Translate

vrijdag 31 juli 2026

De vierdaagse

Ik woon al meer dan 25 jaar in Nijmegen en ik had nog nooit meegedaan aan de Nijmeegse 4Daagse. Maar dat is nu eindelijk voorbij. Ik heb de Nijmeegse Vierdaagse uitgewandeld en ik heb een medaille gekregen! Als jonge, gezonde vrouw moest ik natuurlijk 4 keer 40 kilometer lopen en daar zag ik best tegenop. 

Medaille

Vorig jaar ben ik al begonnen met trainen. In de kerstvakantie begon ik met kleine rondjes lopen van een kilometer of 10. En elke maand breidde ik dat steeds verder uit. In mei en juni liep ik rondjes van 30 kilometer of meer. Ieder weekend vertrok ik tussen 05:00 en 06:00 van huis, om dan ergens in de middag weer thuis te komen. Huishouden, vriendschappen en hobbies werden allemaal opgeofferd om voor te bereiden op de Vierdaagse zelf. 

De Ponton bij Cuijk

En de druk was hoog. Ik heb een man die lange afstanden hardloopt (Petran, Parijs, Another One Bites the Dust). Ik kon niet thuis aankomen met: "En toen werd ik moe en gaf ik het op." Dat zou ik nog jaren te horen blijven krijgen. Dus deze Vierdaagse moest uitgelopen worden. We hebben jarenlang in Nijmegen en Malden gewoond en gekeken naar de lopers van de Vierdaagse. Dus ik wist hoe zwaar het kon worden voor mensen.

En dinsdag 21 juli was het dan zover! In alle vroegte (03:30) ging de wekker. Om 04:15 verliet ik ons huis en om 05:10 zette ik mijn eerste stappen van de komende vier dagen. En het lopen op zich ging nog best redelijk. In de loop der dagen ontwikkelde ik wel wat spierpijn en blaren. Maar die kon ik zelf allemaal goed verzorgen. 

47.000 aan de start

In sommige dorpen was de drukte wat overweldigend en ik heb me verbaasd over de hoeveelheden alcohol die er gedronken werden door de toeschouwers. Uiteindelijk liep ik vrijdag 24 juli om 14:34 over de finish. En daarmee was ik 1 van de 42.137 lopers die ook daadwerkelijk de Vierdaagse hebben uitgelopen.  en mocht ik een mooie medaille mee naar huis nemen. En thuis wachtte mijn bewonderende familie me natuurlijk op.   

zondag 19 juli 2026

Call of Cthulhu XXIX - Helaas, het is weer zover

Comte Fenalik is verslagen en de Franse Revolutie heeft plaatsgevonden, maar is er echt veel veranderd voor de soldaten? 


Emile Rouzet
Jacob de Rothschild
Marc de Guesclin 
Nicholas D'Arcy
Antoine D'Eclaire (Afwezig)

14 Prairial II, Parijs

De soldaten staan weer op een nacht een toegang tot de Catacomben te bewaken tegen een groep burgers op zoek naar werk. Bijna exact vijf jaar geleden bewaakten zij ook al een toegang tot de Catacomben van Parijs. Er lijkt in de tussenliggende jaren weinig veranderd te zijn. De begraafplaatsen van Parijs worden nog steeds geruimd, onder leiding van Docteur Rigault, die nu Lucien Rigault heet. Hongerige burgers zijn nog steeds op zoek naar werk en eten. De Revolutie is doorgedraaid en iedereen kan ineens verdwijnen onder het mes van de guillotine.  

Plotseling horen de soldaten het geratel van wielen en het hoefgeklop van paarden. De soldaten verwachten half dat de witte koets van Fenalik weer door de straten zal razen. Maar hij is vijf jaar geleden toch definitief uitgeschakeld. Het zijn alleen maar de wagens die van de begraafplaatsen komen, met hun lugubere lading. Het zijn een stuk of zes wagens en in de voorste wagen zitten ook nog een aantal arbeiders, die hun hoofden en handen verbergen in lange mantels en kappen van jute. Het lijken wel monikken, maar ook die zijn allemaal opgeheven na de revolutie. Naast de voorste wagen rijdt een man te paard. Het duurt even voor de soldaten hem herkennen als Lucien Rigault. 
Burger Rigault is erg veranderd. Hij is niet langer de dikke, kortademige man van vijf jaar geleden, maar is nu een stuk slanker, sterker en energieker. 

