The English Patient (film)

Ik keek The English Patient (1996) van Anthony Minghella. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Michael Ondaatje, dat ik een tijdje geleden ook gelezen heb. 

Verder zit de film boordevol met bekende koppen uit de jaren '90, die hier nog aan het begin van hun carrière stonden. De hoofdrollen zijn voor Ralph Fiennes (The Menu, Spectre) en Kirsten Scott Thomas (Only God Forgives). Verder zien we ook nog Juliette Binoche, Willem Dafoe (Nosferatu (2024), Shadow of a Vampire), Naveen Andrews, Colin Firth (Tinker, Tailor, Soldier, Spy (2011)) en Jürgen Prochnow (Dune (1984), In the Mouth of Madness).   

Spoilers

Deze film is ook alweer 30 jaar oud (wat gaat de tijd toch snel) en was indertijd behoorlijk populair, maar let toch op. 

De film begint in de nadagen van WOII tijdens de met een onbekende man (Fiennes) en een vrouw (Scott Thomas) in een vliegtuigje boven de woestijn. Ze worden neergeschoten en het vliegtuigje stort in vlammen neer. Gelukkig zijn er vriendelijke Bedoeïnen die weten hoe je ernstig verbrandde mensen in leven moet houden, dus de man wordt gered en belandt in een Brits veldhospitaal. De man claimt niet meer te weten wie hij is, maar wel dat hij een Engelsman is. De Britten vinden het maar verdacht en denken dat hij een spion voor de Duitsers is. 

Uiteindelijk belandt The English Patiënt dan in een Italiaanse villa, onder verzorging van verpleegster Hanna (Binoche) terwijl de rest van het leger verder gaat met de bevrijding van Italië en hopelijk de rest van het Europese continent. Hanna worstelt met haar eigen verliezen. Haar man is dood, haar beste vriendin is dood, dus deze patiënt moet blijven leven. 

The English Patiënt vertelt Hanna steeds over zijn tijd in Caïro. Hij was onderdeel van een Internationale groep archeologen die in de woestijn van Egypte en Libië onderzoek deden. Ze vinden de Grot van de Zwemmers. 

Wanneer onderzoeker Geoffrey Clifton (Firth) zijn vrouw Katherine (Scott) meeneemt naar de woestijn, veranderen de verhoudingen binnen het team van mannen. Graaf Almasy (Fiennes) begint een affaire met Katherine.  

De affaire duurt voort, terwijl de oorlogswolken al aan de horizon samenpakken. Geoffrey Clifton realiseert zich dat zijn vrouw een affaire heeft. Hij beraamt een zelfmoord - moord - moord door zijn vliegtuigje, met zijn vrouw aan boord te laten neerstorten op Almasy. Almasy weet op tijd weg te duiden, Geoffrey sterft, maar Katherine leeft nog. Almasy legt haar te rusten in de Grot van Zwemmers en gaat hulp halen in een nabijgelegen post van de Britten. Maar ondertussen is de oorlog uitgebroken en wordt hij als buitenlander gearresteerd door de Britten. 

Pas later, als Almasy heeft kunnen ontsnappen, vertelt hij de oprukkende Duitsers alles wat hij weet, om een vliegtuig te kunnen regelen en daarmee naar de Grot van de Zwemmers te kunnen gaan. Maar Katherine is inmiddels al overleden. Op de weg terug wordt zijn vliegtuigje neergeschoten en raakt Almasy ernstig verbrand. 

Almasy verzwakt snel en overlijdt. Hanna, Caravaggio en Kip gaan ieder hun eigen weg. 

Conclusie

Dit is een prima film, boordevol met prima acteurs. Het is goed te zien waarom bijna iedereen na deze film nog een interessante carrière heeft gehad. 

Verder blijft het verhaal ook redelijk trouw aan het boek. Er wordt steeds heen en weer gesprongen tussen het verhaal van de Engelse Patiënt en van Hanna en haar huisgenoten. En de parallellen tussen die twee groepen zijn ook vrij duidelijk. Op twee verschillende plekken en verschillende tijden proberen twee groepen van verschillende nationaliteiten samen te werken en de tijd door te komen met elkaar. En op de achtergrond speelt steeds dezelfde oorlog. En uiteindelijk weet iedereen wat katharsis te vinden wanneer ze elkaars verhalen tot het bittere eind hebben aangehoord. 

Zeker de moeite van het kijken waard

Total Recall

Nadat ik laatst The Running Man had gezien, moest ik natuurlijk ook een andere klassieker van Arnold Schwarzenegger kijken, Total Recall (1990) van Paul Verhoeven (Starship Troopers, Benedetta). Arnold Schwarzenegger (The Runnning Man (1987), Conan the Barbarian) speelt de hoofdrol en verder zien we nog een piepjonge Sharon Stone (pre-Basic Instinct) en Michael Ironside (Starship Troopers). 

Het verhaal is gebaseerd op het verhaal We Can Remember it for You Wholesale van Philip K. Dick (Blade Runner 2049), een schrijver van science fiction, die later in zijn leven worstelde met stevige psychiatrische problematiek. Zijn verhalen gaan dan ook altijd over waarheid en identiteit. Kunnen we onszelf en anderen ooit echt kennen? Of zijn we voor de gek te houden? Daarnaast schreef Philip K. Dick ook veel over fascisme en onderdrukking en verzet daar tegen en dat zijn ook thema's die hier weer terug komen. 

Spoilers

Iedereen zou deze film al lang eens gezien moeten hebben, maar vooruit, er zijn spoilers. 

De film begint met Douglas Quaid (Schwarzenegger) die een saai leven leidt met bloedmooie vrouw Lori (Stone). Hij werkt in de bouw en woont in een klein appartementje. Maar steeds heeft hij vreemde dromen over Mars en een bloedmooie (alweer!) vrouw met donker haar. Hij kan niet naar Mars reizen en besluit om via Rekall, herinneringen aan een verblijf op Mars te implementeren. Dat is niet zonder risico, er zijn mensen geweest, die ernstige psychiatrische problemen overhielden aan Rekall. 

Bij Rekall stelt Quaid herinneringen samen met een spionage thema. De herinnering wordt geïmplementeerd, maar er gaat iets mis! Het blijkt dat Quaid al eerder geheugenmodificatie heeft ondergaan. Quaid begint te babbelen over ene Cohaagen, die hem achtervolgt. De medewerkers verdoven Quaid en werken hem hun kantoor uit, door naar de volgende klant...

Op weg naar huis wordt Quaid opgewacht door vriend Harry (Constanzo), die hem probeert te vermoorden! Quaid vlucht weg. En thuis probeert zijn vrouw hem ook te vermoorden. Iedereen die hij kent zat in een complot om hem op Aarde te houden, terwijl hij eigenlijk meer weet! Hij is echt een spion! De procedure van Rekall heeft echte herinneringen wakker gemaakt.

Quaid weet meer informatie te krijgen. Eigenlijk heet hij Hauser en hij was een compaan van Cohaagen, die de natuurlijke voorzieningen van Mars volledig uitput en de bevolking daar volledig onderdrukt. Hauser verraadde Cohaagen en deze wiste Hausers geheugen en stuurde hem naar de aarde, waar hij als eenvoudig bouwvakker geen kwaad kon. Quaid gaat naar Mars om antwoorden te vinden, daar wordt opgejaagd door Richter (Ironside), een onderknuppel van Cohaagen.

Eenmaal aangekomen op Mars probeert Quaid (Hauser?) meer van zijn herinneringen op te halen. Hij hoort over verzetsleider Kuato (Bell) en legt contact met het verzet in de vorm van Melina (Ticotin), de vrouw uit zijn dromen en uit de beloofde vakantie van Rekall. Maar zij kent hem alleen als Hauser, compaan van Cohaagen en ze wil hem niets vertellen. 

Eenmaal terug op zijn hotelkamer, komt zijn vrouw Lori binnen. Zij heeft een dokter meegenomen. Quaid heeft bij Rekall een mentale inzinking gehad, en nu leeft hij in een psychotische waanwereld. Dit is een laatste mogelijkheid om daar uit te komen! Als hij nu niet luistert naar dokter Edgemar (Brocksmith), kan het zijn dat hij voor altijd verloren is in zijn waanzin! Quaid gaat even mee in het verhaal, maar trapt er uiteindelijk niet. 

Richter is Quaid weer op het spoor en probeert hem te vermoorden, maar Quaid wordt net op tijd gered door Melina. Zij vluchten weg en Melina introduceert Quaid bij het verzet en Kuato. En deze Kuato onthult wat Quaid zo graag wil weten, namelijk waar het conflict met Cohaagen nou over gaat. Cohaagen exploiteert de grondstoffen van Mars, maar deze zijn eigenlijk door ruimtewezens bedoeld als brandstof voor een generator, die Mars kan voorzien van zuurstof, waardoor mensen heel Mars kunnen koloniseren. En niet meer angstvallig hoeven te leven in een stad waar de zuurstofvoorziening nooit zeker is. 

