Translate

dinsdag 22 november 2016

Rabarberwodka

Een tijd geleden berichtte ik hier al over de dingen die ik had uitgespookt met mijn Rabarber. Ik had het onder andere laten trekken in Wodka.

In Mei

En nu zijn we een half jaar verder en heb ik de Wodka uitgeschonken, door neteldoek via een trechter in een grote fles. En toen kon ik de Rabarber nog flink uitknijpen ook. Dat leverde toch een liter Wodka met een vage bruin gele kleur op. Die ging meteen de koelkast in.

Ìn November

Later die avond kwamen er mensen langs voor een rondje Agricola en heb ik de Wodka maar aangebroken. Hij was wat zuurder dan ik had verwacht, maar had toch een fruitig randje. Wodka puur is iets waar ik echt voor in de stemming moet zijn, misschien dat dit zijn weg eerder zal vinden naar de cocktails met Wodka.
Ik heb nog meer fruit in alcohol laten trekken, maar daarvoor moet ik nog even geduld oefenen. Ik houd jullie op de hoogte.

zondag 20 november 2016

Het Chorizo syndroom

Ik heb hier al een tijdje niets over peulvruchten geplaatst en dat heeft een reden. Laatst maakte ik een verder prima maaltje van restjes bonen, met wat groenten en chorizo-worst. En prompt werd ik zo ziek, dat ik even geen boon aan kon kijken. Dus ik heb er even wat minder zin in gehad. Dat heeft zelfs een wetenschappelijke naam.

Lima bonen
Maar aangezien +Sander en zoon F. een dag later met dezelfde (maar minder spectaculaire) symptomen ook ziek waren, denk ik niet dat het van mijn eten kwam, maar van een virusje dat ik toch al onder de leden had.

Borlottibonen
Vandaar dat ik hier het eenvoudige recept wel durf te geven.
Neem een mix van bonen, tot je ongeveer 250 gram hebt (ik had nog Lima Bonen, Kievits- of Pinto bonen en Zwarte bonen). Aangezien ik gedroogde bonen nam, liet ik ze eerst een nacht wellen en daarna nog een uur koken. 
Neem ook een chorizoworst van 200gr. Hak de chorizoworst in klein stukjes en braad die aan in de pan (kan prima in zijn eigen vet). Als de worst lekker bruin is, haal dan uit de pan. 
Doe dan een gesnipperd uitje en een in stukjes gehakte paprika in de pan. Fruit aan tot ze zacht worden. Voeg ook nog wat gehakte tomaat toe. 
Voeg de chorizoworst en bonen tot aan de pan. Doe er nog wat azijn bij en laat even zachtjes pruttelen. 
Dat levert een heerlijk maaltje op. Het vet van de worst wordt heerlijk opgenomen door de verder wat droge bonen, waardoor dit geen gortdroog maaltje wordt.

Zwarte bonen

Het Jaar van de Peulvrucht loopt inmiddels langzaam op zijn einde. Maar de +Food and Agriculture Organization of the United Nations heeft onlangs een hoop recepten gebundeld en gepubliceerd (nog naast hun boek, waar ik het laatst ook al over had). Ik zal daar binnenkort zeker wat gaan grasduinen en wat van maken. En dat lezen jullie dan uiteraard weer hier.

zondag 13 november 2016

Pendragon XLI - De Slag bij Carlion on Usk

In de vorige aflevering trok Arthur het Zwaard uit de Steen. Veel mensen zagen daarin een teken dat hij nu de ware koning van Logres is. Later werd hij ook uitgeroepen tot Hoge Koning van heel Brittannië. Dat was toch een stap te ver voor veel andere koningen die ook ambities hadden in die richting. Koning Lot verzamelde een aantal andere leiders om zich heen en zij vielen Arthur en zijn gevolg aan bij Carlion on Usk.

Pendragon Pagina
Geschiedenis van Logres
Bradwen de Bloedige
Caulas van Salisbury
Ebel van Burcombe
Gwenda van Berwick St. James
Ignaeus van Broughton

Begin mei, Carlion on Usk

Koning Arthur heeft zich verschanst in Carlion on Usk. Buiten Carlion liggen de troepen van Koning Lot en zijn medestanders. En inmiddels heeft Ignaeus zich ook bij de troepen van Sir Caulas gevoegd. 
Romeins Amfitheater bij Carlion on Usk
Tussen Arthur en Bradwen is inmiddels een diepe vriendschap ontstaan. Ze zijn tenslotte even oud en hebben beiden goede herinneringen aan hun jeugd in Salisbury. Daarnaast zijn zij echt nader tot elkaar gekomen in de nacht voor Arthur en Bradwen tot ridder werden geslagen. 

