vrijdag 11 september 2009

Father Brown

Zoals ik al eerder zei, kijk ik tegenwoordig wat meer DVD's tijdens het voeden van Elvira. De laatste twee weken heb ik ook alle afleveringen van de Father Brown mysteries gekeken.

De bril geeft veel vertrouwen. 

Father Brown is een karakter bedacht door de schrijver G. K. Chesterton. Father Brown lost allerlei moordmysteries op in de jaren '20 van de 20e eeuw in het Britse platteland. Door zijn ervaring als pastoor heeft hij veel inzicht in de aard van mensen. Hij wordt soms bijgestaan door zijn vriend en voormalig oplichter Flambeau. De verhalen zijn meerdere keren verfilmd, ik kijk de televisieserie uit de jaren '70 met Kenneth More als Father Brown.

Voor een serie uit de jaren '70 vind ik Father Brown wel keihard! Meteen in de eerste aflevering worden we geconfronteerd met een lokale edelman die nog in de middeleeuwen leeft en alle meisjes en getrouwde vrouwen uit het dorp lastigvalt en in het ongeluk stort. Deze man wordt natuurlijk vermoord, maar op een zeer gruwelijk wijze, zijn hoofd wordt ingeslagen met een hamer. En hoewel we de daadwerkelijk ingeslagen schedel niet te zien krijgen, zien we wel de volledig verkreukelde helm die de man droeg, zien we bloederige brokjes in het beeld, die stukjes hersenen voorstellen en horen we de dorpsarts zeggen dat de schedel met zo een kracht is ingeslagen dat botsplinters als kogels zijn lichaam zijn binnengedrongen.
Een andere aflevering opent met een zwarte mis waarbij duivels worden opgeroepen en een crucifix wordt verbrand. Allemaal wel redelijk smaakvol in beeld gebracht, maar toch redelijk schokkend voor de jaren '70 denk ik zo. En in nog een aflevering is het volstrekt duidelijk dat ene onschuldig man tot de strop veroordeeld zal worden, zonder dat Father Brown er iets aan kan doen.

De serie is onderhoudend om te kijken en is zoals ik hierboven beschreef ook niet bang om de moorden ook redelijk gruwelijk te verbeelden. Wat soms een beetje vreemd overkomt is het amateurisme van de politie die de moorden onderzoekt. Ik kan moeilijk zeggen of dat komt omdat ik verwend ben met series als CSI en Law & Order (die toegegeven ook niet altijd even correct en realistisch zijn) of omdat de politie in die tijd werkelijk zo amateuristisch was. Zo is het bijvoorbeeld geen enkel probleem voor Father Brown om bij politieverhoren aanwezig te zijn, bespreekt de politie de vermoedens over de ontwikkelingen van de zaak in aanwezigheid van zo mogelijk alle potentiƫle verdachten en gaan zij tewerk met allerlei vooringenomen ideeen, die pas getoetst worden wanneer Father Brown daarom vraagt.
Verder is het jammer dat het altijd volstrekt toeval is dat Father Brown bij een bepaald mysterie betrokken raakt. De moorden spelen zich altijd af in een nieuwe lokatie en behalve Flambeau en Father Brown zijn er nooit andere vaste karakters betrokken bij het verhaal.
De serie is verder ook niet gespeend van humor en zelfspot. Zo verzucht een politieman dat hij zo een hekel heeft aan amateurdetectives, die zaken oplossen, waardoor het lijkt alsof de politie incompetent is. Waarna Father Brown de zaak oplost en de politie incompetent laat lijken.

De serie doet me ook veel denken aan de TV Serie "I, Claudius", die ook in de jaren '70 is verfilmd en ook de hardere aspecten van het romeinse hofleven voor de camera brengt. Die serie heb ik gekeken toen ik veel met Francis op de bank zat, toen hij een klein babietje was. Dus misschien dat dat de herinneringen ook terughaalt.

Father Brown
I Claudius