Het komt tot een gevecht tussen de mannen van Cohaagen en Quaid, waarbij blijkt dat Quaid/ Hauser eigenlijk samenwerkte met Cohaagen. Hun verwijdering was een manier om dichter bij het verzet Kuato te komen! En het geheugen van Hauser was gemanipuleerd om de cover van "Quaid" waterdicht te laten zijn. Maar Quaid heeft een heel ander normen- en waardenstelsel dan Hauser en hij wil nooit meer Hauser zijn!  

Uiteindelijk lukt het Quaid om de generator van de ruimtewezens te activeren en Mars krijgt een voor mensen geschikte atmosfeer. 

Conclusie

Deze film doet wel alsof het een leeghoofdige, jaren '80 actiefilm is, maar eigenlijk is het een hele interessante film! Na afloop vraag je je af wat er nu waar is. 

Is Rekall een schimmig bedrijf en is Quaid een slachtoffer van hun onzuivere praktijken? Is de hele film niets meer dan een ernstig psychose, waar hij nooit meer uit zal komen? Het feit dat hij de Rekall operatie onderging, en dat hij daarna dingen ziet, die anderen niet zien (zoals bloed aan zijn handen, dat niet afgeeft), suggereert dat het allemaal in zijn eigen hoofd gebeurt en zijn tijd op Mars niet meer is dan een waanidee. De hele film na zijn moment bij Rekall is dan niet meer dan de wensdroom van een eenvoudige man, die vastzit in een banaal en saai leven. Geen wonder dat hij droomt van mooie vrouwen en de wereld redden.  

Of is het allemaal waar? Gaat de procedure bij Rekall fout, omdat er al eerder met het geheugen van Quaid/ Hauser geknoeid is en komen de oude herinneringen allemaal boven? Zijn alle rare wensen en dromen van Quaid eigenlijk de herinneringen van Hauser? 

In ieder geval, een film om nog eens over na te denken.  

 

 

 

In the Mouth of Madness

Tijdens Oud en Nieuw keken we de film In the Mouth of Madness (1994), die ik van de lieve Sint had gekregen. We vonden dit wel een toepasselijke film om een jaar lang Cthulhu - films mee af te sluiten. 

In the Mouth of Madness is van John Carpenter, die wel meer enge griezelfilms heeft gemaakt (Halloween, Christine). En de film zit vol met bekende koppen. Sam Neill (Merlin, And Then There Were None) neemt de hoofdrol op zich. Verder zien we ook nog Jürgen Prochnow (Dune 1984), David Warner (The Omen, Cross of Iron), Charlton Heston (Planet of the Apes, The Ten Commandments) en Wilhelm von Homburg (Ghostbusters II). 

Deze film is niet gebaseerd op een verhaal van H. P. Lovecraft, maar het is wel geheel in zijn stijl. Verboden kennis zorgt er voor dat iedereen die ermee in aanraking komt, waanzinnig wordt. 

Spoilers

Het verhaal opent met een gewelddadige John Trent (Neil) die wordt opgesloten in een gesticht, terwijl hij zich daar hevig tegen verzet en blijft raaskallen over het einde der tijden. Terwijl hij in zijn isoleercel zit, is er buiten zijn cel van alles gaande, wat impliceert dat hij geen ongelijk heeft. Dan wordt hij bezocht door arts Wrenn (Warner) en John vertelt wat hem allemaal overkomen is, en hoe het zover heeft kunnen komen. 

John Trent is een freelance detective die werkt voor een uitgeverij. Af en toe wordt hem gevraagd om schrijvers in de gaten te houden, om te zorgen dat zij hun contracten nakomen. Directeur Jackson Harglow (Heston) vraagt hem om Sutter Cane (Prochnow) op te sporen. Van deze beststeller schrijver geeft hij een nieuw boek uit en Sutter Cane moet komen opdagen voor alle promotie activiteiten. Maar Sutter Cane is nergens te vinden. Hij mag niet onder zijn eigen promotie uitkomen!

John gaat samen met Linda Styles (Carmen), een andere medewerker van de uitgever, op zoek naar Sutter Cane. John vogelt uit dat de kaften van alles boeken van Sutter Cane een soort kaart vormen naar Hobb's End, waar Sutter Cane woont en wat een belangrijke rol speelt in al zijn griezelverhalen. Eenmaal aangekomen in Hobb's End (na een enge reis), houdt het niet op met de vreemde fenomenen. Er staat een bijzonder vreemde kerk en de lokale bevolking komt daar samen en zoekt hun ontvoerde kinderen. Als zij zich realiseren dat John en Linda op zoek zijn naar Sutter Cane, worden ze alleen maar boos, dat is de bron van al hun ellende. 

John denkt nog steeds dat alle vreemde fenomenen een of andere publiciteitsstunt zijn voor het nieuwe boek van Sutter Cane, maar na verloop van tijd kan hij dat niet meer volhouden. De griezelverhalen van Sutter Cane worden langzaamaan werkelijkheid en John moet onder ogen zien dat ook hij niet mee is dan een figurant in het verhaal van Sutter Cane. En wat betekent dat dan voor de werkelijkheid om ons heen? Ook niet meer dan een fantasie van een gestoorde schrijver?

Wanhopig probeert John terug te komen naar de uitgever. Als de uitgave van het boek nog gestopt kan worden, kan deze waanzin misschien ook nog gestopt worden. Maar daar eenmaal aangekomen heeft Jackson Harglow geen idee waar John het over heeft. Sutter Cane was nooit verdwenen, zijn laatste boek, In the Mouth of Madness is al lang uitgegeven, het is zelfs al verfilmd!

Conclusie

Dit is echt een hele leuke film. Sam Neill is altijd leuk en doet het goed als net iets te arrogante detective, die niet wil accepteren dat er meer is in het leven dan wat hij persoonlijk kan zien en waarnemen. Bovendien is de film ook daadwerkelijk griezelig en wordt goed in beeld gebracht hoe John Trent langzaam zijn grip op de realiteit verliest. 

Mag niet ontbreken in je griezelcollectie. 

The Three Musketeers

Nu we met regelmaat het Call of Cthulhu rollenspel spelen in de tijd van de drie Musketiers, heb ik ook een van de vele, vele verfilmingen van dit beroemde verhaal bekeken. En het was niet best. 

Het gaat om The Three Musketeers (1993) van Stephen Herek. In de hoofdrol zien we Chris O'Donnel en de drie musketiers zelf worden vertolkt door Charlie Sheen (zoon van Martin), Kiefer Sutherland (They Cloned Tyrone) en Oliver Platt (I'm Thinking of Ending Things). In belangrijke bijrollen zien we nog Tim Curry, Rebecca de Mornay en Michael Wincott (Alien Resurrection, Nope). 

Het verhaal is natuurlijk gebaseerd op de beroemde serie verhalen van Alexandre Dumas (ook van de Graaf van Monte Cristo). De verhalen van de drie Musketiers zijn al sinds hun ontstaan ontzettend populair geweest en gebleven. Zie ook de ontelbare verfilmingen van het verhaal. 

Spoilers

De film opent met D'Artagnan (O'Donnel) die een duel voort met een broer van een vriendinnetje van hem. Nadat hij de andere man verslagen heeft, trekt hij naar Parijs, om zich bij de Musketiers aan te sluiten, zoals zijn vader dat ook had gedaan. 

D'Artagnan komt net te laat aan in Parijs, want de Musketiers zijn zojuist ontbonden door Rochefort (Wincott) op bevel van Kardinaal Richelieu (Curry). De oorlog tegen de Engelsen vraagt inzet van alle vechtende mannen! Drie Musketiers wilden hun werk niet opgeven, Athos (Sutherland), Porthos (Platt) en Aramis (Sheen). 

Eenmaal aangekomen in Parijs krijgt de heethooofdige D'Artagnan meteen ruzie met de drie Musketiers en hij arrangeert drie duels om de ruzie te beslechten. Maar voordat het duel echt plaats kan vinden, verschijnt Rochefort op het toneel om de rebellerende Musketiers te arresteren. D'Artagnan sluit zich meteen aan bij de Musketiers en bestrijdt Rochefort en zijn mannen. En hoewel iedereen zich kranig weert, wordt D'Artagnan toch gevangen genomen. 

In de kerkers van de Kardinaal hoort D'Artagnan de plannen van de laaghartige Kardinaal. Deze is van plan Koning Louis (O'Conor) te verdrijven en zijn plek in te nemen op de troon en in het bed van Koningin Anne (Anwar). Met deze informatie moet D'Artagnan natuurlijk terug naar de Musketiers! D'Artagnan wordt gered door zijn nieuwe vrienden en iedereen racet naar Calais om daar het voorstel van verraad van de Kardinaal te onderscheppen voor het bij de Koning van Engeland aankomt. 

