Oud en Nieuw 2015 - 2016

Na de Kerst en de Spellendag is Oud en Nieuw ook al weer voorbij. Sinds 2014 vieren we dat met een paar vrienden, die ook niet zoveel ophebben met oudejaarsloterijen en conferences. Aan het einde van de middag kwamen +D, +J en +R langs. Met hen speel ik ook Pendragon.
En sinds heel kort speel ik met mijn oudste kinderen ook Prince Valiant: Storytelling Game. Dus die middag hebben we met de kinderen en vrienden een rollenspel gespeeld! Toen D, J, en R voor het eerst bij ons over de vloer kwamen, was mijn zoon nog niet eens geboren. En nu spelen de oudste twee mee en kijkt mijn jongste dochter geïnteresseerd toe. Mijn geeky moederhart klopte toen toch wat sneller.

Daarna was het tijd voor wat eten. We hadden nog een hoop over van de spellendag, waaronder een hele lekkere pasta-salade (dank je wel +S!). Maar ik had eerder die middag ook soep getrokken van het karkas van de kalkoen dat ik nog over had van Kerst.
Eerst had ik een ui, wortel en wat bleekselderij laten smoren in boter. Toen die een beetje zacht werden voegde ik daar de botten, vel en vet van de kalkoen aan toe. Daar nog wat thijm, laurier, salie en peper aan toegevoegd. Daar dan nog iets meer dan een liter water bij. En dat heb ik ongeveer anderhalf uur laten trekken.
Toen dat gedaan was de boel afgegoten (in een vergiet met een pannetje eronder!) en opnieuw een uitje gefruit in boter, met wat prei. Daar nog allerlei restjes kalkoenvlees bij. En een flinke slok witte wijn (alles moet op na spellendag). En toen de bouillon er weer bij.
En zo heb ik van een kalkoen 1 keer gegeten met vrienden, 1 keer alleen, 1 keer met Sander, nog een keer met vrienden en de botjes die toen nog over waren gingen naar vriendin R, voor haar ratten.

De kinderen gingen daarna vrij vlot naar bed (waar ze niet konden slapen vanwege de knallen, echt waar!) en wij speelden nog een spelletje Tales of the Arabian Nights met wat Tinariwen op de achtergrond.
Nou is TotAN een spel met een enorme geluksfactor en maar weinig ruimte voor strategie, maar toch weet D. ieder jaar met ruime voorsprong te winnen. Ergens gaat er toch iets niet goed! Inmiddels hebben we het zo vaak gespeeld (alleen met Oud & Nieuw) dat we nu specifieke vragen over de regels hebben, maar gelukkig lijkt daar ook een uitkomst voor te zijn.
En we dronken er Dreamline bij, een wijn die we kregen toen we 10 jaar getrouwd waren. Het is een witte wijn met een bubbeltje, waar wat kleurstof aan toe is gevoegd. Zodra de fles beweegt, of de wijn ingeschonken wordt, kolkt de kleurstof door de wijn, wat een grappig effect geeft. Geinig om eens te doen, maar ik ben geen fan van zoete witte wijn.

Als hij net geschud is. 

Even voor twaalven maakten we de kinderen wakker. Onze oudste dochter stond erop dat ze wilde blijven liggen en niet geïnteresseerd was in vuurwerk. Met onze zoon heeft +Sander toen nog wat vuurwerk afgestoken en gekletst met de buren. Wij keken binnen weer naar de prachtige show die onze achterbuurman weggaf.
Tegen 01;00 was het feest echt wel voorbij en zwaaiden we onze vrienden uit en gingen zelf ook naar bed. Weer een succesvol Oud & Nieuw gerealiseerd!

En om 06:30 stond onze dochter huilend aan ons bed, omdat we haar niet wakker hadden gemaakt voor het vuurwerk en nou moest ze weer een jaar wachten voor het vuurwerk weer terugkwam!

Oud & Nieuw 2013 - 2014

Oud & Nieuw 2014 - 2015

Weer een jaartje erbij

Met alweer een briljant cadeau van Sander

Vorige week dinsdag was ik jarig en afgelopen zaterdag hebben we een feestje gevierd. Dinsdag hielden we het klein. De kinderen zongen voor me en +Sander had een cadeautje voor me geregeld. Een tweedehands IPad, waar ik nu dit blog op tik. In de loop van de dag kwamen er nog wat lieve kaartjes, mailtjes en telefoontjes binnen.

