Translate

zondag 8 november 2026

Call of Cthulhu XXXIV - Cthulhu Regency

Nadat we de vorige keer Call of Cthulhu Reign of Terror hebben afgerond (wat ik maar een deprimerende setting vond) stappen we dit keer over naar Regency Cthulhu. In deze periode in Engeland zijn er verschillende vluchtelingen van het Schrikbewind in Frankrijk naar Engeland gevlucht en daar proberen hun kinderen een generatie later een nieuw leven op te bouwen. 


Regency Cthulhu probeert de romans van Jane Austen te mengen met de horror van voorbij de sterren en dat lukt nog aardig. De knellende sociale verbanden zorgen ervoor dat een hoop zaken ondenkbaar of onbespreekbaar zijn. En in die sfeer kan de horror toeslaan natuurlijk. In het verleden is al eens geprobeerd om Jane Austen te vermengen met zombies. Ik kreeg natuurlijk laatst een heuse Call of Cthulhu roman in handen gedrukt. 


De karakters 

Regency Cthulhu volgt vrij dicht op Cthulhu Reign of Terror, en de nieuwe spelers zijn maar een generatie jonger dan de soldaten uit de revolutie. Het zijn hun kinderen! 

Jean Ross (18) - Een dochter van Emile Rouzet. Ze is niet van adelijke afkomst, maar een kind van een van de vele vluchtelingen uit Frankrijk. Gelukkig is ze wel heel getalenteerd met de viool. Tegen een vergoeding komt zij op feesten en partijen viool spelen. Wie weet kan zij een man strikken met haar muziekspel! 

Emily de Rothschild (20) - Emily is de dochter van Simon de Rothschild, een oudere broer van Jacob de Rothschild. Ze is te modern en te Joods om echt bij de hogere klassen te horen, maar dat compenseert zij met haar enorm rijke familie. Haar enorm rijke familie zou graag zien dat zij trouwt met een nette, Joodse jongen, het liefst een rabbijn.  

Livia Livim (23) - Livia is de dochter van Marc de Guesclin en Madame Brienne - de Guesclin. Na de dood van Marc onder het mes van de guillotine, vluchtte Madame Brienne - de Guesclin naar Engeland, waar zij onderdak vond bij een Tante en Oom van haar overleden man. Zij namen Livia op in hun gezin als een dochter. Ook Livia moet op zoek naar een man, haar oud-oom zal niet eeuwig voor haar zorgen.  

Charlotte Darcy - Bennett (19) - Charlotte is de dochter van Nicholas D'Arcy en Melodie D'Arcy née Benoît. Na de dood van haar vader onder het mes van de guillotine, vluchtte Madame D'Arcy naar Engeland, waar zij in haar onderhoud voorzag met de liefdadigheid van andere adel en met het geven van Franse les aan jonge dochters van adelijke families. Charlotte kan niet berusten in haar lot en zij moet en zal bewijzen dat haar familie van Franse adel afkomstig is. Een man heeft zij daarbij niet nodig.

Alicia Palmer (17) - Een jonge dame van goede afkomst, die misschien hoger is opgeleid, dan goed is voor haar. Zij komt eigenlijk uit Bath, maar vond het daar deze zomer te druk, ze brengt deze zomer door in Tarryford. 