D'Artagnan valt in handen van Milady de Winter (De Mornay) die geen tijd verliest om al zijn geheimen te weten te komen. En aangezien zij beeldschoon is, ziet D'Artagnan er geen kwaad in om haar alles te vertellen. 

D'Artagnan wordt weer gered van het gruwelijke gevaar van een mooie vrouw door zijn vrienden de Musketiers. Dan blijkt dat Milady eigenlijk de ex-vrouw is van Arthos. En dat deze twee eigenlijk nog een hoop gevoelens voor elkaar hebben. En Arthos heeft haar met zijn gedrag gedwongen tot de schandelijke levensstijl van spionage en verraad. Milady kan niet langer met haar geheimen leven en vertelt alles aan de Musketiers voor zij  zich van een klif stort. 

Met alle nieuwe informatie racen de Musketiers terug naar Parijs, waar een aanslag op de Koning wordt voorbereid. Het komt tot een enorm gevecht tussen de mannen van de Kardinaal, de Musketiers en de ontslagen musketiers. Maar de Kardinaal is niet voor een gat te vangen, en ontvoert de Koning en de Koningin. Maar gelukkig weten de Musketiers op het laatste moment iedereen te redden. 

Alles komt goed en een dankbare Koning geeft de Musketiers alles wat zij maar kunnen wensen en D'Artagnan kan zich eindelijk bij het illustere gezelschap voegen. 

Conclusie

Deze film zit in dezelfde lijn als andere avonturenfilms uit de jaren '90, zoals Robin Hood Prince of Thieves, First Knight, en Prince Valiant. 

Dit is geen beste film, maar wel een hele leuke. De acteurs zijn niet heel best, er wordt nog net iets te veel teruggegrepen op de grappige one-liners die populair waren in de jaren '80 actiefilms. En laten we het maar niet hebben over de rol van vrouwen in de film, die zijn er alleen maar om mooi te zijn en de helden te motiveren. 

Het ziet er allemaal leuk uit, maar het heeft weinig om het lijf. Kijk het voor de mooie mensen, de naargeestige slechteriken en het dappere gedoe van de helden.

Alien Resurrection

Jeminee wat zijn er veel Alien - films verschenen. Nu was het tijd voor Alien Resurrection (1997) van Jean Pierre Jeunet. We zien weer Sigourney Weaver (Aliens, Alien3) als Ripley, maar verder zit deze film vol met andere bekende koppen uit de jaren '90, zoals Winona Ryder (The Age of Innocence, Bram Stoker's Dracula), Ron Perlman (Pacific Rim, Nightmare Alley), Michael Wincott (Nope), Dan Hedaya (A Life Less Ordinary), Brad Dourif (Dune 1984), een feest van herkenning voor mij. Het verhaal is geschreven door Joss Whedon, waar ik in de loop der tijd veel van gezien heb, dus veel van de dialoog kwam me erg bekend voor. 

Spoilers

In een lab aan boord van ruimteschip Auriga wordt een nieuwe Ripley gekloond door militaire onderzoekers (meer dan 200 jaar na de dood van de oorspronkelijke Ripley in Alien3). Ze doen dit omdat zij (nog altijd) hun handen op het Alien DNA willen krijgen, en Ripley was geïmpregneerd met een Alien. De gekloonde Ripley is Ripley 8 (waar zijn de eerste 7?) en zij wordt gesocialiseerd, maar dat gaat maar matig. Ze lijkt wel erg sterk en agressief voor een normale vrouw.  Ondertussen zijn de wetenschappers bezig het Alien DNA te isoleren en op te kweken tot een Alien, eieren te oogsten en meer Aliens te kweken. 

Dan komt een ander ruimteschip langs, de Betty. Deze heeft de huurlingen bemanning van Elgyn (Wincott) aan boord. Deze onfrisse types leveren ontvoerde mensen af, voor experimenten van de onderzoekers (met Alien DNA nu!). Een van de huurlingen is Call (Ryder). Deze herkent de naam van Ripley en realiseert zich dat als Ripley weer tot leven is gewekt, Aliens ook weer tot leven gewekt kunnen worden. Zij wil Ripley meteen over de kling jagen. 

Maar de Aliens zijn al gekloond en inmiddels volwassen. Er zijn er drie opgesloten in één cel. Twee doden de derde, zodat het zure bloed zich een weg door het ruimtestation heen vreet en de andere twee kunnen ontsnappen. Ze beginnen onmiddellijk de crew van het ruimtestation te doden en nemen de hoofdonderzoeker Gediman (Dourif) mee voor onduidelijke doelen. Generaal Perez Hedaya en Elgyn horen bij de eerste slachtoffers. 

Één van de nood-protocollen van de Auriga is om terug te keren naar de aarde, wanneer het schip in nood is. Volwassen Aliens op aarde is echt geen goed idee. Het is aan Ripley en de huurlingen om zichzelf en de aarde te redden. Het plan is om zoveel mogelijk mensen naar de Betty te krijgen en dan de Auriga te vernietigen. Een lange en gevaarlijke tocht door de Auriga volgt, waarbij ook de eerdere 7 klonen van Ripley gevonden worden, die allemaal veel minder succesvol waren dan Ripley 8. Ripley vernietigt hen allemaal. 

Uiteindelijk blijkt er natuurlijk een verrader te zijn, die iedereen om wil leggen, voor verder onderzoek. Ripley wordt ook nog ontvoerd door de laatste Alien, en meegenomen naar het Alien nest. Daar is ook een andere Alien kloon. In plaats van eieren leggen, heeft deze een baarmoeder gekregen en baart nu één enkele nieuwe Alien - mens hybride, die Ripley meteen als zijn moeder ziet. De Alien - mens hybride doodt meteen de Alien die hem baarde en in de chaos vindt Ripley haar weg naar de Betty, die op het punt van vertrekken staat. 

Uiteindelijk wordt de Alien - mens hybride door een gat in de wand van het ruimteschip de koude ruimte ingezogen en stort de Auriga neer op aarde, waarbij het volledig vernietigd wordt. Ripley en de rest van de crew zijn vrij om de rest van het universum te ontdekken. 

Conclusie

Net als Alien3 vind ik deze film overbodig. Weaver is weer prima als een gemenere en sterkere Ripley (vanwege alle Alien DNA), maar verder blijft het allemaal nogal oppervlakkig. Weer enge Aliens, weer enge onderzoekers en militairen die denken een slaatje te kunnen slaan uit de Aliens. Mensen, laat die Aliens met rust. 

Dus, leuk om eens gezien te hebben, maar het voegt allemaal niet heel veel toe. 

Alien 3

Ik ben echt even op een Alien - kick gegaan. Ook Alien 3 (1992) van David Fincher. Sigourney Weaver (Alien, Aliens) herhaalt natuurlijk haar iconische rol als Ripley. Maar verder zien we ook nog Charles Dance (And Then There Were None, Pride and Prejudice and Zombies), Ralph Brown (Ivanhoe), Danny Webb (Sherlock), Christopher John Fields (Jurassic Park), Holt McCallany (Nightmare Alley), Lance Henriksen (Aliens), Pete Postlethwaite en Peter Guinness (Legend of the Sword, The Hogfather). 

Spoilers

Deze film begint bijna meteen na het einde van Aliens. Ripley (Weaver), Hicks (Biehn), Newt (Henn) en de androïde Bishop (Henriksen) ontsnappen in de Saluca van LV 426, maar een Alien weet mee aan boord te komen. Ripley, Hicks, Newt en Bishop proberen te ontsnappen met een kleine shuttle, in cryo-slaap. Maar deze shuttle stort neer op de planeet Fiorina "Fury" 161. Dit was een voormalige gevangenis planeet, maar inmiddels zijn bijna alle gevangenen verdwenen, behalve de laatste 30 of zo, die een soort vreemde religieuze cultus zijn gestart rondom hun planeet en hun gevangenschap. Een Alien lijkt te ontsnappen uit de shuttle en bedreigd een hond. 

Ripley wordt gevonden door arts Clemens (een piepjonge Dance), die haar weer oplapt. Hij vertelt haar ook dat zij de enige overlevende was. Na haar eerdere avonturen is Ripley bijzonder paranoïde over de aanwezigheid van Aliens en wil dat er een autopsie wordt uitgevoerd op Hicks en Newt. Er wordt geen aanwezigheid van Aliens gevonden, maar Clemens is erg benieuwd naar waar Ripley nou zo bang voor is. 

Hicks en Newt worden gecremeerd in de grote oven van het fabriekscomplex waar de gevangenen vroeger dwangarbeid verrichten. 

Ripley gaat verder op onderzoek uit en vindt de resten van Bishop, die zij weer aan de praat probeert te krijgen. Deze bevestigd dat er inderdaad een Alien aan boord van de Shuttle was, die nu rondloopt op Fury. Ondertussen er is ook een schip van Weyland Yutani onderweg naar Fury om Ripley op te pikken (vast niet voor iets goeds). 

