donderdag 30 juni 2016

Witte bonen in tomatensaus

Weer een nieuw recept in het kader van het jaar van de peulvrucht. Witte bonen in tomatensaus. Klinkt erg Brits, is ook van een Britse kok, maar het is een Turks recept, is mij verteld. Lang voordat het Jaar van de Peulvrucht van start ging, was Hugh Fearnley Whittingstall al bezig met het verspreiden van recepten voor peulvruchten.

Witte bonen

Hugh Fearnley Whittingstall volg ik al sinds hij met zijn River Cottage TV serie een meer biologisch verantwoorde manier van voedsel verbouwen onder de aandacht wilde brengen. Daar hoorde ook een boek bij, dat ik inmiddels vaak gebruik als kookboek en als boek om de moestuin mee te plannen. Het boek geeft veel handige tips over het inrichtingen van een kruiden-, groente- en fruittuin. En ook over het kweken van kruiden, groente en fruit en ook nog eens voor het verwerken ervan.  

En voor degenen die helemaal zelfvoorzienend willen worden, er worden ook adviezen gegeven over het houden van je eigen vleesdieren, zoals kippen, schapen, varkens en koeien. En wat je daar dan allemaal voor lekkers mee kan doen. 

lang geleden eens van +Sander Hartogensis gekregen. 

Het recept geeft een kruidige maar milde bonenschotel voor een gezin met 2 volwassenen en 2 kinderen voor 2 dagen. Ik vond het in elk geval erg lekker en vullend. 

En hier kan je nog veel meer recepten van Hugh in +The Guardian vinden. 

vrijdag 24 juni 2016

Salade van Kikkererwten, sperziebonen en sla uit eigen tuin.

Mijn aandacht voor peulvruchten verslapt nog steeds niet. De afgelopen tijd heb ik nog een keer de hummus gemaakt (hij was gewoon echt heel lekker) en hebben we ook nog een heerlijke, zelfgemaakte chili con carne gegeten (met kidneybonen). Maar gisteren heb ik weer iets nieuws geprobeerd. Een salade van Kikkerwten, sperziebonen en ansjovis op een bedje van sla. Het is naar een recept van Delia Smith.


Afbeeldingsresultaat voor kikkererwten
De kikkererwten.


Benodigdheden
  • 225gr Kikkererwten, 's nachts geweld (dus beginnen met 225 gr droge erwten).
  • 225 gr sperziebonen
  • 50 gram aan ansjovisjes
  • Peterselie
  • 150 ml mayonaise
  • 6 lenteuitjes
  • zwarte olijven, uitgelekt en in stukken gehakt.
  • 2 eetlepels kappertjes
  • Peper naar smaak
  • Citroensap naar smaak
  • Slablaadjes naar keuze (ik gebruikte een mengsel van eikenbladsla, rucola, zuring en veldsla)
sperziebonen kweken slabonen kweken
Spercieboontjes


Bereiding
  • Kook de gewelde kikkererwten 45 min tot een uur, giet af en laat afkoelen.
  • Kook de sperziebonen 4 tot 5 minuten, giet af en laat afkoelen (ik ben een groot fan van stomen met een stoommandje).
  • Meng de mayonaise met ansjovisjes, gehakte peterselie, lenteuitjes en kappertjes.
  • Meng hier de kikkererwten en Sperziebonen doorheen.
  • Voeg de zwarte olijven toe.
  • Breng op smaak met peper en citroen, naar eigen inzicht.
  • Was de slablaadjes heel goed, maak droog met hulp van een slazwierder.
  • Doe wat blaadjes op een bord, doe daar het erwtenmengsel overheen.
  • ...
  • Vooruit, neem nog een portie.

Heerlijk, en ook weer voor herhaling vatbaar. 

donderdag 23 juni 2016

Eerste courgette-oogst!

De eerste courgette oogst van 2016!

Ik heb weer courgettes kunnen oogsten dit jaar. En dat terwijl ik de chutney van de courgettes van vorig jaar nog steeds niet op heb!
Zoals ik eerder vertelde, vorig jaar had ik gele courgettes in de volkstuin staan. Van een daarvan heb ik zaad gewonnen en inmiddels zijn daar vijf courgetteplanten uit gegroeid. Van die vijf planten is er maar een die nu gele courgettes produceert, de rest is groene courgettes gaan maken.

