Myanmar weer in het nieuws

In het verleden heb ik gewerkt voor het Burma Centrum Nederland (hoewel ze tegenwoordig niet meer bestaan) en sindsdien volg ik het nieuws over Myanmar altijd met extra aandacht. Het nieuws van de vrijlating van Aung San Suu Kyi (in 2010) was natuurlijk een hele positieve ontwikkeling. En vijf jaar later won zij ook de verkiezingen (in 2015). Maar daarna ging de situatie weer hard achteruit. Aung San Suu Kyi kon of wilde niet voldoende weerstand bieden aan de militaire machthebbers. Een genocide op de Rohingya bevolkingsgroep werd vormgegeven, met afgrijselijke gevolgen voor de slachtoffers. En Aung San Suu Kyi deed daar niets aan. Het was erg zuur om te erkennen dat zij uiteindelijk geen haar beter was dan de mensen die haar jarenlang huisarrest hebben gegeven. 

Myanmar op de wereldkaart

Maar nu zijn er weer nieuwe ontwikkelingen. Het leger, de voormalige machthebbers, hebben een coup gepleegd. Aung San Suu Kyi en haar democratisch verkozen collega's zijn gearresteerd en er is een noodsituatie afgekondigd in het land. De macht ligt nu weer in handen van de hoogste generaal van het leger van Myanmar. 

Aanleiding voor de coup waren de verkiezingen van november 2020, waarbij de National League for Democracy van Aung San Suu Kyi een nog grotere meerderheid in het parlement wisten te verkrijgen dan ze al hadden (van de verkiezingen in 2015). De partij van het militaire apparaat verloor juist zetels. De militaire machthebbers willen nieuwe verkiezingen uitschrijven en de uitslag daarvan afwachten. 

Het lijkt erop dat we weer teruggaan in de tijd, naar de verkiezingen van 1990, waarbij de NLD onder Aung San Suu Kyi ook een enorme winst boekte. Dat eindigde toen ook met een staatsgreep en huisarrest van Aung San Suu Kyi. En misschien gaan we zelfs terug naar 1962, toen het leger ook eens staatsgreep deed en voor 12 jaar lang een noodtoestand afkondigde.

En met deze staatsgreep ziet het er niet naar uit dat de situatie voor de Rohingya's snel zal verbeteren. Waarschijnlijk wordt het alleen maar erger. En voor de andere etnische minderheden ziet het er natuurlijk ook niet best uit.  

Bericht uit Myanmar

Even weer een kort bericht uit Myanmar. De situatie gaat daar hard achteruit. De genocide op de Rohingya was natuurlijk al niet fijn. Dat Aung San Suu Kyi daar niet tegen op wilde treden of zich tegen uit wilde spreken, was een enorme teleurstellen. Maar nu zijn journalisten die daarover rapporteerden ook in hoger beroep veroordeeld tot lange celstraffen.

Kyaw Soe Oo en Wa Lone
Van de Independent

En hiermee onderscheidt Aung San Suu Kyi zich in niets meer van haar voorgangers. Minderheden worden op de meest gruwelijke manier onderdrukt en verdreven en mensen die zich daartegen uitspreken worden weggestopt in gevangenissen. Erg deprimerend.

Verder vallen

Een jaar geleden schreef ik hier al over Aung San Suu Kyi, die het niet kan opbrengen om zich uit te spreken tegen de etnische zuivering van een bevolkingsgroep in eigen land. De Rohingya worden verjaagd uit eigen land, de Myanmarese overheid schuwt daarbij geen enkel middel en vele landen, organisaties en personen hebben de Myanmarese overheid en Aung San Suu Kyi al opgeroepen daar een einde aan te maken.

Aung San Suu Kyi krijgt een prijs van Amnesty

En nu de zuiveringen maar doorgaan en Aung San Suu Kyi weigert om zich zelfs maar over deze misdaden uit te spreken, besluiten veel organisaties dan maar om haar haar prijzen en eretitels af te nemen. Het gaat dan onder andere om Oxford (niet langer ereburger), Londen (idem), Dublin (idem, op aandringen van Bob Geldof), Holocaust Memorial Museum (Intrekken van de Elie Wiesel Award), Edinburgh (niet langer ereburger), Canada (idem) en nu dan Amnesty International (niet langer Ambassador of Conscience). 

