Secrets and Sacrifices

Voor mijn verjaardag heb ik een hoop boeken gekregen. En die moet ik dan ook meteen uitlezen. Een ervan was Secrets and Sacrifices: A Regency Cthulhu Novel van Cath Lauria. Zoals de titel suggereert, hoort dit bij een Rollenspel, Regency Cthulhu, een mengeling van Jane Austen romans en Cthulhu - horror. Dus deze roman ging daar ook over. 

Spoilers

We volgen Cassandra Wright, een ongehuwde jongedame die alleen reist en onderdak zoekt in Tarryford. Daar wil zij de naam van haar vader zuiveren. Deze is een aantal jaar geleden overleden, kort nadat hij een andere man had gedood. De gevolgen voor Cassandra en haar jongere broer en zus waren verschrikkelijk. Cassandra's verloving met Gilbert Fraser werd verbroken, zijzelf moest (oh horror) werken voor de kost, haar broertje moest het leger in (dat strijd levert tegen de legers van Napoleon Bonaparte) en haar zusje moest bij een tante wonen. Maar nu is Cassandra terug. Zij vermoedt dat haar vader onschuldig was, en dat de ware schuldige James Fraser is, beste vriend van haar vader, vader van Gilbert en hij was bijna haar schoonvader geweest. 

Maar eenmaal aangekomen in Tarryford wordt meteen duidelijk dat dat plan in duigen valt. Mensen willen niet geloven dat een jongedame alleen reist. Ze krijgt al bijna geen kamer gehuurd voor de nacht. Maar dan komt zij Thomas Grifith tegen, een oude vriend van Gilbert Fraser en een bekende van Cassandra. Ze doen zich voor als verloofd stel en Thomas huurt een kamer voor haar. Dan mag het wel. 

Thomas kan haar meer vertellen over Tarryford. Er zijn vreemde dingen gaande. Er waart een monster rond dat al verschillende keren vee heeft aangevallen. En men is bang dat mensen zullen volgen. Gilbert heeft zijn vrienden opgetrommeld om het beest op te jagen en te vangen of te doden. Thomas kan Cassandra meenemen als zijn "verloofde". Dan kan Cassandra onderzoek doen naar documenten van haar vader, die waarschijnlijk nog wel in de bibliotheek van de Frasers slingeren. 

Na een hoop gedoe weet Cassandra uiteindelijk uit te vogelen wat er allemaal verkeerd is gegaan, al die jaren geleden. En zuivert ze de naam van haar vader en daarmee haar familie. En de Frasers krijgen hun verdiende loon. En gelukkig hoeft de "fake" verloving met Thomas ook niet verbroken te worden. 

Conclusie

Dit is formule werk. Het is overduidelijk een romance novel, een soort bouquetreekstroman. En een vrij milde. Cassandra en Thomas gaan niet heel veel verder dan handjes vasthouden en elkaar betekenisvol aankijken. Het conflict in de romance komt dan ook niet van de geliefden die elkaar niet begrijpen, zelfs niet door de monsters van voorbij de sterren. Maar juist van de mensen, die met hun onheilige ambities links en rechts slachtoffers maken. Maar de ware liefde tussen Cassandra en Thomas weet alles te overwinnen. 

Verder hangt dit verhaal van allerlei clichés aan elkaar. Niet alleen van de romantiekclichés (de geliefden vinden elkaar wel leuk, durven dat niet aan elkaar te laten weten), maar ook van allerlei horror clichés (er waart een monster rond, maar niemand weet hoe het er uit ziet. Een schattig klein kind raakt vermist, maar wordt gelukkig levend teruggevonden). En allerlei mysterie clichés (de intrige lijkt net iets anders te zitten dan iedereen denkt, een medestander blijkt een verrader) komen ook voorbij. 

Het leest prettig weg, maar heeft de inhoud van suikerspin.  

Tijd voor een feestje.

Onlangs was ik weer jarig en dat moet natuurlijk gevierd worden. Vorige week was het zover. We maakten het huis schoon, ruimden alle rommel op en kookten een hele hoop eten voor alle mensen die we verwachtten. De laatse kruisbessen van dit jaar gingen in de kruisbessen cobbler en ik had ook veel zin in een limoen - kokostaart. Verder bakte ik ook nog wat scones en voor het avondeten nog een soepje met pannenkoeken. En net toen we daar allemaal mee klaar waren, ging de deurbel voor de eerste vrienden!

