woensdag 21 december 2016

Het is weer winter

Vandaag is het winter geworden. De eerste echt koude dagen hebben we al gehad, met vorst. Kerstmis komt eraan. Ik heb de kerstkaartjes al de deur uit gedaan, de kerstcake is gebakken, de plannen voor de kerstdagen zijn ook al gemaakt en we tellen nu af naar de kerstvakantie.

In de tuin kan ik ook merken dat het winter is. Alles is kaal en dood. Alleen de eerste sneeuwklokjes en de Helloborus vinden de kou lekker. Wel bereid ik me al voor op het nieuwe groei seizoen. Ik ben binnen mijn volkstuincomplex verhuist naar een tuin die wat meer zon krijgt, dus ik was de laatste weken nog druk met het verplaatsen van mijn bessenstruiken (Bedankt +Rian!)
Verder heb ik via Vreeken's Zaden allerlei zaadjes besteld en die zijn inmiddels binnen. De lichtroze Karmazyn tuinbonen kan ik in januari al inzaaien en dan onder glas opkweken, tot het in februari/ maart de grond in kan.

Karmazyn tuinbonen

De afgelopen jaren heb ik veel tuinbonen gehad en ik blijf ze lekker vinden. Dus die komen iedere keer weer terug. Verder ga ik dit keer ook paarse broccoli zaaien. Broccoli uit eigen tuin is vele malen lekkerder dan uit de winkel en dan met zo een mooie kleur, wie kan daar weerstand aan bieden. 

Paarse broccoli

Dus...ik oefen geduld in deze donkere dagen en ik weet dat vanaf nu de dagen weer alleen maar langer worden. Het duurt niet lang meer of de zon is terug en we kunnen we genieten van alles wat de tuin oplevert.  

woensdag 14 december 2016

Alweer kerstkaartjes

Sinds 2012 (wat vliegt de tijd!) maak ik  kleine borduurwerkjes, die ik dan weer verwerk tot (kerst)kaarten. En zo ook dit jaar weer.

Hele kleine patroontjes, op zwart. 
Wederom heb ik wat patronen via Pinterest kunnen vinden. En die heb ik op verschillende restjes van borduurstof geborduurd in kruissteek. Ik had ook een klein lapje rood kaaslinnen. Ik vond het heel leuk om daar met wit op te borduren.

Kekke accentjes met glittergoudtape.

Dit jaar heb ik wat meer gevarieerd met het maken van de kerstkaartjes. Sommige, kleine patroontjes heb ik rechtstreeks op het karton geplakt. Anderen, de wat groteren, heb ik met een cirkelmes een gat in de kaart gemaakt, daar achter het werkje geplakt en dan daarover heen weer een stukje papier.

De hele collectie samen. 

En dit jaar heb ik de kaartjes niet alleen versierd met de borduurwerkjes, maar ook met Washi-tape, een soort papierplakband met een patroontje erop. De Hema verkocht dit jaar tape met kerstthema, dus daar pakte ik ook wat van mee.

Helaas niet genoeg voor alle familie en vrienden, dus sommige mensen moeten het dit jaar doen met zelfgekochte kerstkaarten. Maar de hartelijke wens blijft natuurlijk wel hetzelfde voor iedereen.

Fijne kerstdagen!

woensdag 7 december 2016

Rolletjes van Spliterwten met Mierikswortelsaus

Peulvruchten stonden weer op het menu de afgelopen week. Ook dit keer weer een recept van de +Food and Agriculture Organization of the United Nations, dit keer rolletjes van spliterwten in een plak geroosterde aubergine of courgette met mierikswortelsaus. Je kan het recept HIER lezen.

Groene Spliterwten

Het recept heb ik enigszins aangepast aan mijn eigen wensen. Zo heb ik naast courgette ook aubergine gebruikt om de rolletjes in te wikkelen. En deze heb ik niet gebakken in de pan, maar gegrild in de oven. Dat gaat wat sneller en heb ik geen omkijken naar. 
Verder heb ik de saus van mierikswortel niet van verse mierik gemaakt, maar van geraspte mierikswortel uit een potje. En omdat de kinderen altijd vrij kritisch zijn over scherpe smaakjes, heb ik de saus apart geserveerd. 

Afbeeldingsresultaat voor mierikswortel kuhne
Een klein beetje gaat lang mee. 

Het was een eenvoudig te maken recept. De rolletjes hebben niet heel veel cohesie, dus niet te veel mee hannesen, maar rollen en in de geroosterde plakjes groenten rollen en dan serveren. Misschien dat ze wat meer cohesie krijgen wanneer je er nog een eitje aan toevoegt, als je dat erg graag zou willen. 
Verder hebben de rolletjes niet heel veel smaak. Maar de mierikswortelsaus en de cranberries maken dat helemaal goed. 
Het zag er ook nog eens feestelijk uit, dus ik denk dat dit recept ook nog wel eens terug zal komen bij een dinertje of een feestje. 

dinsdag 6 december 2016

Pendragon XLII - De Slag van Bedegraine

Het is nog steeds het jaar 510. Hoge Koning Arthur rent van hot naar her om opstandige Koningen aan gort te slaan en Sir Caulas, Earl van Devon en Earl van Salisbury staat zijn Koning bij. Zal er dan nooit een einde komen aan de gevechten in het jaar 510?

Bradwen Eenoog
Caulas van Salisbury
Ebel Geenneus
Gwenda Berwick St. James (Afwezig, @ The Killing Joke)
Ignaeus van Broughton

Begin Juli 510, Bedegraine

Hoge Koning Arthur en Koning Lot van Orkney hebben na de Slag bij Carlion on Usk de hele zomer door Logres gemanoevreerd, maar het kwam pas nu weer tot een veldslag in het Graafschap Bedegraine. Een dag lang strijden de legers tegen elkaar. De Pictische strijders van Koning Lot hebben totaal geen gevoel voor een eervolle strijd en vallen zonder problemen de paarden van de ridders aan.
Hoge Koning Arthur

Koning Lot van Orkney en Lothian














Op de tweede dag ziet het er heel wat minder rooskleurig uit voor Hoge Koning Arthur en zijn troepen. De meeste paarden zijn over de kling gejaagd en daarmee zijn zijn machtige ridders nu te voet.
Maar dan klinkt er trompetgeschal. De troepen van Broeder Koningen Ban en Bohort uit Klein Brittannië zijn gearriveerd. De missie van Sir Caulas, First Knight en Earl van Salisbury en Devon is succesvol geweest!

Koning Ban

Koning Bohort













Deze troepen zijn nog fris en zijn te paard. Zij vallen direct het leger van Koning Lot aan. 

Ronde 1:
Ridders Bradwen Eenoog en Ignaeus storten zich met hun manschappen in de strijd. Zij strijden tegen een groep krijgers met werpsperen. Deze lafhartige mannen mikken weer op de paarden, tot zij tegen de vlakte worden gereden. 

Ronde 2:
Ridder Ebel Geenneus gebruikt zijn afschrikwekkende uiterlijk en zijn familievaardigheid van het flirten om te flirten met de Pictische krijgers. Zij raken hiervan vreselijk van slag. 
Ridders Caulas, Ebel en Ignaeus maken met hun gevolg weer een troep van speerwerpende krijgers af. Maar Bradwen Eenoog heeft minder geluk. Zijn paard raakt gewond en werpt hem af. Zijn manschappen rijden door en hij staat nu alleen en zonder paard op het slagveld. 

Ronde 3:
Zonder problemen rijden Ridders Ebel, Caulas en Ignaeus weer een stel krijgers tegen de vlakte. Sir Bradwen wil een paard. En hij wil een paard dat past bij zijn bloedrode wapenrusting. Hij valt daarom een Pict aan die gezeten is op een magnifieke Vos

Gerelateerde afbeelding
Zoiets.  

Maar deze Pict heeft dit paard niet voor niets kunnen behouden. Het wordt een zware strijd waarbij Bradwen uiteindelijk bijna het onderspit delft. Hij start bewusteloos geslagen ter aarde en wordt gevangen genomen door de wrede Picten.

Ronde 4:
De overblijvende ridders blijven links en rechts Picten in de pan hakken.

Ronde 5: 
Koning Lot geeft het op en vlucht met zijn manschappen.