Maar zaterdag gingen we natuurlijk echt los met een feestje. We hadden daarvoor het laatste warme weekeinde van het jaar uitgekozen. We hadden wat vrienden uitgenodigd om die dag gezellig langs te komen voor een hapje en een drankje. Er zijn inmiddels flink wat kinderen in onze vriendengroep, dus het feest begint dan al in de middag.
In de morgen zijn we heel druk geweest om het huis te fatsoeneren. Alles moest opgeruimd, er moest drank en hapjes in huis gehaald worden, er moest taart zijn. Mijn zoon heeft mij nog heel trots gemaakt door uit zichzelf speelgoed in de woonkamer op te ruimen. Dat scheelde een hoop.

In de middag kwamen de eerste gasten binnen. En er kwamen, als altijd, ook weer flink wat kinderen mee. Allereerst vrienden +M. En +M met hun kinderen M. en F. Later nog vriend +D., vrienden +R. en +S. met dochter E. Vanwege het heerlijke weer gingen we lekker op het terras zitten. Zo had onze dochter nog lekke veel contact met buurmeisje J. en buurjongetje N. Zo liepen er de hele middag kindertjes het huis en de tuin in en uit.

In de avond bleven er vanwege het lekkere weer wat meer mensen plakken voor het avondeten dan gepland. Dus naast de pompoensoep, die ik had gemaakt, haalde Sander ook nog wat Chinees bij de New Flower City, in Malden. Na het avondeten gingen er wat mensen met jonge kinderen weg. Toen die van ons ook op bed lagen, kwamen er alweer nieuwe mensen binnen. Vriend +J. Onderbrak voor ons nog de jotihunt waar hij aan deelnam met zijn scoutinggroep. Dus in de avond hadden we ook nog een aardige volle bak van mensen die allemaal gezellig met elkaar kletsten.

Whoohoo!

En dan iets, waar ik nog heel blij mee ben. Van vrienden D., J., R., R. en E. kreeg ik nog The Nightmare Lands, een set avonturen van mijn favoriete rollenspelcampagne, Ravenloft. Ik was er al een paar jaar naar op zoek. Maar het wordt niet langer gedrukt en is moeilijk verkrijgbaar. Maar nu is hij van mij! Muhahahahaaaa!
Stiekem wil ik nu mijn Pendragon campagne laten voor wat het is, en terugkeren naar Ravenloft. Maar ik denk dat ik mij zal beheersen en misschien in 2015 een kort uitstapje zal maken naar Ravenloft.

Een nieuw begin

Een toepasselijke titel natuurlijk, zo aan het begin van het jaar. Maar dit gaat niet over goede voornemens of andere spannende plannen voor het nieuwe jaar, maar om een nieuw gestart rollenspel. Eerder gaf ik al aan dat ik het 'King Arthur Pendragon' rollenspel voor mijn verjaardag heb gekregen van mijn vrienden. Omdat ik dat graag eens wilde spelen en ik dan keuzes moest maken in mijn hobbies, ben ik gestopt met mijn Ravenloft campagne.

Hier hebben we wel heel veel mee gespeeld.

Maar gisteren heb ik de aftrap gegeven voor een Pendragon campagne. Ik heb wat mensen bij elkaar weten te krijgen en gisteren hebben zij onder mijn 'ahem' deskundige begeleiding hun karakters samengesteld. We hebben uitgebreide regels gebruikt en meteen ook maar een bescheiden familiestamboom opgesteld. Deze stambomen alleen al zorgen voor spanning en intrige, zonder dat er gespeeld is. Zijn er veel broers en neven zonder land die ook een gooi naar de landerijen van de erfgenaam willen doen? Zijn er veel zussen en tantes die bescherming behoeven? Zijn er jongere broers die ergens een schildknaap moeten worden? Is er een oudere bastaard-oom die de landerijen wil beheersen? Is moeders razendsnel hertrouwd na de dood van vader?

En nu dan deze. 

