twee kerstcakes klaar. Er ligt weer een gans in de koelkast en allerlei andere lekkere hapjes om ons door de donkere dagen te loodsen. Verder staan er ook peren te trekken in azijn. De winter kan beginnen, ik heb er zin in.

Verder heb ik ook even te tijd genomen om terug te blikken op het afgelopen jaar. En het is toch wel een druk jaar geweest. Vorig jaar om deze tijd hoorde ik dat ik in januari 2012 bij de gemeente Den Bosch kon blijven om de aanpak van ouderenmishandeling vorm te geven. Sander begon bij Planon in Nijmegen. Toen scheurde Sander natuurlijk prompt zijn achillespees. In april ben ik op zoek gegaan naar nieuw werk omdat ik toch tegen het einde van een contractperiode aankeek. Toen brak Elvira prompt haar sleutelbeen. In juli ben ik begonnen met een nieuwe functie bij de gemeente Gennep. Francis brak of scheurde niks (ik verwachtte eerlijk gezegd wel iets) maar begon in november met zwemles, wat hij erg leuk vindt. Hij is al door naar het volgende groepje. Erg druk en stressvol, dus ik hoop volgend jaar op een wat rustiger jaar.

Inmiddels geniet ik van een welverdiende kerstvakantie.

dinsdag 18 december 2012

Kussen!

Nadat ik twee Kindle Sleeves heb gemaakt, heb ik echt de smaak van het handwerken te pakken gekregen! Ik heb een kussensloop bebreid. Ik had in de woonkamer al jaren een groot kussen van de IKEA (ik had hem in het marineblauw, dat lijkt er niet meer te zijn). Hij paste heel goed bij de bank (maar dan blauw) die ik indertijd had. De bank is er nog, maar de hoes is inmiddels donkergroen geworden (ook niet meer te krijgen kennelijk). Verder hadden we nog twee stoelen in een bruine streep. Dus het blauwe kussen stak een beetje vreemd af. Bovendien waren verschillende knopen losgesprongen. Een nieuwe hoes dus.
Met ongeveer acht bollen merinowol (het was even slikken) van het merk Lana Grossa Bingo hebik een kussenhoes met flink wat kabels kunnen maken. Ik ben er een week of 6 mee bezig geweest en laatst heb ik het in elkaar kunnen zetten. En het staat fantastisch. Deze kleuren passen veel beter bij de nieuwe meubels. Ik heb gewerkt met groen, bruin en gebroken wit.

Detail van de grote dubbele kabel in het midden. 

Ik heb 144 steken opgezet. Eerst heb ik een rand gebreid van 1recht, (2averecht, 2recht) x 35, 2av, 1r. Dat 10 pennen herhalen, voor een mooie strakke rand. Daar moeten straks de knopen op gemaakt worden. Daarna in het midden een dubbele kabel van 16 steken. aan weerskanten 3 dikke vlechten van 12 steken, iedere keer gescheiden door een baan van 2 av, 1r, 2av. En toen weer afgesloten met een rand van 11 pennen 1r (2av, 2r) x 35, 2av, 1r. In die laatste rand hield ik iedere 28 steken ruimte open voor een gaatje, waar ik dan later een knoop doorheen kon doen. 


Toen de lap afwas, heb ik hem eerst nog voorzichtig op de handwas gewassen, uitgespoeld met azijn en toen vastgespeld op een handdoek, om te rekken en de vorm te fixeren. Toen heb ik de lap ondersteboven neergelegd, de twee zijkanten teruggevouwen naar het midden. De beide ingebreiden randen over elkaar gelegd en vastgenaaid. Even later de knoopjes tegenover de gaten genaaid. En nu dan een mooie nieuwe kussenshoes. 


