Call of Cthulhu XXV - Codex Bathoniensis

De vorige keer hadden de Musketiers een document uit de Middeleeuwen gevonden. Was dit dan de Codex Bathoniensis die ze moesten vinden voor Kardinaal Richelieu?

Richart Rouzet
Bernárd "Benno" de Rothschild (met "Claudia" en "Birgitte")
Malo de Guesclin (met "Bertha", Afwezig)
Albert D'Arcy (met "Colette" en "Claudine")
Gaston Eclair (met "Edith" en "Sophia")

4 juni 1628, Canterbury, Herberg "De Gouden Kelk"

Er lijkt een verband te zijn tussen de avonturen van een aantal Romeinen in Egypte, meer dan 1500 jaar geleden, een aantal Monniken in Bath, meer dan 700 jaar geleden en de dromen en avonturen die de Musketiers nu hebben. Het wordt hen koud om het hart en zij willen Canterbury snel verlaten.  

Bladzijde 1

Via de contacten van Malo is het mogelijk om snel een klein scheepje naar Frankrijk te regelen. Eenmaal aan boord van het scheepje, sluiten de Musketiers zich op in het ruim. Musketier Albèrt D'Arcy maakt nu echt werk van de vertaling van het perkament. Hij verwondert zich nog over de mooie tekeningen. 

Nu hij de teksten goed leest, kan hij niet langer ontkennen dat er een of ander gruwelijk, gevaarlijk probleem is, dat in verschillende tijden probeert terug te keren en het einde van de wereld kan betekenen! En alleen een paar dappere Romeinen en later dappere Monniken hebben dat tegen kunnen houden. (Madness! en gain Cthulhu Mythos +10) Bovendien lijkt magie echt te zijn, hij leert een spreuk over de verbanning van de kwade, Egyptische godheid Apep. 

Helaas lukt het Albèrt niet om alle pagina's te vertalen. Hij kan alleen pagina's 1, 3, 5,6 en 7 vertalen. Van de rest begrijpt hij de betekenis niet. 

Bladzijde 3

Terwijl Albèrt alleen maar oog had voor de perkamenten, werd het weer buiten steeds slechter. Wanneer het scheepje ineens wel heel hard heen en weer klotst, besluiten de Musketiers bovendeks te kijken wat er aan de hand is. Ze zijn in een vliegende storm terecht gekomen. Het weer kan onvoorspelbaar zijn in het Kanaal, maar zo onvoorspelbaar?

De Musketiers doen wat ze kunnen om het scheepje te redden. Onder leiding van de kapitein worden er zeilen gereefd en touwen strak aangetrokken. Een veel te kleine matroos probeert wanhopig met het roer het scheepje op koers te houden, Gaston staat hem bij en houdt het roer vast in de harde wind en hoge golven. Gaston ziet zwarte schaduwen in de golven, die het scheepje bijhouden. Dat zijn geen grote vissen, maar de gruwelijke vismonsters, die zij ook op de kaden van Parijs zagen. 

Gaston grijpt naar zijn pistolen en schiet op de monsters. Hun smerige, groene ichor kolkt nu door het water! Albèrt ziet alleen maar dat Gaston de bevelen van de kapitein in een noodsituatie negeert en het roer losliet. 

Bladzijde 5

Uiteindelijk vaart de boot toch op de rotsen van de verraderlijke Bretonse kust. Het scheepje kan niet tegen dit geweld en stort langzaam in elkaar. Gaston en Benno springen overboord en zwemmen dapper naar de kust, door de woeste branding. Albèrt wacht nog even, om de kans te grijpen het gruwelijk etui en perkament en vertalingen mee te grissen en onder zijn tabbert te steken. Albèrt en Richart hebben het zwaar in de woeste golven. De ene slok zeewater na de andere krijgen zij binnen en langzaam wordt het zwart voor hun ogen.  

