Translate

zondag 13 november 2016

Pendragon XLI - De Slag bij Carlion on Usk

In de vorige aflevering trok Arthur het Zwaard uit de Steen. Veel mensen zagen daarin een teken dat hij nu de ware koning van Logres is. Later werd hij ook uitgeroepen tot Hoge Koning van heel Brittannië. Dat was toch een stap te ver voor veel andere koningen die ook ambities hadden in die richting. Koning Lot verzamelde een aantal andere leiders om zich heen en zij vielen Arthur en zijn gevolg aan bij Carlion on Usk.

Pendragon Pagina
Geschiedenis van Logres
Bradwen de Bloedige
Caulas van Salisbury
Ebel van Burcombe
Gwenda van Berwick St. James
Ignaeus van Broughton

Begin mei, Carlion on Usk

Koning Arthur heeft zich verschanst in Carlion on Usk. Buiten Carlion liggen de troepen van Koning Lot en zijn medestanders. En inmiddels heeft Ignaeus zich ook bij de troepen van Sir Caulas gevoegd. 
Romeins Amfitheater bij Carlion on Usk
Tussen Arthur en Bradwen is inmiddels een diepe vriendschap ontstaan. Ze zijn tenslotte even oud en hebben beiden goede herinneringen aan hun jeugd in Salisbury. Daarnaast zijn zij echt nader tot elkaar gekomen in de nacht voor Arthur en Bradwen tot ridder werden geslagen. 

10 mei 510, de Slag bij Carlion on Usk

Koning Arthur confronteert het leger van Lot van Orkney en Lothian. Hij stelt zijn mannen op en Earl Caulas geeft leiding aan de rechtervleugel van het leger. Arthur is nog een onervaren koning en hij doet zijn best zijn mannen zo goed mogelijk op te stellen, dat lukt aardig. Hij heeft geluisterd naar zijn adviseurs en maakt gebruik van de voordelen die het terrein biedt. Maar Koning Lot is ook een ervaren Koning en legeraanvoerder. En hij doet hetzelfde.

Arthur Pendragon,
Hoge Koning van Brittannië 
Lot,
Koning van Lothian en Orkney

















First Charge
De ridders Ignaeus en Bradwen stormen, wild van woede op een stel zeer rijk uitziende ridders af. Zij hakken zich een weg door de ridders heen en gaan dan op zoek naar volgende slachtoffers. Het is voor hen even wennen om tegen andere ridders te paard te strijden. De laatste jaren hebben zij alleen maar tegen Saksen gevochten, die niet rijden maar te voet strijden.

Ronde 2:
De andere ridders mengen zich nu ook in de strijd. En de strijd is hevig. Koning Lot heeft veel mannen op de been kunnen krijgen en de ridders strijden elke tegen twee vijandige ridders. Sir Gwenda weet zichzelf te onderscheiden door een noordelijke ridder gevangen te nemen voor losgeld. Veel zal het niet opleveren, want deze ridders zien er bepaald arm uit en met hun beroerde wapens, doen ze ook maar weinig schade.

Ronde 3:
De ridders strijden weer tegen een groep arme ridders met roestige wapenrusting. Caulas, Ignaeus, Bradwen en Ebel weten allemaal ridders krijgsgevangen te nemen.

Ronde 4:
De strijd gaat door en de ridders uit Salisbury strijden weer tegen een groep arme ridders (Ik rolde toevallig zo op de tabel voor vijanden, maar het lijkt er nu op dat Lot alleen maar arme, buitengesloten ridders op de been kan krijgen en de strijd tussen Arthur en Lot er een is tussen arm en rijk).

Ronde 5: 
De eenheid van Arthur wordt aangevallen door troepen van Koning Lot. Sir Caulas heeft dit meteen door (Awareness success) en probeert zijn eenheid naar die van de Hoge Koning toe te leiden. Hiervoor moet hij eerst door een eenheid goed uitgeruste ridders heen ploegen en dat gaat maar matig. Sir Ignaeus weet zijn tegenstanders dood te slaan, maar Sir Bradwen moet een lange strijd voeren, waarbij zijn speer ook nog verbrijzeld (fumble). Ondertussen raakt Sir Gwenda vreselijke gewond en wordt bewusteloos afgevoerd door haar tegenstanders.