Het is toch wel treurig dat het zo ver moet komen. Vooral omdat Aung San Suu Kyi zelf dus jaren slachtoffer is geweest van dezelfde praktijken en veel offers bracht om daartegen te strijden. 

De Wikipedia

Gevallen held

In een ver verleden werkte ik voor het Burma Centrum Nederland en zo heb ik een hoop geleerd over Birma en de problemen aldaar. In het verleden schreef ik daarover ook op mijn blog hier. En het leek zo goed te gaan. De militaire overheersers organiseerden verkiezingen, die gewonnen werden door de National League for Democracy. Aung San Suu Kyi mocht haar huis weer verlaten en zij bekleedt nu een belangrijke positie in de regering.

Vluchteling
Foto van Htet Htet Oo

Maar de etnische spanningen bleven en de laatste weken zijn de spanningen tussen de Birmezen en Rohingya, een islamitische minderheid, weer enorm opgelaaid. In het verleden werden de spanningen tussen de Birmezen en andere etnische minderheden gevoed door het militaire regime (verdeel en heers). En er was ook veel (gewapend) verzet tegen de Birmese militaire overheerser, georganiseerd naar etnische lijnen. Maar met de eerste stappen richting democratisering, leken die spanningen juist af te nemen.

Een grote bevolkingsgroep is nu op drift in eigen land of vlucht naar Bangladesh en Thailand. Er vinden grove schendingen van de mensenrechten plaats, door het leger (lees het VN rapport hier, of Human Rights Watch hier, of Amnesty International hier). Dit overstijgt intern geweld en begint op etnische zuivering te lijken. De Rohingya vechten terug, voor zover zij dat kunnen, maar de meesten vluchten weg.

En Aung San Suu Kyi doet niets. Ze zegt niets, veroordeelt het geweld niet, niets. Onlangs werd de druk wat meer opgevoerd en kwam er een verklaring over nepnieuws, wat de spanningen maar aanwakkert. En de wereld is groter geworden. Anderen bemoeien zich nu met Myanmar, die dat eerst niet deden. Zo worden moslims in andere landen ook boos over de ellende die hun geloofsgenoten aangedaan wordt, en roepen op tot actie. Collega-winnares van de Nobelprijs voor de Vrede, Malala Yousafzai roept Aung San Suu Kyi op om actie te ondernemen.

Zucht.

Aung San Suu Kyi heeft bekend gemaakt om niet naar de Algemene Vergadering van de VN te gaan, omdat de crisis in haar eigen land te groot is. Het is toch jammer om te zien dat ze zo door de mand valt. Wat betekent haar jarenlange geweldloze verzet tegen het militaire regime. Zodra ze er deel van uitmaakt, doet ze hetzelfde.

Het leger leeft zich uit in Rakhine
Achtergronden in de NRC
Aanvallen op Myanmarese politie en leger
Rohingya en Islamitisch extremisme in de Volkskrant
Etnisch zuiveren volgens de VN
In de Volkskrant
Opinie in de Volkskrant
Veroordeling door de VN in de NRC
Aung San Suu Kyi niet naar de UNGA 2017

Verkiezingen in Birma

De kranten staan er vol van. Er zijn verkiezingen geweest in Birma!

Jaren geleden alweer werkte ik voor het Burma Centrum Nederland. Sindsdien blijf ik het nieuws uit Birma volgen. En heb ik hier ook een aantal maal over Birma geschreven. En de laatste tijd staan de kranten weer vol. Sinds de verkiezingen van 2010 zet het land kleine stapjes op weg naar meer vrijheid en democratie. Dat gaat maar langzaam. Zittende machthebbers willen hun macht niet opgeven. Sommige bevolkingsgroepen hebben de hoop op vreedzame verandering opgegeven en voeren nog steeds een gewapende strijd.
Maar er zijn lichtpuntjes, zoals de verkiezingen van afgelopen zondag 8 november. Daaraan mocht Aung San Suu Kyi en haar partij National League for Democracy aan meedoen. Bij eerdere verkiezingen in 2010 waren zij daar nog van uitgesloten. En bij nog eerdere verkiezingen in 1990 wonnen zij zelfs, maar moesten zij dat bekopen met militaire onderdrukking en Aung San Suu Kyi met meer dan 20 jaar huisarrest.
Ondanks dat deze verkiezingen vrijer zijn dan ooit tevoren, valt er nog steeds veel op aan te merken. Birmezen in het buitenland of in binnenlandse conflictgebieden konden niet stemmen. Mensen die in aanloop naar de verkiezingen teveel kritiek hadden zijn opgepakt en konden dus ook niet stemmen. Het lijkt erop dat de huidige regering een vorm van democratie wil bereiken waarbij de meeste onrust wordt weggenomen, zodat er rust is in het land en de sancties van de rest van de wereld tegen Birma worden opgeheven. Maar er moet niet zoveel democratie zijn dat etnische minderheden, strijders voor mensenrechten en milieubehoud en andere kritische stemmen daadwerkelijk gehoord worden of invloed mogen uitoefenen. Het regime laat nog altijd zijn oren hangen naar grote investeerders.

