Ribes

Ribes

Translate

zaterdag 31 december 2011

Spellendag

Afgelopen woensdag was het weer eens tijd voor onze spellendag. Inmiddels is dit zo een populaire dag geworden, dat hij zelfs genoemd wordt op andere blogs dan de mijne! En dat is ook niet gek, want het was gewoon een succes.
In oktober zijn we al begonnen met de voorbereidingen. Toen besloot ik namelijk om twee kerstcakes te bakken in plaats van één, en dat was hard nodig ook. De tweede is nu ook bijna op. In de morgen brachten we Francis en Elvira naar de opvang, en wij gingen als een wervelwind door het huis. Er moest soep gemaakt worden, bisschopswijn en het huis moest ook opgeruimd worden (sinds ik deze spellendagen organiseer, wordt mijn huis tenminste twee keer per jaar goed schoongemaakt).
Om 12:30 haalde Sander de kids weer op en even later kwamen de eerste gasten al binnen. Zoals ik al eerder vertelde, is Francis helemaal weg van het Ravenloft Bordspel. En vriend J. van wie wij dit kregen had het vervolg meegenomen, The legend of Drizzt. Francis vond dit zo mogelijk nog mooier en wilde het heel graag spelen. Onder leiding van vriend J. heb ik dit spel toen gespeeld met Francis, R, het zoontje van een andere gast en vriendin R. En het was fantastisch!

Verder bleef er maar bezoek binnenkomen en hebben we de hele dag en avond gespeeld op drie verschillende tafels. Het is echt heel fijn om nu zo groot te wonen dat dat ook makkelijk kan. We organiseren deze spellendagen nu al sinds kerst 2007 en het is heel fijn om te zien dat in de afgelopen 4 jaar deze dagen nog altijd goed bezocht worden. Mensen vinden het leuk, ze nemen lekker eten mee (munt-doperwt taartjes!) En dat de kids nu groot genoeg zijn om mee te doen, zij kijken later terug op een familietraditie waarin het huis wordt opgensteld en mensen eten en gezelligheid met elkaar delen.  

vrijdag 30 december 2011

Mozaïek

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat. 

donderdag 29 december 2011

Kerst III

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

woensdag 28 december 2011

Kerst II

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

dinsdag 27 december 2011

Kerst I

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

maandag 26 december 2011

donderdag 22 december 2011

Midwinter

Vandaag is het zover, midwinter. Vandaag is de zon het verst van ons verwijderd en na vandaag begint weer de langzame terugkeer van de zon.
Een tijdje geleden schreef ik al over Samhain, het einde van de zomer. Nu zitten we midden in de winter. Alles in de tuin en de natuur is volledig in de slaapstand. Beestjes die nog wakker zijn hebben het zwaar, met hun zoektocht naar voedsel. Maar vanaf morgen komt de zon weer terug en over een tijdje kunnen we weer het begin van de zomer zien. De eerste voortekenen zijn er al. Een tijdje geleden heb ik allerlei bolletjes geplant en nu beginnen die al op te komen. Een teken dat het donker en de kou niet altijd voort zullen duren.

Met de midwinter is het natuurlijk ook tijd om de oogst van vorig jaar aan te spreken. Ik kijk er al naar uit. Mijn kerstcakes hebben braaf elke week een slokje rum gekregen en nog een paar dagen, dan is het kerst en kunnen ze aangesneden worden. Ik hoop dat ze net zo lekker zijn als voorgaande jaren.

Midwinter
Joelfeest

vrijdag 16 december 2011

Nog meer trouwen

Vorig weekeind is vriend P. getrouwd met zijn vriendin J. Het huwelijk hing al lang in de lucht en aangezien P. de jongere broer is van een goede vriend van mij en een vriend is van Sander, waren wij uiteraard ook uitgenodigd om de festiviteiten bij te wonen.

P. en J. hebben flink uitgepakt met dit huwelijk. Het burgerlijk huwelijk was de donderdag voor het weekeinde met wat naaste familie en vrienden. Wij waren uitgenodigd voor de festiviteiten op de zaterdag. Het begon met een huwelijk in de vondelkerk, ingezegend door Huub Oosterhuis. Het thema van de verschillende toespraken ging vooral over naastenliefde en mededogen voor onze naasten en de samenleving als geheel. De connectie met P. kon ik niet zo maken, maar later werd mij uitgelegd dat aangezien zowel P. als J. artsen zijn, zij hun werk in dienst hebben gesteld van de samenleving. Een mooie gedachte, maar voor mensen die hen niet meer zo vaak zien (zoals wij, helaas) niet makkelijk op te pikken.
Huub Oosterhuis is een redelijk bekende Nederlander en een professioneel spreker, maar ik vond het allemaal niet echt flitsend. Misschien wordt de goede man een dagje ouder en was hij vroeger beter, maar ik vond hem nu bij vlagen zeer vermoeid overkomen.

Na afloop werden we gedirigeerd naar een cafe in het vondelpark, waar we nog goede vrienden M. en L. troffen. Met hen hebben we de middag doorgebracht, gelukwensen aan het bruidspaar gegeven, grappig stukje bruidstaart op een stokje gegeten en wat gekletst met andere bekenden van de bruidegom. Vriend M. nam ons die avond nog mee naar de Burgemeester, een hamburgerspeciaalzaak. Erg lekker, maar ver lopen op hoge, feestelijke hakken.

Die avond was er ook nog een feest voor de jonge mensen. Ik heb me lekker laten gaan en fijn gedanst. Toen nog vrij vroeg naar huis, om de trein te pakken. Terug naar Baarn, waar we bij de ouders van Sander bleven slapen. Zij hadden de hele dag op de kids gepast.

Huub Oosterhuis
De Burgemeester

Meer Sinterklaas

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

vrijdag 2 december 2011

Sinterklaas

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

donderdag 1 december 2011

Ravenloft

Een tijdje geleden vertelde ik hier over mijn verjaardag. Ik had een hoop mooie cadeaus gekregen, maar ik heb nog niet verteld over het allerbeste cadeau. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat ik dat vergeten ben. Maar misschien wachtte ik tot ik er mooie fotos bij kon plaatsen.

Met vrienden speel ik al een aantal jaar het Ravenloft rollenspel. Sinds kort is daar ook een bordspel van. Het doet een beetje denken aan Heroquest, een spellenhit uit de jaren '80 van de vorige eeuw. Toen wij afgelopen zomer een spellenmiddag hadden, had vriend J. het meegenomen en heb ik het kunnen spelen. Ik vond het enig. Dus ik liet iedereen subtiel weten dat ik dit spel ook zeer graag in mijn bezit zou willen hebben. En mijn wens kwam uit.


Wat ik niet had verwacht, was dat Francis het ook leuk zou vinden. Het spreekt hem helemaal aan. Er zitten allerlei popjes in, die je met dobbelsteentjes op het bord heen en weer kan spelen. Er zitten enge monsters in, zelfs een draak! Dus we hebben dit spel nu al een aantal keer met ons 4 - jarig menneke kunnen spelen. Mijn geeky moederhart zwelt van trots!

Ravenloft rollenspel
Ravenloft bordspel

woensdag 30 november 2011

Carrière

Aan het einde van het jaar loopt mijn aanstelling bij de gemeente 's-Hertogenbosch af. En hoewel het er naar uitziet dat ik via een nieuw project kan blijven bij de gemeente, is er nog niets zeker. Vandaar dat ik vol goede moed naar De Amsterdamse RAI toog, om daar mijn neus te laten zien op de Nederlandse Carrièredagen. De overheid zou daar een eigen beurs hebben. In 2009 ben ik daar ook langs geweest. En toen waren er veel stands van verschillende ministeries, gemeenten, provincies, waterschappen en detacheerders voor de overheid.

Dat viel dit jaar vies tegen. Weinig stands en al helemaal niet gericht op de professional die een overstap wilde maken, maar op trainees. Ook belangrijk natuurlijk, maar niet waar ik naar op zoek was. Het is duidelijk te merken dat de crisis vreselijk om zich heen grijpt. Gelukkig was Sander mee en hebben we er een leuke middag Amsterdam van gemaakt. Bij de Slegte nog een nieuwe uitgave van een oud Fritz Leiber SF roman gekocht, dus het was niet een volledig verspilde dag.  