Ronde 6:
Hoge Koning Arthur trekt het zwaard Excalibur. De glans van het Zwaard verblindt zijn nabije tegenstanders en inspireert zijn medestanders. Hij verweert zich dapper tegen zijn aanvallers.
Sir Ebel redt Sir Gwenda uit handen van de mannen van Koning Lot.

Ronde 7: 
De burgers van Carlion, die grote voorstanders van Koning Arthur zijn en niet nog meer oorlog willen, komen met zijn alleen Carlion uitgestormd en vallen de ridders van Koning Lot aan.

De spelers aan tafel waren niet echt onder de indruk, maar ik moet dan toch altijd denken aan een van mijn favoriete auteurs, Terry Pratchett, wanneer hij schrijft over een burgeroorlog.
"...a 200-pound slaughterhouse worker with a flensing knife in one hand and a meathook in the other." - Terry Pratchett - Night Watch


De ridders staan nu tegenover rijke ridders, met de beste wapenuitrusting en training. Sir Caulas maakt het allemaal niets uit, en slacht ook deze ridders af. Maar Sir Ignaeus heeft het zwaarder, hij wordt bewusteloos geslagen en gevangen genomen. Maar Bradwen heeft het echt zwaar. Weer verbrijzelt zijn speer en een van de splinters komt in zijn oog terecht. Hij raakt gruwelijk gewond en kan niet meer meedoen aan de strijd. Hopelijk overleeft hij deze afschuwelijke verwonding (beide aanvallen gefumbled, ook Koning Henry II van Frankrijk verloor zo zijn oog en zijn leven tijdens een toernooi). Sir  Ebel heeft ook weinig geluk, zijn zwaard verbrijzelt, waarna hij met een resterende scherf zijn eigen neus verwondt. (Wat zijn de kansen, ook Sir Ebel rolt twee fumbles met beide aanvallen).

Ronde 8:
Koning Lot ziet welke kant de strijd op gaat. Hij verlaat met zijn manschappen het strijdveld. Hoge Koning Arthur en zijn manschappen zijn te uitgeput om de achtervolging in te zetten.
Sir Caulas kijkt verbaast om zich heen. Hij is veruit de oudste ridder in zijn eenheid (47 jaar oud). En hij is de enige die nog overeind staat.

11 mei, Carlion on Usk

Koning Arthur heeft zich teruggetrokken in Carlion on Usk. Koning Lot is vertrokken, maar nog niet verslagen. Er zal nog een slag plaatsvinden en Arthur heeft hard steun nodig. Sir Caulas, Sir Bradwen (met ooglap) en Sir Ebel (met neuslap) zijn bij dit overleg aanwezig. Koning Arthur zal een missie naar Klein Brittannië sturen, daar regeren twee verre familieleden van hem, Koning Ban en Koning Bohort.

Koning Ban van Benwick.
Koning Bohort van Gallië















Wanneer je om hulp vraagt als Koning aan collega- Koningen, kan je maar betere je beste mannen sturen. Koning Arthur stuurt daarom Sir Caulas, Earl van Devon en Salisbury naar Klein Brittannië om daar om hulp te vragen. Merlijn de Tovenaar gaat mee om nog wat meer gewicht in de schaal te leggen.


Juni, Brittannië

Sir Caulas vertrekt met zijn ridders (die nog rechtop kunnen staan) naar Klein Brittannië. Daar vraagt hij om een onderhoud met Koningen Ban van Benwick en Bohort van Gallië. Deze twee koningen zijn broers en zij zijn getrouwd met twee zusters.
De Koningen zijn op zich wel geïnteresseerd in het voeren van strijd samen met Arthur, om hun familielid op de troon te houden. Maar oorlogvoeren kost geld en ze willen graag weten wat hun ridders over zullen houden aan deze strijd tegen de ridders van de noordelijke Koning Lot.
Sir Caulas zegt toe dat de ridder van de Ganis kunnen plunderen wat ze willen van de Noordelijke ridders. En Arthur is een Koning, hij zal vast wel dankbaarheid kunnen tonen voor de ridders die hem helpen zijn troon zeker te maken.
Maar Sir Caulas wil ook meer voor zichzelf. Hij is weer vrijgezel na de dood van zijn tweede vrouw Cygna. Hij zou graag opnieuw trouwen. Is er misschien een de Ganis prinses beschikbaar. Koning Ban wil wel een van zijn dochters uithuwelijken aan een van de meest ambitieuze mannen van Logres. Maar hij wacht met de huwelijksvoltrekking tot de herfst van 510. Hij wil eerst eens zien of Koning Arthur en zijn aanstaande schoonzoon het komende seizoen vol strijd zullen overleven.