Zoals het er nu naar uitziet heeft de NLD van Aung San Suu Kyi een fikse overwinning behaald. Zouden zij dan wel in staat zijn om verregaande hervormingen te bewerkstelligen?

Mijn oud-collega Maaike Matelski
Bij de NOS
Bij de Volkskrant

In de kranten
Aung San Suu Kyi gaat stemmen in Trouw.
De uitslag in de Volkskrant
Na de uitslag in de Volkskrant

Het leek zo goed te gaan...

Jaren geleden werkte ik voor het Burma Centrum Nederland en sindsdien volg ik het nieuws uit Birma nog steeds.
Jarenlang ging het heel slecht in Birma. Een bruut militair regime regeerde met harde hand over de bevolking, mensenrechtenschendingen van de allerergste soort waren aan de orde van de dag. Om over genoeg geld te beschikken, werden de bestaande natuurlijke rijkdommen, als hardhout, zeldzame metalen, edelstenen en gasvoorraden zonder oog voor het milieu volledig geëxploiteerd. Er was wel verzet, bijvoorbeeld van Aung San Suu Kyi die door middel van vreedzaam verzet aandacht bleef vragen voor de situatie in Birma. Maar er was ook gewapend verzet van de verschillende etnische minderheden in Birma.

En een paar jaar geleden leek er eindelijk een ommekeer te zijn. Het regime zag in dat het zo niet langer kon. Er werd een nieuwe grondwet opgesteld, Aung San Suu Kyi werd vrijgelaten, er kwamen verkiezingen, politieke gevangenen werden vrijgelaten. En het leek erop dat er eindelijk stappen werden gezet naar meer vrijheid en democratie in Birma.
Maar nu lijkt het toch weer de verkeerde kant op te gaan. De onderdrukking en vervolging van de Rohingya's, een islamitische minderheid in Birma, gaat door en wordt steeds erger. De laatste tijd vluchten zij veel per boot naar omliggende landen, waar zij ook niet altijd welkom zijn. Als ze hun einddoel al halen, veel gammele bootjes vergaan op zee. De vrijheid van de pers stelt, ondanks enkele kleine verbeteringen nog steeds niets voor.
Birma is nu weer wat meer in het nieuws omdat het gastheer was voor de meest recente ASEAN-top, waar ook de President van de VS, Barack Obama te gast was.

Democratie wordt minder Birma in de Trouw
Rohingya op de vlucht in de Trouw

Meer vrijheid in Birma

Na een eindeloze hoeveelheid posts over familie, hobbies en de tuin, nu weer eens over Birma. Enige tijd geleden schreef ik al dat Aung San Suu Kyi deel ging nemen aan tussentijdse verkiezingen. Na jarenlang huisarrest, werd zij eind 2010 vrijgelaten, net na de eerste  verkiezingen in 20 jaar, waar haar partij niet aan mee mocht doen.

Maar met haar vrijlating werd ook de illegale status van de National League for Democracy opgeheven. Nadat de partij jarenlang een kwijnend bestaan heeft geleid, met de meeste leiders in het gevang of onder huisarrest, hebben zij zich snel weer hersteld. Zij namen zich voor om bij tussentijdse verkiezingen weer vertegenwoordigers naar voren te schuiven.
En met succes. Afgelopen zondag waren er tussentijdse verkiezingen waarbij de NLD 43 van de 45 beschikbare zetels won.
Ondanks dat dit totaal niet is wat men verwachtte, gezien de hoogst oneerlijk verlopen verkiezingen van 2010, lijkt het er toch op dat het militaire regime van Birma toch echt serieus werk maakt van democratische hervormingen. Deze hervormingen worden dan ook meteen beloond door ASEAN en de VS. Wie weet gloort er dan toch hoop voor het Birmese volk.