Bladzijde 6

Gaston en Benno weten naar de kust te zwemmen en komen aan op het woeste, Bretonse strand. Wanneer zij het zeewater uit hun ogen vegen, zien zij ook de lichamen van Albèrt en Richart. Ze leven nog, maar ze zijn wel zwaar gebutst door de woeste golven en de rotsen. Gaston ziet ook de aardewerken tabletten aanspoelen op het strand. Albèrt vindt de documenten en zijn vertalingen nog in het slangelederen etui. Ze zijn krukdroog gebleven en hij vindt dat maar verontrustend. 

Bladzijde 7

Albèrt realiseert zich ook dat Gaston het roer losliet in een vliegende storm en daarmee iedereen in gevaar bracht! Hij negeerde een direct bevel van de Kapitein. Een overtreding van de commandostructuur! Dit moet bestraft worden! Gaston gaat niet mee in die redenatie, want hij zag de silhouetten van de gruwelijke vismonsters die ze ook onder Parijs aantroffen. Maar Albèrt ziet daar geen bewijs van. Gaston kan deze aantasting van zijn eer en goede naam niet accepteren. Hij daagt Albèrt uit tot een duel. Richart realiseert zich dat een stormachtig strand in Bretagne niet de juiste plek is om onderlinge akkefietjes uit te vechten. Hij suggereert dat iedereen dit laat rusten tot ze terug zijn in Parijs. Albèrt mokt nog na dat de Kapitein de baas aan boord is en gehoorzaamd moet worden, zoals ze Monsieur de Tréville gehoorzamen. 

Gaston en Albèrt maken de afspraak dat zij elkaar zullen ontmoeten voor een duel, de middag nadat Monsieur de Tréville heeft gezegd dat de missie voorbij is. 

Dan zien de Musketiers een man over het strand lopen, gekleed als een Bretons boertje. Is het een jutter? Gaston en Richart doorzien de illusie en zien dat het een Slangenman is, zoals beschreven is de Codex Bathoniensis en in hun dromen. Wanneer Richart en Gaston beginnen te schieten, verandert de man inderdaad in een gruwelijk slangenmonster. Het wordt Albèrt allemaal te veel. Hij beseft nu dat mannen met baguettes vreselijk gevaarlijk kunnen zijn en hij rent weg (een wel heel ongelukkig verlies van Sanity, hij wordt waanzinnig en ontwikkelt een baguatte-fobie). 

Wanneer de Slangenman eindelijk gedood is, vragen de Musketiers zich af wat ze het beste kunnen doen. Ze besluiten het etui te begraven in een diepe kuil op het strand van Bretagne. Verder vragen ze zich af wat de Kardinaal wil met het document. De Codex Bathoniensis, voor zover ze het hebben kunnen vertalen, gaat over een duivelsuitdrijving in Bath. Het heeft niets te maken met zwangerschappen. Hoe kan het dan de Koningin helpen? Weet de Kardinaal dit? Kan het document nog achtergehouden worden?

De paranoia van de Musketiers grijpt om zich heen. De Kardinaal, de Slangenmensen, de onderwater monsters en de Hugenoten zijn allemaal betrokken bij dit document. Wat is er precies gaande?

7 juni, Parijs   

Een paar dagen later zijn de Musketiers gearriveerd in Parijs. Ze gaan meteen door naar het Paleis van de Kardinaal en overhandigen daar de oorspronkelijke, oud - Engelse perkamentvellen. De Kardinaal neemt ze dankbaar in ontvangst. Hij beloond de Musketiers rijkelijk en zendt ze dan heen. 

Naweeën

De avonturen van de Musketiers zijn eindelijk ten einde. De Kardinaal gebruikt de informatie uit de Codex Bathoniensis en Koningin Anna van Oostenrijk brengt een kind ter wereld in 1638, de latere Lodewijk de XIV, die de Zonnekoning genoemd zal worden. 

