Call of Cthulhu XXXI - Bij de Azteken

De soldaten van de Republiek hebben nu wel door dat er iets helemaal mis is met Rigault. Maar wat is zijn geheim precies?

Emile Rouzet

Jacob de Rothschild
Marc de Guesclin
Nicholas D'Arcy (Afwezig)
Antoine D'Eclaire (Afwezig)

Late middag, 15 Prairial II, Parijs

Na de vreemde avonturen in de Catacomben van Parijs en het vreemde nieuws van M. Fragonard beraden de soldaten zich nu op wat zij moeten doen. Jacob vraagt zich af of dit wel hun probleem is. M. Rigault is duidelijk met vreemde zaken bezig, maar zij hebben geen opdracht hierin. En sinds de Katholieke Kerk buitenspel is gezet, is het onduidelijk wat nu nog precies blasfemie is. Marc werpt tegen dat moraliteit niet bij het oud vuil is gezet. Hannessen met dode lichamen kan hij nog door de vingers zien, maar wanneer Rigault zelf mensen om het leven brengt, hebben de soldaten een taak om in te grijpen. Het is misschien het makkelijkst om M. Rigault (vals) te beschuldigen van contra-revolutionaire praktijken en zo te zorgen dat hij onder zijn eigen guillotine terechtkomt. 

Marc besluit om M. Rigault eens goed in de gaten te gaan houden. Wat doet die man de hele dag? Marc stuurt een paar soldaten uit om het huis van M. Rigault in de gaten te houden. 

16 Prairial

De volgende dag brengen de mannen verslag uit aan Marc. Het blijkt dat M. Rigault een strakke routine heeft. Overdag is hij thuis, werkt en ontvangt gasten. Bedienden maken zijn huis schoon en koken zjin eten. Om 11 uur in de avond verlaat hij, met zijn bedienden, het pand, en komt pas de volgende morgen vroeg weer thuis. Hij brengt de hele nacht door in de catacomben. 

De soldaten besluiten om na 11 uur 's avonds in te breken in het huis van M. Rigault. Zij zijn van de Nationale Garde, zij kunnen zonder problemen een reden fabriceren en een slotenmaker meenemen, die in opdracht van de republiek de deur open zal maken. Marc vervalst zonder problemen een opdrachtbrief (Law Fail, maar Calligraphy success). De slotenmaker aarzelt nog, maar Jacob praat op hem in (Fast Talk success). De soldaten staan onopvallend in een zijstraat van de Rue Neuve Saint-Augstin. Zij zien M. Rigault afscheid nemen van zijn bedienden en de deur op slot draaien. Wanneer hij eenmaal vertrokken is, laten zij zichzelf binnen, met de hulp van de slotenmaker.

Op het eerste gezicht ziet het appartement van M. Rigault er normaal uit. Een ontvangstkamer, een zitkamer, een keuken. Alles wat je macht verwachten van een man alleen. Maar dan zien zij de spreekkamer van de dokter. En een behandelkamer. Daar ligt een doodskist. Wanneer zij die openen, ligt daar ook iemand in met een afgehakt hoofd! Dit is duidelijk een slachtoffer van de guillotine. En als de soldaten beter kijken, zien zij dat het lichaam niet past bij het hoofd. En ze vinden hier ook meer van de jute uniformen. Wekt Rigault in zijn eigen behandelkamer de doden tot leven, om ze suf sjouwwerk te laten doen? Wat een gruwel. 

Wanneer zij de trap opgaan, naar de prive-vertrekken van M. Rigault, komen ze meer vreemde zaken tegen. Als eerste een menselijk lichaam, dat volledig is ontdaan van zijn vel. Ze herkennen het als de "Paus" uit de woning van Comte Fenalik, van vijf jaar geleden. De arme ziel is niet langer gekleed als een Paus, wat een opluchting is. 

In het kantoor van M. Rigault vinden de soldaten nog meer vreemde zaken. Zoals een exemplaar van de Summa Inanitas, een boek geschreven in het Latijn, dat zij ook nog in de kamers van Comte Fenalik gezien hebben. Verder vinden zij een soort kasboek, Jacob is er erg in geïnteresseerd. Maar het registreert geen betalingen, maar overleden mensen. Heel veel overleden mensen, toch zeker 9.946, allemaal gedood in de grote steden van Frankrijk. Zijn dit slachtoffers van de guillotine? Verder zien ze ook nog een aankondiging voor het Festival van het Opperste Wezen, op 20 Prarial, over een paar dagen.

17 Prarial

Diep in de volgende nacht verlaten de soldaten het huis van M. Rigault en overleggen over wat zij gevonden hebben. Niemand van hen leest goed Latijn. Ze besluiten het boek in de morgen te laten lezen aan M. Fragonard. Deze kan vast Latijn. 

Later, diezelfde dag

M. Fragonard is enigszins verbaasd om de soldaten weer te zien, maar dat vergeet hij allemaal, wanneer ze hem vertellen over de Summa Inanitas. Hij kent dit boek alleen van horen zeggen, de titel betekent zoiets als "Opperste Leegte". Het schijnt geschreven te zijn door een missionaris, die waanzinnig is geworden in de koloniën van Spanje, in de Nieuwe Wereld! Hij zou zijn verbrand door de Spaanse Inquisitie, als een ketter! En zijn boeken met hem. Maar de soldaten hebben dus een exemplaar gezien?

Deze onthullingen van M. Fragonard stellen Marc en de andere soldaten niet gerust. De barbaren in de Nieuwe Werel brengen eindeloze mensenoffers. Zijn de slachtoffers van de guillotine nu ook mensenoffers? Waar is M. Rigault mee bezig?

de offers van de Azteken

Het Festival van het Opperste Wezen is over een paar dagen al. Er zal een processie zijn en alle vooraanstaande leden van de regering van de Republiek zullen er zijn. Zal Rigault daar zijn plannen tot uitvoering brengen? En wat dan? Emile stelt voor om alle soldaten en zoveel mogelijk artillerie mee te nemen in de processie. Uiteindelijk zullen ze Rigaul toch aan gort moeten kunnen schieten? Marc ziet dat somber in, er zijn wel heel veel schedels in de catacomben. 

Het boek zal gestolen moeten worden, want dan kan M. Rigault het niet verder gebruiken. En door het te bestuderen kan duidelijk worden waar hij mee bezig is, en hopelijk ook hoe het gestopt kan worden. Marc stelt voor weer in te breken, te doen alsof zij dieven zijn en alles wat los en vast zit in het huis te stelen, waaronder de Summa Inanitas. 

11 uur in de avond

Weer staan de soldaten verdekt opgesteld in de Rue Nueve Saint-Augustin. Weer verlaat M. Rigault zijn appartement. Zodra hij de straat uit is, forceert Jacob de voordeur met een koevoet, goed hard, zodat de sporen van braak duidelijk zijn. Ze gaan het huis binnen en pakken alles mee wat een dief ook zou pakken, kandelaren, bestek, slingerend geld. In de behandelkamer ligt weer een doodskist, met een nieuw lijk, waarvan hoofd en lichaam weer niet matchen. 

Eenmaal boven nemen de soldaten alles wat enigszins waardevol is, mee. Ze gooien alle boeken in de zak, waaronder de Summa Inanitas. Verder vinden ze in een afgesloten, metalen kast ook niet alle privé-papieren van Comte Fenalik. Ook die gaan allemaal mee. Ruim voor het licht wordt, staan de soldaten weer buiten. 

18 Prairial

In alle vroegte lichten de soldaten M. Fragonard van zijn bed met een ontbijtje. Ze vragen hem meteen om het boek te vertalen. M. Fragonard kan zijn geluk niet op, dit legendarische boek is nu in zijn handen! Hij gaat meteen aan de slag! 

Later, diezelfde dag

Nadat M. Fragonard zich een ochtend en een middag had opgesloten in zijn kantoor, komt hij nu dan triomfantelijk naar buiten. Hij heeft de Summa Inanitas voor een groot deel vertaald! En de boodschap die erin staat is gruwelijk. Het is inderdaad een verslag van een missionaris die naar de nieuwe wereld is gegaan en daar de rituelen van de barbaarse Azteken heeft aanschouwd. Fragonard leest een belangrijk vertaald deel voor:

Wij verrichten niet langer het werk van de Heer. De excessen van de Inquisitie zijn een bloedige voortzetting van het Plan van Satan om zielen op te dragen aan de zwartste hel. Een duivels uitspansel, zo afgesneden van God’s Genade, dat het achter de sterren ligt, en het de Hemelen zelf overschaduwd. Dit nachteloze rijk is het domein van de gevallen Engel Azotottal, een wezen van ultiem kwaad, dat met bloedoffers vereerd wordt door de Azteken.
Wanneer tienduizend zielen aan deze verschrikkelijke duivel voorbij de sterren geofferd worden in de spanne van één jaar, opengesneden met een lemmet geëtst met dat bezoedelde, cirkelvormige teken, dan zal de oneindige nacht van Azotottals hel zich openen op de aarde. De hemel zal voor altijd voor ons verloren zijn.
Alleen de Muziek van voorbij die van de Engelen kan deze grootste en ultieme van alle demonen, groter nog dan Lucifer zelf, verdrijven. Wanneer een martelaar, die zelf de Muziek van voorbij de Engelen gehoord heeft, zichzelf offert, net zoals de Zoon dat deed aan het kruis, alleen dan wordt Azotottal verdreven en zullen de velden van de aarde hem ontzegd worden, in zijn schaamte en onwaardigheid.

