Translate

zondag 29 oktober 2017

Equal Rites

Voor deze maand her-lees ik Equal Rites van Terry Pratchett. Terry Pratchett (1948 - 2015) was een schrijver van humoristische fantasy boeken, met name over de Schijfwereld (Discworld), hoewel hij ook heeft (mee)geschreven aan andere boeken en series, zoals Good Omens met +Neil Gaiman en de boeken van Johnny en zijn vrienden en de Nomes in de Bromeliad. Helaas is hij een paar jaar geleden overleden. Hij wordt gemist.

Equal Rites

Equal Rites kwam uit in 1987 (toen was ik 10). In 1992 kwam de Nederlandse vertaling beschikbaar. Ik weet dat ik het boek uit de +de Bibliotheek Eemland heb geleend. Dus ik zal het niet eerder dan 1993 gelezen hebben (ik was waarschijnlijk een jaar of 14, 15).

Indruk toen

Ik weet nog dat ik het toen een vreselijk grappig boek vond. Ik had de eerdere boeken van Terry Pratchett over de Schijfwereld ook al gelezen (The Colour of Magic en The Light Fantastic), maar die hingen nog wel erg van losse grappen aan elkaar. In dit boek wist hij voor het eerst wat meer zijn eigen weg te vinden. 

Spoilers

Het boek heeft geen indeling in hoofdstukken, maar ik zal voor de volledigheid toch maar iets van een indeling hanteren. 

Introductie
De schijfwereld wordt kort geïntroduceerd en dan een tovenaar, Drum Billet. Deze man is stervende en is onderweg naar een klein dorpje, om daar zijn staf over te dragen aan een achtste zoon van een achtste zoon, een potentiële tovenaar, zodat deze een extra start in het leven krijgt. Wanneer Drum Billet arriveert, wordt het kind net geboren. De stervende tovenaar draagt zijn staf over en dan blijkt dat het kind geen jongen is, maar een meisje. Meisjes worden geen tovenaars, meisjes worden heksen.

De jonge jaren van Eskarina
Eskarina groeit op en vertoont weinig uitingen van magie. De toverstaf waakt over haar. En Granny Weatherwax, de lokale heks en vroedvrouw houdt haar in de gaten. Alles lijkt normaal. Alleen wanneer Eskarina in gevaar is, komt de staf in actie. Maar als Eskarina ouder wordt, gebeurt het vaker en extremer. Eerst komt ze onder begeleiding van Granny Weatherwax, als een leerling-heks. Maar ook zij kan de ontwikkeling van Eskarina niet goed begeleiden. Met veel tegenzin besluit Granny Weatherwax om Eskarina naar de Gesloten Universiteit te brengen, waar alle tovenaars samenkomen en hun opleiding krijgen.

Op de Gesloten Universiteit
Tijdens de reis naar de Gesloten Universiteit, raken Eskarina en Granny Weatherwax elkaar kwijt en Eskarina reist alleen. Ze leert Simon kennen, een wat oudere leerling-tovenaar, die ook op weg is naar de Gesloten Universiteit. Tijdens deze reis manifesteert de magie van Eskarina zich veel duidelijker. Ze leert ook dat ze als vrouw de Gesloten Univeristeit niet in zal komen om onderwijs te ontvangen. En ze krijgt te maken met de Dungeon Dimension, waar gruwelijke wezens wonen die aangetrokken zijn tot magie.
Eskarina komt inderdaad de Gesloten Universiteit niet in, maar Granny Weatherwax regelt een baantje als dienstmeid, de Gesloten Universiteit moet tenslotte schoongemaakt worden, door vrouwen. En zo pikt Eskarina wel het een en ander op over magie. En zij komt ook Simon weer tegen.
Simon denkt veel na over de aard van het universum en is daar erg goed. Maar zo trekt hij ook de aandacht van de Dungeon Dimensions en de monsters die daar wonen. Uiteindelijk gaat dat natuurlijk mis en worden zowel Simon als Eskarina de Dungeon Dimensions ingesleurd.
Granny Weatherwax realiseert zich dat Eskarina haar krachten niet volledig kan gebruiken, zonder dat ze erkend is al tovenaar door de de Gesloten Univeristeit. Wanneer dit eenmaal gebeurd is, zijn Simon en Eskarina in staat om te ontsnappen aan de Dungeon Dimensions.

