Translate

zondag 16 mei 2021

Moestuinperikelen

Nu de koude dagen van de winter definitief achter ons liggen, de temperaturen stijgen en het lekker blijft regenen (heel wat beter dan vorig jaar), groeit alles in de moestuin ook hard. Ijsheiligen is voorbij, dus de Courgette, Pompoen en Broccoli die ik eerder heb ingezaaid, heb ik inmiddels ook uitgeplant en daar slaan ze nu lekker aan. 


Verder kreeg ik van een buurman vorig jaar ook wat aarbeiplantjes. Vorig jaar was de oogst nog niet veel, maar nu zijn er al lekker veel bloempjes te zien. En met een beetje geluk wordt iedere bloem een aardbeitje. 



En vorig jaar heb ik de bessenstruiken ook enorm teruggesnoeid. Maar wat er over is, heeft zo te zien alleen maar meer bloesem gemaakt. En ieder bloempje wordt ook weer een bes. Dus ik kan dit jaar weer uitkijken naar een enorme oogst. Hopelijk worden de Corona maatregelen dan ook opgeheven. Meestal voer ik alle fruit en andere oogst aan vrienden, als ze op bezoek komen. Maar in het afgelopen jaar hebben we nauwelijks bezoek gehad natuurlijk. 

Verder groeit de Rabarber inmiddels ook lekker en kan ik daar binnenkort van oogsten. En dat gaat dan weer in compote of taart. 


donderdag 13 mei 2021

Mini spellenavond

Het zag er naar uit dat voor het tweede jaar op een rij onze spellendag op de dag na hemelvaart niet door zou kunnen gaan. En dat zat me wel dwars. Sinds de maatregelen vorig jaar maart zijn afgekondigd houden we ons daar zo goed als mogelijk aan alle maatregelen. En de lockdown van december viel me zwaar. Maar sinds kort waren de regels versoepeld, dus ik nodige twee vrienden uit voor eten en een spelletje. 


En het was fantastisch!
Voor het eerst in een jaar heb ik weer eens lekker gekookt voor mensen, die het konden waarderen! Ik maakte een ovenschotel van Jamie Oliver uit zijn boek VEG (erg fijn boek voor vegetariërs en mensen die wat willen minderen met vlees). En daarna was het tijd voor spellen. 


Vriend J. had Railroad Ink meegenomen, een geinig kort spelletje. Er worden de hele tijd met dobbelstenen verschillende weg- en spooronderdelen geworpen, en die moet je dan handig intekenen op een kaartje. Degene die met de worpen en intekenen de langste route kan maken, wint de meeste punten. We hebben twee rondjes gespeeld en dat ging lekker vlot. Een erg leuk spelletje om snel wat te kunnen puzzelen. 


Daarna was het tijd voor een favoriet van Sander, Concept. Dat hebben we nog eens opgepikt in een spellenwinkel tijdens een vakantie in Gent. Op het bord staan allerlei concepten (Man/ Vrouw/ Veel/ Weinig/ Fictief/ Echt) en op kaartjes staan allerlei zaken uit het echte leven zoals titels van films en boeken, namen van personen, uitspraken en gezegden. En door pionnetjes bij de verschillende concepten op het bord te zetten, geef je hints. De andere spelers moeten dan raden. Geen heel serieus spel, maar wel leuk om elkaar beter te leren kennen. 

En voor we het wisten was het alweer 23:00 geweest en stonden we na zoveel sociale interactie op instorten. Het was heerlijk om weer even bij te kunnen praten met mensen. Maar ik hoop wel dat we binnenkort allemaal gevaccineerd zijn en weer in grotere groepen bij elkaar kunnen komen. 

Kerst 2007
Kerst 2009
Hemelvaart 2011
Kerst 2011
Hemelvaart 2012
Kerst 2012
Hemelvaart 2013
Kerst 2013
Hemelvaart 2014
Kerst 2014
Hemelvaart 2015
Kerst 2015
Hemelvaart 2016
Kerst 2016
Hemelvaart 2017
Kerst 2017
Hemelvaart 2018
Kerst 2018
Hemelvaart 2019
Kerst 2019

woensdag 12 mei 2021

Ivanhoe - de film

Een tijdje geleden las ik Ivanhoe van Sir Walter Scott. En dat was fantastisch. Maar nu heb ik dan ook de film gezien, Ivanhoe (1952) van Richard Thorpe (Knights of the Round Table) en met Richard Taylor (Knights of the Round Table), Elizabeth Taylor en Joan Fontaine (Rebecca) in de belangrijkste rollen. Maar het was een film vol bekende koppen, dus ik zag ook nog George Sanders (Rebecca), Finlay Currie (Around the World in 80 Days), Felix Aylmer (Knights of the Round Table) en Francis de Wolff (The Hound of the Baskervilles).


