Translate

vrijdag 19 juli 2019

Spider-Man Far from Home

Er is weer een nieuwe MCU film uit. Het kan niemand ontgaan zijn dat Endgame gelukkig niet het einde was, maar dat er nog overlevenden zijn en dat die nieuwe avonturen beleven. En we beginnen met Spider-Man: Far from Home (2019).

De Europese tour

Deze film is gemaakt door Jon Watts, die ook verantwoordelijk was voor  Spider - Man Homecoming. Uit die film zien we ook veel van de vertrouwde cast terug. (Holland, Tomei, Batalon, Zendaya, Favreau) zagen, zien we wat andere gezichten als Samuel L. Jackson (Jurassic Park, Django Unchained) en Jake Gyllenhaal (Enemy, The Prince of Persia).

Spoilers

In Mexico treffen Fury (Jackson) en Hill (Smulders) een vreemd soort monster, die een dorpje in de as heeft gelegd en een held die hem bestrijd. Deze Quentin Beck (Gyllenhaal) lijkt wel erg veel op Thor met zijn grote cape.

De naweeën van Inifinity War en Endgame zijn niet zonder gevolgen gebleven. De helft van de mensheid was uitgeroeid, vijf jaar verdwenen en toen weer teruggehaald. En Peter Parker en zijn tante May waren 2 van die mensen die weer zijn teruggekeerd. Zij proberen hun draai weer te vinden in een sterk veranderde wereld. Het is inmiddels 2024.

Na vijf jaar is de wereldbevolking weer aangegroeid met ca. 3,85 miljard mensen. Maar ondertussen zijn de 3,85 miljard overlevers wel doorgegaan met hun leven. Dus de mensen die de hele Snap en de periode erna "dood" hebben meegemaakt, hebben vijf lange jaren gemist, terwijl de wereld verder ging. Het reïntegreren van al die mensen gaat niet zonder slag of stoot. 
En we zien dat de mensen die gedood werden in de "Snap" op exact dezelfde plek weer terugkeren. Dan vraag ik me toch af, wat gebeurt er met de mensen die ten tijde van de "Snap" in de auto of in het vliegtuig waren? Of anderzins op een gevaarlijke plek? 

Peter zal met zijn vrienden Ned (Batalon) en MJ (Zendaya) een schoolreis maken door Europa aan het begin van het schooljaar. En dan van de kans gebruik maken om MJ te versieren. Ze zullen starten in Venetië.

Venetië

In Venetië  slaat een monster zoals dat in Mexico toe. En de mysterieuze redder komt ook weer op de proppen. Maar hij kan het niet alleen aan, dus Peter Parker springt bij als Spider Man. Later wordt op het Italiaanse nieuws de man L'Uomo Mysterio genoemd.
Fury blijkt ook in Venetië te zitten en neemt Peter mee naar zijn ondergrondse basis aldaar. Ook Nick Fury heeft vijf jaar gemist en wil gebruik maken van de gaven van Peter Parker als Avenger. Maar Peter wil een normaal leven leiden. Fury geeft Peter een bril, de laatste wens van Tony Stark, waarmee Peter ook de erfgenaam van Iron Man wordt. Hiermee kan hij de informatie en wapens van Tony Stark benaderen. Verder brengt Fury Peter in contact met Quentin Beck, die in zijn nopjes is met de bijnaam Mysterio. Er lijkt ook onmiddellijk een betekenisvolle band tussen Beck en Peter te zijn.

Man, wat wordt die Peter eigenlijk misbruikt. Eerst in Civil War werd hij als 14- of 15- jarige door Tony Stark onttrokken aan het gezag van zijn Voogd, Tante May. Toen werd hem als 15- of 16-jarige voorgehouden dat hij lid konden worden van de Avengers, als hij maar stoer genoeg was, en vervolgens aan zijn lot overgelaten, in Homecoming. Daarna werd hij in de ruimte slachtoffer van de Snap, en mocht na terugkeer een nieuw huis vinden. En nu probeert Fury een nog steeds minderjarige Peter onder druk te zetten om in zijn eentje verantwoordelijk te worden voor de veiligheid van de wereld. Dit allemaal ten koste van zijn eigen wensen en ontwikkeling tot stabiele volwassene. 
En die Beck vertrouw ik ook niet. Ik ben natuurlijk veel ouder en cynischer dan Peter, ik vind het allemaal net iets te makkelijk, fijn en gladjes. Die Beck is meteen veel te buddy buddy met Peter. 

Praag

Om Peter Parker in te kunnen zetten in Praag, waar de volgende verschijning van het monster wordt verwacht, manipuleert Fury de schoolreis van de kinderen. Ze belanden niet Parijs, maar in Praag net op tijd voor het Signal Festival of Lights (Dat vindt plaats in oktober).
Al snel manifesteert zich daar een Vuur-elemental. Maar Peter en Mysterio weten dit monster snel te verslaan. De wereld is gered! In een Praags café praten Mysterio en Peter nog wat na, waarbij Mysterio Peter overlaadt met complimenten. Peter wil zichzelf eigenlijk ontdoen van de verantwoordelijkheden van superheldendom, en denkt dat Mysterio veel beter om kan gaan met de bril van Tony Stark. (Ik vertrouw het niks)

En dan komt de aap uit de mouw. Wanneer Peter vertrekt, blijkt het eigenlijk allemaal een complex complet van Quentin en andere teleurgestelde (ex)medewerkers van  Tony Stark. Maar nu hebben zij hun krachten en vaardigheden gebundeld, hebben een nep-dreiging voor de wereld veroorzaakt en hebben nu een besturingssysteem voor alle informatie, technologie en wapens van Tony Stark in handen. (Ik wist het!)

Ondertussen bloeit de relatie tussen Peter en MJ ook wat op. En terwijl ze daarmee bezig zijn, vinden ze ook afval van het gevecht tussen Mysterio en het monster. Het blijkt een soort projector van hologrammen te zijn. Het is allemaal in scene gezet. Mysterio is helemaal geen held!

Berlijn

Na de manifestaties van de monsters in Venetië en Berlijn, durft de school het niet meer aan om verder te reizen. Zij zullen direct naar Londen vertrekken en dan naar New York. (Dat is gek, je kan ook vanuit Praag direct naar New York vliegen)
Peter geeft aan dat hij naar familie in Berlijn wil. Maar eigenlijk om Fury te informeren over de ware aard van Mysterio. In Berlijn wordt Peter onmiddellijk in de val gelokt door Mysterio. En Peter onthult ook nog de namen van zijn klasgenoten, die ook weten hoe het zit met Mysterio. Terwijl Peter bewusteloos op een trein belandt, gaat Mysterio achter zijn klasgenoten aan.

Broek op Langedijk

De trein uit Berlijn brengt Peter naar Broek op Langedijk, waar hij wakker wordt in een lokale politiecel, samen met wat in oranje uitgedoste voetbalsupporters. (Broek op Langedijk heeft geen station, het dichtstbijzijnde treinstation is Alkmaar. Daar stoppen geen Internationale Treinen. Verder is het 2024, er is dan inderdaad een EK Voetbal voor de heren, in Duitsland. Maar dat zal plaatsvinden in de zomer.)
Na wat gehannes met de buitengewoon goed Engels sprekende en vriendelijke Nederlanders (Dit is wel helemaal correct natuurlijk) weet Peter contact te leggen met Happy. Deze komt hem halen met een van de oude jets van Tony Stark. Hierbij hangt hij nog even mooi boven de bollenvelden van Nederland. 
(Ok, Nederland staat natuurlijk bekend om de bollenteelt, maar deze vindt niet plaats in Broek op Langedijk, die telen groente. Verder de tulpenbollen bloeien van april tot juni. En tot slot, we hebben best een probleem met toeristen die de bollenvelden vernielen voor een leuk shot.)

Londen

Onderweg naar Londen knutselt Peter een nieuw pak voor zichzelf in elkaar. In Londen legt wederom een monster Londen in puin. Het is de bedoeling dat de schoolkinderen omkomen en dat Mysterio zich kan presenteren als held. Fury ziet dit allemaal en realiseert zich eindelijk dat die vijanden van Mysterio allemaal wel erg mooi in een script werken.
Peter stort zich ook in het gevecht en weet na een hoop gehannes Quentin Beck te verslaan. Hij herneemt hierbij ook weer de controle over de systemen van Tony Stark.

Nasleep

In de post-credits scene wordt de goede naam van Peter Parker besmeurd. Hij wordt gepresenteerd als de evil genius die Mysterio heeft vermoord en verantwoordelijk was voor alle ellende. Ook wordt daarbij zijn echte naam genoemd. En dan blijkt dat deze Fury eigenlijk een van de Skrulls was. De echte Fury is nu in de ruimte, om daar de verdediging van de aarde en de mensheid ter hand te nemen. Dat verklaart ook meteen wat onkarakteristiek handelen van Fury in de film.   

Conclusie

Spider-Man is een leuk en verfrissend karakter. Hij is nog wat jong en naïef en overal enthousiast over. In tegenstelling tot de oudere Avengers, die inmiddels allemaal wel heel veel verliezen en verraad hebben moeten verwerken. Dus zijn kleine probleempjes over een tiener met school, vrienden en vriendinnetje is wel weer eens leuk. Maar ik vond Homecoming net iets verfrissender. 

Leuke film, maar geen hoogvlieger.

donderdag 18 juli 2019

Bijenmix

Ik heb hier al vaker wat geschreven over hoe moeilijk bijen en andere insecten het hebben tegenwoordig. Gelukkig is daar tegenwoordig wat meer bekendheid over, dus de insectenhotels en gezonde zadenmixen zijn overal te vinden. En ik draag ook mijn steentje bij.