Afloop
Eskarina en Simon proberen hun eigen weg te vinden in magie en het gebruik ervan door vrouwen en mannen. En Granny Weatherwax en het hoofd van de Gesloten Universiteit komen ook nader tot elkaar.

Indruk nu

Het is nog steeds een goed boek. Duidelijk een van de eerdere boeken uit de Schijfwereld-serie. Granny Weatherwax werd later een belangrijk karakter in de serie en ze is hier duidelijk nog wat ongevormd. Ze is een vrij beperkte dorpsheks, waar ze later eigenhandig het koninkrijk Lancre lijkt te besturen. 
Verder spelen de Dungeon Dimensions nog een grote rol, die in latere boeken ook minder wordt. En ik moet zeggen, ik was vergeten hoe beklemmend deze Cthulhu-esque invloeden waren in het eerdere werk van Pratchett. 
En tot slot de feministische thema's in dit boek, geschreven door een man. Daar lijkt nogal wat verwarring over te zijn geweest. In 1987 was Terry Pratchett nog niet zo bekend als hij nu is en kennelijk hebben een hoop mensen lange tijd gedacht dat hij, op basis van dit boek, wel een vrouw moest zijn
Het boek gaat over een jong meisje, dat wil doorbreken in een mannenwereld en zij heeft nog de meeste moeite met het doorbreken van vooroordelen, dan met het daadwerkelijke werk dat zij moet verrichten. En Eskarina wordt niet alleen tegengewerkt door mannen, die niet begrijpen waarom zij niet voor vrouwelijke carriere-opties gaat als huisvrouw. Maar ook door andere vrouwen, Granny Weatherwax is er in eerste instantie geen voorstander van dat Eskarina voor bij de grenzen van vrouwenrollen gaat en probeert haar vast te houden in dat wat Granny Weatherwax zelf kent. Het kleine dorp in het Ramtopgebergte en hekserij moeten genoeg zijn voor Eskarina. 
Er vindt ook nog een magisch duel plaats tussen Granny Weatherwax en Archchancellor Cutangle. Hierbij gaat Cutangle iedere keer voor verschijningen die groot, actief en machtig zijn. Terwijl Granny Weatherwax hem in de hand probeert te houden met nederige manieren om zijn macht in toom te houden. Hun gevecht eindigt in remise, wanneer elders in het gebouw zaken uit de hand lopen. 
En kijk tenslotte nog eens goed naar de kaft van dit boek. Door de manier waarop Eskarina haar staf vasthoudt, lijkt ze net een jongetje. En het hele boek gaat natuurlijk over de gender-categorie waar Eskarina in wil vallen. Uiteindelijk kiest ze beide.  

vrijdag 13 oktober 2017

Sound and fury, signifying nothing

Vorige week keek ik via +Netflix België/Belgique, Nederland en Luxemburg een verfilming van toneelstuk van Shakespeare, Macbeth. Deze versie was uit 2015 van Justin Kurzel en met Michael Fassbender en Marion Cotillard. Michael Fassbender kennen we als de jonge Magneto uit de X Men films, maar ook uit films als de Alien - vervolgen en de briljante film Shame, waarin hij seksverslaafd is. Marion Cotillard is een Franse actrice maar zat ook in een paar Amerikaanse films, zoals The Dark Knight Rises en Inception.