De flop
Fritz Leiber

dinsdag 22 november 2011

maandag 21 november 2011

Alweer 6 jaar.

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat ons gezin en familie aangaat.

zondag 6 november 2011

Verjaardag

Drie weken geleden was ik jarig, maar ik ben er nu pas aan toegekomen om een feestje te geven. En het was heel gezellig. We zijn in de middag begonnen met feestvieren, omdat zoveel van onze vrienden inmiddels ook kinderen hebben. En er waren er een hoop over de vloer. De babies M. en L. die in het afgelopen jaar geboren zijn. Maar ook vriendje van Francis T. en zijn zusje L. van net drie weken oud. Er waren ook wat oudere kindjes, M. en zijn zusje E. Het was hardstikke gezellig, de kindjes werden bewonderd en bekeken. Gelukkig speelden ze ook nog lief met elkaar en met ons speelgoed.


Sander had gezorgd voor een lekkere worteltjestaart, waar nu bijna niets meer van over is. Dus ook die beviel uitstekend. Later in de middag vertrokken een hoop mensen weer naar hun verre woningen. Het decibelniveau zakte aanmerkelijk en in redelijk rust konden wij aanschuiven bij een heerlijke set sateetjes, gemaakt door vrienden M. en M. Ik had daar ook nog een soepje bij gemaakt, dus iedereen kon zijn buikje rond eten. Toen werd ook de zegening van een vaatwasmachine duidelijk. Alle vieze vaat van de middag kon in een keer in de machine, na 25 minuten op het supersnelle programma, was alles weer schoon, zodat we het opnieuw vies konden maken. Heerlijk.

Ik ben door mijn vrienden ook vreselijk verwend met prachtige cadeaus. Sinds ik het tuinieren heb ontdekt, ben ik me meer en meer gaan verdiepen in het zelf kweken van eten. Ik heb nu een aardige kruiden- en moestuin. Maar ik wil meer weten over toepassingen van kruiden. Dus ik vroeg om 'Grow your own drugs' naar de gelijknamige BBC serie en 'Kruiden Kweken & Gebruiken' om daar dan wat meer kijk op te krijgen. Dus daar ga ik dit weekeinde lekker mee aan de slag. En dan komende zomer kan ik mijn eigen kamille - Brandnetelthee zetten!
Verder kreeg ik ook nog Pride and Prejudice and Zombies, een knettergekke aanpassing van het aloude verhaal van Jane Austen. Ik lach me nu al helemaal kapot.

Het leven als jonge moeder haalde me wel in. Om 23:00 heb ik gapend afscheid genomen van mijn gasten, een paar daarvan zijn met Sander nog lekker verder gefeest.

Grow Your Own Drugs
Kruiden Kweken & Gebruiken
Pride and Prejudice and Zombies

dinsdag 1 november 2011

Samhain

Het is alweer 31 oktober geweest en daarmee het tijdstip van Samhain/ Halloween/ Allerheiligenavond. De tijd schrijdt maar voort en hiermee wordt het einde van de zomer en het begin van de winter ingeluid. We hebben natuurlijk niet echt veel zomer gehad, maar Sander en ik hebben wel meerdere keren kunnen genieten van de arbeid uit ons tuintje. We hebben veel courgettes gegeten. Tomaten waren geen succes, maar hopelijk volgend jaar beter en zuring was echt een ontdekking. Daarnaast hebben we ook gesmuld van de kruiden uit onze tuin.

En nu komt de winter op ons af, waarin de natuur in de slaapstand gaat, om over een half jaar weer los te barsten. En nu bereid ik me daar al op voor. Onlangs heb ik bolletjes sneeuwklokje, krokussen, narcissen en meiklokjes geplant, ik hoop dat die allemaal opkomen. Verder ook Rabarber onder glas gezet, wanneer die uitloopt, mag hij ook naar buiten, volgens het pakje. En dan in februari of maart, wanneer de zon weer aan kracht wint, staat alles klaar om weer te gaan groeien.

Samhain
Halloween
Allerheiligen

maandag 31 oktober 2011

Meer kraambezoek

Zondag was voor ons ook weer een drukke dag. We hadden nog een hoop op te ruimen van het familiefeest van de dag ervoor. Maar we hadden ook al weer afspraken staan.

In de morgen gingen we langs bij vrienden L. en O. die een keer per jaar een spellenweekeinde organiseren. zij zijn eigenlijk de inspiratie geweest voor de spellendagen die Sander en ik twee keer per jaar organiseren. We zijn kort geweest op de kinderspellenmorgen die op elke zondag is. Het was gezellig, we hebben Jenga gespeeld, een boekje over WALL-E gelezen en lekker koekjes gegeten en limonade gedronken.
Ik heb met gastheer L. nog een tijdje zitten praten over het Pendragon Rollenspel, waarbij je een ridder uit de tijd van Koning Arthur speelt. Ik speel het graag, maar helaas niet vaak genoeg. Ik mocht een boek lenen.

Daarna gingen we door naar vrienden M. en M. die bij ons op de galerij woonden, toen wij nog in onze flat woonden. Hun zoontje T. speelde altijd graag met Francis. Zij hebben korte tijd geleden een dochtertje L. gekregen. Dus daar moesten we even bij op kraambezoek. Het babietje was schattig en Francis en Elvira vonden het leuk om weer te kunnen spelen met hun vriendje T.

Sander, Francis, Pappa M. en T. gingen toen met zijn vieren door naar Wijchen, waar een tentoonstelling was over stoommachines. Ze hebben zich vergaapt aan de mooie machines en de mannen die ze maken. Ik kletste nog wat na met Mamma M. over babys en kinderen in het algemeen. En toen viel Elvira ook om van de slaap en was het voor ons ook tijd om te vertrekken.

En nu zitten de kiddies een film te kijken, wij eten kliekjes van gisteren en ik heb een nieuw boek om uit te pluizen.

Techno Stoom Beurs
Pendragon

zondag 30 oktober 2011

Familiedag

deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

zondag 23 oktober 2011

De Indiase manier

Gister is voor Francis de herfstvakantie begonnen. Voor zijn neefje I. liep de vakantie juist af. Op dat mooie scharniermoment hebben wij Francis en Elvira naar hun neef I. en nicht R. gebracht voor een nachtje logeren en spelen. Wij hebben van de mogelijkheid gebruik gemaakt om ons over te geven aan een orgie van dingen die je alleen als echtelieden onder elkaar kan doen!

We zijn uit eten geweest. Bij Indian Way in Nijmegen. We hebben heerlijk genoten van een Rogan Josh voor mij en een selectie van Indiase hapjes voor Sander. De bediening was niet heel vlot, maar wel vriendelijk en het eten was heerlijk.
Daarna zijn we naar de bios gegaan. In Lux draaide 'The Guard' een duistere komedie over een redelijk corrupt lid van de Garda in Ierland, die stuit op een afrekening in het drugscircuit. Als snel krijgt hij hulp van een zwarte, Amerikaanse FBI agent, die de drugshandelaars vanuit de VS op de hielen zit. Vele cynische grappen later, komt het natuurlijk tot een vuurgevecht in de haven, wanneer de drugs worden verplaatst. Aan het einde volgt nog een kleine twist.
En toen konden we uitslapen! Tot wel 8 uur! Het was heerlijk.

Indian Way
The Guard

vrijdag 21 oktober 2011

Zaad!

Onlangs zaadjes besteld bij Vreekens Zaden. Ik wildewat meer kruiden in de tuin en bij onze lokale intratuin hebben ze wel leuk dingen, maar geen hele brede selectie. Nu beschik ik dan over kamillezaad, oregano, laurier en rabarberzaad. Een en ander kan ik nu al inzaaien en de rest zal moeten wachten tot de lente. 

donderdag 20 oktober 2011

Perzische Prins

Een tijdje geleden vertelde ik over de film 'Doc Savage; Man of Bronze' die ik samen met vriend D. heb gezien en hoe buitengewoon slecht die wel niet was. Welnu, vriend D. liet ook de film ' Prince of Persia' bij ons achter. Ook deze hebben wij nu gezien.

