Ribes

Ribes

Translate

vrijdag 24 december 2010

Sirenenzang

Nu Sander en ik definitief verhuisd zijn, kunnen we ook weer onze spulletjes uitpakken en veel van wat we tegenkomen hebben we al in geen tijden meer echt bestudeerd of kenden we zelfs helemaal niet (omdat het een jeugdherinnering van de ander betrof, niet omdat we heel vergeetachtig zijn). Zo kwam Sander laatst mijn collectie van strips van Bourgeon tegen, de Gezellen van de Schemering (Les Compagnons du crépuscule).

Bourgeon is een Franse striptekenaar die vooral in de jaren '80 en '90 van de vorige eeuw een aantal invloedrijke strips heeft gemaakt. De beroemdste zijn toch wel zijn serie 'Reizigers van de wind' over de slavenhandel. De Gezellen van de Schemering volgt 3 mensen, Mariotte, Anicet en de Ridder op hun zoektocht naar veiligheid en vergeving. Dit alles vindt plaats ten tijde van de honderdjarige oorlog, die het leven van iedereen in Frankrijk op zijn kop zette.

De Ridder heeft geen naam, maar het wordt duidelijk dat hij betrokken was bij de vele gewelddadigheden van de honderdjarige oorlog en ook betrokken was bij de boerenopstanden uit die periode, die in Frankrijk de naam Jacquerie meekreeg. Tijdens deze gewelddadigheden kwam zijn geliefde Blanche om. Hiervoor probeert hij vergeving te vinden.

In de loop der boeken maken de gezellen verschillende avonturen mee, waarbij zij keer op keer vrouwen proberen te redden en haar toch weer verliezen, of misschien toch niet. In het eerste boek (De betovering van het Nevelwoud) krijgen we meer te horen over de geschiedenis van de Ridder en de dood van zijn geliefde. In het tweede boek gaat de groep op zoek naar de Witte Dame, die gevangen gehouden wordt door de wreede Douards. Na een lange zoektocht blijkt zij al dood zijn en neemt een (tijdelijk) lid van de groep haar plaats in. Zal zij voortleven als de mythische Witte Dame of is zij gestorven in een nutteloos offer?
In het laatste boek komt de Ridder en zijn gezellen in aanraking met Neyreille en Carmine, de zusters van de gestorven Blanche. Dan komt de Ridder ook meer te weten over de achtergrond van de familie waar zijn geliefde uit voortkwam. Onder de voormoeders van de zusters zijn verschillende waternimfen of Melusines. Deze magische vrouwen hebben in het verleden voor problemen gezorgd en hun nazaten doen dat nu nog steeds. Uiteindelijk raakt de Ridder verstikt in het verleden en de netten van de overgebleven zusters. Hij dreigt zijn gezellen mee te slepen in zijn val.

In het verhaal wordt vooral het perspectief van de onopgeleide Mariotte weergegeven. Zij is een typisch middeleeuws meisje, bijgelovig en nauwelijks in staat om realiteit van fantasie te onderscheiden. Zij staat de Ridder zeer na. Zijn queeste van wraak en vergeving speelt zich deels ook af in een wereld waar mythische krachten de dienst uitmaken. Hij gelooft dat hij tot voor kort in dienst was van de zwarte macht. Nu heeft hij die afgezworen en strijd hij in naam van de witte en rode macht. De zusters die hij later tegenkomt lijken ook allen een bepaalde macht te dienen. Hoewel zij hem natuurlijk misleiden over wie welke macht dient.

Een mooie serie verhalen die behoorlijk wat diepgang hebben.

De honderjarige oorlog

Midwinter

De echte datum is al weer twee dagen voorbij, maar het is nu midwinter en het is te merken. De sneeuw ligt hier wel 20 cm diep in de tuin. In de straten is het inmiddels een beetje plat gereden, maar nog steeds hoog. Ook is het vreselijk koud.