Juli, Bedegraine

Koning Arthur en Koning Lot treffen elkaar weer bij Bedegraine, in het noorden van Brittannië. Het ziet er niet best uit voor Arthur en zijn troepen, zullen Ban en Bohort op tijd komen met hun troepen uit Klein Brittannië?

donderdag 3 november 2016

Chili con carne van Zwarte Bonen met avocado salade

Voor deze maaltijd met peulvruchten in het jaar van de peulvrucht heb ik weer eens teruggegrepen op een klassieker van Delia Smith. Ik maak vaker recepten van haar en in het jaar van de peulvrucht ben ik haar kookboeken ook door gaan zoeken naar recepten met peulvruchten. En er in de afgelopen tijd een hoop gevonden (Salade van kikkererwten en sperziebonen, Salade van linzen en geitenkaas en Soep van kikkererwten).
Maar deze is toch wel uit de hele oude doos. Ik herinner me nog dat mijn moeder dit wel eens maakte. En dat was nog niet makkelijk. Want ingrediënten als avocado en koriander waren in die tijd nog niet heel gebruikelijk (midden jaren '90 gok ik). 


Het ziet er ook heerlijk uit.

Dit is een recept uit het Winter kookboek van Delia en dit is ook een warme en verwarmende chili voor donkere winteravonden. Het recept staat al erg gedetailleerd op de site van Delia zelf, dus ik zal het hier niet herhalen. we heb ik weer gekozen voor gedroogde bonen laten wellen. Geeft echt meer smaak en structuur dan de bonen uit een pot. En hoeft ook niet veel extra tijd te kosten, wellen kan gebeuren wanneer je slaapt.

Geniet er van, zou ik zeggen.

zondag 30 oktober 2016

Pompoentaart uit vroeger tijden

Afgelopen weekeinde gaf vriendin +R een feestje, in Halloweenstijl, om te vieren dat ze haar nieuwe woning had betrokken en zo ver had opgeknapt dat ze er gasten in kon ontvangen. En wij waren uitgenodigd! Voor het avondeten werd wel om een culinaire bijdrage gevraagd. Ik laat me dan niet kennen natuurlijk.

En deze pompoenen verdwenen ook in een taart.
Toevallig heb ik eerder deze zomer twee mooie pompoenen kunnen kweken en oogsten. Deze heb ik een tijd lang buiten bewaard, maar het werd nu zo koud, dat ik ze toch naar binnen wilde halen. En toen heb ik ze ook maar meteen:

  • in stukken gehakt;
  • de pitten en pulp verwijderd;
  • een half uurtje in de oven gedaan bij 240 oC (met wat olie); 
  • en toen het vruchtvlees uit de schil geschrapt;
  • Het vruchtvlees gepureerd en dat laten afkoelen en daarna in bakjes in vriezer. 
Met een deel van dat vruchtvlees heb ik toen de volgende dag een zoetige, pompoentaart gemaakt, naar een Italiaans recept uit de Renaissance. Het recept verscheen eerder op de website Ciao Tutti, over alles wat Italiaans is. Maar het recept werd ons gebracht door +Manon Henzen die ik weer ken als oud-studiegenoot en uitbaatster van het restaurant/ Historisch Kookatelier Eetverleden, waar ik in het verleden ook verschillende keren heb mogen genieten van heerlijke diners (Romeins en Arabisch).