31 augustus 1814, Tarryford, Wiltshire

De jongedames van Tarryford hebben in de morgen niet veel te doen. Zij lopen een rondje door Tarryford, doen een kleine boodschap en eindigen uiteindelijk in Elstone's Muslins, de stoffen- en naaiwinkel van Mr. Elstone, een vrijgezelle ondernemer, die de dames in Tarryford kleedt in dure jurken. Aangezien Elstones Muslins een betere sfeer heeft dat de herberg The Four Feathers of Banham's Ale House, blijven de dames hier vaak zitten kletsen. Mr. Elstone heeft al lang door dat kletsende dames soms ook een aankoop doet, en zorgt altijd voor thee en koekjes van het huis. 
Terwijl de dames hun dag doornemen, komt ook Miss Henriëtta Fenchurch met haar gezelschapsdame Miss Chambers binnen. Miss Fenchurch  heeft kennis gemaakt met de dames, hoewel zij helemaal niet in Tarryford woont, maar ergens in Surrey. En zij heeft een nieuwtje. Haar neeft, Sir James D'Ulfrey van Thornhill Manor geeft over een paar dagen een groot feest! En Luitenant Wandworth, waar zij een oogje op heeft, zal er ook zijn. Miss Fenchurch kijkt hier enorm naar uit. En haar neeft James zal het vast niet erg vinden als zij een paar vriendinnen meeneemt. Een groot feest op een onbekende manor met allemaal verschillende mannen, daar hebben de dames wel oren naar. 
Surrey is wel erg ver. Het zal niet gaan om naar Surrey te reizen, deel te nemen aan een bal en weer terug te keren. Maar Miss Fenchurch is wel bijzonder gastvrij. Ongetwijfeld kunnen de vijf dames met hun personeel blijven slapen bij haar neef. Dat vindt hij wel goed! De dames stellen niet te veel vragen over deze gastvrijheid van Miss Fenchurch.  


1 september, Tarryford

Miss de Rothschild denkt eens na, heeft zij wel eens gehoord van deze James D'Ulfrey (Credit rating succes)? Volgens haar informatie is dit een rijk man uit een vooraanstaand geslacht. Geen Nouveau Riche of opgewerkte parvenu. Een rijke, stabiele man uit een stabiele familie, dat klinkt interessant. 
Miss de Rothschild en Miss Palmer lezen voor de zekerheid ook nog oude kranten met oude roddelrubrieken door (Library Use succes). En daar komen zij wat vreemde zaken tegen. Sir James D'Ulfrey is al wat ouder en nog niet getrouwd, ondanks zijn geld. Hij werd wel eens met vrouwen in verband gebracht, maar het leidde nooit tot een verloving of een huwelijk.
Verder komen zij oudere verhalen tegen over James D'Ulfrey zelf, kennelijk was hij een ziekelijk kind, maar nu als volwassene heeft hij een hoop geld uitgegeven aan het verbouwen van zijn familie-huis, Thornhill Manor, met beroemd doolhof. En in dat doolhof heeft, oh gruwel, ooit eens een bediende zelfmoord gepleegd!   

Miss de Rothschild denkt nog eens na. Surrey is een heel eind weg. Bovendien zullen ze een paar dagen blijven, een nacht of drie. Dus er moeten ook een hoop spullen mee. En dan ook een dienstmeisje. En natuurlijk Miss Chambers. Dat zijn eigenlijk best veel mensen. ze vraagt haar vader of zij twee koetsen kan lenen hiervoor. Simon de Rothschild is al lang blij dat zijn dochter eens onder de mensen komt, dus hij leent haar zijn twee grootste koetsen, plus twee koetsiers, plus twee bewakers per koets. Zijn lieve meisje mag niets overkomen. 

Miss Fenchurch neemt haar vriendinnen nog mee naar een laatste dansles. Op een bal kunnen ze zich natuurlijk geen flaters veroorloven. Gelukkig heeft Mr. Patrington een kleine dansschool, waar hij de dames nog een laatste keer door de bekendste danspassen leidt. Zo laat in het seizoen, zal niemand meer een nieuwe dans introduceren! De jongedames slaan zich dapper door de lessen heen, en zien het bal met vetrouwen tegemoet. 

