vrijdag 13 oktober 2017

Sound and fury, signifying nothing

Vorige week keek ik via +Netflix België/Belgique, Nederland en Luxemburg een verfilming van toneelstuk van Shakespeare, Macbeth. Deze versie was uit 2015 en met Michael Fassbender en Marion Cotillard. Michael Fassbender kennen we als de jonge Magneto uit de X Men films, maar ook uit films als de Alien - vervolgen en de briljante film Shame, waarin hij seksverslaafd is. Marion Cotillard is een Franse actrice maar zat ook in een paar Amerikaanse films, zoals The Dark Knight Rises en Inception.

Macbeth

Het plot zal nauwelijks nog een verrassing zijn. Macbeth is een Thane voor Koning Duncan. Na afloop van een Slag tegen een Noors leger komt Macbeth, samen met zijn vriend Banquo een stel heksen tegen. De heksen herkennen Macbeth als de Thane van Glamis, maar voorspellen ook dat hij Thane of Cawdor zal zijn en daarna Koning. Voor Banquo voorspellen ze dat hij geen koning zal worden, maar zijn zonen wel. 

Double double toil and trouble

Even later krijgt Macbeth bericht dat hij ook Thane van Cawdor is geworden, als dank voor zijn dapperheid in de strijd. En dan wordt zijn ambitie aangewakkerd. Als de heksen gelijk hebben, kan hij ook Koning worden. In plaats van Duncan, de huidige koning en een soort neef. Maar Macbeth besluit om zijn ambitie in de ijskast te zetten. Als hij Koning kan worden, kan dat zonder zijn invloed. 
Maar de ambitie van zijn vrouw, Lady Macbeth is ook ontwaakt. Zij zet haar man aan tot moord op zijn familielid en Koning, terwijl hij onder hun dak verblijft. Zij zet hem er toe aan Koning te worden en alle mogelijke concurrentie uit de weg te ruimen. Banquo wordt vermoord en Macduff leidt de strijd tegen Macbeth. 

Het gelukkige echtpaar

Schuldgevoel over de opeenstapelende moorden maken Macbeth en zijn vrouw steeds gekker en zij gedragen zich steeds vreemder. Uiteindelijk pleegt Lady Macbeth zelfmoord en sterft Macbeth in de strijd tegen Macduff. 

Deze film was buitengewoon bruut. De film opent met de begrafenis van het kind van Macbeth en zijn vrouw, een lief jongetje dat het gewoon niet gered heeft.De zet meteen als een sombere sfeer neer en schetst meteen ook de wanhoop die Macbeth en zijn vrouw later ervaren. Alles wat zij doen is voor niets, want zij hebben geen erfgenaam. Banquo's kinderen zullen profiteren van wat Macbeth allemaal uitspoot. 
Dan is er een gevecht tegen de Noren. Dit is ook behoorlijk bloederig en mensen moeten flink doorhakken om elkaar dood te krijgen. De offers die Macbeth en zijn mannen brengen zijn enorm, voor een oude koning, die zelf geen ontberingen lijdt en alleen de vruchten plukt van wat Macbeth en zijn mannen voor hem doen. Dat maakt zijn ambitie ook wat begrijpelijker. Als je een groot deel van de tijd door modder en bloed moet waden voor je werk, wil je in je vrije tijd ook wel koning zijn. 
Ook het doden van Koning Duncan later, en de dood van de familie van Macduff is allemaal behoorlijk bruut en bloederig. 

Wanneer dat gecombineerd wordt met prachtige plaatjes van het ruige Schotse landschap, geschoten op een manier waarop één kleur overheerst op een bijzondere verwassen manier, dan leg ik al snel het verband met een andere film over een brute krijgt in Schotland, namelijk Valhalla Rising. De deprimerende muziek hielp ook mee. 

Indrukwekkend Schots landschap

Deze verfilming van Macbeth was zeker een interessante. De oude teksten van Shakespeare werden aangehouden en er was duidelijk veel moeite gedaan om historisch zo accuraat mogelijk te zijn. Zeker het kijken waard.

