En vacances en Breizh - Mont Saint-Michel

Saint-Malo ligt ook vrij dicht bij Mont Saint-Michel, de beroemde rots in de baai, die bij vloed een eiland wordt. Dus daar zijn we ook heen gegaan. En het was prachtig. 

Mont Saint Michel 

We reden er heen en aangezien het een zeer toeristische plek is (net als Carcasonne, waar we vorig jaar waren), was er heel veel parkeergelegenheid. We parkeerden onze auto en konden toen kiezen tussen de pendelbus of een wandeling over een dijk en een brug naar Mont Saint-Michel. Een kleine wandeling van een minuut of 20 is voor mij geen uitdaging meer, dus we wandelden en zagen vanuit de verte de berg met de gebouwen erop steeds dichterbij komen. 

Van dichtbij

Mont Saint-Michel is al erg oud. De berg die uitsteekt boven de baai trekt al lang mensen aan. En in 700 al werd een gemeenschap van monikken gesticht door Sint Aubert, en een paar jaar later werd (op aanwijzing van de aartsenge Michael) de eerste kerk op het eiland gebouwd. Lange tijd bleef de gemeenschap vrij klein, maar na verloop van tijd kwamen er toch steeds meer bedevaartgangers. Toen de Noorman Rollo eenmaal Normandië als leen kreeg, herstelde hij de schade die hij eerder aanrichtte en kwam de gemeenschap op Mont Saint-Michel weer tot bloei. 

De baai van Mont Saint-Michel was in de loop der tijd flind verzandt, door inpoldering van de laaggelegen stukken land, de bouw van de brug naar het eiland en de kanalisering van de rivier de Couesnon. Dat hielp de uniciteit van Mont Saint-Michel als getijdeneiland om zeep. In de loop van de twintigste eeuw realiseerde de Franse overheid zich dat er ingegrepen moest worden. De rivier werd uigebaggerd en de dijk tussen het vaste land en het eiland werd vervangen door een brug. Sinds 2015 is Mont Saint-Michel weer een volwaardig eiland. 

We hebben er een hele middag doorgebracht. En het was wel bijzonder druk. Maar ook erg indrukwekkend. We hebben de abdij bezocht en dwaalden door de verschillende lagen van de abdij en de kerk en de gebouwen die in verschillende tijden zijn geboud. En vanaf de omlopen keken we uit over de snel droogvallende baai. 

Het was zeker een bezoekje waard. 

En Vacances en Breizh - Rennes

Tijdens onze vakantie in Saint-Malo bezochten we ook het nabijgelegen Rennes. Een van onze kinderen zou daar na een eigen vakantie aankomen op het station om zich bij ons te voegen en we wilden niet alleen maar op het strand liggen. 

De rozentuin

Rennes is een oude stad met een lange geschiedenis en daar hebben we ook veel van teruggezien. We bezochten eerst het Park Thabor, een enorme publieke tuin in het centrum van Rennes. We zijn daar als eerste heen gegaan om te lunchen. Het park was prachtig (maar erg droog). We hebben tussen de bomen van de Engelse Tuin gedwaald en we hebben gekeken naar de prachtige rozen van de Rozentuin. Daarna liepen we nog langs de Franse Tuin. Het deed met denken aan de Tuin van de Aartsbisschop in Bourges, maar dit was veel groter.  

Kathedraal Rennes

Daarna gingen we nog naar de grote Kathedraal van Rennes, de Kathedraal van Sint Pieter. Rennes was ook de zetel van het Bisdom voor Rennes, Saint-Malo en Dol. En alle rijkdom uit de omgeving stroomde naar de Kathedraal en dat was te zien. Ik heb zelden een Kathedraal gezien die zo rijk versierd was (en ik heb de Notre Dame gezien!). De mooiste steen was gebruikt voor de pilaren en het plafond was volledig beschilderd met belangrijke scenes uit de bijbel en de lokale geschiedenis. We hebben onze ogen uitgekeken. 

 

We bezochten ook de Sacristie, waar verschillende schatten van de kerk tentoon werden gesteld. Ook die waren zeer indrukwekkend om te zien. Deze hoogtepuntjes van Middeleeuwse kunst waren voor ons allemaal te bekijken en we waren zeer onder de indruk. De rijkdom van de kerk was enorm. 