Vroege morgen, 2 september, Tarryford

De jongedames verzamelen zich bij het huis van Miss de Rothschild. Daar staan twee koetsen van haar vader klaar, samen met twee koetsiers, vier bewakers en een dienstmeisje. Als snel komen Miss Fenchurch en Miss Chambers ook aangelopen. Miss Fenchurch neemt plaats in de voorste koets, en Miss Chambers in de achterste koets. Miss Palmer en Miss Livim komen ook aangelopen en hebben ook beide een diensmeisje bij zich. Miss Ross en Miss Darcy komen zonder bedienden. Wanneer de bewakers de bagage van de jongedames vastsnoeren op het dak van de koetsen, wordt duidelijk dat de koffers allemaal erg zwaar zijn, wat nemen de dames toch mee?
Wanneer de koetsiers willen vertrekken, komt er ook een knappe man te paard het terrein van Miss de Rothschild opgestormd. Het is Luitenant Wandworth en hij wil samen met Miss Fenchurch reizen. Hij is zelfs zo brutaal dat hij probeert de koetsier van de bok te duwen! Hij wil samen met Miss Fenchurch racen met de koets. De koetsier laat zich niet echt opzij duwen en kijkt naar Miss de Rothschild voor instructie. 
En dan wordt duidelijk dat Miss de Rothschild toch niet echt tot de hogere klasse behoort. Met snerpende stem corrigeert zij Luitenant Wandworth. Het is haar koets en haar koetsier. Als hij zonodig mee wil, kan hij in de koets meerrijden of anders lopen (ettiquette failure, Reputation loss)! Luitenant Wandworth ziet de blikken van de koetsiers en de bewakers en kiest eieren voor zijn geld. Miss Fenchurch is teleurgesteld dat haar vriendinnen zo met haar goede vriend omgaan. 

Wanneer de koetsen vertrekken, is de sfeer bepaald ijzig in de koets. Miss Livim probeert de sfeer wat losser te maken, door vragen te stellen aan Luitenant Wandworth. Zij wil weten over zijn vriendschap met Sir James D'Ulfrey en over zijn positie in de militia. Maar zijn antwoorden zijn allemaal nogal vaag en ontwijkend. Misschien kent Miss Fenchurch haar vriend niet zo goed als zij zelf denkt. Als dat maar geen problemen geeft in Thornhill Manor! 

vrijdag 6 november 2026

Secrets and Sacrifices

Voor mijn verjaardag heb ik een hoop boeken gekregen. En die moet ik dan ook meteen uitlezen. Een ervan was Secrets and Sacrifices: A Regency Cthulhu Novel van Cath Lauria. Zoals de titel suggereert, hoort dit bij een Rollenspel, Regency Cthulhu, een mengeling van Jane Austen romans en Cthulhu - horror. Dus deze roman ging daar ook over. 


Spoilers

We volgen Cassandra Wright, een ongehuwde jongedame die alleen reist en onderdak zoekt in Tarryford. Daar wil zij de naam van haar vader zuiveren. Deze is een aantal jaar geleden overleden, kort nadat hij een andere man had gedood. De gevolgen voor Cassandra en haar jongere broer en zus waren verschrikkelijk. Cassandra's verloving met Gilbert Fraser werd verbroken, zijzelf moest (oh horror) werken voor de kost, haar broertje moest het leger in (dat strijd levert tegen de legers van Napoleon Bonaparte) en haar zusje moest bij een tante wonen. Maar nu is Cassandra terug. Zij vermoedt dat haar vader onschuldig was, en dat de ware schuldige James Fraser is, beste vriend van haar vader, vader van Gilbert en hij was bijna haar schoonvader geweest. 
Maar eenmaal aangekomen in Tarryford wordt meteen duidelijk dat dat plan in duigen valt. Mensen willen niet geloven dat een jongedame alleen reist. Ze krijgt al bijna geen kamer gehuurd voor de nacht. Maar dan komt zij Thomas Grifith tegen, een oude vriend van Gilbert Fraser en een bekende van Cassandra. Ze doen zich voor als verloofd stel en Thomas huurt een kamer voor haar. Dan mag het wel. 
Thomas kan haar meer vertellen over Tarryford. Er zijn vreemde dingen gaande. Er waart een monster rond dat al verschillende keren vee heeft aangevallen. En men is bang dat mensen zullen volgen. Gilbert heeft zijn vrienden opgetrommeld om het beest op te jagen en te vangen of te doden. Thomas kan Cassandra meenemen als zijn "verloofde". Dan kan Cassandra onderzoek doen naar documenten van haar vader, die waarschijnlijk nog wel in de bibliotheek van de Frasers slingeren. 