Naar aanleiding hiervan ben ik eens in wat Macbeth verfilmingen gedoken. Een van de bekendste is natuurlijk de bloederige versie van Roman Polanski, die ik jaren geleden met vrienden eens keek. Deze is gemaakt kort na de verschrikkelijke dood van Sharon Tate.
Maar een andere klinkt ook heel interessant. Het verhaal van tomeloze ambitie die leidt tot een gruwelijk einde is natuurlijk eentje die weerklinkt in veel verschillende tijden en culturen. En Welcome Msomi heeft toneelstuk UMabatha gemaakt, en daarmee het verhaal verplaatst naar het Zulu Koninkrijk. Omdat ik een tijdje geleden ook Shaka Zulu weer heb gezien, waar de tomeloze ambitie van miskende Koningszoon Shaka Zulu toe weidverspreide ellende leidt, ben ik hierin ook wel geïnteresseerd. Ik heb nog geen registratie van het toneelstuk kunnen vinden helaas, alleen een kort reclame filmpje.


donderdag 12 oktober 2017

Pendragon LI - Who will survive...

and what will be left of them?

We zijn aangekomen bij het jaar 518, waarin in de Slag van Badon Hill plaats vindt! Hoge Koning Arthur zit eindelijk veilig op zijn troon, maar de Saksen rukten de laatste jaren weer op. Bradwen, de bloedbroeder van de Koning, viel zelfs onder een Saksische speer in de Slag bij Eburacum in 516. Sindsdien is de Hoge Koning Arthur uit op wraak.

Caulas van Salisbury en Devon
Dafy van Berwick St. James
Eric van Burcombe
Ignaeus van Broughton
Morgaine le Fay

Vroege lente 518, Cameliard

Aan het begin van het jaar 517 bleek Sir Eric van Burcombe ineens een dochter te hebben. Aangezien hij al verloofd was met Guinevere, Prinses van  Cameliard, moest dit natuurlijk verklaard worden. Hij schreef haar een brief, waarin hij alles uitlegde. Maar zij trapte daar niet in, natuurlijk. Iedereen kan met mooie worden op de proppen komen.  
Toen schreef Sir Eric haar weer een brief, waarin hij nogmaals probeerde uit te leggen hoe het zat met zijn dochter. Zij bleek niet zijn dochter te zijn, maar een dochter van Elgin de Jongere, de bastaardzoon van Earl Roderick van Salisbury en Alis van Burcombe, grootmoeder van Eric. In 502 leidt dit tot de Rebellie van Salisbury, wanneer Sir Eliot, vader van Eric en halfbroer van Elgin. Na afloop van deze Rebellie vertrok Elgin met zijn vrouw naar Eburacum. Zij kwamen om bij de Slag van Eburacum, maar wisten nog net op tijd Alis naar Eric en de zijnen te smokkelen. 

Zal Guinevere harteloos bij haar standpunt blijven, of smelt zij voor de mooie woorden van Eric van Burcombe? En wat betekent dat voor hun verloving?

Lente 518, Sarum

De berichten over de horden Saksen die van het vasteland van Europa naar de Britse eilanden varen blijven maar komen. De Saksische Koningen in Brittannië verzamelen hun troepen om zich heen. Koning Aelle van Sussex heeft zichzelf uitgeroepen tot Bretwalda van Brittannië en de andere Saksische koningen scharen zich achter hem. 
Koning AElle van Sussex met Koning Aescwine van Essex en Koning Octa van Kent trekken op naar Logres en zij belegeren Silchester, een van de belangrijke steden aldaar. 

AElle van Sussex
Octa van Kent
Aescwine van Essex

Ondertussen is Koning Bieda van Wessex ook druk om zijn manschappen te verzamelen in Portsmouth. Waarschijnlijk zal hij naar het noorden trekken om ergens midden in Logres de legers van AElle en de andere koningen te treffen en zo een vreselijke slag toe te brengen aan het hartland van Brittannië en Logres.

Bieda van Wessex

Hoge Koning Arthur verzamelt ook al zijn manschappen, bondgenoten en troepen om zich heen. En de Koningen komen! Zij hebben de afgelopen jaren vertrouwen gekregen in de mogelijkheden van deze jonge koning. Alain, Koning van Escavalon komt, net als Gawaine uit Lothian en Orkney, Cador uit Cornwall en vele anderen.