Kort historisch overzicht
1948 - afloop koloniale overheersing door Britten
1948 - 1962 - Democratische Republiek Birma, met regelmatig verkiezingen
1962 - 1988 - Militair regime onder leiding van Ne Win en later de Burmese Socialist Programme Party
1988 - Studentenprotesten en opstand die bloedig wordt neergeslagen
1989 - State Law & Order Restoration Council onderleiding van weer een generaal neemt de macht over.
1990 - SLORC schrijft verkiezingen uit, die gewonnen worden door Aung San Suu Kyi en haar NLD.
1990 - 1997 - De SLORC accepteert deze uitslag niet en regeert door.
1997 - De SLORC verandert haar naam in State Peace & Development Council, maar er verandert weinig.
1997 - 2011 - De SPDC regeert met vaste hand.
2007 - Opstand tegen het regime, geleid door monnikken.
2008 - Cycloon Nargis raast over het land.
2008 - Referendum waarbij een nieuwe grondwet wordt aangenomen, kort naar de ravage van de Cycloon
2009 - Opstand in Shan State, veel Birmezen vluchten naar China.
2010 - Verkiezingen waarbij de NLD niet mee mag doen, maar veel oud-leden van de SPDC wel.
2010 - Vrijlating Aung San Suu Kyi
2012 - Tussentijdse verkiezingen met grote winst voor de NLD

VS verzacht sancties

Weer wat over Birma

Na alle stukjes over de kerst, familie en vrienden, is het nu weer eens tijd om wat over Birma te schrijven. het lijkt erop dat er toch het een en ander aan het veranderen is in dit gesloten land. Laten we hopen dat het veranderingen ten goede zijn.

Het lijkt erop dat Aung San Suu Kyi een meer actieve rol gaat spelen in de Birmese politiek. Misschien doet zij zelfs mee aan tussentijdse verkiezingen, waarmee zij meer politieke invloed uit kan oefenen. Zij heeft zich de afgelopen 22 jaar constant hard gemaakt voor geweldloos verzet tegen het brute dictatoriale regime van haar land. het zou mooi zijn, wanneer dat beloond zou worden.

Verder lijken er ook andere ontwikkelingen te zijn, die aangeven dat het regime macht uit handen geeft. Zo worden er de laatste tijd veel gevangenen vrijgelaten uit de gevangenissen. Hieronder zitten ook veel politieke gevangen die vaak lange tijd onder vreselijke omstandigheden vast hebben gezeten voor het feit dat zij zich uitspraken tegen het regime.

Aung San Suu Kyi
Verkiezingen
Vrijlatingen

Vrijlating Aung San Suu Kyi

Zo tussen de verfbakken en verbouwingsstof door, heb ik af en toe ook nog tijd om het nieuws te volgen. De oneerlijk verlopen verkiezingen en de vrijlating van Aung San Suu Kyi kort daarop zijn veel in de aandacht. Aung San Suu Kyi heeft de afgelopen 20 jaar ongeveer 15 jaar in gevangenschap doorgebracht, omdat zij strijdt voor meer democratie en vrijheid in haar land. Vanwege haar enorme populariteit en als winnares van de Nobelprijs voor de Vrede, kan zij niet zo makkelijk uit beeld verdwijnen, zoals zoveel andere strijders voor democratie in Birma.

Na de verkiezingen in 1990, die overtuigend gewonnen zijn door de National League for Democracy (NLD), de partij van Aung San Suu Kyi, is het militaire regime twintig jaar bezig geweest om de resultaten te negeren en nieuwe verkiezingen te organiseren. Deze werden zo georganiseerd dat Aung San Suu Kyi niet deel kon nemen aan de verkiezingen en dat de generaals verzekerd waren van een meerderheid. Deze verkiezingen zijn dan ook verlopen zoals zij verwachtten.

Nu hebben zij Aung San Suu Kyi vrijgelaten. Wie weet willen zij daarmee de internationale aandacht afleiden van hun verkiezingsfraude. Wie weet denken zij dat Aung San Suu Kyi geen rol van betekenis meer kan spelen. In elk geval volg ik de ontwikkelingen op de voet.

Frauduleuze verkiezingen
Het regime twijfelt over haar vrijlating
Aung San Suu Kyi's vrijlating

Ontwikkelingen in Birma

Hoewel mijn leven natuurlijk draait om mijn nieuwe spruit, gaat het leven elders in de wereld gewoon door.

