Call of Cthulhu XXV - Codex Bathoniensis

De vorige keer hadden de Musketiers een document uit de Middeleeuwen gevonden. Was dit dan de Codex Bathoniensis die ze moesten vinden voor Kardinaal Richelieu?

Richart Rouzet
Bernárd "Benno" de Rothschild (met "Claudia" en "Birgitte")
Malo de Guesclin (met "Bertha", Afwezig)
Albert D'Arcy (met "Colette" en "Claudine")
Gaston Eclair (met "Edith" en "Sophia")

4 juni 1628, Canterbury, Herberg "De Gouden Kelk"

Er lijkt een verband te zijn tussen de avonturen van een aantal Romeinen in Egypte, meer dan 1500 jaar geleden, een aantal Monniken in Bath, meer dan 700 jaar geleden en de dromen en avonturen die de Musketiers nu hebben. Het wordt hen koud om het hart en zij willen Canterbury snel verlaten.  

Bladzijde 1

Via de contacten van Malo is het mogelijk om snel een klein scheepje naar Frankrijk te regelen. Eenmaal aan boord van het scheepje, sluiten de Musketiers zich op in het ruim. Musketier Albèrt D'Arcy maakt nu echt werk van de vertaling van het perkament. Hij verwondert zich nog over de mooie tekeningen. 

Nu hij de teksten goed leest, kan hij niet langer ontkennen dat er een of ander gruwelijk, gevaarlijk probleem is, dat in verschillende tijden probeert terug te keren en het einde van de wereld kan betekenen! En alleen een paar dappere Romeinen en later dappere Monniken hebben dat tegen kunnen houden. (Madness! en gain Cthulhu Mythos +10) Bovendien lijkt magie echt te zijn, hij leert een spreuk over de verbanning van de kwade, Egyptische godheid Apep. 

Helaas lukt het Albèrt niet om alle pagina's te vertalen. Hij kan alleen pagina's 1, 3, 5,6 en 7 vertalen. Van de rest begrijpt hij de betekenis niet. 

Bladzijde 3

Terwijl Albèrt alleen maar oog had voor de perkamenten, werd het weer buiten steeds slechter. Wanneer het scheepje ineens wel heel hard heen en weer klotst, besluiten de Musketiers bovendeks te kijken wat er aan de hand is. Ze zijn in een vliegende storm terecht gekomen. Het weer kan onvoorspelbaar zijn in het Kanaal, maar zo onvoorspelbaar?

De Musketiers doen wat ze kunnen om het scheepje te redden. Onder leiding van de kapitein worden er zeilen gereefd en touwen strak aangetrokken. Een veel te kleine matroos probeert wanhopig met het roer het scheepje op koers te houden, Gaston staat hem bij en houdt het roer vast in de harde wind en hoge golven. Gaston ziet zwarte schaduwen in de golven, die het scheepje bijhouden. Dat zijn geen grote vissen, maar de gruwelijke vismonsters, die zij ook op de kaden van Parijs zagen. 

Gaston grijpt naar zijn pistolen en schiet op de monsters. Hun smerige, groene ichor kolkt nu door het water! Albèrt ziet alleen maar dat Gaston de bevelen van de kapitein in een noodsituatie negeert en het roer losliet. 

Bladzijde 5

Uiteindelijk vaart de boot toch op de rotsen van de verraderlijke Bretonse kust. Het scheepje kan niet tegen dit geweld en stort langzaam in elkaar. Gaston en Benno springen overboord en zwemmen dapper naar de kust, door de woeste branding. Albèrt wacht nog even, om de kans te grijpen het gruwelijk etui en perkament en vertalingen mee te grissen en onder zijn tabbert te steken. Albèrt en Richart hebben het zwaar in de woeste golven. De ene slok zeewater na de andere krijgen zij binnen en langzaam wordt het zwart voor hun ogen.  