10 mei 510, de Slag bij Carlion on Usk

Koning Arthur confronteert het leger van Lot van Orkney en Lothian. Hij stelt zijn mannen op en Earl Caulas geeft leiding aan de rechtervleugel van het leger. Arthur is nog een onervaren koning en hij doet zijn best zijn mannen zo goed mogelijk op te stellen, dat lukt aardig. Hij heeft geluisterd naar zijn adviseurs en maakt gebruik van de voordelen die het terrein biedt. Maar Koning Lot is ook een ervaren Koning en legeraanvoerder. En hij doet hetzelfde.

Arthur Pendragon,
Hoge Koning van Brittannië 
Lot,
Koning van Lothian en Orkney

















First Charge
De ridders Ignaeus en Bradwen stormen, wild van woede op een stel zeer rijk uitziende ridders af. Zij hakken zich een weg door de ridders heen en gaan dan op zoek naar volgende slachtoffers. Het is voor hen even wennen om tegen andere ridders te paard te strijden. De laatste jaren hebben zij alleen maar tegen Saksen gevochten, die niet rijden maar te voet strijden.

Ronde 2:
De andere ridders mengen zich nu ook in de strijd. En de strijd is hevig. Koning Lot heeft veel mannen op de been kunnen krijgen en de ridders strijden elke tegen twee vijandige ridders. Sir Gwenda weet zichzelf te onderscheiden door een noordelijke ridder gevangen te nemen voor losgeld. Veel zal het niet opleveren, want deze ridders zien er bepaald arm uit en met hun beroerde wapens, doen ze ook maar weinig schade.

Ronde 3:
De ridders strijden weer tegen een groep arme ridders met roestige wapenrusting. Caulas, Ignaeus, Bradwen en Ebel weten allemaal ridders krijgsgevangen te nemen.

Ronde 4:
De strijd gaat door en de ridders uit Salisbury strijden weer tegen een groep arme ridders (Ik rolde toevallig zo op de tabel voor vijanden, maar het lijkt er nu op dat Lot alleen maar arme, buitengesloten ridders op de been kan krijgen en de strijd tussen Arthur en Lot er een is tussen arm en rijk).

Ronde 5: 
De eenheid van Arthur wordt aangevallen door troepen van Koning Lot. Sir Caulas heeft dit meteen door (Awareness success) en probeert zijn eenheid naar die van de Hoge Koning toe te leiden. Hiervoor moet hij eerst door een eenheid goed uitgeruste ridders heen ploegen en dat gaat maar matig. Sir Ignaeus weet zijn tegenstanders dood te slaan, maar Sir Bradwen moet een lange strijd voeren, waarbij zijn speer ook nog verbrijzeld (fumble). Ondertussen raakt Sir Gwenda vreselijke gewond en wordt bewusteloos afgevoerd door haar tegenstanders.

Ronde 6:
Hoge Koning Arthur trekt het zwaard Excalibur. De glans van het Zwaard verblindt zijn nabije tegenstanders en inspireert zijn medestanders. Hij verweert zich dapper tegen zijn aanvallers.
Sir Ebel redt Sir Gwenda uit handen van de mannen van Koning Lot.

Ronde 7: 
De burgers van Carlion, die grote voorstanders van Koning Arthur zijn en niet nog meer oorlog willen, komen met zijn alleen Carlion uitgestormd en vallen de ridders van Koning Lot aan.

De spelers aan tafel waren niet echt onder de indruk, maar ik moet dan toch altijd denken aan een van mijn favoriete auteurs, Terry Pratchett, wanneer hij schrijft over een burgeroorlog.
"...a 200-pound slaughterhouse worker with a flensing knife in one hand and a meathook in the other." - Terry Pratchett - Night Watch


De ridders staan nu tegenover rijke ridders, met de beste wapenuitrusting en training. Sir Caulas maakt het allemaal niets uit, en slacht ook deze ridders af. Maar Sir Ignaeus heeft het zwaarder, hij wordt bewusteloos geslagen en gevangen genomen. Maar Bradwen heeft het echt zwaar. Weer verbrijzelt zijn speer en een van de splinters komt in zijn oog terecht. Hij raakt gruwelijk gewond en kan niet meer meedoen aan de strijd. Hopelijk overleeft hij deze afschuwelijke verwonding (beide aanvallen gefumbled, ook Koning Henry II van Frankrijk verloor zo zijn oog en zijn leven tijdens een toernooi). Sir  Ebel heeft ook weinig geluk, zijn zwaard verbrijzelt, waarna hij met een resterende scherf zijn eigen neus verwondt. (Wat zijn de kansen, ook Sir Ebel rolt twee fumbles met beide aanvallen).