De oorspronkelijke perkamentrollen van de Codex Bathoniensis verdwijnt in de bibliotheek van de Kardinaal. De aardewerken tabletten zullen samen met de vertaalde paginas van de Codex Bathoniensis begraven worden met de Musketiers, ieder één tablet en ieder één pagina. Zo blijft de geheime kennis bewaard en veilig. 

De andere documenten, zoals de Necronomicon verdwijnen in de bibliotheek van de Musketiers. 

De volgdende keer starten we met Reign of Terror. 

The Running Man

Nadat we laatst de nieuwe verfilming van The Running Man hadden gezien, hebben we ook de oorspronkelijke versie van The Running Man (1987) gekeken. In deze verfilming van Paul Michael Glaser speelt Arnold Schwarzenegger (Conan the Barbarian, The Expendables 3) de hoofdrol. Verder zien we ook nog Yaphet Kotto (Alien), Jim Brown (The Dirty Dozen), Jesse Ventura en Kurt Fuller (Ghostbusters II). 

Ook dit is gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Stephen King, maar laat het geschreven verhaal grotendeels los. 

Spoilers

De film opent in 2017 (inmiddels ook weer 9 jaar geleden) en de wereld is naar de gallemiezen. Als gevolg van een of andere economische ramp is er wijdverspreide armoede en zelfs honger. De Verenigde Staten zijn verworden tot een totalitaire politiestaat. De bevolking wordt daarvan afgeleid met brute spelshows zoals The Running Man, waarin gevangenen en andere onwelgevallige types worden opgejaagd, ter vermaak van het volk. 

Ben Richards (Schwarzenegger) is een Kapitein in het overheidsapparaat en krijg een bevel om op protesterende, hongerige mensen te schieten. Dat bevel weigert hij, en hij wordt onmiddellijk door zijn eigen mannen gearresteerd en naar een strafkamp overgeplaatst. 

In het strafkamp legt hij contact met medegevangenen Harold Weiss (McIntyre) en William Laughlin (Kotto), samen weten ze een uitbraak te organiseren. Weiss en Laughlin willen hun verzetsstrijd voortzetten en vragen Richards om hen te helpen, maar hij weigert. Richards wil weer een normaal, onopvallend leven leiden. Wanneer Richards naar het appartement van zijn broer gaat, blijkt deze daar niet meer te wonen, ook verdwenen naar een heropvoedingskamp. Maar Amber (Alonso) woont nu in het appartement. 

Richards wil Amber als dekmantel gebruiken om het land uit te kunnen, maar Amber licht de douane in en Richards wordt weer gevangen genomen. En zo belandt hij in The Running Man, een show waarbij de deelnemers een voor een worden gedood door de Hunters. De show wordt gepresenteerd door een hele griezelige Damon Kilian (Dawson). Deze is bang voor inzakkende kijkcijfers en wil een keer een echte, uitdagende show weergeven. 

Om het allemaal wat spannender te maken en te zorgen dat Ben Richards echt meewerkt, zijn Weiss en Laughlin ook gevangen genomen en worden zij ook gedwongen te vluchten voor de Hunters. En de Hunters komen al snel om de hoek kijken. De ene is nog verschrikkelijker dan de ander. En het uitzinnige publiek verwacht dat de Hunters met hun gimmicks de ongelukkige Runners de een na de ander af zullen slachten. Maar Ben Richards is uit stoerder hout gesneden en tot grote schrik van het publiek en van Kilian wordt de ene na de andere Hunter afgeslacht. 

Om het allemaal spannend te houden wordt Amber ook nog als Runner in de mix gegooid. Maar Ben Richards laat zich niet voor een gat vangen. Hij, samen met Weiss en Laughlin ontdekken dat de hele show Running Man een grote leugen is. De winnende Runners krijgen helemaal geen vakantie naar Hawai'i. 

Hoe meer Hunters worden gedood door Ben Richards en Amber, en hoe meer zij onthullen over de corrupte wereld, hoe meer zij het publiek op hun hand krijgen. 