Benodigdheden

Voor de deegbodem:

  • 250 gram bloem
  • 125 gram boter
  • snufje fijn zeezout
  • 1 eidooier
  • 2 eetlepels koud water 
Voor de vulling
  • een halve kleine pompoen naar keuze
  • zoveel groentebouillon dat de pompoen net onder staat (ik beide bovenstaande vervangen door 500 ml gepureerd vruchtvlees)
  • 4 eieren
  • 100 ml melk
  • 200 gram ricotta
  • 2 theelepels (riet)suiker
  • 1 volle theelepel kaneel 
  • 1 volle theelepel gember 
  • 2 eetlepels sesamolie 
  • 75 gram Parmezaanse kaas 
  • 100 gram pancetta 
  • suiker en rozenwater om te besprenkelen (deze heb ik maar achterwege gelaten)

Bereiding


  • Voor de bereiding van de bodem hak je de boter in kleine stukjes. Doe bloem, boter en zout in een kom en kneed tot een kruimelig deeg. Klop de eidooier los met het water en voeg het toe. Kneed er nu een bal deeg van.
  • Rol het deeg met een deegroller uit op een met bloem bestoven plank. Vet een taartvorm in met olie en bekleed deze met het deeg. Prik een paar gaatjes in de bodem. Zet hem in de koeling terwijl je de vulling maakt.
  • Maak voor de vulling de pompoen schoon en snijd hem in kleine stukken. Doe de pompoen met de bouillon in een pan en breng het geheel aan de kook. Laat de pompoen circa 15 minuten koken tot hij gaar is. Giet het water uit de pan af en pureer de achtergebleven pompoen met een staafmixer tot een gladde puree. (ik verving dit dus met 500 ml eerder gegaarde en gepureerde pompoen)
  • Doe de eieren in een grote kom en klop ze los met een vork. Voeg hier de melk, ricotta, suiker, kaneel, gember en sesamolie aan toe en meng het geheel goed door elkaar tot het een gladde massa is. Rasp de Parmezaanse kaas en snijd de pancetta in kleine stukjes. Voeg beide toe aan het mengsel en schep het er goed doorheen. Voeg er ten slotte de (enigszins afgekoelde) pompoenpuree onderdoor en meng het tot je een mooie gladde massa hebt.
  • Doe de vulling op je deegbodem en strijk glad. Bak de taart in een voorverwarmde oven op 180 graden in circa 20 minuten gaar en goudbruin. Besprenkel tenslotte naar wens met suiker en rozenwater. (Ik liet de suiker en rozewater achterwege).
Dit levert een erg lekkere taart op, met een milde, romige, textuur en door de gember toch nog redelijk hartig. Als (onderdeel van) avondeten was het heerlijk. Zeker voor herhaling vatbaar. 

zaterdag 29 oktober 2016

Sherlock!

Hij is terug!

Sherlock komt terug mensen! En wel op 1 januari 2017. Met een katerig hoofd van de avond ervoor zal ik klaar zitten.

Zoals jullie weten heb ik de Sherlock Mania pas vrij laat ontdekt. Ik keek de serie via Netflix en kon toen heel luxe in een week of twee alle afleveringen kijken. Nu zal ik net als de rest van de wereld gewoon moeten wachten tot de BBC iedere keer weer een afleveringen uitzendt.
We weten al dat de eerste aflevering The Six Thatchers zal gaan heten. Margaret Thatcher was jarenlang de premier van Groot - Brittannië en was zeer controversieel. Zou deze aflevering over haar gaan? Of over zes verschillende dakdekkers. Je weet het niet.

Maar goed, ik ben blij met wat ik krijgen kan en zal klaar zitten.

maandag 24 oktober 2016

Pendragon XL - Het Zwaard in de steen

Een beetje een late update dit keer. we moesten de bijeenkomst ook verplaatsen, omdat we op onze vaste tijdstip een feestje hadden van een oude vriend. We hebben weer Pendragon gespeeld en hebben een start gemaakt met het jaar 510, waarin de wanhoop over de wanorde in Logres en Brittannië iedereen naar de keel vliegt. De Britten zouden op dit moment wel iedereen accepteren als Koning en Hoge Koning. Welke rol zullen de ridders hierin spelen?

XKCD en het Zwaard in de Steen

Pendragon Pagina
Geschiedenis van Logres
Brikus van Steeple Langford
Caulas van Salisbury
Dafy van Berwick St. James
Ebel van Burcombe
Igneaus van Broughton (Afwezig)