Gawaine, Prins van Lothian
Cador, Koning van Cornwall
Alain, Koning van Escavalon

Sir Caulas ontving eerder dit jaar een brief met de zorgen van zijn schoonvader Ban en aangetrouwde oom Bohort, koningen van Bretagne. Zij worden aangevallen door Koning Claudas van de heidense Franken. Sir Caulas twijfelt even, maar besluit dan om in Brittannië te blijven en zijn schoonzoon en kleinzoon trouw te blijven.

Zomer, Silchester

Hoge Koning Arthur heeft al zijn troepen verzameld en hij trekt op tegen de Saksische Koningen die Silchester belegeren. De ridders trekken met hem mee. Maar Morgaine heeft goed geluisterd naar de strategie van Arthur en de zijnen. Zij trekt zich terug bij het Witte Paard van Uffington, zij verwacht dat de strijd zich daarheen zal verplaatsen en dat zij vanaf daar meer goed zal kunnen doen, dan aan Arthurs zijde. 
Sir Caulas en en Sir Ignaeus regelen hun zaakjes. Caulas heeft natuurlijk enorm veel kinderen bij veel verschillende vrouwen en Sir Ignaeus heeft een bastaarddochter en wil niet dat die afhankelijk is van de grillen van Balinette, mocht hij sneuvelen op het veld van eer. 

Dag 1, De Slag bij Silchester

Hoge Koning Arthur trekt met zijn troepen op naar Silchester. Wanneer zij de Enborne over willen steken, worden zij verrast door Saksische troepen. Sir Caulas laat zich niet kennen en hij moedigt zijn mannen aan om strijd te leveren met de Saksen. 

1e ronde
De ridders strijden tegen een stel Juten. Deze boertjes kunnen zich nauwelijks verdedigen tegen de ridders. Ze schieten wat pijlen af, maar die deren niemand. 

2e ronde
De ridder strijden tegen een stel Angelen. Ook deze boertjes kunnen zich nauwelijks verdedigen tegen de ridders. Ze schieten pijlen af, maar die deren niemand.

3e ronde
Nu eindelijk wat meer tegenstand, Saksische krijgers! Maar ook deze kunnen nauwelijks weerstand bieden aan de ridders.

4e ronde
De Angelse krijgers zijn niet veel sterker dan hun Saksische neven. Ook zij worden uiteen geslagen door de ridders uit Salisbury.

5e ronde
In de vijfde ronde eindelijk een tegenstander van formaat. De ridders treffen een Saksische Koning en zijn lijfwachten. Een brute strijd ontbrandt. Eerst wordt de lijfwacht afgeslacht en dan weten Sir Caulas en Sir Eric samen Aelle te doden. Sir Eric zet hiermee de traditie van zijn vader Sir Eliot, voort. Deze nam in 490 Koning Octa gevangen in de Slag om Lindsey en negen jaar later deed hij dat weer in de Herovering van Kent.
Wanneer de andere Saksische krijgers dit zien, is de sjeu er wel een beetje af voor deze dag.

6e ronde
De ridders leveren strijd tegen een stel half-naakte Saksische Warrior Women. Hoe onnatuurlijk deze ook mogen zijn, zij zijn geen partij voor de dappere ridders.

Na de dood van Koning AElle, die zichzelf tot Bretwalda had uitgeroepen, is het vuur er wel uit bij de resterende Saksische krijgers. Zij trekken zich terug van Silchester en trekken verder naar Donnington.

Dag 2, de Slag bij Donnington

Morgaine bevindt zich nog steeds bij het Witte Paard in Uffington, maar zij houdt met haar magie de wereld om haar heen in de gaten. Zij ziet dat de Saksen hun magie gebruiken om het weer te beïnvloeden. De regen die gisteravond na de Slag bij Silchester is gevallen, valt nu nog steeds. Het slagveld verandert in een modderpoel. Zij verzamelt haar magie om haar medestanders te kunnen beschermen. 