Bijenmengsel

Ik heb al jaren een volkstuintje, waar ik veel verschillende groenten kweek, om later zelf weer op te eten. Maar een deel van mijn tuintje ligt aardig in de schaduw en daar wil niet veel groeien. In voorgaande jaren groeiden daar wel zieltogende kropjes sla en zo, maar daar wil ik niet zoveel moeite meer insteken.
Dus ik heb wat bijenmix gekocht. Ik heb een zakje zaad gekocht van planten die aantrekkelijke bloemen voor bijen en andere insecten produceren en de planten werken nog als groenbemester ook. Dus die zaadjes heb ik onlangs kwistig uitgezaaid in de moestuin. Hopelijk komt er van alles lekker op, wat de bijen aantrekt. En het telt dan niet als onkruid, dus hopelijk ook minder schoffelen.

zaterdag 13 juli 2019

Overlord

Een tijdje geleden wees Sander mij op de film Overlord (2018). Een vreemde en gruwelijke mix van een WOII missie en Zombies, beiden op zich natuurlijk al gruwelijk genoeg. Nou houden Sander en wel van wat horror op zijn tijd, maar indertijd hadden we geen tijd of zin om hem in de bioscoop te bekijken, maar gelukkig, was hij net als zoveel andere films weer te huren uit de bibliotheek van Malden. Dus onlangs hebben we hem opgehaald en eens rustig thuis kunnen bekijken.

Ideale filmposter,
deze vertelt je meteen wat je kan verwachten.
Kijk goed. 

Overlord is gemaakt door Julius Avery De belangrijkste hoofdrollen zijn voor Jovan Adepo (mother!), Wyatt Russell (zoon van Kurt) en Pilou Asbæk (Game of Thrones). Verder zijn er kleinere rollen voor Mathilde Ollivier en Bokeem Woodbine (Spider Man: Homecoming).

Spoilers

Aan de vooravond van D-Day (als onderdeel van Operation Overlord) wordt een klein team van paratroopers met een missie naar een dorpje Ciel Blanc in Frankrijk gestuurd. Ze moeten een radio-toren uitschakelen, zodat de Duitse communicatie op de grote dag zelf verstoord is. 

Het gaat meteen al mis. Hun vliegtuig vliegt samen met anderen door een enorm spervuur van luchtafweergeschut. De eerste collega's gaan al dood en hun vliegtuig stort neer. Van het oorspronkelijke team is niet veel meer over. Maar Corporaal Ford (Russel), Boyce (Adepo), Tibbet (Magaro) en Chase (De Caestecker) weten elkaar terug te vinden en gaan door met de missie. 

In de mistige bossen rondom Ciel Blanc hangt een naargeestige sfeer. Ze moeten toekijken hoe hun Sergeant Resine (Woodbine) wordt gevonden en vermoord door Nazi's. Ze vinden het lichaam van een gemuteerde hond of jakhals. En her en der zijn nog landmijnen verspreid in het landschap. Uiteindelijk vinden ze Chloe (Olliver), een inwoonster van Ciel Blanc. Ze leidt hen naar haar dorp, waar de situatie niet veel beter is. Het dorp wordt volledig overheerst door de aanwezigheid van de Nazi's, die de lokale kerk hebben over genomen en de lokale bevolking terroriseren. 

Chase en Tibbet gaan op verkenning uit. Hun missie moet volbracht worden, ondanks dat ze nog maar met vier man zijn. Terwijl Ford en Boyce op zolder afwachten, komt de lokale SSer Wafner (Asbæk) langs om seksueel misbruik te maken van Chloe. Boyce kan dit niet aanzien, verraadt zijn positie en ze nemen Wafner gevangen. Zijn mannen zullen hem niet missen, hij zal waarschijnlijk de hele avond Chloe misbruiken. 
Boyce verlaat het huis, om op zoek te gaan naar Chase en Tibbet, om hen op de hoogte te stellen van de verandering van de plannen. Hij komt bij de kerk terecht en ziet daar hoe Nazi's zich ontdoen van de slachtoffers van hun experimenten. Op de vlucht voor een waakhond, komt Boyce terecht in de kelders onder de kerk. Hier ziet hij de verschrikkelijke experimenten die de Nazi's onder leiding van Dr. Schmidt (Redman met doodenge bril) uitvoeren met een soort zwarte teer die onder de kerk te vinden is. Mensen kunnen na de dood in leven gehouden worden als een soort supersterke zombies. Hij neemt wat van het spul mee en vindt ook een verloren kamaraad, Rosenfeld (Applewhite). Samen ontsnappen ze uit de kerk. 

Eenmaal terug in Ciel Blanc, treffen zij ook Chase en Tibbet, die terug zijn van hun missie. En dit is het moment waarop alles misgaat. Wafner wil niet vertellen wat voor gruwelijks er plaatsvindt onder de kerk. Hij weet te ontsnappen en doodt daarbij Chase. Chase wordt weer tot leven gewekt met het serum van Boyce, maar gedraagt zich als een moordlustige zombie. Wanneer hij voor de tweede keer gedood is, hebben de Nazi's in het dorp inmiddels wel door dat er in het huis van Chloe iets gaande is en vallen aan. 
Wafner vlucht met het kleine broertje van Chloe als schild en eenmaal terug in de kerk injecteert hij zichzelf, terwijl hij nog leeft met het serum. Hij begint ook te muteren. Boyce vindt dat niet alleen de radiotoren vernietigd moet worden, maar de hele kerk, inclusief horror-lab. Ford heeft daar weinig zin in, maar gaat er in mee. 

Rosenfeld en Tibbet zorgen voor afleiding, terwijl Ford, Boyce en Chloe infiltreren en proberen de kerk op te blazen en Paul te redden. De missie verloopt redelijk volgens plan, maar dan blijkt Wafner nog te leven. Hij weet bijna alles te verpesten, maar een ernstig gewonde Ford injecteert zichzelf ook met het serum en weet dan Wafner definitief uit te schakelen. Hij jaagt Boyce naar buiten en laat de kerk ontploffen, wetende dat hij ook in een zombie zal veranderen. 

In de nasleep blijkt D-Day succesvol en Boyce brengt verslag uit. Hij vertelt niets over het gruwelijk lab onder de kerk en als de Geallieerden niets hebben om naar te zoeken, blijft het daar waarschijnlijk voor altijd verborgen. 

Conclusie

Dit was echt een nare horrorfilm. Zowel WOII als zombies zijn op zichzelf al gruwelijk genoeg. In de eerste scenes, waarin het team door de lucht vliegt, op weg naar hun missie, worden de gruwelen van het oorlogsgeweld al duidelijk, wanneer hun vliegtuig onder hen vandaan geschoten wordt. Daarna is hun missie een aaneenschakeling van verlies van teamleden, op gruwelijke manieren. Ook in Ciel Blanc wordt wel heel duidelijk hoe het is om te leven onder de knoet van een overheerser in oorlogstijd. 
En dan moeten de gruwelijke experimenten op lokale slachtoffers nog beginnen. Het wordt allemaal erg naargeestig in beeld gebracht en de afkeer van naïeve everyman Boyce is goed in te voelen. 

Het is allemaal niet heel hoogstaand, maar wel zeer vermakelijk. Vooral kijken als je de tijd hebt. 


donderdag 11 juli 2019

Blogathon: Onbewoond Eiland

Voor de eerste keer doe ik eens mee aan een Blogathon, van de Filmkijker. Het thema is films op een onbewoond eiland. Ik beland op een onbewoond eiland, daar kom ik nooit meer weg. En wat doe ik dan met films?


1: Welke 5 films wil je meenemen?

Als ik de rest van mijn dagen door moet brengen op een onbewoond eiland (Hopelijk warm, hopelijk met een goede prive - cinema), welke films neem ik dan mee om de tijd door te komen?
  1. Excalibur (1981), een Koning Arthur verfilming (sommigen mensen zeggen DE Koning Arthur verfilming) van John Boorman. 
  2. Dangerous Liaisons (1988), een briljant kostuumdrama van Stephen Frears met Glenn Close, John Malkovich en Michelle Pfeiffer in de hoofdrollen en wat kleinere rollen voor piepjonge Uma Thurman en Keanu Reeves. 
  3. Monty Python's Life of Brian (1979), de hilarische vertelling van het leven van de Joodse Brian, tijdgenoot van de veel beroemdere Jezus, door de mannen van Monty Python. 
  4. The Matrix (1999), baanbrekende film van de Wachowski's met Keanu Reeves, Hugo Weaving, Laurence Fishburne en Carrie Ann Moss in mooie rollen. Een intrigrerend verhaal gekoppeld aan baanbrekende stunts. En misschien kan ik de rest ook nog mee-sneaken. 
  5. The Avengers (2012), de eerste ensemble film van de MCU, van Joss Whedon, tjokvol knappe mannen die stoere dingen doen. 

2: Welke 5 films zouden naar een onbewoond eiland moeten worden gestuurd, zodat we ze als maatschappij vergeten?

  1. There's Something about Mary (1998) Geen idee waarom iedereen dit indertijd briljant vond, een totale verspilling van goede acteurs. 
  2. Invasion of the Bee Girls (1973). Een Sexploitationfilm, waarbij vrouwen besmet raken met bijenDNA en veranderen in seksbeluste monsters. De lokale mannen overleven dat niet, natuurlijk. 
  3. Merlin and the Sword (1985). Ook geen goede film en ook een verspilling van een aantal prima acteurs. 
  4. King Arthur: Legend of the Sword (2017). Geen goede verfilming van het verhaal van Koning Arthur en Guy Ritchi berijdt zijn stokpaardjes veel te veel. 
  5. Nude Nuns with Big Guns (2010), een beroerde nun-sploitation film over een non die bloedig wraak neemt op haar mishandelaars, in een corrupte kerk die van drugssmokkel en seksueel misbruik aan elkaar hangt. 

3: Je mag één serie meenemen, welke zou dat zijn en waarom?

Buffy the Vampire Slayer (1997 - 2003). Deze serie van Joss Whedon was mijn eerste introductie voor Joss Whedon, later heb ik nog veel van hem gezien. Ik vond het verhaal fantastisch, een dapper meiske met grote krachten, trouwe vrienden en enge vijanden zit niet bij de pakken neer, maar redt de wereld. Een langlopende serie met een sterke cast en goed overkoepelend verhaal. Daarnaast nog een aantal afleveringen die echt briljant zijn.