Op 11 augustus is Aung San Suu Kyi toch veroordeeld voor het ontvangen van bezoekers in haar huis, waar zij onder huisarrest stond. Haar hing een lange gevangenisstraf boven het hoofd. Maar de leider van het regime, Than Shwe, heeft die straf omgezet in nog eens anderhalf jaar huisarrest. Op deze manier kan hij genadig lijken en er toch voor zorgen dat Aung San Suu Kyi geen rol kan spelen in de verkiezingen die gepland staan voor 2010. Deze actie werd uiteraard veroordeeld door de rest van de internationale gemeenschap, maar dat maakt voor het Birmese regime weinig uit. Zolang zij kunnen rekenen op de steun van China, kunnen zij blijven doen wat zij willen.

En daar zijn nu ook nieuwe ontwikkelingen gaande. In de noordelijke staat van Birma, Shan State, zijn onlusten uitgebroken. Rebellen verzetten zich daar tegen het Birmese leger en de Chinese bevolking aldaar ontvlucht de regio en trekt naar China, met 10.000en tegelijk. China zit niet te wachten op vluchtelingen en de Chinese economische belangen in Shan State zijn aanzienlijk, die door de gevechten ook onderuit gehaald worden.
In Shan State zijn de lokale rebellen diep verweven met allerlei vormen van illegale handel, waaronder de opiumhandel, daarmee financieren zij hun verzet tegen het regime. Een van de rebellenleiders, Khun Sa, heeft jarenlang een prijs in Amerikaanse dollars op zijn hoofd gehad, omdat hij verantwoordelijk was voor een groot deel van de heroïne die naar de VS ging. Sinds de late jaren '80 is er min of meer vrede tussen de rebellen en de Birmese regering, waardoor ook de Birmese regering profiteert van de handel in opium. Khun Sa heeft bijvoorbeeld onder de bescherming van de Birmese regering zijn laatste levensjaren in Rangoon gewoond.
De Chinese belangen richting zich vooral op mijnbouw, houtkap en handelijk in zeldzame dieren, allemaal illegaal. Deze nieuwe onlusten verstoren de handel. Door deze onlusten kan Birma de belangrijke steun van China verspelen. Wanneer zij hun laatste invloedrijke bondgenoot kwijt zijn, kunnen zij waarschijnlijk niet langer hun regime in stand houden. Ook kunnen zij dan niet langer rekenen op ineffectieve druk van de internationale gemeenschap. Zou dit dan het begin van einde zijn voor het regime?

Aung San Suu Kyi
Aung San Suu Kyi
Recente opstand
Shan State

Update

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Aung San Suu Kyi Vervolg

Een tijdje terug berichtte ik over Aung San Suu Kyi, de oppositieleidster van Birma die zich voor de rechtbank moet verantwoorden omdat zij tijdens haar huisarrest bezoek heeft ontvangen. Inmiddels is de rechtszaak geweest met verschillende keren uitstel. De rechtbank heeft nog steeds geen uitspraak gedaan. Iedere keer dat een uitspraak verwacht wordt, wordt het proces weer opgeschort. Ban Ki Moon, de secretaris generaal van de VN is al langs geweest in Birma, maar hij kreeg Aung San Suu Kyi ook niet te zien of te spreken.

Waarschijnlijk zijn de machthebbers bang voor een uitspraak van de rechtbank. Het kan zijn dat Aung San Suu Kyi wordt vrijgesproken, aangezien het de verantwoordelijkheid is van de machthebbers om haar op te sluiten, niet van Aung San Suu Kyi om zich te isoleren. Het kan ook zijn dat zij vrezen voor nieuwe rellen wanneer Aung San Suu Kyi wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf. En het kan ook zijn dat zij gewoon afwacht tot Aung San Suu Kyi vanwege haar verzwakte gezondheid overlijdt in de gevangenis waar zij momenteel verblijft.

De internationale gemeenschap probeert wel druk uit te oefenen op de machthebbers in Birma, maar zoals altijd heeft dat maar weinig effecht.

