Masters of the Universe

Vorige week ging hij in première, een nieuwe verfilming van Masters of the Universe (2026) van Travis Knight. Deze film is (net als 💗Barbie💗) gebaseerd op speelgoed en een tekenfilmserie uit de jaren '80, namelijk Master of the Universe, met als belangrijkste figuur He-Man. Het was misschien allemaal niet zo baanbrekend als Barbie, maar He-Man💪 is toch al sinds de jaren '80 populair speelgoed met verschillende verschijningen in andere media. Er zijn verschillende animatie-series geweest, waarvan ik naar He-Man💪 and the Masters of the Universe (1983)heb gekeken (op de woensdagmiddag). Die kreeg later nog de spin-off She-Ra: Princess of Power (1985), waar ik ook trouw naar keek. En een live-action verfilming, ook Masters of the Universe (1987), is ook eerder gemaakt. 

De film heeft een grote cast en we zien een hoop bekende en onbekende mensen. De hoofdrol is voor Nicholas Galitzine. Verder zien we nog Idris Elba  (Prometheus, 3000 Years of Longing), Jared Leto (Blade Runner 2049), James Purefoy (Vanity Fair (2004), High Rise), Morena Baccarin (Deadpool 2) en een piepkleine rol voor Dolph Lundgren (Expenables 2, Expendables 3), die eerder He-Man vertolkte. 

Spoilers

Mensen, deze film is nog maar net een week in de Nederlandse bioscopen, alleen verder lezen als je het echt zeker weet. 

We horen een stem vertellen over de prachtige wereld van Eternia, die geregeerd wordt door nobele Koning Randor (Purefoy) en zijn lieve Koningin Marlena (Riley). Ze hebben een zoontje Adam (Wilkinson-Hunt), die misschien niet zo dapper en fysiek sterk is als zijn vader wel zou wensen. Koning Randor regeert over Eternia en beschermt Castle Grayskull, waar de Tovenares (Baccarin) waakt over de Sword of Power. 

Dan komt de gemene Skeletor💀 (Leto) met een leger van lelijke monsters. Hij wil over het universum regeren en daarvoor moet hij Eternia innemen en ook het Sword of Power beheersen. Koning Randor verdedigt zijn kasteel, met hulp van zijn Men at Arms Duncan (Elba) en zijn soldaten. Maar de troepen van Skeletor💀 zijn gewoon te sterk en Eternia wordt onder de voet gelopen. Koning Randor en Koningin Marlena vluchten met hun zoon Adam naar Castle Grayskull, waar de Tovenares Adam wegzendt naar de Aarde, samen met de Sword of Power. Maar tijdens deze reis raakt Adam gescheiden van zijn zwaard en stort hij als een klein jongetje neer op aarde. Dat was vele jaren geleden en nu is Adam (Galitzine) volwassen geworden. 

Adam kan niet aarden op Aarde. Hij is nog altijd op zoek naar het zwaard en praat tegen iedereen die het maar horen wil steeds over Eternia en zijn jeugd. Daar maakt hij geen vrienden mee. Dan vindt Adam het zwaard! En zodra hij het aanraakt, weet het hele universum dat de Prins van Eternia het Sword of Power weer gevonden heeft! Dit trekt onmiddellijk de aandacht van Skeletor💀. Maar gelukkig komt zijn vroegere vriendinnetje Teela (Mendes) hem redden. 

Teela brengt Adam (met zwaard) terug naar Eternia en het laatste verzet tegen Skeletor. Dan blijkt dat al zijn rare jeugdherinneringen echt waar zijn! Eternia, Skeletor, Castle Grayskull, het bestaat allemaal! Maar dan blijkt ook dat Adam de dingen uit zijn jeugd herinnerde als een kind en hij had weinig oog voor de nuances van volwassenen. Hij kent geen namen van mensen, maar hij heeft ze de meest vreemde bijnamen gegeven (Ram-Man, Fisto).  

Skeletor💀 was zich bewust van het vertrek en terugkomst van Teela en weet nu ook waar de laatste rebellen van Eternia uithangen. Hij valt hun basis aan. Adam, Teela, Met at Arms Duncan en Roboto weten te ontsnappen. Tijdens de ontsnapping leert Adam zijn krachten gebruiken en verandert in de gebeeldhouwde He-Man💪. Hij denkt dat Skeletor💀 met zijn nieuwe krachten makkelijk te verslaan is en hij zoekt Skeletor op in zijn Slangenberg.  Dat gaat niet zo makkelijk als He-Man💪 had gehoopt. En hij verandert weer terug in Adam en eindigt in de kerkers van Skeletor, samen met de andere, gevangen genomen rebellen. Daar weet Adam de rebellen zover te krijgen hem te accepteren als leider en te ontsnappen. 

