Cats in Space!

Nadat ik een tijdje geleden The Chronicles of Morgaine heb gelezen, heb ik weer iets anders van C. J. Cherryh gelezen, The Chanur Saga. Dit is een omnibus van 3 boeken uit de Chanur - serie. Ook deze heb ik weer ergens tweedehands op de kop getikt. 

3 boeken in 1!

The Pride of Chanur

We volgen het ruimteschip "Pride of Chanur" met een bemanning van Hani, een soort antropomorfische leeuwen. Onder leiding van Pyanfar Chanur reizen zij door de ruimte en voeren handel met andere rassen van buitenaardse wezens. Dit wordt mogelijk gemaakt door allerlei ingewikkelde, onderlinge handelsafspraken. De vrede is fragiel. Terwijl zij op een dag aanleggen bij een ruimtestation, waar ook andere rassen aanwezig zijn, weet de mens Tully zich aan boord van de "Pride of Chanur" te begeven. Hij is een ras dat niemand nog kent en pas kortgeleden ruimtereizen is gaan maken. 

Tully en de bemanning van zijn ruimteschip werden prompt gevangen genomen door de kif, een ras dat alleen maar uitgewelddadige, amorele piraten lijkt te bestaan. Niemand van zijn bemanning is nog in leven en hij wil graag terug naar huis. Maar de kif willen hun gevangene terug. En dit gooit Pyanfar meteen in een levensgroot conflict waar alle rassen in dat deel van de ruimte belang bij hebben. 

Uiteindelijk komt het tot een confrontatie op de thuiswereld van de Hani. Zelfs de vreemde knnn bemoeien zich met het conflict en halen een ander ruimteschip van de mensen naar het deel van de ruimte waar de Hani wonen. Tully kan terug naar huis. 

Chanur's Venture

Een paar jaar later is Pyanfar met haar schip en bemanning weer op hetzelfde ruimtestation. En zij treft daar "Goldtooth", een vooraanstaande vertegenwoordiger van de Mahe. Hij heeft Tully bij zich! Die is op een missie van de mensheid, ze willen meer contact met de verschillende rassen in de ruimte. Maar door de taalverschillen wordt het niet helemaal duidelijk of ze willen handelen of wraak willen op de kif. De Mahe Goldtooth vraagt haar om Tully en een boodschap van de mensheid te vervoeren, zodat de onderhandeling door kunnen gaan en de mensheid zich kan aansluiten bij de handelsafspraken. Wanneer de mensheid zich zou willen aansluiten bij de andere rassen in de ruimte, zouden de verhoudingen op hun kop komen te staan. Niet iedereen zit daar op te wachten. Dus de verschillende politieke, economische en militaire intriges beginnen meteen te lopen. 

Tully en Hilfy worden gevangen genomen door de kif en gruwelijk gemarteld. Pyanfar trekt de aandacht van de conservatieve Hani die nooit hun thuisplaneet verlaten. En Pyanfar en haar bemanning raken steeds verder verstrikt in steeds gevaarlijker spelletjes om de macht in de ruimte. 

The Kif Strike Back 

De aanwezigheid van Tully en de mensheid zetten alle verhoudingen op scherp. Daar komt nog eens bij dat onder de kif een soort burgeroorlog lijkt te zijn uitgebroken. En de twee leiders van de schillende facties proberen de kif onder hun leiderschap te verenigen. Dat is nog nooit eerder gelukt onder de notoir agressieve kif. Een enkele leider, die de kif weet te verenigen, zou daarna alle andere rassen aan zich onderwerpen. Dat ziet niemand zitten. 

Maar Pyanfar krijgt een steeds grotere rol in de verschillende intriges. Ze onderhandelt met de Mahe, met de kif. Ze redt Hani van kif en verkrijgt daarmee hun loyaliteit. Maar dat maakt de verdenkingen tegen haar op haar thuisplaneet alleen maar groter. 

Conclusie  

Ik vond dit een fascinerende serie boeken. Pyanfar en haar bemanning zijn duidelijk niet menselijk. De andere rassen waarmee ze onderhandelt zijn dat ook niet. En een belangrijk deel van het boek gaat over het feit dat men elkaar niet begrijpt en werken vanuit hele verschillende culturele kaders. Ook verstaat men elkaar letterlijk niet. Er wordt steeds gewerkt met vertaalmachines en met varianten van pidgin. Ook probeert men elkaars taal te leren, maar vanwege verschillende monden, kaken en tanden lukt dat gewoon niet. 

En die verwarring bestaat niet alleen tussen de verschillende rassen, maar ook binnen één ras. Pyanfar komt steeds verder in conflict met de Hani die nooit van hun planeet afkomen. Zij blijven vastzitten in hun oude, culture overtuigingen. Pyanfar wordt door omstandigheden gedwongen om mannen te accepteren aan boord en later nog vertegenwoordigers van andere rassen, wat haar mede - Hani bijzonder vreemd en gevaarlijk vinden. 