En de hele middag bleef de bel gaan en vrienden en familie stroomde binnen. Het was weer fijn om mensen te zien die ik al een hele tijd niet had gezien. Al het trainen voor de vierdaagse van afgelopen zomer heeft in het afgelopen jaar ook een hoop van mijn tijd gekost, en ik heb mijn sociale kring best een beetje verwaardloosd. Maar gelukkig merkte ik daar op het feestje niets meer van. 

Feest!

Met een hoop mensen, die ik niet vaak genoeg zie, heb ik lekker even bij kunnen praten. Ik heb boeken kunnen aanraden, we hebben ons verbaasd over kinderen die al zo snel zo groot worden en we hebben bijgepraat over alle andere dingen in ons leven. En dat alles onder het genot van de lekkere hapjes. En alsof dat niet allemaal al gezellig genoeg was, heb ik ook nog prachtige cadeaus gekregen. Er zaten dit jaar een hoop boeken tussen, die ik de komende tijd heerlijk kan gaan lezen. Maar ook heerlijke chocolade, waar ik langzaam van zal genieten (misschien samen met een boek).

Korte verhalen

En de prachtige cadeaus die ik heb gekregen mogen natuurlijk ook niet ontbreken. Zo was er weer een exemplaar van de historische kookboeken (ik heb al Brood, Vega en Taarten). Dit keer gaat het om een verzameling van allemaal feest-recepten. Gelukkig gaan we nu net het donkere seizoen in, en heb ik weer lekker veel kans om allerlei lekkere recepten te proberen en los te laten op het bezoek. 

RPG

Verder ben ik al een eeuwigheid fan van Tanith Lee en heb ik veel van haar boeken in mijn kast staan. En dit jaar kreeg ik er zomaar twee! Het was fantastisch! Een bundel met korte verhalen en deel 5 van de Flat Earth serie, die ik nu dan bijna compleet heb. Tanith Lee heeft in de loop der jaren veel verschillende boeken geschreven, in veel verschillende genres, maar kwaliteit staat altijd hoog in het vaandel.  

Roman

Verder ben ik al een tijdje bezig met een Call of Cthulhu rollenspel, waarbij leden van dezelfde familie door alle uitbreidingen van de Call of Cthulhu setting gejaagd worden. En steeds overlijden zij, en nemen hun kinderen en kleinkinderen de mantel van avontuur en verplichting weer op. Binnenkort stappen we over naar een nieuwe tijdsperiode, en daar heb ik nu een mooie uitbreiding bij! De wereld van Regency Engeland wordt ook overspoeld door monsters van voorbij de sterren. 

En aan het einde van de avond kon ik moe en tevreden naar bed. 

Cats in Space!

Nadat ik een tijdje geleden The Chronicles of Morgaine heb gelezen, heb ik weer iets anders van C. J. Cherryh gelezen, The Chanur Saga. Dit is een omnibus van 3 boeken uit de Chanur - serie. Ook deze heb ik weer ergens tweedehands op de kop getikt. 

3 boeken in 1!

The Pride of Chanur

We volgen het ruimteschip "Pride of Chanur" met een bemanning van Hani, een soort antropomorfische leeuwen. Onder leiding van Pyanfar Chanur reizen zij door de ruimte en voeren handel met andere rassen van buitenaardse wezens. Dit wordt mogelijk gemaakt door allerlei ingewikkelde, onderlinge handelsafspraken. De vrede is fragiel. Terwijl zij op een dag aanleggen bij een ruimtestation, waar ook andere rassen aanwezig zijn, weet de mens Tully zich aan boord van de "Pride of Chanur" te begeven. Hij is een ras dat niemand nog kent en pas kortgeleden ruimtereizen is gaan maken. 

Tully en de bemanning van zijn ruimteschip werden prompt gevangen genomen door de kif, een ras dat alleen maar uitgewelddadige, amorele piraten lijkt te bestaan. Niemand van zijn bemanning is nog in leven en hij wil graag terug naar huis. Maar de kif willen hun gevangene terug. En dit gooit Pyanfar meteen in een levensgroot conflict waar alle rassen in dat deel van de ruimte belang bij hebben. 

Uiteindelijk komt het tot een confrontatie op de thuiswereld van de Hani. Zelfs de vreemde knnn bemoeien zich met het conflict en halen een ander ruimteschip van de mensen naar het deel van de ruimte waar de Hani wonen. Tully kan terug naar huis. 