Maar in ieder geval, de eerste was al behoorlijk groot geworden en die heb ik nu geoogst en daarna met wat olie gegrild in de oven. En dat was heerlijk bij met een worstje (met de chutney) en wat patatjes.

Het uiteindelijk lot van eerste courgette!
Ik heb nog wat kleinere courgettes ook meteen maar geoogst en die zijn de volgende dag meteen over een groentetaart met geitenkaas gegaan en is samen met vrienden opgegeten.

De kinderen hebben inmiddels de wat lugubere gewoonte om de grote courgettes namen te geven en ze vinden het dan enig om te kunnen zeggen dat ze dit keer 'Richard' hebben opgegeten.

woensdag 22 juni 2016

Doe meer met Rabarber, Aardbeien en Wodka

Afgelopen weekeinde heb ik voor de laatste keer dit jaar Rabarber geoogst. Het is na 21 juni geen goed idee om nog Rabarber te oogsten. De plant bereidt zich dan voor op de winter en gaat meer en meer oxaalzuur opslaan in de stengels. En de plant moet natuurlijk ook de kans krijgen om voldoende reserves op te bouwen om volgend jaar weer te produceren. Ik denk dat ik met 2 keer oogsten dit jaar wel 7 kilo Rabarber binnen gehaald heb.

En wat doe je met zoveel Rabarber? Ik maak wel iedere keer compote van de rabarber en doe die door taart en yoghurt, maar er is nog meer mogelijk natuurlijk.

En ik moet nog 5 maanden wachten...
Zo heb ik bijvoorbeeld sinds half mei een pot staan, waarin Rabarber, Wodka en Suiker staan te trekken tot een heerlijke Rabarbercello.
  • Een paar stengels Rabarber in blokjes.
  • Een paar scheppen suiker
  • De pot aanvullen met wodka.
  • Wacht 5 tot 6 maanden en dan uitgieten over een zeef en in flessen doen (ik moet wachten tot november!).
En ik heb in voorgaande jaren al geĆ«xperimenteerd met het maken van jam van kruisbessen en van bramen. Maar dit keer heb ik ook jam gemaakt van Rabarber en Aardbeien.

Benodigdheden:
  • 600 gram rabarber in stukjes
  • 600 gram aardbeien, de grote in wat kleinere stukjes
  • 1 zakje geleipoeder van Van Gilse
  • 400 gram suiker
  • een beetje water.
Bereidingswijze:
  • Breng in een grote pan, met twee eetlepels water de Rabarber aan zachtjes aan de kook.
  • Als het vocht uit de stukjes loopt, het vuur wat hoger doen en een minuut of tien laten koken met het deksel erop. De Rabarber valt dan helemaal uit elkaar. 
  • Dan nog wat laten indikken door het deksel van de pan te halen. Roer af en toe even om. 
  • Voeg de aardbeien, geleipoeder en suiker toe en breng aan de kook.
  • Laat  4 minuten stevig doorkoken en roeren, anders bakt het aan.
  • Test of de jam al stolt door een beetje op een koud schoteltje te laten druppen.
  • Indien ja, doe de hete jam in (eerder gesteriliseerde) potten. Sluit af en keer de potten om.

Daar kan ik even mee vooruit. 

Dat leverde heerlijke jam op. De aardbeiensmaak bleef lekker overeind en omdat ik geleipoeder gebruik, kan ik met minder suiker toe. Gezonder en naar mijn idee lekkerder, want ik proef meer van het zurige fruit.


dinsdag 21 juni 2016

Het is zomer!

Olaf uit de film Frozen, die graag een keer zomer mee wil maken. 

Het is zomer! Vandaag staat de zon het dichtst bij ons en is het zomer geworden. Het is vandaag ook de langste dag, waarbij de zon opkomt om 05:20 en pas weer om 22:04 ondergaat . Vanaf vandaag gaan we ook weer kortere dagen en langere nachten tegemoet. Maar he, eerst moet het nog echt goed warm worden.

In de tuin is het ook goed te merken. De winterharde planten, waar ik vroeg van geoogst heb, lopen nu zo een beetje op hun productieve einde of kan ik heel binnenkort oogsten, zoals de rabarber, waar ik al verschillende keren van geoogst heb of de tuinbonen die binnenkort rijp zijn. En veel andere dingen beginnen nu net een beetje op gang te komen, zoals de courgettes en de bessenstruiken. 