Na een hoop gedoe weet Cassandra uiteindelijk uit te vogelen wat er allemaal verkeerd is gegaan, al die jaren geleden. En zuivert ze de naam van haar vader en daarmee haar familie. En de Frasers krijgen hun verdiende loon. En gelukkig hoeft de "fake" verloving met Thomas ook niet verbroken te worden. 

Conclusie

Dit is formule werk. Het is overduidelijk een romance novel, een soort bouquetreekstroman. En een vrij milde. Cassandra en Thomas gaan niet heel veel verder dan handjes vasthouden en elkaar betekenisvol aankijken. Het conflict in de romance komt dan ook niet van de geliefden die elkaar niet begrijpen, zelfs niet door de monsters van voorbij de sterren. Maar juist van de mensen, die met hun onheilige ambities links en rechts slachtoffers maken. Maar de ware liefde tussen Cassandra en Thomas weet alles te overwinnen. 
Verder hangt dit verhaal van allerlei clichés aan elkaar. Niet alleen van de romantiekclichés (de geliefden vinden elkaar wel leuk, durven dat niet aan elkaar te laten weten), maar ook van allerlei horror clichés (er waart een monster rond, maar niemand weet hoe het er uit ziet. Een schattig klein kind raakt vermist, maar wordt gelukkig levend teruggevonden). En allerlei mysterie clichés (de intrige lijkt net iets anders te zitten dan iedereen denkt, een medestander blijkt een verrader) komen ook voorbij. 

Het leest prettig weg, maar heeft de inhoud van suikerspin.  

zondag 1 november 2026

Tijd voor een feestje.

Onlangs was ik weer jarig en dat moet natuurlijk gevierd worden. Vorige week was het zover. We maakten het huis schoon, ruimden alle rommel op en kookten een hele hoop eten voor alle mensen die we verwachtten. De laatse kruisbessen van dit jaar gingen in de kruisbessen cobbler en ik had ook veel zin in een limoen - kokostaart. Verder bakte ik ook nog wat scones en voor het avondeten nog een soepje met pannenkoeken. En net toen we daar allemaal mee klaar waren, ging de deurbel voor de eerste vrienden!

En de hele middag bleef de bel gaan en vrienden en familie stroomde binnen. Het was weer fijn om mensen te zien die ik al een hele tijd niet had gezien. Al het trainen voor de vierdaagse van afgelopen zomer heeft in het afgelopen jaar ook een hoop van mijn tijd gekost, en ik heb mijn sociale kring best een beetje verwaardloosd. Maar gelukkig merkte ik daar op het feestje niets meer van. 


Feest!

Met een hoop mensen, die ik niet vaak genoeg zie, heb ik lekker even bij kunnen praten. Ik heb boeken kunnen aanraden, we hebben ons verbaasd over kinderen die al zo snel zo groot worden en we hebben bijgepraat over alle andere dingen in ons leven. En dat alles onder het genot van de lekkere hapjes. En alsof dat niet allemaal al gezellig genoeg was, heb ik ook nog prachtige cadeaus gekregen. Er zaten dit jaar een hoop boeken tussen, die ik de komende tijd heerlijk kan gaan lezen. Maar ook heerlijke chocolade, waar ik langzaam van zal genieten (misschien samen met een boek).


Korte verhalen

En de prachtige cadeaus die ik heb gekregen mogen natuurlijk ook niet ontbreken. Zo was er weer een exemplaar van de historische kookboeken (ik heb al Brood, Vega en Taarten). Dit keer gaat het om een verzameling van allemaal feest-recepten. Gelukkig gaan we nu net het donkere seizoen in, en heb ik weer lekker veel kans om allerlei lekkere recepten te proberen en los te laten op het bezoek. 


RPG

Verder ben ik al een eeuwigheid fan van Tanith Lee en heb ik veel van haar boeken in mijn kast staan. En dit jaar kreeg ik er zomaar twee! Het was fantastisch! Een bundel met korte verhalen en deel 5 van de Flat Earth serie, die ik nu dan bijna compleet heb. Tanith Lee heeft in de loop der jaren veel verschillende boeken geschreven, in veel verschillende genres, maar kwaliteit staat altijd hoog in het vaandel.  


