dinsdag 23 oktober 2012

Dichter bij de 40

Ik ben weer een jaartje ouder geworden, 35 en dus wat dichter bij de 40 dan bij de 30. Ik zal mijn jonge-meisjes tijd nu definitief vaarwel moeten zeggen.

Ik was jarig op een zondag en Sander en de kinderen hadden mij lekker in bed laten liggen en mijn eetstoel versierd met slingers, voor ik naar beneden kwam. Beneden werd ik verrast met liedjes, twee mooie tekeningen van Francis en van Sander een Kindle! Daar was ik enorm blij mee. Ik heb al tijden afgunstig zitten kijken naar vrienden die veel meer in touch zijn met de moderne wereld en zoiets al lang hadden. Er zijn ook nog zoveel boeken die ik graag eens lees, maar waarvan ik het niet de moeite vind om eerst een boek te kopen.

Ik ben er echt heel blij mee. 

Sander had er meteen een selectie boeken opgezet. Een paar van Neal Stephenson, die ik erg leuk vind. En zorgwekkend genoeg ook de trilogie van Fifty Shades of Grey, waar de laatste tijd ook heel erg veel over te doen is. Ik vraag me af of Sander denkt dat ik een verveelde huisvrouw ben.

Sander had ook nog een heerlijke sinasappel-amandeltaart gebakken, waar we van gesmuld hebben.

Een beetje ingezakt, maar hij was heerlijk. 

De rest van de dag hebben we lekker rustig aan gedaan. We zijn in de middag nog even naar Café de Verdieping geweest, waar Sander een spelletje heeft gespeeld en ik met de kinderen heb gespeeld bij de Waal en in een speeltuin. Al met al een erg gezellig en rustig dagje.