En het is ook tijd om het blog weer een vernieuwend jasje te geven. Oplettende lezertjes weten natuurlijk al wel dat mijn blog ook met de seizoen verandert.


maandag 20 juni 2016

Zaterdag spellendag

Afgelopen zaterdag organiseerde +Sander Hartogensis weer een spellenavond, hij heeft voor 2016 het goede voornemen om wat meer spellen te spelen en eens in de maand worden er nu spellen gespeeld met wat vrienden. En ik maak van de mogelijkheid gebruik om met de kinderen in de middag wat Prins Valiant te spelen.

Ieders favoriete rollenspel!

Ik was het rollenspel gestart met de kinderen om hen te introduceren bij een eenvoudig rollenspel. Maar inmiddels zijn vrienden +Daniel Mioque , +Joost Vermeulen en +Rian van Andel vaste mede-spelers geworden. En Marc speelde dit keer voor het eerst een gastrol als Merlijn. De ratio kinderen - volwassenen is inmiddels 1:2!
Het Prins Valiant rollenspel is een vrij eenvoudig systeem waarin de spelers ridders kunnen spelen. Iets dat F. en E. nu al flink aanspreekt. En het verhaal wordt steeds complexer. Eerst werd er nog gestreden tegen veedieven, maar inmiddels speelt F. de zoon van de hertog en E. een ridder, die de jongere broer is van haar vorige, te vroeg gestorven ridder.
En nu lijkt de koning gek geworden. Zelfs Tovenaar Merlijn is ten einde raad. Welke rol speelt de Koningin hierbij? Wie zitten hierachter?
En de Hertog en zijn dappere, jonge ridders moeten dit raadsel oplossen.


Bang! The Dice Game
Bang bang!

Later op de avond kwamen ook nog vriend Stefan langs en werden er een paar rondjes King of Tokyo (dat Sander voor zijn verjaardag had gekregen), Boonanza en Bang the Dice Game en de moderne klassieker Codenames gespeeld.  
Al met al een genoeglijk avondje. En hoewel er momenteel alleen nieuwe spellen gespeeld worden, en geen stofnesten, zoals ik graag hoopte, wordt er tenminste gespeeld en dat is het belangrijkste.


maandag 13 juni 2016

Zelfgemaakte hummus van kikkererwten

Weer even een snelle peulvruchten update. Vorige week was vriendin +Rian van Andel langs voor een sessie Pendragon en als een goede speler nam ze ook iets lekkers mee voor de hardwerkende spelleider (ik dus). En dat was zelfgemaakte hummus van kikkererwten met wortel en paprika. Ik vond het zo lekker dat ik gisteren een poging heb gewaagd zelf iets te maken.

Ik heb me laten inspireren door mijn Oriƫntaalse Keuken kookboek, waar ik eerder ook al recepten uit maakte. Maar deze versie is in 10 minuten door mijzelf in elkaar gedraaid.

Uit blik dit keer, geen tijd om te wellen, koken en afkoelen.
Benodigdheden

  • 1 blik kikkererwten, uitgelekt en afgespoeld
  • olijfolie (zo veel als nodig om het smeuig te maken
  • 2 teentje knoflook in stukjes
  • sap van 1 citroen
  • 1/2 theelepel paprikapoeder
  • 1/2 theelepel korianderzaadpoeder
  • 1 eetlepel sesampasta (tahin)
Bereidingswijze
  • mik alles in een grote kom 
  • pureer tot het de juiste consistentie heeft. voeg meer olijfolie toe wanneer het niet dun genoeg wordt. 
Serveersuggestie
  • Met wortel of komkommer in handzame stukjes. 
Het was heerlijk. En binnen de kortste keren op. 

zondag 12 juni 2016

Spinazie van eigen kweek

Vrijdagmiddag heb ik de tijd genomen om eens flink te oogsten in mijn tuin. De spinazie die ik dit voorjaar zaaide stond op het punt van doorschieten en was eigenlijk ook wat te dicht op elkaar gezaaid. Dus met een boodschappentas van de AH toog ik naar mijn tuintje om de grotere spinazieplanten te oogsten en de kleinere zo de ruimte te geven om nog even verder te groeien.
Met een volle boodschappentas vol spinazieblaadjes (en bijbehorende torretjes, spinnetjes en andere beestjes kwam ik weer thuis. Daar onderwierp ik de spinazieblaadjes aan een strenge inspectie, steeltjes, rare plekjes, taaie bladeren en enge beestjes werden verwijderd. En daarna werden de blaadjes gewassen en gedroogd met een slazwierder of slacentrifuge, daarmee werd ook nog flink wat zand verwijderd.

