donderdag 18 februari 2010

Elementary

Afgelopen weekeinde eindelijk eens een weekeinde voor onszelf. Francis ging uit logeren bij zijn groot-ouders, iets waar hij enorm naar uitkeek. Voor een klein kereltje gaat hij makkelijk mee met mensen en brengt graag wat tijd met hen door zonder dat papa en mama daar bij zijn. Wij bleven alleen achter met Elvira, maar die is nog zo klein dat zij nog niet zo heel veel aandacht vraagt van ons.
What's not to like?

En hier hebben we gebruik van gemaakt. Sander kon op zaterdag lekker de hele dag weg naar vrienden om spellen te spelen. Zondag hadden wij weer mensen over de vloer om mee te rollenspelen zonder dat een peuter de hele tijd de dobbelsteentjes af wilde pakken. En maandag zijn wij naar de film geweest. De laatste keer dat dat kon, was voor Elvira's geboorte. Toen zijn we onverwacht nog naar Coraline gegaan. Gelukkig konden we dit keer een vriend zover krijgen dat hij een avondje op wilde passen.

Dit keer hebben we de nieuwe Guy Ritchie verfilming gezien van Sherlock Holmes, met Robert Downey Jr en Jude Law als Sherlock en Watson. Ik heb me geamuseerd. Guy Ritchie weet Sherlock weer nieuw leven in te blazen met zijn eigen interpretatie van Sherlock en Watson als twee vrienden die op een ongezonde manier van elkaar afhankelijk zijn. Sherlock Holmes is een ietwat sociaal beperkte man, die de hulp van Watson nodig heeft om te kunnen functioneren in de samenleving. Watson is zelf ee competente arts en intelligente onderzoeker, maar niet zo briljant als Sherlock.

Het verhaal is niet een van de oude verhalen van Sir Arthur Conan Doyle, maar een geheel nieuw verhaal, met verschillende verwijzingen naar de bestaande verhalen cyclus. Wel wordt Sherlock Holmes heel trouw als een scepticus gepresenteerd, die hardnekkig op zoek gaat naar een logische verklaring voor allerlei bovennatuurlijke fenomenen. Ook wordt er alvast een voorschot genomen op een mogelijke vervolgfilm.

Sherlock Holmes