Dit jaar sta ik er wat meer bij stil wat mid-winter nu precies betekent. De zon is voor het noordelijk halfrond nu op de grootste afstand. De stralen bereiken nauwelijks het aardoppervlak en alles wordt donker en koud (en bedekt onder een dikke laag sneeuw). Het zal nog een hele tijd duren voordat de dingen weer gaan groeien. De natuur teert nu in op de voorraden die in de negen maanden hiervoor zijn aangelegd. Tot voor kort gold dat ook voor de mensen.

Een maand of 2 geleden ben ik begonnen met het bakken van een kerstcake. In deze kerstcake zitten de producten die kort daarvoor geoogst zijn (rozijnen, kersen, appels, amandelen). Door ze te drogen en in een taart te bakken, kan ik ze langer bewaren en op momenten dat ik het echt nodig heb (wanneer de sneeuw tot mijn knieen komt bijvoorbeeld) opeten. Op datzelfde moment heb ik ook peren ingelegd in siroop, met grotendeels hetzelfde doel.

Het feest van kerstmis heeft niet voor niets het delen van bezittingen en eten met familie en vrienden centraal staan in de viering, hoewel het weinig met de geboorte van Jezus te maken heeft. Dit is het moment om samen de ingemaakte opbrengst van het volgende jaar soldaat te maken, zodat wij de koude winter door kunnen komen. De kalkoenen, ganzen, varkens en koeien zijn vetgemest. Toen geslacht zodat we geen duur voedsel aan hen hoeven te geven. En nu bewaren we het vette vlees waar het ons het meeste goed kan doen, in onze magen.

Voor mijzelf en mijn gezinnetje staat er dit jaar gans gevuld met appel op het menu. Dat vullen we aan met de peertjes op siroop.

maandag 13 december 2010

Eindelijk verhuisd

Na een verbouwing, het leggen van een nieuwe parketvloer, het plaatsen van de keuken, een bezoek aan IKEA, schilderwerk, laminaatlegwerk en een verhuizing is het nu dan eindelijk zover. We wonen in ons nieuwe huis in Malden. Het is nu, twee dagen na de verhuizing nog een enorme troep, maar de contouren van een beter leven zijn al zichtbaar.


Lunch aan de IKEA Meubels

De laatste keer vertelde ik over de verschillende professionals die over de vloer kwamen om allemaal verschillende dingen te doen. Toen die eenmaal gedaan waren, konden we zelf weer verder. Dat betekende eerst de muren doen. Er moest oerlelijk behang gestript worden. afpulverende muren moesten opnieuw gestucd worden en toen uiteindelijk opnieuw geschilderd en behangen.

Behang krabben door echte pro's

Toen moest er opnieuw een vloer gelegd worden. We hadden mooi laminaat uitgezocht en dat wilden we met behulp van vrienden vlotjes leggen. Maar toen zat er een radiator in de weg. Die verwijderen veroorzaakte een lekkage, naar de mooie parketvloer op de benedenverdieping. Veel paniek, weinig schade, maar de vloer hebben we de dag niet af kunnen leggen. Dat konden we een weekeinde later doen. Ook niet makkelijk met ons tweeen, maar het is afgekomen.
Toen werd er nog een keuken geplaatst, in twee dagen is er werkelijk een pracht van een keuken geplaatst. HIer zal ik nog heel erg lang veel lekkere maaltijden maken met vrienden. En dan uiteindelijk, de verhuizing. Met twee vrienden en een busje hebben we in drie ritten al onze spullen van ons flatje naar Malden gekregen. En toen moesten we het huis nog op orde brengen. Die eerste avond heb ik de keuken ingericht en gelukkig kreeg ik samen met Sander ook de tafel nog op zijn pootjes. Daardoor konden we nog even als beschaafde mensen eten. Die avond hebben we op matrasjes op de grond geslapen. Als roosjes.
De volgende dag kwam Zwager J. helpen met het opbouwen van het huis. We zijn een heel eind gekomen. De kinderkamer is erg mooi geworden. Francis heeft een nieuwe kledingkast. Hij en Elvira slapen nu op een kamer. Verder heeft hij ook zijn grootste wens gekregen, een mooi kleed met een racebaan erop. Ook onze eigen kamer begon een beetje vorm te krijgen. Het bed werd opgebouwd. J. en Sander gingen ook druk aan de slag om onze PAX kledingkast op te bouwen, maar helaas bleken we de schroeven van 1 helft van de kast te hebben weggegooid met het afval. Erg suf, maar we waren toch al van plan om naar IKEA terug te gaan.
En dan vandaag een beetje kleine klusjes. Kasten vullen, dozen opruimen, kindertjes alle nieuwe hoekjes van het huis laten ontdekken. Dit was het wel waard allemaal, maar de komende 15 jaar wil ik niet meer verhuizen.