Inmiddels is ook wel duidelijk dat er een Alien vrij rondloopt op Fury, links en rechts sterven er mannen op gruwelijke manieren. Dan krijgt Ripley het briljante idee om eens aan zelfonderzoek te doen. En ook zij draagt een Alien embryo bij zich. Geen wonder dat Weyland Yutani haar op wil komen halen. Ze zijn niet geïnteresseerd in haar, maar in het embryo, precies wat Burke uit Aliens al van plan was. Dat kan toch niet best zijn. 

Ripley vraagt Dillon om haar te doden, zodat de Alien in haar ook sterft. Dillon wil dat wel doen, maar alleen als Ripley eerst helpt de volwassen Alien te doden. Dat behelst een plan van de Alien bedekken in gesmolten metaal en dan razendsnel laten afkoelen. Daarbij gaan wel bijna alle inwoners van Fury dood. Alleen Dillon, Morse (Webb) en Ripley zijn nog over. Dan arriveren eindelijk ook de vertegenwoordigers van Weyland Yutani, die Ripley beloven dat zij de Alien zullen aborteren. Maar Ripley gelooft daar niet meer in en werpt zich met embryo in het gesmolten metaal, naar haar dood. 

Conclusie  

Na Aliens was dit een vrij overbodig vervolg. Het is weer een actiefilm in een afgesloten omgeving, waar de Alien de mensen een voor een opeet. Maar aangezien dit allemaal hele onaangename mensen zijn, leef je ook totaal niet met ze mee, behalve misschien nog met Clemens. 

Verder is het ook erg zuur om te zien dat Hicks en Newt meteen maar dood gaan aan het begin van deze film, terwijl het echt volledige karakters waren in de vorige film. 

Alleen kijken als je alle films eens gezien wil hebben. 

Merlin

Jarenlang heb ik het Pendragon rollenspel gespeeld en in 2018 besloot ik eens per maand een film te kijken met Koning Arthur als thema. Een jaar was niet voldoende en laatst heb ik weer een Koning Arthur film kunnen kijken.  Het ging om Merlin (1998) van Steve Barron. Strikt gesproken is het een TV - Serie en bestaat hij uit twee afleveringen. 

Verder zit de film vol bekende mensen uit de jaren '90. De hoofdrol is natuurlijk voor Sam Neill (Jurassic Park, And Then There Were None). Verder zien we ook nog een piepjonge Helena Bonham Carter, John Gielgud (Around the World in Eighty Days, The Scarlet and the Black), Hollands trots Rutger Hauer, de stem van de onlangs overleden James Earl Jones (Conan the Barbarian), Miranda Richardson (Chicken Run, Sleepy Hollow), Isabella Rosselini, Lena Headey (Dredd, Pride and Prejudice and Zombies), Nicolas Clay (Excalibur, Evil under the Sun ) en een kleine rol voor Billy Whitelaw (Hot Fuzz, The Omen). 

Spoilers

Deel 1

De film begint met een oude man (Neill), die het verhaal van de val van Camelot vertelt. Het land van Brittannië verkeert in de problemen. Er dreigt een invasie van Saksen, de Koning Constant (Gielgud) houdt zich met religieuze zaken bezig en iedereen vergeet de Oude Tradities. De Elfenkoningin Mab (Richardson) kan dit niet aanzien. Zij creëert met magie een redder, Merlijn. Hij zal het land redden en de oude tradities in ere herstellen. 

Merlijn wordt geboren zonder vader. Zijn moeder sterft bij de bevalling en hij wordt opgevoed door Ambrosia (Whitelaw). Als tiener redt hij Nimue van de verdrinkingsdood. Het is de eerste keer dat hij magie gebruikt. Elfenkoningin Mab bermerkt dit. Zij neemt Merlijn mee om hem magie te leren. Merlijn is getalenteerd, maar wil niet meegaan in de plannen van Mab. Hij leert ook de Vrouwe van het Meer kennen, de wat aardiger tweelingzus van Mab (ook Richardson). Zij geeft hem belangrijke informatie over zijn afkomst en de plannen van Mab. 

De jaren gaan voorbij en Koning Vortigern (Hauer) regeert nu. En hij heeft een concurrent, Uther (Jax). Koningin Mab steunt Vortigern. Zij adviseert hem (een nu volwassen) Nimue (Rosselini) te offeren aan een draak. Merlijn redt haar en vlucht met haar naar een klooster op Avalon. Daar vraagt hij hulp aan de Vrouwe van het Meer en zij geeft hem het zwaard Excalibur. 

Merlijn kiest de kant van Uther, hopende dat hij een betere Koning zal zijn. De beslissende slag vindt plaats op een bevroren meer. En op het juiste moment laat Merlijn Vortigern onder het ijs zakken. Hij geeft daarna Excalibur aan Uther. 

Wanneer Uther Igraine, de vrouw van een van zijn Hertogen, in het oog krijgt, gaat alle verstand het raam uit. Om problemen te voorkomen, steelt Merlijn het zwaard Excalibur terug en geeft het in bewaring aan een Steen (Jones). Om Uther weer gunstig te stemmen, helpt hij hem om in de vorm van Hertog Gorlois van Cornwall seks te hebben met Igraine. Dit wordt gade geslagen door een jonge, mismaakte Morgan, die dan al doorheeft dat hier vuile spelletjes met haar moeder gespeeld worden. 

Negen maanden later komt Merlijn het resultaat van dit bedrog ophalen en hoopt dat hij de jonge Arthur kan opvoeden tot een nobele Koning. 

Deel 2

Weer gaan de jaren voorbij. Arthur is nu een jonge man en het land heeft een Koning nodig. Met wat hulp van Merlijn wordt het zwaard Excalibur weer uit de Steen getrokken en wordt Arthur op de troon geïnstalleerd. Merlijn denkt dat hij nu eindelijk van zijn rust met Nimue kan genieten. 

Maar Mab leeft ook nog steeds. En broedt weer een plan uit. Dit keer via de (nu volwassen) Morgan (Bonham Carter). Dankzij de magie van Mab is zij niet langer mismaakt. Morgan verleidt Arthur en dit leidt tot de geboorte van de onnatuurlijke Mordred (Done). Door zijn incestueuze afkomst en de invloed van Mab groeit hij onnatuurlijk snel en is door en door verrot en corrupt. 

Ondertussen huwt Arthur met Guinevere (Headey), dochter van Lord Leo (Clay) en begint aan de bouw van een nieuwe stad en een nieuw kasteel, Camelot (It's only a Model). Dan gaat Arthur op zoek te gaan naar de Heilige Graal. Hij laat stad en vrouw alleen achter voor deze queeste. Merlijn voorziet problemen en hij vraagt weer hulp van de Vrouwe van het Meer. Zij adviseert hem om haar boot te nemen, en waar deze landt om hulp te vragen. 

Merlijn landt uitgeput met zijn boot bij een kasteel en wordt daar aangesproken door een jonge Galahad (Girdler). Deze verwijst Merlijn naar zijn vader, Lancelot (Sheffield). Lancelot is vereerd door het verzoek van Merlijn en laat zonder al te veel problemen vrouw Elaine (Eser) en kind achter om bij afwezigheid van de Koning te regeren in Camelot. 

Binnen de kortste keren vallen de eenzame Guinevere en Lancelot als een blok voor elkaar. Koningin Mab blijft stoken en laat dit verraad zien aan Elaine. Deze sterft van verdriet en haar lichaam spoelt aan bij de oevers van Camelot. Dit zet alle verhoudingen aan het hof van Camelot op scherp. Lancelot vlucht weg, Arthur komt net thuis van zijn queeste en Mordred blijft zout in alle wonden strooien. 

Guinevere wordt veroordeeld tot de brandstapel en Lancelot komt haar net op tijd redden. Dit betekent wel dat een hoop edelen en onderdanen het geloof verliezen in Arthur en zijn idealen. Binnen de kortste keren leidt dat tot een nieuwe burgeroorlog, waarbij Mordred de ontevreden edelen aanvoert. 

Tijdens de Slag bij Camlann komen Arthur en Mordred tegenover elkaar te staan en zij doden elkaar. Merlijn staat Arthur bij in laatste momenten en Koning Mab staat Mordred bij. Maar beiden sterven en Excalibur verdwijnt weer in het Meer. En zo zijn alle plannen van Mab geruïneerd. 

En we keren weer terug naar het marktplein uit het begin van het verhaal, waar een bejaarde Merlijn zijn verhaal afrondt. 

Conclusie

Ik had deze serie jaren geleden al eens gezien en kan me herinneren dat ik hem toen erg leuk vond. En bij het herzien ervan, blijft de film best aardig overeind (hij is inmiddels alweer meer dan 25 jaar oud). 