Omdat Pendragon een rollenspel is waarbij de geschiedenis, het voortschrijden van de tijd en familieverbanden van groot belang zijn, hebben we daar veel aandacht aan besteed. Om het voor mezelf en de spelers een beetje overzichtelijk te houden, heb ik belangrijke zaken meteen maar in allerlei Google Drive documentjes opgemaakt. Op die manier kunnen we daar allemaal aan bijdragen en in ontwikkelen, zonder dat we eerst bij elkaar moeten komen. Erg handig.
Ik denk dat ik hier verslagen zal plaatsen van de sessies dat de spelers bij elkaar komen en de onderlinge intriges uitspelen. Het is ook handig om daar een verslag van te hebben.

Zoals het er nu naar uitziet, start het spel in de lente van 485 AD. In het vorige jaar zijn de Saksen en de Britten onder leiding van de Hoge Koning Uther Pendragon in een vreselijk gevecht met elkaar verwikkeld geweest. Veel mannen aan beide zijden zijn omgekomen. Koning Uther roept nu alle jonge mannen in zijn rijk op, om hen tot ridder te slaan en zo zijn leger weer aan te vullen. Wie weet blijven er een aantal jonge mannen lang genoeg leven om Saksen te verslaan en het hart van zijn nieuwe leger te worden.

Het team van ridders bestaat tot nu toe uit Eliot van Burcombe, Grigor de Geweldenaar, Marcus Livius, Gilmere van Tisbury, Brandwen de Moedige. Hun vaders zijn allemaal overleden en zij zijn de erfgenamen op wie de taak rust om hun familie en koning naar Glorie te leiden.

Vanaf 2 februari wordt er echt gespeeld.

Geschiedenis tot nu toe
Stamboom van Eliot van Burcombe
Stamboom van Grigor de Geweldenaar
Stamboom van Marcus Livius
Stamboom van Gilmere van Tisbury
Stamboom van Bledir van Winterbourne Gunnet
Stamboom van Bradwen de Moedige

The Raven

Onlangs vertelde ik al over de laatste keer dat mijn rollenspelgroepje Ravenloft speelde. Omdat we dat toch niet zonder een afscheid voorbij wilden laten gaan, kwamen we zaterdag voor het laatst bijeen om gezamenlijk te eten en een film te kijken.
Het eten was heerlijk, rundvlees gestoofd in port en Guiness met aardappeltjes (de aardappeltjes gebakken in het laatste ganzevet van vorig jaar) en spruitjes. Toe hadden we stoofpeertjes. Zeer hollandsch maar wel erg lekker.

Stoofpeertjes zijn erg makkelijk en ik vind het altijd heerlijk om te maken in de winterse, donkere dagen.

• Stoofpeertjes - (giezer wildeman, 1 per persoon)
• Kaneelstokje
• Citroenschil
• 3 scheppen suiker
• beetje foelie
• 1 kruidnagel
• 3 jeneverbessen

• Doe alles behalve de stoofpeertjes in een pan met water (niet te veel, de peertjes moeten net onder staan) en breng aan de kook, tot de suiker is opgelost.   
• Schil en halveer de peertjes.
• Doe de peertjes in het water en laat een minuut of 20 zachtjes koken tot de peertjes zacht zijn en amberkleurig worden (langer kan ook). 
• Laat afkoelen en serveer.

De film die we keken was The Raven, uit 1963, gemaakt door Roger Corman. Alle grote griezelfilm acteurs uit die tijd hebben rol. We zien Boris Karloff en Vincent Price (The Ten Commandments, The Witch Finder) en Peter Lorre (20.000 Leagues under the Sea).
De film claimt gebaseerd te zijn op het werk van Edgar Allen Poe, the Raven. Hierin vertelt een jonge man over zijn verloren liefde, Lenore, en een raaf die met zijn cryptische worden (nevermore!) hem tot waanzin drijft. De film was wat anders. 

Spoilers ahoi!

De film begint met het gedicht van E. A. Poe, maar verandert dan al snel van toon. Een eenzame man (Price) denkt aan zijn dode vrouw Lenore, een raaf komt binnen en prest hem om hem weer in een mens te veranderen. De man, Dr. Craven gaat daar vrij makkelijk in mee, ondertussen grafschennis plegend op het lichaam van zijn vader. De man die eerst een raaf was, stelt zich voor als Dr. Bedloe (Lorre). Hij is door Dr. Scarabus (Karloff) veranderd in een raaf aan het eind van een tovenaarsduel. Dr. Scarabus was een gezworen vijand van de oude heer Craven. Dr. Bedloe claimt dat hij Lenore zag in het huis van Dr. Scarabus. Dr. Craven wil onmiddellijk de geest van zijn vrouw bevrijden uit de klauwen van Dr. Scarabus. 

