The Morgaine Cycle

Jaren geleden las ik al eens de Droomsteen van C. J. Cherryh en sindsdien staat deze schrijfster wel op mijn radar. Toen ik een tijd geleden dan ook een bundel van de Chronicles of Morgaine zag op een tweedehands boekenmarkt, kon ik het dan ook niet laten om deze mee te pakken.

Eeuwen en eeuwen geleden heersten de Qhal over het universum. Zij beheersten de techniek om via Poorten door ruimte en tijd te reizen en zij onderwierpen vele volkeren aan hun heerschappij. Maar toen zij eenmaal de Poorten gebruikten om terug te reizen in de tijd, ontstond er een catastrofe, die het hele universum kon verzwelgen. De enige manier om dat te stoppen, is door alle Poorten te sluiten. Eeuwen geleden is Morgaine op een missie gestuurd om de ene na de andere Poort te sluiten. Maar Morgaine faalde in haar missie bij de slag om de Poort van Ivrel, meer dan een eeuw geleden. En Morgaine was de laatste van haar soort. 

The Gate of Ivrel

Nabij de Gate of Ivrel begint het verhaal. Eenzame en verstoten (en langzaam stervende) krijger Vanye is, nadat hij de dood van zijn oudere broer veroorzaakt heeft, verstoten uit zijn clan. Per ongeluk activieert hij oude magie (of techniek) en komt een mythische krijgster uit het verleden, Morgaine, te voorschijn. Zij is op een missie om de oude magie (of techniek) van een ouder, eerder ras te verwijderen. Toen zij meer dan een eeuw geleden ook bezig was met deze missie, werd zij verslagen en verdween zij. En op de een of andere manier heeft Vanye haar weer opgeroepen. En zij gaat verder met haar missie! 

Morgaine sleurt Vanye mee in haar wilde missie. De Poort van Ivrel moet gesloten worden. En niet iedereen is het daarmee eens. Vanye beschermt Morgaine als zijn nieuwe meester op haar wilde missie en stort daarmee zijn clan en familie steeds verder in het ongeluk. 

Uiteindelijk weten Morgaine en Vanye door de Poort van Ivrel te ontsnappen naar de Bron van Shiuan. 

The Well of Shiuan

Op de wereld van Shiuan leven nog Qhal en zij onderdrukken de mensen die hier ook wonen. Verder wonen hier ook clanleden van Vanye, die meer dan een eeuw geleden naar deze wereld gevlucht zijn, als gevolg van de eerdere acties van Morgaine en haar medestrijders. Dat was lang geleden en zij zijn hun afkomst vergeten. De wereld van Shiuan is stervende, er is ieder jaar meer regen en storm en binnenkort zal iedereen verdrinken. 

Dat interesseert Morgaine allemaal niets. De Bron van Shiuan moet ook afgesloten worden, en het maakt niet uit wie er daarbij achterblijft op een stervende wereld. Uiteindelijke weten verschillene Qhal, halfmensen en nazaten van Ivrel ook door de Bron van Shiuan naar de volgende wereld te reizen, terwijl Morgaine probeert de Bron te sluiten. Dan komen ze aan op Azeroth. 

The Fires of Azeroth

Azeroth is een vredige wereld waar de Qhal en de mensen samenwonen in het woud. De grote groep Qhal, halfmensen en mensen die Shiuan ontvlucht zijn, zijn een groot probleem voor de vrede van Azeroth. En de Poorten van Azeroth moeten ook nog gesloten worden. 

Met hulp van de Qhal van Azeroth en de vredige mensen, worden de veschillende leiders van het leger uit Shiuan tegen elkaar uitgespeeld, tot er niemand meer over is. Morgaine en Vanye weten de Poort van Azeroth ook te sluiten en trekken weer verder, naar de volgende poort. 

Conclusie

Whew, wat een verhaal. Ik kende dit verhaal en de wereld van Morgaine helemaal niet. En het verhaal is grimmig. Morgaine is dan wel de held van het verhaal, maar ze heeft een sombere missie van chaos en vernietiging. Ze is al zo lang bezig met de missie van het sluiten van de Poorten, dat ze nauwelijks nog contact kan leggen met de mensen om haar heen. Alles moet wijken voor haar missie, andere mensen en belangen, haar eigen (lichamelijke en geestelijke) gezondheid, en zelfs haar medestanders. Ze ziet er geen been in om zelfs Vanye op te offeren voor haar missie. 

