Ribes

Ribes

Translate

dinsdag 30 april 2013

De voortuin is go!

En de voortuin is go! In vorige posts heb ik al aangekondigd dat we de voortuin onder handen wilden nemen, net zoals we dat twee jaar geleden met de achtertuin hebben gedaan.


Vorig weekeinde zijn Francis en ik heel stoer geweest en hebben we alle stenen uit de voortuin verwijderd en netjes opgestapeld. Ik wipte de stenen omhoog met een schep en Francis verplaatste de kleine steentjes. Hij stapelde ze in nette piramides op en ik maakte nette stapels van de stoeptegels, zodat de week erna de tuinmannen ze makkelijk weg konden halen.


Verder stonden er in de voortuin wel heel veel mooie planten. Hij is ooit eens aangelegd door iemand met kennis van zaken, maar daarna vreselijk verwaarloosd. Dus ik heb al mijn eigen potten vol planten, emmers uit het huishouden geconfisqueerd en potten van een buurman geleend om planten in te kunnen doen. Ik was vooral heel blij met de lelie-knollen die ik op heb gegraven. Deze grote, gele knollen lijken een beetje op knoflookbollen en het is mogelijk om de verschillende teentjes los te halen en zo meer lelies te krijgen. Reken maar dat ik dat ga doen, ik vind lelies heel mooi en ze ruiken ook zo heerlijk.


Verder waren er ook nog drie grote struiken die ik niet in een pot kon krijgen. Dus die heb ik elders in de voortuin herplant, daar kunnen ze even veilig blijven staan, totdat ze naar hun definitieve plek kunnen. Het uitgraven van de hibiscus was nog een hele klus, die vormt een soort stabiliserende wortels die heel sterk en dik worden, terwijl de wortelkluit waarmee voedsel wordt opgenomen relatief klein blijft. Maar uiteindelijk lukte het toch en zijn ook die planten beschermd.

Op zaterdag kwamen de tuinmannen al vroeg. Ze schepten stoer alle overschot aan zand, planten en stenen in een grote verzamelbak en schepten maar door en door en door. De tuin is nu helemaal egaal met de straat, wat meteen een stuk mooier en rustiger staat.


Daarna begonnen ze met het aanleggen van een nieuw pad naar de voordeur. Het oude pad ging na de deur het hoekje om en heeft nooit mooi recht gelegen. Waardoor er altijd water en zand bleef liggen.


Ook is er een nieuw wat smaller terras aangelegd. Daar wil ik later een bankje neerzetten en wat potten.


Vanuit de keuken hielden Francis en Elivra streng in de gaten of er wel hard werd gewerkt. 

maandag 22 april 2013

Druk weekeinde

Dit weekeinde was weer een drukke. Vrienden M. en M. vierden in Hilversum de verjaardag van de oudste M. en wij waren daarbij. Het was gezellig om weer eens langs te zijn en bij te kletsen. De kinderen speelden lief met elkaar en met het dochtertje van de gastheer en -vrouw. Elvira preste de oudste M. nog om voor te lezen uit allerlei boekjes over Dikkie Dik en Kikker. En Francis maakte mooite tekeningen over piratenboten en dieven in de gevangenis.
Na afloop gingen we nog even in Baarn langs bij mijn ouders voor een heerlijk, voedzaam en eenvoudig avondmaaltje en om 21:00 waren we weer thuis en de kids diep in slaap.

De volgende dag zijn is Sander gaan zwemmen met Elvira.Hoewel ze nog niet op zwemles zit, zoals haar grote broer, vindt ze het wel enig. Ik hoop dat zij later net zo snel als haar broer door de badjes heen zoeft.
In de middag ben ik in de tuin in de weer geweest. Volgende week begint de tuinman met het overhoop halen van de tuin en ik wil alvast wat voorwerk doen. Dus bestrating die er nog ligt, heb ik alvast netjes opzij gelegd. Ook staan er genoeg mooie planten die ik wil zien te verwijderen en te redden. Die kunnen dan na volgend weekeinde meteen weer terug. Dan heb ik niet zo een hele kale tuin.
Een paar mooie dingen die ik wil proberen te redden zijn lupines, daar staan er veel van in de tuin. En ze zijn allemaal een beetje ondergesneeuwd geraakt door de wildgroei van andere planten. Maar dit jaar komen ze flink omhoog. Verder staat er ook een flinke, witte Vlinderstruik en een mooie, blauwe Hibiscus. Twee jaar geleden heb ik ook een jasmijn-stek van de achtertuin in de voortuin geplant en die moet nu weer een uitgegraven worden, zodat hij na de verbouwing weer terug kan. En verder hoop ik nog wat lavendel, blauwe distel, Tradescantia en Saxifraga te kunnen redden.