1e ronde
De ridder strijden tegen een aantal Saksische chieftains. Dat levert een uitdaging op, maar niet veel. Sir Caulas raakt gewond en Sir Ignaeus maakt het van de zenuwen alleen maar erger. (First Aid Fumble). 

2e ronde
De ridders komen meteen de eenheid van Aescwine, die zich Koning van Essex noemt, tegen. Sir Caulas en Sir Ignaeus herrinneren zich Aescwine nog. In 496 had hij de brutaliteit om namens zijn vader, Offa van Essex te vragen om tribuut van Salisbury
Sir Caulas en Sir Eric herhalen hun tactiek van de vorige dag en doden ook Koning Aescwine. 

3e ronde
Dan worden de ridders geconfronteerd met een groep Berserkers. Deze woeste krijgers boezemen de ridders veel angst in. Maar Morgaine waakt. Een enorme blikseminslag doodt een aantal van de Berserkers. En de overlevenden worden zonder al te veel problemen afgemaakt door de ridders. 

4e ronde
De ridders komen een aantal Saksische krijgers tegen, maar na de Berserkers maken deze niet veel indruk meer.

Het plan van de Saksen om magie te gebruiken heeft niet gewerkt en zij trekken zich terug. Maar Arthur wil ook niet op deze modderig vlakte blijven vechten. Hij trekt zicht terug naar Badon. Daar is een oud fort, van waar uit hij de Saksen verder wil belagen.

Dag 3, De Slag bij Badon Hill


Sir Dafy van Berwick St. James heeft sinds zijn bekering bij de Monniken van Rimchurch een enorme haat voor alles wat Faerie is opgevat. Het idee dat Morgaine, een vrouw die zich ophoudt met Faerie, nu de Slag bij Donnington gewonnen heeft voor Arthur, is teveel voor hem. Het is hem duidelijk wat hem nu te doen staat. Morgaine moet sterven, anders zal de hele regering van Arthur onder de invloed van Faerie vallen en dat kan hij niet laten gebeuren. Sir Dafy verlaat het strijdperk en gaat op zoek naar Morgaine, om haar te doden zoals hij ook Brikus gedood heeft in 513.

De Saksische troepen zijn versterkt met het leger van Koning Bieda van Wessex die zich te Badon bij Koning Octa van Kent voegt. 

1e ronde  
De ridders strijden tegen een aantal Saksische aanvoerders en weten hen te verslaan. 

2e ronde
De ridder strijden tegen de elite Heorthgeneats van de Saksen. Hierbij sterft Sir Eric onder een Saksische bijl! Ook Sir Caulas en Sir Ignaeus raken gewond en kunnen niet verder strijden. 
Ondertussen komt Sir Dafy aan bij Morgaine. Hij durft haar toch niet aan te vallen en in wanhoop vlucht hij weg. Morgaine merkt niets en gaat door met het gebruik van magie om haar broeder bij te staan. 

3e ronde
Morgaine gebruikt haar magie om een muur van vuur af te sturen op de Saksische krijgers. Deze verbranden gruwelijk en zij vluchten weg van het slagveld. Dit brengt al vrij snel een einde aan de slag voor deze dag. 

Dag 4, De Slag bij Badon Hill

Alle troepen zijn uitgput, maar de Saksen weten niet van opgeven. Zij hebben gezworen door te vechten tot er een Saksische Koning over zou zijn die Bretwalda kon worden. 
Sir Eric is dood, maar zijn plek wordt ingenomen door Sir Edward, zijn jongere broer en tot voor kort schildknaap van Sir Eric. Sir Dafy is volledig uit beeld, maar Gerwina, dochter van Sir Gilbert, was in 515 een van de vrouwen die gebruik maakte van de academie voor vrouwelijke ridders die Gwenda van Berwick St James heeft ingericht met toestemming van Hoge Koning Arthur
Sir Antony, de verbannen broer van Sir Ignaeus werpt zich op in de strijd. 