Ban Ki-Moon komt langs
Weer opgeschort
En ze gaan weer door

Aung San Suu Kyi

De kranten stonden er de laatste dagen vol mee. Aung San Suu Kyi, de leidster van de Birmese oppositie stond op het punt om na jaren van huisarrest en een steeds slechter wordende gezondheid eindelijk vrijgelaten te worden. Maar net toen dat stond te gebeuren, zwom een man het meer over, naar haar huis. Aangezien de dictatoriale machthebbers het haar hadden verboden bezoek te ontvangen, grepen zij dit aan als een excuus om haar voor te berechten. Haar hangt nu een gevangenisstraf boven het hoofd. Dit zou de machthebbers goed uitkomen, aangezien zij dan geen rol van betekenis zouden kunnen spelen in de verkiezingen die in 2010 gepland staan.

Wat bezielde de man die haar bezocht? Is hij inderdaad niet meer dan een verwarde man die Aung San Suu Kyi wilde bezoeken? Of is hij daartoe aangezet door de militaire machthebbers die niets liever wilden dan een excuus om Aung San Suu Kyi langer vast te houden? Hebben bewakers rond het huis van Aung San Suu Kyi de man met opzet niet tegengehouden? Een verblijf in de gevangenis zal Aung San Suu Kyi met haar zwakke gezondheid waarschijnlijk niet overleven.

maar wat zal de junta over zich afroepen wanneer zij Aung San Suu Kyi straffen? Ondanks alle tijd die zij tot dusver doorbracht in gevangenschap, is zij nog steeds mateloos populair en weet zij nog steeds Birma in het oog van de wereld te houden.

Aung San Suu Kyi
Wie dan?

Het lot van Birmezen

Na de vrolijke post van de vorige keer, dit keer eentje met wat treuriger nieuws.

Het lot van Birmezen blijft zwaar. Alsof het al niet erg genoeg was dat ze in één van de bruutste dictaturen ter wereld moeten leven, zijn ze ook hun leven niet zeker wanneer ze dat regime weten te ontvluchten.
Veel Birmezen proberen te vluchten naar Thailand, waar ze ook niet echt welkom zijn. Thailand heeft al genoeg eigen problemen en een grote toevlucht van vluchtelingen kunnen ze niet gebruiken. Maar om vluchtelingen dan maar achter te laten in kapotte boten op de oceaan, gaat ook wel weer wat ver. De overlevenden wisten Indonesië en de Andaman eilanden te bereiken, maar ook daar is hun leven niet zeker.

Toch overkomt niet alleen Birmezen dit. Ook mensen die vanuit Afrika proberen over te steken naar Europa maken regelmatig dit soort praktijken mee. Vooral Malta is niet bereid deze mensen op te nemen. Begrijpelijk misschien, het kleine eiland wordt net als Lampedusa overspoeld door vluchtelingen, maar humanitair en legaal is het niet. Mensen maar laten verdrinken omdat het alternatief te lastig is, kan natuurlijk nooit door de beugel.


Thailand
Malta

Goffert Geitjes

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Éénendertig jaar

Sander was een tijd geleden jarig en gisteren vierde hij zijn feestje. Wat mij betreft een geslaagde avond. Er waren weer allerlei vrienden, ook wat mensen die van ver moesten komen en het was fijn om weer eens met iedereen bij te praten. En er zijn meteen ook weer wat beloftes uitgewisseld om bij elkaar langs te gaan en spellen te spelen. Ik heb weer flink reclame gemaakt voor één van mijn favorieten, Serenissima.

Drinken met vrienden

Sander werd ook nog verrast met een rugdrager, een soort grote rugzak waar een peuter in past. Zodat we deze zomer weer eens wat lekkere wandelingen kunnen maken. Vorige zomer hebben we met veel plezier gebruik gemaakt van een buikdrager, maar daar is onze zoon nu echt te groot en te zwaar voor. Dus ik hoop dat dit een succes wordt.

Onze zoon in de rugdrager met zijn tante.

Zo ging het vorig jaar.

In treurig nieuws, een oud-collega van het Burma Centrum is afgelopen dinsdag onverwacht overleden. Ik heb in mijn tijd daar veel met hem samengewerkt en ik kan maar moeilijk geloven dat hij er niet meer is. Hij leed aan hartklachten en dat is hem nog vrij onverwacht fataal geworden. Maandag zal ik samen met Sander de begrafenis bijwonen.

Some time ago, Sander had his birthday, but he celebrated the event yesterday evening. It was a very fun evening, lots of friends attended and some came from a long way away. It was great to catch up with everyone again. We immediately exchanged promises to visit each other more to play some games. I lobbied for my personal favorite of the moment, Serenissima.