Uiteindelijk weten Ben Richards en Amber alle corruptie te onthullen aan het grote publiek, die daarmee onmiddellijk hun sympathie voor overheid en netwerk verliezen. 

Conclusie

Deze film blijft beter overeind dan ik dacht. De boodschap van onderdrukking en vrijheidsstrijd komt nog steeds wel aan. En het gewone volk dom houden met entertainment en kruimelprijzen terwijl de grote bazen met de ergste misdaden wegkomen resoneert ook nog altijd. Verder werd er meer tijd dan ik me herinnerde doorgebracht met Ben Richards als Kapitein en als gevangene en ontsnappende gevangene. Het gedeelte met de Running Men en de Hunters was eigenlijk vrij kort. 

Schwarzenegger doet het niet eens onaardig al hardwerkende man zonder al te veel politiek en maatschappelijk besef. En Yaphet Kotto is natuurlijk altijd leuk om naar te kijken. 

Deze film is zeker nog de moeite waard na bijna 40 jaar, neem vooral de tijd om eens te kijken als je de kans krijgt. 

Dry January 2026

Dit jaar deed ik weer mee aan Ik Pas: Dry January en ik heb het weer braaf volgehouden. Na alle overdaad van de decembermaand vind ik het inmiddels toch wel prettig om af en toe even mijn alcohol gebruik te stoppen. Voor je het weet sluipt steeds meer drank er toch in. En dat geeft geen pas. 

Dit jaar heb ik als alternatief alcoholvrije apple cider geprobeerd. Ik drink al graag cider (zeker wanneer we in Noord Frankrijk op vakantie zijn en je makkelijk allerlei lokale cider kan krijgen!), dus dit klonk wel interessant. Sander had wat Apple Bandit 0,0% cider gekocht. En dat smaakte naar niet al te zoete appelsap met wat prik. Het deed mij eerlijk gezegd denken aan Appletiser, dat ik vroeger dronk. 

In ieder geval, Dry January is weer voorbij en automatisch een glas alcohol pakken is weer voor even uit mijn systeem. 

2025

2024

2023 

2022

2021

The Running Man

In de kerstvakantie werd ik nog meegenomen naar een nieuwe verfilming van The Running Man (2025) van Edgar Wright (Last Night in Soho, Hot Fuzz). Running Man is naar een verhaal van Stephen King (Salem's Lot, The Shining) en is al eens eerder verfilmd. 

In de hoofdrol zien we Glen Powell (The Expendables III, The Dark Knight Rises) die het opneemt tegen een zeer onaangename Josh Brolin (Wake Up Dead Man, Dune II) en Lee Pace (Guardians of the Galaxy, Captain Marvel). 

Spoilers

In de nabije toekomst is de wereld een afgrijselijke, kapitalistische dystopia geworden. Alles is in handen van The Network, werk, entertainment, politiek. En de meeste mensen leven in diepe armoede en hun enige afleiding is verschrikkelijke reality - TV met als populairste show The Running Man, waarbij mensen vluchten voor hun leven en op hilarische (en gruwelijke) wijze om het leven komen. 

Dan zien we Ben Richards (Powell), die met zijn lieve vrouw de eindjes maar net aan elkaar knoopt en zorgt voor hun dochtertje, dat erg ziek is. De laatste kans die hij heeft om aan geld te komen is meedoen aan de gruwelijke show The Running Man, wat waarschijnlijk zijn dood zal betekenen. 

En dan start er een jacht op Ben Richards en zijn mede - Running Men. Hij is de laatste die overblijft en weet uiteindelijk contact te leggen met andere mensen die zich willen verzetten tegen het systeem. Maar Hunter Evan McCone (Pace) is nietsontziend en zit Ben steeds op de hielen. De ene na de andere medestander legt het loodje. Maar de uitzichtloze strijd van Ben Richards maakt ook het een en ander los bij de bevolking en zij komen langzaamaan in opstand tegen het regime dat hen aan alle kanten onderdrukt. Het wordt zelfs zo erg dat TV host Dan Killian (Brolin) Ben een aanbod doet om zelf een Hunter te worden. 