Bladzijde 6

Gaston en Benno weten naar de kust te zwemmen en komen aan op het woeste, Bretonse strand. Wanneer zij het zeewater uit hun ogen vegen, zien zij ook de lichamen van Albèrt en Richart. Ze leven nog, maar ze zijn wel zwaar gebutst door de woeste golven en de rotsen. Gaston ziet ook de aardewerken tabletten aanspoelen op het strand. Albèrt vindt de documenten en zijn vertalingen nog in het slangelederen etui. Ze zijn krukdroog gebleven en hij vindt dat maar verontrustend. 

Bladzijde 7

Albèrt realiseert zich ook dat Gaston het roer losliet in een vliegende storm en daarmee iedereen in gevaar bracht! Hij negeerde een direct bevel van de Kapitein. Een overtreding van de commandostructuur! Dit moet bestraft worden! Gaston gaat niet mee in die redenatie, want hij zag de silhouetten van de gruwelijke vismonsters die ze ook onder Parijs aantroffen. Maar Albèrt ziet daar geen bewijs van. Gaston kan deze aantasting van zijn eer en goede naam niet accepteren. Hij daagt Albèrt uit tot een duel. Richart realiseert zich dat een stormachtig strand in Bretagne niet de juiste plek is om onderlinge akkefietjes uit te vechten. Hij suggereert dat iedereen dit laat rusten tot ze terug zijn in Parijs. Albèrt mokt nog na dat de Kapitein de baas aan boord is en gehoorzaamd moet worden, zoals ze Monsieur de Tréville gehoorzamen. 

Gaston en Albèrt maken de afspraak dat zij elkaar zullen ontmoeten voor een duel, de middag nadat Monsieur de Tréville heeft gezegd dat de missie voorbij is. 

Dan zien de Musketiers een man over het strand lopen, gekleed als een Bretons boertje. Is het een jutter? Gaston en Richart doorzien de illusie en zien dat het een Slangenman is, zoals beschreven is de Codex Bathoniensis en in hun dromen. Wanneer Richart en Gaston beginnen te schieten, verandert de man inderdaad in een gruwelijk slangenmonster. Het wordt Albèrt allemaal te veel. Hij beseft nu dat mannen met baguettes vreselijk gevaarlijk kunnen zijn en hij rent weg (een wel heel ongelukkig verlies van Sanity, hij wordt waanzinnig en ontwikkelt een baguatte-fobie). 

Wanneer de Slangenman eindelijk gedood is, vragen de Musketiers zich af wat ze het beste kunnen doen. Ze besluiten het etui te begraven in een diepe kuil op het strand van Bretagne. Verder vragen ze zich af wat de Kardinaal wil met het document. De Codex Bathoniensis, voor zover ze het hebben kunnen vertalen, gaat over een duivelsuitdrijving in Bath. Het heeft niets te maken met zwangerschappen. Hoe kan het dan de Koningin helpen? Weet de Kardinaal dit? Kan het document nog achtergehouden worden?

De paranoia van de Musketiers grijpt om zich heen. De Kardinaal, de Slangenmensen, de onderwater monsters en de Hugenoten zijn allemaal betrokken bij dit document. Wat is er precies gaande?

7 juni, Parijs   

Een paar dagen later zijn de Musketiers gearriveerd in Parijs. Ze gaan meteen door naar het Paleis van de Kardinaal en overhandigen daar de oorspronkelijke, oud - Engelse perkamentvellen. De Kardinaal neemt ze dankbaar in ontvangst. Hij beloond de Musketiers rijkelijk en zendt ze dan heen. 

Naweeën

De avonturen van de Musketiers zijn eindelijk ten einde. De Kardinaal gebruikt de informatie uit de Codex Bathoniensis en Koningin Anna van Oostenrijk brengt een kind ter wereld in 1638, de latere Lodewijk de XIV, die de Zonnekoning genoemd zal worden. 

De oorspronkelijke perkamentrollen van de Codex Bathoniensis verdwijnt in de bibliotheek van de Kardinaal. De aardewerken tabletten zullen samen met de vertaalde paginas van de Codex Bathoniensis begraven worden met de Musketiers, ieder één tablet en ieder één pagina. Zo blijft de geheime kennis bewaard en veilig. 

De andere documenten, zoals de Necronomicon verdwijnen in de bibliotheek van de Musketiers. 

De volgdende keer starten we met Reign of Terror.