Sander was gifted with a backcarrier, a sort of backpack which can carry a toddler. Last summer we used a stomachcarrier to go for walks with our son , but he really is too big and heavy for that now. So I hope this will be a succes.

In sadder news, an old colleague of the Burma Centre unexpectedly passed away last tuesday. In my time there I worked with him intensively and I find it hard to believe he is no longer with us. He suffered from heartcomplaints and this killed him quite suddenly. On monday I will attend the funeral with Sander.

Cycloon Birma

Het zal niemand ontgaan zijn, Birma is op 2 mei getroffen door een cycloon. Nargis was de eerste cycloon van het seizoen en trok een verwoestend spoor over Birma. Het is nog steeds onduidelijk hoeveel dodelijke slachtoffers er zijn, cijfers zijn inmiddels opgeschroefd naar 100.000, maar het zouden er ook veel meer kunnen zijn.

De Birmese overheid werkt hulp, die uit alle delen van de wereld wordt aangeboden, tegen. Hulpverleners mogen het land niet in. Het lijkt erop dat geld, goederen en voedsel geconfisqueerd worden door het leger, die de daadwerkelijk macht in handen hebben. In tussen zijn grote gebieden nog steeds onbereikbaar. De doden kunnen niet geteld of geborgen worden, de overlevenden kunnen niet rekenen op medische hulp of voedsel. Er kunnen nog veel meer doden vallen.
Dit maakt het moeilijk voor mij om te beslissen geld te doneren aan Giro 555 voor slachtofferhulp. Ik ken Birmese vluchtelingen in Nederland en elders, ik ken ook de situatie in Birma en ik wil ook graag hulp bieden aan mensen in nood, ook al wonen zij ver weg. Maar heeft het zin in dit geval?
Intussen gaat een referendum over de toekomst van Birma wel gewoon door. In de zwaarst getroffen gebieden is het referendum uitgesteld, in andere delen zijn de stemlokalen geopend. Of dit referendum over een nieuwe grondwet veel verlichting zal bieden is nog maar de vraag. Dit referendum is al beloofd sinds 1990, maar keer op keer uitgesteld. Er is geen mogelijkheid geweest voor de oppositie om constructief mee te werken aan de inhoud van de nieuwe grondwet en de positie van het leger zal met deze grondwet verstevigd worden.
Kan de grootste natuurramp in de geschiedenis van Birma nog een positieve kant hebben? Na de demonstraties van de monniken eerder dit jaar, zijn de ogen van de wereld weer op Birma gericht. De regering probeert hulpverleners buiten de deur te houden, maar het is nog maar de vraag in hoeverre dat zal lukken. Misschien is dit een moment waarop de wereld zich intensiever met Birma kan bemoeien en een postieve verandering kan bewerkstelligen.

Voor mensen die meer willen weten:
Cycloon Nargis
Het referendum
Problemen met hulpverlening
Giro 555
De Irrawaddy

On May 2nd the Cyclone Nargis hit Burma and wreaked immense havoc all over the country. It was the first cyclone of the season and caused many dead, the death toll at the moment is estimated at 100.000, but some say it could be much worse.
the Burmese governement is trying to stop the aid that is being sent from all over the world. Aid workers are denied access to the country, money, goods and food are being confiscated by the army. In the mean time, large areas of the country are still not accesible, the dead are not counted and buried, the survivors have no access to medical aid or food and are likely to suffer more.
This makes it very hard for me to decide wether to donate money to aid organisations. I want to help people in need, I know Burmese refugees in the Netherlands and elsewhere in the world. But will my money aid those who need it? Or will it aid the regime?
In the mean time, the referndum about the future of Burma will go on as intended. Only in the hardest hit areas will the referendum be postponed for two weeks. In other parts of the country people can decide today about a new constitution. This referendum has been promised since 1990 and postponed again and again. There has been no possibility for the opposition to constructively add to the decisionmakingprocess and the new constitution will strengthen the position of the army.
Can this biggest natural disaster in the history of Burma have any postive effects? After the demonstrations of the monks in Burma earlier this year, the eyes of the world are once again on Burma. The regime is trying to keep the foreign aid workers outside, but it is unclear how succesfull that will be. Perhaps this is a moment when the world can show a more active interest in Burma and enable some changes.