Uiteindelijk wordt het iedereen wel duidelijk hoezeer ze in de greep zitten van The Network en de opstand valt niet langer te onderdrukken. 

Conclusie

Een hele leuke film. Glen Powell is leuk als gefrustreerde Everyman die zich verzet tegen het systeem waar hij in vast zit, ondanks dat hij nooit heel erg veel politiek bewustzijn had. Josh Brolin is wel doodeng als mediamagnaat die helemaal vergeten is hoe echte mensen zich voelen en denken. En alle corrupte aanbiedingen die hij doet aan Ben Richards komen dus totaal niet aan. En Lee Pace is een gezichtsloze, fanatieke, bijna onmenselijke jager, die er geen probleem mee heeft om medemensen over de kling te jagen. 

Verder zijn de achtervolgingen spannend en is het iedere keer afwachten hoe Ben Richards nu weer gaat ontkomen. En de maatschappijkritiek over hersenloze consumptie en afhankelijkheid van bedrijven, die niet het beste voorhebben met de mensheid is nog altijd zeer actueel. 

Pak zeker mee als je de kans krijgt. 

Call of Cthulhu XXIV - Sint Ælfheah

We starten inmiddels aan het derde jaar met Cthulhu door de eeuwen heen en we gaan nog steeds als een speer. We hebben inmiddels twee tijdsperioden achter ons gelaten (de Romeinse tijd en de Middeleeuwen, en binnenkort zullen we de Musketiers ook wel afronden...

Nu de Musketiers in Bath zijn aangekomen, lijkt het spoor daar dood te lopen. Kunnen zij toch nog een manier vinden om de missie van Kardinaal Richelieu uit te voeren? 

Richart Rouzet
Bernárd "Benno" de Rothschild (met "Claudia" en "Birgitte")
Malo de Guesclin (met "Bertha")
Albert D'Arcy (met "Colette" en "Claudine")
Gaston Eclair (met "Edith" en "Sophia")

Eind mei 1628, Bath

De zoektocht van de Musketiers naar de Codex van Bath heeft tot nu toe weinig opgeleverd. Er lijkt niet veel over bekend te zijn en iedereen praat veel liever over Sint Ælfheah, die ooit als Bisschop en Abt Ælfheah zijn carrière begon in Bath, maar later werd hij Aartsbisschop in Canterbury en werd daar ook een heilige. 

Die morgen hangen de Musketiers een beetje teleurgesteld boven hun ontbijt. Het is gemaakt door de Joodse familie van Benno en heeft dus allerlei onbekend eten voor de Franse Musketiers. Albèrt daarentegen is zeer in zijn nopjes. Hij heeft een leuke avond doorgebracht met Eleonora, de bibliothecaresse, die zo mysterieus zei: "Ik kan u niet helpen." En bijvoorbeeld niet "Ik weet niet waar u het over heeft". 

Later die ochtend klopt er een boodschappenjongen aan, die een boodschap van Eleonora heeft voor Albèrt. Zij wil hem weer zien! En misschien heeft ze zelfs informatie voor hem. 

Eenmaal weer aangekomen in de bibliotheek heeft Eleonora inderdaad meer informatie. Abt Ælfheah maakt een flinke carrière in de kerk, nadat hij begonnen was als Abt in Bath. En dat had waarschijnlijk te maken met wat vreemde gebeurtenissen in Bath. Zo zijn er inderdaad aanwijzingen dat Abt Ælfheah betrokken was bij een duivelsuitdrijving. En dat heeft hem geen windeieren gelegd. Samen met een aantal monniken uit Bath werd hij naar Canterbury geroepen. Misschien is daar meer te vinden over een onbekende Codex? 

Albèrt overtuigt de andere Musketiers ervan dat een onderzoek in Canterbury niet verkeerd zou zijn. Om nu onverrichterzake terug te keren naar Parijs en de Kardinaal zou onverstandig zijn. De reis naar Canterbury zal maar een dag of die in beslag nemen. 

