Meivakantie

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

Het is echt heel vroeg

Lupine

In een vorige post zei ik het al, de lente komt vroeg dit jaar, maar het is ook echt waar. De natuur loopt ongeveer een maand voor op de lente van vorig jaar. En ik zie dat ook in mijn eigen tuin. De bolletjes waren er al vroeg bij, maar nu staat ook de Lupine enorm te bloeien. Alleen die in de achtertuin helaas, de prachtige lupines uit de voortuin hebben het deze winter toch opgegeven. Het verplanten zal ze teveel zijn geweest.
Gelukkig komen er wel zaailingen op, maar die zullen dit jaar toch niet bloeien ben ik bang.

De tuinbonen

Dit jaar heb ik ook tuinbonen gezaaid in de moestuin en met opzet gekozen voor tuinbonen met opvallende rode bloesems. Ze doen het al heel goed en ik hoop later in de zomer lekker veel tuinbonen te kunnen eten.

Broodprobeersel

Op het blog van vriendin +F stond laatst een verwijzing naar weer een ander blog met een recept voor een noten- & zadenbrood, dat volgens de claims het leven van de eter zou veranderen. Nou kan mijn leven natuurlijk altijd beter en als een noten- & zadenbrood daarbij gaat helpen, zeg ik daar geen nee tegen.
Dus afgelopen vrijdag heb ik er een slag naar geslagen.

Ik moet zeggen, de smaak van de noten en zaden zijn heerlijk, maar het is een beetje vreemd om geen meel en gist (of bakpoeder) te gebruiken. Het alternatief om de boel te binden is vlozaad of Psyllium, dat heel veel vocht opneemt en zo de rest bij elkaar houdt. Het geeft wel een wat andere structuur dan meel en dat is even wennen, het is wat meer rubberig. Maar de heerlijke smaakjes van alle noten en zaadjes maakt een hoop goed. Het brood vult enorm en na een of twee kleine sneetjes met een beetje boter, honing, of helemaal niets, hoef ik ook niets anders meer.

Ingrediënten

135gr zonnebloemzaadjes (ik had niet genoeg zonnebloemzaad en vulde aan met pijnboompitten)
90gr lijnzaad (ik gebruikte gebroken lijnzaad, dat ik toch al in huis had)
65gr hazelnoten of amandelen (hazelnoot in mijn geval)
145gr havervlokken
2 eetlepels chiazaad
4 (afgestreken) eetlepels psyllium zaadjes (of 3 (afgestreken) eetlepels als je poeder gebruikt)
1 theelepel zout
1 eetlepel maple syrup (ik gebruikte honing)
3 (afgestreken) eetlepel kokosolie of ghee (ik gebruikte kokosolie, die ik oploste in het warme
350ml water

Bereiding

1. Meng alle droge ingrediënten in een kom (of direct in de bakvorm). Meng de maple syrup, olie en water in de maatbeker. Doe dat bij de droge ingrediënten en meng goed, tot je een heel dik, plakkerig deeg krijgt (eventueel een klein beetje meer water toevoegen). Stort dit in de definitieve bakvorm en strijk glad. laat buiten de koelkast rusten voor tenminste 2 uur, maar langer mag ook.

2. Verwarm de oven voor op 175°C.
3. Plaats de bakvorm in het midden van de oven en bak ca. 20 minuten. Verwijder dan het brood uit de bakvorm en bak nog eens ca. 35 minuten in de oven. het brood is klaar wanneer het hol klinkt, als je erop klopt. Pas aansnijden wanneer het volledig is afgekoeld.

Erg lekker, maar verandert nou niet echt mijn leven.  Het is wel heel makkelijk en smakelijk om te maken en ook nogal vergevingsgezind wanneer je wil varieren met het recept. Er kunnen allerlei andere nootjes en zaadjes gebruikt worden. Zo houd ik ook veel van walnoten. En ik voeg ook graag rozijn of cranberries toe aan dit soort recepten. Dus dit komt zeker op herhaling.
Het vlozaad heb ik gekocht bij de Natuurdrogist in Nijmegen, een flinke pot, voor een flink bedrag. Maar de pot is groot en het vlozaad gaat lang mee. Dus dat komt wel goed. 

Elvira

Mijn oudste dochter gaat natuurlijk alweer een tijdje mee en mensen hebben me wel eens gevraagd waarom we voor deze naam gekozen hebben. Het is naar een karakter uit de roman The Monk. En we weten natuurlijk ook van een andere, beroemde Elvira, hoewel dat enigszins van voor onze tijd is.

Maar +Sander sprak laatst met iemand die een heel andere connotatie bij de naam Elvira had, nog veel verder van voor onze tijd. Er blijkt een film te zijn, Elvira Madigan (1967), die gaat over een meisje uit het circus, dat een affaire krijgt met een oudere, getrouwde luitenant. Samen ontvluchten zij de knellende banden van de samenleving. Maar hun affaire leidt tot drama, wanneer hun geld opraakt. Zij plegen samen zelfmoord.

De film is gebaseerd op ware gebeurtenissen. Elvira was de artiesten naam van Hedvig, die een affaire kreeg met de 15 jaar oudere, adelijke, getrouwde (en vader van twee kinderen) luitenant uit de Zweedse Cavalerie. Uiteindelijk liepen zij met elkaar weg, maar na korte tijd was het geld op, waarna hij haar doodschoot en daarna zichzelf. Hun lichamen zijn niet ver daarvandaan begraven.

Ik was erg verbaasd om te lezen dat hun graven een soort bedevaartsoord voor toeristen en verliefde stelletjes is geworden. Ik kreeg een beetje de kriebels van een man die een affaire begint met iemand die 15 jaar jonger is, zijn eigen gezin in de steek laat en wanneer de realiteit aan komt kloppen, besluit om zijn veel jongere minnares over de kling te jagen en daarna zichzelf. Dit soort dingen gebeurt natuurlijk, maar ik zie niet in waarom dat een goed voorbeeld voor verliefde stellen zou moeten zijn.

Als ik de kans nog eens krijg, zou ik de film nog wel eens willen zien.

Paasweekeinde

Deze post is verplaatst naar Jennifers G

ezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.