4: Je zal nooit meer van het eiland ontsnappen, welk karakter zou je de rest van de tijd op het eiland mee door willen brengen?

Thor
Moet ik dit echt uitleggen?

5: Op een afgelegen plek op het eiland, dat moeilijk toegankelijk is, is een enorme hoeveelheid eten te vinden. Helaas woont er op die plek een filmmonster, welke is het? En welk filmwapen heb je nodig om het tegen dit beest op te kunnen nemen?

Het liefst natuurlijk een van de Bee Girls, die zullen niet in mij geïnteresseerd zijn, want ik ben geen man. Hooguit willen ze van mij ook een Bee Girl maken. Dus ik moet Thor tijdig naar voren schuiven. Hopelijk weet hij hun verleidingen te weerstaan (of te overleven). Ondertussen zal ik proberen de Bee Girls te vermoorden met het zwaard Excalibur, of als dat niet werkt, zal een staak door het hart ook wel helpen.

Leuk om zo eens na te denken over mijn favoriete of meest vreselijke films. 

maandag 8 juli 2019

Enemy

Onlangs heb ik weer een film uit de bibliotheek van Malden gehaald. Dit keer ging het om een oudere film van Denis Villeneuve. Hij heeft bekendheid gekregen met films als Blade Runner 2049 (2017) en Arrival (2016), maar dit keer ging het om Enemy (2013).


Enemy
Dit is al naargeestig

Enemy is een film naar het boek The Double van Jose Scarmago. De hoofdrol is voor Jake Gyllenhaal (The Prince of Persia), en er zijn kleinere rollen voor Mélanie Laurent (Inglourious Basterds), Sarah Gadon en Isabella Rossellini (Blue Velvet, Death Becomes Her).

Spoilers
De film opent met een man (Gyllenhaal) die een obscure seks-show bezoekt. Hoogtepunt is een vrouw die een spin onder haar hooggehakte schoen vermorzeld (kennelijk willen mannen zoiets zien?).
Dan blijkt die man Adam Bell te zijn, een professor die les geeft in geschiedenis, met name hoe dictaturen werken. Hij leidt een vrij saai en leeg leven. De relatie met zijn vriendin Mary (Laurent) is ook oppervlakkig. Verder heeft hij regelmatig enge dromen over spinnen. 
Wanneer een collega Adam de film "Where there is a will, there is a way" aanraadt, kijkt hij die. In een kleine bijrol ziet hij een man, die wel erg veel lijkt op hemzelf. Gefascineerd doet Adam onderzoek en ontdekt dat de acteur Anthony Claire heet. Adam wil Anthony leren kennen en weet zijn adres en telefoonnummer te achterhalen. Wanneer hij belt, krijgt hij Helen Claire (Gadon) te spreken. Helen denkt dat zij met haar man Anthony spreekt en is zeer van streek wanneer Adam niet wil toegeven dat hij eigenlijk Anthony is. 
Wanneer later die avond Anthony (ook Gyllenhaal) thuiskomt, wordt hij door zijn hoogzwangere vrouw geconfronteerd met haar vreemde ervaring. Zij denkt dat hij weer vreemd gaat en zich vergiste in nummers. Anthony ontkent dit. 

Adam geeft zijn zoektocht nog niet op. Het komt tot een ontmoeting met Anthony. Adam en Anthony lijken echt als twee druppels water op elkaar. Alleen Anthony is veel extraverter an assertiever dan Adam. Adam voelt zich geïntimideerd en vindt bij nader inzien de ontmoeting een vergissing. 
Maar nu heeft Anthony de smaak te pakken. Zeker wanneer hij zijn ook laag vallen op Mary, de vriendin van Adam. 
Anthony benadert nu Adam en zet hem onderdruk. Hij wil een weekeind met Mary hebben. Dan kunnen ze elkaar met rust laten. Adam geeft toe, maar terwijl Anthony Mary oppikt voor een weekeind weg, neemt Adam het leven van Anthony over. Helen lijkt Adam te accepteren als Anthony, maar ze vraagt wel naar zijn dag op de universiteit. 
Ondertussen ontdekt Mary dat het niet Adam is met wie zij op pad is. Dit leidt tot een ruzie in een auto en een verkeersongeluk met dodelijke afloop. 

En zo blijft Adam achter als Anthony in een veel leuker leven. Maar wanneer hij zijn nieuwe vrouw volgt een kamer in, blijkt zij ook een spin te zijn.

Conclusie
Een zeer intrigerende film! Wat betekent dit allemaal? Hoe kan het dat Adam een exacte kloon heeft in Anthony. Niet alleen lijken zij op elkaar, zij hebben ook nog dezelfde littekens. Het enige verschil is hun karakters en het feit dat Anthony een afdruk van een trouwring op zijn vinger heeft.
Zijn zij een tweeling? De moeder van Adam (Rossellini) zegt van niet en zij moet het weten. Maar zij haalt Adam en Anthony door elkaar. Zij denkt dat Adam fantasiën heeft over acteur worden, terwijl het Anthony was die acteur was. En zij denkt dat Adam van bosbessen houdt, terwijl dat ook weer Antony was.

Leidt Adam/ Anthony aan een geesteziekte? Dat hij twee levens wil leiden? Een leven als afgeleefde docent, met als fantasie het leven van de veel stoerdere Anthony? Of is het juist Adam die de succesvolle docent is, terwijl Anthony nooit veel verder is gekomen dan "derde loopjongen" in een film? En zijn de gebeurtenissen een poging van Adam om zijn twee persoonlijkheden te integreren?

Wat is de rol van de spinnen? Zij worden iedere keer geassocieerd met seks (een spin in een seks-show, een blote dame met spinnenkop in een droom en een zwangere echtgenote die veranderd in een spin). Heeft Adam/ Anthony eigenlijk een niet onderkende angst voor seks/ relaties en waar dat toe leidt, zwangerschap?  Kan hij vanwege die angst geen stabiele relatie met vrouwen aangaan (Anthony gaat vreemd, terwijl een bloedmooie zwangere vrouw thuis op hem wacht, de relatie tussen Adam en Mary is ook niet ideaal). Leidt deze angst tot dromen over spinnen en zijn gespleten leven? Durft Adam de verantwoordelijkheden van het vaderschap niet aan en springt hij daarom als Anthony uit de band?

Wat is de rol van de totalitaire staat? Dat is een onderwerp waar Adam over doceert. Maar is het misschien ook de samenleving waar Adam in leeft? De architectuur van de gebouwen waar hij woont en werkt is typisch Brutalistisch (ze staan ook allemaal in Toronto). De overdaad aan beton en het gebrek aan bomen en groen voelt erg onaangenaam aan. Als docent lijkt Adam niet veel te verdienen, terwijl hijzelf doceert dat totalitaire regimes altijd als eerste het onderwijs de nek omdraaien, om het volk dom te houden. Verder ziet alles er wel modern, maar ook redelijk viezig uit. Alles is donker en schimmig en over de stad lijkt altijd een waas van smog te hangen. Heeft hij daarom last van nachtmerries? Zijn de spinnen zijn onderdrukte angsten over het leven in een staat waarin hij niet veilig is?

Spelen de bosbessen nog een rol van betekenis?

Zeker kijken wanneer je de kans krijgt!

zondag 7 juli 2019

Pendragon LXX - Percival

Eerder dit jaar vond er een huwelijk plaats. Ygritte en Turquine zijn nu op een welverdiende huwelijksreis. Maar Sir Marcus Livius van Broughton en Sir Benno van Steeple Langford beleven dit jaar nog allerlei avonturen.

Pendragon pagina
Geschiedenis van Logres
Benno van Steeple Langford
Marcus Livius van Broughton
Ygritte, Dochter van Eliot de Wispelturige en Inga met de Grote Vlechten, Dochter van Octa, Cynning van Kent, Zoon van Hengest van de Saksen (afwezig)

Camelot, zomer 535

Na het grootse huwelijk tussen Ygritte van Burcombe, Dochter van Eliot de Wispelturige en Inga met de Grote Vlechten, Dochter van Octa, Cynning van Kent, Zoon van Hengest van de Saksen en Turquine van Quinqueroi Forest, besluit Hoge Koning Arthur om terug te keren naar Camelot. Daar zal hij met zijn vrouw Ysolde wat andere hooggeplaatste gasten ontvangen. Octa, Cynning van Kent en zijn vrouw, Cwene Guinevere besluiten ook om wat tijd door te brengen in Camelot. Sir Marcus en Sir Benno begrijpen waar de actie zal zijn dit jaar en vervoegen zich ook aldaar. 

Sir Kay
van Winterbourne Stoke

Hoge Koning Ysolde neemt haar taken als Koningin erg serieus en organiseert in deze warme zomerdagen ook verschillende bijeenkomsten. Tijdens een picknick in de rozentuin gebeuren er bijzondere dingen. Alle vooraanstaande ridders en hun dames hebben zich verzameld in de rozentuin. Zij genieten van lekker eten en drinken en praten met elkaar. De ridders en dames die daar talent voor hebben, dragen liederen voor. Het is een erg genoeglijke middag.

Maar dan komt er een ridder te paard de tuin in gereden. Dat is natuurlijk al shockerend genoeg en iedereen spreekt er schande van. Deze ridder stijgt af voor Hoge Koningin Ysolde. Hij daagt alle aanwezige ridders uit om met hem de strijd aan te gaan. En als kers op de taart gooit hij Hoge Koning Ysolde haar beker wijn in het gezicht. Het hof barst uit in woedend geschreeuw, maar niemand heeft zijn wapenrusting bij zich, dus de onbekende ridder kan zich makkelijk uit de voeten maken. 

Terwijl de ridders vechten om de toestemming van de Hoge Koningin om haar eer te verdedigen tegen deze brute aanslag op haar persoon en haar stomme dwergen (een gift van de weduwe van King Pellinore) proberen de wijn van haar kleed te deppen, komt er weer een ridder de tuin in gereden. Dit is een jongeman. Zijn uitrusting is belachelijk, hij ziet eruit als een kleuter die uit de keuken van zijn moeder zijn wapenrusting heeft samengesteld van potten en pannen. 
De dwergen herkennen hem meteen en verbreken hun stilzwijgen. Ze begroeten hem als Percival, zoon van Koning Pellinore. Het was in 512 dat Koning Pellinore de vaders van Sir Marcus en Sir Benno lastig viel in het ven van Otmoor. Percival is wat onbehouwen als hij Sir Kay aanspreekt.