Deze film is er een in een serie. De andere waren Knights of the Round Table en Quentin Durward. Alledrie waren van de hand van Richard Thorpe en met Richard Taylor en veel van de bij-acteurs waren ook dezelfde. 

Verder leunt deze film natuurlijk zwaar op het boek, maar om de vaart erin te houden zijn er veel bij-karakters verdwenen. Zo komt Aethelstane, de laatste Saksische prins en een romantische rivaal van Ivanhoe niet meer terug in de film. Verder is de rol van Ivanhoe ook iets actiever geworden. Hij wacht niet meer op de terugkeer van Richard Leeuwenhart, maar werkt hard aan zijn terugkeer naar Engeland. 

Spoilers

Alle hoogtepunten van het boek zitten ook in de film, maar soms zijn de scenes een beetje getweaked om er leuker uit te kunnen zien op de film. Het begint al met de openingsscene. Ivanhoe (Taylor) trekt na afloop van de derde Kruistocht verkleed als minstreel door Europa, op zoek naar de verdwenen Koning Richard Leeuwenhart (Wooland). Hij vindt zijn koning in een Kasteel in Oostenrijk en weet contact te leggen. Koning Richard moet een enorm losgeld betalen en Ivanhoe vertrekt naar Engeland om daar het losgeld bij elkaar te krijgen. Prins John (Rolfe) weet ook van de problemen van zijn oudere broer, maar doet er niets aan. 

Eenmaal in Engeland gaat Ivanhoe langs bij zijn vader en introduceert daar twee Normandische ridders, Hugh de Bracy (Douglas) en Brian de Bois - Guilbert (Sanders). Ook bezoekt hij Rowena (Fontaine), zijn vriendinnetje en een Saksische prinses. Isaac van York wordt hier ook geïntroduceerd. 

Het is uiteindelijk Isaacs mooie dochter Rebecca (Taylor) die Ivanhoe de middelen geeft om deel te nemen aan het toernooi van Ashby. Het toernooi verloopt bijna net zo als in het boek, alleen is Ivanhoe de enige onbekende ridder. Richard Leeuwenhart is nog steeds gevangen in Oostenrijk. Ivanhoe  raakt gewond en hij wordt meegenomen door de mannen van Robin Hood. 
Ondertussen ontvoert ridder Front de Boeuf (de Wolff) Cedric, Rowena, Isaac, Rebecca en andere belangrijke Saksen en houdt hen gevangen in zijn kasteel. Het zijn Ivanhoe en Robin Hood en zijn mannen die het kasteel van Front de Boeuf aanvallen. De Bois - Guilbert weet te ontsnappen met Rebecca als schild! 

De Joden van Engeland hebben de enorme losprijs voor Richard Leeuwenhart bij elkaar gekregen, maar Prins John is nog wreder dan zij dachten, om Rebecca terug te krijgen moeten zij hem het exacte bedrag van de losprijs betalen. Maar Isaac kiest ervoor om het geld in te zetten voor een groter belang dan zijn persoonlijke liefde voor zijn dochter. Cedric neemt het geld mee naar Oostenrijk en Ivanhoe zal Rebecca bijstaan in haar rechtzaak, zij wordt beschuldigt van hekserij. 

het komt tot een duel tussen Ivanhoe en de Bois - Guilbert. En net wanneer de Bois - Guilbert zijn laatste adem uitblaast, verschijnt Richard Leeuwenhart op het toneel. Prins John kiest eieren voor zijn geld en Richard belooft dat er voortaan geen verschil meer zal zijn tussen Saksen en Normandiërs. En zo kan iedereen in vrede verder leven. 

Conclusie

Wat een film! Zoals wel meer films in deze tijd, gingen ze echt voor een spannende avonturenfilm, met voor het hele gezin wat wils (The Court Jester, Prince Valiant, 20.000 Leagues under the Sea). Er zijn knappe mannen, stoere gevechten, mooie vrouwen en een spannend verhaarl. Verder is alles mooi aangekleed. Voor de scenes in kastelen en bij het toernooi zijn er kosten noch moeite gespaard om alles mooi na te maken.
Verder is iedereen ook wat ouder en actiever dan in het boek. Ivanhoe is een ruim volwassen man, die als een soort Spion probeert zijn baas vrij te krijgen. Daarmee is zijn vader ook een echt oude man geworden en zijn Rowene en Rebecca ook een stuk ouder geworden. 
Verder hebben de Joden ook een actievere rol gekregen in het verhaal. Ze zijn niet alleen instrumenteel in het ondersteunen van Ivanhoe (met geld en medicatie), maar in het hele Engelse Koninkrijk, door Richard Leeuwenhart vrij te kopen (ten koste van Rebecca). 