Op sleutelposities zitten een paar goede acteurs, zoals Neill, Hauer, Richardson en Bonham Carter. Verder zijn de special effects niet altijd even sterk. Maar het versneld afspelen van de bewegingen van Mab en haar elfse onderdanen, zorgt voor een bevreemdend effect, wat de onwereldse aard van de elfen goed benadrukt. 

Het verhaal volgt de hoogtepunten van het Arthurverhaal vrij trouw. Zo wordt er veel aandacht besteed aan het begin van het verhaal, het conflict tussen Vortigern, Merlijn en Uther. Ook wordt er niet geheimzinnig gedaan over de conceptie van Arthur (en de problemen die dat een generatie later weer geeft), de conceptie van Mordred (en de problemen die daaruit voortkomen) en de problemen in het huwelijk van Arthur zelf. De legende hangt aan elkaar van seksuele transgressies en dat zorgt uiteindelijk voor de ondergang van alles. 

Zeker de moeite waard om eens te kijken als je geïnteresseerd bent in verfilmingen van het Arthur verhaal. 

 

Emma

Tijdens de vakantie was er ook tijd voor Emma (1996) van Douglas McGrath. In de hoofdrol zien we een piepjonge Gwynneth Paltrow (Iron Man 1 en Iron Man 2) en verder een hele parade aan bekende en minder bekende Britse acteurs. We zien Alan Cumming (Titus, Bernard and the Genie), Toni Collette (The Sixth Sense, Nightmare Alley), Kathleen Byron (Black Narcissus), Karen Westwood (The ABC Murders) en Ewan McGregor (A Life Less Ordinary). 

De film Emma is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jane Austen. En daarmee is het natuurlijk weer een briljant romantisch en komisch commentaar op de goede zeden van een vroegere wereld.

Spoilers

De film volgt het verhaal van de roman vrij trouw. Mr. Woodhouse (Hawthorne) en zijn dochter Emma (Paltrow) wonen alleen op Hartfield. De oudste dochter en oudere zus van Emma, Isabella, is al getrouwd met Mr. Knightley en onlangs is ook de gouvernante van Emma, Juffrouw Taylor, getrouwd met Mr. Weston. Emma is erg in haar nopjes met het feit dat zij Juffrouw Taylor en Mr. Weston aan elkaar gekoppeld heeft en besluit om dat vaker te doen. Ze denkt daarbij niet aan zichzelf, ze is zo rijk dat zij geen man hoeft te zoeken om haar te onderhouden. 

Het oog van Emma valt daarbij op Harriet Smith (Collette), een lieve, jonge wees van onduidelijke afkomst. Zij probeert haar nieuwe vriendin te koppelen aan de lokale Vicaris Mr. Elton (Cumming). Deze heeft echter geen oog voor Harriet, maar wil juist verder met Emma, wat Emma totaal niet ziet zitten. In de nasleep hiervan maakt Emma nog wat sociale blunders, omdat ze net iets te veel blijft hangen in haar enorm geprivilegieerde positie. Wanneer Mr. George Knightley (jongere broer van de andere Mr. Knightley) haar daarop ferm aanspreekt, wordt het tijd voor wat eerlijke introspectie van Emma. 

Uiteindelijk komt alles toch nog goed. 

Conclusie 

Dit is een heerlijke film vol met jonge, mooie mensen. Een piepjonge Gwynneth Paltrow (24), Toni Collette (24) en Ewan McGregor (25) zijn heerlijk om naar te kijken en laten in hun jonge jaren al zien wat we van ze kunnen verwachten. 

Verder is Jane Austen een fantastische schrijfster met een goed oog voor de zwakheden van (jonge) mensen en weet dat humoristisch over te brengen. De ontwikkelingen tussen alle jonge mensen in het dorp zijn hilarisch om te volgen. 

Vooral kijken als je nog eens op zoek bent naar een fris kostuumdrama. 

Ivanhoe - de serie

Een tijd geleden haalde ik weer een DVD bij de kringloop vandaan, Ivanhoe (1997) dit keer.  Dit is een BBC serie (altijd kwaliteit) van Stuart Orme. Verder zien we ook een rits bekende Britse koppen, zoals Ciaran Hinds (Tinker, Tailor, Soldier, Spy (2011), Excalibur), Susan Lynch (Interview with the Vampire), Victoria Smurfit, Steven Waddington (Sleepy Hollow), Trevor Cooper (Vanity Fair), Rory Edwards (Inteview with the Vampire), Christopher Lee (Nothing but the Night, I, Monster, Death Line), Peter Guinness (King Arthur: Legend of the Sword, Hogfather, Sleepy Hollow, The Legend of King Arthur) en Siân Philips (The Age of Innocence, Tinker Tailor, Soldier Spy (1979)). 

De serie is gebaseerd op het verhaal Ivanhoe van Sir Walter Scott, dat hier natuurlijk ook al eens besproken is. En het is ook al vaker verfilmd. Het verhaal leent zich daar ook uitstekend voor, dappere ridders, snode verraders, mooie dames en corrupte priesters. Knappe mannen doen dappere dingen en mooie dames bevinden zich in groot gevaar, wat is daar niet leuk aan. 

Spoilers

Deze serie volgt het verhaal van het boek zeer trouw.

Deel 1 

Sir Ivanhoe (Waddington) keert incognito terug naar huis. Het gerucht gaat rond dat hij zijn Koning, Richard Leeuwenhart heeft verraden in de strijd. Dat is natuurlijk niet zo en de jonge Ivanhoe wil zijn naam zuiveren. Maar dat is nog niet makkelijk. Hij is van Saksische afkomst en die bevolkingsgroep wordt vreselijk gediscrimineerd door de Normandische overheersers. Zijn vader Cedric (Cosmo) heeft hem onterft, omdat hij liever onder zijn Normandische Koning in het Heilige Land strijd leverde, dan thuis voor de Saksische zaak bleef vechten.   

Zijn vader Cedric heeft verregaande plannen. Hij wil zijn nicht en pleegdochter Rowena uithuwelijken aan Athelstane (Walker), een van de laatste Saksische prinsen. Dan zullen voldoende Saksen verenigd zijn om ten strijde te kunnen trekken tegen de Normandiërs. Rowena heeft hier weinig zin in, maar aan de andere kant, Ivanhoe is waarschijnlijk dood. 

In deze aflevering ontmoeten we alle belangrijke spelers, zoals Ivanhoe, zijn vader Cedric, zijn geliefde, de Saksische Prinses Rowena (Smurfit) en zijn vrienden zoals de Joodse Isaac van York (Horovitch) en zijn mooie dochter Rebecca (Lynch). Verder zien we ook meteen wat slechterikken, zoals Prins John Zonder Land (Brown), die de troon van zijn broer Richard heeft ingepikt en zijn Normandische onderknuppel Brian de Bois Guilbert (Hinds), die als corrupte Tempelier moordend en verkrachtend door het Heilige Land trok. 

Aflevering 2

Prins John proeft dat er een geest van opstand onder zijn Saksische onderdanen rondwaart. Hij wil het toernooi van Ashby gebruiken om voor eens en altijd de Saksische geest te breken. Op het toernooi komen alle hoofdrolspelers weer af, waaronder Ivanhoe (om deel te nemen), Cedric en Rowena (om de Saksen aan te moedigen), Isaac van York en zijn dochter (om hun investering in Ivanhoe veilig te stellen) en vele anderen. 

Ivanhoe veegt met hulp van een mysterieuze Zwarte Ridder het hele toernooiveld leeg en een geplande afgang voor de Saksen wordt juist een overwinning voor hen. Maar Ivanhoe is vreselijk gewond geraakt en wordt snel afgevoerd door Isaac en Rowena. 

Aflevering 3

De aanwezigheid van alle mooie dames heeft sommige ridders helemaal wild gemaakt. Prins John wil de Saksische opstand in de kiem smoren en geeft zijn ridder De Bracy (Pelka) toestemming om met Rowena te huwen. De Bracy en De Bois Guilbert overvallen Cerdric en Rowena, die samen met Isaac, Rebecca en Ivanhoe naar huis reizen. Iedereen wordt gevangen genomen en afgevoerd naar het kasteel van een andere Normandische ridder, Front de Boeuf (Brimble). 

Daar wordt Isaac gemarteld om zijn (mogelijke) fortuin, De Bois Guilbert valt Rebecca lastig met zijn ongepaste lust voor haar. En Rowena krijgt te horen dat zij met De Bracy moet huwen. Athelstane is dan nog een prettiger partner. 

Aflevering 4

De onbekende Zwarte Ridder heeft in het woud aansluiting gevonden bij Saksische bandieten, die zozeer zijn uitgeknepen door hun Normandische heren, dat zij zijn vervallen tot banditisme en bedelarij. Deze bandieten staan onder leiding van Robin Hood, die claimt trouw te zijn aan de ware Koning, Richard Leeuwenhart. 

