Translate

donderdag 21 maart 2013

Lente

We merken er nog weinig van, maar de lente-equinox is vandaag (gisteren eigenlijk, volgens de wiki). Aan alles kan je zien dat de winter nu echt voorbij is en zomer eraan komt. De planten zitten vol knoppen en uitlopende blaadjes. Komend weekeind gaan we ook weer over naar de zomertijd en zal ik een week van slag zijn (ik heb er een hekel aan).
Nu alleen nog de temperatuur. Deze lente was een van de koudste in de afgelopen jaren. Terwijl er toch ook hele vroege warme dagen zijn geweest. Aan alles kan je zien dat het klimaat aan het veranderen is.

In mijn kasje groeit de broccoli en Rucola al flink. Alleen de zuring wilde niet, na 3 jaar wilden de zaadjes niet meer kiemen. Dat kan gebeuren natuurlijk, vandaar dat ik laatst nieuwe zaadjes heb gehaald en die zijn inmiddels al wel uitgekomen. Dus ook dit jaar kunnen we weer genieten van vese sla en zuring uit de tuin. Ik hoop dat de brocoli het ook goed gaat doen. Deze kunnen binnenkort al wel de tuin in. En dan wordt het weer tijd voor het opkweken van zonnebloemen, tomaat, gele courgette en bonen. Ik hoop dat we er weer lekker van kunnen smullen dit jaar.

zondag 17 maart 2013

Inspiratie voor Pendragon



Een tijdje geleden ben ik gestart met een nieuwe rollenspel campagne, Pendragon en inmiddels heb ik met een grote groep alweer twee afleveringen gespeeld. Omdat ik hiervan een wat langer lopende campagne wil maken, heb ik ook het boek The Great Pendragon Campaign geleend. Hierin wordt de gehele Arthur Sage uitgewerkt in een rollenspel, dat loopt van 485 A.D. wanneer Uther zijn campagnes begint tot 566 A.D. met de dood van Arthur. Genoeg inspiratie voor een langdurige campagne, hoewel ik wel van plan ben het een en ander te tweaken.

In mijn zoektocht naar tweak-mogelijkheden, kwam ik het blog tegen van iemand die veel rollenspellen speelt, maar ook een keer de GPC doorgewerkt heeft. En daar verslag van heeft gedaan. Dat soort initiatieven moeten meer de aandacht krijgen. Dus bij deze. Zoek op het label Solo GPC. Erg leuk om te lezen en wie weet komt mijn campagne net zo lekker van de grond. Op 6 april weet ik meer.

zaterdag 16 maart 2013

Django

Gisteren waren Sander en ik alweer 16 jaar bij elkaar. Dat lijkt wel een eeuwigheid en we vonden dat we hier toch bij stil moesten staan. Dus we vonden vriendin R. bereid om een avond op de kinderen te passen (Bedankt R!), we hebben haar een lekker maaltje voorgezet en we gingen naar de film Django Unchained (2012), de meest recente film van Quentin Tarantino (Pulp Fiction, Jackie Brown), een filmmaker waar wij allebei een beetje een zwak voor hebben en die een belangrijke rol in onze relatie speelt sinds Sander ongeveer 15,5 jaar geleden zijn kersverse vriendinnetje Pulp Fiction liet zien.
Dit keer gaat Tarantino een eigen versie van Westerns maken. De titel van de film verwijst naar het karakter Django, dat in veel films voorkwam en bijzonder gewelddadig was. Zoals altijd, laat Quentin Tarantino zien, dat hij een heel eigen kijk heeft op bepaalde genres en conventies. Dit keer werkt het erg goed.
Verder spelen er nog Jamie Foxx (Collateral), Christopher Waltz (Inglourious Basterds) en Leonardo di Caprio (Titanic) en Samuel L. Jackson (Captain America, Pulp Fiction mee. 