Macbeth

Het plot zal nauwelijks nog een verrassing zijn. Macbeth is een Thane voor Koning Duncan. Na afloop van een Slag tegen een Noors leger komt Macbeth, samen met zijn vriend Banquo een stel heksen tegen. De heksen herkennen Macbeth als de Thane van Glamis, maar voorspellen ook dat hij Thane of Cawdor zal zijn en daarna Koning. Voor Banquo voorspellen ze dat hij geen koning zal worden, maar zijn zonen wel.

Double double toil and trouble

Even later krijgt Macbeth bericht dat hij ook Thane van Cawdor is geworden, als dank voor zijn dapperheid in de strijd. En dan wordt zijn ambitie aangewakkerd. Als de heksen gelijk hebben, kan hij ook Koning worden. In plaats van Duncan, de huidige koning en een soort neef. Maar Macbeth besluit om zijn ambitie in de ijskast te zetten. Als hij Koning kan worden, kan dat zonder zijn invloed. 
Maar de ambitie van zijn vrouw, Lady Macbeth is ook ontwaakt. Zij zet haar man aan tot moord op zijn familielid en Koning, terwijl hij onder hun dak verblijft. Zij zet hem er toe aan Koning te worden en alle mogelijke concurrentie uit de weg te ruimen. Banquo wordt vermoord en Macduff leidt de strijd tegen Macbeth. 

Het gelukkige echtpaar

Schuldgevoel over de opeenstapelende moorden maken Macbeth en zijn vrouw steeds gekker en zij gedragen zich steeds vreemder. Uiteindelijk pleegt Lady Macbeth zelfmoord en sterft Macbeth in de strijd tegen Macduff. 

Deze film was buitengewoon bruut. De film opent met de begrafenis van het kind van Macbeth en zijn vrouw, een lief jongetje dat het gewoon niet gered heeft.De zet meteen als een sombere sfeer neer en schetst meteen ook de wanhoop die Macbeth en zijn vrouw later ervaren. Alles wat zij doen is voor niets, want zij hebben geen erfgenaam. Banquo's kinderen zullen profiteren van wat Macbeth allemaal uitspookt. 
Dan is er een gevecht tegen de Noren. Dit is ook behoorlijk bloederig en mensen moeten flink doorhakken om elkaar dood te krijgen. De offers die Macbeth en zijn mannen brengen zijn enorm, voor een oude koning, die zelf geen ontberingen lijdt en alleen de vruchten plukt van wat Macbeth en zijn mannen voor hem doen. Dat maakt zijn ambitie ook wat begrijpelijker. Als je een groot deel van de tijd door modder en bloed moet waden voor je werk, wil je in je vrije tijd ook wel koning zijn. 
Ook het doden van Koning Duncan later, en de dood van de familie van Macduff is allemaal behoorlijk bruut en bloederig. 

Wanneer dat gecombineerd wordt met prachtige plaatjes van het ruige Schotse landschap, geschoten op een manier waarop één kleur overheerst op een bijzondere verwassen manier, dan leg ik al snel het verband met een andere film over een brute krijger in Schotland, namelijk Valhalla Rising. De deprimerende muziek hielp ook mee. 

Indrukwekkend Schots landschap

Deze verfilming van Macbeth was zeker een interessante. De oude teksten van Shakespeare werden aangehouden en er was duidelijk veel moeite gedaan om historisch zo accuraat mogelijk te zijn. Zeker het kijken waard.

Naar aanleiding hiervan ben ik eens in wat Macbeth verfilmingen gedoken. Een van de bekendste is natuurlijk de bloederige versie van Roman Polanski, die ik jaren geleden met vrienden eens keek. Deze is gemaakt kort na de verschrikkelijke dood van Sharon Tate.
Maar een andere klinkt ook heel interessant. Het verhaal van tomeloze ambitie die leidt tot een gruwelijk einde is natuurlijk eentje die weerklinkt in veel verschillende tijden en culturen. En Welcome Msomi heeft toneelstuk UMabatha gemaakt, en daarmee het verhaal verplaatst naar het Zulu Koninkrijk. Omdat ik een tijdje geleden ook Shaka Zulu weer heb gezien, waar de tomeloze ambitie van miskende Koningszoon Shaka Zulu toe weidverspreide ellende leidt, ben ik hierin ook wel geïnteresseerd. Ik heb nog geen registratie van het toneelstuk kunnen vinden helaas, alleen een kort reclame filmpje.


donderdag 12 oktober 2017

Pendragon LI - Who will survive...

and what will be left of them?