Uiteindelijk komt het in Castle Grayskull tot een confrontatie tussen Skeletor💀 en Adam. Adam denkt dat hij zonder zwaard niets voorstelt. Maar de Tovenares geeft hem nog het advies om eens goed te luisteren naar de strijdkreten die hij uitkraamt. De kracht zit niet in het zwaard, maar in hemzelf. Adam transformeert zichzelf weer in He-Man💪 en hij weet Skeletor💀 nu definitief te verslaan. 

Conclusie

Dit is een met liefde gemaakte hommage aan de He-Man💪  serie uit de jaren '80, die ikzelf ook nog keek. Deze film kijkt niet weg van de gekke en onlogische inrichting van het hele conflict tussen He-Man💪 en Skeletor💀. En ook de homo-erotische ondertonen van veel van de serie wordt niet uit de weg gegaan. En deze film probeert ook nog wat te zeggen over mannelijkheid en leiderschap. Adam is in het begin zeer onder de indruk van zijn He-Man💪 - uiterlijk en hij denkt dat hij met zijn fysieke kracht alle problemen kan oplossen. Maar uiteindelijk blijkt hij meer te hebben aan zijn vaardigheden als onderhandelaar en communicator om zijn doelen te bereiken. 

Qua aankleding en vormgeving leunt de film ook zwaar op bijvoorbeeld Flash Gordon en Thor Ragnarok. Er wordt echt teruggegrepen op de jaren tachtig, met felle kleuren. De muziek van (onder andere) Brian May doet dan ook weer denken aan het werk van Queen voor Flash Gordon en Highlander. 

En de verschillende acteurs zijn ook leuk. Leto geniet duidelijk van zijn rol als Skeletor💀 en speelt met verve een over-the-top kwade genius. Hij heeft geen sprankje goedheid in zijn lijf en geniet van de chaos die hij links en rechts veroorzaakt. Galitzine is ook leuk gecast als wat naïeve, maar goede knul, die een zetje in de goede richting nodig heeft om zijn volledige potentieel te benutten. 

Kijk vooral eens als je warme herinneringen hebt aan He-Man💪 of van overdadige camp-films houdt. Maar het is geen heel goede film. 

Call of Cthulhu XXIX - Fenalik verslagen

De soldaten van de Koning hebben de vorige keer het huis van Comte Fenalik bestormd. Deze vond dat maar niets en in een totale horror-kelder komt het nu tot een confrontatie. 

Emile Rouzet
Jacob de Rothschild
Marc de Guesclin 
Nicholas D'Arcy
Antoine D'Eclaire (afwezig)

6 juni 1789, Poissy

Nadat zij door een kelder vol gruwelen zijn gelopen en in een ruimte uitkwamen met een bijzonder vreemd standbeeld en een stel doodskisten, werden de soldaten overvallen door rook uit het plafond en een enorme hoestbui. Wanneer zij weer behoorlijk kunnen ademhalen en hun tranen hebben weggeveegd, staan zij tegenover een woedende Fenalik. Deze is woest dat de soldaten het niet alleen hebben gewaagd zijn huis binnen te dringen, zij hebben zelfs zijn prvié ruimten bezoedeld! 

Maar de soldaten zijn getrainde professionals! Zij hebben hun vuurwapens bij de hand en zij openen vuur. de ruimte echoot van de schoten, maar de Comte Fenalik is niet gewond geraakt door de kogels. Hoe kan dat?! Marc weet zeker dat zijn kogel raak was. 

Fenalik haalt uit naar Marc met een enorme klauw, maar mist. Nicholas smijt zijn olielamp naar Fenalik, maar ook hij mist en de olie lekt vlammend weg over de vloer. Luitenant Jacob vindt dit een inspirerend idee, en ook hij smijt zijn olielamp. Maar de vlammen tasten wel de kleding van Fenalik aan, maar hijzelf is niet gewond geraakt. Richart mist volledig. Wat is dit voor een monster?! Van boven komt ook geluid van gevechten. De gevangen genomen bedienden van Fenalik ontworstelen zich aan hun bewakers en komen de trappen af. 