maandag 15 november 2010

Vrijlating Aung San Suu Kyi

Zo tussen de verfbakken en verbouwingsstof door, heb ik af en toe ook nog tijd om het nieuws te volgen. De oneerlijk verlopen verkiezingen en de vrijlating van Aung San Suu Kyi kort daarop zijn veel in de aandacht. Aung San Suu Kyi heeft de afgelopen 20 jaar ongeveer 15 jaar in gevangenschap doorgebracht, omdat zij strijdt voor meer democratie en vrijheid in haar land. Vanwege haar enorme populariteit en als winnares van de Nobelprijs voor de Vrede, kan zij niet zo makkelijk uit beeld verdwijnen, zoals zoveel andere strijders voor democratie in Birma.

Na de verkiezingen in 1990, die overtuigend gewonnen zijn door de National League for Democracy (NLD), de partij van Aung San Suu Kyi, is het militaire regime twintig jaar bezig geweest om de resultaten te negeren en nieuwe verkiezingen te organiseren. Deze werden zo georganiseerd dat Aung San Suu Kyi niet deel kon nemen aan de verkiezingen en dat de generaals verzekerd waren van een meerderheid. Deze verkiezingen zijn dan ook verlopen zoals zij verwachtten.

Nu hebben zij Aung San Suu Kyi vrijgelaten. Wie weet willen zij daarmee de internationale aandacht afleiden van hun verkiezingsfraude. Wie weet denken zij dat Aung San Suu Kyi geen rol van betekenis meer kan spelen. In elk geval volg ik de ontwikkelingen op de voet.

Frauduleuze verkiezingen
Het regime twijfelt over haar vrijlating
Aung San Suu Kyi's vrijlating

zaterdag 13 november 2010

Verbouwing

Vorige week dinsdag hebben we de sleutel van ons nieuwe huis gekregen (joepie) en we zijn meteen flink aan de slag gegaan. Er moet een hoop gebeuren in het huis. Vorige week woensdag heb ik samen met Sander wat kleine dingetjes gedaan, zoals gordijnrails met een heel lelijke omkapping verwijderen.
Maar vorige week zaterdag gingen we echt goed tekeer. We hadden vrienden S. en J. uit Groningen over de vloer, zwager J. kwam ook nog langs en tot mijn verbazing bood vriend A. uit Cuijk ook nog mee te helpen. Sander heeft met A. en een zware boor een knie-hoge schoorsteenmantel uit de jaren '80 verwijderd. Ik geloof dat er daar wel een kleine jongens-fantasie uit kwam.

Wees blij dat je hem niet meer ziet.

De jaren '80 schoorsteenmantel waar hij hoort. Puin in de tuin.

Ondertussen waren zwager J. en S. druk bezig om een keuken te verwijderen. Daarmee konden zij ook wat persoonlijke frustraties sumblimeren in hard fysiek werk. In elk geval, die indruk kreeg ik wel.
  
De horrorkeuken

Gelukkig kon vriendin J. op de kindjes passen. Het was een wat regenachtige dag, maar toen de bewolking een beetje optrok zijn ze nog lekker naar buiten geweest om de speeltuintjes in de buurt te bekijken. 's Avonds heeft iedereen zich lekker vol kunnen eten met een stevige pastaschotel. Dat was wel helemaal waar iedereen aan toe was.

En alcohol natuurlijk, heel veel alcohol

De volgende dag gingen we driftig verder met vriend D. We hebben vloeren verwijderd, behang verwijderd en we hebben het puin van de dag ervoor een beetje gefatsoeneerd. Dat was nog een hele klus en de tuin ligt nu vol met puin, laminaat en vloerbedekking. Ik hoop maar dat we dat ook nog een keer verwijderd krijgen.