zondag 14 april 2013

Bijen

Een tijdje geleden schreef ik hier al eens wat over tuinieren, planten en het ondersteunen van bijen. Inmiddels is er meer duidelijk over de oorzaak van bijensterfte. Het blijkt dat bijen veel minder goed dan gedacht kunnen tegen bepaalde landbouwgiffen. Een beruchte daarbij is Imidacloprid, gemaakt door Bayer. Dit is een soort gif dat inwerkt op het zenuwstelsel van bijen. Het voordeel van dit middel is dat voornamelijk giftig is voor insecten en niet voor gewervelden en zoogdieren. Dus vogels en mensen hebben er weinig last van. Insecten sterven of krijgen ernstig beproblemen met hun motoriek. In het geval van bijen betekent dat dat zij hun bijenkorf niet meer kunnen vinden en ook sterven.

Zorgwekkend hierbij is dat het erop lijkt dat het College voor Toelating van Gewasbeschermingsmiddelen en Biociden, samen met de Wageningen Universiteit en Bayer onvoldoende en ondeugdelijk onderzoek doet naar de gevolgen van Imidacloprid op de gezondheid van bijen en het verband met het fenomeen van Colony Collapse Disorder. Het is zelfs zo ernstig dat Bayer geen eigen onderzoek openbaar wil maken, maar alleen ter lezing beschikbaar wil stellen. Banger voor het geven van een voorsprong aan concurrenten dan de gezondheid van een voor de mens zeer belangrijke diersoort.

Ik blijf erbij dat de bijen gesteund moeten worden en nu wij binnenkort de voortuin opnieuw inrichten zal ik zorgen voor een hoop planten met veel bloemen en geen insecticiden.

De Bijensterfte in Trouw
13 maart 2011
29 maart 2012
25 maart 2013
28 maart 2013
10 april 2013

En op 4 april 2012 in de Vrij Nederland

zaterdag 13 april 2013

Lekker eten

Vrijdagmiddag gaf vriend D. een feestje voor zijn verjaardag. In voorgaande jaren vond dat altijd plaats bij Coffyn, een fijne plek om koffie te drinken in het centrum van Nijmegen. Maar dit jaar deed hij het elders. Nog steeds in het gebouw van de Commanderie van St. Jan aan de Franseplaats, maar nu een verdieping hoger. Daar heeft een oud-studiegenoot van mij M. die ook een oud-collega van vriend D. is, zich namelijk gevestigd met een afdeling van haar bedrijfje Eetverleden. En het was hardstikke leuk om heen te gaan.

Ik heb eerst de kids redelijk vroeg opgehaald van BSO en KDV en toen samen naar de bushalte aan de veldsingel gelopen. Daar moesten we nog vrij lang wachten op de bus, want ik had me niet gerealiseerd hoe flink mijn kids kunnen zijn en hoe netjes ze door kunnen lopen. Ik was erg trots op ze. Toen bleek dat bus 1 tegenwoordig een nieuwe route rijdt en er veel langer over doet om bij Plein '44 te komen. Maar de kids vinden busreizen nog steeds fantastisch en keken hun ogen uit.Vanaf Plein '44 wandelden we naar de commanderie.

Bij Eetverleden troffen we vriend D. en nog een paar andere vrienden en kennissen en we hebben gezellig zijn verjaardag kunnen vieren. De hapjes die daarbij geserveerd werden, waren heerlijk. Er waren notige gehaktballetjes in bramensaus, lekkere yoghurthapjes met bloemenaroma en -smaak en heerlijk brood. Ik raakte weer helemaal geïnspireerd om zelf weer eens aan de slag te gaan met lekker eten maken.