Verder is dit voor het eerst dat ik science fiction lees, waarbij de mensheid geen hoofdrol speelt. Tully zet wel een hoop ontwikkelingen in gang, maar we zien nooit door zijn ogen, alleen wat Pyanfar van hem begrijpt, en zij begrijpt hem maar matig. 

Het enige dat ik een beetje jammer vind, is dat in deze bundel een rare knip is gemaakt. Pride of Chanur is een zelfstandig verhaal. Maar Chanur's Venture en The Kif Strike Back zijn onderdeel van een trilogie. Dus ik mis afsluiting met Chanur's Homecoming. Maar misschien dat ik daar nog eens tegenaan loop op een andere boekenmarkt.  

Laatste oogst

Eerder dit jaar zaaide ik allemaal pepertjes uit en die hebben het dit jaar bijzonder goed gedaan. Nu de dagen echt donkerder en vooral kouder worden, heb ik ze allemaal maar geoogst. Er waren vijf planten die daadwerkelijk de vraat van slakken hebben overleefd. En daar zat dit jaar bijzonder veel peper aan.  

Aan de struiken

Maar ja, als je dan heel veel pepertjes oogst, wat moet je daar dan mee. Ik houd natuurlijk wel van lekker eten met wat pit. Maar de pepertjes zouden niet lang genoeg goed blijven om allemaal op te kunnen eten. De schimmel komt er op een gegeven moment toch in. 

Verse pepertjes

Dus ik heb alle pepertjes netjes gewassen en toen op een rijtje gelegd. het waren er echt heel veel. Daarna heb ik ongeveer de helft van de pepertjes door midden gesneden. Toen de pitjes en het midden eruit gehaald. En daarna heb ik de pepertjes ongeveer 3 uur in de oven laten drogen. Ik begon met een uur of twee op 70 graden, en daarna heb ik de temperatuur iets omhoog gedraaid richting de 100 graden. 

 

En dat moest ik in tweede delen doen, want niet alle pepertjes pasten in een keer in de oven. En nu heb ik dan een hele weckpot vol met knisperige, maar nog wel smaakvolle pepertjes. De pepertjes verliezen wel iets van de pittigheid als ze gedroogd worden, maar dan gebruik ik er gewoon wat meer. 

Een nieuwe voorhang

De afgelopen maanden ben ik weer druk geweest met handwerk. En dit keer was het bepaald "vintage". Handwerktijdschrift Ariadne (vernoemd naar de Griekse prinses Ariadne, die met een kluwen wol Theseus de kans gaf  de weg uit het doolhof van de minotaurus te vinden) gaf lang, lang geleden ieder jaar een extra nummer uit, met kruissteek patronen. Ik weet nog dat mijn moeder een exemplaar had liggen, dat ik "bevrijd" heb. En daar stond een mooi, herfstig patroon met heel veel paddestoelen in. Perfect voor waar ik naar op zoek was.   

Ik wilde namelijk een nieuwe voorhang maken, voor mijn houder van handdoeken en theedoeken in de keuken. Een aantal jaar geleden had ik dat ook al gedaan, in kerstsfeer. Maar kerstsfeer is maar een dag of twaalf per jaar acceptabel natuurlijk. Er zijn nog zoveel meer seizoenen, en die hebben allemaal hun eigen voorhang nodig...

De voorhang

In ieder geval, de verzameling Nederlandse paddestoelen leek me perfect om als voorhang in de keuken te hebben in de donkere herfstmaanden. Een paar maanden geleden ging ik aan de slag. Van de lap stof voor de vorige voorhang had ik nog genoeg over. En ik had ook nog genoeg kaaslinnen voor de paddenstoelen. Dus ik heb vele avonden en middagen doorgebracht voor mijn borduurraam met de vele kleuren van de paddenstoelen. En langzaam maar zeker groeide mijn project. 

Met stiksteek

Zonder stiksteek

En toen ik dacht dat ik eindelijk klaar was met alle kleuren, mocht ik nog accenten gaan aanbrengen met de stiksteek. En dat was nog best een hoop gedoe en gepriegel. Dat is altijd een vervelend klusje van borduren, die eindeloze stiksteken op het einde. Maar aan de andere kant...het wordt er wel mooier op. Dus dan ga ik er toch meer even voor zitten. 

En toen het borduurwerk eindelijk af was, ben ik nog twee avonden druk geweest met alle draden van het kaaslinnen weer tussen de steken uit te trekken. En toen nog omzomen met de naaimachine. En toen, toen, kon ik eindelijk een nieuwe voorhang ophangen en ik ben er best trots op. 

