zaterdag 19 juli 2008
Walky Walky
vrijdag 18 juli 2008
Afrikamuseum
Het is alweer bijna een maand geleden sinds ik hier een post plaatste, hoog tijd om eens bij te werken natuurlijk.
Het zal niemand ontgaan zijn dat in Nijmegen momenteel de wandel +Vierdaagse Nijmegen plaatsvindt. Vorig jaar probeerde Sander de 4 daagse te lopen, maar dat werd niets. Dit jaar hebben we het niet eens geprobeerd. Met onze drukke werk en peuter kunnen we de vrije tijd niet meer vinden.
Dit grootse wandelevenement vraagt enorm veel organisatie, sommigen van mijn collega's slapen niet deze week. Vandaag is de laatste dag met de feestelijke intocht van mensen die 200 km in 4 dagen hebben gelopen. Dat veroorzaakt zoveel drukte dat het stadhuis gesloten is. Dus ik had een dagje vrij.
Klappen voor wandelende mensen trekt Sander noch mij, dus we hebben onze zoon vandaag meegenomen naar het Afrikamuseum +Afrika Museum in Groesbeek.
Het Afrikamuseum was een groot succes. Oorspronkelijk was het een missiemuseum, waar vreemde voorwerpen van missionarissen werden uitgestald. Maar tegenwoordig proberen ze een evenwichtiger beeld te geven van het continent. De nadruk ligt daarbij vooral op het Afrika ten zuiden van de Sahara. Vele mooie voorwerpen stonden uitgestald in vitrines met verduidelijkende teksten erbij. Hoewel het kleiner was dan het Afrikamuseum bij Brussel, dat we eerder bezochten, was het duidelijk veel moderner van opzet en werd er veel meer context gegeven bij de verschillende tentoongestelde voorwerpen.
Het Afrikamuseum kent ook een buitengedeelte waar verschillende woningen van verschillende groepen bewoners van Afrika zijn nagebouwd. Op die manier krijg je ook een goed beeld van de verschillende samenlevingen.
De 4 Daagse
Het Afrikamuseum
Het zal niemand ontgaan zijn dat in Nijmegen momenteel de wandel +Vierdaagse Nijmegen plaatsvindt. Vorig jaar probeerde Sander de 4 daagse te lopen, maar dat werd niets. Dit jaar hebben we het niet eens geprobeerd. Met onze drukke werk en peuter kunnen we de vrije tijd niet meer vinden.
Dit grootse wandelevenement vraagt enorm veel organisatie, sommigen van mijn collega's slapen niet deze week. Vandaag is de laatste dag met de feestelijke intocht van mensen die 200 km in 4 dagen hebben gelopen. Dat veroorzaakt zoveel drukte dat het stadhuis gesloten is. Dus ik had een dagje vrij.
Klappen voor wandelende mensen trekt Sander noch mij, dus we hebben onze zoon vandaag meegenomen naar het Afrikamuseum +Afrika Museum in Groesbeek.
Het Afrikamuseum was een groot succes. Oorspronkelijk was het een missiemuseum, waar vreemde voorwerpen van missionarissen werden uitgestald. Maar tegenwoordig proberen ze een evenwichtiger beeld te geven van het continent. De nadruk ligt daarbij vooral op het Afrika ten zuiden van de Sahara. Vele mooie voorwerpen stonden uitgestald in vitrines met verduidelijkende teksten erbij. Hoewel het kleiner was dan het Afrikamuseum bij Brussel, dat we eerder bezochten, was het duidelijk veel moderner van opzet en werd er veel meer context gegeven bij de verschillende tentoongestelde voorwerpen.
Het Afrikamuseum kent ook een buitengedeelte waar verschillende woningen van verschillende groepen bewoners van Afrika zijn nagebouwd. Op die manier krijg je ook een goed beeld van de verschillende samenlevingen.
De 4 Daagse
Het Afrikamuseum
zondag 22 juni 2008
Waverveen & Jericho
Een berichtje dat wat op zich heeft laten wachten. Een tijdje geleden was ik uitgenodigd bij het verjaardagsfeestje van een vriend in het westen van het land. Toen Sander en ik de route daarhen aan het uitstippelen waren, zag ik dat we vlak langs Waverveen zouden rijden. Met een heel kleine omweg zouden we ook langs Vinkeveen, Waverveen, Mijdrecht en Uithoorn komen.