Persoonlijk vond ik dat Dr. Craven alles wel erg makkelijk voor zoete koek slikt en meegaat in de wilde plannen van een man die hij nauwelijks kent. 

Bij Dr. Scarabus aangekomen blijkt dat deze een zeer slechte smaak heeft op het gebied van interieur ontwerp, maar verder een zeer aimabel gastheer is. Dr. Bedloe ontpopt zich juist als een dronken braller die zijn gastheer voor het hoofd stoot. Uiteindelijk komt het aan op een duel, waarbij Dr. Bedloe om het leven komt. Dr. Craven, zijn dochter en de zoon van Dr. Bedloe (een piepjonge Jack Nichelson) mogen wel blijven slapen. 

Die avond blijkt dat Dr. Scarabus en Dr. Bedloe onder een hoedje speelden om Dr. Craven naar het huis van Dr. Scarabus te lokken, zodat Dr. Craven gedood kan worden. Maar ondanks dat Dr. Craven zich gedraagt als een watje, beschikt hij toch over flinke magische krachten en zonder al te veel moeite verslaat hij Dr. Scarabus. 

Oh en Lenore bleek een ambitieus kreng die haar eigen dood in scene zette om Dr. Craven verder te verzwakken en ondermijnen. 

Ik vond het matig. Maar de film was niet bedoeld als horror, maar als komische deconstructie van horror clichés. Misschien dat ik het met de verkeerde insteek bekeek.   

De allerlaatste keer

Een van mijn hobbies is het spelen van rollenspellen. Ik doe dat al sinds ik een jaar of 17 ben (meer dan de helft van mijn leven dus, slik...). Eerst met wat vrienden uit Amsterdam, toen investeerde ik ook in wat boeken, AD&D 2e Editie. Later woonde ik een tijdje in Engeland (zomer en herfst 1999), en daar speelde ik ook wat met studenten. Nog later woonde ik in Nijmegen (sinds 2000) en werd ik lid van Casus Belli (in 2001) waar ik meer mensen leerde kennen die ook van rollenspelen hielden. Ik kende toen al het systeem van Ravenloft. Daar startte ik in 2004 een korte campagne mee, die helaas na een aantal leuke sessies alweer stopte.

Maar in 2006 probeerde ik het opnieuw. Met echtvriend Sander, vrienden D. en J. en een vriendin van J., R. startte ik toen een campagne. Dit was nog voor mijn kinderen geboren waren en voor ik startte met dit blog. En met deze groep hebben we een hoop avonturen beleefd. Karakters werden ontwikkeld, avonturen beleefd, de morele afgrond werd recht in het gezicht gekeken. In 2007 en 2009 zijn we even kort gestopt, omdat eerst onze zoon en daarna onze dochter geboren werd. Het ene na het andere gepubliceerde avontuur speelden we door. Naast de officiële gepubliceerde avonturen, is er ook een levendige community van fans van het systeem. Deze hebben door de jaren heen ook het een en ander geproduceerd aan informatie waar ik gretig gebruik van maakte. Op de website van de Fraternity of Shadows publiceer ik ook mijn avonturen (in het engels, Jennifer's Campaigns).

Dit hele verhaal zou ik natuurlijk niet vertellen, wanneer er nu niet een domper zou komen. Ik stop er mee. Na zes jaar met deze mensen Ravenloft te hebben gespeeld, stop ik. De reden is dat ik een andere langdurige campagne wil beginnen, Pendragon. Onlangs heb ik dat voor mijn verjaardag gekregen en ik voel toch enige druk om met een nieuwe groep een nieuw avontuur te starten. Daar kijk ik naar uit, maar ik moet toch even slikken over de Ravenloft campagne die nu ten einde loopt.

Wie weet kunnen jullie hier binnenkort meer lezen over de stoere ridders die de hele Arthur Saga op hun kop zetten.