Spoilers ahoy



De film gaat over Django (Foxx), een slaaf in het zuiden van de Verenigde Staten. Hij is op een queeste om zijn vrouw te vinden.Daarbij wordt hij geholpen door Dr. King Schultz (Waltz), een premiejager. Eerst heeft schultz Django nodig om een paar criminelen te identificeren. Maar Django blijkt zelf ook handig met een vuurwapen en helpt Schultz met het doden van blanke mensen. Daarna helpt Schultz Django met het vinden en bevrijden van zijn vrouw Broomhilde. Dit gaat uiteraard allemaal gepaard met enorme hoeveelheden geweld en bloed, het is tenslotte een Tarantino-film. 
De film is ook niet bang om de gruwelijkheden van de slavernij tentoon te spreiden. De kijkers bezien dit door de ogen van Dr. Schultz, die uit Duitsland komt en een moderne weerzin heeft tegen het idee van slavernij. En we zien hoe slaven geslagen worden met een zweep voor minieme overtredingen, hoe de vrouwen worden gebruikt als sexslavinnen, hoe mannen gedwongen worden te vechten met elkaar tot de dood erop volgt en hoe vluchtende slaven worden verscheurd door honden. 
Maar de ook de dominante blanke mannen komen in beeld, als ongelofelijk domme racisten. De prille Ku Klux Klan is te stom om maskers te maken waardoor ze naar buiten kunnen kijken, Francofielen (DiCaprio) die niet weten dat Alexandre Dumas 1/4 zwart was (wat zeker telde als zwart in de tijd en plaats van deze film), Slavenhouders die door hun eigen slaven (Jackson) erop gewezen moeten worden, dat ze worden opgelicht, het gaat maar door. Racisten zijn niet als slecht, ze zijn ook heel, heel, heel erg dom.  

Een zeer vermakelijke film, waarin de gruwelijkheden nog redelijk historisch verantwoord zijn ook. Fijn om weer eens een avondje uit te zijn zonder de kids en weer wat tijd aan Sander te kunnen besteden. 

zaterdag 9 maart 2013

Meer tuinnieuws


Met het heerlijke weer van de afgelopen dagen begint het tuinier-virus bij mij ook weer te jeuken. Afgelopen weekeinde ben ik al druk geweest om het dode blad van vorig jaar uit de tuin te ruimen. Daaronder zijn de eerste uitlopertjes van het nieuwe jaar alweer te zien. Ik hoop dat de tuin er dit jaar nog bonter bijstaat dan vorig jaar. De krokussen hebben in elk geval flink gebruik gemaakt van de warmte en lopen nu heel snel uit. Ook de Ribes zit onder de knoppen die op uitbarsten staan.


Verder ben ik vandaag ook druk geweest met het inzaaien van de eerste plantjes voor de moestuin. De Rucola en Zuring komen weer terug. Voor de Rucola heb ik zaad gebruikt dat ik vorig jaar gewonnen heb uit de Rucola van vorig jaar. Eens kijken of het werkt. En ik heb dit jaar ook geïnvesteerd in broccolizaad. Ik vindt broccoli altijd een erg smakelijke groente en mij is verteld dat het extra lekker is, wanneer het vers geoogst in de pan en op het bordje gaat.


Verder wil ik ook al sinds 2011 de voortuin onder handen nemen. Hij staat veel te vol met allerlei (mooie, dat wel) planten. Het pad door de tuin is te klein en te smal en de bedden van de borders liggen hoger dan het straatniveau, waardoor regenwater naar het huis toestroomt. Ik wil een mooi pad naar de voordeur, strakke borders en een beheersbaar aantal planten. Onlangs hebben wij onze buurman, die ook onze achtertuin onder handen nam, bereid gevonden daar eens over na te denken. In mei hebben we een mooie voortuin. Ik droom er nu al bijna van.

dinsdag 5 maart 2013

Pendragon II

Afgelopen zaterdag was het weer zover, de tweede aflevering van het Pendragon rollenspel. Vorige maand zijn we voor het eerst bijeengekomen om echt te spelen, en dat ging heel goed. Maar nu kent iedereen zijn karakters en is het tijd voor meer intrige en meer strijd!