Rigault begroet de soldaten en het valt hen op dat hij wel erg bleek ziet (Spot Hidden). Het valt Nicholas D'Arcy zelfs op dat Rigault een soort vlekken of tatoeages in de vorm van kleine schedeltjes op zijn hals en borst heeft, ze piepen net boven zijn kraag uit (Spot Hidden, Extreme succes). Even later herkent Rigault hen ook. Nicholas refereert nog aan de ontmoeting die zij jaren geleden hadden en dat zij ook betrokken waren bij de zaak rond Comte Fenalik. Rigault herinnert zich nu ook de eerdere ontmoeting bij de catacomben en de problemen met Comte Fenalik. En hij babbelt mee met de herinneringen van van Nicholas. Jacob en Emile (Psychology Hard succes) realiseren zich dat Rigault helemaal niet blij is met deze ontmoeting uit het verleden. De soldaten zijn een los eindje, dat Rigault kan verbinden met de adel, die nu ernstig in diskrediet is. Ze moeten uit de weg geruimd worden! 
Nicholas heeft niets door en blijft babbelen met Rigault. Hij vraagt zelfs naar de uitslag of tatoeages die Rigault lijkt te dragen (Fast Talk fail). Marc ziet het gevaar en probeert Nicholas nog tegen zichzelf te beschermen. 
Jacob begint nog over de vreemd geklede arbeiders, die op monikken lijken, maar Rigault laat niets meer los. 

Zonder een woord te zeggen stappen de vreemd geklede arbeiders van de wagens en nemen ieder een bundels botten en dragen deze de catacomben in. Wanneer een wagen geleegd is, draaien de koetsiers de wagens en vertrekken weer een voor een. De soldaten staan weer alleen in de straat, de toegang tot de catacomben te bewaken. Marc en Nicholas besluiten de catacomben in te gaan en te kijken wat deze mannen allemaal uitspoken. Jacob en Emile blijven achter.   

De Catacomben


Marc en Nicholas lopen door de verlaten, stoffige gangen, waar langzaamaan steeds meer botten worden opgestapeld. Het geeft een lugubere aanblik. Veel van de botten zijn allemaal zeer oud en stoffig. Maar heel af en toe zit er een verse schedel, een slachtoffer van de guillotine, tussen de eindeloze opgestapelde botten. 
Marc en Nicholas treffen een eenzame arbeider, die rommelt met zijn last. Ze spreken hem aan, maar de man reageert niet. Nicholas besluit om zijn kap af te trekken, om te kijken wie onder deze kap zit. Nicholas krijgt de schrik van zijn leven. Het is het gezicht van Monsieur Benoît, zijn schoonvader. Deze lage edelman is gestorven onder het mes van de guillotine en Nicholas huwde daarna zijn jonge dochter, Melodie. Maar het gezicht van de oudere man zit vast aan het lichaam van een jonge vrouw. Het afgehakte hoofd is vastgenaaid op het lichaam van een ander! En nog scheef ook, Msr. Benoît kijkt steeds over zijn linker schouder. Deze aanblik drijft Nicholas en Marc tot waanzin! (San check). 
Het monster wordt woedend wanneer hij gestoord wordt in zijn taak en hij valt aan. Nicholas kan het allemaal niet meer aan en vlucht door de lange gangen van de catacomben naar buiten. Marc realiseert zich dat hij helemaal alleen in de catacomben is en dat hij de man die voorheen Msr. Benoît was alleen zal moeten uitschakelen, en nog stilletjes ook, voor hij de aandacht trekt van de andere monsters. 

Nicholas rent de trappen weer op en komt weer buiten in de stille nachtlucht. Hij houdt een chaotisch verhaal over zijn overleden schoonvader tegen Jacob en Emile. Jacob en Emile geloven hem niet en denken dat de confrontatie met de sterfelijkheid hem even teveel is geworden. 
Diep in de catacomben levert Marc strijdt met de monsterlijke Msr. Benoît. Uiteindelijk weet hij het onheilige lichaam te doden. Hij snijdt de stiksels die het hoofd op het lichaam houden, weer open en neemt het hoofd mee. Op het voorhoofd is een symbool gesneden, met chirurgische precisie, het lijkt op een symmetrische bloemenvorm. Eenmaal buiten bevestigd hij het verhaal van Nicholas. 
Jacob verzucht: "Een paar jaar geleden had ik dit gruwelijk gevonden, maar helaas, het is weer zover." 

De soldaten vragen zich af wat ze moeten doen. Ze kunnen niet vertrekken, ze hebben een opdracht om de catacomben te bewaken. Ze besluiten het hoofd voorlopig te verstoppen onder wat lappen en andere rotzooi. En net op tijd! Want Rigault komt ook uit de catacomben en hij vertelt dat een van zijn mannen in de catacomben vermoord is. Hebben zij iets gezien? 
Jacob weet snel een verhaal in elkaar te draaien. De soldaten werden verrast door een halfnaakte, kreupele man die uit de catacomben kwam rennen. Ze waren totaal verrast, want ze moesten de catacomben bewaken tegen indringers. En in de catacomben is alleen Rigault en zijn mannen. Rigaul gelooft dit verhaal.  

Aan het einde van hun dienst gaan de soldaten eerst terug naar de kazerne. Marc neemt het hoofd van Msr. Benoît mee. Hij zet het thuis in een vaatje Calvados, zodat het niet wegrot. Hij vindt eigenlijk dat Nicholas het moet begraven, maar Nicholas wil niets met het hoofd te maken hebben. 

