Sinners

Onlangs keek ik de film Sinners (2025) van Ryan Coogler (Black Panther). Deze film gooide hoge ogen bij de verschillende filmprijzen, zoals de Oscars en Bafta. Vandaar dat ik geïnteresseerd was. In de film zien we verder nog Michael B. Jordan (ook Black Panther) in een dubbelrol, Hailee Steinfeld, Jayme Lawson (The Running Man, The Woman King) en Delroy Lindo (A Life Less Ordinary). 

Spoilers

Deze film is vrij nieuw, dus let op. 

De film begint met jonge knul Sammie (Caton) die bebloed en ernstig in elkaar geslagen en met een kapotte gitaar verschijnt in een klein kerkje, waar net een zwarte gemeenschap de zondagsviering begint. Het is wel duidelijk dat hij de avond ervoor door een hel is gegaan, maar wat is er precies gebeurd? Daarvoor moeten we een dag terug in de tijd.  

De vorige dag

De tweelingbroers Smoke en Stack (beiden Jordan) keren terug naar een klein dorp in Mississippi, waar zij zijn opgegroeid. Zij hebben jarenlang hun geld verdiend met criminele zaakjes in het verre Chicago, maar nu zijn ze terug. En ze willen een danstent beginnen, voor andere zwarte mensen. Ze hebben al een lokatie gekocht, maar nu zijn ze op zoek naar catering en muziekanten. Dus ze gaan al hun oude vrienden af en vragen hen om te helpen bij het opzetten van de danstent. Ze rekruteren neef Sammie en en Delta Slim (Lindo) om muziek te maken. Chinees stel Bo en Grace Chow (Yao en Li) zorgen voor het eten en Annie (Mosaku), ex-vrouw van Smoke kookt het eten. Dan is alleen Cornbread (Miller) nog nodig om vervelende mensen naar buiten te gooien. 

Die avond is het feest in de danstent en van heinde en verre komen er allemaal zwarte mensen naar de danstent om te dansen, zingen en feesten. Sammie krijgt voor het eerst de kans om voor een groot publiek te spelen en hij neemt hen allemaal mee in zijn muziek. 

Maar onheil hangt in de lucht. We weten al at Sammie de volgende morgen bebloed en met een kapotte gitaar in de kerk zal staan. Bovendien zijn muzikanten met een gave als die van Sammie in staat om veel goed te doen voor hun gemeenschappen, maar ook kwade krachten worden aangetrokken tot de muziek. 

Bij een armoedig huisje van twee witte mensen, Bert (Dreimanis) en Joan (Kirke) klopt een ernstig gewonde Remmick (O'Connell) aan, hij vraagt te mogen schuilen voor de Choctaw die hem achtervolgen. Er wonen in de wijde omtrek geen indianen meer! Maar de man heeft het moeilijk en ze laten hem binnen. Even later, kloppen een aantal Choctaw aan, op zoek naar de vluchteling. Joan wil hen niet binnenlaten en aangezien de zon al onder gaat, willen ze ook geen ruzie zoeken met de bewapende Joan. Wanneer Joan op zoek gaat naar Bert en Remmick, blijkt dat Remmick een vampier is, die Bert al heeft leeggezogen. Joan is aan de beurt. 

Eenmaal weer buiten hoort Remmick het geluid van Sammie en de anderen die feestvieren. Hij besluit daar te kijken wat hij aan prooi kan vinden. Cornbread wil Remmick niet binnen laten, zwart en wit mixt nog steeds niet. Maar in de loop van de avond gaat toch de ene na de andere bezoeker naar buiten en allemaal worden ze slachtoffer van de vampieren. 

De vampieren weten zich weer naar binnen te wurmen en richten een enorme slachting aan onder alle bezoekers, maar Smoke (Stack is al gebeten), Annie, Grace en Sammie verdedigen zich kranig. Met alles wat ze hebben verdedigen ze zich tegen de vampieren. En uiteindelijk zijn Smoke en Sammie de enige overlevenden die zich nog tegen de vampieren verzetten, als eindelijk de zon opkomt. 

Een nieuwe dag

En nog is alle ellende niet voorbij. De lokale Ku Klux Klan kan niet hebben dat een stel zwarten een succesvolle danstent beginnen en mensen hun cultuur eens op een positieve manier beleven. Dus zij willen bij zonsopgang de hele danstent in de fik steken. Maar Smoke was gewaarschuwd, dus hij heeft zich voorbereid. En wanneer de Ku Klux Klan op komt dagen, worden ze allemaal een voor een uitgeschakeld door een zeer gewelddadige Smoke. Maar deze komt daar zelf ook bij om. 

Ondertussen heeft Sammie zijn weg gevonden naar het kerkje uit het begin van de film. De pastoor blijkt zijn vader te zijn, die eigenlijk niet wil dat Sammie de wereldse Blues en Jazz speelt, maar juist een onopvallend leven leidt. Sammie besluit om net als zijn neven naar Chicago te gaan.  

Conclusie

Dit is een hele leuke film! De eerste helft deed mij denken aan The Blues Brothers, waarbij de twee broers al hun oude contacten afgaan, om een muzikale voorstelling voor elkaar te kunnen krijgen. Maar dan de tweede helft, wordt gewoon een onvervalste horrorfilm. De een na de ander wordt prooi van de monsters en wordt daarmee zelf ook een monster en een dreiging. En een steeds kleiner wordend groepje overlevenden wordt steeds wanhopiger. Dat deed ook weer denken aan From Dusk Till Dawn, inclusief de vreemde break in de film zelf. 

Maar het is niet alleen mooie muziek en dapperheid in deze film. De armoede en uitzichtloosheid van het bestaan in het zuiden van de VS komt ook goed in beeld. Het afgrijselijke racisme maakt het allemaal niet beter en ook de witte bevolking heeft het niet veel beter. Christendom lijkt alleen maa gebruikt te worden als een knuppel om mensen steeds verder te onderdrukken. En men kan alleen (spirituele) vrijheid vinden in het maken van muziek en het volgen van eigen rituelen.

Een leuke film, misschien wat onevenwichtig af en toe, maar zeker de moeite waard.