1e ronde
De ridders worden geconfronteerd met nieuwe Warrior Women. Sir Edward weet hoeveel succes zijn vader later had bij een Saksische vrouw. Hij probeert ook met deze vrouwen te flirten. Zij zijn er echter niet voor in de stemming. 
Gerwina wordt bevangen door jaloezie wanneer zij deze vrouwen ziet. Zij ziet hoeveel moet zij en haar nicht Gwenda hebben moeten doen om als krijgsters erkend te worden en deze woeste Saksen hebben zonder enige problemen een heel batallion aan strijdende vrouwen op de been gebracht! Zij besluit om over te lopen naar de Saksen! 

2e ronde
Gerwine Uitgeputte Angelse horigen zijn geen uitdaging meer voor de ridders. 

3e ronde
De laatste Angelse krijgers die nog op hun benen staan, kunnen ook nauwelijks nog verzet bieden aan de ridders. 

Naweeën

De Slag van Badon Hill is gewonnen, maar tegen een gruwelijke prijs. Veel ridders en leiders van het land zijn gedood in de vier dagen durende strijd. De Saksen zijn grotendeels uitgemoord. In hun landen zijn nu alleen nog jonge knapen en weduwes over. Ze zijn rijp om te plukken. De ridders maken gebruik van de mogelijheid om te plunderen in de Saksische landen.
De ridders Gerben en Antonius maken hier gretig gebruik van. Maar hun karakter gaat er wel op achteruit.


Winterphase 518/ 519

In Salisbury besluit Caulas dat hij voor eens en voor altijd een einde wil maken aan de Saksische dreiging vanuit Wessex. Hij geeft zijn leenmannen de opdracht om zich in Wessex landgoederen te gaan toe-eigenen.
Sir Antonius, die heel goed begrijpt dat de verbanning van Ignaeus nog steeds telt, neemt een Saksische weduwe tot vrouw, haalt zijn zoon Adrianus uit Salisbury en vestigt zich in Wessex en zweert trouw aan Sir Caulas. Hij neemt het leen van Sparsholt in Wessex. De andere ridders nemen zich ook een landgoed in Wessex. Sir Ignaeus voegt Sutton Scotney toe aan zijn bezittingen, Sir Gerben neemt South Wonston als leen, Sir Edward neemt Kings Worthy als leen. Sir Caulas heeft momenteel 13 levende, ongetrouwde kinderen (en hij is op zoek naar een nieuwe bruid). Hij zorgt ervoor dat hij ieder kind tenminste  1 leen kan geven bij zijn dood. Hij zorgt dat zij terecht kunnen in Wessex.

Sir Edward herinnert zich zijn halfbroers, Octa en Mark, die zijn vader Sir Eliot kreeg, toen hij huwde met Inga, Prinses van Kent. Deze jongemannen zullen nu een jaar of 18 zijn en zijn waarschijnlijk de enige prinsen in Kent. Hij wil met zijn halfbroers in contact komen, om te zorgen dat Kent in de familie kan blijven. Als het nodig is dat hij daarvoor huwt met een vooraanstaande Saksische dame, dan doet hij dat. Ondertussen huwt zijn zuster Esther ook.

Sir Caulas is blij dat hij nog steeds leeft na deze brute slag. Hij weet zeker dat dit te danken is aan de bescherming van St Helen van de Bronnen. Hij besluit om een enorme Kathedraal voor haar te bouwen in Londen.

Morgaine wil weer trouwen. Zij hoopt door een medestander te krijgen, meer land te kunnen verzamelen en misschien meer magische plekken op strategische plaatsen in Brittannië te kunnen realiseren. Zij laat haar oog vallen op Accolon, zoon van Uriëns, Koning van Noord Wales. Een goede Pagan jongen, met de juiste connecties.

Gerben zet het op een feesten, nu hij niet alleen de Slag van Badon Hill heeft overleeft, maar ook nog eens leider van de steeds rijkere familie van Berwick St. James is geworden. Dit levert een dochter bij een melkmeisje op.

Een tante van Ignaeus krijgt een dochter en noemt haar Maria. 



maandag 25 september 2017

Het betoverde land achter de kleerkast

In mijn zelf-opgelegde uitdaging om eens in de maand een belangrijk boek uit mijn jeugd te herlezen en te bekijken wat ik er nog van vind, lees ik voor de maand september Het betoverde land achter de kleerkast. De Nederlandse vertaling van het beroemde verhaal The Lion, The Witch and the Wardrobe van C. S. Lewis. het is boek 1 uit de Kronieken van Narnia. Hij schreef deze verhalen in 1950. 