Prince of Persia is gemaakt naar aanleiding van een computerspel uit de late jaren '80 van de vorige eeuw. Deze film vertelt het verhaal van de weesjongen Dastan, die wordt opgenomen in het gezin van de Koning van Perzië. Samen met zijn adoptiebroers groeit hij op en heeft hij zijn adoptievader innig lief.

De zaken gaan allemaal mis wanneer de drie broers onder leiding van hun oom (jongere broer van de koning) een stad bezoeken. Zij vermoeden dat de stad wapens levert aan de vijanden van Perzië, en heethoofdig als zij zijn, besluiten zij de stad binnen te vallen. Dankzij de slimme kunsten van Dastan, weten zij de stad zonder al te veel problemen in te nemen.
De Koning van Perzië is toch niet tevreden over zijn zonen, het is nogal een PR debakel geworden. Dan wordt de Koning alà Hercules vermoord met een vergiftigde mantel, Dastan krijgt de schuld en moet vluchten. Prinses Tamina volgt Dastan, omdat hij op zijn vlucht een heilige, tijdsmanipulerende dolk heeft meegenomen, die de wereld kan doen eindigen.
Na een hoop omzwervingen, komt alles toch nog goed. De wereld vergaat niet, de Koning gaat niet dood en Dastan kan alsnog met de prinses trouwen.

Allemaal erg ongeloofwaardig, slecht onderzocht (anachronismen aan alle kanten) en de enige reden dat Dastan zo een held lijkt, is dat iedereen met wie hij te maken heeft buitengewoon dom en initiatiefloos is. Aan de andere kant, het is mooi in beeld gebracht, en je kan kijken naar Jake Gyllenhaal, zonder dat hij al te veel kleren draagt.

Prince of Persia

dinsdag 18 oktober 2011

Wilde dokter

Gisteren heb ik een film gekeken die door vriend D. was meegenomen. Het ging om 'Doc Savage: The man of Bronze'. Het is een film over de held Doc Savage, zijn team van trouwe vrienden en hun avonturen om het kwaad te bestrijden. Het is een verfilming van pulp-strips uit de jaren '30 van de 20e eeuw.Het was uitermate pulp en campy, maar desondanks vermakelijk in al zijn onwaarschijnlijkheid en foutheid. Wanneer Doc Savage lacht, springt er daadwerkelijk een sterretje glans van zijn tanden.

Doc Savage, een man opgevoed door zijn vader, is het toonbeeld van mannelijke kracht en perfectie geworden. Samen met zijn vrienden, eveneens de meest vooraanstaande mannen in hun specialisatie, streeft hij ernaar om de wereld beter te maken voor de mensheid. Dat betekent dat hij en de zijnen continu slechterikken op hun donder moeten geven. Hierbij vallen natuurlijk nooit doden, zo goed is Doc Savage nu eenmaal.Wel raakt zijn shirt constant gescheurd, waardoor zijn gebeeldhouwde en gebronsde borstkas in beeld komt. Je vraagt je dan wel af wie precies de doelgroep was van de strip en de film.

Een tikkeltje verontrustend is wel dat Doc Savage en zijn lelieblanke vrienden een soort blanke übermenschen lijken te worden. Niemand is zo goed als hen, zo slim als hen en zo wijs als hen. Vrouwen hebben weinig intellectuele capaciteiten en moreel besef. Mensen met een kleurtje zijn klein en gedragen zich stereotypisch en meestal dom of slecht (soms zelfs beide).
De enigen die er nog redelijk goed vanaf komen, zijn de Natives van Zuid Amerika, nobele wilden die hun goud en magische krachten alleen aanwenden ter hun verdediging. Vreemd is dan weer wel dat ze dan alsnog Doc en zijn mannen nodig hebben om definitief van de slechterikken af te komen.

Verder is Doc Savage, Man of Bronze een inspiratie geweest voor Superman. Superman was de man van staal. Verder heeft Doc op de noordpool nog een iglo staan, zijn fortress of solitude, waar hij zich regelmatig terugtrekt om tot zichzelf te komen.

Doc Savage op de Wiki
Doc Savage op de IMDB

maandag 17 oktober 2011

Voorbereidingen

Het is weer half oktober en dus weer tijd om de eerste voorbereidingen voor kerstmis te starten. Zoals ik al eens eerder zei, het doet me altijd goed om in de herfst de opbrengsten van de zomer te zien. de winkels liggen weer vol met gedroogde vruchten, peren en andere groenten en fruit die de afgelopen zomer gegroeid zijn.

Vorig jaar was de gans met ingemaakte peren zo een succes, dat Sander erop staat dat ik dat dit jaar weer maak. Daarvoor moet je op tijd beginnen, dus vandaag ga ik de peren inmaken. Verder vond ik inmaken zo een succes, dat ik ook sjalotten in wil gaan maken. Die schijnen erg lekker te zijn bij varkensvlees.

En het is natuurlijk ook weer tijd voor de dronken kerstcake. Ik heb hem nu een aantal keer gemaakt, en ik voel me wat zelfverzekerder inmiddels. Dus dat betekent tijd voor het experiment. Een deel van de vruchten vervang ik door cranberries, vijgen en abrikozen. Eens kijken hoe dat uitpakt. En omdat we vorig jaar nauwelijks zelf van de taart hebben gegeten, maar ik er dit jaar twee. De taart houdt lang, dus dat maakt niet uit.

Ingemaakte sjalotten

zondag 16 oktober 2011

Uitvaart

Een tijdje geleden schreef ik al dat een vriend van ons een zwaar herseninfarct heeft gehad. Na een spannende tijd, leek het herstel heel spoedig te verlopen. Maar toch is hij vorige week zaterdag heel onverwacht overleden.
Afgelopen zaterdag ben ik met Sander en Elvira naar de uitvaart gegaan, waar wij hebben geluisterd naar een hele hoop mensen, die iets liefs wilden vertellen over Frank. Ik was erg onder de indruk van hoeveel mensen om hem gaven en een belangrijke rol in zijn leven speelden.

Frank van den Bergh
De Gelderlander

dinsdag 11 oktober 2011

Hop, hop, hop

Er lijkt echt een kleine tuinierster in mij wakker te zijn geworden. Ik ben als een bezetene plannen voor de tuin aan het maken. Wat wil ik, waar wil ik dat er wat doe ik er dan mee? Allemaal vragen die continu door mijn hoofd spoken.
Na het succes van mijn kruidentuin (vooral zuring kan ik iedereen aanraden, makkelijk, lekker en veelzijdig) vind ik het belangrijk dat mijn tuin niet alleen mooi, maar ook nuttig, of op zijn minst betekenisvol is. Dus veel kruiden (medicinaal of eetbaar) en eetbare planten.

Voor de voortuin heb ik plannen, hij moet volledig op de schop. Wanneer hij weer opgebouwd wordt, wil ik ook graag een afrastering hebben, waarlangs de planten kunnen klimmen. Dus een laag hekje, met daarboven een leibalk, waar klimplanten helemaal loos kunnen gaan. Maar welke klimplanten dan? Een mooie, een nuttige, beide?

En dan komen dingen ineens samen. Een tijdje geleden zag ik een aflevering van BBCs Grow Your Own Drugs , over welke kruiden je zelf kunt kweken en daarna als medicijn kan gebruiken. De charmante, jonge, flitsende presentator had het toen over een slaapkussen van lavendelbloesem en hopbellen. Zag er mooi uit, makkelijk te maken en rook zo lekker, dat je elke avond zonder problemen in dromenland zou arriveren. En dan ineens lees je weer een artikel in de trouw. En dan weet je het. Ik wil hop in de tuin.

