Jubileum

Gisteren was het weer zover, het jaarlijkse interfeestdagenfeest. Als sinds 2007 organiseren Sander en ik tussen kerstmis en oud & nieuw een spellendag. Voor het vijfde jaar op een rij, dat is wel een jubileum waard! Een uitgelezen kans voor ons om weer eens een spel te spelen, vrienden te zien en lekkere hapjes te eten.
In het verleden stuurden we onze zoon naar het kinderdagverblijf en konden wij in de middag ongestoord een spelletje spelen. Maar nu is onze zoon al groot en speelt hij graag mee en onze dochter sinds korte tijd ook. Dus in de morgen hebben we de kinderen naar Buitenschoolse Opvang en Kinderdagverblijf gestuurd, wij hebben het hele huis opgeruimd en spellen tevoorschijn gehaald. Om 12:30 ging Sander de kinderen weer ophalen en om 13:00 rinkelde de deurbel.

In de middag was het redelijk rustig. Er waren nog kindjes langs. Vriend R. had zoon R. meegenomen en hoewel die flink wat ouder is dan onze zoon hebben ze toch samen heel lief Pitchcar gespeeld. Een kinderstoel werd gebruikt als uitbreiding van het parcours. Even later kwam ook vriendje K. Hij zit nu bij onze zoon in de kleuterklas, maar heeft ook bij onze dochter op het kinderdagverblijf gezeten. Hij heeft een groot deel van de middag met onze dochter het Nijntje-spel gespeeld. Nog wat later kwam ook vriendje M. van onze zoon nog langs. Ook zij hebben lief Pitchcar gespeeld en met de Dardabaan van Sander. En even later vonden ze ook nog The Legend of Drizzt board game om met de popjes te spelen. En al die tijd vermaakte ik me met Vroeger of Later en Set.

Lekker spelen

Ondertussen bleven er maar mensen binnekomen en al snel zaten we te spelen aan drie verschillende tafels. Inmiddels was het ook tijd voor het eten. Ik had zelf gezorgd voor linzensoep, er was nog meer soep, indonesisch smoorvlees en veel meer. Twee vrienden hebben zich verdiept in de succesvolle fantasy-reeks A Song of Ice and Fire van George R. R. Martin. Sinds deze reeks is verfilmd, komt er veel meer merchandise van op de markt, waaronder een kookboek met recepten van de serie. Vrienden J. en R. doen hun best om die recepten te maken en te laten eten. Vriendin R. nam Sprinkhanen in honing mee. Best creepy, je kon de pootjes en oogjes zien zitten. Een beetje alsof je zeer krokante chips eet. Niet voor herhaling vatbaar, te creepy wanneer de restjes exoskelet tussen je tanden komen. Vriend J. nam gevulde pepers mee met kaas en ui. Erg lekker. Vriend P., die we veel te weinig zien, had een heerlijk dessert van slagroom, kwark en fruit uit blik mee. Dat was allemaal tot een heerlijk, luchtig, romig en fruitig toetje geklopt.

Nadat iedereen met allerlei lekkers zijn buikje rond had kunnen eten, werd er natuurlijk verder gespeeld. de kids waren inmiddels doodmoe en gingen naar bed en wij gingen door met Ravenloft de boardgame, Legend of Drizzt, Set, Dungeonville en Eclipse en Hive. Op een gegeven moment waren er vier tafels druk bezet. Tot 01:00 is er flink doorgespeeld en daarna konden wij vermoeid naar bed.

Genius, alleen voor bollebozen

Het was een heerlijke, drukke dag en ik was heel blij om iedereen weer eens te zien, spellen te spelen en lekker te kunnen eten. Het is ook leuk om te zien hoe er nu meer en meer kindertjes komen op deze dagen en ze leuk meespelen. Mijn doel om de kids ook het spellen-virus mee te geven komt zo steeds dichterbij. En wie weet kunnen we op die manier ook ouders zo ver krijgen dat ze eens een spelletje spelen.