Pellinore, Koning van Gales, 

Percival: "He, jij daar, grote kerel. Wie is Arthur?"
Kay op verblufte toon: "Jongeman, waarom wil je Arthur Pendragon, Koning van Logres en Hoge Koning van Heel Brittannië spreken?"
Percival, nog geheel onschuldig: "Nou, ik wil graag ridder worden, net als mijn vader. Mijn moesje heeft uitgelegd dat ik dan bij Arthur moet zijn. Dus, wie is dat?" 
Kay is nu woedend en zegt: "Nou, ga naar buiten, naar het toernooiveld, versla de ridder die daar staat, en dan slaan we je tot ridder!"
Zonder verdere plichtplegingen keert de jongeman zijn paard en gaat naar het toernooiveld. Terwijl de andere ridders nog de aandacht van Hoge Koningin Ysolde proberen te trekken, gaan Sir Marcus en Sir Benno bij het toernooiveld kijken of zij deze Percival nog bij moeten staan. Maar dat blijkt niet nodig te zijn. Met zijn javelijn, niet meer dan een stok met een gebrande punt, heeft hij de onbekende ridder al gedood. En nu staat hij de kledij van de ridder nader te bestuderen.

Wanneer de ridders de jongeman voorzichtig naderen, begint hij hen vragen te stellen. Hij wil weten wat de vreemde, metalen kledij is, die deze ridder draagt. Sir Marcus en Sir Benno vertellen hem over de nut en noodzaak van een wapenrusting. Zij helpen hem met het aantrekken van deze nieuwe wapenrusting. Wanneer eindelijk andere ridders naar het toernooiveld komen, is Percival gehuld in de wapenrusting van de dode ridder. Hij neemt ook het paard van zijn slachtoffer. Hij neemt afscheid van zijn nieuwe vrienden.

Percival

Percival: "Laat Arthur weten dat ik hem trouw ben, maar ik zie dat ik nog veel moet leren. Breng deze beker terug naar de Koningin als teken van mijn trouw. En ik zal terugkeren wanneer ik de beleding die die Grote Kerel aan de dienaren van mijn moeder en van de Koningin deed, kan wreken."

Enigszins beduusd keert iedereen weer terug naar Camelot. Ook Sir Kay is enigszins onder de indruk, hoewel hij probeert te doen alsof dat niet het geval is.

Sir Marcus en Sir Benno zijn het lot van Vrouwe Elyzabel van Cameliard nog indachtig. In 533 huwde zij Prins Philip, een lid van de Koninklijke familie van de Franken. Maar tijdens het huwelijk van Ygritte en Turquine kregen zij bericht dat Elyzabel slecht behandeld wordt door haar man. Is dit een voorbode van strijd met de Franken? Sir Marcus en Sir Benno besluiten onder het mom van een handelsreis naar Bordeaux eens een kijkje te nemen in het land van de Franken.

Bordeaux
Voor de wijn

In Bordeaux houden Sir Marcus en Sir Benno vast aan hun 'coverstory' van wijnhandel. Samen met hun stewards bezoeken ze wijnhandelaren en kopen het een en ander in. Maar ook leggen ze hun oor te luisteren. En ze horen verschillende verontrustende dingen. De animositeit jegens de Britten in Brittannië en in Bretagne is nog steeds hoog. De Britten zijn verantwoordelijk voor de dood van Koning Claudas, de Britten regeren nu over Bretagne, de Britten staan de heerschappij van de Franken over geheel Frankenland in de weg. Het wordt Sir Marcus en Sir Benno koud om het hart. 

Wanneer Sir Marcus en Sir Benno verder reizen naar Ile de France, waar Elyzabel is gaan wonen, met haar man, Prins  Philip, worden de mensen steeds terughoudender met het delen van informatie. Het is duidelijk dat Sir Marcus en Sir Benno geen Franken zijn en zij worden gewantrouwd. Een oplettende Sir Benno ziet echter wel dat overal waar zij komen, mensen bezig zijn met oorlog. Er worden alleen pijl- en speerpunten gesmeed, er worden alleen laarzen gemaakt. Alles staat in het teken van een komende oorlog. 

Eenmaal bij het kasteel van Prins Philip aangekomen, wordt Sir Marcus en Sir Benno de toegang geweigerd! Zoiets heeft Sir Marcus nog nooit meegemaakt.Uit pure boosheid trekt hij zich terug en gaat de toegangsweg tot het kasteel bewaken. Hij laat niemand meer door. De eerste dag stuurt hij een paar boertjes weg, die hun waren willen verkopen aan de bewoners van het kasteel. 
De volgende dag komt er een ridder naar buiten gereden, die probeert om Sir Marcus weg te jagen. Sir Marcus gaat de strijd aan met deze jonge blaag. Na een paar stoten over en weer weet hij de jonge ridder te verslaan. Kort daarna komt er een ervarener ridder naar buiten gereden. Deze wil ook sir Marcus verjagen, maar vraagt zich al snel af waar hij mee bezig is. Hij weet heel goed dat zijn heer gastvrijheid had moeten verlenen aan andere ridders. Uit pure schaamte trekt hij zich terug om als heremiet te gaan leven in het woud (Passion Loyalty Lord Fumble)

Dan komt eindelijk Prins Philip op het toneel. Dit keer neemt Sir Benno de honneurs waar en slaat Prins Philip in een keer bewusteloos van zijn paard. Dan begint Sir Benno uit te wijden over de verplichtingen van het ridderschap, de schone taak van gastvrijheid en nogmaals het verzoek om de nacht door te mogen brengen in het kasteel. 
In het kasteel treffen Sir Marcus en Sir Benno Vrouwe Elyzabel. Haar huwelijk met Prins Philip is slecht, zo slecht dat hij haar mishandeld. Zij wil het liefst terugkeren naar Brittannië. Met Elyzabel op sleeptouw trekken de ridders snel terug naar Brittannië, waar zij als helden onthaald worden. Een oorlog met de Franken lijkt onvermijdelijk. Dit is alles waar de ridders van de Ganis op hebben gewacht!

Winterphase 535/ 536

Sir Benno krijgt een zoon en noemt deze Bran. 
Flavia, zuster van Sir Marcus krijgt een zoon, maar wil niet zeggen wie de vader is. Ze noemt hem Remus. 





vrijdag 5 juli 2019

Paths of Glory...

...lead but to the grave.

Deze opwekkende zin komt uit het gedicht Elegy Written in a Country Chruchyard van Thomas Gray. Het is ook de titel van een zeer deprimerende oorlogsfilm, Paths of Glory (1957). Hij werd een tijdje geleden uitgezonden door de BBC en er was een introductie van Lynne Ramsay bij. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Humphrey Cobb.

De filmposter is al deprimerend. 

Paths of Glory is een film van Stanley Kubrick (Spartacus, The Shining). De belangrijkste hoofdrollen zijn voor Kirk Douglas (20.000 Leagues under the Sea, Spartacus), Adolphe Menjou, George MacReady, Joe Turkel (Blade Runner), Ralph Meeker (The Dirty Dozen) en Timothy Carey.

Spoilers

Het is WOI, de oorlog is vastgelopen in een loopgravenoorlog. 

Dag 1
In een zeer luxueus kasteel in Frankrijk vraagt Generaal Broulard (Menjou) aan een ondergeschikte Generaal Mireau (MacReady) om een nabijgelegen heuvel, "Anthill" in te nemen. Generaal Mireau twijfelt. Zijn mannen zijn vermoeid van eerdere slagen, hij kan weinig extra steun krijgen. Maar wanneer Generaal Broulard hem voorhoudt, dat Generaal Mireau zo carriere kan maken, is hij al vrij snel om. Deze aanval zou al over een dagen plaats moeten kunnen vinden.

Generaal Mireau gaat meteen naar de viezige, modderige loopgraven in de buurt van de Anthill. Daar bezoekt hij de troepen en geeft Kolonel Dax (Douglas) de orders voor de aanval, de volgende dag. Kolonel Dax protesteert, zijn mannen zijn te vermoeid en uitgeput na de laatste slagen, om een zinvolle poging tot verovering van de Anthill te doen. Iedereen zal sterven en alleen maar het Franse leger verzwakken. Mireau geeft zijn orders en verwacht dat die worden uitgevoerd. 

Dag 2
De mannen van Kolonel Dax beginnen aan hun aanval, maar zij worden teruggeslagen door de Duitsers en bereiken niets. Generaal Mireau is zo woedend over hun gebrek aan inzet, dat hij orders geeft om op de eigen loopgraven te vuren, om zo soldaten uit de loopgraven te jagen. 
Diezelfde middag nog wil Generaal Mireau 100 mannen laten executeren wegens lafheid in de strijd. Generaal Broulard en Kolonel Dax weten dat af te zwakken naar een man per compagnie. Diezelfde middag nog moet een krijgsraad plaatsvinden om deze drie mannen (Turkel, Meeker en Carey) te veroordelen. Kolonel Dax verzoekt dat hij deze mannen bij mag staan met juridische ondersteuning.
De krijgsraad is duidelijk een vooropgezet plannetje om de drie geselecteerde mannen te veroordelen. Er worden leidende vragen gesteld, verzachtende omstandigheden worden niet geaccepteerd en getuigenissen worden niet geloofd. De drie mannen worden ter dood veroordeeld en meteen naar een gevang gebracht.
Die avond bereiden de gevangen zich voor op hun dood de volgende morgen. Ze krijgen hun galgemaal en een priester komt langs voor een laatste biecht.

Ondertussen gloort er hoop. Kolonel Dax krijgt te horen van het plan van Generaal Mireau om zijn eigen troepen te laten bombarderen om ze de loopgraven uit te krijgen. Hij probeert met deze informatie Generaal Broulard onder druk te zetten om de veroordeling van de mannen ongedaan te maken. Maar Generaal Broulard laat zich niet onder druk zetten.