Chanur's Venture

Een paar jaar later is Pyanfar met haar schip en bemanning weer op hetzelfde ruimtestation. En zij treft daar "Goldtooth", een vooraanstaande vertegenwoordiger van de Mahe. Hij heeft Tully bij zich! Die is op een missie van de mensheid, ze willen meer contact met de verschillende rassen in de ruimte. Maar door de taalverschillen wordt het niet helemaal duidelijk of ze willen handelen of wraak willen op de kif. De Mahe Goldtooth vraagt haar om Tully en een boodschap van de mensheid te vervoeren, zodat de onderhandeling door kunnen gaan en de mensheid zich kan aansluiten bij de handelsafspraken. Wanneer de mensheid zich zou willen aansluiten bij de andere rassen in de ruimte, zouden de verhoudingen op hun kop komen te staan. Niet iedereen zit daar op te wachten. Dus de verschillende politieke, economische en militaire intriges beginnen meteen te lopen. 

Tully en Hilfy worden gevangen genomen door de kif en gruwelijk gemarteld. Pyanfar trekt de aandacht van de conservatieve Hani die nooit hun thuisplaneet verlaten. En Pyanfar en haar bemanning raken steeds verder verstrikt in steeds gevaarlijker spelletjes om de macht in de ruimte. 

The Kif Strike Back 

De aanwezigheid van Tully en de mensheid zetten alle verhoudingen op scherp. Daar komt nog eens bij dat onder de kif een soort burgeroorlog lijkt te zijn uitgebroken. En de twee leiders van de schillende facties proberen de kif onder hun leiderschap te verenigen. Dat is nog nooit eerder gelukt onder de notoir agressieve kif. Een enkele leider, die de kif weet te verenigen, zou daarna alle andere rassen aan zich onderwerpen. Dat ziet niemand zitten. 

Maar Pyanfar krijgt een steeds grotere rol in de verschillende intriges. Ze onderhandelt met de Mahe, met de kif. Ze redt Hani van kif en verkrijgt daarmee hun loyaliteit. Maar dat maakt de verdenkingen tegen haar op haar thuisplaneet alleen maar groter. 

Conclusie  

Ik vond dit een fascinerende serie boeken. Pyanfar en haar bemanning zijn duidelijk niet menselijk. De andere rassen waarmee ze onderhandelt zijn dat ook niet. En een belangrijk deel van het boek gaat over het feit dat men elkaar niet begrijpt en werken vanuit hele verschillende culturele kaders. Ook verstaat men elkaar letterlijk niet. Er wordt steeds gewerkt met vertaalmachines en met varianten van pidgin. Ook probeert men elkaars taal te leren, maar vanwege verschillende monden, kaken en tanden lukt dat gewoon niet. 

En die verwarring bestaat niet alleen tussen de verschillende rassen, maar ook binnen één ras. Pyanfar komt steeds verder in conflict met de Hani die nooit van hun planeet afkomen. Zij blijven vastzitten in hun oude, culture overtuigingen. Pyanfar wordt door omstandigheden gedwongen om mannen te accepteren aan boord en later nog vertegenwoordigers van andere rassen, wat haar mede - Hani bijzonder vreemd en gevaarlijk vinden. 

Verder is dit voor het eerst dat ik science fiction lees, waarbij de mensheid geen hoofdrol speelt. Tully zet wel een hoop ontwikkelingen in gang, maar we zien nooit door zijn ogen, alleen wat Pyanfar van hem begrijpt, en zij begrijpt hem maar matig. 

Het enige dat ik een beetje jammer vind, is dat in deze bundel een rare knip is gemaakt. Pride of Chanur is een zelfstandig verhaal. Maar Chanur's Venture en The Kif Strike Back zijn onderdeel van een trilogie. Dus ik mis afsluiting met Chanur's Homecoming. Maar misschien dat ik daar nog eens tegenaan loop op een andere boekenmarkt.  

Laatste oogst

Eerder dit jaar zaaide ik allemaal pepertjes uit en die hebben het dit jaar bijzonder goed gedaan. Nu de dagen echt donkerder en vooral kouder worden, heb ik ze allemaal maar geoogst. Er waren vijf planten die daadwerkelijk de vraat van slakken hebben overleefd. En daar zat dit jaar bijzonder veel peper aan.  