Pasen

De lente is al weer vollop bezig, plantjes die twee maanden gelden nog de sneeuw trotseerden, zijn nu al weer aan het einde van hun levenscyclus en sterven af. Inmiddels komen andere planten alweer op. En de beestjes volgen. De vogels fluiten harder, de bijen zoemen meer.
En wij vieren pasen met uitgebreide ontbijtjes, ei en lekkere avondmaaltijden. +Sander probeert onze zoon nog enig religieus besef bij te brengen, maar het is lastig uitleggen, de herrijzenis van Jezus. Onze zoon concludeerde meteen dat Jezus dus niet echt dood was, maar alleen flauwgevallen. Daarom kon hij na drie dagen weer opstaan. Toen ik nog een jong meiske was op een katholieke school, dacht ik dat ook altijd, hij was natuurlijk flauwgevallen of in coma geraakt. En domme mensen hadden hem begraven.
Zelf heb ik de religieuze connotaties achter mij gelaten, ik geniet alleen van het lange weekeinde met mijn familie en van het lekkere weer.

Zaterdag zijn we naar Baarn gegaan. De moeder van Sander was jarig geweest en wij gingen even langs met de kids om te feliciteren en te genieten van een lekkere zelfgemaakte maaltijd. De kids konden lekker buitenspelen en wij even bijpraten met de ouders van Sander.

Zondag kwamen vrienden +Stijn & +Jelka uit Groningen langs, net als vorig jaar. Als ze dit volgend jaar weer doen, mogen we spreken van een traditie. Zij verwachten binnenkort hun eerste kindje en ze kwamen wat baby spulletjes ophalen. Vrienden +Robert & +Saskia waren vorige week al langs geweest om het een en ander achter te laten voor hen, en dat werd ook meegenomen. Dus ik heb met enige pijn in het hart afscheid moeten nemen van een kinderbadje, maxi-cosi en babykleertjes (wat zijn kids klein als ze net geboren zijn).
In de middag hebben we gezellig Ravenloft gespeeld en kleertjes uitgezocht. Later heerlijk gegeten met een kipje uit de oven en groenten erbij. En ijs toe, om het af te maken.

Maandag was een rustige dag. Kalm ontbijten, met gekleurde eitjes. Ik had heel eenvoudig uienschillen mee laten koken met de eitjes, daar krijgen ze een gele gloed van. Later nog gelezen dat azijn toevoegen de kleur beter fixeert, maar dan worden ze wel oneetbaar. Ook werkt het beter met witte eieren, maar ja, je kan niet alles hebben.
Daarna even nog naar de Intra-tuin om wat plantjes te kopen (die kruidenbakken moeten vol!) en in de middag tussen de regendruppels door nog wat klussen in de tuin. Hoewel het niet uitnodigt om naar buiten te gaan, is warm met regen natuurlijk wel enorm groeizaam weer.  

Afgeladen weekeinde

Het afgelopen weekeinde was een drukke!
Op zaterdag kwamen vrienden R. & S. met dochter E. langs. Voor de gezelligheid natuurlijk, maar ook om wat babyspullen af te leveren voor andere vrienden S. & J., die van de zomer hun eerste kind verwachten. Ze hadden eerst in Nijmegen nog wat boodschappen gedaan en namen voor de lunch wat heerlijke broodjes en filet americain mee (van een goede slager, dus zonder varkensvleestoevoegingen). Nadat wij ons buikje heerlijk rond hadden gegeten, vertrokken ze weer.
Waarna we ontzettend snel aan de slag moesten om eten te koken voor onze rollenspeelvriendjes die die avond langs zouden komen. Met hen spelen we al meer dan 5 jaar het Ravenloft rollenspel speel. Sander kookte voor hen een heerlijke lasagna en ik sloot het allemaal af met een heel stevige en zoete baklava, met heel veel nootjes.

Sander heeft voor het eerst in jaren ook weer eens de spelleider uitgehangen, met een kort avontuur uit de Game of Thrones wereld. Het avontuur 'Bonds of Blood & Honor' was leuk bedacht, maar wij als ervaren rollenspelers met flink wat kennis van de GoT wereld begonnen er toch wat gaten in te schieten. Had wat meer gebruik kunnen maken van een goede editor.