Dag 3
De mannen worden zonder pardon geëxecuteerd voor hun vermeende lafheid. Ook wanneer een van hen in de nacht gewond is geraakt en nauwelijks nog weet wat er gebeurd. Bij een nabespreking tussen Generaal Broulard, Generaal Mireau en Kolonel Dax, geeft Generaal Broulard aan dat Mireau een verdere carriere wel kan vergeten, nu duidelijk is dat hij op zijn eigen troepen wilde schieten. Wanneer een woedende Mireau vertrokken is, probeert Generaal Broulard Kolonel Dax te promoveren naar de functie van Mirea. En hij is stomverbaasd wanneer Dax oprecht bleek te zijn in zijn afwegingen om zijn mannen te beschermen.
De mannen van Dax vieren feest in een herberg, niet wetende dat zij alweer zijn opgeroepen om terug te keren naar het front voor een nieuwe ronde van zinloze aanvallen en tegenaavallen. 


Conclusie

Wat een deprimerende film! 
Deze film geeft pas echt goed de zinloosheid en onrechtvaardigheid van de oorlog weer. Terwijl generaals ver van het front in allerlei overdadige luxe zinloze aanvallen bedenken en organiseren, zitten in de vieze modderige loopgraven de mannen uit de lagere sociale klassen daadwerkelijk en smerige werk op te knappen. Ze krijgen daarvoor nauwelijks waardering en wanneer ze gewond of getraumatiseerd raken, hoeven ze niet te rekenen op ondersteuning. Wanneer ze niet meegaan in de megalomane ambities van hun meerderen, worden ze gedood wegens lafheid. 
In deze relatief korte film wordt heel duidelijk gemaakt op welke manieren de bovenklasse de onderklasse eronder houdt. Lager geplaatsten hebben geen enkele invloed op beslissingen die hun gehele verdere leven of gezondheid zullen beïnvloeden. Dit geldt zowel voor de gewone soldaten, als voor de lagere officieren. Daarnaast kunnen de gewone soldaten ook niet rekenen op een eerlijke rechtspraak, een laatste redmiddel om hun gelijk te halen. Die wordt ook misbruikt door de hoge geplaatsten om hun eigen zin door te drijven. 

Verder is dit een oogstrelende film. Stanley Kubrick gebruikte zwart-film, maar dat maakt de beelden eigenlijk alleen maar aangrijpender. De loopgraven zijn vrij precies nagebouwd. En er zijn een paar mooie, lange shots, waarbij iemand over de lengte van een loopgraaf gevolgd wordt. Dat heeft heel mooi de claustrofobische setting weer. Verder is ook het gebombardeerde landschap tussen de loopgraven goed in beeld gebracht. De grond is volledig overhoop gehaald door de inslag van bommen. Her en der liggen kapotte machines en overal zijn hekken en verdedigingslinies. Soms ook nog de lichamen van gevallen kameraden. De oorlog brengt niets dan dood en verderf. 

Tot slot deed de film me ook sterk denken aan Blackadder Goes Forth, waarin Blackadder samen met Baldrick en George ook vastzitten in de loopgraven, de hele tijd plannen smeden om te ontsnappen, terwijl de hoge geplaatsten hun uiterste best doen om met de verkeerde strategie de oorlog te winnen. 

Ga zeker kijken wanneer je de kans krijgt, en dan nooit meer oorlog voeren. 

dinsdag 2 juli 2019

Boontjes doppen

De oogst gaat maar door. Nadat ik eerst alle kapucijners binnen heb gehaald (en wat zijn die lekker met ui en paprika en wat augurk!), was het nu tijd voor de eerste oogst tuinbonen.

Tuinbonen

Al jaren en jaren heb ik tuinbonen in de tuin. En ik vind het heerlijk. De Tuinbonen spelen ook een grote rol in de Romeinse en Arabische keuken. Meestal eet ik mijn tuinbonen in een hartige salade, met tomaat en geitenkaas. Maar misschien dat ik dit keer eens moet proberen om hummus te maken van tuinbonen, in plaats van kikkererwten. Ik vind dat altijd lekker met brood of groentestengels. Maar misschien dat dit een leuke variant is. 

En tuinbonen zijn zo lekker makkelijk. Ik laat er altijd een paar voorkiemen, in bakjes in de vensterbank vanaf februari of zo. Maar eigenlijk kan je ze ook na de ergste vorst gewoon eens in de grond gooien en wachten tot ze in de loop van maart/ april om hoog komen en de dan oogsten in de loop van juni en juli. Erg makkelijk, daar houd ik van. 

donderdag 27 juni 2019

The Dirty Dozen

Netflix heeft onlangs weer een paar klassieke films opgenomen in het aanbod. En een daarvan is de beroemde WOII film The Dirty Dozen (1967).

Geweld, seks, geweld en geweld,
wat wil je nog meer?

The Dirty Dozen was oorspronkelijk een boek. Dit boek werd verfilmd door Robert Aldrich (Flight of the Phoenix) met hoofdrollen voor Lee Marvin (The Iceman Cometh), Ernest Borgnine (Flight of the Phoenix), Charles Bronson (Once upon a Time in the West), Jim Brown (Mars Attacks!), John Cassavetes (Rosemary's Baby), Robert Ryan (The Iceman Cometh), Telly Savalas (Horror Express), Donald Sutherland (The Pillars of the Earth) en Clint Walker (The Ten Commandments).

Spoilers

In de gevangenis

De film opent aan de vooravond van D-Day. In Groot Brittannië moet de Amerikaanse Majoor Reisman (Marvin) getuige zijn van de executie van een jonge, Amerikaanse soldaat. Het doet hem weinig. Daarna wordt hij bij zijn superieuren geroepen (waaronder Borgnine). Hij krijgt een geheime missie, Amnesty. Hierbij moet hij twaalf veroordeelde, militaire gevangen omvormen tot een groep elite-soldaten. Zij moeten dan achter de linies een zelfmoord missie uitvoeren. In een kasteel nabij Rennes brengen veel Duitse officieren hun vrije tijd door. Wanneer de mannen van missie Amnesty dat kasteel weten op te blazen en veel officieren weten te doden, vlak voor D-Day, dan zal D-Day waarschijnlijk makkelijker verlopen. De veroordeelden kunnen dan amnestie voor hun misdaden krijgen. 

Training

Reisman heeft hier bezwaren tegen, maar wordt onder druk gezet om in elk geval de mannen (waaronder Bronson, Brown, Cassavetes, Savalas, Sutherland en Walker) te spreken. Hij besluit hen op te leiden. Maar dat gaat niet makkelijk. De mannen zijn niet voor niets veroordeeld tot zware straffen. Ze hebben mensen vermoord, mishandeld, bestolen of verkracht. Ze vertonen bijna allemaal onaangepast gedrag: agressie, afkeer van gezag, religieuze wanen, vrouwenhaat, beperkte intelligentie, waardoor het moeilijk is ze te trainen. Maar uiteindelijk komen de soldaten toch samen. Ze bouwen samen hun eigen kamp, trainen, komen in opstand tegen het gezag over het gebrek aan warm water om te scheren. Als individuen en als team groeien zij.

Dan is er Colonel Breed (Ryan). Hij gelooft niet in deze missie en vindt het maar niks dat hij niet precies weet waar Reisman mee bezig is. Wanneer de Dirty Dozen gebruik moeten maken van zijn parachute-trainingsfaciliteiten, probeert hij hen te dwingen te vertellen wat hun missie is. Gelukkig weet Reisman net op tijd terug te keren, zodat de Dirty Dozen hun training af kunnen maken.
Colonel Breed heeft toch nog een weerzin tegen de Dirty Dozen en wil eigenlijk Missie Amnesty stoppen en iedereen weer terugsturen naar de gevangenis of het schavot. Maar Reisman maakt een weddenschap dat zijn mannen het hoofdkwartier van Breed in kunnen nemen tijdens een oorlogssimulatie die binnenkort gehouden wordt.
Met goede planning en het strategisch breken van de regels en het plegen van oorlogsmisdaden weten de Dirty Dozen inderdaad het hoofdkwartier van Breed in te nemen. Hiermee bewijzen zij hun kunde en hun totale onaangepastheid.

Missie

Dan is het tijd voor de missie. De mannen doorlopen alle aspecten van hun missie en worden dan gedropt boven Rennes om daar het kasteel met de Duitse officieren in te nemen. De missie verloopt redelijk volgens plan. Jiminez (Lopez) sterft tijdens de parachute-landing, maar Reisman en Wladislaw (Bronson) weten het kasteel succesvol te infiltreren, gekleed als Duitse officieren (een oorlogsmisdaad). Zij laten de anderen een voor een binnen. Maar dan gaat het mis. 

De psychiatrische patient met religieuze wanen en
misogynie draait volledig door. 

Maggott, die overduidelijk niet stabiel was, en veroordeeld was voor het vermoorden en verkrachten van verschillende vrouwen (terwijl hij in dienst was) en lijdt aan religieuze wanen, draait door de stress van de missie helemaal door. Hij steekt een Duitse vrouw dood (alweer een oorlogsmiddaad) en begint daarna in het wilde weg te schieten. Hij wordt vrij vlotjes door een collega uitgeschakeld, maar het leed is al geschied, de Duitsers hebben door wat er gaande is. 
De Duitse leidinggevenden vluchten met hun minaressen naar een schuikelder, terwijl de soldaten het hoofd mogen bieden aan de Dirty Dozen. De mensen die nog in het kasteel aanwezig zijn, worden snel overmeesterd. Alle Duitse gevangen worden geëxecuteerd (nog een oorlogsmisdaad) Het leidt tot een zwaar gevecht met veel slachtoffers aan beide kanten. Uiteindelijk weten de sterk gereduceerde Dirty Dozen de tegenstanders te verslaan. De officieren en hun vrouwen worden levend verbrand in de schuilkelder (en nog een oorlogsmisdaad). Alleen Reisman, Wladislaw en Bowren (Jaeckel) overleven de missie. 