Deze tekst baart de soldaten toch zorgen. Wat is Rigault in hemelsnaam aan het doen? Wil hij met het brengen van al deze mensenoffers een demon oproepen? maar waartoe dan? En wat is de Muziek van Voorbij de sterren? De soldaten herinneren zich dat Comte Fenalik een dwerg als een soort gevangen slaaf hield. Deze was ook bezig met de Muziek Voorbij.    

The Odyssey

Sander nam me mee naar The Odyssey (2026) van Christopher Nolan (Memento, The Dark Knigh Rises). Hij stond erop, hij wilde met zijn meisje naar de film. Ik ben niet echt een Nolan - fan, maar ging graag mee met Sander. 

In ieder geval, de film zit vol met bekende mensen zoals Matt Damon (The Last Duel, Behind the Candelabra), Anne Hathaway (The Dark Knight Rises), Tom Holland (Spider-man: Far from Home, Spider-man: Homecoming), Zendaya (Dune, Dune II), Robert Pattinson (Mickey 17), John Leguizamo (The Menu), Mia Goth (Frankenstein), Charlize Theron (Prometheus, The Road) en Lupita Nyong'o (Us, Black Panther). 

The Odyssey is natuurlijk gebaseerd op de Odyssee van Homerus en die vertelt hoe Griekse koning en held Odysseus na de oorlog in Troje terugkeert naar huis en alle avonturen die hij daarbij meemaakt. Een oud verhaal, dat al vaker mensen heeft geïnspireerd tot een hervertelling. En de Griekse mythen en verschillende hervertellingen zijn hier vaker besproken (zoals door Stephen Fry met zijn Mythos, Heroes, Troy en Odyssey, of the Song of Achilles, Circe en The Silence of the Girls). En Nolan probeert er toch weer zijn eigen draai aan te geven. 

Spoilers

Dit is misschien een eeuwenoud verhaal dat iedereen met een beetje opleiding uit zijn hoofd kent, maar deze film is heet van de naald. Dus let op. 

We beginnen in Ithaka, waar het koninklijk paleis is overgenomen door allemaal mannen, die niets liever willen dan huwen met Koningin Penelope (Hathaway), terwijl jonge zoon Telemachus (Holland) moet aanzien hoe hij aan alle kanten vernederd wordt. Waar is Koning Odysseus? De Trojaanse Oorlog is al lang voorbij, de andere koningen zijn weer naar huis teruggekeerd. En er zijn geruchten van overvallen door de Zee-Mensen (Mensen, wij noemen deze onbekende groep rovers nu de Zee Mensen, maar hun tijdgenoten deden dat waarschijnlijk niet), die rovend over de zeeën trekken en kustplaatsen in de as leggen. Er is een koning nodig, die leiding kan geven. 

Odysseus (Damon) verblijft inmiddels op het eiland Ogygia bij de nimf Calypso (Theron), waar hij eet en drinkt van de Lotus, die zijn geheugen vertroebeld. Maar toch denkt hij terug aan de gruwelen van de oorlog in Troje. En aan de reis daarna. Waar zijn zijn manschappen? Waar is zijn familie? De godin Athene (Zendaya) wil dat hij zich herinnert hoe het allemaal zover gekomen is. Calypso stopt met hem de Lotus te geven en hij herinnert zich steeds meer. 

Telemachus gaat op pad, om uit te zoeken waar zijn vader en Koning gebleven is. Hij gaat eerst langs bij Menelaos (Bernthal, Baby Driver) en Helena (Nyong'o) van Sparta, die deze hele oorlog gestart is. Daar hoort hij dat zijn vader zich dapper geweerd heeft in de strijd en dat het dankzij Odysseus is, dat de stad ingenomen kon worden, dankzij de list met het paard. Maar de overwinning was geen gelukkige. Troje werd verwoest, Helena zit vast in een zeer bitter huwelijk met Menelaos, Agamemnon werd gedood door zijn vrouw Clytaimnestra, tweelingzuster van Helena (ook Nyong'o) als wraak voor het offeren van hun dochter Iphigeneia. Odysseus leefde nag na de val van Troje en vertrok met zijn soldaten, maar waar is hij nu?

Op Ogygia bij Calypso begint Odysseus, nu niet langer onder invloed van de Lotus, te praten tegen Calypso. Hij verzon de list met het houten paard, leidde het leger van de Grieken naar de overwinning. En toen vertrokken hij en zijn mannen uit Troje. Maar ze namen een langere, rustiger route. Deze route bracht hen naar het eiland van de Cycloop. Nadat deze verschillende mannen opat, bleek dat hij een zoon van Poseidon was, de God van de Zee. Ze vluchten verder naar het eiland Aeaea, waar ze aangevallen worden door reuzen en later te maken krijgen met de heks Circe. 

Er blijven steeds minder soldaten van Odysseus over, wanneer ze verder vluchten naar de toegang tot Hades. Daar offeren ze schapen en al snel verschijnen de doden. Wanneer deze doden drinken van het offerbloed, kunnen zij spreken met de levenden. En dan krijgen Odysseus en zijn mannen zaken te horen, die ze liever niet hadden willen weten. 

Odysseus en zijn mannen bieden steeds nieuwe uitdagingen het hoofd, zoals de Sirenen en Scylla en Charibdis. En iedere keer kost hen dat weer levens. Uiteindelijk landden zij op een eiland waar het vee van de Goden graast. De mannen van Odysseus eten het vee, wat weer leidt tot goddelijke straf. Alleen Odysseus overleeft dat en hij spoelt aan bij Calypso, waar hij jaren verblijft. 

Calpyso stuurt hem weer naar huis. Eenmaal thuis aangekomen, ziet Odysseus dat zijn vrouw en kind en trouwe onderdanen belegerd worden door wel zeer vrijpostige mannen. Maar al zijn soldaten zijn dood, hoe kan hij zijn huis leegvegen van deze indringers? Penelope herkent haar man niet, maar vraagt deze reiziger wel om te vertellen over de slag bij Troje. 

Dan zegt Penelope dat zij zal huwen met de man die de boog van Odysseus kan spannen. Er is er natuurlijk maar een die dat kan. En wanneer het eenmaal duidelijk is dat Odysseus is teruggekeerd, worden de vrijpostige mannen vrij snel het paleis uitgeveegd. 

Conclusies 

Christopher Nolan kan mooie, overdonderende films maken, met prachtige plaatjes en imposante achtergrondmuziek erbij. Maar tjee, de dialogen en karakters zijn soms wel erg plat en uitleggerig. Er moet ons verschillende keren uitgelegd worden dat de goddelijke wetten rondom gastvrijheid echt niet geschonden mogen worden, iets wat de personen die het tegen elkaar zeggen allang weten. Men doet dat nauurlijk toch en dat leidt steeds weer tot ellenede. En hetzelfde geldt voor de zorgen over de Zee-Mensen, die zo niet genoemd werden door hun tijdgenoten. En wanneer Odysseus zich beklaagt dat de Bronstijd ineenstort, betwijfel ik of de brons-tijd bewoners over hun eigen tijd dachten als de brons-tijd. Die kleine dingen haalden me toch wel erg uit de film iedere keer. 

En Penelope was bij vlagen ook meer bezig met haar persoonlijke gevoelens, in plaats dat ze als Koningin - Regentes leiding gaf aan Ithaka en probeerde haar zoon op te voeden tot Koning in spe. Dat irriteerde bij vlagen ook wel. 

 

Maar de vernietiging van Troje, de scenes in Hades en de stormen op zee waren wel erg mooi in beeld gebracht. 

Meer uiterlijk vertoon dan inhoud, maar als je het uiterlijk vertoon wil zien, doe dat dan in de bioscoop. 

De vierdaagse

Ik woon al meer dan 25 jaar in Nijmegen en ik had nog nooit meegedaan aan de Nijmeegse 4Daagse. Maar dat is nu eindelijk voorbij. Ik heb de Nijmeegse Vierdaagse uitgewandeld en ik heb een medaille gekregen! Als jonge, gezonde vrouw moest ik natuurlijk 4 keer 40 kilometer lopen en daar zag ik best tegenop. 

Medaille

Vorig jaar ben ik al begonnen met trainen. In de kerstvakantie begon ik met kleine rondjes lopen van een kilometer of 10. En elke maand breidde ik dat steeds verder uit. In mei en juni liep ik rondjes van 30 kilometer of meer. Ieder weekend vertrok ik tussen 05:00 en 06:00 van huis, om dan ergens in de middag weer thuis te komen. Huishouden, vriendschappen en hobbies werden allemaal opgeofferd om voor te bereiden op de Vierdaagse zelf. 

