 |
| Cité de la Mer |
De laatste dag van de vakantie in Normandië zijn we nog naar
Cherbourg gegaan. Een wat grotere stad helemaal op het uiteinde van het schiereiland. Daar wilden we het museum
Cité de la Mer bezoeken. Dat is een museum over de scheepvaart en er was een hoop interessants te zien.
Het begon al met het gebouw zelf. Het museum is gehuisvest in de oude cruise-terminal van Cherbourg (nog steeds gaan er van Cherbourg ferry-boten naar Groot-Brittannië), opgetrokken in de
Art Deco stijl. En hoewel de toegangsprijs behoorlijk prijzig is, kan je je er ook een dag lang vermaken. Wat ook erg leuk is, is dat een deel van de tentoonstelling al te zien is, voordat je je kaartje koopt. In de ontvangsthal stonden veel verschillende duikmachines en mini-onderzeeboten tentoongesteld voor het publiek.
 |
| Onze kinderen bij een onderzeeër voor 3 personen. |
 |
| En ik met de kids bij een andere onderzeeër voor 2 personen. |
Het museum gaat over de manier waarop de mens in de loop der tijd heeft geprobeerd om de zeeën te ontdekken. Daarvoor zijn er vier tentoonstellingen. Het
hoofdgedeelte gaat over allerlei machines die ontworpen zijn om onder water te kunnen reizen. Hierbij werden allerlei apparaten tentoongesteld, van ouderwetse duikersklokken en duikpakken tot hyper-moderne onderzeeërtjes voor onderzoek in de diepste zeeën. na verloop van tijd begon mijn claustrofobie vreselijk op te spelen.
 |
| De kids vonden het juist enig om in allerlei Bathyscafen en -sferen te spelen. |
Daarbij hoort ook een flink stuk over het
leven onderwater, met de verschillende soorten vissen op verschillende diepten en veel informatie over het ontstaan van bergen en dalen onder water. Dit was voor onze kids nog wat al te wetenschappelijk, maar de enge vissen, geraamten en schelpen vonden ze wel erg mooi.
Ook was er nog een
modern, interactief stuk aan het museum, waarbij we in groepjes door een gedeelte van het museum geleid werden. Hierbij werden wij voorgesteld als een stel nieuwe helden, die opnieuw de bodem van de zee zouden gaan ontdekken. We kregen filmpjes te zien en zaten uiteindelijk in een naamk Bathyscaaf, die heen en weer stuiterde, terwijl we keken naar een film over een spannende reis onder water. Vooral leuk voor de kinderen.
Het pronkstuk van het museum is echter de tentoongestelde onderzeeër
Redoutable, de grootste onderzeeër die is opgensteld voor het publiek ter wereld. Deze
onderzeeër begon haar leven als een militaire onderzeeër die raketten af kon schieten, ook nucleaire (de Koude Oorlog he?). Na het werkzame leven van de Redoutable, werd zij omgebouwd tot een museum. Sander is er in geweest met onze zoon en ik bleef achter met onze dochter die nog te klein was om mee te mogen.
 |
| De Redoutable is echt heel groot. |
 |
| Heel erg groot |
 |
| En van binnen best indrukwekkend. |
Er was ook nog een gedeelte over de
Titanic, maar dat bezochten wij aan het einde van de dag, toen we allemaal al behoorlijk moe begonnen te worden. Dus dat maakte weinig indruk meer. De
Titanic deed Cherbourg nog aan, voor zij aan haar fatale reis naar New York begon. En in Cherbourg hadden ze een tentoonstelling gemaakt over deze eerste en laatste reis van de Titanic, met vooral veel aandacht voor de verschillen tussen rijk en arm aan boord. Schepen als de Titanic en andere
lijndiensten naar de V.S. Aan de ene kant waren er veel arme migranten die naar de V.S. wilden. Aan de andere kant waren er ook veel rijken die iets van de wereld wilden zien. Dus er werden steeds grotere schepen gebouwd, die steeds luxer werden uitgevoerd, voor de rijken. Maar de armen waren met zovelen dat zij eigenlijk de winst opleverden voor de lijndiensten, en zij werden in kleine kamertjes onder in het schip gestopt. Dit was ook terug te zien in de sterftecijfers van de Titanic, de armen
stierven het vaakst.
Wij zijn in Cité de la Mer een lange tijd druk geweest en het was het geld meer dan waard. Ik heb ervan genoten en een hoop geleerd. Onderzeeërs in welke vorm dan ook zijn niets voor mij.