Conclusie

Ik weet niet goed wat ik moet denken van deze film.

Indertijd was het een grote hit in de bioscopen in de VS en Frankrijk. En het was ook een inspiratie voor veel andere films over de dappere avonturen van elite - eenheden in WOII, zoals bijvoorbeeld Where Eagles Dare (1968) en Kelly's Heroes (1970). Maar ook in films als Private Benjamin (1980) zie je de inspiratie van deze film (de training en het oorlogsspel zijn bijna geheel gelijk). En films als de Expendables serie (2010, 2012 en 2014) en Inglourious Basterds (2009) borduren natuurlijk ook voort op dit thema.
Maar deze film haalde destijds ook heel wat kritiek op de hals van recensenten, maar ook van de acteurs zelf. De film hangt van oorlogsmisdaden en wreedheden aan elkaar. De "helden" van het verhaal zijn allemaal criminelen veroordeeld voor misdaden gepleegd terwijl ze in dienst waren van het leger. En het hoogtepunt van de film is natuurlijk een gruwelijke oorlogsmisdaad, die zelfs weer de misdaden van de Nazi's voor de geest haalt (mensen opgesloten in een kleine ruimte worden gedood door dodelijk materiaal van boven).

De daden van de "Dirty Dozen" worden in de film verheerlijkt als mannelijk, dapper en slim. Tegen alle kansen in, weten ze toch te slagen. Ondanks dat ze worden tegengewerkt door hun eigen mensen en ze een dodelijke missie hebben. Maar ik kan niet vergeten dat ze bijna stuk voor stuk ernstige misdadigers zijn. De schattige scenes waarin ze nader tot elkaar komen, hun moeilijke achtergrond geduid wordt en de slimmigheidjes die ze uithalen om hun training door te komen, worden gekleurd door het feit dat ze allemaal moordenaars, geweldplegers of verkrachters zijn.
Dus aan de ene kant zijn er moordenaars, geweldplegers en verkrachters, aan de andere kant de Nazi's. Wie zijn de slechten en wie de goeden?
En ook de leiding van beide legers is niet veel beter. De Amerikaanse generaals zijn geheel bereid om lastige soldaten op een zelfmoordmissie te sturen, om zichzelf de moeite te besparen van het daadwerkelijk bestraffen van veroordeelde misdadigers. Maar de Duitse officieren vinden het ook geen probleem om hun soldaten en bedienden over te laten aan een invasie-macht, terwijl ze zelf de veiligheid van een schuilkelder zoeken.
En dan de Dirty Dozen zelf. Waarschijnlijk zijn Jefferson en Jiminez alleen maar veroordeeld met zware straffen omdat ze etnische minderheden waren. Maggott is zo overduidelijk knettergek, die had nooit opgenomen mogen worden in het leger. Posey en Pinkley zijn verstandelijk beperkt en zijn zich waarschijnlijk niet eens volledig bewust van de consequenties van hun acties, zowel deelnemen aan het leger, als hun misdaden. Dus daar komt het Amerikaanse leger er ook niet mooi vanaf.

Dus...is dit een complexe film met een diepere boodschap over de waanzin van oorlogsvoering en de schade die dat doet aan de deelnemers? Of is dit een hele oppervlakkige film over een stel testosteronen-bommen die doen waar ze goed in zijn?

woensdag 26 juni 2019

Oogsten oogsten oogsten

Met het warme weer van de afgelopen dagen, gaat het hard in de moestuin. Gelukkig heb ik vorig jaar veel gesnoeid en had ik niet zo een waanzinnige oogst als vorig jaar. Maar ook dit keer hingen de takken van de bessenstruiken laag, vanwege alle bessen. Ook dit jaar zal ik weer veel takken wegsnoeien.

De eerste oogst

Dus de oogst van de Rode bessen en Zwarte bessen is inmiddels binnen. Het was weer zoveel dat ik vooral de rode bessen alvast heb verwerkt in andere dingen. Traditiegetrouw maak ik een deel altijd in in Wodka. Een weckpot voor de helft vullen met fruit, paar scheppen suiker erbij, en aanvullen met een smakeloze sterke drank naar keuze. Na een half jaar gaat de smakelijke alcohol dan in cocktails. Ik maakte graag een fruitige wodka martini, maar in een Bramble gaat het ook goed. 

Verder heb ik net als vorig jaar ook weer siroop van Rode bessen gemaakt. Ook dit keer weer goed gelukt. In combinatie met de Soda Stream, die we ook hebben aangeschaft, naar aanleiding van een aanbieding, levert dat veel bessige limonade op. En we hoeven geen plastic flessen bronwater meer aan te schaffen, ook een voordeel. 

En ondanks dat ik nog heel veel jam over heb uit 2018, maak ik toch weer nieuwe jam met fruit uit 2019. Ook daar wordt ik steeds handiger in. 

Naast een enorme hoeveelheid bessen, heb ik inmiddels ook heel veel kapucijners kunnen oogsten. De ranken hingen vol met peulen, die bijna barstten van de erwten. Dus mijn vriezer ligt nu vol met doosjes kapucijners. Het invriezen is heel makkelijk. Erwten uit de peulen, even kort wassen en dan uitlekken en in een bakje in de vriezer. Omdat de peulvruchten veel energie bevatten en door alle vezels snel vullen, maak ik bakjes van 250 gr. Dat is voldoende voor een gezin met twee volwassenen en wat kinderen. 
Als ik dan een curry of raasdonders wil maken, kunnen de erwtwn zo vanuit het bakje de pan met kokend water in. Een minuut of vijf (max!) later, zijn ze dan wel gaar en kunnen ze verder verwerkt worden in de maaltijd. 

Het geeft me altijd een heel bevredigend gevoel om voedsel uit eigen tuin te kunnen eten. 

zaterdag 22 juni 2019

The Killer Inside Me

Ondanks de opmars van Netflix en onze herontdekking van de Bibliotheek, is er ook nog steeds de televisie natuurlijk, en daar komen ook films! Een tijd geleden was deze film op TV en laatst kon ik hem met Sander terugkijken.

The Killer inside Me


Het gaat om The Killer Inside Me (2010). Deze film is van Michael Winterbottom (24 Hour Party People) met in de hoofdrollen Casey Affleck (Gone baby gone), Jessica Alba (Machete Kills) en Kate Hudson (The Skeleton Key). In wat kleinere bijrollen zien we ook nog wat bekende koppen voorbijkomen, zoals Bill Pullman (vader van Lewis) en Simon Baker (L.A. Confidential).

Spoilers

Politieman Lou Ford (Affleck) werkt in een klein dorpje in Texas in de jaren '50. Hij krijgt van zijn baas de opdracht om een lokale prostituee Joyce (Alba) uit het dorp te verdrijven. Zij heeft namelijk een affaire met de zoon van de lokale vastgoedmagnaat. Deze wil dat de affaire met zijn zoon stopt. Maar in plaats van de opdracht uit te voeren, start Lou een gewelddige SM-relatie met Joyce. Samen bedenken ze een plan om Elmer Conway $10.000 afhandig te maken, te vluchten en een nieuw leven te starten.
Maar Lou besluit om Conway Jr. en Joyce beiden te verraden. Hij slaat Joyce (in een werkelijk gruwelijke scene), laat haar voor dood achter, schiet  Conway Jr. dood en laat het lijken of Joyce en Conway Jr. een ruzie hebben gehad. Hij gaat er zelf vandoor met het geld.

Maar Lou is niet zo handig als hij zelf gelooft. Zijn vriendin Amy (Hudson) stelt wel erg veel vragen over zijn gedrag. En ook een onderzoeker (Baker) naar de moord op Joyce en Conway Jr. stelt veel vragen over de toedracht. Er komen steeds meer mensen met vragen. Lou wordt gedwongen om meer en meer mensen te doden, waaronder zijn vriendin Amy.
Tijdens dit proces blijkt dat Lou zijn gewelddadige gedachten eigenlijk niet in de hand heeft. Ideeën om anderen geweld aan te doen, blijven zich opdringen. Deze gedachten dwingen hem ook om zich anders te gedragen, wat ook weer de aandacht trekt. Langzaam sluit het net zich om hem heen.

Uiteindelijk eindigt Lou in een psychiatrische inrichting. Hier krijgt hij steeds meer visioenen, van Joyce, van Amy maar ook van zijn stiefmoeder. Hij realiseert zich niet eens dat deze hallucinaties niet echt zijn en kijkt ernaar uit om ze weer te zien. Zijn advocaat (Pullman) weet hem uit het ziekenhuis te krijgen en in de autorit naar huis bekent Lou alles.
Eenmaal thuis realiseert Lou dat er geen weg naar buiten meer is. Hij overgiet zijn huis met benzine en alcohol en wacht op de politie. Zij komen, samen met een ernstig gehavende Joyce. Lou steekt Joyce neer en de politiemannen beginnen te schieten. Hierbij gaat het huis in vlammen op.

Conclusie

Dit is een hele verontrustende film! De gewelddadige scenes zijn echt langdurig en gedetailleerd in beeld gebracht. Het is al vrij snel duidelijk dat Lou Ford een zwaar beschadigde persoon is. Hij leeft echt op van het pesten van mensen in zijn omgeving en van gevaarlijke en gewelddadige seks. Geen wonder dat zijn brave leven als agent met zijn lieve doorsnee vriendinnetje hem hopeloos frustreert. 

Verder zijn er natuurlijk wel vaker films gemaakt over psychopaten die overal mee wegkomen, maar dan worden ze meestal gepresenteerd als hyper-intelligent (Dexter, The Talented Mr. Ripley). Dat is Lou duidelijk niet. Hij denkt dat hij slimme plannen heeft en dat niemand hem doorheeft, maar het is duidelijk dat hij zijn gevoelsleven niet zo verborgen houdt voor iedereen als hij denkt. In zijn verleden spelen wat schimmige zaakjes, die mensen niet vergeten zijn. Zijn (aanstaande) slachtoffers en collega's stellen meteen intelligente vragen bij zijn plannen en het spoor van lichamen dat hij achterlaat. En uiteindelijk gaat hij ten onder. 