De Ponton bij Cuijk

En de druk was hoog. Ik heb een man die lange afstanden hardloopt (Petran, Parijs, Another One Bites the Dust). Ik kon niet thuis aankomen met: "En toen werd ik moe en gaf ik het op." Dat zou ik nog jaren te horen blijven krijgen. Dus deze Vierdaagse moest uitgelopen worden. We hebben jarenlang in Nijmegen en Malden gewoond en gekeken naar de lopers van de Vierdaagse. Dus ik wist hoe zwaar het kon worden voor mensen.

En dinsdag 21 juli was het dan zover! In alle vroegte (03:30) ging de wekker. Om 04:15 verliet ik ons huis en om 05:10 zette ik mijn eerste stappen van de komende vier dagen. En het lopen op zich ging nog best redelijk. In de loop der dagen ontwikkelde ik wel wat spierpijn en blaren. Maar die kon ik zelf allemaal goed verzorgen. 

47.000 aan de start

In sommige dorpen was de drukte wat overweldigend en ik heb me verbaasd over de hoeveelheden alcohol die er gedronken werden door de toeschouwers. Uiteindelijk liep ik vrijdag 24 juli om 14:34 over de finish. En daarmee was ik 1 van de 42.137 lopers die ook daadwerkelijk de Vierdaagse hebben uitgelopen.  en mocht ik een mooie medaille mee naar huis nemen. En thuis wachtte mijn bewonderende familie me natuurlijk op.   

Call of Cthulhu XXX - Helaas, het is weer zover

Comte Fenalik is verslagen en de Franse Revolutie heeft plaatsgevonden, maar is er echt veel veranderd voor de soldaten? 

Emile Rouzet
Jacob de Rothschild
Marc de Guesclin 
Nicholas D'Arcy
Antoine D'Eclaire (Afwezig)

14 Prairial II, Parijs

De soldaten staan weer op een nacht een toegang tot de Catacomben te bewaken tegen een groep burgers op zoek naar werk. Bijna exact vijf jaar geleden bewaakten zij ook al een toegang tot de Catacomben van Parijs. Er lijkt in de tussenliggende jaren weinig veranderd te zijn. De begraafplaatsen van Parijs worden nog steeds geruimd, onder leiding van Docteur Rigault, die nu Lucien Rigault heet. Hongerige burgers zijn nog steeds op zoek naar werk en eten. De Revolutie is doorgedraaid en iedereen kan ineens verdwijnen onder het mes van de guillotine.  

Plotseling horen de soldaten het geratel van wielen en het hoefgeklop van paarden. De soldaten verwachten half dat de witte koets van Fenalik weer door de straten zal razen. Maar hij is vijf jaar geleden toch definitief uitgeschakeld. Het zijn alleen maar de wagens die van de begraafplaatsen komen, met hun lugubere lading. Het zijn een stuk of zes wagens en in de voorste wagen zitten ook nog een aantal arbeiders, die hun hoofden en handen verbergen in lange mantels en kappen van jute. Het lijken wel monikken, maar ook die zijn allemaal opgeheven na de revolutie. Naast de voorste wagen rijdt een man te paard. Het duurt even voor de soldaten hem herkennen als Lucien Rigault. 

Burger Rigault is erg veranderd. Hij is niet langer de dikke, kortademige man van vijf jaar geleden, maar is nu een stuk slanker, sterker en energieker. 

Rigault begroet de soldaten en het valt hen op dat hij wel erg bleek ziet (Spot Hidden). Het valt Nicholas D'Arcy zelfs op dat Rigault een soort vlekken of tatoeages in de vorm van kleine schedeltjes op zijn hals en borst heeft, ze piepen net boven zijn kraag uit (Spot Hidden, Extreme succes). Even later herkent Rigault hen ook. Nicholas refereert nog aan de ontmoeting die zij jaren geleden hadden en dat zij ook betrokken waren bij de zaak rond Comte Fenalik. Rigault herinnert zich nu ook de eerdere ontmoeting bij de catacomben en de problemen met Comte Fenalik. En hij babbelt mee met de herinneringen van van Nicholas. Jacob en Emile (Psychology Hard succes) realiseren zich dat Rigault helemaal niet blij is met deze ontmoeting uit het verleden. De soldaten zijn een los eindje, dat Rigault kan verbinden met de adel, die nu ernstig in diskrediet is. Ze moeten uit de weg geruimd worden! 

Nicholas heeft niets door en blijft babbelen met Rigault. Hij vraagt zelfs naar de uitslag of tatoeages die Rigault lijkt te dragen (Fast Talk fail). Marc ziet het gevaar en probeert Nicholas nog tegen zichzelf te beschermen. 

Jacob begint nog over de vreemd geklede arbeiders, die op monikken lijken, maar Rigault laat niets meer los. 

Zonder een woord te zeggen stappen de vreemd geklede arbeiders van de wagens en nemen ieder een bundels botten en dragen deze de catacomben in. Wanneer een wagen geleegd is, draaien de koetsiers de wagens en vertrekken weer een voor een. De soldaten staan weer alleen in de straat, de toegang tot de catacomben te bewaken. Marc en Nicholas besluiten de catacomben in te gaan en te kijken wat deze mannen allemaal uitspoken. Jacob en Emile blijven achter.   

De Catacomben

Marc en Nicholas lopen door de verlaten, stoffige gangen, waar langzaamaan steeds meer botten worden opgestapeld. Het geeft een lugubere aanblik. Veel van de botten zijn allemaal zeer oud en stoffig. Maar heel af en toe zit er een verse schedel, een slachtoffer van de guillotine, tussen de eindeloze opgestapelde botten. 

Marc en Nicholas treffen een eenzame arbeider, die rommelt met zijn last. Ze spreken hem aan, maar de man reageert niet. Nicholas besluit om zijn kap af te trekken, om te kijken wie onder deze kap zit. Nicholas krijgt de schrik van zijn leven. Het is het gezicht van Monsieur Benoît, zijn schoonvader. Deze lage edelman is gestorven onder het mes van de guillotine en Nicholas huwde daarna zijn jonge dochter, Melodie. Maar het gezicht van de oudere man zit vast aan het lichaam van een jonge vrouw. Het afgehakte hoofd is vastgenaaid op het lichaam van een ander! En nog scheef ook, M. Benoît kijkt steeds over zijn linker schouder. Deze aanblik drijft Nicholas en Marc tot waanzin! (San check). 

Het monster wordt woedend wanneer hij gestoord wordt in zijn taak en hij valt aan. Nicholas kan het allemaal niet meer aan en vlucht door de lange gangen van de catacomben naar buiten. Marc realiseert zich dat hij helemaal alleen in de catacomben is en dat hij de man die voorheen M. Benoît was alleen zal moeten uitschakelen, en nog stilletjes ook, voor hij de aandacht trekt van de andere monsters. 

Nicholas rent de trappen weer op en komt weer buiten in de stille nachtlucht. Hij houdt een chaotisch verhaal over zijn overleden schoonvader tegen Jacob en Emile. Jacob en Emile geloven hem niet en denken dat de confrontatie met de sterfelijkheid hem even teveel is geworden. 

Diep in de catacomben levert Marc strijdt met de monsterlijke M. Benoît. Uiteindelijk weet hij het onheilige lichaam te doden. Hij snijdt de stiksels die het hoofd op het lichaam houden, weer open en neemt het hoofd mee. Op het voorhoofd is een symbool gesneden, met chirurgische precisie, het lijkt op een symmetrische bloemenvorm. Eenmaal buiten bevestigd hij het verhaal van Nicholas. 

Jacob verzucht: "Een paar jaar geleden had ik dit gruwelijk gevonden, maar helaas, het is weer zover." 

De soldaten vragen zich af wat ze moeten doen. Ze kunnen niet vertrekken, ze hebben een opdracht om de catacomben te bewaken. Ze besluiten het hoofd voorlopig te verstoppen onder wat lappen en andere rotzooi. En net op tijd! Want Rigault komt ook uit de catacomben en hij vertelt dat een van zijn mannen in de catacomben vermoord is. Hebben zij iets gezien? 

Jacob weet snel een verhaal in elkaar te draaien. De soldaten werden verrast door een halfnaakte, kreupele man die uit de catacomben kwam rennen. Ze waren totaal verrast, want ze moesten de catacomben bewaken tegen indringers. En in de catacomben is alleen Rigault en zijn mannen. Rigaul gelooft dit verhaal.  

Aan het einde van hun dienst gaan de soldaten eerst terug naar de kazerne. Marc neemt het hoofd van M. Benoît mee. Hij zet het thuis in een vaatje Calvados, zodat het niet wegrot. Hij vindt eigenlijk dat Nicholas het moet begraven, maar Nicholas wil niets met het hoofd te maken hebben. 

15 Prairial

Jacob en Emile willen onderzoek doen. Is het mogelijk om lichamen te reanimeren en wat is de betekenis van het vreemd symbool op het voorhoofd van M. Benoît? De Sorbonne is gesloten door de revolutionairen, maar belangrijke collecties boeken zijn elders ondergebracht. Jacob en Emile brengen een bezoek aan een van deze bibliotheken. 

Eenmaal daar treffen zij iemand anders, die zij ook herkennen van hun eerdere avonturen. Het is Monsieur Fragonard, de maker van de opgezette paus, die zij aantroffen in de villa van Comte Fenalik. Hij wist zich uit de problemen te houden, door te zeggen dat zijn studies van het menselijk lichaam natuurlijk nooit zouden mogen leiden tot het blasfemisch afbeelden van de paus! En hij heeft de revolutie kennelijk ook overleefd.   