We zijn aangekomen bij het jaar 518, waarin in de Slag van Badon Hill plaats vindt! Hoge Koning Arthur zit eindelijk veilig op zijn troon, maar de Saksen rukten de laatste jaren weer op. Bradwen, de bloedbroeder van de Koning, viel zelfs onder een Saksische speer in de Slag bij Eburacum in 516. Sindsdien is de Hoge Koning Arthur uit op wraak.

Pendragon Pagina
Geschiedenis van Logres
Caulas van Salisbury en Devon
Dafy van Berwick St. James
Eric van Burcombe
Ignaeus van Broughton
Morgaine le Fay

Vroege lente 518, Cameliard

Aan het begin van het jaar 517 bleek Sir Eric van Burcombe ineens een dochter te hebben. Aangezien hij al verloofd was met Guinevere, Prinses van  Cameliard, moest dit natuurlijk verklaard worden. Hij schreef haar een brief, waarin hij alles uitlegde. Maar zij trapte daar niet in, natuurlijk. Iedereen kan met mooie worden op de proppen komen.  
Toen schreef Sir Eric haar weer een brief, waarin hij nogmaals probeerde uit te leggen hoe het zat met zijn dochter. Zij bleek niet zijn dochter te zijn, maar een dochter van Elgin de Jongere, de bastaardzoon van Earl Roderick van Salisbury en Alis van Burcombe, grootmoeder van Eric. In 502 leidt dit tot de Rebellie van Salisbury, wanneer Sir Eliot, vader van Eric en halfbroer van Elgin. Na afloop van deze Rebellie vertrok Elgin met zijn vrouw naar Eburacum. Zij kwamen om bij de Slag van Eburacum, maar wisten nog net op tijd Alis naar Eric en de zijnen te smokkelen. 

Zal Guinevere harteloos bij haar standpunt blijven, of smelt zij voor de mooie woorden van Eric van Burcombe? En wat betekent dat voor hun verloving?

Lente 518, Sarum

De berichten over de horden Saksen die van het vasteland van Europa naar de Britse eilanden varen blijven maar komen. De Saksische Koningen in Brittannië verzamelen hun troepen om zich heen. Koning Aelle van Sussex heeft zichzelf uitgeroepen tot Bretwalda van Brittannië en de andere Saksische koningen scharen zich achter hem. 
Koning AElle van Sussex met Koning Aescwine van Essex en Koning Octa van Kent trekken op naar Logres en zij belegeren Silchester, een van de belangrijke steden aldaar. 

AElle van Sussex
Octa van Kent
Aescwine van Essex

Ondertussen is Koning Bieda van Wessex ook druk om zijn manschappen te verzamelen in Portsmouth. Waarschijnlijk zal hij naar het noorden trekken om ergens midden in Logres de legers van AElle en de andere koningen te treffen en zo een vreselijke slag toe te brengen aan het hartland van Brittannië en Logres.

Bieda van Wessex

Hoge Koning Arthur verzamelt ook al zijn manschappen, bondgenoten en troepen om zich heen. En de Koningen komen! Zij hebben de afgelopen jaren vertrouwen gekregen in de mogelijkheden van deze jonge koning. Alain, Koning van Escavalon komt, net als Gawaine uit Lothian en Orkney, Cador uit Cornwall en vele anderen.