Hop in Trouw
BBC - Grow Your Own Drugs

maandag 10 oktober 2011

Familiefeest

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

zondag 9 oktober 2011

woensdag 28 september 2011

Google+ die gekke plantjes

Zoals ik de vorige keer al zei, er komt een hoop op in de voortuin nu de Druifstruik, Lampionplant, Klimop en Winde te vuur en te zwaard uitgeroeid worden. Maar ik weet van lang niet alles wat het is. Gelukkig kan ik gebruik maken van de wijsheid van grote groepen vrienden. Via Google+ stel ik een vraag aan mijn vriendjes, en van mensen van wie je het totaal niet verwachtte, krijg je dan het antwoord.

Zo kon ik met wat hulp een Aster en een Anjer identificeren. Ven beiden heb ik een hoop in de tuin staan. Ik hoop ze te kunnen behouden wanneer de tuin in het voorjaar op de schop gaat.


Anjer


Aster

dinsdag 27 september 2011

Gekke plantjes

Nadat we de achtertuin zo succesvol onder handen hebben genomen, is het nu tijd om de voortuin onder handen te nemen. Deze is vrij groot, maar dat kun je nauwelijks zien, omdat het volledig verwilderd is.

Een tijdje geleden heb ik er al een aantal planten weggehaald en naar de achtertuin verplant. Ik had een Kattenkruid gevonden, die in twee stukken gehakt en op twee plekken teruggeplaatst in de achtertuin. Ook heb ik een vrij grote Lavendelstruik van voor naar achter gehaald. Ook vond ik nog een prachtige Sierdistel en een Korenbloem. Die hebben allemaal afgelopen zomer in de achtertuin gestaan.

Onlangs heb ik dan een hele hoop woekerende Lampionplanten uit de achtertuin gehaald. Leuke planten, zeker nu, met hun prachtig oranje-rode lampionnetjes, maar ze woekeren enorm. De hele tuin stond er vol mee. Daarna heb ik een hele hoop Druifstruik weg gehaald, ook een leuke plant met zijn altijd groene bladeren en gele bloesems en blauwe bessen, maar ook die woekert maar door. En Klimop en Winde moeten voortaan met een vlammenwerper bestreden worden! Dat zijn twee dingen die ik van mijn leven niet meer in mijn tuin terug wil zien.

Nu is er dan eindelijk een beetje orde in de chaos en is er weer meer ruimte voor planten die wat minder snel woekeren. En er komt een hoop moois omhoog. Zoals een Paddenlelie, ik had er nog nooit eerder van gehoord, maar gelukkig lag er nog een los identificatiekaartje onder alle troep. 


Paddenlelie
Kattenkruid
Lavendel
Sierdistel
Korenbloem
Lampionplant
Druifstruik

maandag 26 september 2011

Vakantie III



Winterberg is een ski oord en in deomgeving zijn veel ski pistes en ook faciliteiten voor schansspringen. Vanuit het park waar we verbleven hadden we uitzicht op de Sint Georg Schans, die een soort symbool voor het dorpje is geworden. Op een dag besloten we erheen te lopen.


De drie schansen in het midden zijn de kleintjes. Iets naar rechts staat de St. Georg Schans.


In de morgen hadden we gezwommen en in de middag startten we toen de wandeling vanuit het park. We besloten zo ver te lopen als we prettig vonden. Wanneer de kinderen moe werken, konden we altijd meteen weer terug gaan.
Dus daar gingen we, langs het pad naar boven. Het was werkelijk erg mooi, we liepen tussen de bomen door naar boven en hadden een prachtig, herfstig bos om door heen te lopen. Sander liet ons nog enkele mooie stukjes zien, waar hij eerder die week was gaan hardlopen. Op een erg steil stuk helling, groeiden de wortels van de bomen allemaal boven de grond. Ook zagen we allerlei lege beken en ravijnen, waar het smeltende sneeuwwater in de lente natuurlijk met grote kracht door heen stroomt.


We hielden even een korte pauze bij het voetenbad van Ussa. Francis wilde erg graag verder lopen, helemaal de top van de berg op en helemaal naar de schans. En de kleine man deed dat toen gewoon. We zijn doorgelopen naar boven, waar onder de schans een klein restaurantje was. Daar hebben we even gerust met een kop koffie. En toen zijn we weer naar beneden gewandeld.

Bij de schans waren toen een paar mensen aan het oefenen met springen op de borstelbaan. We hebben even staan kijken naar de mensen die zich met doodsverachting naar beneden storten en toen nog tientallen meters door de lucht zoefden, waarna zij met grote vaart over het gras gleden. Wanneer er straks sneeuw ligt, zal het ongetwijfeld nog veel spectaculairder zijn.


St Georg Schans


zondag 25 september 2011

Vakantie in Winterberg II

Ondanks dat het laagseizoen was en we op stap waren met een kleuter en een peuter, hebben we toch nog een hoop leuke dingen gedaan. Één middag zijn we naar de Erlebnisberg Kappe geweest, een berg nabij Winterberg waar het een en ander te doen was voor jong en oud.

Zo was er een panoramabrug die hoog boven het dal uit-torende. Vanaf de brug had je een leuk uitzicht over het oude dorpje Winterberg. Ook kon je op de brug allerlei leuken dingen doen voor (oudere) kinderen. Tot zijn grote verdriet mocht Francis bijna niets. Behalve op het eind met mama van de glijbaan naar beneden roetsjen.

Toen we dat hadden gehad, konden we via het Erlebnispas weer naar boven klimmen. Dit was een educatief pad door het bos op de berg. Overal stonden informatiebordjes over het leven in het bos. En hier en daar stonden ook dingen die we zelf konden proberen. Zoals balanceren op een dun koord, alsof je een eekhoorntje was.

Toen we eindelijk boven waren, konden we in het panoramacafé uitkijken over de berg en genieten van lekkere Apfelstrudel met slagroom en warme vanillevla. Vanuit dit café hadden we ook uitzicht op de sommerrodelbahn. Dus toen Sander en ik eenmaal onze koffie ophadden, werden we al snel geprest om met Francis te gaan rodeln.

Een aanrader voor mensen met kids.

Erlebnisberg Kappe

zaterdag 24 september 2011

Vakantie in Winterberg I

Dit jaar zijn we voor het eerst sinds 2008 weer met het hele gezin op vakantie geweest (in 2009 werd Elvira geboren en in 2010 waren we te druk met de verhuizing om op vakantie te gaan). Weer naar een park van Landal en weer in Duitsland. Dit keer zijn we naar Winterberg gegaan, een klein parkje nabij het stadje Winterberg. Winterberg is voornamelijk een ski oord, dus met september zaten we in het laagseizoen. Het was erg rustig en we hebben vooral veel mensen gezien die skiliften en dat soort dingen aan het repareren waren.


Het parkje is in 2010 gebouwd en de moderne huisjes waren dan ook van alle gemakken voorzien. Verder was er in het parkje ook een klein zwembad en een speeltuin. We hadden dan ook al snel de routine dat we in de morgen gingen zwemmen en naar de speeltuin met de kids. Elvira (en ik ook ) was dan zo moe, dat ze een slaapje wilde doen. Francis keek dan een DVDeetje. Wanneer Elvira dan weer wakker werd, was het tijd voor lunch en een middaguitstapje.


Elvira is nog maar net twee en loopt nog niet ver, dus de uitstapjes waren nog niet zo ver als ik wel zou willen. Maar we hebben toch leuke dingen gedaan en zijn lekker ontspannen. Waardoor we er weer tegenaan kunnen in de komende tijd.

Landal Winterberg

vrijdag 16 september 2011

De Amsterdam

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.


woensdag 31 augustus 2011

Zaaikalender

Nu we een moestuin hebben en daar onze eerste bescheiden successen mee hebben gehad, ben ik natuurlijk al weer druk aan het plannen voor volgend jaar. De tomaten zijn lekker, maar hebben teveel te lijden gehad van het vele herplanten en vochtige weer, de kruiden zijn een enorme smaakmaker en de zuring is een onverwachte hit.