Ik heb nog twee andere, kleinere kussentjes, die moeten nu natuurlijk ook een nieuwe hoes. 




maandag 17 december 2012

The Raven

Onlangs vertelde ik al over de laatste keer dat mijn rollenspelgroepje Ravenloft speelde. Omdat we dat toch niet zonder een afscheid voorbij wilden laten gaan, kwamen we zaterdag voor het laatst bijeen om gezamenlijk te eten en een film te kijken.
Het eten was heerlijk, rundvlees gestoofd in port en Guiness met aardappeltjes (de aardappeltjes gebakken in het laatste ganzevet van vorig jaar) en spruitjes. Toe hadden we stoofpeertjes. Zeer hollandsch maar wel erg lekker.

Stoofpeertjes zijn erg makkelijk en ik vind het altijd heerlijk om te maken in de winterse, donkere dagen.


  • Stoofpeertjes - (giezer wildeman, 1 per persoon)
  • Kaneelstokje
  • Citroenschil
  • 3 scheppen suiker
  • beetje foelie
  • 1 kruidnagel
  • 3 jeneverbessen
  • Doe alles behalve de stoofpeertjes in een pan met water (niet te veel, de peertjes moeten net onder staan) en breng aan de kook, tot de suiker is opgelost.   
  • Schil en halveer de peertjes.
  • Doe de peertjes in het water en laat een minuut of 20 zachtjes koken tot de peertjes zacht zijn en amberkleurig worden (langer kan ook). 
  • Laat afkoelen en serveer.
De film die we keken was The Raven, uit 1963, met alle grote griezelfilm acteurs uit die tijd, als Boris Karloff en Vincent Price. De film claimt gebaseerd te zijn op het werk van Edgar Allen Poe, the Raven. Hierin vertelt een jonge man over zijn verloren liefde, Lenore, en een raaf die met zijn cryptische worden (nevermore!) hem tot waanzin drijft. De film was wat anders. 



Spoilers ahoi!

De film begint met het gedicht van E. A. Poe, maar verandert dan al snel van toon. Een eenzame man denkt aan zijn dode vrouw Lenore, een raaf komt binnen en prest hem om hem weer in een mens te veranderen. De man, Dr. Craven gaat daar vrij makkelijk in mee, ondertussen grafschennis plegend op het lichaam van zijn vader. De man die eerst een raaf was, stelt zich voor als Dr. Bedloe. Hij is door Dr. Scarabus veranderd in een raaf aan het eind van een tovenaarsduel. Dr. Scarabus was een gezworen vijand van de oude heer Craven. Dr. Bedloe claimt dat hij Lenore zag in het huis van Dr. Scarabus. Dr. Craven wil onmiddellijk de geest van zijn vrouw bevrijden uit de klauwen van Dr. Scarabus. 
Persoonlijk vond ik dat Dr. Craven alles wel erg makkelijk voor zoete koek slikt en meegaat in de wilde plannen van een man die hij nauwelijks kent. 
Bij Dr. Scarabus aangekomen blijkt dat deze een zeer slechte smaak heeft op het gebied van interieur ontwerp, maar verder een zeer aimabel gastheer is. Dr. Bedloe ontpopt zich juist als een dronken braller die zijn gastheer voor het hoofd stoot. Uiteindelijk komt het aan op een duel, waarbij Dr. Bedloe om het leven komt. Dr. Craven, zijn dochter en de zoon van Dr. Bedloe (een piepjonge Jack Nichelson) mogen wel blijven slapen. 
Die avond blijkt dat Dr. Scarabus en Dr. Bedloe onder een hoedje speelden om Dr. Craven naar het huis van Dr. Scarabus te lokken, zodat Dr. Craven gedood kan worden. Maar ondanks dat Dr. Craven zich gedraagt als een watje, beschikt hij toch over flinke magische krachten en zonder al te veel moeite verslaat hij Dr. Scarabus. 
Oh en Lenore bleek een ambitieus kreng die haar eigen dood in scene zette om Dr. Craven verder te verzwakken en ondermijnen. 