Deze staat al heel lang in mijn boekenkast.

Deze verhalen leerde ik niet in boekvorm kennen, maar via (alweer) een serie van de BBC. In november en december van 1988 zond de BBC The Lion, the Witch and the Wardrobe uit op tv. Ik was toen 11. En omdat het de kerstperiode was, associeer ik de serie nog altijd met kerstmis. Pas later leerde ik de boeken kennen en ik verzamelde de serie met de oranje banden van uitgeverij Leopold. Het exemplaar dat ik heb is uit 1989, dus ik vermoed dat ik het boek dan in 1989 of 1990 gekregen heb, ik zal 12 of 13 geweest zijn. Toen waarschijnlijk al iets te oud voor de doelgroep.
Nog weer later werden de verhalen verfilmd tot bioscoopfilms. De eerste film heb ik in de bioscoop (waarschijnlijk eind 2005) gezien met vriend +D die mij vertelde dat een diep-christelijke allegorie was. Die hint had ik eerder niet opgepikt. En nog weer later las ik de verhalen ook voor aan mijn zoon en dochter.

Indruk toen

Toen ik het boek las, vond ik het een spannend avonturenverhaal. Ik kende de serie natuurlijk al, dus ik werd niet meer verrast door de plotontwikkelingen. Maar ik vond het wel leuk om alle verschillende toverdieren voorbij te zien komen. 

De BBC serie

Spoilers

Hoofdstuk 1 - 5

Het verhaal opent met de introductie van de kinderen Peter, Susan, Edmund en Lucy Pevensie die Londen moeten ontvluchten vanwege the Blitz en bij een professor in een landhuis op het geïsoleerde platteland moeten gaan wonen.
Lucy vindt snel een kleerkast met een doorgang naar een betoverd land (op p10! C. S. Lewis hield van doorwerken). Daar ontmoet zij meneer Tumnus, een Faun, en leert over Narnia en alle vreemde wezens die er leven. Hij vertelt haar over de Witte Tovenares, haar schrikbewind en de Eeuwige Winter zonder Kerst. Lucy keert snel terug naar huis. 
Weer in het landhuis aangekomen geloven haar broers en zus haar niet. Even later verdwijnt ook Edmund naar Narnia (P24, C. S. Lewis laat er geen gras over groeien). Hij ontmoet de Witte Tovenares en valt onder haar betovering. Hij belooft haar om zijn broer en zussen ook naar Narnia te brengen. Zij vraagt hem ook meteen om haar bestaan geheim te houden voor zijn broer en zussen.
Eenmaal terug in de echte wereld liegt Edmund over zijn avonturen tegen Peter en Susan. Peter en Susan denken nu dat de waanideeën van hun zusje sterker worden en worden nog gevoed door Edmund ook. Ze besluiten te gaan praten met de Professor. Deze gebruikt logica om Peter en Susan te overtuigen dat Lucy degene is die de waarheid spreekt en Edmund degene is die liegt, gebaseerd op gedrag uit het verleden. Maar dan moeten Peter en Susan ook de conclusie trekken dat er andere werelden zijn. Met die conclusie heeft de professor geen moeite, maar Peter en Susan moeten even slikken.