December 509, Sarum, Salisbury

Caulas, Earl van Salisbury (De Facto en Pro Tem), ontvangt bericht dat het Supreme Collegium besloten heeft om op nieuwjaarsdag in Londen een "Toernooi" te organiseren en de winnaar van dat "Toernooi" mag zich Koning van Logres noemen. Dit "Toernooi" is een soort nep-oorlog, waarbij gevochten word met stompe wapens en het niet de bedoeling is dat mensen echt doodgaan. Iedere Ridder die denkt dat hij de verantwoordelijkheid van het koningschap aankan, kan zich op nieuwjaarsdag begeven naar het veld van eer en daar deelnemen aan de strijd. 
Earl Caulas bedenkt zich geen moment en gaat natuurlijk naar Londen met een groot deel van zijn ridders. Vooral Sir Ebel is van plan om echt als allerlaatste het toernooiveld te verlaten. Ook Sir Hector van Winterbourne Stoke bevindt zich onder de deelnemende ridders. 
December is wel een rotmaand om helemaal van Salisbury naar Londen te moeten reizen met de kou, regen en modder, maar ja, je moet wat over hebben voor het koningschap. 

Londen

Londen en omgeving barst uit zijn voegen. Onder de aanwezigen zijn in ieder geval Alain, die inmiddels Koning is van Escavalon, maar ook Koning Lot van Lothian en Orkney, Koning Leodegrance van Cameliard, een nieuwe koning van Malahaut. Ook lagere edelen zijn gekomen. De hertogen van Gloucester en Lindsey zijn aanwezig net als de graven van Bedegraine en Hertford. 
Caulas heeft een pand gehuurd waar hij met zijn ridders verblijft. Ze overleggen of ze een team zullen vormen om tegen de andere ridders kunnen strijden, of dat ze liever ieder voor zich zullen vechten. Ze besluiten om ieder een hoek van het veld op te gaan en elkaar in het midden te treffen. Dan kunnen ze daarna altijd nog kijken wie tegen wie zal strijden om het Koningschap. 

Aan de vooravond van het "Toernooi" organiseert Caulas nog een feest en nodigt alle edelen uit om deel te nemen (Generous check). 

1 januari 510

Sir Brikus, Sir Dafy en Sir Ebel hebben besloten om mee te doen aan het toernooi. Sir Brikus en Sir Dafy willen daadwerkelijk een gooi te doen naar het koningschap. Sir Ebel hoeft niet per se koning te worden, maar wil wel echt als laatste lopend het veld verlaten. Bij nader inzien vindt Sir Caulas zich te oud om een nodeloos gevecht aan te gaan. Hij zal het waarschijnlijk toch niet winnen. Hij organiseert de schildknapen van zijn ridders om eten en drank uit te delen aan de hongerige ridders die daarom vragen. 

Sir Ebel en Sir Brikus laten zich inspireren door hun eergevoel (Honor Passion succes) en storten zich in het strijdgewoel. Sir Dafy laat zich juist inspireren door zijn haat voor alles wat elfs is (Hate Faerie succes) en stelt zich verdekt op, terwijl hij Sir Brikus in de gaten houdt. 

Sir Ebel vecht met een ridder en weet hem zonder veel moeite te verslaan. 

Sir Brikus heeft minder geluk. Hij strijd ook met een ridder, maar wordt van zijn paard geworpen. De onbekende ridder rijdt meteen verder naar een volgende tegenstander. Sir Brikus staat op en kijkt verdwaasd om zich heen. Hij besluit om een volgende vijand te vinden en verder te strijden. Maar door het gesuis in zijn oren hoort hij niet hoefgetrappel achter hem (awareness fail). Het is Sir Dafy die komt aanrijden met duistere gedachten in  zijn hart. Sir Dafy valt heel laf Sir Brikus van achteren aan. Wanneer Sir Brikus op de grond ligt, maakt Sir Dafy de klus af! (Met deze kwaadaardige en lafhartige daad verliest Dafy 3 punten honor)

Maar terwijl Sir Dafy bezig is met zijn duistere werk, hoort Caulas stemmen vanuit Londen roepen: "Het Zwaard, het zwaard, jongens, kom toch kijken, het zwaard!" Alle ridders verlaten een voor een het veld van eer om te bekijken wat het probleem toch is. 
In het hof van de Kathedraal van St. Paul is de bevolking bijeengekomen. Iedereen lijkt te vechten om het zwaard dat in een steen zit. Een jongeman die Sir Caulas en Sir Brikus nog herkennen als Arthur, zoon van Uther, die in 498 als pleegzoon aan het huishouden van Gilbert van Berwick St. James is toegevoegd, staan samen met Sir Hector van Winterbourne Stoke en zijn oudste zoon Cai een beetje opzij. Merlijn de tovenaar is ook voor het eerst in jaren weer te zien. Verder staat ook Dubricius, Aartsbisschop van Londen toe te kijken. 