De patronen komen wel overduidelijk uit de jaren '70 of '80 van de vorige eeuw. Het is duidelijk niet zo makkelijk leesbaar als patronen van bijvoorbeeld Barbara Hammet. Zo leken symbolen voor kleuren die vlak bij elkaar lagen (en dus ook vlak bij elkaar in de patronen terugkwamen) sterk op elkaar, wat de leesbaarheid van de patronen niet ten goede kwam. Ook was het totaal niet duidelijk waar de stiksteken moesten lopen, en moest ik daarvoor naar de (veel kleinere) kleurenfoto kijken. Dat gebeurt in moderne patronen toch echt niet meer. Maar het eindresultaat is toch wel erg mooi geworden. 

Mocht je de patronen zelf ook na willen maken? Of andere oude patronen op willen snorren, ik kwam de Textielbibliotheek van Museum de Kantfabriek. Beiden lijken een bezoekje waard. 

Call of Cthulhu XXXIII - De Revolutie eet haar kinderen

Vorige keer speelde Dietrich Zann de Music from Beyond en stierf daarbij. Marc werd waanzinnig en werd gearresteerd, Nicholas rende weg en probeerde zijn vrienden weer te vinden. Dit kan alleen maar eindigen in tranen. 

Emile Rouzet 
Jacob de Rothschild
Marc de Guesclin (afwezig)
Nicholas D'Arcy
Antoine D'Eclaire

Nacht van 18 Prairial, II, Parijs

Marc is gearresteerd, wegens de ongeregeldheden in de voormalige Notre Dame. Nicholas heeft nog maar een zwakke greep op de realiteit en zijn geestelijke gezondheid. Hij probeert Jacob en Emile weer te vinden, die op pad zijn met Celine, om haar te laten eten. Antoine wil zo snel mogelijk de offers van de guillotine stoppen, die 10.000 benodigde offers zijn zo bereikt natuurlijk...Om de cyclus te stoppen moet iemand die de Music from Beyond gehoord heeft sterven onder de guillotine. Kan dat Marc zijn? Kan dat Nicholas zijn?

Nicholas voelt zich erg schuldig over wat er met Marc gebeurt is. Sowieso, hij was betrokken bij de dood van de vader van zijn vrouw Melodie. Hij besluit het op een zuipen te zetten in een Café. En aangezien hij over voldoende geld beschikt (Credit Rating Succes), koopt hij rondjes voor de hele zaak! En de zaak koopt rondjes voor hem. Hij drinkt de hele avond door, steeds maar sterke drank. 

19 Prairial, Parijs

De volgende morgen gaan de soldaten naar het Place de la Revolution. Misschien kunnen zij Marc nog redden van zijn gruwelijk lot? Maar moeten ze dat wel doen? Iemand zal moeten sterven. 

Wanneer de soldaten aankomen bij het Place de la Revolution, zien zij de guillotine al staan op het podium. De Tricoteuses met hun bebloedde breiwerkjes zitten al dicht bij het podium om de gruwelijkheden zo goed mogelijk te kunnen zien. M. Rigault staat ook in het publiek. 

Dan rolt er een tweewielige wagen voorbij, met de eerste slachtoffers van de dag erin. Jacob, Emile en Antoine herkennen meteen Marc voorin de wagen, dapper op weg naar de guillotine. Jacob, Emile en Antoine herinneren zich dat zij de scene al eens gezien hebben, vijf jaar geleden. Zij droomden toen allemaal van deze scene. Ze hebben allemaal een bevreemdend gevoel van Deja Vu. Daar is de hond van Nicholas, die ze vijf jaar geleden hebben gered uit de drukkerij van Reynaud aan de Rue de la Harpe. Daar staat Melodie D'Arcy verdrietig naar de kar te kijken. Het is allemaal bijzonder vreemd. 

De Breisters

De kar komt aan bij het podium van de guillotine, de ingezetenen worden eruit gehaald en naar de guillotine geleid, terwijl het publiek begint te schreeuwen om hun bloed. De andere soldaten kunnen de laatste minuten van Marc nauwelijks aanzien. Maar dan is er een verstoring, een soldaat probeert op het podium te klimmen. Het is Nicholas D'Arcy! Hij klimt het podium op en dringt zich tussen de andere wachters door. Hij begint het publiek toe te spreken. En hij wijst de hele Revolutie af! Men probeerde Frankrijk schoon te wassen met bloed, maar nu stinkt alles! Hij heeft zijn eigen schoonvader zien sterven onder de guillotine. Zijn kapitein, Malon is ook geofferd aan de eindeloze bloedlust van de Revolutie en de guillotine. De Aristo's zijn uit de weg geruimd, maar nu is de Revolutie doorgedraaid en niemand is meer veilig. Iedereen leeft in de greep van angst. 