Ronde 6:
Sir Caulas heeft het helemaal gehad met al die gevechten dit jaar. Hij wordt al een dagje ouder en heeft geen zin om de rest van de zomer door Logres te moeten trekken en iedere keer ergens strijd te moeten leveren in een modderig veld. Hij geeft zijn manschappen de opdracht om op te trekken en de achtervolging in te zetten.
De ridders van Salisbury laten zich niet kennen en zij vallen aan en stoten al snel door naar de persoonlijke wacht van Koning Lot. Aldaar hakken zij zich een weg door zijn persoonlijke ridders. En dan storten Sir Caulas, Sir Ignaeus en Sir Ebel zich op Koning Lot. Er worden rake klappen over en weer uitgedeeld, maar uiteindelijk is het Sir Ebel die het hoofd van Koning Lot afhakt! Koning Lot is gestorven. Wie zal nu de het verzet vanuit Noordelijke Brittannië leiden?
(Dit betekent wel een eeuwigdurende vijandschap van de Orkney clan jegens alles wat uit Salisbury en met name Burcombe komt, natuurlijk)

De rest van de strijd stelt niet veel meer voor. Koning Arthur trekt zich terug in het Kasteel van Sanam, Graaf van Bedegraine. Sir Caulas en zijn ridders verblijven ook in het Kasteel en zij hebben een goede naam opgebouwd. Sir Caulas was de eerste ridder die Arthur erkende als Koning, Arthur heeft zijn jeugd doorgebracht in Salisbury en het zijn weer ridders uit Salisbury die een vijand van de Koning vernietigend verslaan.

Arthur laat zijn oog ook vallen op Vrouwe Lyzianors, dochter van de Graaf van Sanam. Met behulp van Bradwen Eenoog weten zij de hofdames van Lyzianors zo af te leiden dat Arthur af en toe wat tijd alleen met Lyzianors weet door te brengen. Het lijkt erop dat Arthur ondanks zijn jonge leeftijd behoorlijk oog heeft voor de meisjes.

Eind Augustus 510, Bedegraine

Maar terwijl de zomer zo verglijdt, komt het bericht naar Bedegraine dat Koning Leodegrance van Cameliard in de problemen zit. Dit was een van de eerste Koningen van Brittannië die trouw zwoor aan Arthur als Hoge Koning. Nu wordt zijn land belegerd door Koning Ryonce van Norgales. Dit kan Arthur natuurlijk niet laten passeren. Hij laat zijn leger meteen optrekken naar Cameliard om daar een van zijn medestanders te ontzetten.
Koning Ryonce van Norgales

Koning Leodegrance van Cameliard














Sir Caulas heeft echt geen zin in nog een slagveld en hij organiseert een onderhoud met Koning Ryonce. Daarin legt hij uit dat hij deze zomer al twee keer slag heeft geleverd, een Koning die ouder en wijzer was dan Ryonce over de kling heeft gejaagd en dat het geen probleem is om dat nog een derde keer te doen.
Koning Ryonce begrijpt de boodschap en trekt zich terug in Norgales.

Nu is de herfst toch echt wel aangebroken en wordt het tijd voor de legers om weer op huis aan te gaan.

Winterphase 510/ 511

Het nieuws bereikt Salisbury dat het Noorden van Brittannië nu stuurloos is, nu Koning Lot daar niet meer regeert. Zijn zoons zijn nog te jong om het over te nemen. De Saksen maken onmiddellijk gebruik van de situatie door dit jaar vooral te plunderen in het Noorden.

Sir Caulas heeft zich bewezen in de ogen van Koning Ban van Klein Brittannië en hij huwt met Dahut van Klein Brittannië, dochter van Ban. Als bruidsschat krijgt zij het leen van Douarnez mee voor haar nieuwe man. Verder wordt Sir Caulas ook aangewezen als Liaison voor de Koningen van Klein Brittannië aan het hof van de Hoge Koning.
Het huwelijk van Sir Caulas en zijn Dahut is het imposantste dat de ridders gezien hebben sinds Uther huwde met Ygrainne in 491.
Verder zit Sir Caulas niet stil en hij arrangeert een huwelijk tussen zijn verre nicht, Mary, de bastaarddochter van Arnold de Priester. Wanneer zij over een jaar of tien de juiste leeftijd heeft, zal zij huwen met Romulus Livius, een zoon van Ignaeus.

Sir Bradwen ontvangt van zijn vriend Sir Ebel een vos, die hij zo graag wilde hebben. Verder moet zijn zus, Mercedes trouwen, omdat ze eerder dat jaar een dochter Salomé kreeg.

Sir Ignaeus krijgt weer een dochter, Flavia.

Sir Ebel komt nu een gerucht ter ore, dat zijn broer, die niet langer ridder wilde zijn, nu ook een necromantiër is. 

dinsdag 29 november 2016

Empedrat met kikkererwten

Weer een recept met peulvruchten in het Jaar van de Peulvrucht. Ook deze komt van de verzamelde lijst recepten van de +Food and Agriculture Organization of the United Nations. Empedrat is een Catalaans gerecht, dat koud gegeten wordt. Het is een salade van bonen met vis.

Kikkererwten

Het recept van de FAO vond ik niet heel duidelijk. Dus ik heb er mijn eigen draai aan gegeven.

  • Week de kikkererwten een nacht in water
  • Kook de kikkererwten een uur, samen met 4 teentjes knoflook. 
  • Snijd de witvis (ik had Heek) in kleine stukken en marineer met citroensap, zet weg. 
  • Snipper de ui en de knoflook en bak in olijfolie tot ze zacht zijn. 
  • Voeg de in stukken gesneden paprika en tomaat toe, roer om en bak tot de groenten zacht zijn. 
  • Voeg de vis met marinade toe. 
  • Voeg de kikkererwten toe.
  • Voeg de zwarte olijven toe. 
Wij aten het warm en dat was heerlijk. Maar het af laten koelen kan natuurlijk ook. 

Oorspronkelijk is Empedrat met rauwe ui, maar dat valt bij mij nooit zo goed. En meestal wordt het met witte bonen gemaakt. Maar Kikkererwten passen ook prima. Verder moest ik eigenlijk gezouten en daarna weer geweekte kabeljauw nemen. Maar de vis even marineren en daarna meebakken werkte ook prima. 

Een lekkere variatie met kikkererwten.  

zondag 27 november 2016

Doctor Strange

Het was weer tijd voor een film, Doctor Strange dit keer, de 14e film in de MCU. En dit keer zijn Sander Hartogensis en ik er met een groep vrienden naar de bioscoop gegaan. We hadden een oppas weten te regelen en zo konden we samen met vrienden +D+J en +R naar Doctor Strange in de gloednieuwe Cinemec in Lent. En het was een heerlijke avond uit.

In Doctor Strange zitten verschillende topacteurs, zoals Benedict Cumberbatch, die we kennen uit Sherlock, de Star Trek reboot en de nieuwe verfilming van Tinker, Tailor, Soldier, Spy. Mads Mikkelsen als Bad Guy, die we ook nog kennen als de gruwelijk efficiënte krijger in Valhalla Rising. Tilda Swinton, die eerder ook speelde in Only Lovers Left Alive en als de Witte Koningin in de Narna verfilmingen. En tot slot ook nog Chiwetel Ejiofor, die op mij de meeste indruk maakte al Lola in de film Kinky Boots.

Met zo een cast, kan het alleen maar een fantastische film worden, nietwaar?

Het is echt heel vreemd. 

Spoilers ahoi!

De film begint met een roofoverval op een antieke bibliotheek, door Kaecilius (Mikkelsen met een fantastische vlecht!) en zijn mannen. De bibliothecaris wordt bruut afgeslacht en Keacilius en zijn mannen weten te ontkomen met gevaarlijke kennis.
Dan stapt de film over naar Dr. Strange. Dr. Strange is een briljante neurochirurg die door al zijn succes behoorlijk rijk en arrogant is geworden. Niemand is zo goed in het opereren van mensen als hij. Niemand is zo goed in het doorzien van complexe medische casussen als hij. Niemand is zo arrogant en onaangenaam als hij. Werkelijk, Dr. Strange is een combinatie van Sherlock en Dr. House.
Maar hoogmoed komt voor de val natuurlijk. Op een avond stapt hij na een lange dag werken in de auto, rijdt veel te hard, haalt in waar dat onverstandig is, belt tijdens het auto rijden en raakt natuurlijk betrokken bij een gruwelijk auto-ongeluk.

Poster van de campagne Onderweg ben ik Offline. Op de poster staat een afbeelding van een smiley met een slotje voor de mond. Daaronder staat de tekst 'Onderweg ben ik Offline'. Onderaan de poster staat 'Daar kun je mee thuis komen'.
Mensen, niet bellen en autorijden.
Het is echt heel gevaarlijk. 

Je eindigt waarschijnlijk NIET als Dr. Strange met extra mystieke krachten. 