Roman

Verder ben ik al een tijdje bezig met een Call of Cthulhu rollenspel, waarbij leden van dezelfde familie door alle uitbreidingen van de Call of Cthulhu setting gejaagd worden. En steeds overlijden zij, en nemen hun kinderen en kleinkinderen de mantel van avontuur en verplichting weer op. Binnenkort stappen we over naar een nieuwe tijdsperiode, en daar heb ik nu een mooie uitbreiding bij! De wereld van Regency Engeland wordt ook overspoeld door monsters van voorbij de sterren. 

En aan het einde van de avond kon ik moe en tevreden naar bed. 


zaterdag 31 oktober 2026

Cats in Space!

Nadat ik een tijdje geleden The Chronicles of Morgaine heb gelezen, heb ik weer iets anders van C. J. Cherryh gelezen, The Chanur Saga. Dit is een omnibus van 3 boeken uit de Chanur - serie. Ook deze heb ik weer ergens tweedehands op de kop getikt. 


3 boeken in 1!

The Pride of Chanur

We volgen het ruimteschip "Pride of Chanur" met een bemanning van Hani, een soort antropomorfische leeuwen. Onder leiding van Pyanfar Chanur reizen zij door de ruimte en voeren handel met andere rassen van buitenaardse wezens. Dit wordt mogelijk gemaakt door allerlei ingewikkelde, onderlinge handelsafspraken. De vrede is fragiel. Terwijl zij op een dag aanleggen bij een ruimtestation, waar ook andere rassen aanwezig zijn, weet de mens Tully zich aan boord van de "Pride of Chanur" te begeven. Hij is een ras dat niemand nog kent en pas kortgeleden ruimtereizen is gaan maken. 
Tully en de bemanning van zijn ruimteschip werden prompt gevangen genomen door de kif, een ras dat alleen maar uitgewelddadige, amorele piraten lijkt te bestaan. Niemand van zijn bemanning is nog in leven en hij wil graag terug naar huis. Maar de kif willen hun gevangene terug. En dit gooit Pyanfar meteen in een levensgroot conflict waar alle rassen in dat deel van de ruimte belang bij hebben. 
Uiteindelijk komt het tot een confrontatie op de thuiswereld van de Hani. Zelfs de vreemde knnn bemoeien zich met het conflict en halen een ander ruimteschip van de mensen naar het deel van de ruimte waar de Hani wonen. Tully kan terug naar huis. 

Chanur's Venture

Een paar jaar later is Pyanfar met haar schip en bemanning weer op hetzelfde ruimtestation. En zij treft daar "Goldtooth", een vooraanstaande vertegenwoordiger van de Mahe. Hij heeft Tully bij zich! Die is op een missie van de mensheid, ze willen meer contact met de verschillende rassen in de ruimte. Maar door de taalverschillen wordt het niet helemaal duidelijk of ze willen handelen of wraak willen op de kif. De Mahe Goldtooth vraagt haar om Tully en een boodschap van de mensheid te vervoeren, zodat de onderhandeling door kunnen gaan en de mensheid zich kan aansluiten bij de handelsafspraken. Wanneer de mensheid zich zou willen aansluiten bij de andere rassen in de ruimte, zouden de verhoudingen op hun kop komen te staan. Niet iedereen zit daar op te wachten. Dus de verschillende politieke, economische en militaire intriges beginnen meteen te lopen. 
Tully en Hilfy worden gevangen genomen door de kif en gruwelijk gemarteld. Pyanfar trekt de aandacht van de conservatieve Hani die nooit hun thuisplaneet verlaten. En Pyanfar en haar bemanning raken steeds verder verstrikt in steeds gevaarlijker spelletjes om de macht in de ruimte. 