Gawaine, Prins van Lothian
Cador, Koning van Cornwall
Alain, Koning van Escavalon

Sir Caulas ontving eerder dit jaar een brief met de zorgen van zijn schoonvader Ban en aangetrouwde oom Bohort, koningen van Bretagne. Zij worden aangevallen door Koning Claudas van de heidense Franken. Sir Caulas twijfelt even, maar besluit dan om in Brittannië te blijven en zijn schoonzoon en kleinzoon trouw te blijven.

Zomer, Silchester

Hoge Koning Arthur heeft al zijn troepen verzameld en hij trekt op tegen de Saksische Koningen die Silchester belegeren. De ridders trekken met hem mee. Maar Morgaine heeft goed geluisterd naar de strategie van Arthur en de zijnen. Zij trekt zich terug bij het Witte Paard van Uffington, zij verwacht dat de strijd zich daarheen zal verplaatsen en dat zij vanaf daar meer goed zal kunnen doen, dan aan Arthurs zijde. 
Sir Caulas en en Sir Ignaeus regelen hun zaakjes. Caulas heeft natuurlijk enorm veel kinderen bij veel verschillende vrouwen en Sir Ignaeus heeft een bastaarddochter en wil niet dat die afhankelijk is van de grillen van Balinette, mocht hij sneuvelen op het veld van eer. 

Dag 1, De Slag bij Silchester

Hoge Koning Arthur trekt met zijn troepen op naar Silchester. Wanneer zij de Enborne over willen steken, worden zij verrast door Saksische troepen. Sir Caulas laat zich niet kennen en hij moedigt zijn mannen aan om strijd te leveren met de Saksen. 

1e ronde
De ridders strijden tegen een stel Juten. Deze boertjes kunnen zich nauwelijks verdedigen tegen de ridders. Ze schieten wat pijlen af, maar die deren niemand. 

2e ronde
De ridder strijden tegen een stel Angelen. Ook deze boertjes kunnen zich nauwelijks verdedigen tegen de ridders. Ze schieten pijlen af, maar die deren niemand.

3e ronde
Nu eindelijk wat meer tegenstand, Saksische krijgers! Maar ook deze kunnen nauwelijks weerstand bieden aan de ridders.

4e ronde
De Angelse krijgers zijn niet veel sterker dan hun Saksische neven. Ook zij worden uiteen geslagen door de ridders uit Salisbury.

5e ronde
In de vijfde ronde eindelijk een tegenstander van formaat. De ridders treffen een Saksische Koning en zijn lijfwachten. Een brute strijd ontbrandt. Eerst wordt de lijfwacht afgeslacht en dan weten Sir Caulas en Sir Eric samen Aelle te doden. Sir Eric zet hiermee de traditie van zijn vader Sir Eliot, voort. Deze nam in 490 Koning Octa gevangen in de Slag om Lindsey en negen jaar later deed hij dat weer in de Herovering van Kent.
Wanneer de andere Saksische krijgers dit zien, is de sjeu er wel een beetje af voor deze dag.

6e ronde
De ridders leveren strijd tegen een stel half-naakte Saksische Warrior Women. Hoe onnatuurlijk deze ook mogen zijn, zij zijn geen partij voor de dappere ridders.

Na de dood van Koning AElle, die zichzelf tot Bretwalda had uitgeroepen, is het vuur er wel uit bij de resterende Saksische krijgers. Zij trekken zich terug van Silchester en trekken verder naar Donnington.

Dag 2, de Slag bij Donnington

Morgaine bevindt zich nog steeds bij het Witte Paard in Uffington, maar zij houdt met haar magie de wereld om haar heen in de gaten. Zij ziet dat de Saksen hun magie gebruiken om het weer te beïnvloeden. De regen die gisteravond na de Slag bij Silchester is gevallen, valt nu nog steeds. Het slagveld verandert in een modderpoel. Zij verzamelt haar magie om haar medestanders te kunnen beschermen. 

1e ronde
De ridder strijden tegen een aantal Saksische chieftains. Dat levert een uitdaging op, maar niet veel. Sir Caulas raakt gewond en Sir Ignaeus maakt het van de zenuwen alleen maar erger. (First Aid Fumble). 