Maar hoe plan je nu goed? Er zijn op internet wel allerlei zaai- en oogstkalenders te vinden, maar ik was eigenlijk op zoek naar een kalender dit het allemaal mooi holistisch in een cirkel presenteert. Nergens te vinden, dus met behulp van mijn wederhelft en het programma inkscape zelf een cirkel gemaakt.


zaterdag 27 augustus 2011

En dan orde

Uiteindelijk is het natuurlijk helemaal goed gekomen met de tuin. Planten werden geruimd, grond geëgaliseerd, stenen gelegd, schuttingen geplaatst en toen konden we planten terug gaan planten. En het werd allemaal nog veel mooier dan we dachten.
Inmiddels genieten we van courgette, tomaat en zuring uit eigen tuin. Sander maakt Mojito's met verse munt en het leven kan niet beter. Nou ja, misschien wat meer zonneschijn.


Het gewenste eindresultaat


Courgettes zijn ook heel humoristische groente, Sander kwam niet meer bij.


Elvira controleert of alles wel goed is.

vrijdag 26 augustus 2011

Verslag van chaos

Zoals ik al eerder vertelde, was het in de tuin een chaos. Inmiddels is dat natuurlijk allemaal keurig rechtgetrokken, maar toen was de collectie van foto's een chaos. Dat is ook opgelost, dus nu, eindelijk, is er dan tijd om wat meer te laten zien van de verbeteringen.

Zo was het, deze foto's zijn waarschijnlijk uit 2008, genomen toen het huis voor het eerst te koop werd gezet. Sindsdien was de overgroeiing alleen maar erger geworden.


Gezien vanuit de achtertuin


Gezien vanaf het terras

Let op de klimop.
En op de jasmijnboom naast de klimop,
wat wij weghaalden was nog 2 á 3 meter hoger.

Toen is iedereen erg hard aan de slag gegaan. Zelf hebben we gezaagd en zeker 6 auto's vol troep naar de vuilverwerking gebracht. Maar we hebben ook gebruik gemaakt van ingehuurde krachten. Zij hadden allerlei stoere machines tot hun beschikking.


Zoals een graafmachine, waarmee de hele tuin werd leeggehaald. En het hoogteverschil werd geëgaliseerd.


En een doodenge zaagmachine, waarmee stenen en schuttingpalen aan onze wil werden onderworpen.


Af en toe dachten we dat het nooit meer goed zou komen.


Francis en Elvira bleven altijd vertrouwen houden in de goede afloop.

Komt het ooit nog goed? Zullen we ooit weer in de tuin kunnen zitten, spelen, van de zon genieten?

Alweer naar het Maisdoolhof

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat. 

woensdag 24 augustus 2011

Late Blight

Nu de tuin eindelijk af is, heb ik de tomatenplanten die ik had opgekweekt, teruggeplaatst in de nu ingerichte moestuin. Ze groeiden hard en er zitten veel groene keiharde tomaten aan. Maar toch zag ik dat de bladeren, stengels en af en toe ook de vruchten toch zijn aangetast door zwarte vlekken. Ik knip het de hele tijd weg, maar ik vroeg me toch ook af wat het nu was.
Dat heb ik vandaag dan ontdekt. Vanwege de natte zomermaanden, zijn ze aangetast door de 'Late Blight' een plantenziekte, veroorzaakt door te veel vocht. Er valt weinig aan te doen, de regen kan ik niet stoppen. Dus ik hoop maar dat de tomaten rijp worden voor de planten doodgaan.
Ik heb dit jaar twee soorten, rode en gele. Van de gele hebben we er al een hoop gegeten. Ze blijven klein, maar zijn erg smakelijk.


Alweer twee

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat. 

zondag 14 augustus 2011

donderdag 28 juli 2011

Gele Ballon

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat. 

zondag 24 juli 2011

Uitputtende Cars

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

zondag 17 juli 2011

Toeval

De tuin krijgt steeds meer vorm. Gisteren even allemaal kruiden gehaald bij de lokale intratuin. Daar zat ook wat Oost-Indische kers bij. Die ken ik nog uit de tuin van mijn moeder. Een vrolijk woekerende plant met fel oranje bloemen. Om alles een beetje beheersbaar te houden, heb ik de plant in een muurbakje geplant. Daar kan hij lekker naar beneden tuimelen.

En toevallig ook een stukje in de Trouw over dezelfde plant.

maandag 27 juni 2011

Hete zomer

De langste dag is alweer voorbij en met meer dan 30 oC vandaag is de zomer ook echt losgebarsten. de kids kunnen niet slapen van de hitte en de planten verschrompelen waar we bij staan.

Afgelopen zondag zijn we gaan zwemmen met de kids. Ze vonden het heerlijk. Het is leuk om te zien hoe ze steeds dapperder worden in het water. Francis springt van de kant in het water en wil alleen van de glijbaan. Elvira vindt de glijbaan nog te spannend om alleen te gaan, maar wil keer op keer bij haar vader op schoot naar beneden roetsjen.

De tuin wordt steeds verder gesloopt. Sander is nu druk bezig om de stenen van het terras weg te slepen. Aanstaande zaterdag wordt de tuin echt helemaal leeggehaald en wordt er nieuw zand gestort waar dat nodig is. Ik kijk er naar uit.

dinsdag 21 juni 2011

Zagen, zagen, wiele wiele wagen

De tuinplannen worden steeds concreter. Op 2 juli komt er iemand die alle struiken en bomen uit de tuin al uitgraven. Daarna worden er schuttingen geplaatst en daarna stenen gelegd voor een mooi terras en mooi tuinpad.

Afgelopen weekeinde was het weer uiterst slecht, met veel regen en wind. Maar toch zijn we vrij stoer geweest en hebben weer een kettingzaag gehuurd. Op zaterdag hebben we gezaagd, samen met vriend K. die speciaal uit Rotterdam over was gekomen. En op zondag hebben we de rest gedaan. Ook hebben we veel hout meteen tot brandhout verzaagd. Momenteel staat er in de tuin bijna niets meer overeind. Volgende week brengen we zoveel mogelijk troep naar het grofvuil.



Verder heb ik zondag geëxperimenteerd. Ik heb courgette-kaassouflé gemaakt met courgettes uit eigen tuin. Het was eenvoudig te maken en zeer smakelijk. Zeker voor herhaling vatbaar.

maandag 6 juni 2011

Spellen spelen


Sander en ik hebben inmiddels wel een traditie dat we twee keer per jaar een spellendag organiseren voor onze vrienden. Afgelopen vrijdag was het weer zover. Francis en Elvira gingen naar de opvang. In de morgen hebben we het huis klaargemaakt om gasten te ontvangen. Er werd soep gekookt en brownies gebakken. Klokslag 1300 belden de eerste gasten al aan.

Francis is inmiddels 4 en hij speelt graag een spelletje, dus ik haalde hem op, zodat hij in de middag mee kon spelen. En dat vond hij heerlijk. Hij heeft mensen geprest om Pitchcar met hem te spelen en later mij meegenomen naar de speeltuinen bij ons in de buurt.

Ik kwam er pas later in de avond aan toe om een spelletje te spelen. Vriend J. had Ravenloft the Boardgame meegenomen. ik vond het fantastisch en wil het graag nog eens spelen.

Het was een goed geslaagde dag. We hebben de hele dag door zitten spelen aan drie verschillende tafels en de laatste gasten gingen rond 0200 naar huis. Voor herhaling vatbaar. Zeker nu Francis lekker mee kan spelen.

zondag 29 mei 2011

In de wolken

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Zombies

Gisteravond de oude film White Zombie gekeken. Dit is de allereerste zombiefilm, uit 1932 met Bela Lugosi als de zombie-meester.

Ik vind de ogen erg eng.

De film is in zwart-wit, maar wel met geluid. Het verhaal gaat over Neil en Madeleine die op Haïti willen trouwen. Maar er is een kaper op de kust in de vorm van Monsieur Beaumont. Hij doet zich voor als een vriend van Neil en Madeleine, maar eigenlijk wil hij Madeleine voor zichzelf. Madeleine is niet in hem geïnteresseerd. Beaumont wendt zich tot suikerplantage-eigenaar LeGendre.
LeGendre heeft de arbeiders op zijn plantage tot zombies gemaakt en werken lange dagen zonder klagen. LeGendre is bereid om Beaumont te helpen. Hij zal er voor zorgen dat Madeleine voor altijd als een zombie bij Beaumont kan blijven. Wanneer het zover is, is Beaumont ontevreden. Madeleine is een zombie geworden, die geen gevoel meer toont. Maar wat is gedaan, is gedaan.