Tot slot is ook duidelijk hoe zeer zijn fantasieën hem beperken. Hij wordt echt gedreven om mensen te doden. Hij zou gewoon met Joyce kunnen vertrekken en een nieuw leven op kunnen bouwen. Maar nee, er moet geld bij, daarom moet zij dood en de zoon van de rijkste man van het dorp ook. Ook zou hij zijn vriendin Amy kunnen laten leven. Maar nee, zij moet ook dood. En wel op een gruwelijke manier. 
Het is mij op het einde zelfs onduidelijk of hij zelfmoord pleegt, alleen in zijn huis. Of dat zijn politie-collega's hem daadwerkelijk op kwamen halen. Wat deed Joyce daar dan?

Kijk eens als je de kans krijgt, maar niet alleen of vlak voor het slapen gaan. 

vrijdag 21 juni 2019

Het is Zomer!

Het is weer 21 juni. Hoog tijd om het blog weer een make-over te geven en even stil te staan bij de veranderende seizoenen. De zon is nu het dichtst bij ons. Dus dit is de langste dag en daarmee ook de kortste nacht. Vanaf nu worden de dagen weer korter, tot we even voor kerst weer omkeren.

Verse Kapucijners

De lente is nu echt voorbij en de zomer kan starten. En die start ook meteen goed. In de tuin groeit en bloeit alles als een tierelier. De laatste rabarber is geoogst (na 21 juni geen goed idee meer). En ik heb ook al flink wat kapucijners binnen gehaald. Verder zijn de tuinbonen ook bijna klaar om geoogst te worden en de takken van mijn bessenstruiken hangen door vanwege alle bessen die eraan zitten.
Ik vind het altijd heerlijk om een hele vriezer vol met eten uit eigen tuin te hebben. Daarvoor heb ik geen bestrijdingsmiddelen hoeven gebruiken, geen plastic of benzine voor vervoer. En het smaakt nog heerlijk ook.

En in mijn eigen tuin komen de zomerplanten nu ook meer tot hun recht. De lelies staan op uitbarsten, net als de Clematis. En andere planten hebben hun tijd alweer gehad. Hopelijk wordt het niet zo een droge zomer als vorig jaar, daar is de natuurlijk nog steeds niet helemaal van hersteld.

woensdag 12 juni 2019

De Donkere Toren

Sinds ik mijn kindle heb, ga ik zo af en toe op een binge van bepaalde boeken. Zo heb ik me een keer gestort op de boeken van Agatha Christie. En een keer op alles van Iain M. Banks. En zo heb ik ook een keer een Dark Tower binge gehad. Een serie boeken van Stephen King over een laatste Gunslinger op een missie, waar alles voor moet wijken. De serie bestaat uit 7 boeken die in de loop van een jaar of dertig zijn uitgekomen. En inmiddels bevat veel werk van King een verwijzing naar de serie. En in 2017 hebben mensen de moeite genomen om de serie in een film te vangen en sinds kort die ook te zien op Netflix.

Nu al indrukwekkend

De film is gemaakt door de Deen Nicolaj Arcel (Girls with the Dragon Tattoo) en hebben Idris Elba (Thor: the Dark World, Luther) en Matthew McConaughey (Lone Star, Surfer, Dude) de hoofdrollen. Maar in bijrollen kunnen we ook bekende koppen als Claudia Kim (The Avengers: The Age of Ultron), Fran Kranz (Dollhouse) en Katheryn Winnick (Vikings). 

Spoilers

De film opent met een scene van spelende kinderen. Plots gaat een alarm af. Een deel van de spelende kinderen loopt een sinistere faciliteit binnen, waar zij vastgebonden in stoelen gemarteld worden, waarna een soort energie afgevuurd kan worden. 

Dit blijkt een droom te zijn van een jongen in New York, Jack Chambers (Taylor). Deze dromen tekent hij steeds op in verontrustende tekeningen. Daarnaast ziet hij ook vreemde mensen op straat, met loszittend vel. En gedraagt hij zich teruggetrokken en agressief. Zijn moeder (Winnick) en stiefvader denken dat dit een trauma is over de dood van zijn vader, die nog maar kort geleden overleden is. De visioenen lijken ook verband te houden met vreemde aardbevingen die de aarde teisteren.   
De ouders van Jack hebben de hulp ingeroepen van een kinder-psychiatrisch centrum om hem beter te helpen. Maar Jack herkent hen als mensen met het loszittende vel en hij vlucht New York in. Dan treft hij een verlaten huis, waar hij ook tekeningen van maakt. In het huis bevindt zich een portaal, dat hem transporteert naar een andere wereld. 
In deze nieuwe wereld treft Jack Ronald Deschain (Elba), die de laatste Gunslinger blijkt te zijn. Hij is op een missie om de Man in het Zwart (McConaughey) uit te schakelen. Deze Man in het Zwart heeft alle Gunslingers uitgeschakeld. Verder wil hij de Donkere Toren vernietigen, waarmee alle werelden ook vernietigd zouden worden. Vandaar ook alle aardbevingen op aarde. Hij doet dit door kinderen te ontvoeren, met psychische krachten en gebruikt deze dan om de Toren te vernietigen. 

Maar de overgang van Jack van de Aarde naar deze wereld heeft ook de aandacht getrokken van de Man in het Zwart en zijn medestanders, dus de achtervolging wordt ingezet. Jack en de Gunslinger keren terug naar de Aarde, om zich voor te bereiden en een basis van de Man in het Zwart aan te kunnen vallen. Dan blijkt dat de moeder en stiefvader van Jack inmiddels ook zijn omgebracht door de Man in het Zwart. Hierdoor komen Jack en de Gunslinger ook nader tot elkaar, en Jack leert de beginselen van het gebruik van vuurwapend. 

Maar de Man in het Zwart zit niet stil. Hij weet Jack te ontvoeren naar weer een alternatieve wereld om vanuit daar de Donkere Toren neer te halen. De Gunslinger zet de achtervolging in en weet door al zijn vaardigheden te gebruiken de Man in het Zwart te doen. De werelden zijn gered, de Donkere Toren ook. En de Gunslinger en Jack trekken samen de wijde wereld in.  

Conclusie

Een redelijke film. De belangrijkste acteurs zijn prima. Op Elba en McConaughey is niets aan te merken. En ook de bijrollen worden prima vertolkt. Maar het verhaal van de Donkere Toren is groot. En het is lastig om dat in een relatief korte film te vangen. Men doet zijn best, maar het hoe en waarom van het conflict blijft een beetje warrig. Dit was misschien beter geweest voor een TV serie. 

maandag 10 juni 2019

Zomerse pracht

De lente loopt inmiddels op zijn einde en de zomer komt eraan. In de tuin is dat goed te zien. De eerste bloemen van de lente zijn inmiddels wel uitgebloeid. Dus we hebben al afscheid genomen van de Krokussen en Narcissen. Maar nu is het dan de tijd van de Lupines, Jasmijn, Rozen, Eendagsbloemen en Spierstruik.

Eendagsbloemen

En wat trekken al die bloemen een bijen en andere beestjes aan. Het is in mijn tuin een constant gezoem van bijen, hommels, vliegen, torren en vlinders. Heel fijn om te zien. En eht is ook fijn om te zien hoe alles groeit en bloeit in de loopt der jaren. 
De spierstruik in onze tuin heb ik ooit eens als armetierig verwaarloosd plantje gered tijdens de verbouwing van onze achtertuin. Later heb ik hem nog eens verplaatst, wat mij mijn spade kostte. En inmiddels zijn het twee enorme struiken geworden, die met hun knalroze bloemenschermen een hele schare aan hommels en andere beestjes aantrekken.

Klimroos

En in de voortuin neemt de Klimroos inmiddels een groot deel van het hek over. Toen we ooit de voortuin onder handen namen, heb ik daarna wat nieuwe planten aangeschaft. En een daarvan was een klimroos. En het heeft even een paar jaar geduurd, maar inmiddels neemt hij dus een flink deel van de pergola over. En is een tehuis voor bijen, torren, bladluis en lieveheersbeestjes. 

Boerenjasmijn

En de boerenjasmijn die we ooit in de achtertuin hadden staan, wordt ook ieder jaar groter, met heerlijk geurende witte bloesems. Ik zal die dit jaar toch flink terug moeten snoeien. Want hij neemt steeds meer van de tuin over, terwijl ik graag zou zien dat hij wat meer de hoogte in zou gaan. 

In de moestuin is de zomer ook aangebroken. De tuinbonen en erwten gaan als een speer en vooral de erwten zitten vol met peulen. De rode bessenstruiken hebben al helemaal doorbuigende takken van de bessenoogst die eraan hangt. Binnenkort kan ik dat al gaan oogsten. 
Maar mijn courgettes en pompoenen lijken niet aan te slaan, nadat ik ze een aantal weken geleden verplant heb. De blaadjes blijven maar een beetje klein en gelig. Ik geef ze nog een week om aan te slaan. Anders plant ik nieuwe zaadjes. Een zomer is niet hetzelfde zonder courgette. 
  

zaterdag 8 juni 2019

Pendragon LXIX - The love of a good woman...

Na alle spannende avonturen van de vorige keer, moet er dit keer een huwelijk plaats vinden. In het hart van het Britse rijk zal nu een Saksisch huwelijk dat zijn weerga niet kent, plaatsvinden. En met deze aflevering duiken we dan ook meteen diep de romantische periode in.

Pendragon pagina
Geschiedenis van Logres
Marcus Livius van Broughton
Ygritte, Dochter van Eliot de Wispelturige en Inga met de Grote Vlechten, Dochter van Octa, Cynning van Kent, Zoon van Hengest van de Saksen
Benno van Steeple Langford

Old Sarum, 535 AD

Ygritte, Dochter van Sir Eliot de Wispelturige en Inga met de Grote Vlechten, Dochter van Octa, Cynning van Kent, Zoon van Hengest van de Saksen maakt zich klaar voor haar grote dag. Ze zal huwen met Turquine van Quinqueroi Forest. Tot voor kort was hij een brute, Saksische roofridder. Maar zij was in staat een andere kant van hem aan te spreken.