Later die week kwamen ook de professionals langs die daadwerkelijk leidingen gaan verplaatsen en allerlei dingen opnieuw gaan aansluiten (leidingen en electra), opnieuw gaan opbouwen (schoorsteenmantel) en mooi gaan afwerken (stucwerk). Erg vermoeiend allemaal, maar het ziet er nu al beter uit.

zondag 24 oktober 2010

Vliegensvlug

Alweer meer dan een maand voorbij sinds ik hier voor het laatst wat geplaatst heb. En het lijkt nog niet zo lang geleden sinds ik hier voor het laatst was. Waar blijft de tijd?

Dat weet ik maar al te goed. Zoals ik al eens eerder heb gezegd, krijgen we 2 november de sleutel van ons nieuwe huis. In dat huis moet nog het één en ander verbouwd worden. Dus we zijn de afgelopen weken ontzettend druk geweest. We hebben verschillende zaterdagen en donderdagavonden doorgebracht in een keukenwinkel om een keuken uit te zoeken. Na heel veel gehannes denken we dat we nu iets moois gekocht hebben.

Verder hebben we ook tijd doorgebracht met het vinden van een mooie vloer op de begane grond. We hebben uiteindelijk iets moois gevonden en besteld.

Verder moeten er ook nog een aantal dingen gebeuren, zoals het slopen van een schoorsteenmantel en het verplaatsen van de leidingen in de keuken. Daarvoor hebben we nu twee aannemers gevonden, die we nog tegen elkaar uit gaan spelen voor het beste aanbod. Eén van die aannemers hebben we nog gevonden via de website van Mijn Gemak. Klanten van de UVIT verzekeraars kunnen via die site op zoek naar een heel aantal dienstverleners. Voor de bemiddelingsdiensten hoeven zij dan niets te betalen. Een prettige dienst, want van veel dienstverleners kan ik nauwelijks beoordelen of ze goed werk zullen leveren.

Mijn Gemak

dinsdag 14 september 2010

Historisch tuinieren

Afgelopen regenachtig weekeinde zijn Sander en ik met de kinderen naar de Historische Tuinderij in Lent gegaan. Het was het Open Monumenten Weekeinde en de Historische Tuin deed daar aan mee met een presentatie van allerlei oude boerderij ambachten en openstelling van de Tuin. De Historische Tuin huist in een oude boerderij met bijbehorende schuur en grondgebied. Er worden bomen en groenten gekweekt en op beperkte schaal dieren gehouden. In de schuur bevindt zich een museum over de geschiedenis van Lent. Daar zijn ook allerlei gebruiksvoorwerpen te vinden, hoewel de meeste betrekking hebben op het boerenleven.

Het was echt rotweer, dus we hebben veel tijd binnen in de schuur doorgebracht. Francis heeft daar met speksteen gespeeld, gekeken hoe touw geslagen werd, hoe wilgetenen manden gevlochten werden, hoe honing werd gemaakt, hoe wol werd gekaard en hoe kant werd geklost.

De Historische Tuin Lent is opgericht door een aantal tuinders uit Lent en omgeving. Zij wilden de oude vaardigheden die horen bij het boerenbedrijf bewaren voor het nageslacht. Daarbij ging het ook om het bewaren van oude fruitboomrassen en het bewaren van oude voorwerpen. Dit is allemaal niet zonder reden. Lent is al erg oud en altijd geassocieerd geweest met bijzonder goede grond en succesvolle fruitboomgaarden. Het is van belang om deze dingen te bewaren voor de toekomst.

Historische Tuin Lent
Lent

zaterdag 11 september 2010

Iets in het water?

2010 is een goed jaar voor huwelijken. We zijn dit jaar al naar twee huwelijken van vrienden geweest. En gisteren zijn we naar het derde huwelijk in onze vriendenkring gegaan. En met nageslacht voor onze vrienden gaat het dezelfde kant op. We hebben ook al drie verschillende nieuwe babietjes bekeken, allemaal even schattig natuurlijk.