SLAZWIERDER BASIC 4L - BLAUW/WIT
Jaren geleden eens aangeschaft.

En toen koken natuurlijk. Spinazie slinkt enorm, dus in mijn grootste pan deed ik een klein bodempje water, om aanbranden te voorkomen en daar een voor een de handen spinazie in. Met wat roeren slonk het al snel en mijn hele tas vol blaadjes was uiteindelijk genoeg voor spinazie voor 4. Als de boel goedgeslonken is, nog even uit de pan halen en met een scherp mes in kleinere stukken snijden (ik sneed een homp kleffe blaadjes eerst een paart keer overlangs, toen een paar keer overdwars en ook nog een paar keer diagonaal). Daarna terug in de pan en nog wat slagroom erdoor voor Spinazie a la Creme. 

Een hoop werk en uit een diepvriespakje is sneller en makkelijker. Dat zal ik als eerste toegeven. Maar mijn hemel wat een smaakbeleving! Veel lekkerder dan uit een diepvriespakje, dan gaat er toch nog best wat smaak verloren. Het liefst zou ik voortaan altijd mijn eigen spinazie eten.

Oh en nog even reclame voor de nederige slazwierder, slacentrifuge of slaslinger. Dat ding neemt een hoop ruimte in in mijn keukenkastjes, maar als ik sla, kruiden of bladgroenten uit eigen tuin wil wassen is hij ideaal. Ik was de blaadjes in de kom (om zand en beestjes te verwijderen), laat ze uitlekken in het vergiet en slinger daarna met grote kracht de laatste beetjes vocht en zand (en beestjes?) weg met de centrifugefunctie. Neem de moeite er een aan te schaffen wanneer je veel met bladgroenten wil doen. 

vrijdag 10 juni 2016

Stoofpot van Linzen

Ik post er wat minder vaak over, maar ik eet het nog steeds wel, peulvruchten. En ik pak er ook iedere keer vergeten kookboeken uit de boekenkast bij. Dit keer het Bearnaisesyndroom van Sylvia Witteman. Sylvia Witteman schreef in vroeger tijden recepten in de Volkskrant en die zijn in dit boek gebundeld. En er staan ook recepten met peulvruchten in.

Een prima kookboek

Zoals een recept voor een heerlijke stoofpot van linzen met ansjovis en azijn. Het had voor mij wat pittiger gemogen, maar dat kan een volgende keer altijd nog.

Benodigdheden:

  • 1 ui, gesnipperd
  • 1 teen knoflook, gesnipperd
  • 1 prei, in dunne ringen
  • 1 wortel, in dunne schijfjes
  • 1 aardappel, in blokjes
  • 3 tomaten in blokjes
  • 300 gram bruine linzen (ik had groene)
  • takje thijm
  • blaadje laurier
  • 1/2 L water
  • 1 bouillonblokje
  • ansjovisjes
  • azijn
  • boter (of olie)
Bruine linzen
Bereiding
  • Fruit de ui, knoflook en prei. 
  • Voeg de wortel, aardappel en prei toe en roer wat rond 
  • Voeg de linzen, thijm en laurier toe en roer wat rond.
  • Voeg het water en het bouillonblokje toe en breng aan de kook. Laat het geheel zachtjes koken voor een minuut of 30, 40, tot de linzen gaar zijn. Houd het water in de gaten en voeg eventueel wat extra toe. 
  • Neem 1/3 van de linzenprut uit de pan en pureer met ca. 5 ansjovisjes (maar mag ook als je van meer pit houdt) en een beetje azijn. 
  • Voeg de gepureerde linzen terug in de pan, roer nog eens om, verwijder de laurier en thijm en serveer. 

donderdag 9 juni 2016

Pendragon XXXVI - De duivel Gorboduc

In deze Pendragon sessie gaan de ridders weer het elfenland in. In de vorige aflevering bleek dat de moeder van Brikus, de elf Taxus was gestorven of verdwenen. En dat kan natuurlijk niet zonder gevolg blijven. Helaas was de speler van Sir Brikus niet beschikbaar, dus Taxus is nog steeds niet begraven (of teruggevonden, het blijft lastig met elfen). Maar de andere ridders hadden wel weer een ervaring die suggereert dat het nog niet helemaal in orde is met de verhouding tussen het Rijk van de Mensen en het Rijk van de Elfen.