De film

Hoofdstuk 6 - 11

Alle kinderen belanden in Narnia (P44!). Edmund zaait twijfel. Hoe kunnen de broers en zussen weten dat de Witte Tovenares kwaad is? Dan ontmoeten de kinderen de familie Bever, die nemen de kinderen in huis en geven hen een goede maaltijd. De naam Aslan de Leeuw valt. Meneer Bever vertelt de kinderen over de politieke situatie in Narnia. Aslan de Leeuw is Koning van Narnia, in naam van Zijn Vader, de Keizer van over zee. En Hij komt naar Narnia. De kinderen moeten naar de Stenen Tafel om daar Aslan te ontmoeten. En aangezien de Witte Tovenares geen mens is, kan zij nooit de rechtmatige Koningin van Narnia zijn. 
Ondertussen verdwijnt Edmund. Meneer Bever vermoedt meteen dat hij eerder in Narnia was en contact heeft gelegd met de Witte Tovenares en nu naar haar toe is. De reis naar de Stenen Tafel wordt nu een vlucht. 
Edmund is inderdaad naar de Witte Tovenares gegaan. Hij komt aan bij haar paleis en ziet in steen veranderde wezens, slachtoffers van de Witte Tovenares. Wanneer Edmund de Witte Tovenares weer ziet, is zij erg ontevreden over hem. Hij heeft tenslotte zijn broer en zussen niet meegenomen, waardoor hij zijn opdracht niet vervuld heeft. 
De Bevers en de kinderen kunnen niet hopen de Witte Tovenares voor te zijn. Maar ze kunnen haar wel ontwijken. Onderweg komen ze de Kerstman tegen. Dankzij de magie van de Witte Tovenares is het altijd winter in Narnia, maar nooit Kerstmis. Nu de Kerstman is gearriveerd, is dat een teken dat haar macht taant.
Ondertussen reist Edmund met de Witte Tovenares ook naar de Stenen Tafel. Tijdens deze reist zet de dooi in en wordt het de Witte Tovenares duidelijk dat haar macht afneemt.


Hoofdstuk 12 - 16

Wanneer de kinderen met de Bevers aankomen bij de Stenen Tafel, is Aslan de Leeuw daar al met zijn gevolg. Dienaren van de Witte Tovenares voeren een aanval uit op het kamp van Aslan en Peter doodt zijn eerste vijand. 
De Witte Tovenares realiseert zich dat zij snel moet ingrijpen als zij haar macht wil behouden. Zij roept haar leger op en besluit om Edmund te doden. Dan kunnen er niet vier mensen op de vier tronen van Narnia zitten. Maar hij wordt bevrijd door het leger van Aslan, terwijl de Witte Tovenares weet te ontkomen.
De Witte Tovenares laat het er niet bij zitten. Zij eist bij Aslan het bloed van Edmund op, aangezien hij een verrader is, en alle verraders aan haar toebehoren. Aslan geeft toe dat zij gelijk heeft, maar hij sluit een onduidelijke deal met haar. 
Aslan leidt zijn gevolg weg van de Stenen Tafel en wil niet zeggen wat hij heeft afgesproken met de Witte Tovenares. Hij draagt veel van zijn plannen voor de komende strijd over aan Peter. Susan en Lucy zijn wat gevoeliger dan Peter en volgen Aslan wanneer hij terugkeert naar de Stenen Tafel. Aslan offert zichzelf aan de Witte Tovenares in plaats van Edmund en Aslan sterft. 
De meisjes rouwen bij het lichaam van Aslan. Wanneer de zon echter opkomt, en de eerste zonnestraal Aslan raakt, komt hij weer tot leven (Ik zag het echt niet). Hij kon weer tot leven komen, omdat hij onschuldig was en zich opofferde voor een schuldige. De herrezen Aslan neemt de meisjes mee naar het Kasteel van de Witte Tovenares en daar brengt hij alle standbeelden weer tot leven. Aslan leidt deze bevrijdde wezens naar het slagveld waar Peter en Edmund strijden tegen de Witte Tovenares en haar leger. 

Hoofdstuk 17

Het leger van Peter en Aslan heeft gewonnen. Na afloop worden Peter, Susan, Edmund en Lucy gekroond tot Koningen en Koninginnen van Narnia. Zij groeien op en regeren wijs over het hele land. Op een dag horen zij over het Witte Hert, dat wensen kan vervullen. Zij besluiten er jacht op te maken. Het Witte Hert leidt hen terug naar de kleerkast en Engeland. Eenmaal weer thuis blijkt dat de professor heel goed weet dat de kleerkast soms naar Narnia leidt.  