Marc realiseert zich dat Fenalik een of ander onheilig monster moet zijn. Hier helpt alleen de kracht van de Heer. Hij pakt zijn communie-lintje en duwt dat in het gezicht van Fenalik. Maar daar is het monster ook al niet van onder de indruk (Dit was een SAN check voor iedereen). Marc maakt de fout in de ogen van het monster te kijken. Fenalik geeft een bevel: "Kruipen, hond!" en Marc kan niet anders dan daar gehoor aan geven (POW challenge fail). 

Luitenant Jacob duwt Fenalik tegen een muur en probeert hem te doorsteken met zijn bayonet. Nicholas duwt de vissersring tegen Fenalik aan, maar ook dat heeft geen effect. Richart probeert Fenalik te doorboren met een houten staak.

Marc kruipt over de vloer op handen en knieeën, hij probeert te blaffen. Ook Luitenant Jacob kijkt in de ogen van Fenalik en hij krijgt de opdracht om Richart uit te schakelen (Weer een POW challenge fail). De luitenant geeft meteen het bevel aan korporaal Richart zich over te geven. Richart negeert dat bevel gelukkig. Nicholas probeert het nog eens met de zegelring van de paus, dat moet toch werken. Richart weet ook Fenalik niet te raken met zijn aanval. 

Marc en Luitenant Jacob weten zich niet te ontworstelen aan de onheilige invloed van Fenalik en voeren zijn bevelen uit. Fenalik stort zich op Nicholas en bijt hem in zijn nek! Het bloed gutst alle kanten op en Nicholas voelt zichzelf snel zwakker worden. Het ziet er heel somber uit voor de soldaten! Dan krijgt Nicholas eindelijk een idee (Idea succes). Het vreemde standbeeld in het midden van deze zaal, welke rol speelt die? Hij haalt uit met zijn zwaard naar het beeld. Hij weet het niet te beschadigen, maar het beeld galmt als een klok en Fenalik verstijft van pijn! Is hij hier dan kwetsbaar? Richart begrijpt meteen wat zijn collega heeft gedaan en ook hij hakt in op het standbeeld. Weer lijkt Fenalik de pijn van het standbeeld te voelen. 

Eindelijk komen de mannen van boven de trappen afgerend, de kelder in. Marc en Jacob zijn nog steeds onder invloed van Fenalik vallen Nicholas en Richart aan. Marc weet een verzwakte Nicholas nog verder te verwonden. Nicholas weet dat hun laatste uur geslagen heeft en brult: "Vernietig dat beeld!" Richart laat zich dat geen twee keer zeggen en hij beukt in op het beeld met de kolf van zijn geweer. Het was een harde slag (hard succes) en het beeld valt in duizend stukken uiteen. En Fenalik stort ook met gebroken botten ter aarde, krijsend spartelt hij daar nog een beetje. 

Marc en Jacob komen weer bij zinnen, net als de bedienden en wachters van Fenalik. Richart wil Fenalik geen enkele kans van herrijzen meer geven en steekt hem door het hart met een staak, waarna het monster tot stof vergaat. Hij zal nooit meer een onschuldige burger doodmartelen voor zijn eigen, verziekte plezier. 

De soldaten nemen alle papieren en boeken mee, die ze kunnen vinden, waaronder een dik boek, gebonden in zwart leer en met bronzen sluitwerk. Luitenant Jacob brengt verslag uit aan Kapitein Malon. Ze hebben de missie niet zo uitgevoerd als verwacht, maar het is niet alsof Comte Fenalik zal komen klagen. 

Intermezzo - De Franse Revolutie en de Terreur 

Er gaan vijf jaar voorbij, waarin de chaos in Frankrijk alleen maar groter wordt. Wanneer op 20 juni 1789 de Nationale Vergadering bijeen zou moeten komen, sluit Koning Louis XVI de zaal waarin dat moet gebeuren. De soldaten zijn daarbij, maar zij besluiten allemaal om zich te voegen bij de Vergadering die bijeenkomt in een Tenniszaal. Zij hebben te lang toe moeten kijken hoe het gewone volk te lijden heeft onder de aristo's en nu is de Koning echt te ver gegaan. 