Zonder al te veel moeite kreeg ik Sander zover een kleine omweg te maken.
In Waverveen ben ik geboren en heb ik gewoond totdat ik 8 was. Het was echt een heel klein dorp, twee straten een rabobank en een gereformeerde kerk. Hat was raar om er weer eens langs te rijden. Inmiddels was er veel veranderd, er waren nette fietspaden aangelegd en verkeersdrempels om het verkeer langzamer te laten rijden. Maar de Cliffordsweg was nog steeds eng, bochtig en smal en het tegemoetkomende verkeer reed maar hard. De rabobank was inmiddels weg, maar de gereformeerde kerk stond er nog.
Verder nog iets over mijn hobbies, ik kijk tegenwoordig graag Jericho (2006 - 2008) van Stephen Chbosky en met Skeet Ulrich (Scream, The Craft)en Lennie James (Snatch, 24 Hour Party People).
Waverveen
Jericho op TV
Jericho in de bijbel
Zonder al te veel moeite kreeg ik Sander zover een kleine omweg te maken.
In Waverveen ben ik geboren en heb ik gewoond totdat ik 8 was. Het was echt een heel klein dorp, twee straten een rabobank en een gereformeerde kerk. Hat was raar om er weer eens langs te rijden. Inmiddels was er veel veranderd, er waren nette fietspaden aangelegd en verkeersdrempels om het verkeer langzamer te laten rijden. Maar de Cliffordsweg was nog steeds eng, bochtig en smal en het tegemoetkomende verkeer reed maar hard. De rabobank was inmiddels weg, maar de gereformeerde kerk stond er nog.
 |
| Met Skeet Ulrich |
Verder nog iets over mijn hobbies, ik kijk tegenwoordig graag Jericho (2006 - 2008) van Stephen Chbosky en met Skeet Ulrich (Scream, The Craft)en Lennie James (Snatch, 24 Hour Party People).
Spoilers
Het verhaal gaat over een klein dorpje in het midden van de VS. Op een dag zien de bewoners in de verte allemaal paddestoelwolken. Zijn alle steden verwoest door atoombommen? Was het een ongeluk of een aanval? Bestaat de regering nog? Maar na een tijdje komen ook andere vragen opzetten. Wie bevoorraadt ons? Wie levert onze energie? Wie levert onze medicijnen? En alle andere problemen in een klein stadje blijven ook een rol spelen. Gaat de zoon van de burgemeester zijn zwangere vrouw verlaten voor de barmeid? Gaat het populaire meisje wel uit met de knapste jongen van de klas? Het is een leuke mix van spanning en soap en langzaam maar zeker komen er steeds meer vragen op over het voortbestaan van de samenleving wanneer steeds meer onderbouwing van die samenleving verdwenen lijkt.Waverveen
Jericho op TV
Jericho in de bijbel
zondag 1 juni 2008
Éénendertig jaar
Sander was een tijd geleden jarig en gisteren vierde hij zijn feestje. Wat mij betreft een geslaagde avond. Er waren weer allerlei vrienden, ook wat mensen die van ver moesten komen en het was fijn om weer eens met iedereen bij te praten. En er zijn meteen ook weer wat beloftes uitgewisseld om bij elkaar langs te gaan en spellen te spelen. Ik heb weer flink reclame gemaakt voor één van mijn favorieten, Serenissima.
Sander werd ook nog verrast met een rugdrager, een soort grote rugzak waar een peuter in past. Zodat we deze zomer weer eens wat lekkere wandelingen kunnen maken. Vorige zomer hebben we met veel plezier gebruik gemaakt van een buikdrager, maar daar is onze zoon nu echt te groot en te zwaar voor. Dus ik hoop dat dit een succes wordt.
 |
| Drinken met vrienden |
 |
| Onze zoon in de rugdrager met zijn tante. |
 |
| Zo ging het vorig jaar. |
In treurig nieuws, een oud-collega van het Burma Centrum is afgelopen dinsdag onverwacht overleden. Ik heb in mijn tijd daar veel met hem samengewerkt en ik kan maar moeilijk geloven dat hij er niet meer is. Hij leed aan hartklachten en dat is hem nog vrij onverwacht fataal geworden. Maandag zal ik samen met Sander de begrafenis bijwonen.