Onderweg worden de Musketiers natuurlijk overvallen door een stel bandieten. Maar de mannen, die veteranen zijn van de Nacht van de Apocalyps laten zich niet zomaar beroven door een stel Britse bandieten! Er ontbrandt een hevig vuurgevecht, waarbij de Musketiers zich niet onbetuigd laten. Albèrt leidt zijn paard zelfs de bosjes in, vanaf waar de lafhartige bandieten hun valstrik hebben opgezet. 

Na een hevig gevecht, worden de bandieten verjaagd of gedood. Maar Albèrt en Malo zijn ernstig gewond geraakt. En sommige van de dode bandieten hebben een vreemde tatoeage van een slang met zeven windingen. 

De groep trekt verder naar Canterbury en overnacht die nacht in Reading. Daar zoeken zij nog een barbier die de wonden van Malo en Albèrt kan verzorgen. Verder hebben zij er ook aan gedacht om de bandieten te beroven, waardoor iedereen nu ineens 4 pistolen heeft. Benno noemt de zijne Lolita en Vanessa en Gaston noemt de zijne Justine en Juliette.

Begin juni, Canterbury

De Musketiers komen aan in Canterbury en nemen hun intrek in herberg "De Gouden Kelk" en verkennen van daaruit Canterbury. Het hele stadscentrum wordt natuurlijk gedomineerd door de grote Cathedraal van Canterbury en de bijbehorende gebouwen. Het is werkelijk een enorm indrukwekkend gebouw. Gaston vindt dat het veel wegheeft van de Abdij van Saint Etienne in Caen.

Cathedraal van Canterbury

De volgende dag duiken Malo en Richart meteen de bibliotheek van de Cathedraal in, om onderzoek te doen naar Aartsbisschop Ælfheah (Library use). Gaston probeert de bouwplannen van de Cathedraal te vinden, aangezien de Cathedraal nog maar redelijk kortgeleden volledig is verbouwd, een ideaal moment natuurlijk om een schat te verstoppen (Library use). 

Benno gebruikt zijn vlotte babbel en zijn geld om van de lokale priesters en monniken te horen te krijgen hoe het staat met de Abt die een heilige werd en eventuele vreemde documenten (Fast Talk, Credit Rating). De derde secretaris van de huidige Aartsbisschop van Canterbury kan wel het een en ander vertellen. 

Er rijst een beeld op van een magische tijd. Abt Ælfheah kwam naar Canterbury om Aartsbisschop te worden, vanwege zijn vele goede werken in Bath. Hij nam een aantal van zijn naaste monniken mee uit Bath. En hij nam ook de schedel van Sint Swithun mee naar Canterbury, als een relikwie. In Canterbury wist hij een groot deel van de woeste vikingen te bekeren en voor vrede te zorgen. Maar in 1011 werd Aartsbisschop Ælfheah ontvoerd door woeste, Deense plunderaars. Hij was zo heilig dat hij niet om een losgeld vroeg. En uiteindelijk werd hij doodgegooid met botten de geroosterde dieren van een feestmaal. Zijn lichaam is later overgebracht naar de Cathedraal en ligt daar begraven. 

Na een dag door de bibliotheek van de Cathedraal van Canterbury pluizen, keren de Musketiers vermoeid terug naar hun herberg. Wanneer zij over straat lopen, horen zij plotseling Frans spreken (Spot Hidden, Listen)! Zij kijken om zich heen en zien een aantal Hugenoten. Deze zijn hierheen gevlucht uit Frankrijk. De Hugenoten gaan een kleinere kerk binnen. De Musketiers volgen hun landgenoten. Albèrt vraagt zich nog af of er niet eerst een plan moet zijn. 