Op zondag werd het niet minder druk. In de ochtend hebben we nog ontbeten met restanten van de broodjes van R. & S. In de middag gingen we naar Hilversum, op bezoek bij vrienden M.& M., die we ook al weer veel te lang niet hadden gezien. Na gezellig te hebben bij gekletst en dochter M. te hebben bewonderd (ze wordt al heel groot), reisden we door naar mijn ouders in Baarn, waar we ook weer lekker hebben bijgepraat en gesmuld hebben van een heerlijke lamsbout. De kids sliepen pas toen we al lang en breed weer terug naar Malden onderweg waren, dus het was een lange dag voor hen.

Spellendag

Afgelopen woensdag was het weer eens tijd voor onze spellendag. Inmiddels is dit zo een populaire dag geworden, dat hij zelfs genoemd wordt op andere blogs dan de mijne! En dat is ook niet gek, want het was gewoon een succes.

In oktober zijn we al begonnen met de voorbereidingen. Toen besloot ik namelijk om twee kerstcakes te bakken in plaats van één, en dat was hard nodig ook. De tweede is nu ook bijna op. In de morgen brachten we de kinderen naar de opvang, en wij gingen als een wervelwind door het huis. Er moest soep gemaakt worden, bisschopswijn en het huis moest ook opgeruimd worden (sinds ik deze spellendagen organiseer, wordt mijn huis tenminste twee keer per jaar goed schoongemaakt).
Om 12:30 haalde Sander de kids weer op en even later kwamen de eerste gasten al binnen. Zoals ik al eerder vertelde, is onze zoon helemaal weg van het Ravenloft Bordspel. En vriend J. van wie wij dit kregen had het vervolg meegenomen, The legend of Drizzt. Onze zoon vond dit zo mogelijk nog mooier en wilde het heel graag spelen. Onder leiding van vriend J. heb ik dit spel toen gespeeld met onze zoon, R, het zoontje van een andere gast en vriendin R. En het was fantastisch!

Verder bleef er maar bezoek binnenkomen en hebben we de hele dag en avond gespeeld op drie verschillende tafels. Het is echt heel fijn om nu zo groot te wonen dat dat ook makkelijk kan. We organiseren deze spellendagen nu al sinds kerst 2007 en het is heel fijn om te zien dat in de afgelopen 4 jaar deze dagen nog altijd goed bezocht worden. Mensen vinden het leuk, ze nemen lekker eten mee (munt-doperwt taartjes!) En dat de kids nu groot genoeg zijn om mee te doen, zij kijken later terug op een familietraditie waarin het huis wordt opengensteld en mensen eten en gezelligheid met elkaar delen.





Kerst 2007
Kerst 2009
Hemelvaart 2011

Ravenloft

Een tijdje geleden vertelde ik hier over mijn verjaardag. Ik had een hoop mooie cadeaus gekregen, maar ik heb nog niet verteld over het allerbeste cadeau. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat ik dat vergeten ben. Maar misschien wachtte ik tot ik er mooie fotos bij kon plaatsen.

Met vrienden speel ik al een aantal jaar het Ravenloft rollenspel. Sinds kort is daar ook een bordspel van. Het doet een beetje denken aan Heroquest, een spellenhit uit de jaren '80 van de vorige eeuw. Toen wij afgelopen zomer een spellenmiddag hadden, had vriend J. het meegenomen en heb ik het kunnen spelen. Ik vond het enig. Dus ik liet iedereen subtiel weten dat ik dit spel ook zeer graag in mijn bezit zou willen hebben. En mijn wens kwam uit.

Onze zoon met de draak.

Wat ik niet had verwacht, was dat onze zoon het ook leuk zou vinden. Het spreekt hem helemaal aan. Er zitten allerlei popjes in, die je met dobbelsteentjes op het bord heen en weer kan spelen. Er zitten enge monsters in, zelfs een draak! Dus we hebben dit spel nu al een aantal keer met ons 4 - jarig menneke kunnen spelen. Mijn geeky moederhart zwelt van trots!