15 Prairial

Jacob en Emile willen onderzoek doen. Is het mogelijk om lichamen te reanimeren en wat is de betekenis van het vreemd symbool op het voorhoofd van Msr. Benoît? De Sorbonne is gesloten door de revolutionairen, maar belangrijke collecties boeken zijn elders ondergebracht. Jacob en Emile brengen een bezoek aan een van deze bibliotheken. 
Eenmaal daar treffen zij iemand anders, die zij ook herkennen van hun eerdere avonturen. Het is Monsieur Fragonard, de maker van de opgezette paus, die zij aantroffen in de villa van Comte Fenalik. Hij wist zich uit de problemen te houden, door te zeggen dat zijn studies van het menselijk lichaam natuurlijk nooit zouden mogen leiden tot het blasfemisch afbeelden van de paus! En hij heeft de revolutie kennelijk ook overleefd.   
Msr. Fragonard kan verschillende vragen van Jacob en Emile beantwoorden. De verklaring in veel gevallen is magie! Er is een belangrijke magie die een soort connectie is tussen een afbeelding en het ware ding. En zo kan je bijvoorbeeld schade verplaatsen van de afbeelding naar het ding. Die schedeltjes zijn dus een soort bescherming. Hoe meer schedeltjes, hoe meer bescherming. 
Het animeren van lichamen is oude, oude magie. Mensen hebben altijd gezocht naar manieren om de doden ook na hun overlijden te laten werken. En met de vele slachtoffers van de guillotine, was het een kwestie van tijd voordat iemand op het idee zou komen om al deze lichamen te werk te stellen. 

Onder de indruk vertrekken Jacob en Emile weer. Kennelijk is Rigault met echt vreemde zaken bezig. Ze moeten er achter zien te komen wat precies. Binnenkort is de Mis van het Opperste Wezen, een vervanging voor de oude religie. Is dat een moment dat er cruciale zaken zullen gebeuren? Moeten de soldaten de catacomben in om antwoorden te vinden?

zondag 12 juli 2026

Spellendag Lente 2026

Meestal doen we onze spellendagen op de dag na Hemelvaart, maar net als in 2024 was dat dit jaar niet mogelijk. Er deed een kind eindexamen en die wilden we wat rust bieden. Dus We stelden het uit tot na de examenperiode. En het viel meteen aan het begin van de eerste hittegolf van dit jaar, dat belooft wat!

Na bijna 20 jaar volgt de spellendag een vast patroon. In de morgen maken Sander en ik paniekerig ons huis schoon, doen we boodschappen en wordt er gekookt. Dit jaar was de rabarberoogst na alle aanpassingen in de moestuin weer top, dus ik maakte een heerlijke rabarbertaart. En Sander maakte na wat aandringen van mij nog een heerlijke kwarktaart


Andor

En vanaf 2 uur bleef de deurbel gaan en kwamen de mensen non - stop binnen. Vanwege de warmte werd er helaas niet buiten gespeeld, dus het zat binnen bomvol! En er kwamen flink wat spellen voorbij. Met de kleinste bezoekers werd nog Jonge Helden van Andor gespeeld, een superleuk coöperatief spel, waarbij de jonge helden goede (uiteraad) daden verrichten en over het speelbord gaan. Niet al te ingewikkeld en daarmee precies goed voor jonge mensen. 


Beez

Tijdens ons feest voor ons 20-jarig huwelijk hadden we nog het spel Beez gekregen en dat kwam ook weer op tafel. Je bent een bijtje dat over het bord vliegt op zoek naar nectar, om dat op kunstzinnige manieren op te slaan in je korf. We speelden het met vier en de chaos op het bord is dan heel wat groter, dan wanneer je het met twee speelt (zoals ik al eerder had gedaan). Het is een beetje een luchtig spelletje, maar wanneer de nectar in snel tempo van het bord verdwijnt, wordt het steeds ingewikkelder om je bijtje nog naar een nuttige plek te manouvreren. 


Sander wist nog zijn favoriet Colt Express op tafel te krijgen, waarbij een trein overval in het Wilde Westen wordt nagespeeld. En het ziet er prachtig uit, je figuurtjes rennen heen en weer over een kartonnen treintje. Er is geen eer tussen dieven natuurlijk, dus je collega - overvallers proberen er met de buit vandoor te gaan, terwijl er ook nog een sherrif is, die alle criminelen wil arresteren. Ook een ideaal spel als je met een wat grotere groep wil spelen. 

In de avond werd er weer pannekoeken (voor de kinderen) en soep (voor de grotere mensen) geserveerd, samen met allerlei lekkers van de gasten. We konden onze buikjes weer rond eten. In de avond vertrokken ook de mensen met kinderen weer en kwamen er weer nieuwe mensen binnen. Dus we gingen gewoon door met spellen spelen. 

Sander haalde nog Nuns on the Run te voorschijn. Sinds we de heruitgave (met wat meer gestroomlijnde regels) hebben gekocht, komt die wel heel vaak tevoorschijn. Het is dan ook een prima spel voor grotere groepen. 

En voor we het wisten was het wel heel erg laat en vertrokken al onze gasten weer. Er was nog het een en ander op te ruimen en toen konden we allemaal weer ons bedje in. 


Kerst 2007