Ronde 8:
Koning Lot ziet welke kant de strijd op gaat. Hij verlaat met zijn manschappen het strijdveld. Hoge Koning Arthur en zijn manschappen zijn te uitgeput om de achtervolging in te zetten.
Sir Caulas kijkt verbaast om zich heen. Hij is veruit de oudste ridder in zijn eenheid (47 jaar oud). En hij is de enige die nog overeind staat.

11 mei, Carlion on Usk

Koning Arthur heeft zich teruggetrokken in Carlion on Usk. Koning Lot is vertrokken, maar nog niet verslagen. Er zal nog een slag plaatsvinden en Arthur heeft hard steun nodig. Sir Caulas, Sir Bradwen (met ooglap) en Sir Ebel (met neuslap) zijn bij dit overleg aanwezig. Koning Arthur zal een missie naar Klein Brittannië sturen, daar regeren twee verre familieleden van hem, Koning Ban en Koning Bohort.

Koning Ban van Benwick.
Koning Bohort van Gallië















Wanneer je om hulp vraagt als Koning aan collega- Koningen, kan je maar betere je beste mannen sturen. Koning Arthur stuurt daarom Sir Caulas, Earl van Devon en Salisbury naar Klein Brittannië om daar om hulp te vragen. Merlijn de Tovenaar gaat mee om nog wat meer gewicht in de schaal te leggen.


Juni, Brittannië

Sir Caulas vertrekt met zijn ridders (die nog rechtop kunnen staan) naar Klein Brittannië. Daar vraagt hij om een onderhoud met Koningen Ban van Benwick en Bohort van Gallië. Deze twee koningen zijn broers en zij zijn getrouwd met twee zusters.
De Koningen zijn op zich wel geïnteresseerd in het voeren van strijd samen met Arthur, om hun familielid op de troon te houden. Maar oorlogvoeren kost geld en ze willen graag weten wat hun ridders over zullen houden aan deze strijd tegen de ridders van de noordelijke Koning Lot.
Sir Caulas zegt toe dat de ridder van de Ganis kunnen plunderen wat ze willen van de Noordelijke ridders. En Arthur is een Koning, hij zal vast wel dankbaarheid kunnen tonen voor de ridders die hem helpen zijn troon zeker te maken.
Maar Sir Caulas wil ook meer voor zichzelf. Hij is weer vrijgezel na de dood van zijn tweede vrouw Cygna. Hij zou graag opnieuw trouwen. Is er misschien een de Ganis prinses beschikbaar. Koning Ban wil wel een van zijn dochters uithuwelijken aan een van de meest ambitieuze mannen van Logres. Maar hij wacht met de huwelijksvoltrekking tot de herfst van 510. Hij wil eerst eens zien of Koning Arthur en zijn aanstaande schoonzoon het komende seizoen vol strijd zullen overleven.

Juli, Bedegraine

Koning Arthur en Koning Lot treffen elkaar weer bij Bedegraine, in het noorden van Brittannië. Het ziet er niet best uit voor Arthur en zijn troepen, zullen Ban en Bohort op tijd komen met hun troepen uit Klein Brittannië?

donderdag 3 november 2016

Chili con carne van Zwarte Bonen met avocado salade

Voor deze maaltijd met peulvruchten in het jaar van de peulvrucht heb ik weer eens teruggegrepen op een klassieker van Delia Smith. Ik maak vaker recepten van haar en in het jaar van de peulvrucht ben ik haar kookboeken ook door gaan zoeken naar recepten met peulvruchten. En er in de afgelopen tijd een hoop gevonden (Salade van kikkererwten en sperziebonen, Salade van linzen en geitenkaas en Soep van kikkererwten).
Maar deze is toch wel uit de hele oude doos. Ik herinner me nog dat mijn moeder dit wel eens maakte. En dat was nog niet makkelijk. Want ingrediënten als avocado en koriander waren in die tijd nog niet heel gebruikelijk (midden jaren '90 gok ik). 


Het ziet er ook heerlijk uit.

Dit is een recept uit het Winter kookboek van Delia en dit is ook een warme en verwarmende chili voor donkere winteravonden. Het recept staat al erg gedetailleerd op de site van Delia zelf, dus ik zal het hier niet herhalen. we heb ik weer gekozen voor gedroogde bonen laten wellen. Geeft echt meer smaak en structuur dan de bonen uit een pot. En hoeft ook niet veel extra tijd te kosten, wellen kan gebeuren wanneer je slaapt.