De soldaten stappen allemaal over naar de nieuwe Nationale Garde en dragen voortaan een tricolor. Geruchten vliegen rond dat de Koning het leger wil inzetten tegen het opstandige volk. 

In oktober lijdt het volk honger, terwijl de Koning feestmalen organiseert voor zijn medestanders. De vrouwen marcheren naar Versailles en de opstand dwingt te Koning om terug te keren naar Parijs en daar hervormingen door te voeren. 

Excutie van Marie Antoinette

In 1791 probeert te Koning te vluchten naar Oostenrijk en in 1792 wordt de monarchie eindelijk opgeheven en kort daarna wordt (voormalig) Koning Louis XVI geëxecuteerd, op 21 januari 1793 en in oktober volgt Marie-Antoinette.   

Juni 1794, Parijs

De jaren van de Revolutie en de Terreur hebben veel verandering gebracht voor de soldaten. Zij sloten zich aan bij de Revolutie, omdat zij niet langer konden aanzien hoe de gewone man, waaronder zijzelf, aan alle kanten werd onderdrukt door de aristocratie, die er zelf goed van leefden. Comte Fenalik was alleen bijzonder door het feit dat hij een onheilig monster was, niet vanwege wat hij wilde en deed. 

Nicholas D'Arcy begeleidde Monsieur Benoît naar de guillotine, en huwde daarna met zijn dochter, Melodie. Voor verweesde meisjes van lage adel was er niet veel meer te doen dan te trouwen. En een jonge revolutionair is dan geen verkeerde keuze. Marc de Guesclin maakte ook gebruik van de nieuwe wetten van het Revolutionaire Frankrijk en regelde een scheiding voor de verveelde Mme. de Brienne. Zij is nu Mme de Guesclin. Jacob is via familieleden voorgesteld aan een charmante jongedame en is nu getrouwd met Judith. 

Kapitein Malon eindigde ook onder de guillotine. 

Altered Carbon

Het was weer eens tijd voor een boek, Altered Carbon (2002) van  Richard Morgan. In 2018 is het boek verfilmd tot een serie, die ik daarna nog eens gekeken heb. En een tijdje geleden kwam ik het boek tegen op een tweedehands boekenmarkt, dus dat pikte ik meteen mee.

Spoilers 

Altered Carbon speelt zich af in de verre toekomst en de mensheid heeft verschillende complexe technieken onder de knie gekregen. Zo is het nu mogelijk om je persoonlijkheid op te slaan in een Cortical Stack, die in je ruggengraat geplaatst wordt. En wanneer je lichaam dan sterft, kan de Cortical Stack gebruikt worden om een nieuw lichaam te animeren (een  sleeve). Het is zelfs mogelijk om lichamen langdurige te bewaren of opnieuw op te kweken uit genetisch materiaal. En hiermee heeft men onsterfelijkheid bereikt. Maar de meeste mensen kunnen daar geen gebruik van maken. Opslag van de Cortical Stack kost geld, een nieuw lichaam genereren ook. dus echte ontsterfelijkheid is alleen weggeleg voor de allerrijksten, de Methusalahs of Meths. 

Verder heeft de mensheid ook de ruimte gekoloniseerd en om de bevolking op de verre planeten in het gareel te houden, heeft de United Nations nu een leger van Envoys. Deze ambassadeurs zijn diplomaat en supersoldaat ineen. En dat is nodig ook, want de verre planeten willen zich steeds ontworstelen aan de invloed van Aarde. 

Takeshi Kovacs was een kleine crimineel op de planeet Harlans World. Dan wordt hij opgeleid tot een Envoy en is ook daar behoorlijk goed in. Maar op een gegeven moment raakt hij gedesillusioneerd met de UN, de Envoys en hun missie en hij wordt een rebel. Dat kan de UN niet hebben natuurlijk, dus Takeshi wordt uitgeschakeld en zijn stack verdwijnt in opslag, tot hij zijn straf heeft uitgezeten. 

Eerder dan verwacht wordt Takeshi weer gedownload in een lichaam op aarde. Hij is uit opslag gehaald door Laurence Bancroft. Deze Meth heeft een paar weken geleden zelfmoord gepleegd. Geen heel groot obstakel natuurlijk, er wordt elke 48 uur een kopie van zijn stack gemaakt en hij heeft verschillende kloon-lichamen klaarstaan. Dus uiteindelijk is hij een paar dagen van zijn geheugen kwijt. Maar Laurence kan niet accepteren dat hij zelfmoord zou plegen, en dan nog door in zijn hersenen te schieten! Het idee! Takeshi krijgt de opdracht uit te zoeken wat er echt gebeurd is. 

