woensdag 1 januari 2014

Door naar Oud & Nieuw

Meestal staan Sander en ik niet zo stil bij Oud & Nieuw. We hebben niet zoveel met vuurwerk en (ik in elk geval) met laat opblijven. Er zijn tijden geweest dat we wakker werden van het vuurwerk, elkaar gelukkig nieuwjaar wensten en verder sliepen. Maar sinds we kinderen hebben, vinden zij het vuurwerk mooi en spannend besteden we wat meer aandacht aan het feest.

Francis met een voetzoeker.
Deze keer hadden we in de middag nog even vriend +M langs met zijn twee kinderen. Met Sander, Francis en Elvira hebben zij wat vuurwerk afgestoken in de tuin. Voorgaande jaren deden we dat ook met hen, dus nu is het een oververbreekbare traditie geworden, die we jaar na jaar vol zullen moeten houden. Jammer is wel dat vriend M. van plan is te verhuizen, dus volgend jaar zullen we bij hen op bezoek moeten om gezamenlijk vuurwerk af te steken.

In de avond kwamen vrienden +D en +J nog langs. Ook zij hebben niet veel op met Oud & Nieuw en probeerden eindeloze oudejaarsloterijen, conferences en Engelse sketches te vermijden.
Eigenlijk wilden we een rondje Call of Cthulhu spelen, maar daarvoor kregen we helaas niet iedereen bij elkaar. Het is toen Tales of the Arabian Nights geworden. Eerst heb ik een lekker midden-oosters maaltje gekookt en toen hebben we nog een korte instructie-video gekeken om te bezien hoe we TotAN eigenlijk moesten spelen.

Tales of the Arabian Nights
Het is eigenlijk schandalig, jaren geleden heb ik TotAN gekregen van vrienden voor mijn verjaardag, ik heb het een keer geprobeerd, samen met Sander. Maar dit was eigenlijk de eerste keer dat ik het echt volledig uitspeelde!

De verhalen van de Arabische Nachten halverwege de avond. 
Ik vond het een leuk spel. Veel is afhankelijk van geluk (dobbelstenen, kaartjes trekken) en er is weinig ruimte voor verregaande strategie. Maar door een combinatie van Quests, Treasures en Encounters, maakt iedere speler zijn eigen verhaal mee. We hebben gespeeld van 20:00 tot 00:00 met ons vieren en dat vond ik net mooi. Veel langer en het was saai geworden.

Sander maakte om 23:45 de kinderen wakker, die met enige tegenzin naar beneden kwamen. Maar toen er om 00:00 gekust kon worden en het vuurwerk begon, kikkerden ze weer een beetje op. Een van onze achterbuurmannen (of vrouwen) investeert ieder jaar enorm in vuurwerk, dus vanuit de woonkamer kunnen we kijken naar een prachtige show. Om 00:30 was het feest wel weer voorbij en heb ik Francis naar bed gebracht, die zich eigenlijk helemaal niet lekker voelde. En ik dook er toen ook snel in.

Nu alleen nog de verjaardag van Francis half januari en dan is het weer rustig.