Verder hebben we ook nog wat gewinkeld in Rennes. En we hebben een hapje gegeten en toen wachtten we op de bus waar ons kind in zou zitten. En toen die eenmaal veilig was gearriveerd, vertrokken we weer naar Saint - Malo. 

The Morgaine Cycle

Jaren geleden las ik al eens de Droomsteen van C. J. Cherryh en sindsdien staat deze schrijfster wel op mijn radar. Toen ik een tijd geleden dan ook een bundel van de Chronicles of Morgaine zag op een tweedehands boekenmarkt, kon ik het dan ook niet laten om deze mee te pakken.

Eeuwen en eeuwen geleden heersten de Qhal over het universum. Zij beheersten de techniek om via Poorten door ruimte en tijd te reizen en zij onderwierpen vele volkeren aan hun heerschappij. Maar toen zij eenmaal de Poorten gebruikten om terug te reizen in de tijd, ontstond er een catastrofe, die het hele universum kon verzwelgen. De enige manier om dat te stoppen, is door alle Poorten te sluiten. Eeuwen geleden is Morgaine op een missie gestuurd om de ene na de andere Poort te sluiten. Maar Morgaine faalde in haar missie bij de slag om de Poort van Ivrel, meer dan een eeuw geleden. En Morgaine was de laatste van haar soort. 

The Gate of Ivrel

Nabij de Gate of Ivrel begint het verhaal. Eenzame en verstoten (en langzaam stervende) krijger Vanye is, nadat hij de dood van zijn oudere broer veroorzaakt heeft, verstoten uit zijn clan. Per ongeluk activieert hij oude magie (of techniek) en komt een mythische krijgster uit het verleden, Morgaine, te voorschijn. Zij is op een missie om de oude magie (of techniek) van een ouder, eerder ras te verwijderen. Toen zij meer dan een eeuw geleden ook bezig was met deze missie, werd zij verslagen en verdween zij. En op de een of andere manier heeft Vanye haar weer opgeroepen. En zij gaat verder met haar missie! 

Morgaine sleurt Vanye mee in haar wilde missie. De Poort van Ivrel moet gesloten worden. En niet iedereen is het daarmee eens. Vanye beschermt Morgaine als zijn nieuwe meester op haar wilde missie en stort daarmee zijn clan en familie steeds verder in het ongeluk. 

Uiteindelijk weten Morgaine en Vanye door de Poort van Ivrel te ontsnappen naar de Bron van Shiuan. 

The Well of Shiuan

Op de wereld van Shiuan leven nog Qhal en zij onderdrukken de mensen die hier ook wonen. Verder wonen hier ook clanleden van Vanye, die meer dan een eeuw geleden naar deze wereld gevlucht zijn, als gevolg van de eerdere acties van Morgaine en haar medestrijders. Dat was lang geleden en zij zijn hun afkomst vergeten. De wereld van Shiuan is stervende, er is ieder jaar meer regen en storm en binnenkort zal iedereen verdrinken. 

Dat interesseert Morgaine allemaal niets. De Bron van Shiuan moet ook afgesloten worden, en het maakt niet uit wie er daarbij achterblijft op een stervende wereld. Uiteindelijke weten verschillene Qhal, halfmensen en nazaten van Ivrel ook door de Bron van Shiuan naar de volgende wereld te reizen, terwijl Morgaine probeert de Bron te sluiten. Dan komen ze aan op Azeroth. 

The Fires of Azeroth

Azeroth is een vredige wereld waar de Qhal en de mensen samenwonen in het woud. De grote groep Qhal, halfmensen en mensen die Shiuan ontvlucht zijn, zijn een groot probleem voor de vrede van Azeroth. En de Poorten van Azeroth moeten ook nog gesloten worden. 

Met hulp van de Qhal van Azeroth en de vredige mensen, worden de veschillende leiders van het leger uit Shiuan tegen elkaar uitgespeeld, tot er niemand meer over is. Morgaine en Vanye weten de Poort van Azeroth ook te sluiten en trekken weer verder, naar de volgende poort. 