En Vanye rent achter haar aan, hoewel hij haar missie nauwelijks kan begrijpen. Maar hij heeft niets anders meer, hij is verstoten door zijn clan en Morgaine heeft zijn loyaliteit en dienstbaarheid geclaimed, toen hij haar eten aannam. In de loop der tijd begrijpt hij steeds beter het gevaar waar Morgaine tegen strijd en helpt hij haar steeds beter. 

En dan de Poorten. Vanye interpreteert het als een soort magie, maar Morgaine (en de lezer) ziet de Poorten en haar eigen wapen als geavanceerde technologie. En die technologie kan in verkeerde handen vallen en dan veel te veel chaos veroorzaken. Dat moet gestopt worden, en wat dat betekent voor de omwonenden doet er eigenlijk niet toe. 

Het is een erg goed verhaal, maar wel somder en duister. We zitten duidelijk in de nadagen van een grootse beschaving. En het contact tussen de werelden en culturen wordt voor altijd verbroken en komt nooit meer terug. 

En vacances en Breizh - Saint Malo

We zijn weer op vakantie geweest. En dit keer gingen we weer naar Bretagne (net zoals in 2012 en in 2022). We hadden een verdieping in een flat gehuurd in Saint-Malo, binnen de oude stadsmuren, we zaten Intramuros. En dat was prachtig natuurlijk. We zaten in een mooie oude, grotendeels auto - vrije binnenstad, op minder dan tien minuten lopen van het strand. En daar hebben we veel gebruik van gemaakt. 

We zijn veel naar het strand geweest, waar we hebben gezwommen en gewandeld. Net als in Normandië is de getijdenwerking enorm in Saint Malo. Bij eb werd het strand heel groot en kwamen er allerlei eilandjes tevoorschijn. En bij vloed verdween dat allemaal weer. Het was bijzonder om steeds een nieuw strand terug te vinden bij ieder bezoek. 

Strand Bon Secours met de Grand Bé en Petit Bé

In Saint-Malo was voldoende te doen. Saint-Malo heeft een bewogen geschiedenis, waar nog flink wat van te zien is, vandaag de dag. En er werd flink ingespeeld op alle toeristische bezoekers, dus er was ook voldoende te doen voor ons. 

Verder waren Rennes en Mont Saint-Michel ook in de buurt, waar we natuurlijk ook een bezoekje aan gebracht hebben. 

Call of Cthulhu XXXI - Bij de Azteken

De soldaten van de Republiek hebben nu wel door dat er iets helemaal mis is met Rigault. Maar wat is zijn geheim precies?

Emile Rouzet

Jacob de Rothschild
Marc de Guesclin
Nicholas D'Arcy (Afwezig)
Antoine D'Eclaire (Afwezig)

Late middag, 15 Prairial II, Parijs

Na de vreemde avonturen in de Catacomben van Parijs en het vreemde nieuws van M. Fragonard beraden de soldaten zich nu op wat zij moeten doen. Jacob vraagt zich af of dit wel hun probleem is. M. Rigault is duidelijk met vreemde zaken bezig, maar zij hebben geen opdracht hierin. En sinds de Katholieke Kerk buitenspel is gezet, is het onduidelijk wat nu nog precies blasfemie is. Marc werpt tegen dat moraliteit niet bij het oud vuil is gezet. Hannessen met dode lichamen kan hij nog door de vingers zien, maar wanneer Rigault zelf mensen om het leven brengt, hebben de soldaten een taak om in te grijpen. Het is misschien het makkelijkst om M. Rigault (vals) te beschuldigen van contra-revolutionaire praktijken en zo te zorgen dat hij onder zijn eigen guillotine terechtkomt. 

Marc besluit om M. Rigault eens goed in de gaten te gaan houden. Wat doet die man de hele dag? Marc stuurt een paar soldaten uit om het huis van M. Rigault in de gaten te houden. 

16 Prairial

De volgende dag brengen de mannen verslag uit aan Marc. Het blijkt dat M. Rigault een strakke routine heeft. Overdag is hij thuis, werkt en ontvangt gasten. Bedienden maken zijn huis schoon en koken zjin eten. Om 11 uur in de avond verlaat hij, met zijn bedienden, het pand, en komt pas de volgende morgen vroeg weer thuis. Hij brengt de hele nacht door in de catacomben. 