M. Fragonard kan verschillende vragen van Jacob en Emile beantwoorden. De verklaring in veel gevallen is magie! Er is een belangrijke magie die een soort connectie is tussen een afbeelding en het ware ding. En zo kan je bijvoorbeeld schade verplaatsen van de afbeelding naar het ding. Die schedeltjes zijn dus een soort bescherming. Hoe meer schedeltjes, hoe meer bescherming. 

Het animeren van lichamen is oude, oude magie. Mensen hebben altijd gezocht naar manieren om de doden ook na hun overlijden te laten werken. En met de vele slachtoffers van de guillotine, was het een kwestie van tijd voordat iemand op het idee zou komen om al deze lichamen te werk te stellen. 

Onder de indruk vertrekken Jacob en Emile weer. Kennelijk is Rigault met echt vreemde zaken bezig. Ze moeten er achter zien te komen wat precies. Binnenkort is de Mis van het Opperste Wezen, een vervanging voor de oude religie. Is dat een moment dat er cruciale zaken zullen gebeuren? Moeten de soldaten de catacomben in om antwoorden te vinden?

Spellendag Lente 2026

Meestal doen we onze spellendagen op de dag na Hemelvaart, maar net als in 2024 was dat dit jaar niet mogelijk. Er deed een kind eindexamen en die wilden we wat rust bieden. Dus We stelden het uit tot na de examenperiode. En het viel meteen aan het begin van de eerste hittegolf van dit jaar, dat belooft wat!

Na bijna 20 jaar volgt de spellendag een vast patroon. In de morgen maken Sander en ik paniekerig ons huis schoon, doen we boodschappen en wordt er gekookt. Dit jaar was de rabarberoogst na alle aanpassingen in de moestuin weer top, dus ik maakte een heerlijke rabarbertaart. En Sander maakte na wat aandringen van mij nog een heerlijke kwarktaart. 

Andor

En vanaf 2 uur bleef de deurbel gaan en kwamen de mensen non - stop binnen. Vanwege de warmte werd er helaas niet buiten gespeeld, dus het zat binnen bomvol! En er kwamen flink wat spellen voorbij. Met de kleinste bezoekers werd nog Jonge Helden van Andor gespeeld, een superleuk coöperatief spel, waarbij de jonge helden goede (uiteraad) daden verrichten en over het speelbord gaan. Niet al te ingewikkeld en daarmee precies goed voor jonge mensen. 

Beez

Tijdens ons feest voor ons 20-jarig huwelijk hadden we nog het spel Beez gekregen en dat kwam ook weer op tafel. Je bent een bijtje dat over het bord vliegt op zoek naar nectar, om dat op kunstzinnige manieren op te slaan in je korf. We speelden het met vier en de chaos op het bord is dan heel wat groter, dan wanneer je het met twee speelt (zoals ik al eerder had gedaan). Het is een beetje een luchtig spelletje, maar wanneer de nectar in snel tempo van het bord verdwijnt, wordt het steeds ingewikkelder om je bijtje nog naar een nuttige plek te manouvreren. 

Sander wist nog zijn favoriet Colt Express op tafel te krijgen, waarbij een trein overval in het Wilde Westen wordt nagespeeld. En het ziet er prachtig uit, je figuurtjes rennen heen en weer over een kartonnen treintje. Er is geen eer tussen dieven natuurlijk, dus je collega - overvallers proberen er met de buit vandoor te gaan, terwijl er ook nog een sherrif is, die alle criminelen wil arresteren. Ook een ideaal spel als je met een wat grotere groep wil spelen. 

In de avond werd er weer pannekoeken (voor de kinderen) en soep (voor de grotere mensen) geserveerd, samen met allerlei lekkers van de gasten. We konden onze buikjes weer rond eten. In de avond vertrokken ook de mensen met kinderen weer en kwamen er weer nieuwe mensen binnen. Dus we gingen gewoon door met spellen spelen. 

Sander haalde nog Nuns on the Run te voorschijn. Sinds we de heruitgave (met wat meer gestroomlijnde regels) hebben gekocht, komt die wel heel vaak tevoorschijn. Het is dan ook een prima spel voor grotere groepen. 

En voor we het wisten was het wel heel erg laat en vertrokken al onze gasten weer. Er was nog het een en ander op te ruimen en toen konden we allemaal weer ons bedje in. 

Kerst 2007

Kerst 2009
Hemelvaart 2011
Kerst 2011
Hemelvaart 2012
Kerst 2012
Hemelvaart 2013
Kerst 2013
Hemelvaart 2014
Kerst 2014
Hemelvaart 2015
Kerst 2015
Hemelvaart 2016
Kerst 2016
Hemelvaart 2017
Kerst 2017
Hemelvaart 2018
Kerst 2018
Hemelvaart 2019
Kerst 2019
Hemelvaart 2020
Hemelvaart 2021
Kerst 2021
Hemelvaart 2022
Kerst 2022
Hemelvaart 2023
Kerst 2023
Spellendag Lente 2024
Kerst 2024
Hemelvaart 2025
Kerst 2025

Masters of the Universe

Vorige week ging hij in première, een nieuwe verfilming van Masters of the Universe (2026) van Travis Knight. Deze film is (net als 💗Barbie💗) gebaseerd op speelgoed en een tekenfilmserie uit de jaren '80, namelijk Master of the Universe, met als belangrijkste figuur He-Man. Het was misschien allemaal niet zo baanbrekend als Barbie, maar He-Man💪 is toch al sinds de jaren '80 populair speelgoed met verschillende verschijningen in andere media. Er zijn verschillende animatie-series geweest, waarvan ik naar He-Man💪 and the Masters of the Universe (1983)heb gekeken (op de woensdagmiddag). Die kreeg later nog de spin-off She-Ra: Princess of Power (1985), waar ik ook trouw naar keek. En een live-action verfilming, ook Masters of the Universe (1987), is ook eerder gemaakt. 

De film heeft een grote cast en we zien een hoop bekende en onbekende mensen. De hoofdrol is voor Nicholas Galitzine. Verder zien we nog Idris Elba  (Prometheus, 3000 Years of Longing), Jared Leto (Blade Runner 2049), James Purefoy (Vanity Fair (2004), High Rise), Morena Baccarin (Deadpool 2) en een piepkleine rol voor Dolph Lundgren (Expenables 2, Expendables 3), die eerder He-Man vertolkte. 

Spoilers

Mensen, deze film is nog maar net een week in de Nederlandse bioscopen, alleen verder lezen als je het echt zeker weet. 

We horen een stem vertellen over de prachtige wereld van Eternia, die geregeerd wordt door nobele Koning Randor (Purefoy) en zijn lieve Koningin Marlena (Riley). Ze hebben een zoontje Adam (Wilkinson-Hunt), die misschien niet zo dapper en fysiek sterk is als zijn vader wel zou wensen. Koning Randor regeert over Eternia en beschermt Castle Grayskull, waar de Tovenares (Baccarin) waakt over de Sword of Power. 

Dan komt de gemene Skeletor💀 (Leto) met een leger van lelijke monsters. Hij wil over het universum regeren en daarvoor moet hij Eternia innemen en ook het Sword of Power beheersen. Koning Randor verdedigt zijn kasteel, met hulp van zijn Men at Arms Duncan (Elba) en zijn soldaten. Maar de troepen van Skeletor💀 zijn gewoon te sterk en Eternia wordt onder de voet gelopen. Koning Randor en Koningin Marlena vluchten met hun zoon Adam naar Castle Grayskull, waar de Tovenares Adam wegzendt naar de Aarde, samen met de Sword of Power. Maar tijdens deze reis raakt Adam gescheiden van zijn zwaard en stort hij als een klein jongetje neer op aarde. Dat was vele jaren geleden en nu is Adam (Galitzine) volwassen geworden. 

Adam kan niet aarden op Aarde. Hij is nog altijd op zoek naar het zwaard en praat tegen iedereen die het maar horen wil steeds over Eternia en zijn jeugd. Daar maakt hij geen vrienden mee. Dan vindt Adam het zwaard! En zodra hij het aanraakt, weet het hele universum dat de Prins van Eternia het Sword of Power weer gevonden heeft! Dit trekt onmiddellijk de aandacht van Skeletor💀. Maar gelukkig komt zijn vroegere vriendinnetje Teela (Mendes) hem redden. 

Teela brengt Adam (met zwaard) terug naar Eternia en het laatste verzet tegen Skeletor. Dan blijkt dat al zijn rare jeugdherinneringen echt waar zijn! Eternia, Skeletor, Castle Grayskull, het bestaat allemaal! Maar dan blijkt ook dat Adam de dingen uit zijn jeugd herinnerde als een kind en hij had weinig oog voor de nuances van volwassenen. Hij kent geen namen van mensen, maar hij heeft ze de meest vreemde bijnamen gegeven (Ram-Man, Fisto).  

