Doodsangsten

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Zomaar badminton

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

De kortste dag

Gisteren was het midwinter, alweer een jaar voorbij en nu beginnen we weer aan de start van een nieuw jaar. De zon is langzaam (onmerkbaar) op de weg terug en binnenkort kunnen we weer sterkere zonnestraaltjes voelen.

Wij hebben ons al helemaal voorbereid op de komende winter. Er liggen al twee kerstcakes klaar. Er ligt weer een gans in de koelkast en allerlei andere lekkere hapjes om ons door de donkere dagen te loodsen. Verder staan er ook peren te trekken in azijn. De winter kan beginnen, ik heb er zin in.

Verder heb ik ook even te tijd genomen om terug te blikken op het afgelopen jaar. En het is toch wel een druk jaar geweest. Vorig jaar om deze tijd hoorde ik dat ik in januari 2012 bij de gemeente Den Bosch kon blijven om de aanpak van ouderenmishandeling vorm te geven. Sander begon bij Planon in Nijmegen. Toen scheurde Sander natuurlijk prompt zijn achillespees. In april ben ik op zoek gegaan naar nieuw werk omdat ik toch tegen het einde van een contractperiode aankeek. Toen brak onze dochter prompt haar sleutelbeen. In juli ben ik begonnen met een nieuwe functie bij de gemeente Gennep. Onze zoon brak of scheurde niks (ik verwachtte eerlijk gezegd wel iets) maar begon in november met zwemles, wat hij erg leuk vindt. Hij is al door naar het volgende groepje. Erg druk en stressvol, dus ik hoop volgend jaar op een wat rustiger jaar.

Inmiddels geniet ik van een welverdiende kerstvakantie.

Rennen rennen rennen

Deze post is verplaatst naar Jennifer's gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn familie en gezin aangaat.

Apekooien

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Sleutelbeen

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Er op uit

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Achillespees - het einde

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Trouwen in het hoge noorden

Afgelopen woensdag trouwden zo een beetje het laatste ongetrouwde stel in onze vriendenkring (wat hebben we een hoop huwelijken afgelopen de laatste jaren). Ze wonen in het verre Groningen, dus het was nog wel een onderneming om er te komen.

De taart

Allereerst is onze zoon tegenwoordig leerplichtig, dus we moesten officieel vrij vragen van school. Formeel mag hij alleen vrij krijgen voor een huwelijk van familie tot in de derde graad (volle neven en nichten). Daar heb ik minder contact mee dan met S. en J., die afgelopen woensdag in het huwelijksbootje stapten. Maar goed, ik heb op de aanvraag in het midden gelaten wat precies de relatie van de trouwlustigen was ten opzichte van onze zoon, dus hij kreeg gewoon vrij.

Omdat Sander nog steeds met zijn achillespees zit, mag hij geen autorijden. Dus ik mocht heenrijden en weer terug rijden. En ik rijd helemaal niet zo vaak, en ik vind het ook niet leuk! Maar ja, voor je vrienden doe je dat dan toch.

En dan de reisafstand! Meer dan twee uur! Maar ja, voor je vrienden doe je dat dan toch (hoe vaak zullen ze trouwen?)

Dus, toen ging op woensdagmorgen om 05:30 de wekker, waarna wij vrij snel opstonden, bammetjes smeerden, douchten, kids in de kleren hesen, iedereen in de auto hesen, ook Sander met zijn kreupel voetje. En om 06:40 gingen we in het donker en de winterse kou op weg.
Na twee uur stevig doorrijden was het inmiddels licht en reden we de stad Groningen binnen. Toen was het nog even paniekerig zoeken naar een parkeergarage, parkeerplek en het stadhuis.
Na wat gestrompel door de kou vonden we het stadhuis. We moesten met twee kids en een kreupele man een grote, gladde, enge trap op. Om te horen te krijgen dat het huwelijk beneden plaats zou vinden. Dus we konden de grote, gladde, enge trap ook weer af. Met kids en kreupele man. Waarna bleek dat er ook binnen een trap was, waar men ons naar had kunnen verwijzen. Ik was niet onder de indruk van de behulpzaamheid van mijn Groningse collega's.

Maar het huwelijk zelf maakte alles goed. S. zag er keurig uit in zijn pak, J. Stralend met haar mooie jurk en zwangere buik. De ambtenaar van de burgelijke stand hield een leuk verhaal over het prille begin van de relatie tussen S. en J. met details die ik nog niet kende. De kids waren engeltjes, na een lange rit, zaten ze toch nog stil tijdens de korte ceremonie.
Daarna weer door de ijzige kou naar de parkeergarage en toen reden we naar het huis van het kersverse echtpaar, alwaar wij prosecco, zelfgemaakte taart en allerlei andere lekkere hapjes konden krijgen. We waren niet de enigen van de Nijmeegse vriendenkring, dus we hebben nog gezellig bij zitten kletsen met mensen die we niet vaak genoeg zien.
Rond 14:00 begon ik aardig in te storten en voorzag dat ik nog meer dan 2 uur in de auto zou moeten zitten, terwijl ik verantwoordelijk moest autorijden. Dus we vertrokken vlot. De kids vielen in de auto in slaap en Sander en ik hebben weer eens wat ouderwets met elkaar kunnen praten over belangrijke zaken. Rond 16:30 waren we weer thuis en konden we de kids achter de TV installeren en konden wij ons aan het avondeten weiden.

Ik was bekaf na meer dan 4 uur autorijden op een dag en viel ook vrij vroeg als een blok in slaap.

Het huwelijk 

Meer Achillespees

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Achillespees - Het vervolg

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Perspectief

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.