In mei trouwden vrienden T en M in Nijmegen met een leuk feest in de Oude Waagh. In juni trouwden oude vrienden M en M in de Hooge Vuursche, vlak bij Baarn en mocht Francis nog optreden als bruidsjonker, wat niet zo een succes was. En gisteren dan vrienden M met haar R. Zij hebben onlangs een huis gekocht en trouwden bescheiden in hun eigen woning en vierden het feest in een tent in de tuin. Al deze huwelijken wijzen mij en Sander er maar weer eens op hoe lang wij inmiddels al weer bij elkaar zijn. Later dit jaar zijn we 5 jaar getrouwd. Een hele mijlpaal al weer.

In april werd Zoë, dochter van Sander's nicht E en haar man J geboren. Hun eerste kindje en een dotje van een meisje. In mei werd Guus, eerste zoon en tweede kind van vrienden M en L geboren. Hoewel hij wat te vroeg te wereld kwam, gaat het allemaal goed met hem en is hij een beeldschoon minimensje. In mei kregen ook vrienden R en S hun eerste kindje Emily samen. Dus ook daar zijn we op bezoek gegaan.

Met zoveel huwelijken en geboorten (en voor 2011 staan er nu al weer meer gepland!) moet je natuurlijk ook met goede cadeaus op de proppen komen. De traditionele uitzet is niet altijd meer nodig. Mensen wonen vaak al een tijd samen voor er getrouwd wordt en ze beschikken dan al over voldoende handdoeken, afwasrekken en toasters. Ook kraamcadeautjes vind ik altijd lastig. uit ervaring weet ik dat de aanstaande ouders door de aanstaande grootouders vaak al overspoeld worden door kleertjes en knuffels, dus meer van hetzelfde is niet echt nodig. Maar ja, met lege handen aankomen bij de start van een huwelijk of een nieuw leven staat ook zo zunig. Inmiddels hebben we wel een mooi cadeau voor beide gelegenheden verzonnen, drank!

Om precies te zijn de traditionele likeurtjes van de Ooievaar van Van Wees. Deze oude stokerij maakt likeurtjes met namen als 'Bruidstranen' (met stukjes goud en zilver erin) en 'Kraamanijs' en 'Kandeel' die niet alleen traditioneel bij bepaalde feesten horen, maar ook nog eens erg lekker zijn. Samen met een andere gift als een gevuld envelopje of trappelsokjes een leuk cadeau voor het jonge stel of de jonge ouders.

maandag 6 september 2010

Een school kiezen

Deze post is verplaatst naar Jennifer Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

zondag 29 augustus 2010

Vliegen

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

zondag 22 augustus 2010

Verdwalen in Malden

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

vrijdag 20 augustus 2010

Antagonisten in Wuthering Heights

Onlangs heb ik Wuthering Heights van Emily Brontë gelezen (een grote aanrader trouwens). Dit boek gaat over de verknipte relaties van twee families in de geïsoleerde heidevelden van Yorshire. Een meisje van de ene familie, Catherine, en haar adoptie (of misschien wel half-)broer, Heathcliff, hebben een veel te intense relatie. Hun obsessieve verhouding stort iedereen om hen heen in het ongeluk.

Traditioneel worden Catherine en Heathcliff beschreven als antagonisten of anti-helden in het verhaal. Het hangt soms van de criticus af wie de meeste blaam voor al het drama en leed moet dragen. Is het Heathcliff, die te veel blijft hangen in agressie en wraakgevoelens jegens alles en iedereen die hem ooit heeft dwarsgezeten? Of is het Catherine, die altijd gewend is om haar eigen zin te krijgen in alles, en ook alles op alles zal zetten om haar zin te krijgen.