Geniet er van, zou ik zeggen.

zondag 30 oktober 2016

Pompoentaart uit vroeger tijden

Afgelopen weekeinde gaf vriendin +R een feestje, in Halloweenstijl, om te vieren dat ze haar nieuwe woning had betrokken en zo ver had opgeknapt dat ze er gasten in kon ontvangen. En wij waren uitgenodigd! Voor het avondeten werd wel om een culinaire bijdrage gevraagd. Ik laat me dan niet kennen natuurlijk.

En deze pompoenen verdwenen ook in een taart.
Toevallig heb ik eerder deze zomer twee mooie pompoenen kunnen kweken en oogsten. Deze heb ik een tijd lang buiten bewaard, maar het werd nu zo koud, dat ik ze toch naar binnen wilde halen. En toen heb ik ze ook maar meteen:

  • in stukken gehakt;
  • de pitten en pulp verwijderd;
  • een half uurtje in de oven gedaan bij 240 oC (met wat olie); 
  • en toen het vruchtvlees uit de schil geschrapt;
  • Het vruchtvlees gepureerd en dat laten afkoelen en daarna in bakjes in vriezer. 
Met een deel van dat vruchtvlees heb ik toen de volgende dag een zoetige, pompoentaart gemaakt, naar een Italiaans recept uit de Renaissance. Het recept verscheen eerder op de website Ciao Tutti, over alles wat Italiaans is. Maar het recept werd ons gebracht door +Manon Henzen die ik weer ken als oud-studiegenoot en uitbaatster van het restaurant/ Historisch Kookatelier Eetverleden, waar ik in het verleden ook verschillende keren heb mogen genieten van heerlijke diners (Romeins en Arabisch).

Benodigdheden

Voor de deegbodem:

  • 250 gram bloem
  • 125 gram boter
  • snufje fijn zeezout
  • 1 eidooier
  • 2 eetlepels koud water 
Voor de vulling
  • een halve kleine pompoen naar keuze
  • zoveel groentebouillon dat de pompoen net onder staat (ik beide bovenstaande vervangen door 500 ml gepureerd vruchtvlees)
  • 4 eieren
  • 100 ml melk
  • 200 gram ricotta
  • 2 theelepels (riet)suiker
  • 1 volle theelepel kaneel 
  • 1 volle theelepel gember 
  • 2 eetlepels sesamolie 
  • 75 gram Parmezaanse kaas 
  • 100 gram pancetta 
  • suiker en rozenwater om te besprenkelen (deze heb ik maar achterwege gelaten)

Bereiding


  • Voor de bereiding van de bodem hak je de boter in kleine stukjes. Doe bloem, boter en zout in een kom en kneed tot een kruimelig deeg. Klop de eidooier los met het water en voeg het toe. Kneed er nu een bal deeg van.
  • Rol het deeg met een deegroller uit op een met bloem bestoven plank. Vet een taartvorm in met olie en bekleed deze met het deeg. Prik een paar gaatjes in de bodem. Zet hem in de koeling terwijl je de vulling maakt.
  • Maak voor de vulling de pompoen schoon en snijd hem in kleine stukken. Doe de pompoen met de bouillon in een pan en breng het geheel aan de kook. Laat de pompoen circa 15 minuten koken tot hij gaar is. Giet het water uit de pan af en pureer de achtergebleven pompoen met een staafmixer tot een gladde puree. (ik verving dit dus met 500 ml eerder gegaarde en gepureerde pompoen)
  • Doe de eieren in een grote kom en klop ze los met een vork. Voeg hier de melk, ricotta, suiker, kaneel, gember en sesamolie aan toe en meng het geheel goed door elkaar tot het een gladde massa is. Rasp de Parmezaanse kaas en snijd de pancetta in kleine stukjes. Voeg beide toe aan het mengsel en schep het er goed doorheen. Voeg er ten slotte de (enigszins afgekoelde) pompoenpuree onderdoor en meng het tot je een mooie gladde massa hebt.
  • Doe de vulling op je deegbodem en strijk glad. Bak de taart in een voorverwarmde oven op 180 graden in circa 20 minuten gaar en goudbruin. Besprenkel tenslotte naar wens met suiker en rozenwater. (Ik liet de suiker en rozewater achterwege).
Dit levert een erg lekkere taart op, met een milde, romige, textuur en door de gember toch nog redelijk hartig. Als (onderdeel van) avondeten was het heerlijk. Zeker voor herhaling vatbaar.