Translate

donderdag 7 december 2017

Murder on the Orient Express

Afgelopen weekeinde zijn +Sander en ik naar de film geweest, als een verlaat verjaardagscadeau. We gingen naar Murder on the Orient Express (2017), naar een beroemd verhaal van Agatha Christie. Het verhaal is al vaker verfilmd, de meest beroemde verfilming komt waarschijnlijk uit 1974 met Albert Finney.

Dit keer zit de cast vol met sterren, jong en oud. Er was natuurlijk de snor van Kenneth Branagh in de hoofdrol. Maar verder konden we ook kijken naar Dame Judi Dench (teveel om op te noemen, maar altijd goed), Michelle Pfeiffer (idem), Johnny Depp (ik ben oud genoeg voor de originele 21 Jump Street, whew), Olivia Colman (Uit the Night Manager en Hot Fuzz), Penelope Cruz, Derek Jacobi  (ook teveel om op te noemen, maar altijd goed), Willem Dafoe en Daisy Ridley.

Murder on the Orient Express


Spoilers

Dit is nauwelijks nodig natuurlijk. Het verhaal is al uit 1934 en wereldberoemd. Ik knal hem er meteen maar in: het slachtoffer verdiende het en iedereen heeft het gedaan, inclusief de butler!

Hercule Poirot (gespeeld door de snor van Kenneth Branagh) reist van Istanbul terug naar Calais, met de Orient Express. Tijdens de reis komt de trein stil te staan in de sneeuw in de bergen van Joegoslavië en wordt er een moord gepleegd in de coupé waar Poirot verblijft. Om problemen met de autoriteiten te voorkomen, wil men de Joegoslavische politie meteen een verdachte in handen kunnen geven. Poirot ondervraagt iedereen en onderzoekt de crime-scene.
Langzaamaan blijkt dat de crime-scene in scene is gezet, het slachtoffer een beroepscrimineel was en alle leden van de coupe hem kenden. En zij hebben hem allemaal vermoord en het was nog terecht ook. 

De snor van Kenneth Branagh

Deze verfilming vond ik maar matig. Ik heb het boek gelezen en ik vond deze interpretatie van Hercule Poirot totaal niet passen bij die in het boek. In de film heeft Hercule Poirot bepaald last van OCD of een andere aandoening. En inmiddels vind ik het een beetje goedkoop worden om de onderzoeker van de misdaad altijd maar weer een psychische aandoening mee te geven. Je kan niet gewoon slim en opmerkzaam zijn, nee dat is het gevolg van je stoornis.
En verder is Poirot ook erg fysiek aanwezig. In Jerusalem lost hij een misdaad op en schakelt fysiek de dader uit. En ook rondom de trein rent hij rond en vecht hij met mogelijke daders. Totaal niet zoals in het boek. Als het fysiek moest worden in de boeken, had Poirot altijd zijn sidekick Hastings. 

Het verhaal was ook behoorlijk onevenwichtig. Het sterkste gedeelte is wanneer alle passagiers van de trein en hun verhaal geïntroduceerd worden. Maar nadat de moord gepleegd is, raast Poirot wel erg snel door de karakters heen en deduceert wel heel snel de toedracht. In het boek gaat de introductie en de onthullingen wat langzamer en wat evenwichtiger. Dat draagt wel bij aan de kracht van het verhaal. 

Joegoslavië is wel prachtig. 

Aan de andere kant, de film is prachtig. De trein komt mooi in beeld. de landschappen in Joegoslavië zijn prachtig. De verschillende karakters onderscheiden zich ook erg van elkaar en kunnen ieder even mooi schitteren. 

Dus, wacht tot de film op TV of Netflix komt. Of lees het boek.