Toen kwam ik een essay tegen, dat alles in een ander licht plaatste en een derde antagonist aanwees, de huishoudster Ellen 'Nelly' Dean. Deze vrouw vertelt het verhaal aan de verteller Lockwood. Van Lockwood wordt in de eerste alinea al duidelijk dat hij niet bijzonder scherpzinnig is.
Deze vrouw groeide op met Catherine en Heathcliff, maar behoorde altijd tot een duidelijk lagere klasse dan hen. Zij was echter ambitieus en deed alles in haar macht om een machtige, invloedrijke positie te verwerven bij Catherine of iemand anders. Om die ambitie te verwezenlijken heeft zij veel van het plot in gang gezet of in gang gehouden. Op de juiste momenten deed zij niets, of verraadde zij mensen die aan haar zorg waren toevertrouwd, om haar eigen doel te verwezenlijken, een makkelijk baantje in het hart van een familie.
Zij vertelt dit alles aan Lockwood die meestal te moe, te geschrokken, te ziek of te dom is om in te zien dat Nelly Dean hem leugens voorzet of wel een hele mooi spin op haar eigen rol zet. Met dit commentaar in het achterhoofd, wil ik het verhaal nog eens doorlezen.

dinsdag 10 augustus 2010

Shrek Forever After

Afgelopen weekeinde bracht Francis door bij zijn grootouders en op zondag brachten wij Elvira onder bij buren. En toen hadden we ineens een avondje vrij om te besteden aan een bioscoopbezoekje! Zomaar, spontaan!

We zijn naar Shrek Forever After gegaan, het 4e deel in de reeks films over Shrek, de Oger. In de eerdere films veranderde hij van een alleen-levend, onbeleefd, bruut monster is een min of meer sociaal aangepaste Oger die, getrouwd en met een vriendenkring, allerlei avonturen beleefde.
In deze film is hij een vader van 3 kleine Oger kindertjes en de lieveling van het publiek en dat valt hem soms zwaar. Hij heeft maar weinig tijd meer om die dingen te doen, die hij als Oger leuk vindt, mensen bang maken, alleen zijn, in de modder wroeten als een varken. Dan ontmoet hij Repelsteeltje en die week hem een overeenkomst aan te bieden, waarbij hij een dag voor een dag ruilt. In ruil voor een dag uit zijn kindertijd, kan Shrek een dag lang weer de Oger zonder verplichtingen zijn die hij vroeger was. Shrek denkt dat dit een goede ruil is, en gaat in op het voorstel van Repelsteeltje.

In het begin heeft Shrek het reuze naar zijn zin met het op stang jagen van de lokale boeren, maar na verloop van tijd komt hij er achter dat niet alles is wat het lijkt. Ogers worden opgejaagd, zijn vrouw en kinderen zijn er niet en het rijk van zijn schoonfamilie is een vervallen ruïne, waar Repelsteeltje regeert met een stel heksen. Alle vrienden die Shrek gemaakt heeft, leven nog, maar kennen hem niet. Hun situatie is beroerd.
Shrek komt tot het inzicht dat hij is opgelicht. De dag die hij heeft geruild met Repelsteeltje blijkt ook nog eens zijn geboortedag te zijn, dus wanneer deze geleende dag om is, zal het zijn alsof Shrek nooit bestaan heeft. Hij probeert echter om in deze ene dag alles nog recht te zetten. Gelukkig lukt hem dat.

Dan vindt er een stukje horror plaats. De nieuwe realiteit lost op. Shrek is er dan misschien wel van overtuigd dat alles goed zal komen en dat er een betere realiteit wacht om naar terug te keren. Maar voor alle andere betrokkenen in het verhaal is dat natuurlijk niet zo. Dus voor hen vindt de apocalyps plaats.

Een leuke film uit de reeks, maar het is te merken dat de rek een beetje uit de serie is. Ik hoop dat dit een waardige afsluiter is.

Shrek Forever After

Eerste verjaardag

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar meer over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

dinsdag 11 mei 2010

Huizenjacht

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Weekeindje Ardennen

Een week na ons weekeindje in de Kempervennen, gingen wij er al weer op uit. Het was weer tijd voor ons jaarlijks weekeinde zonder onze kinderen. Dit jaar moesten we voor het eerst twee kindertjes achterlaten bij mijn ouders. Inmiddels ben ik er wel aan gewend en redelijk opgelucht vertrokken we op vrijdagmorgen uit Baarn.