Vriend D. hebben we blij gemaakt met wat boeken uit de Pathfinder rollenspeelserie.  

dinsdag 9 april 2013

Pendragon III

Zaterdag hebben we weer Pendragon gespeeld, met een wat kleine groep, omdat een aantal mensen niet aanwezig kon zijn.

Historisch overzicht
Bledri van Winterbourne Gunnet (Niet aanwezig)
Bradwen de Moedige
Eliot van Burcombe
Gilmere van Tisbury
Grigor de Geweldenaar (Niet aanwezig)
Marcus Livius van Broughton (Niet aanwezig)

24 december 485 Anno Domini, Sarum. 

Het is de avond voor kerstmis en Sir Roderick heeft al zijn vazallen, familie-leden, vrienden en kennissen uitgenodigd om met hem en zijn familie kerstmis te vieren in zijn kasteel te Sarum. Sir Bradwen, Sir Eliot en Sir Gilmere zijn uiteraard van de partij met hun ongetrouwde zussen. 

Enkele belangrijke aanwezigen zijn: Sir Roderick, zijn echtgenote Lady Ellen, hun achtjarige dochter Lady Jenna en hun zoontje van één, Sir Robert. Verder zijn ook een aantal belangrijke ridders uit Salisbury aanwezig, zoals Sir Elad van Vagon, Sir Amig van Tilshead, onder wie de jonge ridders het afgelopen jaar hebben gevochten bij Mearcred Creek en Sir Jaradans, een jonge ridder die fantastisch is met zijn zwaard. Er zijn ook verschillende vrouwen aanwezig zoals Gwiona, tweede hofdame van Lady Ellen. Er is ook Lady Adwen de enige dochter van de overleden Sir Bles (waarmee zij een flink erfdeel heeft). Er is Lady Elaine, zij is rijk, maar was betrokken bij een crime passionel waar behalve haar echtgenoot ook een laag-geboren man bij betrokken was, dus haar aanzien is flink gedaald. En tot slot de wat oudere Lady Indeg die erg rijk is en op zoek is naar een leuke jonge ridder om haar eenzame winternachten op te vrolijken. 

Sir Gilmere ziet dat zijn moeder Lore aanwezig is, die minder dan een jaar geleden haar man, de vader van Gilmere) verloren heeft en afgelopen zomer heel plotseling hertrouwd is met een veel jongere, armere ridder, Sir Floridas. Gilmere en Floridas zijn beiden schildknaap geweest voor Sir Elad van Vagon en waar Gilmere inmiddels een ridder is met zijn eigen manor, is Sir Floridas nog steeds in dienst bij Sir Elad en woont in het kasteel van zijn heer. Lady Lore heeft een flinke stap achteruit gedaan met dit huwelijk. 
Sir Gilmere besluit om zijn moeder te vragen hoe het met haar gaat en waarom zij getrouwd is met Sir Floridas. Lady Lore antwoord dat het beter is te trouwen dan te branden van begeerte. Sir Gilmere realiseert zich dat zijn moeder veel religieuzer is dan hij zich ooit had voorgesteld. En veel gepassioneerder dan hij ooit had willen weten. Desondanks voelt Sir Gilmere toch grote woede jegens Sir Floridas, aangezien zijn moeder nu in relatieve armoede moet leven en er weinig kans is dat Sir Floridas ook een eigen landgoed zal krijgen en zijn moeder kan onderhouden op de manier die zij gewend was, toen zij nog getrouwd was met Sir Herrindale. 
Sir Bradwen probeert indruk te maken op de meisjes en hij doet dat door te vertellen over zijn rol in de Slag bij Meadcred Creek. Hij maakt heel veel indruk (Orate Critical) met het verhaal over hoe hij dapper achterbleef om zijn Ridder-Broeders Bledri en Grigor te helpen, nadat zij door die smerige Saksen van hun paarden geworpen waren. De aanwezige dames zijn gepast onder de indruk, maar wanneer Bradwen probeert te flirten met een van de meisjes, komt dat totaal niet aan. 
Sir Eliot flirt met Lady Elaine en weet zo haar aandacht te trekken. Lady Elaine weet heel goed dat iedereen op de hoogte is van haar voorgeschiedenis en op gelegenheden als deze besteedt niemand ooit aandacht aan haar. Daarna behandelt Sir Eliot haar met de grootste beleefdheid (Courtesy critical) , waar Lady Elaine erg gevoelig voor is, aangezien niemand dat ooit nog doet.
Later die avond wordt er ook gedanst. Sir Bradwen en Sir Eliot bakken er niets van (Dancing Fail), maar niemand let op hen nadat Sir Gilmere op de dansvloer onderuit gaat en een dienstmeisje met een dienblad vol bier meesleept in zijn val (Dancing Fumble).

25 december 485 A. D. 

Vandaag is het Kerstmis en Sir Bradwen en Sir Gilmere wonen met hun familie-leden de kerst-mis bij in de Cathedraal van Sarum. Daarna is het tijd voor het uitdelen van giften. Van Sir Roderick krijgen de ridders ieder 1 Libram. 

Sir Eliot probeert zijn vooruitgang die hij bij Lady Elaine geboekt heeft, voort te zetten. Maar hij zegt tegen haar dat ze maar wat dankbaar moet zijn dat hij aandacht aan haar wil besteden, nu iedereen weet dat zij een affaire heeft gehad met een laag-geboren man en dat haar wettig echtgenoot daarvoor is gestorven (Flirt Fumble en Courtesy Fumble). Lady Elaine is diep belededigd, slaat Sir Eliot en vertrekt. 
Sir Eliot is niet echt onder de indruk en hij probeert daarna te flirten met Lady Gwiona. zij is niet echt onder de indruk (Flirt fail) , maar Sir Eliot geeft niet op en uiteindelijk is Gwiona wel gecharmeerd door zijn vasthoudendheid (flirt succes).  
Sir Gilmere is van plan om een vrouw met macht en aanzien te huwen, daarvoor wil hij de tijd nemen en hij probeert uit te vinden welke vrouwen het meeste macht meenemen. Maar hij is nog te onervaren om de subtiele intriges van het hof te kunnen duiden (intrigue fail). Wel spreekt hij publiekelijk over de glory die hij heeft behaalt in de slag van Mearcred Creek afgelopen jaar en iedereen realiseert zich wat voor een dapper ridder Sir Gilmere eigenlijk is (orate critical). 
Na afloop van de mis wil sir Bradwen nog spreken met Bisschop Roger van Sarum. Maar aangezien Sir Bradwen een lokale stroming van het Christendom aanhangt en Bisschop Roger een Rooms Christelijke Bisschop is, begrijpen ze elkaar slecht (Religion Fail). 

Winter Phase 485/ 486

In de Winterfase zijn de ridders thuis en verwerken zij hun ervaringen van het afgelopen jaar. In deze fase van het spel worden de karakters aangepast, worden kinderen geboren en wordt bekeken hoe de ridder, zijn familie en zijn landerijen de winter hebben doorstaan. 
Sir Gilmere heeft een Baljuw in dienst genomen, zijn moeder en twee van zijn zussen zijn getrouwd en wonen elders en zijn zus Imane heeft weinig aanleg voor het beheer van de boerderijen. Ondanks het slechte weer (Bad Weather Critical) in Tisbury van dat jaar, weet de Baljuw Simon toch nog een respectabele oogst te genereren (Stewardship Critical) en niemand hoeft honger te leiden. Sir Bradwen en Sir Eliot hebben meer geluk, zij hebben beter weer en halen een grote oogst binnen, waardoor zij komend jaar als rijke ridders kunnen leven. 
Verder is Lady Eleonore van Burcombe, tante van Sir Eliot op 42-jarige leeftijd getrouwd en Sir Gilmere informeert Sir Bradwen dat zijn jongere broer Bavo van Steeple Langford het melkmeisje Antje in Tisbury zwanger heeft gemaakt. Bavo heeft een dochter Maria gekregen.

Maart 486 A. D. 

De ridders begeven zich naar Sarum om daar hun dienst voor Sir Roderick te verrichten. In de straten van Sarum hoort Sir Gilmere over Praetor Syagrius uit het Gallische Soissons, die om hulp vraagt van Koning Uther in de strijd tegen de Franken. En Sir Madoc, de bastaardzoon van Koning Uther wil dit jaar wraak nemen op de Saksen bij Colchester. Maar helaas, Sir Roderick houdt zijn jonge ridders bij zich dit jaar. Zij moeten de rondes maken door Salisbury en rapporteren over alles wat zij maar aantreffen. 