Dr. Strange had het ongeluk helemaal aan zichzelf te danken en ik kon eerlijk gezegd maar weinig medelijden met hem hebben. Maar goed. Hij herstelt redelijk, alleen trillen zijn handen, waardoor een carrière als chirurg er voor hem niet meer inzit. Hij vindt dat moeilijk de accepteren en geeft al zijn geld uit om met experimentele operaties toch weer de kracht en precisie in zijn handen terug te krijgen. Dat werkt niet, kapot is kapot.
Via via krijgt Dr. Strange dan te horen van iemand die wel genezen is van hetzelfde soort schade als hij heeft. Deze persoon heeft kunnen genezen in Kamar Taj in Nepal. Dus Dr. Strange verkoopt zijn laatste spulletjes en vertrekt naar Katmandu, Nepal. Na wat omzwervingen aldaar wordt hij inderdaad opgenomen in de sekte van Kamar Taj.
Ondanks dat Dr. Strange geen cent meer heeft, niet meer als chirurg aan de slag en Kamar Taj echt zijn allerlaatste hoop is,gelooft hij nog steeds niet echt dat zij iets kunnen weten dat hijzelf en zijn wetenschappelijke collega's niet weten. De Ancient One (een kale Tilda Swinton) laat hem zien dat er nog veel is dat hij niet weet, begrijpt of kan beschrijven in wetenschappelijke termen. Er volgt dan een behoorlijke psychedelische scene, waarin Dr. Strange door allerlei verschillende dimensies van het multi-versum reist. Het deed mij enorm denken aan de wat vreemdere scenes uit A Space Odyssey.
Dr. Strange wordt na enig horten en stoten opgenomen in de gemeenschap van Kamar Taj, maar heeft nog steeds moeite om zich aan te passen. Hij blijft hopen op een volledig herstel van zijn handen. Hierdoor blijft hij steken in de te leren lessen. Uiteindelijk heeft de Ancient One er genoeg van en laat Dr. Strange achter op de top van de Mount Everest. Het idee is dat hij een doorbraak zal hebben en terug zal keren. Ze blijkt gelijk te hebben.
Als hij dan zijn doorbraak heeft gehad, gaat het ineens snel. Hij absorbeert kennis, leert astrale projectie, zodat hij kan leren terwijl hij slaapt. Hij steelt boeken uit de bibliotheek en probeert ook de persoonlijke boeken van de Ancient One te lezen. Hij doet zelfs een poging om het Oog van Agamotto te gebruiken om de pagina's gestolen door Kaecilius weer te kunnen lezen. Hij wordt gewaarschuwd door de Ancient One en Mordo dat er geen verboden kennis is, maar dat er wel gevaren zijn. Hij begeeft zich op de weg van Kaecilius.
Kamar Taj heeft Bastions in London, Hong Kong en New York van waaruit de wereld beschermd wordt tegen de Duistere Dimensie van het universum. Kaecilius en zijn mannen vernietigen het Bastion in London. Dr. Strange komt dan terecht in het Bastion van New York en wordt daar aangevallen. Hij weet zichzelf maar ternauwernood te redden en vindt een mantel van levitatie, die hem bijstaat in de strijd. Dr. Strange weet zichzelf in leven te houden tot de Ancient One en Mordo hem bij kunnen staan.
Dan barst er een strijd los tussen de Ancient One, Mordo en Dr. Strange aan de ene kant en Kaecilius en zijn mannen aan de andere kant. Dat leidt tot een strijd in een M. C. Escher - nachtmerrie van New York.

Ik word al duizelig.
Tijdens de strijd wordt duidelijk dat de Ancient One energie onttrekt aan de Duistere Dimensie om haar leven te verlengen, terwijl zij en haar volgelingen strijd leveren tegen Kaecilius voor datzelfde vergrijp. De hypocrisie hiervan ontgaat niemand natuurlijk. De strijd eindigt in remise en de Ancient One overlijdt aan haar verwondingen.
Dr. Strange en Mordo gaan naar Hong Kong, waar Kaecilius al heeft huis gehouden. Iedereen is dood en alles is vernietigd. De Duistere Dimense manifesteert zich al in Hong Kong! Wat kunnen de helden nog doen om de vernietiging van de aarde te stoppen? Gelukkig heeft Dr. Strange nog altijd het tijd- manipulerende Oog van Amagotto bij zich. Hij keert te tijd terug. Daarmee wordt hij onderdeel van de Duistere Dimensie, waar hij zichzelf en Dormammu, de bewoner van de Duistere Dimensie weet te vangen in een eindeloze, herhalende cirkel van tijd. Om daaraan te kunnen ontsnappen, is Dormammu bereidt om de aarde te verlaten en niet meer terug te keren.

Hong Kong en de aarde zijn gered. Dr. Strange accepteert dat zijn tijd als chirurg voorbij is en dat hij als tovenaar de wereld van dienst zal zijn. Hij kan een nieuwe rol oppakken. Maar Mordo is zo teleurgesteld in het verraad van de Ancient One dat hij alle tovenaars de rug toekeert. De Ancient One is dood en blijft dood.

Doctor Strange was een hele leuke film om te kijken. Het verhaal was niet veel meer dan het achtergrond verhaal van Dr. Strange. Van buitengewoon arrogante egotripper wordt hij na een traumatische gebeurtenis gedwongen om zichzelf opnieuw uit te vinden en een nieuw doel in zijn leven te vinden en met een beetje geluk daarbij ook een beter mens te worden. In die zin leek zijn verhaal veel op dat van Tony Stark/ Iron Man. Maar Tony Stark verbond zijn (toch al vrij grote) ego sterk aan zijn nieuwe persona Iron Man. Waar Dr. Strange juist leert zijn ego op te geven om de magische krachten te kunnen gebruiken.
Daarnaast natuurlijk de beelden. De Tovenaars kunnen de realiteit manipuleren, waardoor de scenes af en toe beginnen te lijken op tekeningen van Escher. Vooral het gevecht in New York was een meesterwerkje. Veel van de beelden leken ook geïnspireerd te zijn door de oosterse mandala - tekeningen met hun eindeloze herhalingen. Dat sluit natuurlijk ook weer mooi aan bij een thema van de film, de wijsheid uit het oosten en de manier waarop de tovenaars het universum manipuleren met hun krachten.

En dat leidt ook meteen weer tot een punt van kritiek op de film. De wereld wordt in spiritueel/ magische zin beschermd door een stel tovenaars die zich baseren op Oosterse wijsheden en hun centrale tempel in Nepal hebben. Deze tovenaars worden geleid door een blanke, westerse vrouw (Keltisch van orgine, werd ons verteld). Kaecilius, een briljante leerling van haar, is ook blank. En een volgende briljante leerling, die op het punt staat haar functie over te nemen (Dr. Strange) is ook blank. De enige Aziaat met een sprekende rol is Wong, de tweede bibliothecaris.
Mensen, de tijden dat blanke mannen rond de wereld trokken en beter waren dan de lokale bevolking in het overleven in die gebieden zijn echt voorbij.

Al met al een leuke, frisse aanwinst voor de MCU. Gaat dat zien.

zaterdag 26 november 2016

Geboortetegel

Een van mijn hobbies is handwerken en ik heb inmiddels drie kinderen. Lang geleden, toen ik nog niet eens getrouwd was met +Sander, kreeg ik eens voor de grap van +Anke een borduurpakket van Maria van Scharrenburg, een ontwerpster van borduurpatronen die als pakket verkocht worden. dat heb ik gemaakt toen Francis werd geboren.
De afbeelding sprak me wel aan. En het maken van geborduurde geboortetegels is natuurlijk ook wel traditioneel. Zowel Sander als ik hebben er een voor onze geboorte gekregen. Mijn oma maakte er ook een voor de geboorte van Francis (hij was haar 6e achterkleinkind). Dus toen Elvira geboren werd, bestelde ik weer een borduurpakket van Maria van Scharrenburg.

Nog op het borduurraam.
En toen moest ik voor Vivian natuurlijk ook aan de bak. Het is al erg genoeg dat ze de jongste is en daarom zeker tot haar zestiende zal moeten rondlopen in de kleren van haar oudere broer en zus, moet spelen met hun speelgoed en moet fietsen op hun (tweedehands) fietsen. Dus ik kon haar niet een eigen geboortetegel door de neus boren.

Eenmaal ingelijst. 