Dit jaar zijn we naar de Ardennen gegaan. Om precies te zijn naar een Landalparkje, Domaine Long Pré. Het ligt tussen Stavelot en Trois Ponts. Spa (van de baden) en Coo (van de waterval) liggen vlakbij. Het park is niet groot of voorzien van heel veel voorzieningen, maar het ligt heel mooi aan de snel stromende Amblève en je kijkt uit om een hoge heuvel. In het park staan vreemde tentachtige huisjes. Wij hadden een klein appartementje voor ons tweeen. Ondanks dat er in het park niet bijzonder veel te doen was, of het bijzonder luxe was, denk ik er toch over om er nog eens naar terug te gaan. Door de rust en de eenvoud was het wel bijzonder geschikt voor een korte vakantie met de kinderen. Francis kan heerlijk in het park rondrennen. Het park is ook niet ver reizen en er zijn verschillende bezienswaardigheden op korte afstand te vinden. Heel geschikt voor een korte familievakantie.

De eerste dag zijn we aangekomen en hebben we even genoten van de rust met elkaar en een lekker wijntje. Die eerste dag was eigenlijk ook de beste en we hebben heerlijk op ons terras gezeten, luisterend naar het geruis van de Amblève.

De tweede dag zijn we gaan wandelen over de heuvel die aan het park grenst. Het was een wandeling naar het nabij gelegen Aisomont en weer terug. Het was een redelijk korte wandeling van ongeveer 8 km, maar omdat de wandeling vrij steil de heuvel op en af ging, hebben we er toch nog vrij lang over gedaan. De omgeving was prachtig. Je liep door de mooie bossen van de Ardennen. Het was ook vrij vochtig. De nacht ervoor had het flink geregend en het gebied heet niet voor niets de Hoge Venen. Later die avond zijn we uit eten gegaan in Spa.

De volgende dag zijn we naar de thermen van Spa gegaan. De spa van Spa ligt bovenop een heuvel, dus we moesten met een soort kabelbaantje omhoog. Het was erg lekker. We hebben lekker gepoedeld in het was, genoten van de sauna en de stoomcabines. Het is altijd heerlijk om zo geheel te ontspannen in een lekker warm zwembad. Ik vind sauna's ook altijd heerlijk. Als ik nou echt flink groot zou wonen, lijkt het me nog best een leuk investering. Later die dag kwam vriend F. langs met zijn vriendin. We hebben een genoeglijk potje Agricola gespeeld.

Maandag was het al weer tijd om terug te gaan. Na een kalm ontbijtje zijn we eerst naar Coo gegaan om daar naar de waterval te kijken. Klein, maar indrukwekkend. Daarna zijn we doorgereden naar Remouchamps. Daar bevinden zich grotten, uitgesleten door de kleine rivier de Rubicon. We hebben een boottocht gemaakt over de Rubicon en later een wandeling door de grotten. De grotten zijn al zeer lang bekend, in de steentijd werden zij al gebruikt door mensen. Al sinds het begin van de 20 eeuw zijn zij een toeristisch attractie.
We hebben een kaartje gekocht voor een rondleiding en gek genoeg waren wij op dat moment de enigen, dus we hebben een hele persoonlijke rondleiding gekregen van een zeer aardige gids die uitgebreid de tijd nam om ons van alles te laten zien. De grotten waren zeer indrukwekkend, een aanrader.

woensdag 24 maart 2010

Weekeindje kempervennen

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

donderdag 18 februari 2010

Elementary

Afgelopen weekeinde eindelijk eens een weekeinde voor onszelf. Francis ging uit logeren bij zijn groot-ouders, iets waar hij enorm naar uitkeek. Voor een klein kereltje gaat hij makkelijk mee met mensen en brengt graag wat tijd met hen door zonder dat papa en mama daar bij zijn. Wij bleven alleen achter met Elvira, maar die is nog zo klein dat zij nog niet zo heel veel aandacht vraagt van ons.