En dat wordt een lange zoektocht. Want bij de zeer rijken zijn er natuurlijk altijd heel veel mensen die beter worden van de dood van een rijk man. Was het zijn vrouw, Miriam Bancroft? Na meer dan 200 jaar huwelijk kan een huwelijk wel heel heel heel saai worden. Of was het een zakenpartner? Een politieke tegenstander? 

Takeshi begint met zijn onderzoek. En in de eerste instantie leidt het hem naar de ranzige onderbuik van de steden op Aarde. De prostitutie tiert welig. Echte vrouwen prostitueren zich, maar het is ook mogelijk om in een soort virtual reality seks te hebben met mensen, de persoonlijkheden van mensen kunnen via de Stacks ook gedownload worden in een virtuele wereld. En dan is iedere perversie mogelijk. 

Takeshi Kovacs blijft graven en graven en graven. En uiteindelijk onthult hij een samenzwering waarbij de Bancrofts, de Interplanetaire Maffia en de UN bij betrokken zijn. En het is nog niet makkelijk om een oplossing te verzinnen waarbij iedereen zijn gerechte straf krijgt en de slachtoffers iets van genoegdoening. 

En uiteindelijk gaat Takeshi weer terug de Opslag in, en hopelijk wordt hij weer ergens anders opgeroepen en mag hij weer een sleeve belichamen. 

Conclusie

Dit is een heel deprimerend boek. De uitvinding van de Cortical Stacks en de sleeves heeft de mensheid onsterfelijkheid gegeven. En de ruimte is veroverd! En de mensheid gebruikt dat alleen maar om het kapitalistisch systeem verder en verder uit te breiden en mensen verder en verder te onderdrukken. de moordzaak die Takeshi probeert op te lossen onderschrijft dat alleen maar verder. 

Maar het is allemaal spannend beschreven in de beste traditie van de noir detective (hallo daar The Big Sleep) en Cyber Punk. Takeshi is een detective zonder duidelijk banden met wie dan ook. En in de loop van zijn onderzoek onthult hij steeds meer smerige geheimen op een steeds hoger niveau. En geeft daarmee meteen ook wat maatschappijkritiek. 

Zeker de moeite waard om eens op te pikken. 

Sinners

Onlangs keek ik de film Sinners (2025) van Ryan Coogler (Black Panther). Deze film gooide hoge ogen bij de verschillende filmprijzen, zoals de Oscars en Bafta. Vandaar dat ik geïnteresseerd was. In de film zien we verder nog Michael B. Jordan (ook Black Panther) in een dubbelrol, Hailee Steinfeld, Jayme Lawson (The Running Man, The Woman King) en Delroy Lindo (A Life Less Ordinary). 

Spoilers

Deze film is vrij nieuw, dus let op. 

De film begint met jonge knul Sammie (Caton) die bebloed en ernstig in elkaar geslagen en met een kapotte gitaar verschijnt in een klein kerkje, waar net een zwarte gemeenschap de zondagsviering begint. Het is wel duidelijk dat hij de avond ervoor door een hel is gegaan, maar wat is er precies gebeurd? Daarvoor moeten we een dag terug in de tijd.  

De vorige dag

De tweelingbroers Smoke en Stack (beiden Jordan) keren terug naar een klein dorp in Mississippi, waar zij zijn opgegroeid. Zij hebben jarenlang hun geld verdiend met criminele zaakjes in het verre Chicago, maar nu zijn ze terug. En ze willen een danstent beginnen, voor andere zwarte mensen. Ze hebben al een lokatie gekocht, maar nu zijn ze op zoek naar catering en muziekanten. Dus ze gaan al hun oude vrienden af en vragen hen om te helpen bij het opzetten van de danstent. Ze rekruteren neef Sammie en en Delta Slim (Lindo) om muziek te maken. Chinees stel Bo en Grace Chow (Yao en Li) zorgen voor het eten en Annie (Mosaku), ex-vrouw van Smoke kookt het eten. Dan is alleen Cornbread (Miller) nog nodig om vervelende mensen naar buiten te gooien. 