The Kif Strike Back 

De aanwezigheid van Tully en de mensheid zetten alle verhoudingen op scherp. Daar komt nog eens bij dat onder de kif een soort burgeroorlog lijkt te zijn uitgebroken. En de twee leiders van de schillende facties proberen de kif onder hun leiderschap te verenigen. Dat is nog nooit eerder gelukt onder de notoir agressieve kif. Een enkele leider, die de kif weet te verenigen, zou daarna alle andere rassen aan zich onderwerpen. Dat ziet niemand zitten. 
Maar Pyanfar krijgt een steeds grotere rol in de verschillende intriges. Ze onderhandelt met de Mahe, met de kif. Ze redt Hani van kif en verkrijgt daarmee hun loyaliteit. Maar dat maakt de verdenkingen tegen haar op haar thuisplaneet alleen maar groter. 

Conclusie  

Ik vond dit een fascinerende serie boeken. Pyanfar en haar bemanning zijn duidelijk niet menselijk. De andere rassen waarmee ze onderhandelt zijn dat ook niet. En een belangrijk deel van het boek gaat over het feit dat men elkaar niet begrijpt en werken vanuit hele verschillende culturele kaders. Ook verstaat men elkaar letterlijk niet. Er wordt steeds gewerkt met vertaalmachines en met varianten van pidgin. Ook probeert men elkaars taal te leren, maar vanwege verschillende monden, kaken en tanden lukt dat gewoon niet. 

En die verwarring bestaat niet alleen tussen de verschillende rassen, maar ook binnen één ras. Pyanfar komt steeds verder in conflict met de Hani die nooit van hun planeet afkomen. Zij blijven vastzitten in hun oude, culture overtuigingen. Pyanfar wordt door omstandigheden gedwongen om mannen te accepteren aan boord en later nog vertegenwoordigers van andere rassen, wat haar mede - Hani bijzonder vreemd en gevaarlijk vinden. 

Verder is dit voor het eerst dat ik science fiction lees, waarbij de mensheid geen hoofdrol speelt. Tully zet wel een hoop ontwikkelingen in gang, maar we zien nooit door zijn ogen, alleen wat Pyanfar van hem begrijpt, en zij begrijpt hem maar matig. 

Het enige dat ik een beetje jammer vind, is dat in deze bundel een rare knip is gemaakt. Pride of Chanur is een zelfstandig verhaal. Maar Chanur's Venture en The Kif Strike Back zijn onderdeel van een trilogie. Dus ik mis afsluiting met Chanur's Homecoming. Maar misschien dat ik daar nog eens tegenaan loop op een andere boekenmarkt.  

maandag 26 oktober 2026

Laatste oogst

Eerder dit jaar zaaide ik allemaal pepertjes uit en die hebben het dit jaar bijzonder goed gedaan. Nu de dagen echt donkerder en vooral kouder worden, heb ik ze allemaal maar geoogst. Er waren vijf planten die daadwerkelijk de vraat van slakken hebben overleefd. En daar zat dit jaar bijzonder veel peper aan.  

Aan de struiken

Maar ja, als je dan heel veel pepertjes oogst, wat moet je daar dan mee. Ik houd natuurlijk wel van lekker eten met wat pit. Maar de pepertjes zouden niet lang genoeg goed blijven om allemaal op te kunnen eten. De schimmel komt er op een gegeven moment toch in. 

Verse pepertjes


Dus ik heb alle pepertjes netjes gewassen en toen op een rijtje gelegd. het waren er echt heel veel. Daarna heb ik ongeveer de helft van de pepertjes door midden gesneden. Toen de pitjes en het midden eruit gehaald. En daarna heb ik de pepertjes ongeveer 3 uur in de oven laten drogen. Ik begon met een uur of twee op 70 graden, en daarna heb ik de temperatuur iets omhoog gedraaid richting de 100 graden. 
 


En dat moest ik in tweede delen doen, want niet alle pepertjes pasten in een keer in de oven. En nu heb ik dan een hele weckpot vol met knisperige, maar nog wel smaakvolle pepertjes. De pepertjes verliezen wel iets van de pittigheid als ze gedroogd worden, maar dan gebruik ik er gewoon wat meer.