Voor Vivian had ik uit dezelfde serie geboortetegels, als die van Elvira gekozen, maar dan voor de geboortedatum van Vivian. Dus dat werk de geboortetegel "Water". Het juiste pakket uitzoeken was nog even spannend, want omdat er in het ziekenhuis logistiek het een en ander misging, is Vivian wat later geboren dan gepland. En daarmee heeft ze ook een ander sterrenbeeld. Dus het was maar goed dat ik niet van te voren een pakket had gekocht. 
Jaren geleden heb ik ook al eens een groot borduurraam gekregen, waar ik erg veel mee werk. Dus daar spande ik de stof op en toen heb ik erg lang en erg veel geborduurd. Het werk heeft ook wel eens stil gelegen, als andere dingen om meer aandacht vroegen. Maar nu, eindelijk, is het dan af. En Vivian is nog geen twee-en- een-half!
Nadat het werk af was, heb ik het voorzichtig gewassen (laatste spoeling met een beetje schoonmaakazijn door het spoelwater), gestreken en goed laten drogen. Bij de Blokker kocht ik een wissellijst van 30 bij 40 cm. En daar heb ik het borduurwerk op gespannen. En nu hangt het in de kamer van Vivian. Ze is er erg blij mee. En ik ben er ook wel trots op. Het is een prachtig patroon en het zit mooi in de lijst. 

donderdag 24 november 2016

Kikkererwten met spinazie en mosterdzaad

Het is weer tijd voor een peulvruchten-recept. Het Jaar de Peulvrucht loopt langzaam op zijn einde, maar ik houd nog steeds dapper vast aan de uitdaging om eens in de week peulvruchten op tafel te zetten. Inmiddels begin ik een beetje door mijn eigen recepten heen te raken, maar gelukkig heeft de +Food and Agriculture Organization of the United Nations ook een hoop recepten verzameld en op hun site weer gegeven.

Kikkererwten

Onlangs maakte ik de kikkererwten curry met spinazie, naar een recept van +Urvashi Roe. Het is een vrij makkelijk recept. Je kan het maken met kikkererwten uit blik, en dan ben je zo klaar. Maar ik maakte het met droge erwten, die eerst een nacht geweekt hebben en daarna nog een uur gekookt.

Het was weer eens wat anders met kikkererwten, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het een beetje droog vond. En de smaken wat scherp. Ik wil er nog eens wat meer mee experimenteren. Misschien met wat yoghurt, of juist een beetje citroensap. Desondanks, een eenvoudig en smakelijke vegetarische maaltijd met peulvruchten. 

dinsdag 22 november 2016

Rabarberwodka

Een tijd geleden berichtte ik hier al over de dingen die ik had uitgespookt met mijn Rabarber. Ik had het onder andere laten trekken in Wodka.

In Mei

En nu zijn we een half jaar verder en heb ik de Wodka uitgeschonken, door neteldoek via een trechter in een grote fles. En toen kon ik de Rabarber nog flink uitknijpen ook. Dat leverde toch een liter Wodka met een vage bruin gele kleur op. Die ging meteen de koelkast in.

Ìn November

Later die avond kwamen er mensen langs voor een rondje Agricola en heb ik de Wodka maar aangebroken. Hij was wat zuurder dan ik had verwacht, maar had toch een fruitig randje. Wodka puur is iets waar ik echt voor in de stemming moet zijn, misschien dat dit zijn weg eerder zal vinden naar de cocktails met Wodka.
Ik heb nog meer fruit in alcohol laten trekken, maar daarvoor moet ik nog even geduld oefenen. Ik houd jullie op de hoogte.

zondag 20 november 2016

Het Chorizo syndroom

Ik heb hier al een tijdje niets over peulvruchten geplaatst en dat heeft een reden. Laatst maakte ik een verder prima maaltje van restjes bonen, met wat groenten en chorizo-worst. En prompt werd ik zo ziek, dat ik even geen boon aan kon kijken. Dus ik heb er even wat minder zin in gehad. Dat heeft zelfs een wetenschappelijke naam.

Lima bonen
Maar aangezien +Sander en zoon F. een dag later met dezelfde (maar minder spectaculaire) symptomen ook ziek waren, denk ik niet dat het van mijn eten kwam, maar van een virusje dat ik toch al onder de leden had.

Borlottibonen
Vandaar dat ik hier het eenvoudige recept wel durf te geven.
Neem een mix van bonen, tot je ongeveer 250 gram hebt (ik had nog Lima Bonen, Kievits- of Pinto bonen en Zwarte bonen). Aangezien ik gedroogde bonen nam, liet ik ze eerst een nacht wellen en daarna nog een uur koken. 
Neem ook een chorizoworst van 200gr. Hak de chorizoworst in klein stukjes en braad die aan in de pan (kan prima in zijn eigen vet). Als de worst lekker bruin is, haal dan uit de pan. 
Doe dan een gesnipperd uitje en een in stukjes gehakte paprika in de pan. Fruit aan tot ze zacht worden. Voeg ook nog wat gehakte tomaat toe. 
Voeg de chorizoworst en bonen tot aan de pan. Doe er nog wat azijn bij en laat even zachtjes pruttelen. 
Dat levert een heerlijk maaltje op. Het vet van de worst wordt heerlijk opgenomen door de verder wat droge bonen, waardoor dit geen gortdroog maaltje wordt.

Zwarte bonen

Het Jaar van de Peulvrucht loopt inmiddels langzaam op zijn einde. Maar de +Food and Agriculture Organization of the United Nations heeft onlangs een hoop recepten gebundeld en gepubliceerd (nog naast hun boek, waar ik het laatst ook al over had). Ik zal daar binnenkort zeker wat gaan grasduinen en wat van maken. En dat lezen jullie dan uiteraard weer hier.

zondag 13 november 2016

Pendragon XLI - De Slag bij Carlion on Usk

In de vorige aflevering trok Arthur het Zwaard uit de Steen. Veel mensen zagen daarin een teken dat hij nu de ware koning van Logres is. Later werd hij ook uitgeroepen tot Hoge Koning van heel Brittannië. Dat was toch een stap te ver voor veel andere koningen die ook ambities hadden in die richting. Koning Lot verzamelde een aantal andere leiders om zich heen en zij vielen Arthur en zijn gevolg aan bij Carlion on Usk.

Bradwen de Bloedige
Caulas van Salisbury
Ebel van Burcombe
Gwenda van Berwick St. James
Ignaeus van Broughton

Begin mei, Carlion on Usk

Koning Arthur heeft zich verschanst in Carlion on Usk. Buiten Carlion liggen de troepen van Koning Lot en zijn medestanders. En inmiddels heeft Ignaeus zich ook bij de troepen van Sir Caulas gevoegd. 
Romeins Amfitheater bij Carlion on Usk
Tussen Arthur en Bradwen is inmiddels een diepe vriendschap ontstaan. Ze zijn tenslotte even oud en hebben beiden goede herinneringen aan hun jeugd in Salisbury. Daarnaast zijn zij echt nader tot elkaar gekomen in de nacht voor Arthur en Bradwen tot ridder werden geslagen. 

10 mei 510, de Slag bij Carlion on Usk

Koning Arthur confronteert het leger van Lot van Orkney en Lothian. Hij stelt zijn mannen op en Earl Caulas geeft leiding aan de rechtervleugel van het leger. Arthur is nog een onervaren koning en hij doet zijn best zijn mannen zo goed mogelijk op te stellen, dat lukt aardig. Hij heeft geluisterd naar zijn adviseurs en maakt gebruik van de voordelen die het terrein biedt. Maar Koning Lot is ook een ervaren Koning en legeraanvoerder. En hij doet hetzelfde.

Arthur Pendragon,
Hoge Koning van Brittannië 
Lot,
Koning van Lothian en Orkney















First Charge
De ridders Ignaeus en Bradwen stormen, wild van woede op een stel zeer rijk uitziende ridders af. Zij hakken zich een weg door de ridders heen en gaan dan op zoek naar volgende slachtoffers. Het is voor hen even wennen om tegen andere ridders te paard te strijden. De laatste jaren hebben zij alleen maar tegen Saksen gevochten, die niet rijden maar te voet strijden.

Ronde 2:
De andere ridders mengen zich nu ook in de strijd. En de strijd is hevig. Koning Lot heeft veel mannen op de been kunnen krijgen en de ridders strijden elke tegen twee vijandige ridders. Sir Gwenda weet zichzelf te onderscheiden door een noordelijke ridder gevangen te nemen voor losgeld. Veel zal het niet opleveren, want deze ridders zien er bepaald arm uit en met hun beroerde wapens, doen ze ook maar weinig schade.