Jeugdjournaal in Birma

Het is alweer een tijdje geleden dat er nieuws was over Birma. De protesten van de monniken tegen het regime zijn uit het nieuws en de toestand in Tibet krijgt met de naderende Olympische Spelen meer aandacht. Toch staan de ontwikkelingen niet stil. Free Voice wil samen met Democratic Voice of Burma een jeugdjournaal creeeren voor Birmese kinderen.

Dit alles moet in het diepste geheim gebeuren, de militaire machthebbers zitten niet te wachten op een bevolking die kennis neemt van wat er in de buitenwereld gebeurt.

Jeugdjournaal in Birma

Träby zwemmen

Als een van de goede voornemens in het nieuwe jaar, ga ik wat meer dingen doen ik leuk vind en een ervan is dit blogje bijhouden, vandaar dat er alwaar een nieuwe post in mijn blog is. En er valt ook het een en ander te vertellen.

Traby

Afgelopen weekeinde was dan eindelijk de bekroning van twee jaar lobbyen. We hebben een nieuw dressoir. We hadden een oude, nog uit Sander's kindertijd en die voldeed niet meer aan de eisen van een jong gezin. Hij was te klein, erg vergeeld en begon na jaren trouwe dienst uiteen te vallen. Dus we hebben bij de Ikea een träby gekocht, allemaal kast onderdelen die we op elke gewenste manier in elkaar konden zetten. Nu hebben we een L-vormige kast met ruimte voor onze spellen, rommeltjes, kookboeken en drank. Ik ben er erg blij mee en hij staat mooi in onze woonkamer. Omdat de träby uit allerlei onderdelen bestaat, kunnen we hem ook nog eens herschikken wanneer we in een andere woonruimte een andere soort kast willen.

Zwemmen

Afgelopen woensdag had Sander onverwacht een dagje vrij en omdat ik op die dag een halve dag werk, kwam hij me ophalen op mijn werk en zijn we daarna samen gaan zwemmen met onze zoon. We hebben niet meer samen gezwommen sinds september en we konden merken dat onze zoon het weer ontwend was en het allemaal net iets te spannend vond. Maar na een tijdje kwam hij los en hebben we lekker in het water gespeeld en de rest van de middag sliep hij als een roosje.

En in de wereld van de internationale politiek blijkt er het een en ander in gang te zijn gezet in Birma. De leidster van de oppositie, Aung San Suu Kyi heeft al meerdere geheime gesprekken gehad met de junta. Ik hoop dat er een werkbare oplossing uit voortkomt.

As one of my resolutions for the new year I have decided to do more things I enjoy and one of them is updating this weblog. So that means a newpost with some news as well.
After two years of lobby activities on my part, I have finally gotten my wish, a new sideboard. We had an old one, from Sander's childhood, but it was no longer up to the demands of a young family. It was too small, badly discolored and started to fall apart after years of loyal service. So we bought a träby at the Ikea, these were all different sideboard units you could compile any way you liked. So now we have a large L-shaped sideboard with enough room for our games, stuff, cookbooks and drinks. I am really very happy with it and it looks nice in our living room. Because the träby consists of parts, we can always rearrange it anyway we want when we move to another home.
Last wednesday Sander had an unexpected day off and I had the afternoon off. He picked me up at work and together with our son we went for a swim. We hadn't swum with our son since September and it was clear he had forgotten much about swimming and was rather overwhelmed. But after a bit he loosened up and enjoyed himself in the water. De rest of the afternoon our son slept like a baby.

And in the world of international politics it seems as if something has been put in motion in Burma. The leader of the opposition, Aung San Suu Kyi has been in talks with the junta. I hope something good will come of all of this.

Träby
Birma in het nieuws

Meer over Birma

De protesten in Birma gaan maar door. En er blijft nieuws over de protesten naar de rest van de wereld gaan, ondanks dat het regime wanhopig probeert om de informatiestroom in te dammen. Ze weten dat ze er niet goed opstaan. Ook de naam van Total komt nu meer naar voren. In 2005 en 2006 heb ik ongeveer een jaar besteed aan het aanhangig maken van de activiteiten van Total in Birma, maar pas nu worden ze harder onder druk gezet.

The protests in Burma continue and with danger to their own lives people smuggle news out of Burma to the rest of the world. The militairy regime desperately tries to stop the flow of information, they know they don't look too good. Also the name of French Oil company Total is mentioned again. In 2005 and 2006 I spent about a year trying to draw attention to their practices in Burma, but only now do they feel the pressure.

Journalisten in Birma
Total voelt de druk
Irrawaddy
Mizzima