Misschien zelfs sterker dan het boek, zeker eens kijken. 




zondag 9 mei 2021

Black Narcissus - Het boek

Een tijdje geleden zag ik de BBC Serie Black Narcissus. Die deed me niet veel, maar de serie was wel gebaseerd op een boek. Dat ik uit de bieb kon lenen. Het gaat om Black Narcissus van Rumer Godden. Het boek is uit 1939 en Rumer Godden is opgegroeid in Narayanganj en woonde later ook in Calcutta Kashmir. Dus ze kende India van dichtbij, toen zij erover ging schrijven. 


Spoilers

Het zou eigenlijk niet nodig hoeven zijn. De TV serie volgt het verhaal van het boek vrij trouw. Maar er zijn wat kleine details anders. 

De Zusters van St. Faith in Darjeeling willen een missie starten in Mopu, een dorpje met uitzicht op de Kanchenjunga. De isolatie, de overweldigende natuur, de lokale bevolking met hun vreemde gebruiken en de eeuwige wind zorgen ervoor dat de Zusters al snel op hun eigen manier doordraaien. Zuster Clodagh heeft de leiding, maar moet steeds meer concessies doen om enige vooruitgang te kunnen boeken. Zuster Blanche beschouwt de lokale kinderen steeds meer als haar eigen kinderen (die ze natuurlijk nooit zal krijgen) en raakt veel te veel bij hen betrokken. Zuster Philippa wil de prachtige natuur terug laten komen in de kloostertuin en vergeet om voedsel te planten. En zuster Ruth draait helemaal door en wil een affaire beginnen met een lokale Engelsman, Mr. Dean. 

Uiteindelijk komt het klooster helemaal niet van de grond en vertrekken de Zusters weer. Al snel is het alsof zij er nooit geweest zijn. De Himalaya's, de natuur en de lokale bevolking zijn niet onder de indruk van de beschaving die gebracht wordt door de Zusters. 

Conclusie

Het boek is bepaald beter dan de serie. Dus kijk vooral of je dit eens op kan pikken bij de bieb. In het boek is wat meer ruimte om in te gaan op de motivaties van de Zusters en hoe snel zij afglijden. Zeker wanneer Zuster Philippa vertrokken is, en vervangen wordt door Zuster Adela. Zuster Adela heeft al eerder een klooster uit de grond gestampt en deed daarbij helemaal geen concessies aan de lokale bevolking of mannen. En behield daarbij wel haar geestelijke gezondheid. 
En er is ook wat meer tijd om in te gaan op de prachtige omgeving. De hoge piek van Kanchenjunga domineert alles. Iedere keer als mensen naar buiten kijken, zien zij die berg, met het felle licht, de wind en de sneeuw die daarbij horen. Alleen de mysticus Sanyassi is in staat de schoonheid van de omgeving in zich op te nemen, maar daarvoor heeft hij wel alle interactie met de normale wereld op moeten geven. 
En uiteindelijk gaan de Zusters aan hun eigen hoogmoed ten onder. Zij denken dat zij de wereld van Mopu naar hun hand kunnen zetten, maar uiteindelijk bereiken zij niets. Ze kunnen de kinderen niet onderwijzen, ze kunnen de zieken niet genezen, ze kunnen geen bekeerlingen werven, zelfs een moestuin kunnen ze nog niet inrichten (nou is dat hard werken). Het enige wat hen lukt zijn wat reparaties aan het paleis waar zij wonen. 

Zeker een aanrader. 

zaterdag 8 mei 2021

Pendragon XCII - Verslagen

Op de Dag van de Arbeid konden we gelukkig weer met ons volledige aantal ridders spelen. We lieten de intriges van Camelot achter ons en probeerden nogmaals de Zwarte Heremiet te verslaan.  