Die avond is het feest in de danstent en van heinde en verre komen er allemaal zwarte mensen naar de danstent om te dansen, zingen en feesten. Sammie krijgt voor het eerst de kans om voor een groot publiek te spelen en hij neemt hen allemaal mee in zijn muziek. 

Maar onheil hangt in de lucht. We weten al at Sammie de volgende morgen bebloed en met een kapotte gitaar in de kerk zal staan. Bovendien zijn muzikanten met een gave als die van Sammie in staat om veel goed te doen voor hun gemeenschappen, maar ook kwade krachten worden aangetrokken tot de muziek. 

Bij een armoedig huisje van twee witte mensen, Bert (Dreimanis) en Joan (Kirke) klopt een ernstig gewonde Remmick (O'Connell) aan, hij vraagt te mogen schuilen voor de Choctaw die hem achtervolgen. Er wonen in de wijde omtrek geen indianen meer! Maar de man heeft het moeilijk en ze laten hem binnen. Even later, kloppen een aantal Choctaw aan, op zoek naar de vluchteling. Joan wil hen niet binnenlaten en aangezien de zon al onder gaat, willen ze ook geen ruzie zoeken met de bewapende Joan. Wanneer Joan op zoek gaat naar Bert en Remmick, blijkt dat Remmick een vampier is, die Bert al heeft leeggezogen. Joan is aan de beurt. 

Eenmaal weer buiten hoort Remmick het geluid van Sammie en de anderen die feestvieren. Hij besluit daar te kijken wat hij aan prooi kan vinden. Cornbread wil Remmick niet binnen laten, zwart en wit mixt nog steeds niet. Maar in de loop van de avond gaat toch de ene na de andere bezoeker naar buiten en allemaal worden ze slachtoffer van de vampieren. 

De vampieren weten zich weer naar binnen te wurmen en richten een enorme slachting aan onder alle bezoekers, maar Smoke (Stack is al gebeten), Annie, Grace en Sammie verdedigen zich kranig. Met alles wat ze hebben verdedigen ze zich tegen de vampieren. En uiteindelijk zijn Smoke en Sammie de enige overlevenden die zich nog tegen de vampieren verzetten, als eindelijk de zon opkomt. 

Een nieuwe dag

En nog is alle ellende niet voorbij. De lokale Ku Klux Klan kan niet hebben dat een stel zwarten een succesvolle danstent beginnen en mensen hun cultuur eens op een positieve manier beleven. Dus zij willen bij zonsopgang de hele danstent in de fik steken. Maar Smoke was gewaarschuwd, dus hij heeft zich voorbereid. En wanneer de Ku Klux Klan op komt dagen, worden ze allemaal een voor een uitgeschakeld door een zeer gewelddadige Smoke. Maar deze komt daar zelf ook bij om. 

Ondertussen heeft Sammie zijn weg gevonden naar het kerkje uit het begin van de film. De pastoor blijkt zijn vader te zijn, die eigenlijk niet wil dat Sammie de wereldse Blues en Jazz speelt, maar juist een onopvallend leven leidt. Sammie besluit om net als zijn neven naar Chicago te gaan.  

Conclusie

Dit is een hele leuke film! De eerste helft deed mij denken aan The Blues Brothers, waarbij de twee broers al hun oude contacten afgaan, om een muzikale voorstelling voor elkaar te kunnen krijgen. Maar dan de tweede helft, wordt gewoon een onvervalste horrorfilm. De een na de ander wordt prooi van de monsters en wordt daarmee zelf ook een monster en een dreiging. En een steeds kleiner wordend groepje overlevenden wordt steeds wanhopiger. Dat deed ook weer denken aan From Dusk Till Dawn, inclusief de vreemde break in de film zelf. 

Maar het is niet alleen mooie muziek en dapperheid in deze film. De armoede en uitzichtloosheid van het bestaan in het zuiden van de VS komt ook goed in beeld. Het afgrijselijke racisme maakt het allemaal niet beter en ook de witte bevolking heeft het niet veel beter. Christendom lijkt alleen maa gebruikt te worden als een knuppel om mensen steeds verder te onderdrukken. En men kan alleen (spirituele) vrijheid vinden in het maken van muziek en het volgen van eigen rituelen.

Een leuke film, misschien wat onevenwichtig af en toe, maar zeker de moeite waard.