Ik vond het matig. Maar de film was niet bedoeld als horror, maar als komische deconstructie van horror clichés. Misschien dat ik het met de verkeerde insteek bekeek.   

zondag 16 december 2012

Kindle Sleeve

Voor mijn verjaardag kreeg ik een Kindle en even later had ik bedacht dat die natuurlijk een beschermhoesje moest krijgen. Na wat inspiratie opgedaan te hebben via internet heb ik er eerst een voor mijzelf gebreid, in witte wol, met kabels.


In het midden loopt een dubbele kabel van 12 steken, dat zijn twee draaiende kabels geworden die elke een andere kant op draaien, waardoor het effect ontstaat dat ze in elkaar overlopen. Dan aan beide kanten weer een kabel van 6 steken en daarnaast weer een kabel van  2 steken . Om de hoes symetrisch te houden, draaien de kabels aan iedere kant van het midden een andere kant op. 


Het model van de sleeve is heel eenvoudig. Ik heb een lange lap gemaakt, die net zo breed en twee keer zo lang was als de Kindle met nog een stuk extra. Ik heb de lap dubbelgevouwen, zodat de Kindle er net inpaste en er nog een stuk overbleef om om te slaan. Daar heb ik nog een gaatje in gebreid en een knoopje op de hoes gezet. Dus de Sleeve is nu ook af te sluiten. 
Enige nadeel aan deze Sleeve is dat de wol een beetje pluist en daarmee ook af en toe haartjes achterlaat op de Kindle. Ik denk dat ik er nog eens een maak van een minder pluizende wol. 

Toen ik eenmaal voor mezelf een Kindle Sleeve gemaakt had, had ik de smaak te pakken. Voor vriend J. heb ik ook een Sleeve gemaakt. Deze is gemaakt van een draad met wat franje in turquoise en feloranje. De draad was vrij dun en door de franje kon ik niet echt goede kabels maken, dus dat heb ik achterwege gelaten.   


Om toch een beschermend effect te genereren heb ik een aantal banen van 3 rechte steken gebreid, afgewisseld met een 1 averechte steek. (3r, 1a, 3r, 1a, etc). Hierdoor ontstond toch wat hoogteverschil in het breiwerk (hoewel dat wegvalt op de foto). 
De overgangen tussen de kleuren heb ik gemaakt door eerst 4 pennen in 1 kleur te breien, dan 2 pennen met beide kleuren en dan weer 4 pennen in de andere kleur. Hierdoor ontstonden ook weer dikteverschillen, waardoor de Kindle weer beter beschermd is. 


Het model was hetzelfde als bij de andere Sleeve, een lap twee keer zo lang als de Kindle, met nog wat extra. In het extra deel een gaatje breien voor een smaakvol knoopje. Vriend J. was er blij mee. 

De wol en de knoopjes kocht ik bij een schattig Genneps winkeltje, de Wolhoek, waar een ouder echtpaar nog steeds wol, breipennen, knoopjes en ritsen verkoopt aan mensen die graag breien. In mijn pauzes kom ik er graag. 

woensdag 12 december 2012

Handwerk


Een van mijn hobbies is borduren. Ik heb een paar keer grote werken gemaakt, maar dat is niet altijd praktisch. Het is een beetje zonde om zomaar te laten liggen. Cadeau geven is ook lastig, want het is niet ieders smaak. Maar het is toch zo rustgevend om te doen.


Een tijdje geleden had ik een lapje aïda over en daar heb ik toen een serie kleine borduurwerkjes op gemaakt, uit verschillende borduurpatroonboeken, die ik nog heb. Maar toen had ik een hele hoop kleine borduurwerkjes en wat moet ik daar dan mee? Weggooien is zonde.
Dus ik heb een middag doorgebracht met ze uitknippen en in kaartjes plakken. Die kaartjes ook weer zelf gemaakt van gekleurd papier van de Hema. Een hoop geknutsel later had ik toen een serie mooie kaartjes. En die gaan binnenkort op de post in plaats van gewone (kerst)kaarten. Zo is mijn werk dan toch niet voor niets geweest.

