vrijdag 24 december 2010

Midwinter

De echte datum is al weer twee dagen voorbij, maar het is nu midwinter en het is te merken. De sneeuw ligt hier wel 20 cm diep in de tuin. In de straten is het inmiddels een beetje plat gereden, maar nog steeds hoog. Ook is het vreselijk koud.


Dit jaar sta ik er wat meer bij stil wat mid-winter nu precies betekent. De zon is voor het noordelijk halfrond nu op de grootste afstand. De stralen bereiken nauwelijks het aardoppervlak en alles wordt donker en koud (en bedekt onder een dikke laag sneeuw). Het zal nog een hele tijd duren voordat de dingen weer gaan groeien. De natuur teert nu in op de voorraden die in de negen maanden hiervoor zijn aangelegd. Tot voor kort gold dat ook voor de mensen.

Een maand of 2 geleden ben ik begonnen met het bakken van een kerstcake. In deze kerstcake zitten de producten die kort daarvoor geoogst zijn (rozijnen, kersen, appels, amandelen). Door ze te drogen en in een taart te bakken, kan ik ze langer bewaren en op momenten dat ik het echt nodig heb (wanneer de sneeuw tot mijn knieen komt bijvoorbeeld) opeten. Op datzelfde moment heb ik ook peren ingelegd in siroop, met grotendeels hetzelfde doel.

Het feest van kerstmis heeft niet voor niets het delen van bezittingen en eten met familie en vrienden centraal staan in de viering, hoewel het weinig met de geboorte van Jezus te maken heeft. Dit is het moment om samen de ingemaakte opbrengst van het volgende jaar soldaat te maken, zodat wij de koude winter door kunnen komen. De kalkoenen, ganzen, varkens en koeien zijn vetgemest. Toen geslacht zodat we geen duur voedsel aan hen hoeven te geven. En nu bewaren we het vette vlees waar het ons het meeste goed kan doen, in onze magen.

Voor mijzelf en mijn gezinnetje staat er dit jaar gans gevuld met appel op het menu. Dat vullen we aan met de peertjes op siroop.