Skeletor💀 was zich bewust van het vertrek en terugkomst van Teela en weet nu ook waar de laatste rebellen van Eternia uithangen. Hij valt hun basis aan. Adam, Teela, Met at Arms Duncan en Roboto weten te ontsnappen. Tijdens de ontsnapping leert Adam zijn krachten gebruiken en verandert in de gebeeldhouwde He-Man💪. Hij denkt dat Skeletor💀 met zijn nieuwe krachten makkelijk te verslaan is en hij zoekt Skeletor op in zijn Slangenberg.  Dat gaat niet zo makkelijk als He-Man💪 had gehoopt. En hij verandert weer terug in Adam en eindigt in de kerkers van Skeletor, samen met de andere, gevangen genomen rebellen. Daar weet Adam de rebellen zover te krijgen hem te accepteren als leider en te ontsnappen. 

Uiteindelijk komt het in Castle Grayskull tot een confrontatie tussen Skeletor💀 en Adam. Adam denkt dat hij zonder zwaard niets voorstelt. Maar de Tovenares geeft hem nog het advies om eens goed te luisteren naar de strijdkreten die hij uitkraamt. De kracht zit niet in het zwaard, maar in hemzelf. Adam transformeert zichzelf weer in He-Man💪 en hij weet Skeletor💀 nu definitief te verslaan. 

Conclusie

Dit is een met liefde gemaakte hommage aan de He-Man💪  serie uit de jaren '80, die ikzelf ook nog keek. Deze film kijkt niet weg van de gekke en onlogische inrichting van het hele conflict tussen He-Man💪 en Skeletor💀. En ook de homo-erotische ondertonen van veel van de serie wordt niet uit de weg gegaan. En deze film probeert ook nog wat te zeggen over mannelijkheid en leiderschap. Adam is in het begin zeer onder de indruk van zijn He-Man💪 - uiterlijk en hij denkt dat hij met zijn fysieke kracht alle problemen kan oplossen. Maar uiteindelijk blijkt hij meer te hebben aan zijn vaardigheden als onderhandelaar en communicator om zijn doelen te bereiken. 

Qua aankleding en vormgeving leunt de film ook zwaar op bijvoorbeeld Flash Gordon en Thor Ragnarok. Er wordt echt teruggegrepen op de jaren tachtig, met felle kleuren. De muziek van (onder andere) Brian May doet dan ook weer denken aan het werk van Queen voor Flash Gordon en Highlander. 

En de verschillende acteurs zijn ook leuk. Leto geniet duidelijk van zijn rol als Skeletor💀 en speelt met verve een over-the-top kwade genius. Hij heeft geen sprankje goedheid in zijn lijf en geniet van de chaos die hij links en rechts veroorzaakt. Galitzine is ook leuk gecast als wat naïeve, maar goede knul, die een zetje in de goede richting nodig heeft om zijn volledige potentieel te benutten. 

Kijk vooral eens als je warme herinneringen hebt aan He-Man💪 of van overdadige camp-films houdt. Maar het is geen heel goede film. 

Call of Cthulhu XXIX - Fenalik verslagen

De soldaten van de Koning hebben de vorige keer het huis van Comte Fenalik bestormd. Deze vond dat maar niets en in een totale horror-kelder komt het nu tot een confrontatie. 

Emile Rouzet
Jacob de Rothschild
Marc de Guesclin 
Nicholas D'Arcy
Antoine D'Eclaire (afwezig)

6 juni 1789, Poissy

Nadat zij door een kelder vol gruwelen zijn gelopen en in een ruimte uitkwamen met een bijzonder vreemd standbeeld en een stel doodskisten, werden de soldaten overvallen door rook uit het plafond en een enorme hoestbui. Wanneer zij weer behoorlijk kunnen ademhalen en hun tranen hebben weggeveegd, staan zij tegenover een woedende Fenalik. Deze is woest dat de soldaten het niet alleen hebben gewaagd zijn huis binnen te dringen, zij hebben zelfs zijn prvié ruimten bezoedeld! 

Maar de soldaten zijn getrainde professionals! Zij hebben hun vuurwapens bij de hand en zij openen vuur. De ruimte echoot van de schoten, maar de Comte Fenalik is niet gewond geraakt door de kogels. Hoe kan dat?! Marc weet zeker dat zijn kogel raak was. 

Fenalik haalt uit naar Marc met een enorme klauw, maar mist. Nicholas smijt zijn olielamp naar Fenalik, maar ook hij mist en de olie lekt vlammend weg over de vloer. Luitenant Jacob vindt dit een inspirerend idee, en ook hij smijt zijn olielamp. Maar de vlammen tasten wel de kleding van Fenalik aan, maar hijzelf is niet gewond geraakt. Emile mist volledig. Wat is dit voor een monster?! Van boven komt ook geluid van gevechten. De gevangen genomen bedienden van Fenalik ontworstelen zich aan hun bewakers en komen de trappen af. 

Marc realiseert zich dat Fenalik een of ander onheilig monster moet zijn. Hier helpt alleen de kracht van de Heer. Hij pakt zijn communie-lintje en duwt dat in het gezicht van Fenalik. Maar daar is het monster ook al niet van onder de indruk (Dit was een SAN check voor iedereen). Marc maakt de fout in de ogen van het monster te kijken. Fenalik geeft een bevel: "Kruipen, hond!" en Marc kan niet anders dan daar gehoor aan geven (POW challenge fail). 

Luitenant Jacob duwt Fenalik tegen een muur en probeert hem te doorsteken met zijn bayonet. Nicholas duwt de vissersring tegen Fenalik aan, maar ook dat heeft geen effect. Emile probeert Fenalik te doorboren met een houten staak.

Marc kruipt over de vloer op handen en knieeën, hij probeert te blaffen. Ook Luitenant Jacob kijkt in de ogen van Fenalik en hij krijgt de opdracht om Emile uit te schakelen (Weer een POW challenge fail). De luitenant geeft meteen het bevel aan korporaal Emile zich over te geven. Emile negeert dat bevel gelukkig. Nicholas probeert het nog eens met de zegelring van de paus, dat moet toch werken. Emile weet ook Fenalik niet te raken met zijn aanval. 

Marc en Luitenant Jacob weten zich niet te ontworstelen aan de onheilige invloed van Fenalik en voeren zijn bevelen uit. Fenalik stort zich op Nicholas en bijt hem in zijn nek! Het bloed gutst alle kanten op en Nicholas voelt zichzelf snel zwakker worden. Het ziet er heel somber uit voor de soldaten! Dan krijgt Nicholas eindelijk een idee (Idea succes). Het vreemde standbeeld in het midden van deze zaal, welke rol speelt die? Hij haalt uit met zijn zwaard naar het beeld. Hij weet het niet te beschadigen, maar het beeld galmt als een klok en Fenalik verstijft van pijn! Is hij hier dan kwetsbaar? Emile begrijpt meteen wat zijn collega heeft gedaan en ook hij hakt in op het standbeeld. Weer lijkt Fenalik de pijn van het standbeeld te voelen. 

Eindelijk komen de mannen van boven de trappen afgerend, de kelder in. Marc en Jacob zijn nog steeds onder invloed van Fenalik vallen Nicholas en Emile aan. Marc weet een verzwakte Nicholas nog verder te verwonden. Nicholas weet dat hun laatste uur geslagen heeft en brult: "Vernietig dat beeld!" Emile laat zich dat geen twee keer zeggen en hij beukt in op het beeld met de kolf van zijn geweer. Het was een harde slag (hard succes) en het beeld valt in duizend stukken uiteen. En Fenalik stort ook met gebroken botten ter aarde, krijsend spartelt hij daar nog een beetje. 

Marc en Jacob komen weer bij zinnen, net als de bedienden en wachters van Fenalik. Emile wil Fenalik geen enkele kans van herrijzen meer geven en steekt hem door het hart met een staak, waarna het monster tot stof vergaat. Hij zal nooit meer een onschuldige burger doodmartelen voor zijn eigen, verziekte plezier. 

De soldaten nemen alle papieren en boeken mee, die ze kunnen vinden, waaronder een dik boek, gebonden in zwart leer en met bronzen sluitwerk. Luitenant Jacob brengt verslag uit aan Kapitein Malon. Ze hebben de missie niet zo uitgevoerd als verwacht, maar het is niet alsof Comte Fenalik zal komen klagen. 

Intermezzo - De Franse Revolutie en de Terreur 

Er gaan vijf jaar voorbij, waarin de chaos in Frankrijk alleen maar groter wordt. Wanneer op 20 juni 1789 de Nationale Vergadering bijeen zou moeten komen, sluit Koning Louis XVI de zaal waarin dat moet gebeuren. De soldaten zijn daarbij, maar zij besluiten allemaal om zich te voegen bij de Vergadering die bijeenkomt in een Tenniszaal. Zij hebben te lang toe moeten kijken hoe het gewone volk te lijden heeft onder de aristo's en nu is de Koning echt te ver gegaan. 

De soldaten stappen allemaal over naar de nieuwe Nationale Garde en dragen voortaan een tricolor. Geruchten vliegen rond dat de Koning het leger wil inzetten tegen het opstandige volk. 

In oktober lijdt het volk honger, terwijl de Koning feestmalen organiseert voor zijn medestanders. De vrouwen marcheren naar Versailles en de opstand dwingt te Koning om terug te keren naar Parijs en daar hervormingen door te voeren. 