De soldaten besluiten om na 11 uur 's avonds in te breken in het huis van M. Rigault. Zij zijn van de Nationale Garde, zij kunnen zonder problemen een reden fabriceren en een slotenmaker meenemen, die in opdracht van de republiek de deur open zal maken. Marc vervalst zonder problemen een opdrachtbrief (Law Fail, maar Calligraphy success). De slotenmaker aarzelt nog, maar Jacob praat op hem in (Fast Talk success). De soldaten staan onopvallend in een zijstraat van de Rue Neuve Saint-Augstin. Zij zien M. Rigault afscheid nemen van zijn bedienden en de deur op slot draaien. Wanneer hij eenmaal vertrokken is, laten zij zichzelf binnen, met de hulp van de slotenmaker.

Op het eerste gezicht ziet het appartement van M. Rigault er normaal uit. Een ontvangstkamer, een zitkamer, een keuken. Alles wat je macht verwachten van een man alleen. Maar dan zien zij de spreekkamer van de dokter. En een behandelkamer. Daar ligt een doodskist. Wanneer zij die openen, ligt daar ook iemand in met een afgehakt hoofd! Dit is duidelijk een slachtoffer van de guillotine. En als de soldaten beter kijken, zien zij dat het lichaam niet past bij het hoofd. En ze vinden hier ook meer van de jute uniformen. Wekt Rigault in zijn eigen behandelkamer de doden tot leven, om ze suf sjouwwerk te laten doen? Wat een gruwel. 

Wanneer zij de trap opgaan, naar de prive-vertrekken van M. Rigault, komen ze meer vreemde zaken tegen. Als eerste een menselijk lichaam, dat volledig is ontdaan van zijn vel. Ze herkennen het als de "Paus" uit de woning van Comte Fenalik, van vijf jaar geleden. De arme ziel is niet langer gekleed als een Paus, wat een opluchting is. 

In het kantoor van M. Rigault vinden de soldaten nog meer vreemde zaken. Zoals een exemplaar van de Summa Inanitas, een boek geschreven in het Latijn, dat zij ook nog in de kamers van Comte Fenalik gezien hebben. Verder vinden zij een soort kasboek, Jacob is er erg in geïnteresseerd. Maar het registreert geen betalingen, maar overleden mensen. Heel veel overleden mensen, toch zeker 9.946, allemaal gedood in de grote steden van Frankrijk. Zijn dit slachtoffers van de guillotine? Verder zien ze ook nog een aankondiging voor het Festival van het Opperste Wezen, op 20 Prarial, over een paar dagen.

17 Prarial

Diep in de volgende nacht verlaten de soldaten het huis van M. Rigault en overleggen over wat zij gevonden hebben. Niemand van hen leest goed Latijn. Ze besluiten het boek in de morgen te laten lezen aan M. Fragonard. Deze kan vast Latijn. 

Later, diezelfde dag

M. Fragonard is enigszins verbaasd om de soldaten weer te zien, maar dat vergeet hij allemaal, wanneer ze hem vertellen over de Summa Inanitas. Hij kent dit boek alleen van horen zeggen, de titel betekent zoiets als "Opperste Leegte". Het schijnt geschreven te zijn door een missionaris, die waanzinnig is geworden in de koloniën van Spanje, in de Nieuwe Wereld! Hij zou zijn verbrand door de Spaanse Inquisitie, als een ketter! En zijn boeken met hem. Maar de soldaten hebben dus een exemplaar gezien?

Deze onthullingen van M. Fragonard stellen Marc en de andere soldaten niet gerust. De barbaren in de Nieuwe Werel brengen eindeloze mensenoffers. Zijn de slachtoffers van de guillotine nu ook mensenoffers? Waar is M. Rigault mee bezig?

de offers van de Azteken

Het Festival van het Opperste Wezen is over een paar dagen al. Er zal een processie zijn en alle vooraanstaande leden van de regering van de Republiek zullen er zijn. Zal Rigault daar zijn plannen tot uitvoering brengen? En wat dan? Emile stelt voor om alle soldaten en zoveel mogelijk artillerie mee te nemen in de processie. Uiteindelijk zullen ze Rigaul toch aan gort moeten kunnen schieten? Marc ziet dat somber in, er zijn wel heel veel schedels in de catacomben. 

Het boek zal gestolen moeten worden, want dan kan M. Rigault het niet verder gebruiken. En door het te bestuderen kan duidelijk worden waar hij mee bezig is, en hopelijk ook hoe het gestopt kan worden. Marc stelt voor weer in te breken, te doen alsof zij dieven zijn en alles wat los en vast zit in het huis te stelen, waaronder de Summa Inanitas. 

11 uur in de avond

Weer staan de soldaten verdekt opgesteld in de Rue Nueve Saint-Augustin. Weer verlaat M. Rigault zijn appartement. Zodra hij de straat uit is, forceert Jacob de voordeur met een koevoet, goed hard, zodat de sporen van braak duidelijk zijn. Ze gaan het huis binnen en pakken alles mee wat een dief ook zou pakken, kandelaren, bestek, slingerend geld. In de behandelkamer ligt weer een doodskist, met een nieuw lijk, waarvan hoofd en lichaam weer niet matchen. 

Eenmaal boven nemen de soldaten alles wat enigszins waardevol is, mee. Ze gooien alle boeken in de zak, waaronder de Summa Inanitas. Verder vinden ze in een afgesloten, metalen kast ook niet alle privé-papieren van Comte Fenalik. Ook die gaan allemaal mee. Ruim voor het licht wordt, staan de soldaten weer buiten. 

18 Prairial

In alle vroegte lichten de soldaten M. Fragonard van zijn bed met een ontbijtje. Ze vragen hem meteen om het boek te vertalen. M. Fragonard kan zijn geluk niet op, dit legendarische boek is nu in zijn handen! Hij gaat meteen aan de slag! 

Later, diezelfde dag

Nadat M. Fragonard zich een ochtend en een middag had opgesloten in zijn kantoor, komt hij nu dan triomfantelijk naar buiten. Hij heeft de Summa Inanitas voor een groot deel vertaald! En de boodschap die erin staat is gruwelijk. Het is inderdaad een verslag van een missionaris die naar de nieuwe wereld is gegaan en daar de rituelen van de barbaarse Azteken heeft aanschouwd. Fragonard leest een belangrijk vertaald deel voor:

Wij verrichten niet langer het werk van de Heer. De excessen van de Inquisitie zijn een bloedige voortzetting van het Plan van Satan om zielen op te dragen aan de zwartste hel. Een duivels uitspansel, zo afgesneden van God’s Genade, dat het achter de sterren ligt, en het de Hemelen zelf overschaduwd. Dit nachteloze rijk is het domein van de gevallen Engel Azotottal, een wezen van ultiem kwaad, dat met bloedoffers vereerd wordt door de Azteken.
Wanneer tienduizend zielen aan deze verschrikkelijke duivel voorbij de sterren geofferd worden in de spanne van één jaar, opengesneden met een lemmet geëtst met dat bezoedelde, cirkelvormige teken, dan zal de oneindige nacht van Azotottals hel zich openen op de aarde. De hemel zal voor altijd voor ons verloren zijn.
Alleen de Muziek van voorbij die van de Engelen kan deze grootste en ultieme van alle demonen, groter nog dan Lucifer zelf, verdrijven. Wanneer een martelaar, die zelf de Muziek van voorbij de Engelen gehoord heeft, zichzelf offert, net zoals de Zoon dat deed aan het kruis, alleen dan wordt Azotottal verdreven en zullen de velden van de aarde hem ontzegd worden, in zijn schaamte en onwaardigheid.

Deze tekst baart de soldaten toch zorgen. Wat is Rigault in hemelsnaam aan het doen? Wil hij met het brengen van al deze mensenoffers een demon oproepen? maar waartoe dan? En wat is de Muziek van Voorbij de sterren? De soldaten herinneren zich dat Comte Fenalik een dwerg als een soort gevangen slaaf hield. Deze was ook bezig met de Muziek Voorbij.    

The Odyssey

Sander nam me mee naar The Odyssey (2026) van Christopher Nolan (Memento, The Dark Knigh Rises). Hij stond erop, hij wilde met zijn meisje naar de film. Ik ben niet echt een Nolan - fan, maar ging graag mee met Sander. 

In ieder geval, de film zit vol met bekende mensen zoals Matt Damon (The Last Duel, Behind the Candelabra), Anne Hathaway (The Dark Knight Rises), Tom Holland (Spider-man: Far from Home, Spider-man: Homecoming), Zendaya (Dune, Dune II), Robert Pattinson (Mickey 17), John Leguizamo (The Menu), Mia Goth (Frankenstein), Charlize Theron (Prometheus, The Road) en Lupita Nyong'o (Us, Black Panther). 

The Odyssey is natuurlijk gebaseerd op de Odyssee van Homerus en die vertelt hoe Griekse koning en held Odysseus na de oorlog in Troje terugkeert naar huis en alle avonturen die hij daarbij meemaakt. Een oud verhaal, dat al vaker mensen heeft geïnspireerd tot een hervertelling. En de Griekse mythen en verschillende hervertellingen zijn hier vaker besproken (zoals door Stephen Fry met zijn Mythos, Heroes, Troy en Odyssey, of the Song of Achilles, Circe en The Silence of the Girls). En Nolan probeert er toch weer zijn eigen draai aan te geven. 

Spoilers

Dit is misschien een eeuwenoud verhaal dat iedereen met een beetje opleiding uit zijn hoofd kent, maar deze film is heet van de naald. Dus let op. 

We beginnen in Ithaka, waar het koninklijk paleis is overgenomen door allemaal mannen, die niets liever willen dan huwen met Koningin Penelope (Hathaway), terwijl jonge zoon Telemachus (Holland) moet aanzien hoe hij aan alle kanten vernederd wordt. Waar is Koning Odysseus? De Trojaanse Oorlog is al lang voorbij, de andere koningen zijn weer naar huis teruggekeerd. En er zijn geruchten van overvallen door de Zee-Mensen (Mensen, wij noemen deze onbekende groep rovers nu de Zee Mensen, maar hun tijdgenoten deden dat waarschijnlijk niet), die rovend over de zeeën trekken en kustplaatsen in de as leggen. Er is een koning nodig, die leiding kan geven. 

Odysseus (Damon) verblijft inmiddels op het eiland Ogygia bij de nimf Calypso (Theron), waar hij eet en drinkt van de Lotus, die zijn geheugen vertroebeld. Maar toch denkt hij terug aan de gruwelen van de oorlog in Troje. En aan de reis daarna. Waar zijn zijn manschappen? Waar is zijn familie? De godin Athene (Zendaya) wil dat hij zich herinnert hoe het allemaal zover gekomen is. Calypso stopt met hem de Lotus te geven en hij herinnert zich steeds meer. 

Telemachus gaat op pad, om uit te zoeken waar zijn vader en Koning gebleven is. Hij gaat eerst langs bij Menelaos (Bernthal, Baby Driver) en Helena (Nyong'o) van Sparta, die deze hele oorlog gestart is. Daar hoort hij dat zijn vader zich dapper geweerd heeft in de strijd en dat het dankzij Odysseus is, dat de stad ingenomen kon worden, dankzij de list met het paard. Maar de overwinning was geen gelukkige. Troje werd verwoest, Helena zit vast in een zeer bitter huwelijk met Menelaos, Agamemnon werd gedood door zijn vrouw Clytaimnestra, tweelingzuster van Helena (ook Nyong'o) als wraak voor het offeren van hun dochter Iphigeneia. Odysseus leefde nog na de val van Troje en vertrok met zijn soldaten, maar waar is hij nu?

Op Ogygia bij Calypso begint Odysseus, nu niet langer onder invloed van de Lotus, te praten tegen Calypso. Hij verzon de list met het houten paard, leidde het leger van de Grieken naar de overwinning. En toen vertrokken hij en zijn mannen uit Troje. Maar ze namen een langere, rustiger route. Deze route bracht hen naar het eiland van de Cycloop. Nadat deze verschillende mannen opat, bleek dat hij een zoon van Poseidon was, de God van de Zee. Ze vluchten verder naar het eiland Aeaea, waar ze aangevallen worden door reuzen en later te maken krijgen met de heks Circe. 

Er blijven steeds minder soldaten van Odysseus over, wanneer ze verder vluchten naar de toegang tot Hades. Daar offeren ze schapen en al snel verschijnen de doden. Wanneer deze doden drinken van het offerbloed, kunnen zij spreken met de levenden. En dan krijgen Odysseus en zijn mannen zaken te horen, die ze liever niet hadden willen weten. 

Odysseus en zijn mannen bieden steeds nieuwe uitdagingen het hoofd, zoals de Sirenen en Scylla en Charibdis. En iedere keer kost hen dat weer levens. Uiteindelijk landden zij op een eiland waar het vee van de Goden graast. De mannen van Odysseus eten het vee, wat weer leidt tot goddelijke straf. Alleen Odysseus overleeft dat en hij spoelt aan bij Calypso, waar hij jaren verblijft. 