Conclusie

Whew, wat een verhaal. Ik kende dit verhaal en de wereld van Morgaine helemaal niet. En het verhaal is grimmig. Morgaine is dan wel de held van het verhaal, maar ze heeft een sombere missie van chaos en vernietiging. Ze is al zo lang bezig met de missie van het sluiten van de Poorten, dat ze nauwelijks nog contact kan leggen met de mensen om haar heen. Alles moet wijken voor haar missie, andere mensen en belangen, haar eigen (lichamelijke en geestelijke) gezondheid, en zelfs haar medestanders. Ze ziet er geen been in om zelfs Vanye op te offeren voor haar missie. 

En Vanye rent achter haar aan, hoewel hij haar missie nauwelijks kan begrijpen. Maar hij heeft niets anders meer, hij is verstoten door zijn clan en Morgaine heeft zijn loyaliteit en dienstbaarheid geclaimed, toen hij haar eten aannam. In de loop der tijd begrijpt hij steeds beter het gevaar waar Morgaine tegen strijd en helpt hij haar steeds beter. 

En dan de Poorten. Vanye interpreteert het als een soort magie, maar Morgaine (en de lezer) ziet de Poorten en haar eigen wapen als geavanceerde technologie. En die technologie kan in verkeerde handen vallen en dan veel te veel chaos veroorzaken. Dat moet gestopt worden, en wat dat betekent voor de omwonenden doet er eigenlijk niet toe. 

Het is een erg goed verhaal, maar wel somder en duister. We zitten duidelijk in de nadagen van een grootse beschaving. En het contact tussen de werelden en culturen wordt voor altijd verbroken en komt nooit meer terug. 

En vacances en Breizh - Saint Malo

We zijn weer op vakantie geweest. En dit keer gingen we weer naar Bretagne (net zoals in 2012 en in 2022). We hadden een verdieping in een flat gehuurd in Saint-Malo, binnen de oude stadsmuren, we zaten Intramuros. En dat was prachtig natuurlijk. We zaten in een mooie oude, grotendeels auto - vrije binnenstad, op minder dan tien minuten lopen van het strand. En daar hebben we veel gebruik van gemaakt. 

We zijn veel naar het strand geweest, waar we hebben gezwommen en gewandeld. Net als in Normandië is de getijdenwerking enorm in Saint Malo. Bij eb werd het strand heel groot en kwamen er allerlei eilandjes tevoorschijn. En bij vloed verdween dat allemaal weer. Het was bijzonder om steeds een nieuw strand terug te vinden bij ieder bezoek. 

Strand Bon Secours met de Grand Bé en Petit Bé

In Saint-Malo was voldoende te doen. Saint-Malo heeft een bewogen geschiedenis, waar nog flink wat van te zien is, vandaag de dag. En er werd flink ingespeeld op alle toeristische bezoekers, dus er was ook voldoende te doen voor ons. 

Verder waren Rennes en Mont Saint-Michel ook in de buurt, waar we natuurlijk ook een bezoekje aan gebracht hebben. 

Call of Cthulhu XXXI - Bij de Azteken

De soldaten van de Republiek hebben nu wel door dat er iets helemaal mis is met Rigault. Maar wat is zijn geheim precies?

Emile Rouzet

Jacob de Rothschild
Marc de Guesclin
Nicholas D'Arcy (Afwezig)
Antoine D'Eclaire (Afwezig)

Late middag, 15 Prairial II, Parijs

Na de vreemde avonturen in de Catacomben van Parijs en het vreemde nieuws van M. Fragonard beraden de soldaten zich nu op wat zij moeten doen. Jacob vraagt zich af of dit wel hun probleem is. M. Rigault is duidelijk met vreemde zaken bezig, maar zij hebben geen opdracht hierin. En sinds de Katholieke Kerk buitenspel is gezet, is het onduidelijk wat nu nog precies blasfemie is. Marc werpt tegen dat moraliteit niet bij het oud vuil is gezet. Hannessen met dode lichamen kan hij nog door de vingers zien, maar wanneer Rigault zelf mensen om het leven brengt, hebben de soldaten een taak om in te grijpen. Het is misschien het makkelijkst om M. Rigault (vals) te beschuldigen van contra-revolutionaire praktijken en zo te zorgen dat hij onder zijn eigen guillotine terechtkomt. 

Marc besluit om M. Rigault eens goed in de gaten te gaan houden. Wat doet die man de hele dag? Marc stuurt een paar soldaten uit om het huis van M. Rigault in de gaten te houden. 