Excutie van Marie Antoinette

In 1791 probeert te Koning te vluchten naar Oostenrijk en in 1792 wordt de monarchie eindelijk opgeheven en kort daarna wordt (voormalig) Koning Louis XVI geëxecuteerd, op 21 januari 1793 en in oktober volgt Marie-Antoinette.   

Juni 1794, Parijs

De jaren van de Revolutie en de Terreur hebben veel verandering gebracht voor de soldaten. Zij sloten zich aan bij de Revolutie, omdat zij niet langer konden aanzien hoe de gewone man, waaronder zijzelf, aan alle kanten werd onderdrukt door de aristocratie, die er zelf goed van leefden. Comte Fenalik was alleen bijzonder door het feit dat hij een onheilig monster was, niet vanwege wat hij wilde en deed. 

Nicholas D'Arcy begeleidde Monsieur Benoît naar de guillotine, en huwde daarna met zijn dochter, Melodie. Voor verweesde meisjes van lage adel was er niet veel meer te doen dan te trouwen. En een jonge revolutionair is dan geen verkeerde keuze. Marc de Guesclin maakte ook gebruik van de nieuwe wetten van het Revolutionaire Frankrijk en regelde een scheiding voor de verveelde Mme. de Brienne. Zij is nu Mme de Guesclin. Jacob is via familieleden voorgesteld aan een charmante jongedame en is nu getrouwd met Judith. 

Kapitein Malon eindigde ook onder de guillotine. 

Altered Carbon

Het was weer eens tijd voor een boek, Altered Carbon (2002) van  Richard Morgan. In 2018 is het boek verfilmd tot een serie, die ik daarna nog eens gekeken heb. En een tijdje geleden kwam ik het boek tegen op een tweedehands boekenmarkt, dus dat pikte ik meteen mee.

Spoilers 

Altered Carbon speelt zich af in de verre toekomst en de mensheid heeft verschillende complexe technieken onder de knie gekregen. Zo is het nu mogelijk om je persoonlijkheid op te slaan in een Cortical Stack, die in je ruggengraat geplaatst wordt. En wanneer je lichaam dan sterft, kan de Cortical Stack gebruikt worden om een nieuw lichaam te animeren (een  sleeve). Het is zelfs mogelijk om lichamen langdurig te bewaren of opnieuw op te kweken uit genetisch materiaal. En hiermee heeft men onsterfelijkheid bereikt. Maar de meeste mensen kunnen daar geen gebruik van maken. Opslag van de Cortical Stack kost geld, een nieuw lichaam genereren ook. dus echte ontsterfelijkheid is alleen weggelegd voor de allerrijksten, de Methusalahs of Meths. 

Verder heeft de mensheid ook de ruimte gekoloniseerd en om de bevolking op de verre planeten in het gareel te houden, heeft de United Nations nu een leger van Envoys. Deze ambassadeurs zijn diplomaat en supersoldaat ineen. En dat is nodig ook, want de verre planeten willen zich steeds ontworstelen aan de invloed van Aarde. 

Takeshi Kovacs was een kleine crimineel op de planeet Harlans World. Dan wordt hij opgeleid tot een Envoy en is ook daar behoorlijk goed in. Maar op een gegeven moment raakt hij gedesillusioneerd met de UN, de Envoys en hun missie en hij wordt een rebel. Dat kan de UN niet hebben natuurlijk, dus Takeshi wordt uitgeschakeld en zijn stack verdwijnt in opslag, tot hij zijn straf heeft uitgezeten. 

Eerder dan verwacht wordt Takeshi weer gedownload in een lichaam op aarde. Hij is uit opslag gehaald door Laurence Bancroft. Deze Meth heeft een paar weken geleden zelfmoord gepleegd. Geen heel groot obstakel natuurlijk, er wordt elke 48 uur een kopie van zijn stack gemaakt en hij heeft verschillende kloon-lichamen klaarstaan. Dus uiteindelijk is hij alleen een paar dagen van zijn geheugen kwijt. Maar Laurence kan niet accepteren dat hij zelfmoord zou plegen, en dan nog door in zijn hersenen te schieten! Het idee! Takeshi krijgt de opdracht uit te zoeken wat er echt gebeurd is. 

En dat wordt een lange zoektocht. Want bij de zeer rijken zijn er natuurlijk altijd heel veel mensen die beter worden van de dood van een rijk man. Was het zijn vrouw, Miriam Bancroft? Na meer dan 200 jaar huwelijk kan een huwelijk wel heel heel heel saai worden. Of was het een zakenpartner? Een politieke tegenstander? 

Takeshi begint met zijn onderzoek. En in de eerste instantie leidt het hem naar de ranzige onderbuik van de steden op Aarde. De prostitutie tiert welig. Echte vrouwen prostitueren zich, maar het is ook mogelijk om in een soort virtual reality seks te hebben met mensen, de persoonlijkheden van mensen kunnen via de Stacks ook gedownload worden in een virtuele wereld. En dan is iedere perversie mogelijk. 

Takeshi Kovacs blijft graven en graven en graven. En uiteindelijk onthult hij een samenzwering waarbij de Bancrofts, de Interplanetaire Maffia en de UN betrokken zijn. En het is nog niet makkelijk om een oplossing te verzinnen waarbij iedereen zijn gerechte straf krijgt en de slachtoffers iets van genoegdoening. 

En uiteindelijk gaat Takeshi weer terug de Opslag in, en hopelijk wordt hij weer ergens anders opgeroepen en mag hij weer een sleeve belichamen. 

Conclusie

Dit is een heel deprimerend boek. De uitvinding van de Cortical Stacks en de sleeves heeft de mensheid onsterfelijkheid gegeven. En de ruimte is veroverd! En de mensheid gebruikt dat alleen maar om het kapitalistisch systeem verder en verder uit te breiden en mensen verder en verder te onderdrukken. de moordzaak die Takeshi probeert op te lossen onderschrijft dat alleen maar verder. 

Maar het is allemaal spannend beschreven in de beste traditie van de noir detective (hallo daar The Big Sleep) en Cyber Punk. Takeshi is een detective zonder duidelijk banden met wie dan ook. En in de loop van zijn onderzoek onthult hij steeds meer smerige geheimen op een steeds hoger niveau. En geeft daarmee meteen ook wat maatschappijkritiek. 

Zeker de moeite waard om eens op te pikken. 

Sinners

Onlangs keek ik de film Sinners (2025) van Ryan Coogler (Black Panther). Deze film gooide hoge ogen bij de verschillende filmprijzen, zoals de Oscars en Bafta. Vandaar dat ik geïnteresseerd was. In de film zien we verder nog Michael B. Jordan (ook Black Panther) in een dubbelrol, Hailee Steinfeld, Jayme Lawson (The Running Man, The Woman King) en Delroy Lindo (A Life Less Ordinary). 

Spoilers

Deze film is vrij nieuw, dus let op. 

De film begint met jonge knul Sammie (Caton) die bebloed en ernstig in elkaar geslagen en met een kapotte gitaar verschijnt in een klein kerkje, waar net een zwarte gemeenschap de zondagsviering begint. Het is wel duidelijk dat hij de avond ervoor door een hel is gegaan, maar wat is er precies gebeurd? Daarvoor moeten we een dag terug in de tijd.  

De vorige dag

De tweelingbroers Smoke en Stack (beiden Jordan) keren terug naar een klein dorp in Mississippi, waar zij zijn opgegroeid. Zij hebben jarenlang hun geld verdiend met criminele zaakjes in het verre Chicago, maar nu zijn ze terug. En ze willen een danstent beginnen, voor andere zwarte mensen. Ze hebben al een lokatie gekocht, maar nu zijn ze op zoek naar catering en muziekanten. Dus ze gaan al hun oude vrienden af en vragen hen om te helpen bij het opzetten van de danstent. Ze rekruteren neef Sammie en en Delta Slim (Lindo) om muziek te maken. Chinees stel Bo en Grace Chow (Yao en Li) zorgen voor het eten en Annie (Mosaku), ex-vrouw van Smoke kookt het eten. Dan is alleen Cornbread (Miller) nog nodig om vervelende mensen naar buiten te gooien. 

Die avond is het feest in de danstent en van heinde en verre komen er allemaal zwarte mensen naar de danstent om te dansen, zingen en feesten. Sammie krijgt voor het eerst de kans om voor een groot publiek te spelen en hij neemt hen allemaal mee in zijn muziek. 

Maar onheil hangt in de lucht. We weten al at Sammie de volgende morgen bebloed en met een kapotte gitaar in de kerk zal staan. Bovendien zijn muzikanten met een gave als die van Sammie in staat om veel goed te doen voor hun gemeenschappen, maar ook kwade krachten worden aangetrokken tot de muziek. 