Geschiedenis tot nu toe
Bledri van Winterbourne Gunnet
Bradwen de Moedige
Eliot van Burcombe
Gilmere van Tisbury
Grigor de Geweldenaar
Marcus Livius van Broughton


30 april 485 Anno Domini, Leicester, Logres

De jongemannen zijn net tot ridder geslagen en hebben een dag van feesten achter de rug. Maar vandaag dienen zich al de eerste taken aan voor de kersverse ridders. Zo zullen zij nu allemaal een schildknaap moeten hebben. Deze jonge jongens willen later ook ridder kunnen worden en gaan daarvoor in de leer bij een oudere en (hopelijk) wijzere ridder. Zij helpen hem met het aan- en uitdoen van zijn harnas, verzorgen zijn paard, zijn wapens en zijn garderobe. Ook kunnen zij om een kleine boodschap gestuurd worden.
Sir Bledri en Sir Eliot zijn beiden heidense ridders en zij willen dat hun jongere broertjes zo veel mogelijk worden opgevoed in dat geloof. Vandaar dat zij besluiten om elk een broer van de ander tot schildknaap te nemen. De jonge Bellias van Winterbourne Gunnet wordt de schildknaap van Sir Eliot en de jonge Ebel van Burcombe wordt de schildknaap van Sir Bledri.
Sir Gilmere en Sir Bradwen zijn beiden christelijke ridders en zij hebben dezelfde overwegingen ten aanzien van hun jongere broers. Zij besluiten ook elk een jongere broer van de ander tot schildknaap te nemen. Perin van Tisbury wordt de schildknaap van Sir Bradwen en Bavo van Steeple Langforth wordt de schildknaap van Sir Gilmere.

Sir Ignaeus Livius van Broughton
Sir Grigor de Geweldenaar
Sir Eliot van Burcombe

Sir Grigor is een christelijke ridder en hij besluit om Elias van Burcombe, de jongere broer van Sir Eliot onder zijn hoede te nemen, het is de vraag wie wie zal bekeren. Sir Marcus Livius neemt de jonge Garnish van Berwick St. James aan als schildknaap.

Die avond is het Mei-avond, een belangrijk moment voor de aanhangers van het oude, heidense geloof. De zomer begint en het is belangrijk om vruchtbaarheid voor het komende groei-seizoen af te smeken bij de goden. Anders kan het gebeuren dat iedereen honger lijdt in de komende winter. Hiervoor worden in de avond grote vuren ontstoken, waar de kudden vee door heen gedreven worden, om hen te zuiveren van kwade invloeden. Ook laten de gelovigen uitbundig zien, hoe belangrijk zij vruchtbaarheid vinden, door het zelf zoveel mogelijk na te streven.
Sir Bledri en Sir Eliot zijn heidens en hoewel niet heel erg gelovig of deskundig in de leer (religion fail), willen zij toch meedoen aan dit feest. Aan het einde van de dag volgen zij de melkmeisjes, dienstbodes en staljongens uit Leicester naar een nabij-gelegen heuveltop, waar twee grootse vuren al branden en het vee al klaarstaat om gezuiverd te worden. Druïden en priesteressen staan al klaar om vee en volk te zegenen voor het komende jaar, een os draait al aan het spit en vaten bier staan ook al klaar.
Na het opdrijven van het vee, barst het feest los. Er is opzwepende muziek, flakkerend vuur, bier en mooie meisjes. Sir Eliot en Sir Bledri storten zich in het feestgewoel en proberen indruk te maken op mooie meisjes.
Sir Eliot weet al snel aan te haken bij een mooi meisje, Clara (flirting succes), maar wanneer hij haar meeneemt naar een stil plekje om haar te laten zien wat een goede ridder allemaal met zijn zwaard kan doen, maakt hij heel weinig indruk (lustful fail). Lachend rent Clara weg, om er met een stoere, breedgeschouderde smid vandoor te gaan. Eliot probeert haar nog terug te halen, maar dat valt niet goed bij het meisje en haar nieuwe minnaar (flirting fail). Eliot geeft het op en probeert het aan te leggen met een ander meisje, Anna, zij is wel onder de indruk van wat een ridder met zijn zwaard kan.
Sir Bledri heeft echt het gevoel dat de krachten van de goden door zijn aderen stromen op deze avond en hij weet flinke indruk te maken op twee meisjes, Marie en Bea (flirting critical succes). Wanneer hij hen in de dichtsbijzijnde hooiberg probeert uit te leggen hoe een goed ridder zijn speer weet te gebruiken, zijn zij gepast onder de indruk (2x lustful succes). De volgende morgen maakt Bledri weer indruk op Marie, maar minder op Bea (lustful succes en fail). Hij besluit wel om op te staan en zich weer bij zijn heer in Leicester te voegen (energetic succes).