16 Prairial

De volgende dag brengen de mannen verslag uit aan Marc. Het blijkt dat M. Rigault een strakke routine heeft. Overdag is hij thuis, werkt en ontvangt gasten. Bedienden maken zijn huis schoon en koken zjin eten. Om 11 uur in de avond verlaat hij, met zijn bedienden, het pand, en komt pas de volgende morgen vroeg weer thuis. Hij brengt de hele nacht door in de catacomben. 

De soldaten besluiten om na 11 uur 's avonds in te breken in het huis van M. Rigault. Zij zijn van de Nationale Garde, zij kunnen zonder problemen een reden fabriceren en een slotenmaker meenemen, die in opdracht van de republiek de deur open zal maken. Marc vervalst zonder problemen een opdrachtbrief (Law Fail, maar Calligraphy success). De slotenmaker aarzelt nog, maar Jacob praat op hem in (Fast Talk success). De soldaten staan onopvallend in een zijstraat van de Rue Neuve Saint-Augstin. Zij zien M. Rigault afscheid nemen van zijn bedienden en de deur op slot draaien. Wanneer hij eenmaal vertrokken is, laten zij zichzelf binnen, met de hulp van de slotenmaker.

Op het eerste gezicht ziet het appartement van M. Rigault er normaal uit. Een ontvangstkamer, een zitkamer, een keuken. Alles wat je macht verwachten van een man alleen. Maar dan zien zij de spreekkamer van de dokter. En een behandelkamer. Daar ligt een doodskist. Wanneer zij die openen, ligt daar ook iemand in met een afgehakt hoofd! Dit is duidelijk een slachtoffer van de guillotine. En als de soldaten beter kijken, zien zij dat het lichaam niet past bij het hoofd. En ze vinden hier ook meer van de jute uniformen. Wekt Rigault in zijn eigen behandelkamer de doden tot leven, om ze suf sjouwwerk te laten doen? Wat een gruwel. 

Wanneer zij de trap opgaan, naar de prive-vertrekken van M. Rigault, komen ze meer vreemde zaken tegen. Als eerste een menselijk lichaam, dat volledig is ontdaan van zijn vel. Ze herkennen het als de "Paus" uit de woning van Comte Fenalik, van vijf jaar geleden. De arme ziel is niet langer gekleed als een Paus, wat een opluchting is. 

In het kantoor van M. Rigault vinden de soldaten nog meer vreemde zaken. Zoals een exemplaar van de Summa Inanitas, een boek geschreven in het Latijn, dat zij ook nog in de kamers van Comte Fenalik gezien hebben. Verder vinden zij een soort kasboek, Jacob is er erg in geïnteresseerd. Maar het registreert geen betalingen, maar overleden mensen. Heel veel overleden mensen, toch zeker 9.946, allemaal gedood in de grote steden van Frankrijk. Zijn dit slachtoffers van de guillotine? Verder zien ze ook nog een aankondiging voor het Festival van het Opperste Wezen, op 20 Prarial, over een paar dagen.

17 Prarial

Diep in de volgende nacht verlaten de soldaten het huis van M. Rigault en overleggen over wat zij gevonden hebben. Niemand van hen leest goed Latijn. Ze besluiten het boek in de morgen te laten lezen aan M. Fragonard. Deze kan vast Latijn. 

Later, diezelfde dag

M. Fragonard is enigszins verbaasd om de soldaten weer te zien, maar dat vergeet hij allemaal, wanneer ze hem vertellen over de Summa Inanitas. Hij kent dit boek alleen van horen zeggen, de titel betekent zoiets als "Opperste Leegte". Het schijnt geschreven te zijn door een missionaris, die waanzinnig is geworden in de koloniën van Spanje, in de Nieuwe Wereld! Hij zou zijn verbrand door de Spaanse Inquisitie, als een ketter! En zijn boeken met hem. Maar de soldaten hebben dus een exemplaar gezien?