En hier hebben we gebruik van gemaakt. Sander kon op zaterdag lekker de hele dag weg naar vrienden om spellen te spelen. Zondag hadden wij weer mensen over de vloer om mee te rollenspelen zonder dat een peuter de hele tijd de dobbelsteentjes af wilde pakken. En maandag zijn wij naar de film geweest. De laatste keer dat dat kon, was voor Elvira's geboorte. Toen zijn we onverwacht nog naar Coraline gegaan. Gelukkig konden we dit keer een vriend zover krijgen dat hij een avondje op wilde passen.

Dit keer hebben we de nieuwe Guy Ritchie verfilming gezien van Sherlock Holmes, met Robert Downey Jr en Jude Law als Sherlock en Watson. Ik heb me geamuseerd. Guy Ritchie weet Sherlock weer nieuw leven in te blazen met zijn eigen interpretatie van Sherlock en Watson als twee vrienden die op een ongezonde manier van elkaar afhankelijk zijn. Sherlock Holmes is een ietwat sociaal beperkte man, die de hulp van Watson nodig heeft om te kunnen functioneren in de samenleving. Watson is zelf ee competente arts en intelligente onderzoeker, maar niet zo briljant als Sherlock.

Het verhaal is niet een van de oude verhalen van Sir Arthur Conan Doyle, maar een geheel nieuw verhaal, met verschillende verwijzingen naar de bestaande verhalen cyclus. Wel wordt Sherlock Holmes heel trouw als een scepticus gepresenteerd, die hardnekkig op zoek gaat naar een logische verklaring voor allerlei bovennatuurlijke fenomenen. Ook wordt er alvast een voorschot genomen op een mogelijke vervolgfilm.

Sherlock Holmes

maandag 8 februari 2010

Alles op herhaling

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

dinsdag 26 januari 2010

Er is er één jarig

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

dinsdag 12 januari 2010

Entepwise

Zoals ik al eens eerder vertelde, kijk ik de laatste tijd weer wat meer DVDs, zo heb ik ook de serie 1 en 2 van Star Trek kunnen lenen en kijken.

Star Trek is een televisie serie uit de jaren '60 en verhaalt van de 23e eeuw waarin het Ruimteschip Enterprise en de dappere bemanning bestaande uit Captain Kirk, Officer Spock en Dr. McCoy hun avonturen tussen de sterren beleven. De serie was een van de eersten die over SF en ruimtevaart ging en heeft het ganre grotendeels vormgegeven. Deze eerste series werden gevolgd door andere series en een aantal films.

Terwijl ik het keek heb ik me kostelijk geamuseerd en bij vlagen doodgelachen. Aan de ene kant probeert de serie een moderne 23e eeuwse samenleving af te beelden, waarbij vrouwen en etnische minderheden niet langer gediscrimineerd worden en belangrijke functies kunnen bekleden. Zo heeft de zwarte vrouw Uhura een belangrijk positie op de brug van het ruimteschip.
Aan de andere kant, kan de serie de jaren '60 toch nog niet volledig achter zich laten. Uhura is niets anders dan een veredeld telefoniste in een veel te korte rok. Ook verwacht Captain Kirk dat vrouwelijke bemanningsleden die trouwen, de ruimtedienst zullen verlaten voor hun gezin.

De kwaliteit van de afleveringen kan ook sterk verschillen. Sommige afleveringen zijn sterk en verfrissend. Andere hebben zulke gapende gaten in de logica van het verhaal, dat ik nauwelijks kon geloven dat de serie ooit serieus genomen werd. Het belangrijkst is nog wel de status van de "Red Shirts", de bemanningsleden van lage status met een rood uniform. Deze mensen gaan iedere keer mee op een missie en gaan dan dood, om aan te geven hoe gevaarlijk de situatie wel is. Wanneer je alle afleveringen achter elkaar door kijkt, kun je zien hoe de bemanning iedere week één of meer collega's verliest en daardoor ook volledig afgestompt raakt. Soms staan bemanningsleden nog grappen te maken of te flirten boven het afkoelende lichaam van hun collega.

Ik heb een aantal afleveringen ook gekeken met Francis en hij was al snel helemaal weg van ruimtschip entepwise met spok en kiwk. Dus de eerste zaadjes voor later geek-dom zijn gelukkig al geplant.

Star Trek