Ronde 3:
De ridders strijden weer tegen een groep arme ridders met roestige wapenrusting. Caulas, Ignaeus, Bradwen en Ebel weten allemaal ridders krijgsgevangen te nemen.

Ronde 4:
De strijd gaat door en de ridders uit Salisbury strijden weer tegen een groep arme ridders (Ik rolde toevallig zo op de tabel voor vijanden, maar het lijkt er nu op dat Lot alleen maar arme, buitengesloten ridders op de been kan krijgen en de strijd tussen Arthur en Lot er een is tussen arm en rijk).

Ronde 5: 
De eenheid van Arthur wordt aangevallen door troepen van Koning Lot. Sir Caulas heeft dit meteen door (Awareness success) en probeert zijn eenheid naar die van de Hoge Koning toe te leiden. Hiervoor moet hij eerst door een eenheid goed uitgeruste ridders heen ploegen en dat gaat maar matig. Sir Ignaeus weet zijn tegenstanders dood te slaan, maar Sir Bradwen moet een lange strijd voeren, waarbij zijn speer ook nog verbrijzeld (fumble). Ondertussen raakt Sir Gwenda vreselijke gewond en wordt bewusteloos afgevoerd door haar tegenstanders.

Ronde 6:
Hoge Koning Arthur trekt het zwaard Excalibur. De glans van het Zwaard verblindt zijn nabije tegenstanders en inspireert zijn medestanders. Hij verweert zich dapper tegen zijn aanvallers.
Sir Ebel redt Sir Gwenda uit handen van de mannen van Koning Lot.

Ronde 7: 
De burgers van Carlion, die grote voorstanders van Koning Arthur zijn en niet nog meer oorlog willen, komen met zijn alleen Carlion uitgestormd en vallen de ridders van Koning Lot aan.

De spelers aan tafel waren niet echt onder de indruk, maar ik moet dan toch altijd denken aan een van mijn favoriete auteurs, Terry Pratchett, wanneer hij schrijft over een burgeroorlog.
"...a 200-pound slaughterhouse worker with a flensing knife in one hand and a meathook in the other." - Terry Pratchett - Night Watch


De ridders staan nu tegenover rijke ridders, met de beste wapenuitrusting en training. Sir Caulas maakt het allemaal niets uit, en slacht ook deze ridders af. Maar Sir Ignaeus heeft het zwaarder, hij wordt bewusteloos geslagen en gevangen genomen. Maar Bradwen heeft het echt zwaar. Weer verbrijzelt zijn speer en een van de splinters komt in zijn oog terecht. Hij raakt gruwelijk gewond en kan niet meer meedoen aan de strijd. Hopelijk overleeft hij deze afschuwelijke verwonding (beide aanvallen gefumbled, ook Koning Henry II van Frankrijk verloor zo zijn oog en zijn leven tijdens een toernooi). Sir  Ebel heeft ook weinig geluk, zijn zwaard verbrijzelt, waarna hij met een resterende scherf zijn eigen neus verwondt. (Wat zijn de kansen, ook Sir Ebel rolt twee fumbles met beide aanvallen).

Ronde 8:
Koning Lot ziet welke kant de strijd op gaat. Hij verlaat met zijn manschappen het strijdveld. Hoge Koning Arthur en zijn manschappen zijn te uitgeput om de achtervolging in te zetten.
Sir Caulas kijkt verbaast om zich heen. Hij is veruit de oudste ridder in zijn eenheid (47 jaar oud). En hij is de enige die nog overeind staat.

11 mei, Carlion on Usk

Koning Arthur heeft zich teruggetrokken in Carlion on Usk. Koning Lot is vertrokken, maar nog niet verslagen. Er zal nog een slag plaatsvinden en Arthur heeft hard steun nodig. Sir Caulas, Sir Bradwen (met ooglap) en Sir Ebel (met neuslap) zijn bij dit overleg aanwezig. Koning Arthur zal een missie naar Klein Brittannië sturen, daar regeren twee verre familieleden van hem, Koning Ban en Koning Bohort.

Koning Ban van Benwick.
Koning Bohort van Gallië















Wanneer je om hulp vraagt als Koning aan collega- Koningen, kan je maar betere je beste mannen sturen. Koning Arthur stuurt daarom Sir Caulas, Earl van Devon en Salisbury naar Klein Brittannië om daar om hulp te vragen. Merlijn de Tovenaar gaat mee om nog wat meer gewicht in de schaal te leggen.


Juni, Brittannië

Sir Caulas vertrekt met zijn ridders (die nog rechtop kunnen staan) naar Klein Brittannië. Daar vraagt hij om een onderhoud met Koningen Ban van Benwick en Bohort van Gallië. Deze twee koningen zijn broers en zij zijn getrouwd met twee zusters.
De Koningen zijn op zich wel geïnteresseerd in het voeren van strijd samen met Arthur, om hun familielid op de troon te houden. Maar oorlogvoeren kost geld en ze willen graag weten wat hun ridders over zullen houden aan deze strijd tegen de ridders van de noordelijke Koning Lot.
Sir Caulas zegt toe dat de ridder van de Ganis kunnen plunderen wat ze willen van de Noordelijke ridders. En Arthur is een Koning, hij zal vast wel dankbaarheid kunnen tonen voor de ridders die hem helpen zijn troon zeker te maken.
Maar Sir Caulas wil ook meer voor zichzelf. Hij is weer vrijgezel na de dood van zijn tweede vrouw Cygna. Hij zou graag opnieuw trouwen. Is er misschien een de Ganis prinses beschikbaar. Koning Ban wil wel een van zijn dochters uithuwelijken aan een van de meest ambitieuze mannen van Logres. Maar hij wacht met de huwelijksvoltrekking tot de herfst van 510. Hij wil eerst eens zien of Koning Arthur en zijn aanstaande schoonzoon het komende seizoen vol strijd zullen overleven.

Juli, Bedegraine

Koning Arthur en Koning Lot treffen elkaar weer bij Bedegraine, in het noorden van Brittannië. Het ziet er niet best uit voor Arthur en zijn troepen, zullen Ban en Bohort op tijd komen met hun troepen uit Klein Brittannië?

donderdag 3 november 2016

Chili con carne van Zwarte Bonen met avocado salade

Voor deze maaltijd met peulvruchten in het jaar van de peulvrucht heb ik weer eens teruggegrepen op een klassieker van Delia Smith. Ik maak vaker recepten van haar en in het jaar van de peulvrucht ben ik haar kookboeken ook door gaan zoeken naar recepten met peulvruchten. En er in de afgelopen tijd een hoop gevonden (Salade van kikkererwten en sperziebonen, Salade van linzen en geitenkaas en Soep van kikkererwten).
Maar deze is toch wel uit de hele oude doos. Ik herinner me nog dat mijn moeder dit wel eens maakte. En dat was nog niet makkelijk. Want ingrediënten als avocado en koriander waren in die tijd nog niet heel gebruikelijk (midden jaren '90 gok ik). 


Het ziet er ook heerlijk uit.

Dit is een recept uit het Winter kookboek van Delia en dit is ook een warme en verwarmende chili voor donkere winteravonden. Het recept staat al erg gedetailleerd op de site van Delia zelf, dus ik zal het hier niet herhalen. we heb ik weer gekozen voor gedroogde bonen laten wellen. Geeft echt meer smaak en structuur dan de bonen uit een pot. En hoeft ook niet veel extra tijd te kosten, wellen kan gebeuren wanneer je slaapt.

Geniet er van, zou ik zeggen.

zondag 30 oktober 2016

Pompoentaart uit vroeger tijden

Afgelopen weekeinde gaf vriendin +R een feestje, in Halloweenstijl, om te vieren dat ze haar nieuwe woning had betrokken en zo ver had opgeknapt dat ze er gasten in kon ontvangen. En wij waren uitgenodigd! Voor het avondeten werd wel om een culinaire bijdrage gevraagd. Ik laat me dan niet kennen natuurlijk.

En deze pompoenen verdwenen ook in een taart.
Toevallig heb ik eerder deze zomer twee mooie pompoenen kunnen kweken en oogsten. Deze heb ik een tijd lang buiten bewaard, maar het werd nu zo koud, dat ik ze toch naar binnen wilde halen. En toen heb ik ze ook maar meteen:

  • in stukken gehakt;
  • de pitten en pulp verwijderd;
  • een half uurtje in de oven gedaan bij 240 oC (met wat olie); 
  • en toen het vruchtvlees uit de schil geschrapt;
  • Het vruchtvlees gepureerd en dat laten afkoelen en daarna in bakjes in vriezer. 
Met een deel van dat vruchtvlees heb ik toen de volgende dag een zoetige, pompoentaart gemaakt, naar een Italiaans recept uit de Renaissance. Het recept verscheen eerder op de website Ciao Tutti, over alles wat Italiaans is. Maar het recept werd ons gebracht door +Manon Henzen die ik weer ken als oud-studiegenoot en uitbaatster van het restaurant/ Historisch Kookatelier Eetverleden, waar ik in het verleden ook verschillende keren heb mogen genieten van heerlijke diners (Romeins en Arabisch).