Bij een armoedig huisje van twee witte mensen, Bert (Dreimanis) en Joan (Kirke) klopt een ernstig gewonde Remmick (O'Connell) aan, hij vraagt te mogen schuilen voor de Choctaw die hem achtervolgen. Er wonen in de wijde omtrek geen indianen meer! Maar de man heeft het moeilijk en ze laten hem binnen. Even later, kloppen een aantal Choctaw aan, op zoek naar de vluchteling. Joan wil hen niet binnenlaten en aangezien de zon al onder gaat, willen ze ook geen ruzie zoeken met de bewapende Joan. Wanneer Joan op zoek gaat naar Bert en Remmick, blijkt dat Remmick een vampier is, die Bert al heeft leeggezogen. Joan is aan de beurt. 

Eenmaal weer buiten hoort Remmick het geluid van Sammie en de anderen die feestvieren. Hij besluit daar te kijken wat hij aan prooi kan vinden. Cornbread wil Remmick niet binnen laten, zwart en wit mixt nog steeds niet. Maar in de loop van de avond gaat toch de ene na de andere bezoeker naar buiten en allemaal worden ze slachtoffer van de vampieren. 

De vampieren weten zich weer naar binnen te wurmen en richten een enorme slachting aan onder alle bezoekers, maar Smoke (Stack is al gebeten), Annie, Grace en Sammie verdedigen zich kranig. Met alles wat ze hebben verdedigen ze zich tegen de vampieren. En uiteindelijk zijn Smoke en Sammie de enige overlevenden die zich nog tegen de vampieren verzetten, als eindelijk de zon opkomt. 

Een nieuwe dag

En nog is alle ellende niet voorbij. De lokale Ku Klux Klan kan niet hebben dat een stel zwarten een succesvolle danstent beginnen en mensen hun cultuur eens op een positieve manier beleven. Dus zij willen bij zonsopgang de hele danstent in de fik steken. Maar Smoke was gewaarschuwd, dus hij heeft zich voorbereid. En wanneer de Ku Klux Klan op komt dagen, worden ze allemaal een voor een uitgeschakeld door een zeer gewelddadige Smoke. Maar deze komt daar zelf ook bij om. 

Ondertussen heeft Sammie zijn weg gevonden naar het kerkje uit het begin van de film. De pastoor blijkt zijn vader te zijn, die eigenlijk niet wil dat Sammie de wereldse Blues en Jazz speelt, maar juist een onopvallend leven leidt. Sammie besluit om net als zijn neven naar Chicago te gaan.  

Conclusie

Dit is een hele leuke film! De eerste helft deed mij denken aan The Blues Brothers, waarbij de twee broers al hun oude contacten afgaan, om een muzikale voorstelling voor elkaar te kunnen krijgen. Maar dan de tweede helft, wordt gewoon een onvervalste horrorfilm. De een na de ander wordt prooi van de monsters en wordt daarmee zelf ook een monster en een dreiging. En een steeds kleiner wordend groepje overlevenden wordt steeds wanhopiger. Dat deed ook weer denken aan From Dusk Till Dawn, inclusief de vreemde break in de film zelf. 

Maar het is niet alleen mooie muziek en dapperheid in deze film. De armoede en uitzichtloosheid van het bestaan in het zuiden van de VS komt ook goed in beeld. Het afgrijselijke racisme maakt het allemaal niet beter en ook de witte bevolking heeft het niet veel beter. Christendom lijkt alleen maa gebruikt te worden als een knuppel om mensen steeds verder te onderdrukken. En men kan alleen (spirituele) vrijheid vinden in het maken van muziek en het volgen van eigen rituelen.

Een leuke film, misschien wat onevenwichtig af en toe, maar zeker de moeite waard.  

Call of Cthulhu XXVIII - In de krochten van de Villa

De soldaten trokken naar Poissy, maar durfden niet in de avond het landgoed van Comte Fenalik te benaderen. Dat doen ze de volgende morgen.

Emile Rouzet
Jacob de Rothschild
Marc de Guesclin (afwezig)
Nicholas D'Arcy
Antoine D'Eclaire

6 juni 1789, Poissy

Na een nacht te hebben doorgebracht in de Auberge van Poissy, gaan alle soldaten in alle vroegte naar het landhuis van Comte Fenalik, even buiten Poissy. Luitenant Jacob de Rothschild was zo verstandig om vijf man versterking mee te nemen. 

Om het landgoed is een hoge muur gebouwd, en een ijzeren hekwerk sluit de toegang af. Door de spijlen van het hekwerk zien de soldaten wel een enorme tuin. Maar de planten herkennen zij niet. Het lijken rozen, maar niet in kleuren die iemand ooit gezien heeft (Natural World succes). 

Verder bestuderen ze het huis. Het huis geeft de soldaten een vreemd gevoel. Geen lijn lijkt recht of waterpas te lopen. Alles lijkt schots en scheef, helt het huis over? Antoine en Jacob weten het zeker (EDU succes en SAN Loss), het huis kan niet! Het zou moeten instorten! Waarom staat het nog overeind? 

Ondertussen zijn Emile en Nicholas druk bezig om het slot van het hek vol te proppen met buskruit en een lont. Als ze dat kunnen laten ontploffen, komen ze ook wel binnen. Dit plan werkt en het slot barst open. De soldaten lopen door de tuin naar binnen. Nu kunnen ze de planten van dichterbij zien. Het zijn bijna allemaal rozenstruiken, maar met rozen in kleuren die ze niet eerder zagen, blauw, zwart, zilverwit. Het doet allemaal erg vreemd aan. Andere planten zijn ook woekerende struiken met stekels zoals bramen. Alles is bijzonder verwilderd. 

Aangezien ze op een missie van hun kapitein zijn, lopen zij naar de voordeur en kloppen aan. Nu zij eenmaal op de stoep staan, realiseert Nicholas zich ook dat het huis niet kan en zou moeten omvallen (Eveneens EDU succes en SAN Loss). 

Wanneer een bediende opendoet, forceert Antoine zich naar binnen. In de ontvangsthal zien zij een standbeeld. Even later realiseren zij zich dat dit een gevilde en opgezette man is. Om de een of andere reden is hij gekleed in de robes van een Paus! Dit is natuurlijk afschuwelijke heiligschennis en reden genoeg om Comte Fenalik te arresteren! Nicholas D'Arcy ziet ook nog dat de "Paus" een ring draagt. Aangezien Nicholas D'Arcy vol zit met rare weetjes herkent hij deze ring als de Vissersring van Paus Martinus V, die in 1431 is overleden. Aangezien de Vissersringen altijd worden vernietigd na de dood van Paus, moet dit wel een vervalsing zijn (Religion succes). 

Apostel Bartolomeüs, ook gevild

Het binnendringen van de soldaten heeft de aandacht getrokken. En bijzonder onguur volk komt nu de trappen afgelopen. Het zijn allemaal bewakers in dienst van Comte Fenalik. Zij willen de soldaten aanvallen. Luitenant Jacob de Rothschild laat zich niet van de wijs brengen. Hij commandeert zijn soldaten om hun musketten aan te leggen en te schieten om te doden!

De bedienden van Fenalik geven zich over. Zij zijn wel doodsbang voor hun heer en meester, nog meer dan normaal bij bedienden van Aristo's. Wat is hier toch gaande? Jacob besluit het tot de bodem uit te zoeken. Hij laat alle bedienden knevelen en binden en ondervraagt en daarna een voor een. Een paar bedienden laten niets los, maar dan begint er iemand te babbelen. Hij heet Alexander en is doodsbenauwd voor Comte Fenalik, maar nog meer voor het grote wapen van Emile (Intimidate succes). Hij zegt dat hij meer een gevangene is dan een bediende, als je eenmaal werkt voor Comte Fenalik, kun je nooit meer weg. Antoine geeft aan dat de voordeur gewoon open is, de bedienden kunnen vertrekken, als zij willen. Niemand maakt gebruik van dat aanbod. Ze mompelen dat ze nooit weg kunnen. 

Uit Alexander valt niets zinnigs meer te halen. Antoine haalt de volgende gevangene uit de line-up. Hij is de bad cop, terwijl Luitenant Jacob de good cop is. Jacob laat doorschemeren dat hij Comte Fenalik kent en een groot bewonderaar is van hem! Dat maakt de bedienden alleen maar banger! Maar ze laten wel los dat er nog andere mensen in het huis zijn, Dietrich Zann en Celine. Zij waren gisteravond het entertainment. 

Luitenant Jacob de Rothschild en zijn mannen besluiten dat het huis grondig doorzocht moet worden. Eerst gaan zij de trappen op. Op de eerste verdieping vinden zij verschillende prachtig ingerichte kamers, een is gemaakt als de cel van een monnik, een ander als een kamer in een Venetiaans Paleis, nog weer een als een kamer in een Turkse harem. Voor Jacob voelt het allemaal aan als een exclusief bordeel. 

De volgende trap brengt hen naar de zolder. Daar vinden zij kamers van de bedienden. In een daarvan zitten Dietrich Zann en Celine opgesloten. Tot het afgrijzen van de soldaten is Dietrich een dwerg en hij is geschminkt als de onlangs overleden Dauphin. Ze wisten natuurlijk wel dat de Aristos tot wat rare dingen in staat zijn, maar de spot drijven met een overleden Koninklijke kleuter is wel een nieuw dieptepunt. 

