zondag 16 november 2014

Het leek zo goed te gaan...

Jaren geleden werkte ik voor het Burma Centrum Nederland en sindsdien volg ik het nieuws uit Birma nog steeds.
Jarenlang ging het heel slecht in Birma. Een bruut militair regime regeerde met harde hand over de bevolking, mensenrechtenschendingen van de allerergste soort waren aan de orde van de dag. Om over genoeg geld te beschikken, werden de bestaande natuurlijke rijkdommen, als hardhout, zeldzame metalen, edelstenen en gasvoorraden zonder oog voor het milieu volledig geƫxploiteerd. Er was wel verzet, bijvoorbeeld van Aung San Suu Kyi die door middel van vreedzaam verzet aandacht bleef vragen voor de situatie in Birma. Maar er was ook gewapend verzet van de verschillende etnische minderheden in Birma.

En een paar jaar geleden leek er eindelijk een ommekeer te zijn. Het regime zag in dat het zo niet langer kon. Er werd een nieuwe grondwet opgesteld, Aung San Suu Kyi werd vrijgelaten, er kwamen verkiezingen, politieke gevangenen werden vrijgelaten. En het leek erop dat er eindelijk stappen werden gezet naar meer vrijheid en democratie in Birma.
Maar nu lijkt het toch weer de verkeerde kant op te gaan. De onderdrukking en vervolging van de Rohingya's, een islamitische minderheid in Birma, gaat door en wordt steeds erger. De laatste tijd vluchten zij veel per boot naar omliggende landen, waar zij ook niet altijd welkom zijn. Als ze hun einddoel al halen, veel gammele bootjes vergaan op zee. De vrijheid van de pers stelt, ondanks enkele kleine verbeteringen nog steeds niets voor.
Birma is nu weer wat meer in het nieuws omdat het gastheer was voor de meest recente ASEAN-top, waar ook de President van de VS, Barack Obama te gast was.

Democratie wordt minder Birma in de Trouw
Rohingya op de vlucht in de Trouw