Onder leiding van de Zwarte Ridder vallen de bandieten het kasteel aan en met wat steun van de Saksische bewoners en bedienden, weten zij binnen te komen. In de chaos worden Rowena, Cedric en Ivanhoe bevrijd. Maar De Bois Guilbert weet te ontsnappen met Rebecca. Het kasteel gaat in vlammen op en Athelstane lijkt daarbij om te komen. 

Aflevering 5

De Zwarte Ridder blijkt Koning Richard Leeuwenhart zelf te zijn. De ware koning is teruggekeerd. En nu is het een kwestie van tijd voor alles weer goedkomt. Maar er zijn nog veel problemen om op te lossen. De Bois Guilbert heeft onderdak gevonden bij zijn Prins John. Maar de leider van de Tempeliers, Beaumanoir (een fantastische Lee) heeft genoeg van zijn liederlijke ondergeschikten en komt orde op zaken stellen. Samen met Tempelier Montfitchet (Guinness) start hij een kerkelijk showproces. Rebecca wordt veroordeeld voor hekserij en krijgt de brandstapel. Zij vraagt om een kampioen om haar te verdedigen. De Bois Guilbert moet dan de zaak van de Tempeliers en de kerk verdedigen. 

Aflevering 6

Koning Richard Leeuwenhart zuivert de goede naam van Ivanhoe, hij was geen verrader, maar juist heel dapper tijdens de Slag bij Accra. Ook weet Koning Richard vrede te sluiten met zijn trouwe, Saksische onderdanen. Dan is het nu alleen nog zaak om Rebecca te bevrijden en de echte boeven ter verantwoording te roepen.

De serie sluit dan af met Eleanor van Aquitane (Phillips), die helemaal vanuit Frankrijk moet komen om haar twee zonen tot de orde te roepen.  

Conclusie

Dit is een prima serie over Ivanhoe. Het verhaal wordt vrij trouw gevolgd en dat is fantastisch, natuurlijk. Verder zijn er verschillende acteurs aan het begin van hun carrière, die hier al laten zien flink wat in hun mars te hebben, zoals Hinds, Guinness, Lynch en Smurfit. 

De middeleeuwen komen ook echt tot leven en men heeft zijn best gedaan om het er allemaal een beetje viezig uit te laten zien. De kledij van de mensen is grauw en flets, en de armelui lopen in lompen. Verder zijn de hallen en eetzalen van de meeste mensen ook bijzonder primitief, behalve die van de koning zelf. Dit in tegenstelling tot de Ivanhoe film, bijvoorbeeld, waarbij iedereen er op zijn paasbest bijloopt. 

Tot slot speelt Christopher Lee maar een paar afleveringen mee, maar hij weet wel een enorm stempel te drukken op het verhaal en de serie. Dachten we eindelijk de meisjes gered te hebben en de snode tempeliers van jetje gegeven te hebben, komt daar ineens een nieuw (en bariton) gevaar om de hoek kijken. 

Een prima serie als je echt eens in het verhaal van Ivanhoe wil duiken. 

The Sixth Sense

In de meivakantie was er tijd om eens The Sixth Sense (1999) van M. Night Shyamalan te kijken met ons middelste kind. En ik heb het al eens eerder gezegd, het fijne van kinderen hebben, is dat je allerlei dingen weer eens voor het eerst kan doen. The Sixth Sense stond indertijd natuurlijk bekend om zijn plottwist, maar dat was 10 jaar voor de middelste werd geboren en ze wist van niks. 

In de hoofrollen zien we natuurlijk Bruce Willis (Twelve Monkeys, Pulp Fiction) en Haley Joel Osment. Verder ook Toni Collette (I Am Thinking of Ending Things, Nightmare Alley) in een van haar doorbraakrollen. 

Spoilers

De film is inmiddels bijna 25 jaar oud en was indertijd populair, maar er zijn altijd mensen die nog van niets weten. Dus pas op. 

De film begint met gelukkig en succesvol koppel van kinderpsycholoog Malcolm (Willis) en antiekhandelaar Anna Crowe (Williams, Doll House) die net thuiskomen van een feestje. Maar wanneer zij thuiskomen worden zij opgewacht door een oude cliënt van Malcolm, die ontevreden is met zijn behandeling. Hij schiet Malcolm neer, en daarna zichzelf. 

Een paar maanden later is Malcolm hersteld, en hij heeft een nieuwe cliënt, de jonge Cole Sear (Osment). Maar de overval heeft wel zijn sporen nagelaten. Het huwelijk van Malcolm en Anna is enorm verslechterd en Anna is depressief. En Malcolm denkt dat als hij Cole succesvol kan behandelen, hij de fouten met zijn vorige cliënt kan herstellen en misschien ook zijn huwelijk. 

Het blijft lang onduidelijk waar Cole mee worstelt. Hij heeft weinig vrienden, hij heeft vaak ongelukken, is ontzettend angstig. Men denkt dat hij wordt mishandeld door zijn moeder Lynn (Collette), maar hij wil niets loslaten. Met veel moeite weet Malcolm het vertrouwen van Cole te winnen. Cole kan de geesten van overleden mensen zien. En aangezien niet iedereen overlijdt in zijn bed, is dat best eng. En de geesten zijn zich er niet altijd volledig van bewust dat zij dood zijn en raken gefrustreerd over het gebrek aan contact met de wereld van de levenden. 

Malcolm vindt dit moeilijk te geloven, maar gaat er in mee. En zo leert Cole om wat minder bang te zijn voor de geesten en ze zelfs een beetje te helpen met hun problemen. Hierdoor krijgt hij wat meer zelfvertrouwen en komt op school ook een beetje uit zijn schulp. Alle problemen lijken zo mooi opgelost.

Alleen de relatie van Malcolm met zijn vrouw lijkt steeds slechter te worden. Ze begint zelfs een affaire met de buurman! Hoe kan daar een oplossing gevonden worden?

Conclusie

Na 25 jaar heeft deze film nog niets aan kracht ingeboet en dat komt voornamelijk door de prima acteurs. Willis is heel overtuigend als competente kinderpsycholoog, die worstelt met zijn eigen zorgen maar ook oprecht voor zijn nieuwe cliënt wil zorgen. In de jaren '90 was hij nog vooral bekend van de verschillende actiefilms, maar een film als deze draagt hij ook prima. Osment was natuurlijk ook fantastisch als een beetje vreemd en getroubleerd kind en Collette heeft hier ook haar doorbraak in de Amerikaanse en internationale markt. 

Verder zit het verhaal ook ingenieus in elkaar. Het blijft lang onduidelijk waar Cole nou zo mee worstelt en waarom hij daar met niemand over kan praten. Als hij eenmaal openhartig durft te zijn met Malcolm, gaat de ontwikkeling snel. Cole fleurt op en wordt steeds meer een normale jongen. Maar de problemen van Malcolm blijven. Uiteindelijke weten ze elkaar te helpen. 

Met recht een klassieker en het is enig om te kijken met mensen die de twist nog niet kennen. 

Bernard and the Genie

We hadden besloten om tweede kerstdag rustig aan te doen. En in de avond keken we een oude film via Youtube. Sander had hier warme jeugdherinneringen aan, maar ik kende hem helemaal niet. Het ging om Bernard and the Genie (1991), een kerst TV film van de BBC. 

De film is geregisseerd door Paul Weiland en geschreven door Richard Curtis, die hun sporen verdiend hebben met allerlei Britse spitse en romantische komedies uit de jaren '80 en '90. Verder is de hoofdrol voor Alan Cumming (Titus) en is Lenny Henry de Genie. In allerlei bijrollen zien we bekende koppen uit de Britse filmwereld van de jaren '90, zoals Rowan Atkinson. 

Deze film is onlangs opnieuw gemaakt als Genie (2023), alweer van de hand van Richard Curtis. 

Spoilers

De film begint met een scene ergens in het Midden Oosten. Josephus (Henry) wordt achterna gezeten door een woedende tovenaar. Kennelijk heeft Josephus iets heel erg fout gedaan tijdens een messenwerp - act. Josephus wordt door de woedende tovenaar veranderd in een Djinn en in een fles gestopt. 

Tweeduizend jaar later begint de dag van Bernard Bottle (Cumming) bijzonder goed. Hij heeft voor een kunstgalerie een topstuk verkocht en zijn baas, Charles Pinkworth (Atkinson) is bijzonder tevreden over hem. Maar wanneer hij hoort dat Bernard 50% van de opbrengst aan de eigenaren heeft toegezegd, worden alle beloningen ook even snel weer ingetrokken. Bottle staat vlak voor kerst op straat. Eenmaal thuisgekomen, blijkt dat zijn vriendin vreemdgaat met zijn beste vriend. Zij verlaat hem en praktisch de hele inboedel mee, behalve een antieke olielamp...

Bernard poetst de lamp een beetje op en in een enorme ontploffing komt er een Djinn uit (nog steeds Henry). Bernard belandt door de ontploffing in het ziekenhuis. Wanneer hij weer thuis komt, staat er een boze Djinn in zijn woonkamer, die een onverstaanbare taal spreekt. Na wat verstandige wensen (I Wish he would speak English), kunnen de twee contact leggen. 