Some time ago, Sander had his birthday, but he celebrated the event yesterday evening. It was a very fun evening, lots of friends attended and some came from a long way away. It was great to catch up with everyone again. We immediately exchanged promises to visit each other more to play some games. I lobbied for my personal favorite of the moment, Serenissima.
Sander was gifted with a backcarrier, a sort of backpack which can carry a toddler. Last summer we used a stomachcarrier to go for walks with our son , but he really is too big and heavy for that now. So I hope this will be a succes.
In sadder news, an old colleague of the Burma Centre unexpectedly passed away last tuesday. In my time there I worked with him intensively and I find it hard to believe he is no longer with us. He suffered from heartcomplaints and this killed him quite suddenly. On monday I will attend the funeral with Sander.
zaterdag 10 mei 2008
Cycloon Birma
Het zal niemand ontgaan zijn, Birma is op 2 mei getroffen door een cycloon. Nargis was de eerste cycloon van het seizoen en trok een verwoestend spoor over Birma. Het is nog steeds onduidelijk hoeveel dodelijke slachtoffers er zijn, cijfers zijn inmiddels opgeschroefd naar 100.000, maar het zouden er ook veel meer kunnen zijn.
De Birmese overheid werkt hulp, die uit alle delen van de wereld wordt aangeboden, tegen. Hulpverleners mogen het land niet in. Het lijkt erop dat geld, goederen en voedsel geconfisqueerd worden door het leger, die de daadwerkelijk macht in handen hebben. In tussen zijn grote gebieden nog steeds onbereikbaar. De doden kunnen niet geteld of geborgen worden, de overlevenden kunnen niet rekenen op medische hulp of voedsel. Er kunnen nog veel meer doden vallen.
Dit maakt het moeilijk voor mij om te beslissen geld te doneren aan Giro 555 voor slachtofferhulp. Ik ken Birmese vluchtelingen in Nederland en elders, ik ken ook de situatie in Birma en ik wil ook graag hulp bieden aan mensen in nood, ook al wonen zij ver weg. Maar heeft het zin in dit geval?
Intussen gaat een referendum over de toekomst van Birma wel gewoon door. In de zwaarst getroffen gebieden is het referendum uitgesteld, in andere delen zijn de stemlokalen geopend. Of dit referendum over een nieuwe grondwet veel verlichting zal bieden is nog maar de vraag. Dit referendum is al beloofd sinds 1990, maar keer op keer uitgesteld. Er is geen mogelijkheid geweest voor de oppositie om constructief mee te werken aan de inhoud van de nieuwe grondwet en de positie van het leger zal met deze grondwet verstevigd worden.
Kan de grootste natuurramp in de geschiedenis van Birma nog een positieve kant hebben? Na de demonstraties van de monniken eerder dit jaar, zijn de ogen van de wereld weer op Birma gericht. De regering probeert hulpverleners buiten de deur te houden, maar het is nog maar de vraag in hoeverre dat zal lukken. Misschien is dit een moment waarop de wereld zich intensiever met Birma kan bemoeien en een postieve verandering kan bewerkstelligen.
Voor mensen die meer willen weten:
Cycloon Nargis
Het referendum
Problemen met hulpverlening
Giro 555
De Irrawaddy
On May 2nd the Cyclone Nargis hit Burma and wreaked immense havoc all over the country. It was the first cyclone of the season and caused many dead, the death toll at the moment is estimated at 100.000, but some say it could be much worse.
the Burmese governement is trying to stop the aid that is being sent from all over the world. Aid workers are denied access to the country, money, goods and food are being confiscated by the army. In the mean time, large areas of the country are still not accesible, the dead are not counted and buried, the survivors have no access to medical aid or food and are likely to suffer more.
This makes it very hard for me to decide wether to donate money to aid organisations. I want to help people in need, I know Burmese refugees in the Netherlands and elsewhere in the world. But will my money aid those who need it? Or will it aid the regime?