1 mei 485 A.D.

Koning Uther beraadslaagt de hele dag met zijn collega-koningen en vazallen om een manier te vinden om een nieuw invasie van de Saksen in Sussex het hoofd te kunnen bieden. Het valt de ridders op dat Hertog Gorlois van Cornwall niet aanwezig is, dat is gek, want Cornwall is een van de grootste zelfstandige rijken naast dat van Logres. Maar er doen ook geruchten de ronde dat de Ieren aanvallen doen op de landen van Cornwall.
Later die dag komt Koning Uther met een proclamatie. Hij en zijn collega-koningen en vazallen zullen optrekken tegen de Saksen in Sussex, vanuit Sarum. Iedereen die hier aanwezig is moet begin juni in Sarum aanwezig zijn om strijd te kunnen leveren tegen de Saksen.

Sir Roderick komt na deze proclamatie meteen naar zijn ridders toe. Het kamp moet nu opgebroken worden! Iedereen moet onmiddellijk terug naar Sarum, om die plaats voor te bereiden op de komst van een leger. De ridders laten hun vrouwen achter onder de hoede van Koning Uther, die met zijn gevolg in een trager tempo zal volgen, terwijl de ridder samen met Sir Roderick zeer snel over de romeinse weg terugreist naar Sarum.
In Sarum laat Sir Bradwen weer zien waar hij goed in is. Hij organiseert Sarum voor de komst van de legermacht. Keuterboertjes worden van het land verjaagd. De weilanden worden ingericht met latrines en plaatsen voor de paarden, om voorbereid te zijn op de legermacht (stewardship succes).
Volgens plan komen de verschillende vazallen en medestanders van Koning Uther in juni aan in Sarum. Gelukkig is alles gereed voor hun komst. Gorlois Duke van Cornwall komt ook hier niet opdagen. De invallen van de Ieren in Cornwall moeten vreselijk zijn.

Sir Amig

Sir Roderick deelt de jonge ridders in bij de gevechtseenheid van Sir Amig. Deze oude ridder heeft de jongemannen opgeleid en getraind. Zij kennen elkaar en weten wat ze van elkaar kunnen verwachten. Onder leiding van Sir Amig trekken de jonge ridders, samen met de rest van Koning Uther's legermacht op naar Mearcred Creek, op de grens van Logres en Sussex. Daar zullen zij een leger van Saksen tegemoet treden en ongetwijfeld de overwinning behalen.
Sir Bledri en Sir Eliot willen graag de overwinning behalen en overladen met eer en glorie terug naar huis keren. Sir Bledri en Sir Bradwen proberen hun eenheid moet in te praten door toespraken voor hun collega's te houden. Zijzelf raken hierdoor en door hun haat voor de Saksen geinspireerd (Passion: Hate saxons), maar Eliot raakt juist moedeloos van alweer een gevecht tegen de Saksen (fail passion: Hate saxons), zal er ooit een einde aan komen?

Ronde 1:
Wanneer iedereen zich in slagorde heeft opgesteld, gaat het daarna ineens snel. Onder leiding van Sir Amig stormen de jonge ridders te paard op hun vijanden af. Het zijn enorme, met bijlen bewapende Saksische Hearthgeneats, de elite strijders van de gehate Saksen. Maar zij zijn geen partij voor de stoere ridders met hun javelijnen. Links en rechts gaan de duivelse Saksen neer.