Benodigdheden

Voor de deegbodem:

  • 250 gram bloem
  • 125 gram boter
  • snufje fijn zeezout
  • 1 eidooier
  • 2 eetlepels koud water 
Voor de vulling
  • een halve kleine pompoen naar keuze
  • zoveel groentebouillon dat de pompoen net onder staat (ik beide bovenstaande vervangen door 500 ml gepureerd vruchtvlees)
  • 4 eieren
  • 100 ml melk
  • 200 gram ricotta
  • 2 theelepels (riet)suiker
  • 1 volle theelepel kaneel 
  • 1 volle theelepel gember 
  • 2 eetlepels sesamolie 
  • 75 gram Parmezaanse kaas 
  • 100 gram pancetta 
  • suiker en rozenwater om te besprenkelen (deze heb ik maar achterwege gelaten)

Bereiding


  • Voor de bereiding van de bodem hak je de boter in kleine stukjes. Doe bloem, boter en zout in een kom en kneed tot een kruimelig deeg. Klop de eidooier los met het water en voeg het toe. Kneed er nu een bal deeg van.
  • Rol het deeg met een deegroller uit op een met bloem bestoven plank. Vet een taartvorm in met olie en bekleed deze met het deeg. Prik een paar gaatjes in de bodem. Zet hem in de koeling terwijl je de vulling maakt.
  • Maak voor de vulling de pompoen schoon en snijd hem in kleine stukken. Doe de pompoen met de bouillon in een pan en breng het geheel aan de kook. Laat de pompoen circa 15 minuten koken tot hij gaar is. Giet het water uit de pan af en pureer de achtergebleven pompoen met een staafmixer tot een gladde puree. (ik verving dit dus met 500 ml eerder gegaarde en gepureerde pompoen)
  • Doe de eieren in een grote kom en klop ze los met een vork. Voeg hier de melk, ricotta, suiker, kaneel, gember en sesamolie aan toe en meng het geheel goed door elkaar tot het een gladde massa is. Rasp de Parmezaanse kaas en snijd de pancetta in kleine stukjes. Voeg beide toe aan het mengsel en schep het er goed doorheen. Voeg er ten slotte de (enigszins afgekoelde) pompoenpuree onderdoor en meng het tot je een mooie gladde massa hebt.
  • Doe de vulling op je deegbodem en strijk glad. Bak de taart in een voorverwarmde oven op 180 graden in circa 20 minuten gaar en goudbruin. Besprenkel tenslotte naar wens met suiker en rozenwater. (Ik liet de suiker en rozewater achterwege).
Dit levert een erg lekkere taart op, met een milde, romige, textuur en door de gember toch nog redelijk hartig. Als (onderdeel van) avondeten was het heerlijk. Zeker voor herhaling vatbaar. 

zaterdag 29 oktober 2016

Sherlock!

Hij is terug!

Sherlock komt terug mensen! En wel op 1 januari 2017. Met een katerig hoofd van de avond ervoor zal ik klaar zitten.

Zoals jullie weten heb ik de Sherlock Mania pas vrij laat ontdekt. Ik keek de serie via Netflix en kon toen heel luxe in een week of twee alle afleveringen kijken. Nu zal ik net als de rest van de wereld gewoon moeten wachten tot de BBC iedere keer weer een afleveringen uitzendt.
We weten al dat de eerste aflevering The Six Thatchers zal gaan heten. Margaret Thatcher was jarenlang de premier van Groot - Brittannië en was zeer controversieel. Zou deze aflevering over haar gaan? Of over zes verschillende dakdekkers. Je weet het niet.

Maar goed, ik ben blij met wat ik krijgen kan en zal klaar zitten.

maandag 24 oktober 2016

Pendragon XL - Het Zwaard in de steen

Een beetje een late update dit keer. we moesten de bijeenkomst ook verplaatsen, omdat we op onze vaste tijdstip een feestje hadden van een oude vriend. We hebben weer Pendragon gespeeld en hebben een start gemaakt met het jaar 510, waarin de wanhoop over de wanorde in Logres en Brittannië iedereen naar de keel vliegt. De Britten zouden op dit moment wel iedereen accepteren als Koning en Hoge Koning. Welke rol zullen de ridders hierin spelen?

XKCD en het Zwaard in de Steen

Brikus van Steeple Langford
Caulas van Salisbury
Dafy van Berwick St. James
Ebel van Burcombe
Igneaus van Broughton (Afwezig)

December 509, Sarum, Salisbury

Caulas, Earl van Salisbury (De Facto en Pro Tem), ontvangt bericht dat het Supreme Collegium besloten heeft om op nieuwjaarsdag in Londen een "Toernooi" te organiseren en de winnaar van dat "Toernooi" mag zich Koning van Logres noemen. Dit "Toernooi" is een soort nep-oorlog, waarbij gevochten word met stompe wapens en het niet de bedoeling is dat mensen echt doodgaan. Iedere Ridder die denkt dat hij de verantwoordelijkheid van het koningschap aankan, kan zich op nieuwjaarsdag begeven naar het veld van eer en daar deelnemen aan de strijd. 
Earl Caulas bedenkt zich geen moment en gaat natuurlijk naar Londen met een groot deel van zijn ridders. Vooral Sir Ebel is van plan om echt als allerlaatste het toernooiveld te verlaten. Ook Sir Hector van Winterbourne Stoke bevindt zich onder de deelnemende ridders. 
December is wel een rotmaand om helemaal van Salisbury naar Londen te moeten reizen met de kou, regen en modder, maar ja, je moet wat over hebben voor het koningschap. 

Londen

Londen en omgeving barst uit zijn voegen. Onder de aanwezigen zijn in ieder geval Alain, die inmiddels Koning is van Escavalon, maar ook Koning Lot van Lothian en Orkney, Koning Leodegrance van Cameliard, een nieuwe koning van Malahaut. Ook lagere edelen zijn gekomen. De hertogen van Gloucester en Lindsey zijn aanwezig net als de graven van Bedegraine en Hertford. 
Caulas heeft een pand gehuurd waar hij met zijn ridders verblijft. Ze overleggen of ze een team zullen vormen om tegen de andere ridders kunnen strijden, of dat ze liever ieder voor zich zullen vechten. Ze besluiten om ieder een hoek van het veld op te gaan en elkaar in het midden te treffen. Dan kunnen ze daarna altijd nog kijken wie tegen wie zal strijden om het Koningschap. 

Aan de vooravond van het "Toernooi" organiseert Caulas nog een feest en nodigt alle edelen uit om deel te nemen (Generous check). 

1 januari 510

Sir Brikus, Sir Dafy en Sir Ebel hebben besloten om mee te doen aan het toernooi. Sir Brikus en Sir Dafy willen daadwerkelijk een gooi te doen naar het koningschap. Sir Ebel hoeft niet per se koning te worden, maar wil wel echt als laatste lopend het veld verlaten. Bij nader inzien vindt Sir Caulas zich te oud om een nodeloos gevecht aan te gaan. Hij zal het waarschijnlijk toch niet winnen. Hij organiseert de schildknapen van zijn ridders om eten en drank uit te delen aan de hongerige ridders die daarom vragen. 

Sir Ebel en Sir Brikus laten zich inspireren door hun eergevoel (Honor Passion succes) en storten zich in het strijdgewoel. Sir Dafy laat zich juist inspireren door zijn haat voor alles wat elfs is (Hate Faerie succes) en stelt zich verdekt op, terwijl hij Sir Brikus in de gaten houdt. 

Sir Ebel vecht met een ridder en weet hem zonder veel moeite te verslaan. 