Castell Coch stained glass panel 3.JPG
Dubricius, aartsbisschop van Londen.

Sir Caulas en Sir Brikus herkennen dit zwaard als Excalibur, het Zwaard der Koningen. De laatste keer dat zij dit zagen, werd het als symbool in de steenhoop die het graf van Uther Pendragon markeert, gestoken. Dat was in 501 bij de Dans der Giganten. Zij hebben geen idee hoe het Zwaard hier gekomen is. het zal ongetwijfeld de magie van Merlijn zijn geweest.

De menigte wordt onrustig nu edelmannen zo oneerbaar vechten om het zwaard te trekken en steeds falen. Zij roepen dat de jongen het nogmaals moet proberen. De ridders stappen achteruit en de jonge Arthur stapt naar voren. Zonder moeite trekt hij het zwaard weer uit de steen. Maar dit keer klinkt er ook hemelse muziek en valt er een zonnestraal op de jongen. Een duif en een adelaar vliegen naar de hemel. 
Sir Caulas heeft de jongen al lang herkend als zoon van Uther. Als hij ziet dat deze knul ook de steun van Merlijn heeft, valt hij als eerste op zijn knieën en roept de jongen uit tot Koning van Logres. Koning Lot heeft hier problemen mee en zegt dat deze baardeloze knaap van onduidelijke afkomst nooit zijn koning zal zijn!
Sir Ebel negeert de Koning van Lothian en knielt ook neer voor Koning Arthur en zweert hem trouw. andere edelen volgen zijn voorbeeld. Maar niet alle edelen, sommigen scharen zich achter Koning Lot en willen geen trouw zweren aan een jongeman van onduidelijke afkomst. De stemming wordt weer grimmig, maar voor er rellen kunnen uitbreken, kalmeren Merlijn en Bisschop Dubricius de menigte.
Over een maand, tijdens Maria Lichtmis (of Imbolc, net wat je gelooft), zal iedereen opnieuw de kans krijgen om het zwaard uit de steen te trekken, of trouw te zweren aan Arthur. Tot die tijd zal Arthur en het zwaard beschermd en bewaakt worden door de tien nobelste ridders van het land. Onder hen zijn natuurlijk Sir Caulas en Sir Ebel (Zij hebben meer dan 5000 Glory en een Honor van 15 of meer). Sir Caulas selecteert nog tien ridders om hem bij te staan, daar hoort Sir Dafy ook bij (sir Dafy heeft zoveel Honor verloren toen hij Sir Brikus doodde, dat hij niet meer tot de meest nobele ridders van het land hoort).

Na alle gedoe bij de Kathedraal van St. Paul wordt duidelijk dat Sir Brikus verdwenen is. Niemand heeft hem meer gezien sinds het toernooi. Sir Caulas organiseert een zoektocht naar zijn verdwenen butler. Al snel wordt zijn lichaam met ingeslagen schedel gevonden op het toernooi terrein. Sir Caulas vindt het tragisch dat Sir Brikus dood is, maar denkt dat dit een naar ongeluk is. Dit is te verwachten wanneer opgewonden jongemannen elkaar met stompe wapens te lijf gaan.


2 februari 510, Londen

Het is Maria Lichtmis en weer zijn alle ridders, edelmannen en hoogwaardigheidsbekleders naar Londen gekomen om te zien hoe Arthur het Zwaard Excalibur uit de steen trekt. Dit keer zijn er weer meer edelmannen die trouw zweren aan Arthur. Hierbij is ook Bradwen Van Steeple Langford, zoon van Bavo van Steeple Langford, aanwezig. Bradwen is vernoemd naar zijn oom, Bradwen de Moedige. Nadat Bradwen eerst korte tijd getrouwd was met Antonia van Broughton, verdween hij daarna met Taxus, de moeder van Sir Brikus naar het land van Faerie. 
Maar Taxus heeft op magische wijze gezien wat er met haar zoon gebeurde en zij zond haar jonge echtgenoot terug om haar zoon en zijn achterneef te wreken. Bradwen heeft de opdracht om uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor de dood van Sir Brikus en bloedig wraak te nemen op de dader en iedereen die hem bijstaat.