Aan de struiken

Maar ja, als je dan heel veel pepertjes oogst, wat moet je daar dan mee. Ik houd natuurlijk wel van lekker eten met wat pit. Maar de pepertjes zouden niet lang genoeg goed blijven om allemaal op te kunnen eten. De schimmel komt er op een gegeven moment toch in. 

Verse pepertjes

Dus ik heb alle pepertjes netjes gewassen en toen op een rijtje gelegd. het waren er echt heel veel. Daarna heb ik ongeveer de helft van de pepertjes door midden gesneden. Toen de pitjes en het midden eruit gehaald. En daarna heb ik de pepertjes ongeveer 3 uur in de oven laten drogen. Ik begon met een uur of twee op 70 graden, en daarna heb ik de temperatuur iets omhoog gedraaid richting de 100 graden. 

 

En dat moest ik in tweede delen doen, want niet alle pepertjes pasten in een keer in de oven. En nu heb ik dan een hele weckpot vol met knisperige, maar nog wel smaakvolle pepertjes. De pepertjes verliezen wel iets van de pittigheid als ze gedroogd worden, maar dan gebruik ik er gewoon wat meer. 

Een nieuwe voorhang

De afgelopen maanden ben ik weer druk geweest met handwerk. En dit keer was het bepaald "vintage". Handwerktijdschrift Ariadne (vernoemd naar de Griekse prinses Ariadne, die met een kluwen wol Theseus de kans gaf  de weg uit het doolhof van de minotaurus te vinden) gaf lang, lang geleden ieder jaar een extra nummer uit, met kruissteek patronen. Ik weet nog dat mijn moeder een exemplaar had liggen, dat ik "bevrijd" heb. En daar stond een mooi, herfstig patroon met heel veel paddestoelen in. Perfect voor waar ik naar op zoek was.   

Ik wilde namelijk een nieuwe voorhang maken, voor mijn houder van handdoeken en theedoeken in de keuken. Een aantal jaar geleden had ik dat ook al gedaan, in kerstsfeer. Maar kerstsfeer is maar een dag of twaalf per jaar acceptabel natuurlijk. Er zijn nog zoveel meer seizoenen, en die hebben allemaal hun eigen voorhang nodig...

De voorhang

In ieder geval, de verzameling Nederlandse paddestoelen leek me perfect om als voorhang in de keuken te hebben in de donkere herfstmaanden. Een paar maanden geleden ging ik aan de slag. Van de lap stof voor de vorige voorhang had ik nog genoeg over. En ik had ook nog genoeg kaaslinnen voor de paddenstoelen. Dus ik heb vele avonden en middagen doorgebracht voor mijn borduurraam met de vele kleuren van de paddenstoelen. En langzaam maar zeker groeide mijn project. 

Met stiksteek

Zonder stiksteek

En toen ik dacht dat ik eindelijk klaar was met alle kleuren, mocht ik nog accenten gaan aanbrengen met de stiksteek. En dat was nog best een hoop gedoe en gepriegel. Dat is altijd een vervelend klusje van borduren, die eindeloze stiksteken op het einde. Maar aan de andere kant...het wordt er wel mooier op. Dus dan ga ik er toch meer even voor zitten. 

En toen het borduurwerk eindelijk af was, ben ik nog twee avonden druk geweest met alle draden van het kaaslinnen weer tussen de steken uit te trekken. En toen nog omzomen met de naaimachine. En toen, toen, kon ik eindelijk een nieuwe voorhang ophangen en ik ben er best trots op. 

De patronen komen wel overduidelijk uit de jaren '70 of '80 van de vorige eeuw. Het is duidelijk niet zo makkelijk leesbaar als patronen van bijvoorbeeld Barbara Hammet. Zo leken symbolen voor kleuren die vlak bij elkaar lagen (en dus ook vlak bij elkaar in de patronen terugkwamen) sterk op elkaar, wat de leesbaarheid van de patronen niet ten goede kwam. Ook was het totaal niet duidelijk waar de stiksteken moesten lopen, en moest ik daarvoor naar de (veel kleinere) kleurenfoto kijken. Dat gebeurt in moderne patronen toch echt niet meer. Maar het eindresultaat is toch wel erg mooi geworden. 

Mocht je de patronen zelf ook na willen maken? Of andere oude patronen op willen snorren, ik kwam de Textielbibliotheek van Museum de Kantfabriek. Beiden lijken een bezoekje waard.