In the mean time, the referndum about the future of Burma will go on as intended. Only in the hardest hit areas will the referendum be postponed for two weeks. In other parts of the country people can decide today about a new constitution. This referendum has been promised since 1990 and postponed again and again. There has been no possibility for the opposition to constructively add to the decisionmakingprocess and the new constitution will strengthen the position of the army.
Can this biggest natural disaster in the history of Burma have any postive effects? After the demonstrations of the monks in Burma earlier this year, the eyes of the world are once again on Burma. The regime is trying to keep the foreign aid workers outside, but it is unclear how succesfull that will be. Perhaps this is a moment when the world can show a more active interest in Burma and enable some changes.
De Birmese overheid werkt hulp, die uit alle delen van de wereld wordt aangeboden, tegen. Hulpverleners mogen het land niet in. Het lijkt erop dat geld, goederen en voedsel geconfisqueerd worden door het leger, die de daadwerkelijk macht in handen hebben. In tussen zijn grote gebieden nog steeds onbereikbaar. De doden kunnen niet geteld of geborgen worden, de overlevenden kunnen niet rekenen op medische hulp of voedsel. Er kunnen nog veel meer doden vallen.
Dit maakt het moeilijk voor mij om te beslissen geld te doneren aan Giro 555 voor slachtofferhulp. Ik ken Birmese vluchtelingen in Nederland en elders, ik ken ook de situatie in Birma en ik wil ook graag hulp bieden aan mensen in nood, ook al wonen zij ver weg. Maar heeft het zin in dit geval?
Intussen gaat een referendum over de toekomst van Birma wel gewoon door. In de zwaarst getroffen gebieden is het referendum uitgesteld, in andere delen zijn de stemlokalen geopend. Of dit referendum over een nieuwe grondwet veel verlichting zal bieden is nog maar de vraag. Dit referendum is al beloofd sinds 1990, maar keer op keer uitgesteld. Er is geen mogelijkheid geweest voor de oppositie om constructief mee te werken aan de inhoud van de nieuwe grondwet en de positie van het leger zal met deze grondwet verstevigd worden.
Kan de grootste natuurramp in de geschiedenis van Birma nog een positieve kant hebben? Na de demonstraties van de monniken eerder dit jaar, zijn de ogen van de wereld weer op Birma gericht. De regering probeert hulpverleners buiten de deur te houden, maar het is nog maar de vraag in hoeverre dat zal lukken. Misschien is dit een moment waarop de wereld zich intensiever met Birma kan bemoeien en een postieve verandering kan bewerkstelligen.
Voor mensen die meer willen weten:
Cycloon Nargis
Het referendum
Problemen met hulpverlening
Giro 555
De Irrawaddy
On May 2nd the Cyclone Nargis hit Burma and wreaked immense havoc all over the country. It was the first cyclone of the season and caused many dead, the death toll at the moment is estimated at 100.000, but some say it could be much worse.
the Burmese governement is trying to stop the aid that is being sent from all over the world. Aid workers are denied access to the country, money, goods and food are being confiscated by the army. In the mean time, large areas of the country are still not accesible, the dead are not counted and buried, the survivors have no access to medical aid or food and are likely to suffer more.
This makes it very hard for me to decide wether to donate money to aid organisations. I want to help people in need, I know Burmese refugees in the Netherlands and elsewhere in the world. But will my money aid those who need it? Or will it aid the regime?
In the mean time, the referndum about the future of Burma will go on as intended. Only in the hardest hit areas will the referendum be postponed for two weeks. In other parts of the country people can decide today about a new constitution. This referendum has been promised since 1990 and postponed again and again. There has been no possibility for the opposition to constructively add to the decisionmakingprocess and the new constitution will strengthen the position of the army.
Can this biggest natural disaster in the history of Burma have any postive effects? After the demonstrations of the monks in Burma earlier this year, the eyes of the world are once again on Burma. The regime is trying to keep the foreign aid workers outside, but it is unclear how succesfull that will be. Perhaps this is a moment when the world can show a more active interest in Burma and enable some changes.
Abonneren op:
Posts (Atom)