Sir Brikus heeft minder geluk. Hij strijd ook met een ridder, maar wordt van zijn paard geworpen. De onbekende ridder rijdt meteen verder naar een volgende tegenstander. Sir Brikus staat op en kijkt verdwaasd om zich heen. Hij besluit om een volgende vijand te vinden en verder te strijden. Maar door het gesuis in zijn oren hoort hij niet hoefgetrappel achter hem (awareness fail). Het is Sir Dafy die komt aanrijden met duistere gedachten in  zijn hart. Sir Dafy valt heel laf Sir Brikus van achteren aan. Wanneer Sir Brikus op de grond ligt, maakt Sir Dafy de klus af! (Met deze kwaadaardige en lafhartige daad verliest Dafy 3 punten honor)

Maar terwijl Sir Dafy bezig is met zijn duistere werk, hoort Caulas stemmen vanuit Londen roepen: "Het Zwaard, het zwaard, jongens, kom toch kijken, het zwaard!" Alle ridders verlaten een voor een het veld van eer om te bekijken wat het probleem toch is. 
In het hof van de Kathedraal van St. Paul is de bevolking bijeengekomen. Iedereen lijkt te vechten om het zwaard dat in een steen zit. Een jongeman die Sir Caulas en Sir Brikus nog herkennen als Arthur, zoon van Uther, die in 498 als pleegzoon aan het huishouden van Gilbert van Berwick St. James is toegevoegd, staan samen met Sir Hector van Winterbourne Stoke en zijn oudste zoon Cai een beetje opzij. Merlijn de tovenaar is ook voor het eerst in jaren weer te zien. Verder staat ook Dubricus, Aartsbisschop van Londen toe te kijken. 

Castell Coch stained glass panel 3.JPG
Dubricus, aartsbisschop van Londen.

Sir Caulas en Sir Brikus herkennen dit zwaard als Excalibur, het Zwaard der Koningen. De laatste keer dat zij dit zagen, werd het als symbool in de steenhoop die het graf van Uther Pendragon markeert, gestoken. Dat was in 501 bij de Dans der Giganten. Zij hebben geen idee hoe het Zwaard hier gekomen is. het zal ongetwijfeld de magie van Merlijn zijn geweest.

De menigte wordt onrustig nu edelmannen zo oneerbaar vechten om het zwaard te trekken en steeds falen. Zij roepen dat de jongen het nogmaals moet proberen. De ridders stappen achteruit en de jonge Arthur stapt naar voren. Zonder moeite trekt hij het zwaard weer uit de steen. Maar dit keer klinkt er ook hemelse muziek en valt er een zonnestraal op de jongen. Een duif en een adelaar vliegen naar de hemel. 
Sir Caulas heeft de jongen al lang herkend als zoon van Uther. Als hij ziet dat deze knul ook de steun van Merlijn heeft, valt hij als eerste op zijn knieën en roept de jongen uit tot Koning van Logres. Koning Lot heeft hier problemen mee en zegt dat deze baardeloze knaap van onduidelijke afkomst nooit zijn koning zal zijn!
Sir Ebel negeert de Koning van Lothian en knielt ook neer voor Koning Arthur en zweert hem trouw. andere edelen volgen zijn voorbeeld. Maar niet alle edelen, sommigen scharen zich achter Koning Lot en willen geen trouw zweren aan een jongeman van onduidelijke afkomst. De stemming wordt weer grimmig, maar voor er rellen kunnen uitbreken, kalmeren Merlijn en Bisschop Dubricus de menigte.
Over een maand, tijdens Maria Lichtmis (of Imbolc, net wat je gelooft), zal iedereen opnieuw de kans krijgen om het zwaard uit de steen te trekken, of trouw te zweren aan Arthur. Tot die tijd zal Arthur en het zwaard beschermd en bewaakt worden door de tien nobelste ridders van het land. Onder hen zijn natuurlijk Sir Caulas en Sir Ebel (Zij hebben meer dan 5000 Glory en een Honor van 15 of meer). Sir Caulas selecteert nog tien ridders om hem bij te staan, daar hoort Sir Dafy ook bij (sir Dafy heeft zoveel Honor verloren toen hij Sir Brikus doodde, dat hij niet meer tot de meest nobele ridders van het land hoort).

Na alle gedoe bij de Kathedraal van St. Paul wordt duidelijk dat Sir Brikus verdwenen is. Niemand heeft hem meer gezien sinds het toernooi. Sir Caulas organiseert een zoektocht naar zijn verdwenen butler. Al snel wordt zijn lichaam met ingeslagen schedel gevonden op het toernooi terrein. Sir Caulas vindt het tragisch dat Sir Brikus dood is, maar denkt dat dit een naar ongeluk is. Dit is te verwachten wanneer opgewonden jongemannen elkaar met stompe wapens te lijf gaan.


2 februari 510, Londen

Het is Maria Lichtmis en weer zijn alle ridders, edelmannen en hoogwaardigheidsbekleders naar Londen gekomen om te zien hoe Arthur het Zwaard Excalibur uit de steen trekt. Dit keer zijn er weer meer edelmannen die trouw zweren aan Arthur. Hierbij is ook Bradwen Van Steeple Langford, zoon van Bavo van Steeple Langford, aanwezig. Bradwen is vernoemd naar zijn oom, Bradwen de Moedige. Nadat Bradwen eerst korte tijd getrouwd was met Antonia van Broughton, verdween hij daarna met Taxus, de moeder van Sir Brikus naar het land van Faerie. 
Maar Taxus heeft op magische wijze gezien wat er met haar zoon gebeurde en zij zond haar jonge echtgenoot terug om haar zoon en zijn achterneef te wreken. Bradwen heeft de opdracht om uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor de dood van Sir Brikus en bloedig wraak te nemen op de dader en iedereen die hem bijstaat.


21 Maart 510, Londen

Het is Pasen en voor de derde keer trekt Arthur het zwaard uit de steen. Weer zijn er meer ridders die trouw zweren aan Arthur, maar er zijn ook meer ridders die duidelijk stelling nemen tegen Arthur. Koning Lot blijft maar boodschappers rondsturen naar de verschillende edelmannen om hen te mobiliseren tegen Arthur. Merlijn wil deze jongeman duidelijk als een soort marionet boven hen plaatsen. Het land moet geleid worden door een sterke, ervaren man.

Koning Lot van Lothian

In Lothian komen de twijfelende Koningen en edelmannen bijeen om een strategie te bepalen ten aanzien van Arthur.


1 mei 510, Londen

Voor de vierde keer trekt Arthur het zwaard uit de steen om te bewijzen dat hij recht heeft op het Koningschap en nog steeds zijn er edelmannen die het niet willen geloven. Dit keer wordt de menigte weer onrustig en eisen dat Arthur gekroond wordt. De twijfelende edelmannen zien welke kant de wind opwaait. en binden in. Arthur wordt uitgeroepen tot Koning van Logres. 

Arthur moet eerst nog tot ridder geslagen worden. Hij bereidt zich voor door eerst een avond te bidden en te vasten, samen met Bradwen, die ook nog niet eerder tot ridder is geslagen. Die avond sluiten Arthur en Bradwen een hechte vriendschap en vertelt Bradwen het verhaal achter het schild van de familie van Steeple Langford.

Het schild van de familie van Steeple Langford.
Een echte man en ridder drinkt een ton bier leeg,
knuffelt met een beer en
knuppelt een maagd neer.
Of zo. 

Wanneer Arthur tot ridder geslagen moet worden, neemt Sir Caulas hiervoor de honneurs waar. Hij is tenslotte een van de beste ridders en edelmannen van het rijk. Sir Arthur neemt als schild het wapen van Logres, twee groene draken op een gouden schild. 

Sir Arthur, Koning van Logres

Nu Arthur daadwerkelijk claimt Koning te zijn en zelfs een gooi doet naar het Hoge Koningschap van geheel Brittannië, moeten de andere koningen positie bepalen. Koning Lot van Lothian, en de Pictische Koningen van Benoic en Escoce komen in verzet.

10 mei 510, Carlion on Usk

Koning Arthur reist met zijn gevolg door Logres om kennis te maken met zijn onderdanen. In Carlion on Usk komt het Supreme Collegium bijeen om Arthur uit te roepen tot Hoge Koning van heel Brittannië. Lang niet alle leden van het Collegium zijn bijeen, maar degenen die er wel zijn, roepen Arthur unaniem uit tot Hoge Koning. Als Hoge Koning voert hij een blauw schild met 3 gouden kronen. 