Brikus van Botley (afwezig, @ Megagame Guelphs & Ghibellines)
Caulas van Devon
Dafi de Grote
Ebel van Burcombe (afwezig)
Ignaeus van Broughton

Vroege lente 506, Salisbury.

In de winter heeft Ignaeus eindelijk een zoon, Marcus, mogen krijgen. Een belangrijke gebeurtenis, want tot die tijd werden er voornamelijk meisjes geboren in zijn familie. Maar voordat Ignaeus zijn enige zoon en erfgenaam kon laten dopen, werd hij verwisseld met een elfenkind. Dit elfenkind pas totaal niet in het huishouden van de familie Livius van Broughton en Ignaeus en Balinette willen graag hun kind terug. 

Dat lijkt niet eens op Marcus.
van P. J. Lynch

Sir Caulas kan zich herinneren dat Sir Benno, Sir Antonius en Sir Garnish altijd opschepten over hun avonturen in het Forest Sauvage, aan het hof van de Elfenkoning Madog. Het is in dat wilde woud dat de elfen wonen. En alle problemen met de elfen zijn ook vast daar op te lossen. 
Sir Caulas informeert Sir Ignaeus hierover en samen met ridder Dafy gaan zij op weg. het woud van Sauvage is dicht en donker en vol met nevelen. Van deze nevelen krijgen de ridders vreemde dromen. Zij dromen dat zij bij nacht vanaf een heuveltop neerkijken op een dorpje in een open plek in een woud. Uit het woud komt een enorm serpent gegleden. Eenmaal spuugt het serpent zijn gif naar de kerk die midden in het dorpje staat. De kerk smelt weg onder deze onheilige aanval.  

Mecha-Snake by kimded
Serpent
van Kimded

Maar het duivelse serpent is nog niet klaar en glijdt verder naar het fort dat over het dorpje uitkijkt. Het serpent glijdt linksom om het fort heen en zijn lichaam verandert in een muur om het fort heen en zijn opgerichte kop verandert in de Donjon van het fort. 
Maar nog is de nachtmerrie niet voorbij. De poorten van het fort openen zich en vele, kleine serpent glibberen naar buiten en verspreiden zich als een plaag over het landschap. Zij keren terug met prooi in hun bekken. 
Door de invloed van het Serpent is het dorp veranderd in een vloek voor het omringende land. 

Enigszins van streek door deze nare dromen, trekken de ridders verder. Kort daarna treffen zij een jongeman aan. Hij herkent de ridders duidelijk. Sir Caulas verbaast dat niet, hij is tenslotte erg bekend (Dat was wel een proud check waard). Maar dan blijkt dat het slechts een andere gedaante is van de tovenaar Merlijn. 
Merlijn waarschuwt de ridders voor de verderfelijke aanwezigheid van de duivel Gorboduc in het dorpje Medbourne, deze man werd geboren toen zijn moeder zwanger raakte van de onheilige invloed van een vervloekte bron op Samhain nacht. Nu heeft Gorboduc een plan om meerdere vrouwen dat gruwelijk lot te laten ondergaan, waarna deze gehele streek onder zijn duivelse invloed zal staan. Hij vraagt de ridders om dit gruwelijke kwaad te stoppen. 
De ridders zijn wel enigszins onder de indruk. Hoewel zij zelf nooit direct met Merlijn te maken hebben gehad, weten zij toch wel dat hij zich normaal alleen bemoeit met Hoge Koningen en andere zaken die het rijk direct aangaan. En nu met een lokale roofridder...
Merlijn laat hen weten dat een lokale heilige, Sint Helen, de ridders ook bij kan staan in hun queeste, aangezien bronnen aan haar gewijd zijn.