Geschiedenis van Logres
Benno van Steeple Langford
Brent van Dinton
Edna van Burcombe
Romulus Livius van Broughton

Herfst 546, het Graalkasteel

Sir Brent van Dinton neemt is in de herfst van 546 in het Graalkasteel en neemt daar deel aan de Graal ceremonie. En hoewel Sir Brent erg onder de indruk is van de zieke koning en de rijkdom van de bewoners van het Kasteel, heeft hij totaal niet door wat hier gaande is en denkt hij dat hij kijkt naar een processie van profane voorwerpen (Religion fumble).

Zomer 547, Naar het Graalkasteel 

Na de avonturen in Camelot besluiten Sir Benno, Vrouwe Edna, Sir Romulus en Sir Brent dat de Zwarte Heremiet nog steeds een groot probleem is. Zij willen het Graalkasteel bezoeken om te bezien of Sir Percival inmiddels is hersteld van zijn morele en religieuze crisis en het weer op durft te nemen tegen de ridders van de Zwarte Heremiet. 

Via de Wastelands reizen de ridders weer naar het Graalkasteel. De route langs het Pad der Ridderlijkheid durven ze dit keer niet aan. Maar de Wastelands worden ook steeds erger. Het gebeid breidt zich nog steeds uit en de problemen daarbinnen lijken ook ernstiger te worden. Zo verschijnen er plotseling ravijnen op hun pad, waardoor de ridders worden gedwongen om om te rijden. Daarna komen zij langs een platgebrand dorp. Er zijn geen tekenen van de dorpelingen meer te vinden. Dan rijden zij een dag door een diepe aslaag. Door de stof en het gehoest verliezen zij weer reistijd. Dan regent het weer modder. Deze plek is werkelijk door de Goden verlaten. 
Dan komen de ridders en Vrouwe Edna langs een verwoest dorp, waar de skeletten in de straten liggen. Ridder Brent wil gewoon doorrijden (religious fumble, pious fumble, worldly fumble, de speler veranderde hierna van dobbelsteen), maar Vrouwe Edna wil deze arme mensen dan tenminste een crematie geven. Zij krijgt de andere ridders (Ook religious fails voor Benno en Romulus) zover dat zij haar helpen met het verzamelen van de lichamen en brandhout. Somber trekt het gezelschap weer verder. 

Wanneer de groep aankomt in het dorp waar het meisje uit de kookpot woont, zien zij daar juist dat het dorp er goed voorstaat. De planten en dieren zijn gezond en hetzelfde geldt voor de mensen. Een diep gevoeld en oprecht spiritueel leven, zorgt voor weerstand tegen de Wastelands. De groep trekt snel verder en vermijdt het Kasteel van de Zwarte Heremiet. Dan gebruikt Vrouwe Edna haar krachten (Geomantic Lore) en Sir Brent herinnert zich de reis van de vorige keer (Hunting Succes). 

Zomer 547, Het Graalkasteel

De ridders en Vrouwe Edna worden hartelijk verwelkomd door de bewoners van het Graalkasteel. Sir Percival is gelukkig helemaal hersteld van zijn inzinking van vorig jaar. Hij wil graag nogmaals proberen om de Zwarte Heremiet en zijn vervloekte ridders te verslaan. 

Sir Percival 
van Norgales

De ridders vragen zich af of Sir Percival misschien nog ondersteund kan worden bij deze moeilijke queeste. In dit Kasteel zijn tenslotte de Graal en de Speer aanwezig. 

De Speer
De Graal





  





Maar Koning Pellam wil deze twee heilige voorwerpen, die aan hem zijn toevertrouwd, niet uitlenen. Het is niet de bedoeling dat deze heilige voorwerpen het Graalkasteel zullen verlaten. De ridders besluiten uiteindelijk om met wat magie van Vrouwe Edna en hun eigen geloofsovertuiging Percival spiritueel te ondersteunen. De groep keert terug naar het Kasteel van de Zwarte Heremiet. 




Zomer 547, Kasteel van de Zwarte Heremiet

Wanneer de groep weer op het grondgebied van de Zwarte Heremiet komt, zet Vrouwe Edna meteen haar magie in. Zij zorgt ervoor dat het lijkt alsof Sir Percival een kleine halo heeft, en een zonnestraal altijd op hem neerschijnt. Verder zingen de andere ridders non-stop het Te Deum. Hopelijk kunnen zij zo extra inspelen op de religieuze gevoelens van de vervloekte ridders van de Zwarte Heremiet. 