Voor hij nog meer kan zeggen, komen de soldaten op het podium in actie. Zij grijpen Nicholas beet, snoeren hem de mond en dwingen hem onder de guillotine. Wanneer het mes naar beneden valt, stopt zijn waanzinnige gebabbel. Nicholas sterft niet meteen. Hij hangt weer in het duistere universum, waar hij ook was, toen hij de Music from Beyond hoorde. Onder zich ziet hij de waanzinnige God Azotottal, eindeloos draaiend in de ruimte. Ongeziene wezens spelen muziek op fluiten en trommels. Maar deze cacofonie stopt wanneer Nicholas zijn mond opent en de Music from Beyond uit zijn keel barst. De muziek van Azotottal lijkt te stoppen en de sterren gaan uit. 

Op het Place de la Revolution valt het hoofd van Nicholas met een bonk op het podium. Wanneer Nicholas sterft, begint Rigault ook te schreeuwen. En de schedeltatoeages op zijn lichaam schreeuwen ook, met kleine, hoge stemmetjes. Uit de catacomben onder Parijs komt ook een gruwelijk geschreeuw en gedreun. Het lijkt alsof de Music from Beyond ook uit hun dode kelen barst. Maarop het Place de la Revolution voelt men alleen een vreemd, ondergronds gedonder.

Jacob, Antoine en Emile grijepen hun kans! Onder het mom van het helpen van een gewonde burger, grijpen zij Rigault vast en proberen hem weg te halen uit het publiek. Terwijl zij hem "helpen" steken Antoine en Emile een dolk in zijn lichaam. Ondertussen houdt Jacob het publiek op afstand met zijn vlotte babbel (Fast Talk succes). 

Wanneer de rust eenmaal is weergekeerd, gaat de Revolutie gewoon verder met haar werk. Marc verdwijnt als volgende onder het blad van de Guillotine. Maar zijn offer zal niet meer meetellen voor de 10.000 zielen die Azotottal nodig heeft om zich te kunnen manifesteren in Parijs. 

Naweeën

De volgende dag is het 20 Prairial en het feest van het Opperste Wezen. Robespierre is het stralende middelpunt van de dag en laat zich alle aandacht aanleunen. Maar de andere leden van de Nationale Conventie zien de tekenen aan de wand, Robespierre is zich ook aan het installeren als hoofd van de staatsreligie. Dat kan niet de bedoeling zijn. 

Op 21 Prairial wordt de guillotine verplaatst van het Place de la Revolution naar het Place de la Bastille en twee dagen later weer naar de Barrière du Throne. Daar wordt Robespierre dan op 28 Prairial ook onthoofd onder de guillotine. 

De Executie van Robespierre

Madame Melodie D'Arcy en Madame de Guesclin - Brienne hebben hun buik vol van de revolutie. Zij vluchten met hun kleine kinderen naar Engeland en strijken neer in Tarryford, een klein, rustig dorpje in Wiltshire. De stad Bath is vlakbij, als de dames behoefte hebben aan wat contact met de lokale adel. En als vluchtelingen en slachtoffers van de gruwelijke revolutie, kunnen zij van de lokale adel rekenen op behoorlijk wat steun. 

Jacob, Antoine en Emile hebben na het bloederige einde van de revolutie ook niet veel meer te zoeken in Frankrijk. 

De volgende keer gaan we verder met nieuwe karakters in Regency Cthulhu. 

Donkere dagen

De zomervakantie is voorbij en iedereen is weer terug naar school. En de dagen worden ook meteen een stuk korter en kouder. De herfst komt eraan. En dat betekent dat de tuin ook langzaamaan in de rust stand gaat. 

 

oogst

De laatste oogst heb ik inmiddels wel binnengehaald. Ik heb weer twee mooie pompoenen, de laatste knalgele courgettes en de laatste tomaten van de struiken gehaald. De pepertjes, die ik indertijd heb opgekweekt van de ChillIt - zaadjes gaan nog steeds goed en zijn nog overwegend groen. Ik laat ze nog even staan, tot het echt begint te vriezen. 

En mijn vriezer ligt ook vol met de opbrengst uit de moestuin. De tomaten en courgettes rooster ik altijd in de oven, tot ze helemaal zacht zijn. Daarna worden ze gepureerd en gaan ze in bakjes de vriezer in. En dan wacht hen later een lot als soep of pasta-saus. Dus daar kunnen we nog even mee vooruit. En nu is het voor mij afwachten tot de dagen nog donkerder en kouder worden. En dan kan ik al weer gaan uitkijken naar kerst en Oud & Nieuw. 

En ik kan al weer gaan nadenken over de inrichting van de moestuin volgend jaar. Misschien moet ik weer eens wat broccoli zaaien. En ik denk dat ik ook eens een grotere pot voor mijn laurier moet kopen. Hij staat nu al jaren in een kleine pot, maar wil altijd maar groter groeien. Misschien een mooi klusje voor het nieuwe seizoen.