King of Tokyo

Kerst 2007
Kerst 2009
Hemelvaart 2011
Kerst 2011
Hemelvaart 2012

Kerstdagen 2012

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

De kortste dag

Gisteren was het midwinter, alweer een jaar voorbij en nu beginnen we weer aan de start van een nieuw jaar. De zon is langzaam (onmerkbaar) op de weg terug en binnenkort kunnen we weer sterkere zonnestraaltjes voelen.

Wij hebben ons al helemaal voorbereid op de komende winter. Er liggen al twee kerstcakes klaar. Er ligt weer een gans in de koelkast en allerlei andere lekkere hapjes om ons door de donkere dagen te loodsen. Verder staan er ook peren te trekken in azijn. De winter kan beginnen, ik heb er zin in.

Verder heb ik ook even te tijd genomen om terug te blikken op het afgelopen jaar. En het is toch wel een druk jaar geweest. Vorig jaar om deze tijd hoorde ik dat ik in januari 2012 bij de gemeente Den Bosch kon blijven om de aanpak van ouderenmishandeling vorm te geven. Sander begon bij Planon in Nijmegen. Toen scheurde Sander natuurlijk prompt zijn achillespees. In april ben ik op zoek gegaan naar nieuw werk omdat ik toch tegen het einde van een contractperiode aankeek. Toen brak onze dochter prompt haar sleutelbeen. In juli ben ik begonnen met een nieuwe functie bij de gemeente Gennep. Onze zoon brak of scheurde niks (ik verwachtte eerlijk gezegd wel iets) maar begon in november met zwemles, wat hij erg leuk vindt. Hij is al door naar het volgende groepje. Erg druk en stressvol, dus ik hoop volgend jaar op een wat rustiger jaar.

Inmiddels geniet ik van een welverdiende kerstvakantie.

Kussen!

Nadat ik twee Kindle Sleeves heb gemaakt, heb ik echt de smaak van het handwerken te pakken gekregen! Ik heb een kussensloop bebreid. Ik had in de woonkamer al jaren een groot kussen van de IKEA (ik had hem in het marineblauw, dat lijkt er niet meer te zijn). Hij paste heel goed bij de bank (maar dan blauw) die ik indertijd had. De bank is er nog, maar de hoes is inmiddels donkergroen geworden (ook niet meer te krijgen kennelijk). Verder hadden we nog twee stoelen in een bruine streep. Dus het blauwe kussen stak een beetje vreemd af. Bovendien waren verschillende knopen losgesprongen. Een nieuwe hoes dus.
Met ongeveer acht bollen merinowol (het was even slikken) van het merk Lana Grossa Bingo hebik een kussenhoes met flink wat kabels kunnen maken. Ik ben er een week of 6 mee bezig geweest en laatst heb ik het in elkaar kunnen zetten. En het staat fantastisch. Deze kleuren passen veel beter bij de nieuwe meubels. Ik heb gewerkt met groen, bruin en gebroken wit.

Detail van de grote dubbele kabel in het midden. 

Ik heb 144 steken opgezet. Eerst heb ik een rand gebreid van 1recht, (2averecht, 2recht) x 35, 2av, 1r. Dat 10 pennen herhalen, voor een mooie strakke rand. Daar moeten straks de knopen op gemaakt worden. Daarna in het midden een dubbele kabel van 16 steken. aan weerskanten 3 dikke vlechten van 12 steken, iedere keer gescheiden door een baan van 2 av, 1r, 2av. En toen weer afgesloten met een rand van 11 pennen 1r (2av, 2r) x 35, 2av, 1r. In die laatste rand hield ik iedere 28 steken ruimte open voor een gaatje, waar ik dan later een knoop doorheen kon doen. 

Toen de lap afwas, heb ik hem eerst nog voorzichtig op de handwas gewassen, uitgespoeld met azijn en toen vastgespeld op een handdoek, om te rekken en de vorm te fixeren. Toen heb ik de lap ondersteboven neergelegd, de twee zijkanten teruggevouwen naar het midden. De beide ingebreiden randen over elkaar gelegd en vastgenaaid. Even later de knoopjes tegenover de gaten genaaid. En nu dan een mooie nieuwe kussenshoes. 

Ik heb nog twee andere, kleinere kussentjes, die moeten nu natuurlijk ook een nieuwe hoes. 