Wanneer zij met hun schildknapen de rondes maken langs de landgoederen en boerderijen van Salisbury, treffen zij al snel een oud mannetje die vraagt om hulp met het vinden van zijn geit. De groep helpt hem maar al te graag. Sir Bradwen ziet de geit, een enorm zwart dier, aan de top van een nabijgelegen heuvel. Sir Bradwen zet de achtervolging in, maar de geit rent weg, over de heuvel een bosje in. Sir Gilmere en Sir Eliot, die achterbleven bij het kleine, oude mannetje, roepen hem na om niet te ver weg te gaan. 
Sir Bradwen hoortde geit plotseling mekkeren. Hij ziet een drie-oogige reus uit het bosje komen, hij houdt de geit bij de horens en focust zijn drie ogen dan op de ridders. 
Sir Bradwen laat zich inspireren door zijn eergevoel (Inspiration Honor Passion) en valt aan. Het is een zwaar gevecht en de reus slaat om zich heen met een kleine, uit de grond gerukte boom. Sir Gilmere en Sir Eliot komen hun Ridder-Broeder direct te hulp. De strijd die ontbrand is vreselijk. Sir Bradwen laat bijna het leven, maar uiteindelijk krijgen hij en zijn makkers de reus klein.
Het oude mannetje blijkt Merlijn te zijn. Hij gebruikt zijn krachten om Sir Bradwen te doen herstellen en vraagt de groep om hem te volgen en te beschermen. Hij neemt hen dieper mee het woud in. De groep moet afstijgen en hun paarden bij hun schildknapen laten, terwijl zij verder het woud in lopen. Het woud doet onwerelds aan.
In het woud komt de groep aan bij een meertje. Zij zien een ridder gekleed in een donkergroen harnas tussen de bomen door in de aanval gaan. Hij heeft twee zwaarden, in elke arm een. Maar terwijl hij op de ridders afstormt, groeit er nog een derde arm uit zijn borst, waarmee hij een tak van een boom afrukt en die verder als knuppel gebruikt. Merlijn roept de ridders toe om hem te beschermen en hij gaat naar het meertje toe en stapt in een klaarliggend bootje.
De ridders gaan in gevecht met het vreemde wezen en ook dit is weer een pittig gevecht. Maar uiteindelijk sterft het monster en vergaat bijna onmiddellijk tot slijm.

Intussen is Merlijn in het bootje het meertje opgevaren. In het midden van het meertje is hij gestopt. De groep kan niet goed zien wat hij doet, hij lijkt bezig met een soort magische ceremonie. Dan rijst een zwaard op uit het meer, vastgehouden door een vrouwenarm. Vol eerbied pakt Merlijn het zwaard aan en steekt het onder zijn mantel. De vrouwenarm verdwijnt weer en Merlijn vaart terug naar het vasteland. Hij legt aan de groep uit dat zij een belangrijke taak voor Brittannië verricht hebben.
Enigszins verward keert de groep terug naar Sarum en zij vertellen aan Sir Roderick wat zij hebben meegemaakt tijdens hun ronden op zijn landerijen. Hij is onder de indruk en realiseert zich dat deze ridders misschien bestemd zijn voor grootse zaken.

Mei 486 A. D. 

Madoc.jpg (430×484)
Sir Madoc Ap Uther
Hoewel de avonturen in maart heel spannend waren, willen de jonge ridders meer. Zij vragen van Sir Roderick toestemming om zich bij Sir Madoc Ap Uther te voegen, die aanvallen op de Saksen aan het uitvoeren is in Colchester en omgeving. Zij krijgen die toestemming en brengen de zomer door met het aanvallen en over de kling jagen van Saksen. Met veel plezier slacht de groep Heorthgeneats and Coerls af. Maar wanneer de groep een paar eenvoudige Saksische boertjes treft, vindt Sir Gilmere het geen goed idee om ook hen aan te vallen. Maar Sir Eliot en Sir Bradwen zijn vervuld van hun haat tegen de Saksen (Inspired Hate Saxons) en vallen wel aan en jagen deze mensen over de kling.  