Intussen begijpt Neil, met behulp van een lokale, blanke priester dat zijn vrouw misschien nog in leven is en te redden is. Neil en de priester starten een reddingsmissie.

De zombie-meester LeGendre is niet bereid om Madeleine weer in een normaal mens te veranderen. Hij wil ook Beaumont aan zijn collectie van zombies toevoegen. Beaumont is inmiddels vergiftigd door LeGendre. Wanneer Neil het bastion van LeGendre in komt, stuurt LeGendre Madeleine op hem af om hem te vermoorden. Madeleine raakt toch in de war en wordt er door de priester van weerhouden om Neil te vermoorden. In verwarring vlucht zij weg en Neil volgt haar.
LeGendre volgt hen naar een balkon boven de woeste zee. Daar wordt hij uitgeschakeld door de priester. De zombies luisteren niet meer naar de bevelen van LeGendre en storten zichzelf in de zee. Beaumont volgt met zijn laatste krachten de groep. Om toch nog zijn wraak te hebben, stort hij zich op LeGendre. Samen storten ook zij over de rand van het balkon. Met de dood van LeGendre, is de geest van Madeleine weer vrij.

Het was een wat houterig ge-acteerde film. Maar in de loop van de film werd het verhaal beter. Wat ook leuk was om te zien, was hoe de filmmakers uit die tijd nog volop aan het experimenteren waren met nieuwe manieren van filmen. Er wordt erg veel gebruik gemaakt van close-ups. Er wordt ook veel gefilmd vanuit het perspectief van bepaalde personen. Maar ook wordt de vierde muur met regelmaat doorbroken.

Leuk om eens te zien.

zaterdag 28 mei 2011

Feestje

Vorig weekeinde was Sander jarig en hij gaf een feestje. Het was een gezellige dag. In de middag kwamen vrienden M. en E. langs, E. nam zijn vriendin A. en zoontje S. mee. In prachtig zomers weer hebben we lekker in de tuin gezeten en genoten van de zonneschijn. Later in de middag kwamen ook Sander's ouders en zijn broer O. langs, zij bleven mee-eten.

Ik had heel eenvoudig een ovenschotel gemaakt van venkel, tomaat, paprika en tomaat. Licht en lekker.


Later op de avond kwamen er nog verschillende vrienden langs en we hebben tot laat in de avond van het lekkere weer kunnen genieten.
Het was fijn om weer eens een grote groep mensen over de vloer te hebben en dan ook die mensen die je niet vaak ziet. Fijn om weer eens helemaal bij te kletsen.

Van vriend S. kregen we nog een leuke kaart, met een muziekje wanneer je hem open maakt. Francis en Elvira zijn daar helemaal gek op. Gelukkig ben ik de kaart inmiddels 'kwijtgeraakt'.

zondag 8 mei 2011

Plasmolen

Afgelopen weekeinde hebben Sander en ik weer flink geklust in de tuin. Op zaterdag moest er een hele berg snoeiafval verwijderd worden uit de tuin. In twee ritten met een volledig volgepropte auto naar de vuilstort zijn we gelukkig weer van een hoop rotzooi af. Daarna nog langs de praxis (alweer) om wat spullen te kopen om de berging in de tuin wat meer te kunnen fatsoeneren. Er hingen lelijk en scheef gemonteerde planken in de berging, die ook nog eens vrij klein waren. Verder ook wat haken om gereedschap en dergelijke aan te kunnen hangen.
Die avond kwam ook een buurman met kijk op tuininrichting langs om ons wat advies te geven over het inrichten van onze tuin. Die stond te kijken van wat we inmiddels al aan werk hadden verzet en wat er nog gedaan moest worden.

Vandaag zijn we in de morgen ontzettend druk geweest met wassen (een enorme berg, die kids maken wat vuil) en het fatsoeneren van de berging. de oude planken eruit. Insecten gedood. Stof gezogen. En toen nieuwe planken ophangen.
Daarna zijn we gaan wandelen in Plasmolen, onze favoriete Beek route. Niet al te lang, een kilometer of 2, maar net leuk voor Francis. We liepen langs de beek, waar Francis nog wat salamanders spotte. Daarna kon hij met zijn vader tegen de Kiekberg op racen. De winnaar kreeg een kus.
Toen we de route hadden gelopen, nog poffertjes en aspergepannekoek gegeten in een pannekoekenhuis. Erg lekker en het pannekoekenhuis is ook helemaal ingericht op kleine kinderen. Zodat je als ouder ook nog eens toekomt aan je kopje thee.

Al met al een vermoeiende en warme dag.

vrijdag 6 mei 2011

Betrokken vrienden

Onlangs kreeg ik het vrij schokkende nieuws dat een bekende van mij, na een zware hersenbloeding in et ziekenhuis is beland. Na de eerste schrik herstelt hij nu in verzorgingshuis Kalorama. Het is momenteel nog onduidelijk in hoeverre hij zal herstellen.

Zijn familie en een paar naaste vrienden hebben het op zich genomen om hem betrokken te houden bij de rest van de wereld. Via een blog worden we op de hoogte gehouden van zijn wel en wee en krijgen we verzoeken door van dingen waar hij behoefte aan heeft. Momenteel zijn dat kaartjes en bezoekjes.

Mijn score staat nu op twee kaartjes, maar daar moet ik zeer binnenkort ook maar eens een bezoekje bij optellen.

woensdag 27 april 2011

Drukke pasen


Afgelopen weekeinde was het weer pasen en we hebben het helemaal volgestopt met allerlei activiteiten. Vanwege het heerlijke zomerse weer, hebben we lekker veel tijd in de buitenlucht doorgebracht. Dat heb ik ook wel eens anders gezien.

Zaterdag vierde vriend M. in Hilversum zijn verjaardag, dus daar zijn we op bezoek geweest. Met twee kindjes op sleeptouw is dat tegenwoordig best een onderneming. Maar de kinderen gedroegen zich uitstekend en we hebben ons kort vermaakt. M. en zijn vrouw M. hebben sinds februari een dochtertje (ook een M, het lijkt een soort thema). Die was natuurlijk reuze lief en schattig. Vriend E. was er ook met zijn vriendin A. en hun zoontje S. (november 2010). Elvira heeft nog een tijdje leuk gespeeld met het kleine kereltje. Hij keek haar aan, rammelde uitdagend met zijn popje, liet het vallen en Elvira rende naar voren om het te pakken en weer terug te geven. Rinse and repeat. Zonder enig woord te zeggen, ging er duidelijk een hoop communicatie heen en weer. Die avond gegeten bij mijn ouders in Baarn. Altijd lekker en gezellig.

Op paaszondag hebben we rustig ontbeten, waarna we alles uit de kast moesten halen om nog gasten te ontvangen. We hadden al afgesproken met R. en E. die we al een tijd niet gezien hadden. Toen bleken vrienden S. en J. uit Groningen onderweg te zijn naar Roermond. Ze hebben bij ons een tussenstop gemaakt. We zijn begonnen met een lekker hapje (lamsbout met roosmarijn en knoflook) en daarna een spelletje Roborally, tot het donker werd. En al die tijd konden we lekker buiten zitten. Aan een nieuwe, grote, zelfgemaakte tafel.

Toen we in dit huis trokken, hebben we de bestaande keuken gesloopt (met vriend S. trouwens), een onderdeel daarban was een enorme dikke houten plaat. Zonde om weg te gooien. Bij IKEA een stel onderpoten gekocht en die eronder gefixt. Nu hebben we een extra tafel voor spellen of eters. En als we hem niet nodig hebben, poten eraf en de tafel op zijn kant tegen een zoldermuur.