2e ronde
De ridders komen meteen de eenheid van Aescwine, die zich Koning van Essex noemt, tegen. Sir Caulas en Sir Ignaeus herrinneren zich Aescwine nog. In 496 had hij de brutaliteit om namens zijn vader, Offa van Essex te vragen om tribuut van Salisbury
Sir Caulas en Sir Eric herhalen hun tactiek van de vorige dag en doden ook Koning Aescwine. 

3e ronde
Dan worden de ridders geconfronteerd met een groep Berserkers. Deze woeste krijgers boezemen de ridders veel angst in. Maar Morgaine waakt. Een enorme blikseminslag doodt een aantal van de Berserkers. En de overlevenden worden zonder al te veel problemen afgemaakt door de ridders. 

4e ronde
De ridders komen een aantal Saksische krijgers tegen, maar na de Berserkers maken deze niet veel indruk meer.

Het plan van de Saksen om magie te gebruiken heeft niet gewerkt en zij trekken zich terug. Maar Arthur wil ook niet op deze modderig vlakte blijven vechten. Hij trekt zicht terug naar Badon. Daar is een oud fort, van waar uit hij de Saksen verder wil belagen.

Dag 3, De Slag bij Badon Hill


Sir Dafy van Berwick St. James heeft sinds zijn bekering bij de Monniken van Rimchurch een enorme haat voor alles wat Faerie is opgevat. Het idee dat Morgaine, een vrouw die zich ophoudt met Faerie, nu de Slag bij Donnington gewonnen heeft voor Arthur, is teveel voor hem. Het is hem duidelijk wat hem nu te doen staat. Morgaine moet sterven, anders zal de hele regering van Arthur onder de invloed van Faerie vallen en dat kan hij niet laten gebeuren. Sir Dafy verlaat het strijdperk en gaat op zoek naar Morgaine, om haar te doden zoals hij ook Brikus gedood heeft in 513.

De Saksische troepen zijn versterkt met het leger van Koning Bieda van Wessex die zich te Badon bij Koning Octa van Kent voegt. 

1e ronde  
De ridders strijden tegen een aantal Saksische aanvoerders en weten hen te verslaan. 

2e ronde
De ridder strijden tegen de elite Heorthgeneats van de Saksen. Hierbij sterft Sir Eric onder een Saksische bijl! Ook Sir Caulas en Sir Ignaeus raken gewond en kunnen niet verder strijden. 
Ondertussen komt Sir Dafy aan bij Morgaine. Hij durft haar toch niet aan te vallen en in wanhoop vlucht hij weg. Morgaine merkt niets en gaat door met het gebruik van magie om haar broeder bij te staan. 

3e ronde
Morgaine gebruikt haar magie om een muur van vuur af te sturen op de Saksische krijgers. Deze verbranden gruwelijk en zij vluchten weg van het slagveld. Dit brengt al vrij snel een einde aan de slag voor deze dag. 

Dag 4, De Slag bij Badon Hill

Alle troepen zijn uitgput, maar de Saksen weten niet van opgeven. Zij hebben gezworen door te vechten tot er een Saksische Koning over zou zijn die Bretwalda kon worden. 
Sir Eric is dood, maar zijn plek wordt ingenomen door Sir Edward, zijn jongere broer en tot voor kort schildknaap van Sir Eric. Sir Dafy is volledig uit beeld, maar Gerwina, dochter van Sir Gilbert, was in 515 een van de vrouwen die gebruik maakte van de academie voor vrouwelijke ridders die Gwenda van Berwick St James heeft ingericht met toestemming van Hoge Koning Arthur
Sir Antony, de verbannen broer van Sir Ignaeus werpt zich op in de strijd. 