Er ontstaat een vriendschap tussen Josephus de Djinn en Bernard. Josephus maakt kennis met de geneugten van de moderne tijd, zoals milkshakes en de bioscoop. En Bernard vult zijn huis weer met allerlei mooie spullen. Maar er ontstaan problemen wanneer Bernard wenst dat de Mona Lisa aan zijn muur hangt. Dat trekt de aandacht. Zullen Bernard en Josephus met het juist inzetten van wensen toch nog gelukkig worden. 

Conclusie

Dit is een enige film. Lenny Henry ken ik voornamelijk uit Chef! en is altijd hilarisch, Rowan Atkinson neemt hier heel erg zijn gemene Blackadder interpretatie mee. En de dialogen zijn scherp en spits. Een erg leuke film. Heel bijzonder dat ik hem helemaal nog niet kende. 

 

De film is op Youtube gratis te kijken, maar de kwaliteit is niet best. Desdanks, probeer het toch eens. De film duurt niet lang. En wie weet wordt hij ergens anders nog eens verkocht of gestreamd. 

Base fruit of burning lust

Met vrienden keek ik een hele vreemde film, Titus (1999) van Julia Taymor. Het is een verfilming van Shakespeare’s Titus Andronicus. Shakespeare heeft vroeg in zijn carrière een korte, maar heftige Quentin Tarantino - fase gehad en dat leidde tot deze wel heel bloederige tragedie. Of is het een inktzwarte komedie? Ook critici zijn daar nog niet over uit. 

In ieder geval, de titelrol is voor Anthony Hopkins (Bram Stoker's Dracula, The Lion in Winter). Verder zien we Jessica Lange en een piepjonge Jonathan Rhys Meyers (Vanity Fair (2004)). Ook speelt Harry Lennix (Dollhouse, The Matrix Films) nog een belangrijke rol en verder komen Angus Macfadyen, Alan Cumming en Colm Feore (Thor) ook nog voorbij. 

Spoilers 

Het toneelstuk is uit de zeer laat 16e eeuw, maar redelijk onbekend, dus kijk uit. 

De film opent met een jongetje dat aan de ontbijttafel een enorme bende maakt van zijn ontbijt en zijn speelgoed. Zijn oorlogszuchtig spel wordt steeds wilder en ook buiten lijkt een oorlog gaande te zijn. Dan barst er een Romeinse Soldaat door zijn keukenraam, die hem ontvoert naar een Romeins Amfitheater. En dan wordt de film pas echt raar (Ja, het is zo een soort film). 

De Romeinse Generaal Titus Andronicus (Hopkins) keert terug van oorlog tegen de Goten. Hij heeft de Goten overwonnen, maar tegen een gruwelijke prijs. Wel 21 van zijn 25 zonen zijn omgekomen in de strijd. Maar hij heeft gewonnen, glorie gebracht aan Rome en nog krijgsgevangenen gemaakt in de vorm van Koningin Tamora (Lange), haar 3 zoons, Alarbus (Degan), Chiron (Rhys Meyers) en Demetrius (Rhys) en haar dienaar Aaron de Moor (Lennix). Titus laat Alarbus ombrengen als offer aan de goden en wraak voor de dood van zijn 21 doden. Tamora smeekt nog om genade. Maar als Titus niet te vermurwen is, zweert zij eeuwige wraak, het hele geslacht van de Andronici moet ten onder gaan!

Al snel krijgt Tamora haar kans. De oude Romeinse Keizer is ook overleden. Zijn zonen Saturninus (Cumming) en Bassianus (Frain) strijden om de troon. Voor het tot een burgeroorlog komt, wijst de senaat Titus Andronicus aan als nieuwe keizer. Deze weigert, vanwege zijn leeftijd en wijst Saturninus aan als nieuwe Keizer. Saturninus wil als dank huwen met Lavinia, dochter van Titus. Zij was echter al verloofd met jongere broer Bassianus. 

Bassianus schaakt Lavinia. De nog levende zonen van Titus, Lucius (Macfadyen), Quintus (Doughty), Mutius (Ritson) en Martius (Wells), steunen de keuze van Bassianus en Lavinia. Titus ziet dit als verraad aan de Keizer en aan Rome en zet de achtervolging in. Hij doodt daarbij zijn eigen zoon Mutius (Het is niet alsof hij nog zwemt in de zonen, kijk toch uit man). Saturninus besluit om (de veel oudere) Tamora te huwen. En zij begint meteen met haar wraakplan tegen de nog levende Andronici. Zij adviseert Saturninus om vrede te sluiten met zijn broer Bassianus en met Titus en zijn familie. 

Later blijken Aaron de Moor en Tamora geliefden te zijn, en zij gebruiken Saturninus voor hun eigen doeleinden, Tamora uit wraak, Aaron de Moor omdat hij gewoon in- en inslecht is. Zij laten Bassianus ombrengen en laten daar de zonen van Titus, Quintus en Martius voor op draaien. Haar zoons Chiron en Demetrius ontvoeren, verkrachten en verminken Lavinia en laten haar voor dood achter. Het plan werkt naar verwachting. Keizer Saturninus laat Quintus en Martius arresteren. Titus stuurt zijn laatste zoon Lucius naar de Goten, om samen met hen op te trekken tegen Rome en tegen deze valse keizer. Al dit slechte nieuws maakt Titus waanzinnig (of doet hij alsof?). 

Maar in het huis van de keizer gaat ook niet alles volgens plan. Tamora bevalt van een kind. Het kind is zwart en de zoon van Aaron de Moor en niet van Saturninus. Aaron de Moor wordt overvallen door liefde voor zijn zoon. Hij doodt de vroedvrouw (geheel in stijl, mag ik wel zeggen) en vlucht met zijn kind. Al snel valt hij in handen van Lucius en het leger van de Goten. Om zijn kind te redden, vertelt hij alles wat hij weet van de intriges aan het hof. 

Titus doodt de zonen van Tamora. Hij tapt hun bloed af en slacht hen. Zij zullen de hoofdmaaltijd worden van het vredesoverleg tussen Lucius en Saturninus. Tijdens het diner (als iedereen al eet van de vleespastei), komt Lavinia binnen. Titus vraagt nog advies aan Saturninus over wat een vader met een verkrachtte dochter moet doen. Het (historische) advies is dat een vader dan in zijn recht staat zijn dochter te doden. Wanneer Titus dat doet aan de dinertafel is iedereen geschokt. Saturninus vraagt nog naar de daders, een lachende Titus vertelt dat dat Demetrius en Chiron waren en dat iedereen die nu heeft opgegeten. 

Maar nog is Titus niet klaar. Hij doodt Tamora, waarna Saturninus Titus doodt en Lucius in weerwraak Saturninus doodt. 

Het etentje is ten einde en dan blijkt dat we nog steeds in het Amphitheater uit het begin van de film zitten. De jonge jongen uit het begin van de film redt de baby-zoon van Aaron en samen lopen zij de zonsopgang tegemoet. 

 Conclusies

Waar heb ik naar zitten kijken?! Het verhaal van Titus Andronicus is natuurlijk al oud (en ik kende het al), maar deze verfilming maakt het verhaal zo mogelijk nog vreemder. De regisseur heeft het voor gekozen om de oorspronkelijke tekst van het toneelstuk te blijven gebruiken (net als in Romeo + Juliet (1996)), maar het te verplaatsen naar een min of meer moderne tijd. Er zijn auto's, modern wapentuig en moderne gebouwen. 

Verder had Saturninus bepaald een enge, fascistische esthetiek, om maar aan te geven dat het echt een hele enge kerel was. Hij kwam over als een tikje gay, een tikje een makkelijk te manipuleren moederskindje en een tikje een enge autoritaire fascist. Zijn looks leken regelrecht gejat uit The Fifth Element (1997), met name de rol van Gary Oldman. Ook was het meubilair soms raar, zo was de troon van Saturninus veel en veel te groot voor hem, ook erg symbolisch voor een leider die aan alle kanten gemanipuleerd wordt. Daarnaast dezen de scenes waarin waanzin (of extreem middelengebruik) getoond werden, ook denken aan de hysterische drukte van bijvoorbeeld A Clockwork Orange (1971). En Anthony Hopkins mocht na zijn iconische rol in The Silence of the Lambs (1991) weer iemand spelen, die geen moeite heeft met kannibalisme. 

Al met al net iets te vreemd om echt leuk te zijn. Aan de andere kant, ik kan wel begrijpen waarom men niet kan beslissen of dit verhaal een tragedie is, of juist een diepzwarte komedie. Vooral de commentaren van Aaron de Moor zijn soms hilarisch. Alleen kijken als je erg geïnteresseerd bent in het oeuvre van Anthony Hopkins of Shakespeariaanse toneelstukken. 