De 2e paasdag hebben we de tuin verder gefatsoeneerd. Inmiddels hebben we meters en meters klimop weggeknipt en gezaagd. Maar er moest nog veel meer gebeuren. We hebben die dag inkopen gedaan bij Praxis. Onder andere een tuinslang met toebehoren en een schommelstoel (mijn persoonlijke droom). Ook huurden we een electrische kettingzaag. Daarmee hebben we meer en meer bomen gesnoeid. We zijn de hele dag bezig geweest en nog hebben we niet alles omgezaagd wat we om willen zagen. Voor zo een klein tuintje, is de hoeveelheid begroeiing enorm.
Maar we hebben toch flinke vooruitgang geboekt en we hebben steeds meer licht in de tuin. Ik kijk er echt naar uit dat we binnenkort nieuwe schuttingen kunnen gaan plaatsen en planten naar mijn zin (en die van Sander natuurlijk) kunnen planten.

Dinsdag (3e paasdag) had Francis een dag vrij van school. Ik zorgde ervoor dat ik de auto van Sander kon lenen en ik ben lekker op pad gegaan. Ik had afgesproken met onze oude buurman M. en zoontje T. Daarmee zijn we lekker naar zwembad Nijmegen West gegaan. Francis ontmoette daar klasgenote A. en haar oudere broer J. Francis keek niet meer om naar mij of zijn vriendje T. Francis heeft daar helemaal alleen van de glijbaan gegleden met zijn klasgenootjes. Onder hun invloed heeft hij ook zelf van de kant gesprongen. Ik had de handen vrij om wat meer aandacht aan Elvira te besteden, die met mij van de grote glijbaan ging, van de kant in mijn armen sprong en veel met mij heeft gezwomen.
Na anderhalf uur werd iedereen wel erg moe. Na een lunch bij M. hebben we nog Peter Pan gekeken (weirde film!)

Een zeer goed gevuld weekeinde

Schommelstoel

maandag 18 april 2011

Kwekerij

In ons nieuwe huis hebben wij eindelijk ook een grote tuin, die grotendeels op het zuidwesten ligt en daarmee veel zon krijgt. Hier ben ik ontzettend blij en ik heb me voorgenomen om maximaal gebruik te maken van alle mogelijkheden.

Hiertoe moet wel de bestaande tuin volledig heringericht worden. De planten die er staan zijn volledig overgroeid en benemen mij alle zonlicht. Ze gaan neer. Er is geen goed tuinpad, het terras is te klein en er is een kleine modderige vijver, waar Elvira al een keer in is gevallen. Dus ieder zonnig moment zijn Sander en ik druk in de weer om te snoeien en te slopen.


Wanneer de tuin klaar is om ingericht te worden, wil ik dat er een flinke moestuin/ kruidentuin in komt. Sander en ik koken graag en verse kruiden uit eigen tuin zijn dan best een pluspunt. Daarnaast vind ik het ook belangrijk dat Francis en Elvira begrijpen waar hun eten vandaan komt. Dus een tijdje terug (te vroeg misschien, maar ja) heb ik samen met Francis zaadjes in een klein kasje geplant. Inmiddels zijn de pompoenplantjes en courgetteplantjes al zo groot, dat ik ze in potten heb verplant. De zonnebloemen worden ook al groot.
Verder heb ik gisteren ook aardbeien gekocht, die zullen in hangpotten aan een muur komen, zodat we daar kleine aardbeitjes kunnen laten groeien.
Ik kijk er naar uit om strakjes in een mooie tuin te zitten, te genieten van de arbeid van mijn handen. En om vande herfst me helemaal ongans te eten aan pompoensoep.

dinsdag 29 maart 2011

Burgh-Haamstede II

We zijn een lang weekeinde in Burgh-Haamstede geweest. Zondag zijn we gaan wandelen in natuurpark de Zeepeduinen. Het was een erg mooi en ruig duinlandschap. Hoge duinen, veel begroeing van naaldbomenen en grassen, kleine zwarte paardjes. De route liep ook nog een stukje over het strand. Lekker met de blote voetjes in het natte zand. De zon straalde de hele dag en het was heerlijk lente weer. Heerlijk. De route was wel wat langer dan verwacht, dus hongerig en moe, kwamen we weer terug in ons hutje.



Die avond zijn we uit eten gegaan in een klein restaurantje in het nabijgelegeven Zierikzee. Een piepklein dorpje, met een enorme dominerende kerk. Ook een erg rijk dorp, je kan duidelijk zien dat het handels- en visserijverleden veel geld hebben opgebracht.

Maandag was onze laatste dag in gastvrij Zeeland. We zijn naar Vlissingen gegaan. Lekker over de boulevard gewandeld, naar het Zeeuws Maritiem Museum gegaan en daarna nog lekker gelunched in een klein café. En toen zat ons heerlijk vakantietje er alweer op. Na een rustige rit naar mijn ouders, werden we weer herinigd met onze kindertjes, die ons ook gemist hadden.




Zeepeduinen


Zierikzee


Vlissingen


Zeeuws Maritiem Museum

zondag 27 maart 2011

Burgh-Haamstede I

Het is weer half maart geweest en dat betekent dat Sander en ik op ons traditionele, jaarlijkse uitje zonder kinderen zijn geweest.
Dit keer gingen we naar een Landal-Parkje vlakbij het kleine Zeeuwse dorpje Burg-Haamstede, op het eiland Schouwen. We lieten de kinderen achter bij mijn ouders en in de loop van de middag arriveerden we in miezerig Burgh-Haamstede. Het weer was koud, nat en druilerig. We hebben even rondgehangen in Brugh-Haamstede zelf, een klein dorpje dat wacht op de zomer met haar toeristen. Later hebben we nog even genoten van de prive sauna in ons kleine huisje.
Die avond gegeten in restaurant De Schouwse Hoeve, het was heerlijk, dat bij ons park lag. Die nacht heerlijk en ongestoord geslapen. De volgende dag zijn we naar Middelburg gegaan. Daar hebben we allerlei oude straatjes en winkeltjes bezocht. We hebben zelfs nog twee boeken gescoord. Sander de graphic novel 'The Plucker', over speelgoed dat een eigen leven leidt, verluchtigd met doodenge tekeningen. En ik 'Verhalen van Stad en Streek' over sagen en legenden in Nederland. Erg leuk, een verzameling van allerlei sagen, legenden en mythen die typisch Nederlands zijn, aangevuld met lokale 'broodje aap' verhalen. En dan ook nog eens met commentaar van mensen die hierover doorgeleerd hebben.
En verder hebben we natuurlijk alle sights van Middelburg bekeken. Het Stadhuis met vleeshallen aan het marktplein, de kerk, de abdij en bijbehorend terrein, de put van Middelburg, waar een theater zou moeten verrijzen, maar alleen een put met water is. Later die avond eenvoudig gegeten in het Landal restaurant. Eenvoudig maar smakelijk. We werden nog tamelijk verrast door een man die zijn auto met moeite naast het restaurant parkeerde, met heel veel moeite uitstapte (ik dacht dat hij erg oud of erg ziek moest zijn) en prompt begon te plassen, in het zicht van alle restaurantgasten. Daarna reed hij slingerend verder. Gelukkig konden wij naar huis lopen.
Landal Burgh Haamstede
De Schouwse Hoeve
Middelburg
The Plucker
Verhalen van Stad en Streek

zondag 13 maart 2011

Zwarte zwanen, witte zwanen

Vrijdagavond zijn Sander en ik voor het eerst in tijden weer eens naar de film gegaan. We hadden geregeld dat vriendin M. op de kinderen kon passen en dat ging gelukkig goed. Sander en ik zijn naar 'Black Swan' gegaan, de Oscar winnende film van met Natalie Portman in de hoofdrol. Een fantastische film.