Dietrich en Celine zijn erg blij dat zij gered worden door de dappere soldaten. Maar ze kunnen niet vertrekken. Dat mag niet van de Comte. En weglopen heeft geen zin. De soldaten raken erg van de kaart van de nadruk die de bedienden en de gevangen leggen op het feit dat ze niet wegkunnen. Welke waanzinnige greep heeft de Comte op mensen?

Dietrich werkt voor de Comte aan een muziekstuk, "Music from Beyond", maar het is nog niet af. De soldaten brengen Dietrich en Celine naar beneden en zoeken  verder. Ze vinden ook de 'slaapkamer' van de Comte. Hoewel daar een bed staat, en een nachtkastje en alles wat hoort bij een slaapkamer, is het wel duidelijk dat de Comte hier nooit slaapt. Er staan geen sloffen onder het bed, er ligt geen boek op het nachtkastje. Deze slaapkamer is een toonzaal. Het enige vreemd dat ze vinden is een serie van hele kleine gaatjes in de vloer van de slaapkamer, onder het bed. Het is onduidelijk wat de bedoeling is van deze gaatjes, ventilatie?  

De soldaten besluiten weer naar beneden te gaan. Ze bekijken eerst nog het koetshuis. Daar staat de witte koets met rode belijning, die hen een paar nachten geleden nog van de sokken reed. Als de koets hier is, dan moet de Comte toch ook hier zijn? Waar is die man? Emile maakt een merkteken op een onopvallende plek op de koets. Als ze hem dan nog eens zien, kunnen ze zien dat het dezelfde is. 

De soldaten besluiten om nu de kelders onder het huis in te gaan. Alles moet doorzocht worden! De kelders onder het huis onthullen weer allerlei nieuwe gruwelen. In plaats van een voorraadkelder of zo, met veel te veel wijn, vinden ze de ene gruwel na de andere. 

Een steile trap leidt naar beneden, naar cellen voor gevangenen! En er liggen dode mensen in de cellen, sommigen zijn duidelijk gemarteld op martelwerktuigen. Wat is hier gaande? In een van de cellen ligt een man, die duidelijk is doodgeranseld. Maar hij draagt een rode jurk. Emile, Jacob en Nicholas herkennen de jurk als een jurk die Marie Antoinette, de Koningin zelf ook gedragen heeft! Net als de gevilde en opgezette man, die gekleed was als een paus, is deze vorm van majesteitschennis voldoende om Comte Fenalik te arresteren en in de diepste kerker van de Koning te gooien. 

Aan het einde van deze gang vol gruwelen, komen de soldaten iets tegen, dat hun verstand bijna te boven gaat. In een nieuwe cel zijn mensen opgehangen tegen de muur, hun ledematen gestrekt en gedraaid in onnatuurlijke vormen, het is waarschijnlijk maar beter dat deze mensen dood zijn en niet meer lijden. Verder staan er in deze ruimte verschillende grafkisten, met daarop allerlei boeken, vellen papier en notities. Het lijkt allemaal te gaan over het villen van mensen! Tenslotte staat er nog een vreemd standbeeld in deze ruimte. Het lijkt op een mens, op iemand die de soldaten kennen, maar niemand weet precies wie. Verder lijkt er bloed uit het standbeeld te druipen en horen de soldaten gekreun (De soldaten hebben het zwaar en verliezen in deze ruimte allemaal behoorlijk veel SAN). 

Dan komt er rook of stoom uit het plafond. Hier zijn weer dezelfde soort ventilatiegaatjes als in de slaapkamer van Comte Fenaliks slaapkamer. De soldaten beginnen allemaal hevig te hoesten van de rook. Zou het giftig zijn? Wanneer de soldaten door hun betraande ogen weer wat kunnen zien, staan zijn oog in oog met Comte Fenalik! Hij valt aan. 

The English Patient (film)

Ik keek The English Patient (1996) van Anthony Minghella. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Michael Ondaatje, dat ik een tijdje geleden ook gelezen heb. 

Verder zit de film boordevol met bekende koppen uit de jaren '90, die hier nog aan het begin van hun carrière stonden. De hoofdrollen zijn voor Ralph Fiennes (The Menu, Spectre) en Kirsten Scott Thomas (Only God Forgives). Verder zien we ook nog Juliette Binoche, Willem Dafoe (Nosferatu (2024), Shadow of a Vampire), Naveen Andrews, Colin Firth (Tinker, Tailor, Soldier, Spy (2011)) en Jürgen Prochnow (Dune (1984), In the Mouth of Madness).   

Spoilers

Deze film is ook alweer 30 jaar oud (wat gaat de tijd toch snel) en was indertijd behoorlijk populair, maar let toch op. 

De film begint in de nadagen van WOII tijdens de met een onbekende man (Fiennes) en een vrouw (Scott Thomas) in een vliegtuigje boven de woestijn. Ze worden neergeschoten en het vliegtuigje stort in vlammen neer. Gelukkig zijn er vriendelijke Bedoeïnen die weten hoe je ernstig verbrandde mensen in leven moet houden, dus de man wordt gered en belandt in een Brits veldhospitaal. De man claimt niet meer te weten wie hij is, maar wel dat hij een Engelsman is. De Britten vinden het maar verdacht en denken dat hij een spion voor de Duitsers is. 

Uiteindelijk belandt The English Patiënt dan in een Italiaanse villa, onder verzorging van verpleegster Hanna (Binoche) terwijl de rest van het leger verder gaat met de bevrijding van Italië en hopelijk de rest van het Europese continent. Hanna worstelt met haar eigen verliezen. Haar man is dood, haar beste vriendin is dood, dus deze patiënt moet blijven leven. 

The English Patiënt vertelt Hanna steeds over zijn tijd in Caïro. Hij was onderdeel van een Internationale groep archeologen die in de woestijn van Egypte en Libië onderzoek deden. Ze vinden de Grot van de Zwemmers. 

Wanneer onderzoeker Geoffrey Clifton (Firth) zijn vrouw Katherine (Scott) meeneemt naar de woestijn, veranderen de verhoudingen binnen het team van mannen. Graaf Almasy (Fiennes) begint een affaire met Katherine.  

De affaire duurt voort, terwijl de oorlogswolken al aan de horizon samenpakken. Geoffrey Clifton realiseert zich dat zijn vrouw een affaire heeft. Hij beraamt een zelfmoord - moord - moord door zijn vliegtuigje, met zijn vrouw aan boord te laten neerstorten op Almasy. Almasy weet op tijd weg te duiden, Geoffrey sterft, maar Katherine leeft nog. Almasy legt haar te rusten in de Grot van Zwemmers en gaat hulp halen in een nabijgelegen post van de Britten. Maar ondertussen is de oorlog uitgebroken en wordt hij als buitenlander gearresteerd door de Britten. 

Pas later, als Almasy heeft kunnen ontsnappen, vertelt hij de oprukkende Duitsers alles wat hij weet, om een vliegtuig te kunnen regelen en daarmee naar de Grot van de Zwemmers te kunnen gaan. Maar Katherine is inmiddels al overleden. Op de weg terug wordt zijn vliegtuigje neergeschoten en raakt Almasy ernstig verbrand. 

Almasy verzwakt snel en overlijdt. Hanna, Caravaggio en Kip gaan ieder hun eigen weg. 

Conclusie

Dit is een prima film, boordevol met prima acteurs. Het is goed te zien waarom bijna iedereen na deze film nog een interessante carrière heeft gehad. 

Verder blijft het verhaal ook redelijk trouw aan het boek. Er wordt steeds heen en weer gesprongen tussen het verhaal van de Engelse Patiënt en van Hanna en haar huisgenoten. En de parallellen tussen die twee groepen zijn ook vrij duidelijk. Op twee verschillende plekken en verschillende tijden proberen twee groepen van verschillende nationaliteiten samen te werken en de tijd door te komen met elkaar. En op de achtergrond speelt steeds dezelfde oorlog. En uiteindelijk weet iedereen wat katharsis te vinden wanneer ze elkaars verhalen tot het bittere eind hebben aangehoord. 

Zeker de moeite van het kijken waard

Hazelnoottaart

Een tijdje geleden had ik wel heel veel eiwit over (nadat ik alle dooiers voor iets anders nodig had). En wat doe je daar dan mee. Ik kan er natuurlijk merengue mee maken, maar dat verveelt na een tijdje ook. Nou weet ik dat sommige mensen van hazenoot-schuimtaart houden. Dus dat heb ik ook eens geprobeerd. Via Laura's Bakery vond ik een werkbaar recept, dat ik grotenteels gevolgd heb.  

Van de eiwitten en suiker en gehakte hazelnootjes heb ik drie ongeveer even grote plakken merengue gemaakt. Toen moest ik nog bakkersroom maken, wat een soort dikke custard is. Ik heb gesmokkeld met custard uit een pakje in plaats van zelf maken, en dat werkte net zo goed. 

Toen na heel lang, heel langzaam bakken de merengue schijven eindelijk hard waren, heb ik heel voorzichtig de taart samengesteld. Ik had niet meer de energie om ook nog een laag room over de buitenkant te doen, maar na wat versieren met resterende hazelnoot en nougatine, was het toch een charmante taart geworden. En erg lekker, dat is het belangrijkst. 

Erg lekker, maar wel ontzettend veel werk. Alleen voor hele speciale gelegenheden.