Ygritte van Burcombe

En dit huwelijk wordt groots! Haar broer Octa, Cynning van Kent, zal er zijn met Cwene Guinevere en hun dochter Rowena en hun adoptie dochter Alis, die op de een of andere manier ook weer een nicht is van Ygritte. Prinses Eleanor van de Franken, weduwe van haar broer Marc, zal aanwezig zijn. Verder zullen Hoge Koning Arthur en zijn vrouw Ysolde, tweelingzus van Ygritte ook aanwezig zijn. Radiger, Koning van de Varni en Caelwine, laatste Saksische prinses van Anglia zullen ook aanwezig zijn. Allen zullen hun leenmannen, ridders, bedienden en andere aanhangers meenemen. Salisbury barst uit zijn voegen!

Octa, Cynning van Kent
Arthur Pendragon
Hoge Koning
Ysolde van Burcombe
Hoge Koningin


Sir Marcus vindt dat het hoog tijd is dat hij huwt. Hij laat daarbij zijn ook vallen op Prinses Alis van Cameliard. Een leuke frisse meid van een jaar of twintig. Zij wordt opgevoed door Guinevere en erft later Cameliard. Het zou zelfs kunnen dat zij aanspraak kan maken op Kent, wanneer Octa en Guinevere geen zonen krijgen. En zij is ook nog weer de laatste, onechte nazaat van Sir Roderick van Salisbury... Via Ygritte vraagt hij om voorgesteld te worden aan Alis.

Alis van Burcombe,
Prinses van Cameliard en Kent

Maar wanneer Sir Marcus haar op een rondreis door Salisbury, haar voorvaderlijke landen, wil nemen, maakt hij maar een slechte indruk (flirting fumble). 

Ook Turquin arriveert, in volledige Saksische glorie. Hij torent boven iedereen uit, zijn snor is de meest woeste van allemaal, zijn heorthgeneats kijken het gemeenst, hun speren zijn het grootst en hun wapenrustingen glimmen.

Sir Marcus realiseert zich dat dit nog wel eens een huwelijk met flinke ramificaties zou kunnen zijn. Ygritte identificeert zichzelf als Saksisch, maar zij is ook erfgenaam van de Cymry Sir Eliot van Burcombe en zijn uitgebreide bezittingen in Salisbury. En zij huwt nu met een voormalig roofridder, wiens status in de Saksische samenleving ook onzeker is. Maar zij is ook schoonzus van Hoge Koning Arthur en zus van de Cynning van Kent. Iedereen die haar huwt wordt meteen gekatapulteerd in de hoogste regionen van politiek bestuur. Het kan niet anders dan dat mensen op termijn gebruik zullen willen maken van dit huwelijk.
Ygritte staat hier niet zo voor open. Zij houdt van Turquine en hij van haar. Zij hebben geen papierwerk nodig om hun liefde aan elkaar te bewijzen. Weemoedig schudt Sir Marcus zijn hoofd. Dan benadert hij haar broer, Octa, Cynning van Kent. Deze levert een skald en samen regelen Sir Marcus en de Skald een ijzersterk huwelijkscontract voor deze twee.

Dan is het natuurlijk ook tijd voor een vrijgezellenfeest. Sir Marcus en Sir Benno nemen dit op zich om dit te organiseren. Het beloofd behoorlijk woest te worden, met al die wilde Saksen. Benno zorgt ervoor dat Arthur, Octa en Radiger ook van de partij zijn. En de Stenen Tempel Gidsen verzorgen de muziek.

Ondertussen organiseert Ysolde een vrijgezellenfeest voor Ygritte. Dit is wat kalmer, meer een theekransje tussen de dames. Guinevere en Caelwina geven advies over het goed houden van een huwelijk. Ysolde laat doorschemeren dat zij misschien niet altijd even gelukkig is met Arthur. De politieke druk heeft ook invloed op hun huwelijk. 

Het huwelijk

Het huwelijk zal plaatsvinden in de Oecumenische Kathedraal van Salisbury, die ook nog is gebouwd nadat Sir Eliot en sir Caulas besloten dat er een moest komen (in 495, 40 jaar geleden alweer). Het zal een volledig Wotanisch huwelijk worden, Turquine en Ygritte zijn beiden devote volgers van Wotan en zijn geloof. Hiermee wordt er natuurlijk midden in het hartland van de Britse cultuur een overweldigend Saksisch cultureel statement gemaakt. De invloed van de Britten is wanende en dat zal voorlopig wel zo blijven.

Inga met de Grote Vlechten

Vrouwe Inga met de Grote Vlechten, dochter van Octa, Cynning van Kent, zoon van Hengest van de Saksen is de enige ouder die Ygritte nog heeft. Het is aan haar dat Turquine de bruidsprijs moet betalen. En die is hoog, want Ygritte is natuurlijk een vooraanstaande Saksische prinses. Vrouwe Inga staat erop dat voorafgaand aan het huwelijk deze bruidsprijs publiekelijk betaald wordt aan haar. En Turquine levert!

Turquine moet een bedrag ter hoogte van het wergild van de vader van de bruid betalen aan de familie van de bruid. Sir Eliot de Wispelturige was op het eind van zijn leven een heerser over verschillende landgoederen in Salsibury, Kent en andere delen van de Britse Eilanden. Daarmee had hij een status vergelijkbaar met die van een Ealdorman. Maar daarna is de familie van Ygritte nog veel hoger gerezen, tot aan de status van Cynning toe. Turquine moet L1.000 als bruidsprijs leveren aan haar moeder, Inga. 

Turquine laat het ene paard na het andere naar voren komen, de tassen die deze paarden tillen worden uitgestort aan de voeten van Inga. Een enorme stapel van munten, sieraden, wapens, schilden, wapenrustingen, huisraad en andere waardevolle spullen ligt aan haar voeten. 
De Saksische gasten zijn enorm onder de indruk van de rijkdom van Turquine. Maar onder de Britten wordt gemord. Zij weten heel goed dat deze spullen van hen afkomstig zijn, geroofd door Turquine en zijn roversbende. 

"Dat was de ketting van mijn moeder!"
"Dat zijn mijn verzilverde paardensporen!"

Vrouwe Inga hoort hoe de wind waait en zij heeft in haar hart natuurlijk een week plekje voor Britten, aangezien zij zo lang getrouwd was met Eliot de Wispelturige. Zij besluit om na afloop van de bruiloft een groot deel van deze schat weer weg te geven aan arme Britten.

Dan wordt er een grote hengst geslacht om succes voor het huwelijk af te smeken. Het huwelijk is gesloten! En hiermee zal een hele generatie jonge meisjes leren dat wanneer je maar lief en begripvol genoeg bent, het mogelijk is om je partner te veranderen van een onbehouwen roofridder in een onbehouwen, maar liefdevolle echtgenoot!

Er volgt een groots feest in het kasteel van Salisbury. Ygritte en haar kersverse echtgenoot zijn natuurlijk de gastvrouw en -heer. De hoogste tafel zit vol met hun naasten en andere belangrijke gasten. De lagere tafels zitten inmiddels ook aardig vol met vooraanstaande Britse en Saksische krijgers. Naarmate de drank meer vloeit, wordt de stemming ook uitgelatener. Wanneer er toch wat steken onder water heen en weer vliegen, besluit Ygritte dat het tijd is om haar heetgebakerde man mee te nemen naar de slaapkamer, anders wordt het vechten.

De volgende morgen

In de vroege morgen worden Sir Marcus en Sir Benno benaderd door een verfomfaaide dienstmaagd. Zij was ooit dienstmaagd van Elyzabel, nicht van Cwene Guinevere, die in 533 zou huwen met een Frankische prins. Maar zij is nu gevangen gezet door haar echtgenoot en de Franken bereiden een aanval voor op Bretagne. Zij willen de aanwezigheid van de Britten en de clan van Ganis verdrijven uit Gallië en een groot Frankisch Rijk stichten! Sir Marcus en Sir Benno besluiten dat dit zeer ernstig klinkt, Hoge Koning Arthur en Cynning Octa zullen op de hoogte steld moeten worden. 

Guinevere van Cameliard
Cwene van Kent

Sir Marcus wil ook met Cwene Guinevere spreken. Hij wil graag toestemming om Prinses Alis het hof te maken. Maar Cwene Guinevere is nog geen gemakkelijke. Ooit was zij diep verliefd op Sir Eric van Burcombe, maar door een misverstand over Alis kon hun relatie nooit opbloeien. En toen stierf Sir Eric in de Slag van Badon Hill...Om dit goed te maken, zal zij Alis nu alle bescherming geven die zij kan!
Cwene Guinevere vindt het goed wanneer Sir Marcus Prinses Alis het hof maakt. Maar van een huwelijk kan alleen sprake zijn, wanneer hij een bruidsprijs weet op te hoesten, die een Prinses van de Saksen waardig is. Aangezien haar adoptievader Cynning van Kent is, is dat een aanzienlijk bedrag (L2.100 om precies te zijn). Sir Marcus moet even slikken, maar belooft dat hij dit bedrag bij elkaar zal krijgen. 
Cwene Guinevere waarschuwt nog. Als hij Prinses Alis ongelukkig maakt, zal zij zorgen dat Ygritte het te weten komt...

Wanneer Sir Marcus zich bij Prinses Alis voegt en vertelt wat hij met Cwene Guinvere besproken heeft, moet Alis blozen. Maar al snel herinnert zij zich de belangrijke lessen van haar adoptie moeder. Zij vraagt om een brief, zoals Sir Eric die aan haar moeder schreef. Geïntimideerd gaat Sir Marcus weer weg.

Sir Turquine betaalt zonder morren een "Ochted gift" aan zijn nieuwe vrouw Ygritte. Hij had een uitgebreid gebied in Quinqueroi Forest, waar hij reizigers beroofde en andere rovers aanstuurde. Een kwart daarvan is nu van Ygritte.