dinsdag 2 april 2013

Meer tuinwerk

Inmiddels is het alweer april en hoewel het koud blijft, ga ik toch dapper door met werken in de tuin. Het afgelopen paas-weekeinde was frisjes, maar droog en zonnig, dus Sander en ik hebben best het een en ander aan werk verzet.
Afgelopen winter heeft de gemeente Heumen heel veel gesnoeid in het openbare groen. Eksters die we zijn, hebben we een flink aantal van de grote, afgezaagde takken mee naar huis genomen. Met onze snoeizaag konden we ze niet klein krijgen, maar met een flinke houtzaag van de buurman lukte het Sander wel. Daar hebben we volgende winter wel weer plezier van.

Verder hebben we ook plannen om de voortuin onder handen te nemen. Toen wij twee jaar geleden de achtertuin onder handen hebben genomen, hielden we vrij veel stenen over van het terras. Die heb ik vandaag ook eens geteld en we komen uit op ongeveer 3,5 m2 aan stenen. Dat is toch weer een korting op de stenen die we wilden bestellen.

Verder is ook de moestuin weer omgespit en voorzien van een gulle laag koemest. Vorig jaar hadden we veel plezier van de knoflook, wortel en rucola. Dus die zijn uitgezaaid en uitgeplant. De zuring en broccoli blijven nog even in hun kweekbakjes. In een andere kweekbak heb ik net de ossenhart tomaten en de zonnebloemen ingezaaid. Voor die zonnebloemen heb ik in 2011 zaadjes gekocht. Sindsdien oogst ik de zaadjes van de zonnebloem en zaai ik die opnieuw uit. Dus inmiddels is dit de tweede generatie die ik opkweek uit het zaad van 2011.

De knoppen van verschillende planten staan meer en meer op uitbarsten. Gek genoeg hebben veel planten ook de strenge winter overleefd, ook planten die niet winterhard zijn, zoals de dragon. Maar ook de maggiplant zit onder de knoppen. Dus ik hoop dat met wat warmer weer en wat meer vocht alles lekker snel gaat groeien. Ik kijk de plantjes echt uit de grond in deze periode van het jaar.

maandag 1 april 2013

Koude Pasen

Het is alweer pasen en behoorlijk koud. Sander en ik hebben wel eens eerder een witte pasen meegemaakt, dus het komt vaker voor, maar ik heb toch liever een pasen waarbij ik lekker buiten kan zitten met vrienden. Dit is maar niks. Maar ondanks de kou valt niet te ontkennen dat de lente er toch echt aankomt. De bomen en planten staan in knop, de vogeltjes zingen en als het weer warmer wordt, barst de lente echt goed los.

Ik heb ook van de kans gebruik gemaakt om weer eens wat lekkerder te koken. Kort na kerst lag er allerlei lekker vlees in de aanbieding in de supermarkt en ik heb toen een eendeborst-filet gekocht. Die heb ik vandaag zachtjes opgebakken in ganzevet dat ik ook nog over had van kerst. Voor erbij een saus van sinaasappel, marmelade en koriander, geïmproviseerd van een recept van de onvolprezen Delia Smith. Dat recept gaat over geglazuurde eend, maar ik heb alleen de saus gemaakt. Samen met wat broccoli en Pomme Duchesse was het een heerlijk maaltje.
Op eerste paasdag zijn we bij mijn ouders langsgegaan in Baarn, voor een traditioneel maaltje van Lamsbout, met een spinazietaartje, aardappel en salade met een lekkere dressing. Heerlijk! En fijn om weer eens bij te praten met familie. Francis en Elvira vonden het ook enig om opa en oma weer te zien en te spelen met speelgoed dat ze niet zo vaak zien.
Op tweede paasdag heb ik genoten van het zonnetje en in de tuin gewerkt. In de avond hebben we genoten van een heerlijk hertenbiefstukje (ook gekocht met korting na de kerst) met een rode wijnsaus. Nog wat spinazie en patatjes erbij en iedereen is tevreden.

Het respijt van een extra vrije dag was wel heerlijk. En binnenkort is het alweer mei, met een hele rits aan vrije dagen. Koninginnedag, Hemelvaart. Francis heeft dan vakantie en wij hebben dan alweer een weekeindje weg en de spellendag gepland staan.