Black Swan


SPOILERS


Nina Sayers is een ballerina, die samenleeft met haar moeder, een voormalig ballerina. Zij krijgt de rol van Witte Zwaan en Zwarte Zwaan in een uitvoering van Het Zwanemeer. Dit is een zeer veeleisende rol en de druk op Nina neemt toe. Zij krijgt van de regisseur te horen dat hij er geen vertrouwen in heeft dat zij de rol van sensuele en agressieve Zwarte Zwaan goed uit kan beelden, zij is de angstig en maagdelijk.
Ook haar moeder oefent druk op haar uit. Zij ziet haar dochter nog steeds als klein meisje en niet als zelfstandige volwassen vrouw. Ook probeert zij door middel van haar dochter haar eigen gefrustreerde ambities waar te maken. En dan is er nog de druk vanuit de rest van de balletgroep. Andere ballerinas zijn afgunstig op haar succes. Een oudere ballerina verlaat de groep en krijgt een vreselijk ongeluk, wat de sfeer ook niet verbetert.

Nina komt meer en meer onder druk te staan en zij lijkt langzaamaan in te storten. Zij eet te weinig, oefent te veel, verwondt zichzelf en ervaart meer en meer spanning. De relaties met haar regisseur, haar moeder en haar collega's verslechteren meer en meer. Dan lijkt zij te laat te komen voor de premiere. Collega Lily lijkt haar rol over te nemen. Maar zij claimt op het laatste moment haar plaats op.
Tijdens de eerste akte gaat het mis, Nina is onzeker en haar partner laat haar vallen. Volledig van de kaart gaat zij naar de kleedkamer, waar zij rivale Lily ziet, die zich opmaakt als zwarte zwaan. Er ontstaat een woordenwisseling, een gevecht en Nina vermoordt Lily. In paniek verstopt zij het lichaam en gaat als Zwarte Zwaan het toneel op. Deze rol speelt zij fantastisch. Na de tweede akte is zij weer in de kleedkamer om zich om te kleden als Witte Zwaan. Lily komt langs en feliciteert haar met haar fantastische rol. Nina is volledig van de kaart en ziet dat zij Lily niet vermoord heeft. Maar zij is wel gewond geraakt. Toch danst zij de rol van Witte Zwaan, perfect.

Als het donderde applaus klinkt en het doek neergaat, realiseren haar collega's dat zij ernstig gewond is. Terwijl men om de ambulance roept, rolt de aftiteling.

Het wordt tijdens de film duidelijk dat Nina steeds verder verdwaald raakt in haar eigen gekte. Het wordt ook steeds onduidelijker wat nou werkelijk gebeurt en wat nu een manifestatie is van de waanzin van Nina.

Een prachtige film, beeld, verhaal en muziek sluiten perfect op elkaar aan. Afschuwlijke lichamelijke verwondingen en enge schrikmomenten. Pure horror.


zondag 6 februari 2011

Francis is alweer 4

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

zondag 16 januari 2011

Een gebeurtenis

Gisteren voor het eerst in tijden weer eens tijd voor mezelf. Ik ben naar een voorstelling van theatergroup Fanchou geweest. Ik ken hen omdat oud-collega N. bij hen speelt. Vorig jaar heb ik hen voor het eerst gezien. Dat vond ik zo leuk dat ik dit jaar weer wilde gaan.

Dit jaar speelden zij "De Gebeurtenis", een vertaling van een stuk van Valdimis Nabokov uit 1938. Het verhaalt over een gezin dat in armoede leeft, onder de schaduw van een dramatische voorgeschiedenis. Op de dag van de verjaardag van de moeder van de echtgenote (die bij het gezin inwoont), komt het gezin dramatisch nieuws te weten. Dit nieuws zet de (toch al verziekte) verhoudingen in het gezin op scherp.

In de loop van de dag komen er steeds meer mensen over de vloer om de moeder te feliciteren met haar verjaardag en zij onthullen steeds meer over het verleden van het gezin. De verhoudingen verslechteren steeds verder, tot de climax.

Ik heb me geamuseerd en het was fijn om er eens een avondje op uit te zijn zonder man of kinderen. Na afloop lekker bijgepraat met mijn oud-collega en haar moeder (die ik vorig jaar voor het eerst trof).


zondag 9 januari 2011

Kleutertijd

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

zondag 2 januari 2011

Een nieuwe Lente


De zonnewende is kortgeleden geweest en nu gaan we weer naar steeds langere dagen toe. De zon neemt al weer in kracht toe. Dat houd ik mezelf in elk geval voor. Omdat de lente er aan komt, ook maar eens wat aan de tuin doen.

Toen vriendin J. een tijdje geleden op de kinderen paste terwijl er in huis flink verbouwd werd, nam zij ook een aantal zakjes met crocusbollen en narcissenbollen mee. Die middag heeft zij nog wat tijd doorgebracht met Francis om deze te planten, maar er bleven er ook nog veel over. Pas vandaag had ik tijd om deze samen met Francis te planten. Een beetje laat, sommige bolletjes begonnen al uit te lopen. Dus ik hoop dat ik nog op tijd ben om ze flink te laten groeien.

Het was leuk om samen met Francis een beetje in de tuin te potteren. Eerst de sneeuw wegschrapen. Toen een kuiltje graven voor de bolletjes. Bolletjes erin en kuiltje weer dicht. Erg fijn om samen zo een simpel klusje te doen. Ik hoop dat de bolletjes mooi uitkomen. De grond in Malden heeft wel flink wat klei, meer dan ik gewend ben uit de tuin van mijn ouders in Baarn, dat was voornamelijk arme, zure zandgrond.

Wanneer het weer wat warmer wordt, ben ik van plan om de tuin flink onder handen te nemen. Hij is nu erg verwilderd. Bestaande planten flink terugsnoeien en dan opnieuw inrichten. Een groter terras dat niet afloopt naar het huis toe, een zandbakje voor de kids. En misschien uit educatief oogpunt een klein moestuintje met wat kruiden, tomaten en courgettes.

Crocus

zaterdag 1 januari 2011

Gansje

Het nieuw jaar is begonnen en er is eindelijk tijd om een beetje terug te kijken op de drukke kerstperiode. Zo tussen de verhuizing door moest er ook nog kerst gevierd worden. De eerste kerstdag zijn we naar de ouders van Sander gegaan en daar kerst gevierd met de broers van Sander en hun gezinnen. Druk en erg gezellig. De kinderen hebben zich ook als engeltjes gedragen. We namen het nieuwe spel pitchcars mee en dat was een grote hit bij de grote en kleine jongens.

De tweede kerstdag kwamen mijn ouders langs in Malden. Eindelijk de kans om mijn kerstcake aan te snijden, die al sinds half oktober elke week een flinke slok rum kreeg. Hij smaakte erg lekker. We hebben die avond gedineerd met een hele gans. Als ik dan toch eindelijk een goede grote oven heb, dan ook een uitgebreid kerstdiner.

Het was best spannend om de gans te maken. De donderdag voor kerst heb ik hem afgehaald bij de poelier. Het was erg koud, dus we hebben hem bewaard in de schuur totdat we hem nodig hadden. Eerste kerstdag lag hij te ontdooien in de keuken. In de vroege morgen van de tweede kerstdag bleek dat de giblets (hart, lever en nek (met botjes)) netjes verwijderd waren en in een apart zakje gedaan waren. Daarvan trok ik bouillon.

De gans werd gevuld met een mengsel van aardappel, appel (goudreinet), uit, peterselie en salie. Toen in de oven. Eerst een half uur op een hoge temperatuur. Het vet in de gans begon te koken en droop uit de gans. Het leek wel of het vet regende in de oven. Dit ving ik allemaal op in een grote bak. Daarna nog anderhalf uur op een wat lagere temperatuur. Toen was de gans gaar. Hij had misschien nog een half uurtje langer gekund, oefening baart kunst zullen we maar zeggen.



De gans werd geserveerd met de vulling apart (erg lekker, zachte, pikante appelige aardappel-uien hap) en met stoofpeertjes die al meer dan twee maanden stonden te trekken in een appelciderazijnsiroop. Hierdoor werden de stoofpeertjes erg zoet en zuur tegelijk. Heerlijk bij de hele vette gans. We hebben ons buikje heerlijk rond gegeten. We hebben na tweede kerstdag nog een keer gans gegeten. Daarna waren er nog wat restjes over voor een lunchhapje. Dit alles waren zeer geslaagde recepten van Delia Smith.

Gans