De Kerk van Saint Alphege

Het is een kleine kerk, vergeleken met de grootse en imposante Cathedraal. Maar de kerk is gewijd aan Sint Alphege, een moderne spelling van Ælfheah! De Musketiers gaan naar binnen en luisteren naar de dienst. Ondertussen kijken zij om zich heen. De kerk bestaat uit twee delen, het schip en dan een galerij ernaast. In de galerij zijn verschillende glas-in-lood ramen geplaatst, die allemaal scenes weergeven, die de Musketiers totaal niet thuis kunnen brengen. 

Op het eerste raam zendt Abt Ælfheah de monniken Caedmon en Draca op een missie. Dan is er nog een raam waar monniken Caedmon en Draca een derde monnik ontmoeten. Op een derde raam drijft Abt Ælfheah een demon uit een man, terwijl Caedmon en Draca toekijken. En dan is er nog een laatste raam waar Abt Ælfheah opdracht geeft aan Caedmon om te schrijven. deze glas-in-lood ramen lijken verband te houden met het raam dat zij in de Abdij van Bath zagen. 

Bij het zien van het derde glas-in-lood raam moet Albèrt denken aan een droom die hij laatst had, waarbij hij vocht met een slangenmonster. Wat is hier gaande? 

De kerkdienst is voorbij en de kerkgangers gaan weer naar buiten. Ook de Musketiers vertrekken en gaan weer terug naar de Gouden Kelk. Daar besluiten zij een hapje te eten en zich tegoed te doen aan de vreemde sterke drank "Wiskey". 

De Musketiers overleggen wat ze nog kunnen proberen. Misschien kunnen zij de privé - bibliotheek van de Aartsbisschoppen van Canterbury raadplegen? Maar dat zal wel wat ingewikkelder worden dan de derde secretaris van de aartsbisschop om te kopen. Ze zullen een audiëntie moeten aanvragen, dat kan weken duren.

Wanneer de Musketiers nog een avondwandeling maken, zien zij licht in de kerk van Sint Alphege. En ze horen gebonk! Meteen rennen ze naar binnen en zien daar een stel rovers die de deur naar de crypte forceren!

Benno: "Zo! Grafschennis?" 

De Musketiers willen niet nog meer aandacht trekken en verjagen de bandieten met hun rapieren. Maar dan willen zij toch weten waar de bandieten naar op zoek waren. Zij gaan de crypte in en treffen daar meteen een stel Ghouls, die maar wat graag vers vlees aan hun menu toevoegen. Maar zonder al te veel problemen worden deze monsters ook verjaagd. Zij hebben daar onder de straten van Parijs al genoeg van afgeslacht. 

Maar wat is er dan te vinden in de crypte onder een vrij kleine kerk? De Musketiers kijken rond en Gaston vindt een oude kist. De besluiten deze mee te nemen naar de Gouden Kelk en daar open te maken. Eenmaal op hun kamer vinden ze in de kist een aantal gebakken aardewerken tabletten, eentje is gebroken, met teksten in het Latijn, Grieks en in het vreemde schrift van het oude Egypte. Verder vinden ze ook een klein etui van slangeleer. Wanneer ze het aanraken krijgt iedereen een gevoel van afkeer. Malo denkt terug aan zijn droom, waarin hij vocht met een slangenmonster. In het etui zitten een stel perkamentvellen met een Oud-Engelse tekst. 

Het leren etui voelt onnatuurlijk aan.

Richart en Gaston lezen de Latijnse tekst van de aardewerken tabletten. Die verhalen van avonturen van een stel Romeinen in een Egyptische stad, met een of andere slangencultus. Albèrt doet zijn best op de oud-Engelse tekst. Hij kan daar maar weinig van maken, maar hij ziet wel namen, die Richart en Gaston noemen, terugkomen in de tekst. Er is dus wel enige connectie tussen de tabletten en het perkamenten document. En verontrustend genoeg is er ook een overeenkomst met hun dromen. En dan het leer van het etui, is dat werkelijk van een slang?

Misschien is het hoog tijd om Canterbury te verlaten.