In mijn recente hang naar handwerk kwam ik laatst ook een mooie site tegen die ik jullie niet wil onthouden. Het is een site die oude en antieke handwerkboeken verzameld, inscant en beschikbaar stelt aan het publiek. Van deze boeken is het copyright verstreken en zij vallen dus in het publieke domein. Met het inscannen en via internet beschikbaar stellen, komen deze mooie patronen dan ook weer ten goede aan de hobbyisten die er hun voordeel mee kunnen doen. Het gaat om de website van Antique Pattern Library en hun catalogus.

De patronen voor mijn kaartjes komen uit de boeken van Barbara Hammet en die vallen nu nog niet in het publieke domein, dus die zullen gewoon gekocht moeten worden.
Cross Stitch Art Nouveau
Elizabethan Cross Stitch
Celtic Art in Cross Stitch
The Art of William Morris in Cross Stitch


dinsdag 11 december 2012

Vroege sneeuw

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat. 

maandag 10 december 2012

Kinderschrik



Toen de kinderen woensdagavond eenmaal op bed lagen, hebben Sander en ik nog de film 'Sint' gekeken. Hij was eerder die week op TV, maar we hebben hem opgenomen en bewaard tot een speciaal moment.



Het is een film van Dick Maas, die we ook kennen van De Lift en Amsterdamned. Dus ik vertrouwde erop dat ik een film kon verwachten met een hoop bloed en goedkope schokeffecten. 

Spoilers Ahoi!

En ik heb gelijk gekregen. De hele film is niet meer dan een goedkoop schokeffect, meestal met bloed, maar af en toe ook met bloot. 
Het Sinterklaasfeest is gebaseerd op de legende van een gevallen Bisschop Niklas, die met zijn bende rovers het Nederlandse platteland onveilig maakte. Boeren worden beroofd, mensen vermoord en kinderen gestolen. Op een dag gaat hij te ver, de bevolking komt in opstand en vermoord hem, samen met zijn kornuiten. Maar dan herrijst hij als ondode gruwel iedere keer dat op 5 december ook een volle maan schijnt. Op 5 december 1968 houdt hij weer huis. Een kind overleeft dat en groeit op tot een paranoïde politieman, die alles op alles wil zetten om deze tragedie weer tegen te houden. 
Dit jaar is het weer zover. Sint houdt huis in Amsterdam.Een jonge student en de oude politieman raken erbij betrokken. Veel bloed, explosies, achtervolgingen en gedoe later is Sint dood, een groot deel van het politiekorps van Amsterdam ook en ligt er flink wat Amsterdam in puin. De jonge knappe held heeft alles overleefd met niet meer dan een charmant litteken. 
Dan blijkt dat de politie en bestuur van Amsterdam op de hoogte zijn van de legende en het waarheidsgehalte. Ze stoppen het in de doofpot en danken hun gesternte dat zij hiermee nooit meer te maken zullen hebben. En dan blijkt dat Niklas niet echt dood is en waarschijnlijk terug zal keren, wanneer de maan weer vol is. Ondode gruwels zijn moeilijk te doden. 

Over de film was een hoop te doen indertijd. Men was bang dat tere kinderzieltjes diep geschokt zouden zijn door deze interpretatie van Sint Nikolaas, vooral vanwege de poster die overal te zien was. Uiteindelijk bleek het allemaal wel mee te vallen. 




zondag 9 december 2012

Sinterklaasfeest

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

dinsdag 4 december 2012

Big Damn Movie

Het is weer tijd voor een filmbespreking. Afgelopen weekeinde heb ik in twee dagen (dat was nodig) de film 'The Ten Commandments' gezien. Een filmepos van meer dan 3 uur dat het verhaal van de Exodus weergeeft. Een imposante film met goede acteurs, prachtige decors, mooie aankleding en een tikje gedateerde special effects.
Al weergave van een zeer oud verhaal, staat het natuurlijk vol met clichés. Bekijk het bij TVTropes

10Command56.jpg (317×487)

Spoilers ahoi!