The Raven

Onlangs vertelde ik al over de laatste keer dat mijn rollenspelgroepje Ravenloft speelde. Omdat we dat toch niet zonder een afscheid voorbij wilden laten gaan, kwamen we zaterdag voor het laatst bijeen om gezamenlijk te eten en een film te kijken.
Het eten was heerlijk, rundvlees gestoofd in port en Guiness met aardappeltjes (de aardappeltjes gebakken in het laatste ganzevet van vorig jaar) en spruitjes. Toe hadden we stoofpeertjes. Zeer hollandsch maar wel erg lekker.

Stoofpeertjes zijn erg makkelijk en ik vind het altijd heerlijk om te maken in de winterse, donkere dagen.

• Stoofpeertjes - (giezer wildeman, 1 per persoon)
• Kaneelstokje
• Citroenschil
• 3 scheppen suiker
• beetje foelie
• 1 kruidnagel
• 3 jeneverbessen

• Doe alles behalve de stoofpeertjes in een pan met water (niet te veel, de peertjes moeten net onder staan) en breng aan de kook, tot de suiker is opgelost.   
• Schil en halveer de peertjes.
• Doe de peertjes in het water en laat een minuut of 20 zachtjes koken tot de peertjes zacht zijn en amberkleurig worden (langer kan ook). 
• Laat afkoelen en serveer.

De film die we keken was The Raven, uit 1963, gemaakt door Roger Corman. Alle grote griezelfilm acteurs uit die tijd hebben rol. We zien Boris Karloff en Vincent Price (The Ten Commandments, The Witch Finder) en Peter Lorre (20.000 Leagues under the Sea).
De film claimt gebaseerd te zijn op het werk van Edgar Allen Poe, the Raven. Hierin vertelt een jonge man over zijn verloren liefde, Lenore, en een raaf die met zijn cryptische worden (nevermore!) hem tot waanzin drijft. De film was wat anders. 

Spoilers ahoi!

De film begint met het gedicht van E. A. Poe, maar verandert dan al snel van toon. Een eenzame man (Price) denkt aan zijn dode vrouw Lenore, een raaf komt binnen en prest hem om hem weer in een mens te veranderen. De man, Dr. Craven gaat daar vrij makkelijk in mee, ondertussen grafschennis plegend op het lichaam van zijn vader. De man die eerst een raaf was, stelt zich voor als Dr. Bedloe (Lorre). Hij is door Dr. Scarabus (Karloff) veranderd in een raaf aan het eind van een tovenaarsduel. Dr. Scarabus was een gezworen vijand van de oude heer Craven. Dr. Bedloe claimt dat hij Lenore zag in het huis van Dr. Scarabus. Dr. Craven wil onmiddellijk de geest van zijn vrouw bevrijden uit de klauwen van Dr. Scarabus. 

Persoonlijk vond ik dat Dr. Craven alles wel erg makkelijk voor zoete koek slikt en meegaat in de wilde plannen van een man die hij nauwelijks kent. 

Bij Dr. Scarabus aangekomen blijkt dat deze een zeer slechte smaak heeft op het gebied van interieur ontwerp, maar verder een zeer aimabel gastheer is. Dr. Bedloe ontpopt zich juist als een dronken braller die zijn gastheer voor het hoofd stoot. Uiteindelijk komt het aan op een duel, waarbij Dr. Bedloe om het leven komt. Dr. Craven, zijn dochter en de zoon van Dr. Bedloe (een piepjonge Jack Nichelson) mogen wel blijven slapen. 

Die avond blijkt dat Dr. Scarabus en Dr. Bedloe onder een hoedje speelden om Dr. Craven naar het huis van Dr. Scarabus te lokken, zodat Dr. Craven gedood kan worden. Maar ondanks dat Dr. Craven zich gedraagt als een watje, beschikt hij toch over flinke magische krachten en zonder al te veel moeite verslaat hij Dr. Scarabus. 

Oh en Lenore bleek een ambitieus kreng die haar eigen dood in scene zette om Dr. Craven verder te verzwakken en ondermijnen. 

Ik vond het matig. Maar de film was niet bedoeld als horror, maar als komische deconstructie van horror clichés. Misschien dat ik het met de verkeerde insteek bekeek.