donderdag 4 juli 2013

Overdaad

Nadat Sander en ik onze achtertuin onder handen hebben genomen, hebben we daar ook twee bessenstruiken geplant, rode en zwarte. Vorig jaar hebben we daar niet veel plezier van gehad. De bessen werden allemaal opgegeten door de vogels. Maar dit jaar hingen de twe struiken vol met bessen, waarschijnlijk ook dankzij de compost van +Rian van Andel. Dus die heb ik gisteren allemaal geplukt.

Om ze te bewaren vries ik ze in. Eerst de bessen van de steeltjes rissen, even wassen onder de kraan om blaadjes, beestjes en stof weg te spoelen. Goed uit laten lekken en dan in laagjes in laten vriezen. Als de bessen los liggen, kun je ze na het invriezen als knikkers in een zakje doen.
Ik heb niet zo heel veel ruimte in mijn vriesvak, dus ik had een bak genomen, een laagje bessen erin. Even droogdeppen. Dan twee laagjes keukenrol en de volgende laag bessen. Dat ging prima. Ik was even bang dat ze vast zouden vriezen aan het keukenrol en dat gebeurde ook wel een beetje, maar ik kon de bessen zonder problemen of scheuren van de keukenrol halen.

Wanneer ik binnenkort tijd heb, zal ik de bessen kort koken met veel suiker en dan pureren. En dan heb ik weer een lekkere vruchtensaus voor over taart, ijs en yoghurt.
Ik ben van plan hetzelfde te doen met de kruisbessen, waar dit jaar ook veel meer bessen aan zitten dan vorig jaar. Ik vries de boel in, ik wacht tot de rest ook rijp is en dan maak ik er weer een lekkere taart van.

En tot slot heb ik vanavond broccoli uit eigen tuin gegeten. Eerder dit jaar wilde ik eens wat nieuws in de tuin en ik heb broccoli ingezaaid. Vier planten heb ik toen terug in de tuin gezet. En afgelopen week werden de broccoli-roosjes ineens heel groot en werd het tijd om ze te oogsten. Ik heb ze even heel kort gestoomd en gegeten met een ansjovis-mosterd sausje. Heerlijk en zo veel smakelijker dan broccoli uit de winkel. Van de plant, in de pan en in het mondje is toch wel het allerlekkerst.


Het geeft me altijd een heel fijn gevoel van huiselijkheid, wanneer ik eten uit eigen tuin op tafel weet te zetten en ik weet van zaadje tot laatste hapje wat er met de plant is gebeurd.