Ronde 2:
Sir Amig blijft niet wachten om te zien hoeveel Saksen er gedood zijn. Hij rijdt verder naar de volgende groep Saksen, Ceorls dit keer. Ook zij gaan neer onder de zwaarden van de jonge ridders. Deze mannen zijn duidelijk geen echte strijders, maar alleen jonge mannen die een bijl in handen hebben gekregen.

Ronde 3:
Daarna wordt het moeilijker. De ridders komen een groep Heorthgeneats tegen die hun zware speren hebben meegenomen. Zij werpen deze niet, maar plaatsen ze in de grond. Sir Bledri en Sir Grigor begrijpen niet snel genoeg wat dit betekent en hebben hun rijdier niet onder controle (fail horsemanship). Hun dappere rossen spietsen zich op deze zware speren en sterven een gruwelijke dood. Bledri en Grigor kunnen zich gelukkig van hun rossen werpen, voor ook zij ten onder gaan. Maar dan zijn zij hun paarden kwijt en bevinden zij zich in een penibele positie ten op zichte van de heorthgeneats. Sir Amig leidt de rest van zijn troepen in gevecht door deze groep heorthgeneats, hierbij wordt Sir Eliot goed hard geraakt en wordt van zijn paard geworpen. 
Sir Amig rijdt met zijn overgebleven manschappen verder naar de volgende uitdaging. Maar Bradwen kan het niet over zijn hart verkrijgen om zijn companen in zo een gevaarlijke situatie achter te laten en hij gaat tegen de orders van de door zijn heer aangestelde commandant in (fail Passion: loyalty lord). Hij blijft achter en beschermt hen. En dat is hard nodig, de overgebleven heorthgeneats storten zich onmiddellijk op de gewonde en verdwaasde ridders. Eliot krijgt nog meer klappen te verwerken, nadat hij eerst van zijn paard is geworpen. Bledri weet een smerige Sakse een ferme houw met zijn zwaard te verkopen en in een keer te doden.
 
Ronde 4:
Intussen heeft Sir Amig zich met de resterende ridders gestort op een nieuwe troep heorthgeneats, deze zijn te paard en bedienen zich van grote bijlen. Met een daarvan wordt Sir Marcus bewusteloos uit zijn zadel geslagen. Zwaargewond blijft hij op de grond liggen, terwijl het gevecht om hem heen raast.
Terwijl Eliot zijn paard probeert te vangen, brengen schildknapen Ebel en Elias verse paarden naar hun ridders Bledri en Grigor (daar heb je die schildknaapjes tenslotte voor). Deze paarden zijn duidelijk van mindere kwaliteit dan hun vorige paarden, maar het moet maar zo.

Nu het gevecht grotendeels voorbij is, en de Saksen zich terugtrekken, zakt Eliot weg in en depressie. Bledri probeert hem daaruit te halen door tegen hem te praten. Het is nog steeds een gevaarlijke situatie. Maar Eliot wordt woedend en trekt een dolk om Bledri mee te lijf te kunnen gaan (allemaal het gevolg van de fail passion). Eliot blijft vechten met Bledri, totdat zowel Bradwen als Bledri hun vriend Eliot tegen de grond werken. Eliot vindt dit allemaal hoogst onrechtvaardig (fail Just).

Late zomer, Old Sarum
Wanneer later die zomer iedereen zich weer teruggetrokken heeft in Sarum en men druk is om te genezen van deze avonturen, valt het Eliot en Marcus op dat Koning Uther wel heel veel overlegt met Sir Roderick. Zij denken dat hij Hoge Koning wil worden. Daarmee kan hij een groter beroep doen op de andere koningen in de Britse eilanden. Maar daartoe moet hij wel verkozen worden (succes intrigue). Bledri begrijpt er weinig van een geeft de koning van de elfen de schuld van het falen van deze campagne (fumble intrigue).