Arthur Pendragon, Hoge Koning van Brittannië

Maar dan arriveert Koning Lot met zijn leger. Hij laat in niet mis te verstane bewoordingen weten dat hij nooit de knie zal buigen voor Arthur, een baardeloze jongeman van onduidelijke afkomst! Arthur en zijn legers trekken zich terug in Carlion on Usk. Maar na een belegering van een paar dagen wordt duidelijk dat zij toch zullen moeten aanvallen. Arthur en de zijnen maken zich op voor de Slag bij Carlion. 
Sir Caulas en Sir Bradwen zijn volledig in de ban van Hoge Koning Arthur en staan te trappelen van ongeduld om deze valse koningen een lesje te leren (Loyalty Arthur critical succes). Sir Ebel is ook blij dat er een nieuwe koning is, maar laat zich wat minder meeslepen (Loyalty Arthur succes). En Sir Dafy stort mentaal volledig in (Loyalty Arthur fumble, madness!). Hij heeft zijn vrouw verloren, en een heer die elfen een hoge positie aan zijn hof geeft. Ondanks dat hij zijn best heeft gedaan de verderfelijke elfse invloed uit te roeien, lijkt die invloed alleen maar groter te worden. Sir Bradwen is getrouwd met een elf en verwekt meer elfen. En Arthur staat ook duidelijk teveel onder invloed van de heidense Merlijn. waar kan een goed Christelijk ridder nog zijn heil zoeken?




zondag 23 oktober 2016

Vervangbaar 3

Nadat ik met +Sander Hartogensis al eerder The Expendables en The Expendables 2 heb gekeken, was het afgelopen week tijd voor The Expendables 3.

The Expendables 3
Meer mannen, meer explosies

De formule van The Expendables serie is eenvoudig maar effectief. Oudere, wijzere actiehelden laten zien hoe je een actiefilm moet maken. Daarbij worden explosies en stoere praat niet geschuwd. Je zou denken dat we het na twee films allemaal wel gezien hebben, maar nee, er zijn nog een hele hoop oudere actie-film-helden die nog geen rol hebben gehad in The Expendables of The Expendables 2.


Spoilers ahoi

Zoals altijd, deze waarschuwing is nauwelijks nodig. Er is weinig plot. 

De film opent met een trein die door een landschap raast en achtervolgt wordt door een helicopter. In de helicopter zit Stallone achter de stuurknuppel en hij laat zijn mannen neer op de trein om een of ander missie te volbrengen. De missie blijkt het bevrijden van Snipes te zijn, De (Russisch? Oost-Europese?) bemanning van de trein verzet zich en links en rechts gaan er mensen dood. Wanneer Snipes eenmaal bevrijd is, wil hij niet naar de helicopter, hij wil wraak op de man (organisatie? leger? overheid?) die hem vervoerde als gevangene naar een (militaire?) (sorry voor de vraagtekens, ik vond het ook erg verwarrend) gevangenis. Hij werkt zich naar de locomotief toe en begint van daaraf te schieten op de steeds dichterbij komende gevangenis poort. Stallone heeft door wat Snipes van plan is en schiet ook op de gevangenis. 
Snipes weet zich op het laatste nippertje op de helicopter te klimmen. Daar praat hij verder bij met Statham en Lundgren. Snipes blijkt een zeer oud (ex?) lid van The Exependables te zijn, arts en later messenwerper, wat natuurlijk voor enige spanning met Statham zorgt, de huidige messenwerper van het team. Boven hen hangen alle dog-tags van dode leden van The Exependables als een soort luguber Wind Orgel tegen elkaar tikken. Op die manier zijn de geesten van de dode leden altijd bij de huidige leden. Een van de weinig emotionele (en effectieve) momenten in de film. Net als in de eerste film, laat deze scene zien, dat het dus wel kan, een film over uitgerangeerde vechtersbazen met emotionele diepgang, jammer dat dat wordt opgeofferd aan de mogelijkheid om meer explosies te laten zien.   

Dan gaat het team meteen door naar het hoofdverhaal. The Expendables zijn door Ford naar Somalië om daar een wapenleverantie aan een lokale krijgsheer te onderscheppen. Daar treffen zij ook Expendables lid Crews, die al het een en ander heeft voorbereid. De missie verloopt redelijk voorspoedig, maar dan zie Stallone dat de wapenhandelaar niemand anders is dan Gibson, mede-oprichter van The Expendables, maar de wegen van Gibson en Stallone scheidden zich lange tijd geleden en Stallone dacht dat Gibson al lang dood was. 
De missie gaat vanaf dat moment helemaal mis, en Crews wordt geraakt in zijn been en Gibson weet te ontkomen. 

Eenmaal terug in de VS brengt Stallone verslag uit aan Ford. deze zegt hem dat Gibson gevangen genomen moet worden en dan door het Internationaal Strafhof in Den Haag gebracht moet worden, om terecht te staan voor zijn oorlogsmisdaden. 

Afbeeldingsresultaat voor international criminal court
Het Internaionaal Strafhof

Yay, Nederland in een film!
Altijd leuk natuurlijk. Maar een beetje gekke wending is dit wel. Voor zover ik kan duiden zijn Stallone en Gibson als oprichters van The Expendables beide burgers van de VS en Ford is een CIA - agent en daarmee een vertegenwoordiger van de overheid van de VS. En de VS is helemaal niet zo blij met het Internationale Strafhof. Onder Clinton is het statuut van het Strafhof ondertekent (onder luid protest), maar Bush Jr. heeft de boel daarna niet geratificeerd, onder het mom dat hij niet wilde dat Amerikaans militairen of politici op politieke gronden vervolgd zouden kunnen worden voor oorlogsmisdaden. En hij heeft ook acties ondernomen om dat te voorkomen. Inmiddels is de storm alweer enigszins geluwd, maar de VS hebben het verdrag nog steeds niet geratificeerd.

Maar goed, door internationale politiek laat Stallone zich niet tegenhouden. Wel door geesten uit het verleden. Hij stuurt alle oude Expendables leden naar huis, want hij wil niet dat ze sterven op een missie tegen Gibson. Dan gaat hij op zoek naar een oude bekende, Grammer. Deze heeft zich inmiddels opgeworpen als een soort uitzendbureau voor jonge huurlingen. Samen bekijken zij een aantal potentiële kandidaten en met hen stelt Stallone een nieuw team samen.
Hierbij moet ik toch even de tijd nemen om aandacht te geven aan Banderas, hij is hilarisch. Hij is ook een wat oudere huurling, maar omdat hij te veel kletst wordt hij uit ieder team gezet waar hij deel van uitmaakt, hij is gewoon te irritant. Stallone wil hem niet meenemen.

Het nieuwe team reist naar Roemenië, ontvoeren daar Gibson en reizen weer terug naar huis. Maar het team van Gibson zit ook niet stil en weet Gibson te traceren en bevrijden (Dit vond ik persoonlijk een beetje een strategische fout van Stallone. Wanneer je je zeer gewelddadige ex-partner en ex-huurling gevangen neemt en vervoert, doe je eerst een strip search om te zorgen dat je alle mogelijke nare geintjes met cyanide pillen, verborgen wapens en GPS trackers voor bent). Ook de jonge leden van de Expendables worden gevangen genomen. En nu is Stallone helemaal alleen.
Gibson gaat nog verder, want het is een hele nare man, en laat Stallone weten dat de gegijzelde leden in Azmenistan zijn en Stallone ze vooral moet komen redden (Dit vond ik wel een aardige oplossing, in de tweede film, renden de Expendables rond in echte locaties, en dat werd op een gegeven moment ook erg onwaarschijnlijk).

Net als alle hoop verloren lijkt, treft Stallone Banderas weer, die nog steeds bij de Expendables wil horen. En de oude leden van de Expendables laten zich ook niet zomaar aan de kant zetten. Dus Stallone heeft zijn team weer bij elkaar en ze ondernemen een reddingsmissie naar Azmenistan. Aldaar weten zij de jonge leden te bevrijden en wanneer oud en nieuw samenwerkt, zijn ze een onverslaanbaar team tegen Gibson en het leger van Azmenistan.
Terwijl iedereen druk bezig is, krijgen ze nog hulp van Ford, Schwarzenegger en Li. En tegen dit team van kampioenen kan Gibson niet op natuurlijk. Toch moet er nog een Boss-Fight zijn, waarin Stallone en Gibson het met hun blote vuisten tegen elkaar opnemen. Stallone weet Gibson uit te schakelen (en Gibson gaat daarmee niet naar het strafhof, geheel in lijn met huidig VS beleid ten aanzien van het Strafhof). Het gebouw stort inmiddels in en Stallone weet nog maar net te ontsnappen.

Uiteindelijk zien we alle helden weer, wanneer zij in hun favoriete bar bier drinken.

De film was wat minder onwaarschijnlijk dan deel twee, maar ik vond hem wel somberder. Iedereen wordt ouder, mensen gaan dood (alleen in het verleden, niet in deze film) en de spoken van het verleden draag je met je mee en kunnen op ieder onverwacht moment ineens weer op komen duiken.