Het verhaal begint dramatisch. Het Joodse volk leeft in gevangenschap en slavernij in Egypte, voortekenen voorspellen de geboorte van een verlosser. De farao besluit dat dan alle pasgeboren joodse jongetjes over de kling gejaagd moeten worden, zodat zij geen bedreiging voor zijn macht kunnen vormen (klinkt heel bekend). Een joodse vrouw besluit om haar zoontje dan maar toe te vertrouwen aan de grillen van de Nijl.
Het knulletje wordt gered door een zuster van de farao. Na het vroege overlijden van haar man, voedt zij hem op tot prins van koninklijke bloede. Uiteindelijk komt hij in botsing met Ramses, de zoon van de farao, over het lot van de joden en de liefde van Nefertiri. Zijn achtergrond komt uit en hij wordt verjaagd uit Egypte.

Een aantal jaar leeft Mozes in vrede rondom de berg Sinaï, met vreedzame nomaden, die net als de joden de ene god vereren. Hij trouwt, krijgt een kind en bouwt een leven op. Maar dan wordt hij toch weer betrokken bij de strijd van de joden voor vrijheid.

Mozes keert terug naar Egypte en vraagt Ramses, nu farao om de vrijlating van de joden uit hun bondage (daar werd wel even om gegiecheld). Tien plagen en de dood van de kroonprins later, kan Mozes vertrekken met alle joden en al hun bezittingen. Wanneer zij bij de Rode Zee komen, worden ze ingehaald door de farao en zijn mannen. Mozes laat de zee splijten en het joodse volk kan veilig vluchten. De ruiters van de farao verdrinken in de terugvloeiende zee.

Wanneer Mozes de berg Sinaï beklimt, slaat de twijfel toe bij het joodse volk (minder dan 6 maanden geleden werd Egypte geteisterd door plagen, minder dan 2 maanden geleden spleet de zee, op commando van Mozes, ze hebben het geheugen van een goudvis!). Onder leiding van Dathan (al eerder afgebeeld als een enge, ambitieuze collaborateur) maken ze een gouden kalf en geven zich over aan allerlei festiviteiten.
Ondertussen ontvang Mozes de stenen tafelen met de 10 geboden waar het allemaal om begonnen was. Wanneer hij terugkeert, ontsteekt hij in woede en veel van de feestvierders komen om wanneer Gods toorn zich manifesteert in de vorm van een aardbeving.

Wanneer de rust is weergekeerd, trekt het volk verder en na verloop van tijd vinden zij het beloofde land. Mozes zal het echter niet betreden en laat die taak aan Jozua.

Al met al een prachtige film over een dramatisch stuk uit de Bijbel. C. B. De Mille heeft zijn best gedaan om het verhaal waarheidsgetrouw weer te geven en heeft niet alleen de Bijbel als bron gebruikt, maar ook de Koran, Joodse legenden en studies van verschillende wetenschappers over het thema, tijdsperiode en regio. En dat heeft zich terugbetaald. De aankleding en decors doen erg levensecht aan en geven extra klasse aan de film. Aan het acteerwerk is te zien dat het een erg oude film is. Het is bij vlagen enorm overdreven. Het is duidelijk dat je naar een legende zit te kijken en niet naar een realistische film.
Er is nogal wat romantische intrige toegevoegd aan de film. Mozes en Ramses zijn niet alleen in conflict over de positie van troonopvolger van de oude farao, maar ook over de affectie van Nefertiri, die beiden genadeloos tegen elkaar uitspeelt. Wanneer Mozes vlucht en met een andere vrouw trouwt, kan zij het niet hebben dat zij geen invloed meer op hem heeft. Zij is het die iedere keer de farao Ramses ervan overtuigd dat hij hard moet optreden tegen Mozes en de zijnen, uit wraak.

Ik heb me twee avonden uitstekend vermaakt en kan dit aan iedereen aanraden.    

zondag 2 december 2012

Zwemles

Deze post is verplaatst naar Jennifer Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.