Indruk nu

Dit is een kinderboek met korte hoofdstukken en een spannend, snel voortgaand verhaal. Leuk om weer te herlezen. De Christelijke allegorie ligt er niet te dik bovenop (dat is in latere boeken wel anders, en die worden er daarmee niet beter op). 
Een leuke introductie voor jonge kinderen, als je ze later de fantasy-kant op wil duwen. 

donderdag 21 september 2017

Herfst is hier

Het is weer herfst. De zomer is voorbij. En daarmee ook het tuinierseizoen. Vlak na de vakantie heb ik nog de laatste oogst uit de tuin gehaald. Een paar pompoenen en wat laatste courgettes. En nu worden de nachten langer dan de dagen. We nemen afscheid van zonneschijn en warmte...

Mijn pompoenen zijn groter dan mijn hoofd. 

Maar niet te lang getreurd. De herfst en de winter hebben zo hun eigen charmes. Het wordt bijvoorbeeld weer tijd om lekkere herfst gerechten te eten. Lekkere soep van pompoen, appeltaart met zwarte bessen of iets met stoofpeer. 

Echt heel groot.

En ik heb gelijk gekregen! Eerder vertelde ik over de zonnebloemen die heel groot zouden worden, wat de kinderen niet konden geloven. De zonnebloemen werden inderdaad groter dan vrienden +D en +M! Hier staat Vivian bij een uitgebloeid exemplaar. De bloemen hangen al een beetje en de zaadjes worden al opgegeten door de vogels.

zondag 17 september 2017

Gevallen held

In een ver verleden werkte ik voor het Burma Centrum Nederland en zo heb ik een hoop geleerd over Birma en de problemen aldaar. In het verleden schreef ik daarover ook op mijn blog hier. En het leek zo goed te gaan. De militaire overheersers organiseerden verkiezingen, die gewonnen werden door de National League for Democracy. Aung San Suu Kyi mocht haar huis weer verlaten en zij bekleedt nu een belangrijke positie in de regering.

Vluchteling
Foto van Htet Htet Oo

Maar de etnische spanningen bleven en de laatste weken zijn de spanningen tussen de Birmezen en Rohingya, een islamitische minderheid, weer enorm opgelaaid. In het verleden werden de spanningen tussen de Birmezen en andere etnische minderheden gevoed door het militaire regime (verdeel en heers). En er was ook veel (gewapend) verzet tegen de Birmese militaire overheerser, georganiseerd naar etnische lijnen. Maar met de eerste stappen richting democratisering, leken die spanningen juist af te nemen.

Een grote bevolkingsgroep is nu op drift in eigen land of vlucht naar Bangladesh en Thailand. Er vinden grove schendingen van de mensenrechten plaats, door het leger (lees het VN rapport hier, of Human Rights Watch hier, of Amnesty International hier). Dit overstijgt intern geweld en begint op etnische zuivering te lijken. De Rohingya vechten terug, voor zover zij dat kunnen, maar de meesten vluchten weg.

En Aung San Suu Kyi doet niets. Ze zegt niets, veroordeelt het geweld niet, niets. Onlangs werd de druk wat meer opgevoerd en kwam er een verklaring over nepnieuws, wat de spanningen maar aanwakkert. En de wereld is groter geworden. Anderen bemoeien zich nu met Myanmar, die dat eerst niet deden. Zo worden moslims in andere landen ook boos over de ellende die hun geloofsgenoten aangedaan wordt, en roepen op tot actie. Collega-winnares van de Nobelprijs voor de Vrede, Malala Yousafzai roept Aung San Suu Kyi op om actie te ondernemen.

Zucht.

Aung San Suu Kyi heeft bekend gemaakt om niet naar de Algemene Vergadering van de VN te gaan, omdat de crisis in haar eigen land te groot is. Het is toch jammer om te zien dat ze zo door de mand valt. Wat betekent haar jarenlange geweldloze verzet tegen het militaire regime. Zodra ze er deel van uitmaakt, doet ze hetzelfde.

Het leger leeft zich uit in Rakhine
Achtergronden in de NRC
Aanvallen op Myanmarese politie en leger
Rohingya en Islamitisch extremisme in de Volkskrant
Etnisch zuiveren volgens de VN
In de Volkskrant
Opinie in de Volkskrant
Veroordeling door de VN in de NRC
Aung San Suu Kyi niet naar de UNGA 2017