Ravenloft rollenspel
Ravenloft bordspel

Spellen spelen

Sander en ik hebben inmiddels wel een traditie dat we twee keer per jaar een spellendag organiseren voor onze vrienden. Afgelopen vrijdag was het weer zover. Onze kinderen gingen naar de opvang. In de morgen hebben we het huis klaargemaakt om gasten te ontvangen. Er werd soep gekookt en brownies gebakken. Klokslag 1300 belden de eerste gasten al aan.

Onze zoon is inmiddels 4 en hij speelt graag een spelletje, dus ik haalde hem op, zodat hij in de middag mee kon spelen. En dat vond hij heerlijk. Hij heeft mensen geprest om Pitchcar met hem te spelen en later mij meegenomen naar de speeltuinen bij ons in de buurt.

Ik kwam er pas later in de avond aan toe om een spelletje te spelen. Vriend J. had Ravenloft the Boardgame meegenomen. ik vond het fantastisch en wil het graag nog eens spelen.

Het was een goed geslaagde dag. We hebben de hele dag door zitten spelen aan drie verschillende tafels en de laatste gasten gingen rond 0200 naar huis. Voor herhaling vatbaar. Zeker nu onze zoon lekker mee kan spelen.

Kerst 2007
Kerst 2009

Paul Biegel in Ravenloft

Dit keer een blogje die mijn twee grote hobbies samenvoegt. Namelijk mijn zoontje en rollenspelen!

De Vloek van Woestewolf

Omdat ik onze zoon graag het allerbeste wil bieden, heb ik zaterdag voor hem een aantal kinderboeken gekocht van de Nederlandse schrijver Paul Biegel. Deze heb ik zelf met veel plezier gelezen toen ik jonger was en ik vind ze goede boeken voor een opgroeiend kind. Ze zijn spannend en fantasievol.
Een van de boeken die ik kocht heet "De vloek van Woestewolf", een heel spannend boek over tovergoud en een spookkasteel dat allerlei mensen aantrekt en voor veel ellende zorgt, totdat het raadsel van de vloek wordt opgelost.

Zonder al te veel van het plot te onthullen kan ik het volgende erover vertellen. Een dokter ontvangt een brief waarin de Hertog van Woestewolf vraagt om zijn hulp. In ruil daarvoor stuurt hij een hoop goud mee. De dokter gaat op pad om de Hertog te genezen van zijn ziekte. Eenmaal in de buurt van Kasteel Woestewolf aangekomen, krijgt hij te horen dat het kasteel al eeuwenlang een ruïne is. En dat is maar goed ook, de laatste drie bewoners, drie broers, waren slechte kerels. Uiteindelijk zijn zij jammerlijk aan hun einde gekomen. Dan blijkt dat op sommige nachten op de ruïnes het kasteel herrijst en dat de broers weer hun liederlijke feesten geven. Kan de dokter rust brengen aan de broers, of zal hij ook het slachtoffer worden van de vloek van Woestewolf?

Mijn andere hobby is Ravenloft. Ravenloft is een rollenspel, gespeeld met pen en papier. De spelers nemen een rol aan (dappere ridder, nederige heelmeesteres, vuige bandiet) en beleven met elkaar allerlei avonturen in een fantasiewereld. Ravenloft is zo een wereld, met een zeer gothisch (de literaire stroming) thema. Mensen sidderen bij nacht van angst voor de monsters die in het donker leven, onheilspellende ruïnes in het woeste landschap geven aan dat de menselijke beschaving ten onder kan gaan aan de bandeloze krachten van de natuur.
Toen ik "De vloek van Woestewolf" herlas viel het me op hoezeer dit ook een gothisch thema had en hoe het ook paste in de wereld van Ravenloft. De dokter in het verhaal is een exponent van de moderne tijd, hij gelooft in wetenschap en ratio en lost daarmee veel bijgeloof en raadsel van de bevolking op. Het goud van Woestewolf brengt mensen in verleiding en drijft hen tot het ongeluk. Vervloekingen die eeuwen standhouden en waaraan de vervloekten niet langer zelf kunnen ontsnappen.

Ik kan iedereen aanraden "De vloek van Woestewolf" eens te lezen. Ik heb het met veel plezier herlezen. Het verhaal is eenvoudig verteld, maar bevat veel thema's over goed en kwaad, waar nog lang over nagepraat kan worden.

Paul Biegel
De vloek van Woestewolf
Gothische literatuur
Ravenloft