En het lijkt te werken. De gedegenereerde ridders komen als eerste te voorschijn uit het kasteel van de Zwarte Heremiet. De eerste twee slaan in op Sir Percival, maar met zijn onwankelbare geloof in een hogere macht (pious succes), weet hij hun klappen te weerstaan. Deze ridders worden met kracht herinnerd aan de macht de Allerhoogste. Als dan ook Sir Benno nog op hen inpraat (Orate critical), voegen zij zich bij Sir Brent en Sir Romulus en heffen enigszins aarzelend ook het Te Deum aan.
De volgende twee gedegenereerde ridders slaan ook in op Sir Percival en zien in dat zij op de verkeerde weg zijn. Maar zij laten zich niet overhalen door Sir Benno en vluchten de Wastelands in. Het lijkt goed te gaan!
De vijfde ridder voegt zich na een klap te hebben uitgedeeld aan Sir Percival en een preek van Sir Benno ook bij het groeiende koor van religieus gezang. Zou de Zwarte Heremiet vandaag dan verslagen worden door de machten van het goede?
De volgende ridder slaat eerst zijn zwaard stuk op het harnas van Sir Percival. Deze vreemde gang van zaken brengt hem zo in verwarring, dat hij op het slagveld het leven laat. Zijn hart kon deze spanning niet aan. 
De zevende ridder hakt ook in op Sir Percival, maar voegt zich even later toch bij zijn collega's en heft het Te Deum aan. 
De laatste ridder hakt op Sir Pervival in, maar laat zijn zwaard vallen. Sir Percival geeft het hem zeer nobel terug, en staat klaar om nogmaals aangevallen te worden. Deze ridder vlucht daarop beschaamd weg. 

Maar dan komen er waarlijk vervloekte ridders uit het Kasteel van de Zwarte Heremiet gegalopeerd. Zij berijden geen gewone paarden, maar echte hellemonsters. Zal Sir Percival ook tegen hen stand kunnen houden. 
De eerste helle-ruiter hakt woest in op Sir Percival en doet hem daadwerkelijk schade! Maar Vrouwe Edna staat hem bij en neemt een deel van de schade over. Weer valt de ridder aan en weer doet hij schade. Maar door snel ingrijpen van Vrouwe Edna is het Sir Romulus die de schade ontvangt, in plaats van Sir Percival. De helle-ruiter vlucht weg. 
Een volgende ridder hakt op Sir Percival in, maar richt niets uit. Onder invloed van de heiligheid van Sir Percival vlucht hij ook weg. 
Maar de laatste helle-ruiter blijkt toch te sterk. De eerste klap die hij uitdeelt, weet vrouwe Edna nog op te vangen, door de schade naar Sir Benno over te hevelen. Maar de volgende klap doodt Sir Percival. Met een lijkwit gezicht en bloedend uit vele wonden, ligt Sir Percival op de grond. 

Vrouwe Edna, Sir Brent en Sir Romulus keren met een dode Sir Percival en een bewusteloze Sir Benno terug naar het Graalkasteel. Hun missie is mislukt. Het zal hen zonder Sir Percival niet lukken om de Zwarte Heremiet te verslaan. De familie van Percival, die in het Graalkasteel woont, zal Percival met alle egards behandelen. 
(Zonder gekheid, het is waarschijnlijk niet te doen om het Avontuur van het Kasteel van de Zwarte Heremiet tot een goed einde te brengen. Percival en de ridders hebben het verschillende keren geprobeerd en zonder een enorm hoge Forgiving score, zal men het slachtoffer worden van de vervloeking van de Zwarte Heremiet. Maar non-stop klappen incasseren is ook niet makkelijk.)

Winterphase 547/ 548

In de familie van Sir Brent van Dinton gebeurt dit jaar niets. 

Een Saksische delegatie komt naar Broughton. Zij laten Sir Romulus van Broughton weten dat zij zijn oom, Antonius gevangen houden en graag losgeld willen. Sir Romulus hoogst verbaast. Toen zijn vader, Sir Ignaeus in 519 vertrok naar Faerie, nam hij zijn lafhartige broer Antonius mee. Maar Antonius moet inmiddels ook al een jaar of 80 zijn. Sir Romulus wil niet betalen, maar zijn oom juist bevrijden. Hij rekt tijd en zegt dat hij het geld zal verzamelen. 

In de familie van Vrouwe Edna van Burcombe, krijgt haar jongere broer Sir Eliot de Jongere een dochter bij zijn vrouwe Vanessa van Steeple Langford. Ze noemen haar Egelantier.  

Sir Benno van Steeple Langford krijgt een zoon, maar zijn vrouw Benna sterft in het kraambed. Hij noemt hun zoon Bledri.