1e ronde
De ridders worden geconfronteerd met nieuwe Warrior Women. Sir Edward weet hoeveel succes zijn vader later had bij een Saksische vrouw. Hij probeert ook met deze vrouwen te flirten. Zij zijn er echter niet voor in de stemming. 
Gerwina wordt bevangen door jaloezie wanneer zij deze vrouwen ziet. Zij ziet hoeveel moet zij en haar nicht Gwenda hebben moeten doen om als krijgsters erkend te worden en deze woeste Saksen hebben zonder enige problemen een heel batallion aan strijdende vrouwen op de been gebracht! Zij besluit om over te lopen naar de Saksen! 

2e ronde
Gerwine Uitgeputte Angelse horigen zijn geen uitdaging meer voor de ridders. 

3e ronde
De laatste Angelse krijgers die nog op hun benen staan, kunnen ook nauwelijks nog verzet bieden aan de ridders. 

Naweeën

De Slag van Badon Hill is gewonnen, maar tegen een gruwelijke prijs. Veel ridders en leiders van het land zijn gedood in de vier dagen durende strijd. De Saksen zijn grotendeels uitgemoord. In hun landen zijn nu alleen nog jonge knapen en weduwes over. Ze zijn rijp om te plukken. De ridders maken gebruik van de mogelijheid om te plunderen in de Saksische landen.
De ridders Gerben en Antonius maken hier gretig gebruik van. Maar hun karakter gaat er wel op achteruit.


Winterphase 518/ 519

In Salisbury besluit Caulas dat hij voor eens en voor altijd een einde wil maken aan de Saksische dreiging vanuit Wessex. Hij geeft zijn leenmannen de opdracht om zich in Wessex landgoederen te gaan toe-eigenen.
Sir Antonius, die heel goed begrijpt dat de verbanning van Ignaeus nog steeds telt, neemt een Saksische weduwe tot vrouw, haalt zijn zoon Adrianus uit Salisbury en vestigt zich in Wessex en zweert trouw aan Sir Caulas. Hij neemt het leen van Sparsholt in Wessex. De andere ridders nemen zich ook een landgoed in Wessex. Sir Ignaeus voegt Sutton Scotney toe aan zijn bezittingen, Sir Gerben neemt South Wonston als leen, Sir Edward neemt Kings Worthy als leen. Sir Caulas heeft momenteel 13 levende, ongetrouwde kinderen (en hij is op zoek naar een nieuwe bruid). Hij zorgt ervoor dat hij ieder kind tenminste  1 leen kan geven bij zijn dood. Hij zorgt dat zij terecht kunnen in Wessex.

Sir Edward herinnert zich zijn halfbroers, Octa en Mark, die zijn vader Sir Eliot kreeg, toen hij huwde met Inga, Prinses van Kent. Deze jongemannen zullen nu een jaar of 18 zijn en zijn waarschijnlijk de enige prinsen in Kent. Hij wil met zijn halfbroers in contact komen, om te zorgen dat Kent in de familie kan blijven. Als het nodig is dat hij daarvoor huwt met een vooraanstaande Saksische dame, dan doet hij dat. Ondertussen huwt zijn zuster Esther ook.

Sir Caulas is blij dat hij nog steeds leeft na deze brute slag. Hij weet zeker dat dit te danken is aan de bescherming van St Helen van de Bronnen. Hij besluit om een enorme Kathedraal voor haar te bouwen in Londen.

Morgaine wil weer trouwen. Zij hoopt door een medestander te krijgen, meer land te kunnen verzamelen en misschien meer magische plekken op strategische plaatsen in Brittannië te kunnen realiseren. Zij laat haar oog vallen op Accolon, zoon van Uriëns, Koning van Noord Wales. Een goede Pagan jongen, met de juiste connecties.

Gerben zet het op een feesten, nu hij niet alleen de Slag van Badon Hill heeft overleeft, maar ook nog eens leider van de steeds rijkere familie van Berwick St. James is geworden. Dit levert een dochter bij een melkmeisje op.

Een tante van Ignaeus krijgt een dochter en noemt haar Maria.