Orlando

Orlando (1992) is de grote doorbraak voor Tilda Swinton (3.000 Years of Longing, The Dead Don't Die, The Personal History of David Copperfield, Doctor Strange, Only Lovers Left Alive) bij het grotere publiek. Geen wonder dat hij dus op de agenda stond van het Lux Open Air Festival met als overkoepelend thema Tilda Swinton. 

Orlando is van Sally Potter en gebaseerd op het gelijknamige boek van Virginia Woolf. Orlando is het levensverhaal van een jonge edelman, Orlando, die in opdracht van Koningin Elizabeth I weigert te sterven. hij leeft vele eeuwen langen beleeft zo allerlei avonturen. 

Spoilers

Deze film is inmiddels meer dan 30 jaar oud. En het boek waarop het gebaseerd is is uit 1928, bijna 100 jaar oud dus. Een waarschuwing zou niet meer nodig hoeven zijn. 

De film begint met Orlando (Swinton), die worstelt met het schrijven van een gedicht, ter ere van het bezoek dat Koningin Elizabeth I (Crisp, met een bijzondere geschiedenis) aflegt aan het landgoed van zijn vader. Orlando laat met zijn onhandigheid bijna het bezoek in de soep lopen, maar Koningin Elizabeth lijkt dat wel amusant te vinden. Zij geeft Orlando het eigendom van een groot landgoed. Op voorwaarde dat Orlando belooft om nooit ouder te worden. En Orlando wordt niet ouder. 

We volgen een eeuwig jonge Orlando door de eeuwen heen. Eerst wordt hij verliefd op de dochter van een Russische diplomaat, Sasha (Valandrey), maar dat loopt op niets uit. Met een gebroken hart vertrekt Orlando naar Istanbul om daar ambassadeur te worden voor het Britse Rijk aan het Ottomaanse hof. Hij sluit een diepe vriendschap met de Ottomaanse Sultan. 

Maar de politieke situatie wordt steeds instabieler en Orlando raakt betrokken bij een opstand. Wanneer hij na deze incidenten in slaap valt en zeven dagen slaapt, wordt hij daarna weer wakker as een vrouw (nog steeds gespeeld door Swinton). Orlando zelf denkt dat een spontane geslachtsverandering niet veel zal veranderen in haar leven, zij is van binnen nog steeds dezelfde. 

Wanneer Vrouwe Orlando terugkeert naar Groot Brittannië, blijkt dat andere mensen haar geslachtsverandering wel heel opmerkelijk vinden (in tegenstelling tot het feit dat ze al eeuwen oud is). Haar (voormalige) mannelijke gelijken nemen haar niet meer serieus, zij heeft juridische problemen omdat ze een vrouw is en haar kasteel, grondgebied en inkomen niet zelf kan beheren. De enige oplossing is trouwen. 

Uiteindelijk trouwt ze niet, maar heeft wel een affaire met Amerikaan Shelmerdine (Zane), die uiteindelijk ook niet wil blijven. Hij vecht overal voor vrijheid, vooral zodat hij zichzelf niet vast hoeft te leggen. Orlando blijft zwanger achter (de hele 20e eeuw lang) en weet uiteindelijk haar draai te vinden in de laat 20e eeuw, met jonge dochter. 

Conclusies

Een beetje een rare film, waarbij boodschap duidelijk iets meer boven de inhoud gaat. Maar met wat leuke vondsten toch heel aardig om eens te bekijken. 

Tilda Swinton in haar jonge jaren (ze is hier ongeveer 30) is natuurlijk leuk om naar te kijken en laat hier ook al zien dat ze een fantastische actrice is. Ze draagt overduidelijk de hele film en doet haar best om als een wat androgyne man over te komen in de eerste helft (maar het lukt niet echt). 

Dan zijn de locaties waar alles gefilmd wordt ook prachtig, vooral de delen die zich in Istanbul en het gebied eromheen afspelen. Maar ook het landhuis in Engeland komt verschillende keren voorbij en is prachtig. 

Maar de film draait om de boodschap, dat je altijd jezelf moet kunnen zijn en dat daarbij de buitenkant er minder toe doet dan de binnenkant. Dus Orlando is in elke tijd en als man of als vrouw essentieel dezelfde persoon. En dan kan Koningin Elizabeth I ook gespeeld worden door een man. En met de reis door de tijd en de wereld van Orlando zien we ook dat er veel aandacht wordt besteed aan de kostuums en aankleding van de locaties. Maar de problemen waar Orlando mee worstelt, blijven essentieel dezelfde. 

Een geinige en vreemde film om eens te zien, maar alleen als je geïnteresseerd bent in het complete oeuvre van Tilda Swinton of in LHBTQI+ films.  

Destiny

Het was weer tijd voor film, dit keer Destiny van Youssef Chahine (Saladin). Deze film gaat over Averroes en zijn tijd in Andalusië aan het hof van Kalief al Mansur. 

The Destiny

Spoilers 

De film opent met de executie door verbranding van een Franse wetenschapper. Hij vertaalde de werken van de moslim Averroes en was daarmee een ketter. Zijn zoon Joseph weet te ontkomen en trekt naar Cordoba, waar hij wordt opgenomen in het huishouden van Averroes (El Sherif). 

In Cordoba zijn er ook spanningen. Averroes streeft een wat meer rationele vorm van Islam na, waarbij er ruimte is voor filosofie en wetenschappelijke toetsing. Maar er zijn ook facties, onder leiding van Sheikh Riad (Selim) en een enge sekteleider (Idris) die willen terugkeren naar een Islam waarbij alleen de Koran leidend is en mensen (zeker gewone mensen) niet zelf leren en nadenken. 
De spanningen lopen verder op omdat de tweede zoons van Kalief al Mansur (Hemida), Al Nasser (Nabawy) en Abdallah (Salama) om verschillende redenen niet willen deugen. Al Nasser hangt teveel rond met Averroes en denkt teveel na. En Abdallah denkt alleen maar aan mooie meisjes, gedichten en dansen. En Kalief al Mansur heeft nog meer zorgen, de Christelijke Spanjaarden zijn bezig met de herovering van Andalusië. En de strijd om het Kalifaat van de Almohaden te behouden gaat bij vlagen maar matig. 

Verder spelen Sheikh Riad en de Emir van de Sekte onder één hoedje. Zij willen Kalief al Mansur ten val brengen, door hem te verraden aan de Spanjaarden en dan de niet al te slimme en makkelijk te beïnvloeden Abdallah op de troon te zetten. Averroes en de zijnen zijn zich hier maar matig van bewust, maar met hun pleidooi bij de Kalief om steeds maar het godgegeven verstand te gebruiken, rijden zij Sheikh Riad en de Emir wel steeds in de wielen. 
Uiteindelijk wordt de positie van Averroes onhoudbaar. Maar zijn familie en volgelingen hebben al zijn boeken gekopieerd en verspreiden deze in Europa en Noord Afrika. De ideeën van Averroes zijn niet te stoppen. Maar ondertussen hebben de zonen van Kalief al Mansur ook wat persoonlijke ontwikkeling doorgemaakt. Zij verraden de plannen van Sheikh Riad en de Emir aan hun vader. En deze laat dan zien dat hij nog altijd een capabel leider is en begint meteen een campagne tegen de Spanjaarden. Maar de boeken van Averroes worden nog steeds verbrand en hij moet vertrekken uit Cordoba. 

Conclusie 

Een beetje een vreemde film, die het midden houdt tussen een historisch drama en een musical. In die zin deed hij me ook denken aan RRR, waarbij de acteurs ook af en toe in zingen (en dansen) uitbarstten. 

Verder is Averroes een wel heel erg nobel karakter, die alleen maar leeft voor zijn wetenschap en filosofie. En de andere karakters werkten af en toe behoorlijk op mijn zenuwen. Jongste zoon van de Kalief, Abdullah is werkelijk een enorm ruggegraatloze nietsnut, die met iedere impuls meewaait. Eerst niet willen deugen, dan een meiske in het ongeluk storten, dan lid worden van een sekte en uiteindelijk (na een musical nummer) weer bij zinnen komen en samen met zijn vader het verzet tegen de Spanjaarden leiden. 

Aan de andere kant was de boodschap voor wetenschap en gezond verstand en tegen het blind volgen van corrupte, godsdienstwaanzinnige leiders wel een heel prettige. En zoals iedere historische film, geeft de maker eigenlijk commentaar op de toestand in de wereld ten tijde van het maken van de film. In 1997 was in Egypte een terroristische groepering  in gewapend verzet gekomen tegen de regering, met als dieptepunt een aanval op toeristen in Luxor. In Algerije was de Burgeroorlog gaande, waar islamistische groepen ook strijd leverden tegen de overheid.

En door Averroes als held af te beelden, die tegen alle tegenstand in, blijft vasthouden aan zijn idealen, is wel duidelijk aan welke kant de maker staat.