zondag 30 maart 2008

Witte Pasen

Iedereen weet het natuurlijk al, maar vorig weekeind was het pasen. Pasen viel dit jaar wel extreem vroeg, maar een witte pasen had toch niemand verwacht. Toch viel er het hele weekeinde sneeuw, hagel en veel regen en was het ongelofelijk koud. Ondanks dat hebben we er toch een leuke tijd van gemaakt.

Op zaterdagmiddag kwamen vrienden van ons helemaal uit Groningen om ons een keertje te bezoeken. Dat wilden ze eerder ook al doen, maar we konden iedere keer maar geen geschikte tijd vinden. Nu kwamen ze langs, aten ze lekker mee met fondue en speelden we die avond weer Serenissima, wat ik, zoals ik eerder uitlegde een briljant spel vind. Ik heb het eerder gespeeld met dit bezoek, maar toen werd ik vernietigend verslagen. Dit keer had ik gelukkig een klinkende overwinning.

Op zondag begonnen we met een paasontbijt met onze vrienden, en Francis at gezellig mee. Later die dag reden we door naar Baarn waar we eerst bij mijn ouders en later bij de ouders van Sander langsgingen om iedereen een gelukkig pasen te wensen. De rit die avond weer terug was wel weer spannend hier en daar. De sneew lag af en toe behoorlijk dik op de snelwegen.

Pasen

Everybody knows of course, but last weekend was easter. Easter came very early this year, but no one had taken a white easter into account. Yet all weekend snow, hail and rain fell from the skies. In spite of the bitter cold we had a nice time.
On Saturday some friends of ours came all the way from Groningen. We had been trying to make an appointment with them for some time and this time we finally succeeded. We some nice fondue with them and then played Serenissima. As I have told earlier, I really liked Serenissima. We have pplayed it before with these friends and then I was humiliatingly defeated, but this time victory was mine.
On sunday we had an easter breakfast with our friends and later that day we went on to Baarn to spend some time with my parents and with Sanders parents as well. The way back was rather exciting with snow lying on the roads and obscuring the markings. But we got home safely.