Deze onthullingen van M. Fragonard stellen Marc en de andere soldaten niet gerust. De barbaren in de Nieuwe Werel brengen eindeloze mensenoffers. Zijn de slachtoffers van de guillotine nu ook mensenoffers? Waar is M. Rigault mee bezig?

de offers van de Azteken

Het Festival van het Opperste Wezen is over een paar dagen al. Er zal een processie zijn en alle vooraanstaande leden van de regering van de Republiek zullen er zijn. Zal Rigault daar zijn plannen tot uitvoering brengen? En wat dan? Emile stelt voor om alle soldaten en zoveel mogelijk artillerie mee te nemen in de processie. Uiteindelijk zullen ze Rigaul toch aan gort moeten kunnen schieten? Marc ziet dat somber in, er zijn wel heel veel schedels in de catacomben. 

Het boek zal gestolen moeten worden, want dan kan M. Rigault het niet verder gebruiken. En door het te bestuderen kan duidelijk worden waar hij mee bezig is, en hopelijk ook hoe het gestopt kan worden. Marc stelt voor weer in te breken, te doen alsof zij dieven zijn en alles wat los en vast zit in het huis te stelen, waaronder de Summa Inanitas. 

11 uur in de avond

Weer staan de soldaten verdekt opgesteld in de Rue Nueve Saint-Augustin. Weer verlaat M. Rigault zijn appartement. Zodra hij de straat uit is, forceert Jacob de voordeur met een koevoet, goed hard, zodat de sporen van braak duidelijk zijn. Ze gaan het huis binnen en pakken alles mee wat een dief ook zou pakken, kandelaren, bestek, slingerend geld. In de behandelkamer ligt weer een doodskist, met een nieuw lijk, waarvan hoofd en lichaam weer niet matchen. 

Eenmaal boven nemen de soldaten alles wat enigszins waardevol is, mee. Ze gooien alle boeken in de zak, waaronder de Summa Inanitas. Verder vinden ze in een afgesloten, metalen kast ook niet alle privé-papieren van Comte Fenalik. Ook die gaan allemaal mee. Ruim voor het licht wordt, staan de soldaten weer buiten. 

18 Prairial

In alle vroegte lichten de soldaten M. Fragonard van zijn bed met een ontbijtje. Ze vragen hem meteen om het boek te vertalen. M. Fragonard kan zijn geluk niet op, dit legendarische boek is nu in zijn handen! Hij gaat meteen aan de slag! 

Later, diezelfde dag

Nadat M. Fragonard zich een ochtend en een middag had opgesloten in zijn kantoor, komt hij nu dan triomfantelijk naar buiten. Hij heeft de Summa Inanitas voor een groot deel vertaald! En de boodschap die erin staat is gruwelijk. Het is inderdaad een verslag van een missionaris die naar de nieuwe wereld is gegaan en daar de rituelen van de barbaarse Azteken heeft aanschouwd. Fragonard leest een belangrijk vertaald deel voor:

Wij verrichten niet langer het werk van de Heer. De excessen van de Inquisitie zijn een bloedige voortzetting van het Plan van Satan om zielen op te dragen aan de zwartste hel. Een duivels uitspansel, zo afgesneden van God’s Genade, dat het achter de sterren ligt, en het de Hemelen zelf overschaduwd. Dit nachteloze rijk is het domein van de gevallen Engel Azotottal, een wezen van ultiem kwaad, dat met bloedoffers vereerd wordt door de Azteken.
Wanneer tienduizend zielen aan deze verschrikkelijke duivel voorbij de sterren geofferd worden in de spanne van één jaar, opengesneden met een lemmet geëtst met dat bezoedelde, cirkelvormige teken, dan zal de oneindige nacht van Azotottals hel zich openen op de aarde. De hemel zal voor altijd voor ons verloren zijn.
Alleen de Muziek van voorbij die van de Engelen kan deze grootste en ultieme van alle demonen, groter nog dan Lucifer zelf, verdrijven. Wanneer een martelaar, die zelf de Muziek van voorbij de Engelen gehoord heeft, zichzelf offert, net zoals de Zoon dat deed aan het kruis, alleen dan wordt Azotottal verdreven en zullen de velden van de aarde hem ontzegd worden, in zijn schaamte en onwaardigheid.

Deze tekst baart de soldaten toch zorgen. Wat is Rigault in hemelsnaam aan het doen? Wil hij met het brengen van al deze mensenoffers een demon oproepen? maar waartoe dan? En wat is de Muziek van Voorbij de sterren? De soldaten herinneren zich dat Comte Fenalik een dwerg als een soort gevangen slaaf hield. Deze was ook bezig met de Muziek Voorbij.