21 Maart 510, Londen

Het is Pasen en voor de derde keer trekt Arthur het zwaard uit de steen. Weer zijn er meer ridders die trouw zweren aan Arthur, maar er zijn ook meer ridders die duidelijk stelling nemen tegen Arthur. Koning Lot blijft maar boodschappers rondsturen naar de verschillende edelmannen om hen te mobiliseren tegen Arthur. Merlijn wil deze jongeman duidelijk als een soort marionet boven hen plaatsen. Het land moet geleid worden door een sterke, ervaren man.

Koning Lot van Lothian

In Lothian komen de twijfelende Koningen en edelmannen bijeen om een strategie te bepalen ten aanzien van Arthur.


1 mei 510, Londen

Voor de vierde keer trekt Arthur het zwaard uit de steen om te bewijzen dat hij recht heeft op het Koningschap en nog steeds zijn er edelmannen die het niet willen geloven. Dit keer wordt de menigte weer onrustig en eisen dat Arthur gekroond wordt. De twijfelende edelmannen zien welke kant de wind opwaait. en binden in. Arthur wordt uitgeroepen tot Koning van Logres. 

Arthur moet eerst nog tot ridder geslagen worden. Hij bereidt zich voor door eerst een avond te bidden en te vasten, samen met Bradwen, die ook nog niet eerder tot ridder is geslagen. Die avond sluiten Arthur en Bradwen een hechte vriendschap en vertelt Bradwen het verhaal achter het schild van de familie van Steeple Langford.

Het schild van de familie van Steeple Langford.
Een echte man en ridder drinkt een ton bier leeg,
knuffelt met een beer en
knuppelt een maagd neer.
Of zo. 

Wanneer Arthur tot ridder geslagen moet worden, neemt Sir Caulas hiervoor de honneurs waar. Hij is tenslotte een van de beste ridders en edelmannen van het rijk. Sir Arthur neemt als schild het wapen van Logres, twee groene draken op een gouden schild. 

Sir Arthur, Koning van Logres

Nu Arthur daadwerkelijk claimt Koning te zijn en zelfs een gooi doet naar het Hoge Koningschap van geheel Brittannië, moeten de andere koningen positie bepalen. Koning Lot van Lothian, en de Pictische Koningen van Benoic en Escoce komen in verzet.

10 mei 510, Carlion on Usk

Koning Arthur reist met zijn gevolg door Logres om kennis te maken met zijn onderdanen. In Carlion on Usk komt het Supreme Collegium bijeen om Arthur uit te roepen tot Hoge Koning van heel Brittannië. Lang niet alle leden van het Collegium zijn bijeen, maar degenen die er wel zijn, roepen Arthur unaniem uit tot Hoge Koning. Als Hoge Koning voert hij een blauw schild met 3 gouden kronen. 

Arthur Pendragon, Hoge Koning van Brittannië

Maar dan arriveert Koning Lot met zijn leger. Hij laat in niet mis te verstane bewoordingen weten dat hij nooit de knie zal buigen voor Arthur, een baardeloze jongeman van onduidelijke afkomst! Arthur en zijn legers trekken zich terug in Carlion on Usk. Maar na een belegering van een paar dagen wordt duidelijk dat zij toch zullen moeten aanvallen. Arthur en de zijnen maken zich op voor de Slag bij Carlion. 
Sir Caulas en Sir Bradwen zijn volledig in de ban van Hoge Koning Arthur en staan te trappelen van ongeduld om deze valse koningen een lesje te leren (Loyalty Arthur critical succes). Sir Ebel is ook blij dat er een nieuwe koning is, maar laat zich wat minder meeslepen (Loyalty Arthur succes). En Sir Dafy stort mentaal volledig in (Loyalty Arthur fumble, madness!). Hij heeft zijn vrouw verloren, en een heer die elfen een hoge positie aan zijn hof geeft. Ondanks dat hij zijn best heeft gedaan de verderfelijke elfse invloed uit te roeien, lijkt die invloed alleen maar groter te worden. Sir Bradwen is getrouwd met een elf en verwekt meer elfen. En Arthur staat ook duidelijk teveel onder invloed van de heidense Merlijn. waar kan een goed Christelijk ridder nog zijn heil zoeken?