De ridders gaan enigszins beduusd op weg, op zoek naar dit vervloekte dorp. Maar intussen zijn zij al diep doorgedrongen in het land van Faerie (hoewel dat ze niet opvalt, Faerie Lore failure). Zij horen geritsel in de struiken en worden dan aangevallen door drie enorme, rode leeuwen. Deze woeste beesten vallen aan met twee enorme klauwen en de ridders verdedigen zich met moeit tegen de aanvallen van deze woeste beesten. 
Sir Dafy raakt levensgevaarlijk gewond door de klauwen van deze woeste beesten en hij stort ter aarde. Sir Ignaeus en Sir Caulas weten daarna snel de monsterlijke leeuwen te doden. Sir Ignaeus is bedreven in de kunsten van de Chirurgie, maar de wonden van van Sir Dafy zijn zeer ernstig. Zonder hulp zal hij het niet redden in deze verlaten wouden. En Sir Ignaeus en Sir Caulas zijn ook gewond geraakt. 
Sir Ignaeus en Sir Caulas nemen Sir Dafy mee naar een naburige bron, waar zij oprecht bidden tot Sint Helen van de Bronnen. Daarna drinken zij allen uit de bron en rusten daar die nacht. 

De volgende dag zijn op wonderbaarlijke wijze al hun wonden genezen. Dat kan alleen maar te danken zijn aan Sint Helen! Sir Dafy neemt Sint Helen aan als zijn patroonheilige en iedereen zal voortaan Sint Helen eren voor alle andere heiligen (Directed trait Pious Saint Helen)

De groep trekt verder naar Medbourne. Daar overzien zij vanaf een heuvel al snel de situatie. De situatie is inderdaad zoals in hun dromen en waar Merlijn hen voor waarschuwde. De kerk van het dorp is verbrand, er is een groot fort in aanbouw en bandieten maken de dienst uit in het dorp. Dat maakt het op zich makkelijker, tegenover bandieten hoeven ridders zich niet eerbaar te gedragen. Maar het zijn er wel erg veel, dat zullen de ridders waarschijnlijk niet winnen. 
Sir Ignaeus zegt dat zij tijd hebben tot Samhain, voor de bron weer haar gruwelijke krachten ten toon zal spreiden. Dus zij kunnen de tijd nemen om een voor een de bandieten te doden, wanneer deze het dorp verlaten. 
Na een week of wat hebben de ridders inderdaad de bandieten aardig uitgedund. Bovendien hebben zij de bewegingen van Gorboduc gevolgd. Zij vallen hem en zijn kapiteins aan, wanneer hij een inspectietocht bij de bouw van het fort gaat maken. Zonder al te veel moeite slachten zij hem af. het dorp is gered van deze duivelse invloed. Ook Marcus, zoon van Ignaeus wordt gevonden. Hij is echter al een peuter van een jaar of drie.

Sir Caulas, Earl van Exeter, Doder van Elfen-leeuwen.

Sir Ignaeus besluit om nog in Medbourne te blijven en toe te zien op de reparatie van de lokale kerk. De bouwmaterialen zijn er toch al. Sir Caulas besluit om voortaan ook een rode leeuw op zijn blazoen te voeren. 

Winterphase 506/ 507

Sir Ignaeus krijgt weer een zoon bij zijn vrouw Balinette en noemt hem Romulus. Een neef van Ignaeus besluit om geen ridder te worden, maar juist meester van de wijnkelders. 

Sir Dafy krijgt ook een zoon en noemt hem Harley. Sir Dafy is na zijn redding door Sint Helen van de Bronnen diep gelovig geworden. Zozeer zelfs dat Sir Ebel van Burcombe, die in het huishouden van Berwick St. James woont, zich ook bekeert tot het Brits Christelijke geloof. 
En door deze avonturen heeft Sir Dafy ook een diepe haat voor alles wat elfs is opgevat, dus ook voor Sir Brikus (hate Faerie 14).

Na hun ervaringen met Sint Helen van de Bronnen zijn de ridders ineens allemaal een stuk religieuzer. Sir Caulas heeft ooit bijgedragen aan de bouw van de Oecumenische kathedraal van Sarum. Hij zorgt er nu voor dat deze kathedraal ook een zijbeuk krijgt, waarin Sint Helen speciaal vereerd kan worden.
Sir Dafy staat erop dat in zijn huishouden een badruimte gebouwd wordt, waar ook verwezen wordt naar Sint Helen van de Bronnen.