Calpyso stuurt hem weer naar huis. Eenmaal thuis aangekomen, ziet Odysseus dat zijn vrouw en kind en trouwe onderdanen belegerd worden door wel zeer vrijpostige mannen. Maar al zijn soldaten zijn dood, hoe kan hij zijn huis leegvegen van deze indringers? Penelope herkent haar man niet, maar vraagt deze reiziger wel om te vertellen over de slag bij Troje. 

Dan zegt Penelope dat zij zal huwen met de man die de boog van Odysseus kan spannen. Er is er natuurlijk maar een die dat kan. En wanneer het eenmaal duidelijk is dat Odysseus is teruggekeerd, worden de vrijpostige mannen vrij snel het paleis uitgeveegd. 

Conclusies 

Christopher Nolan kan mooie, overdonderende films maken, met prachtige plaatjes en imposante achtergrondmuziek erbij. Maar tjee, de dialogen en karakters zijn soms wel erg plat en uitleggerig. Er moet ons verschillende keren uitgelegd worden dat de goddelijke wetten rondom gastvrijheid echt niet geschonden mogen worden, iets wat de personen die het tegen elkaar zeggen allang weten. Men doet dat natuurlijk toch en dat leidt steeds weer tot ellende. En hetzelfde geldt voor de zorgen over de Zee-Mensen, die zo niet genoemd werden door hun tijdgenoten. En wanneer Odysseus zich beklaagt dat de Bronstijd ineenstort, betwijfel ik of de brons-tijd bewoners over hun eigen tijd dachten als de brons-tijd. Die kleine dingen haalden me toch wel erg uit de film iedere keer. 

En Penelope was bij vlagen ook meer bezig met haar persoonlijke gevoelens, in plaats dat ze als Koningin - Regentes leiding gaf aan Ithaka en probeerde haar zoon op te voeden tot Koning in spe. Dat irriteerde bij vlagen ook wel. 

 

Maar de vernietiging van Troje, de scenes in Hades en de stormen op zee waren wel erg mooi in beeld gebracht. 

Meer uiterlijk vertoon dan inhoud, maar als je het uiterlijk vertoon wil zien, doe dat dan in de bioscoop. 

De vierdaagse

Ik woon al meer dan 25 jaar in Nijmegen en ik had nog nooit meegedaan aan de Nijmeegse 4Daagse. Maar dat is nu eindelijk voorbij. Ik heb de Nijmeegse Vierdaagse uitgewandeld en ik heb een medaille gekregen! Als jonge, gezonde vrouw moest ik natuurlijk 4 keer 40 kilometer lopen en daar zag ik best tegenop. 

Medaille

Vorig jaar ben ik al begonnen met trainen. In de kerstvakantie begon ik met kleine rondjes lopen van een kilometer of 10. En elke maand breidde ik dat steeds verder uit. In mei en juni liep ik rondjes van 30 kilometer of meer. Ieder weekend vertrok ik tussen 05:00 en 06:00 van huis, om dan ergens in de middag weer thuis te komen. Huishouden, vriendschappen en hobbies werden allemaal opgeofferd om voor te bereiden op de Vierdaagse zelf. 

De Ponton bij Cuijk

En de druk was hoog. Ik heb een man die lange afstanden hardloopt (Petran, Parijs, Another One Bites the Dust). Ik kon niet thuis aankomen met: "En toen werd ik moe en gaf ik het op." Dat zou ik nog jaren te horen blijven krijgen. Dus deze Vierdaagse moest uitgelopen worden. We hebben jarenlang in Nijmegen en Malden gewoond en gekeken naar de lopers van de Vierdaagse. Dus ik wist hoe zwaar het kon worden voor mensen.

En dinsdag 21 juli was het dan zover! In alle vroegte (03:30) ging de wekker. Om 04:15 verliet ik ons huis en om 05:10 zette ik mijn eerste stappen van de komende vier dagen. En het lopen op zich ging nog best redelijk. In de loop der dagen ontwikkelde ik wel wat spierpijn en blaren. Maar die kon ik zelf allemaal goed verzorgen. 

47.000 aan de start

In sommige dorpen was de drukte wat overweldigend en ik heb me verbaasd over de hoeveelheden alcohol die er gedronken werden door de toeschouwers. Uiteindelijk liep ik vrijdag 24 juli om 14:34 over de finish. En daarmee was ik 1 van de 42.137 lopers die ook daadwerkelijk de Vierdaagse hebben uitgelopen.  en mocht ik een mooie medaille mee naar huis nemen. En thuis wachtte mijn bewonderende familie me natuurlijk op.