Terwijl we in Saint-Malo waren, vond er ook een zonsverduistering plaats. Het gebied van de totale verduistering lag in noordelijk Spanje, maar Saint-Malo was dichtbij genoeg om toch nog 95% verduistering te krijgen. Dat mochten we niet missen natuurlijk.
In de avond gingen we naar het strand, waar we overdag ook nog geweest waren. En heel Saint-Malo was uitgelopen om ook de verduistering te zien. De mensen zaten op het strand en op de muren van Saint-Malo. Het was bomvol, gelukkig was het overdrag niet zo druk in Saint-Malo. Verder was het ook vloed, en sommige mensen waren nog in de problemen gekomen, omdat ze te lang op wat rotsen waren blijven zitten en niet meer terug konden. En het water kwam steeds hoger.
 |
| Stand Bon Secour |
Terwijl we op het strand zaten, wachtten we af. We hadden geen eclipsbrilletjes meer kunnen krijgen, die waren helaas overal uitverkocht. Gelukkig mochten we van wat aardige mensen een brilletje lenen, en het effect was spectaculair! De zon verdween echt achter de maan.
Lange tijd merkten we niets van de verdwijnende zon, maar toen de eclips bijna volledig was, werd het licht toch wel heel zwak, maar anders dan wanneer de zon ondergaat. En de warmte verdween ook al heel snel uit de lucht. En met 95% van een volledige ecplips was dat effect echt merkbaar.
 |
| De ecplis in Ile et Vilaine (Thierry Legras) |
En toen was het rond 21:30 weer voorbij en gingen we weer naar huis. Het was een indrukwekkend fenomeen. En nu weten wij precies hoe het zit en dat het niet langer dan een minuut of 5 duurt. Maar hoe beangstigend moet dit zijn geweest voor mensen in vroeger tijden, die niet wisten wat er gebeurde en of de zon weer terug zou komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten