Niet alleen is kerstmis weer voorbij, de spellendag, die +Sander en ik organiseren tussen Kerst en Oud & Nieuw is ook alweer voorbij! Het was dit keer geen heel drukke spellendag, maar we hebben toch flink wat mensen over de vloer gehad en flink wat spellen van de grond gekregen. En het mooiste was, dat mijn zoon nu ook zijn vriendjes meeneemt. Nieuwe zieltjes worden gewonnen voor het spelen van spellen!
In de morgen brachten we de kinderen naar de opvang. Onze oudste kinderen alleen voor de morgen, en onze jongste zou de hele middag wegblijven. Sander en ik gingen toen als een wervelwind door het huis om het enigszins toonbaar te krijgen. Ik maakte nog een soep van de boontjes die ik dit jaar uit de moestuin heb geoogst. En er stonden natuurlijk ook twee taarten klaar, een met Rum en een met Rum, Brandewijn, Kersenlikeur, Port en Angustora.
Toen kwamen eerst de kinderen terug uit de opvang, samen met een vriendje van onze zoon, S. Zij hebben met Sander nog een rondje Dominion gespeeld, een rondje Speedcups (iets meer de stijl van onze dochter) en toen kwam er nog een vriendje van onze zoon aanwaaien, waarna het kleine grut naar buiten ging om stoom af te blazen.
Vrienden +M en +M kwamen ook nog langs met kinderen M, F en F. De tweede F was nog maar een week of 9 dus die hebben we nog uitgebreid bewonderd. Die hebben er een flinke reis voor over gehad om naar Malden te komen!
En als de deurbel eenmaal gaat, blijft hij gaan. Vrienden +R, +S met +M en E kwamen ook binnen. M. rende meteen naar buiten om zich bij onze zoon te voegen en E bleef achter om met onze dochter en M nog een rondje speedcups te spelen.
Cake in de vorm van een draak.
In de loop van de middag kwamen vrienden +R, +J, +D en M en +M ook nog binnen. Nu waren er echt veel mensen en Sander speelde nog Flick em up met hen, een grote hit op Spiel Essen van afgelopen herfst.
Flick 'em up, geschikt voor groot en klein.
Vrienden M en M hadden nog zelfgemaakte kroepoek meegenomen, waarmee ze zich meteen populair maakten bij alle kleine kinderen! Het werd ineens een stuk stiller en alleen het gekraak van kroepoek was nog te horen. Na weer een heerlijke, maar wat eclectische maaltijd (Vlaamse stoof, pastasalade en Indische hapjes, naast de door mij gemaakte soep) vertrokken de kleine kinderen naar huis of naar bed en konden de grote mensen nog een spelletje spelen. De eerste van de dag voor mij!
Eerst een rondje Lords of Waterdeep, dat de vorige keer ook al mee was en ik erg leuk vond. Ik had bijna gewonnen, totdat iemand (ik zal niet zeggen wie) ineens met de regel op de proppen kwam, dat resterende mannetjes en resterend geld ook meetelde in de puntentelling. Toen werd ik derde.
Later nog een rondje exploderende katten, voor sommige mensen heeft het erg veel aantrekkingskracht, maar ik was waarschijnlijk niet dronken genoeg om het te waarderen.
Sander speelde nog een aantal spelletjes bedoeld voor twee personen met vriendin M. Maar ik weet niet goed welke.
Lords of Waterdeep
En toen stond ik op instorten. Dus ik ging naar bed, vermoeid maar voldaan na een drukke dag met vrienden en gezelligheid. En er is weer zoveel eten meegenomen en gemaakt, dat wik waarschijnlijk tot ergens in februari niet zelf hoef te koken. Dus in ieder opzicht een geslaagde dag.
Vandaag wil ik hier toch even een jeugdherinnering ophalen. In mijn hele jonge jaren (ik denk dat ik een jaar of 5 was) heb ik eens een film gezien, over een meisje, dat vocht tegen draken. Zij vocht met een sjaal, die ze ook als zweep kon gebruiken en een ring, die ze ook kon werpen (zoals dat ding van Xena, hoewel dat veel later was). Ze stierf, maar keerde terug uit de dood, beter en sterker dan eerst, om het gevecht met de draken af te maken.
Ik vind het nog steeds net een meisje.
Jarenlang (ik ben nu al veel ouder) heb ik me vaak afgevraagd wat voor film dit had kunnen wezen. Ik zocht via de IMDB, maar dat liep nooit op iets uit. Maar vandaag zocht ik weer eens, via google. En ik trof de film weer aan. Het bleek te gaan om "Prince Nezha's triumph against Dragon King" een Chinese film uit 1979 over de mythologische figuur Nezha, die strijd levert met een stel draken. Als deze in 1979 uitgebracht werd, zal ik hem inderdaad eens gezien hebben tijdens een Nederlandse TV uitzending, ik zal inderdaad een jaar of 5 zijn geweest.
Een vriendelijke ziel heeft de film in stukken op Youtube gezet en ik heb vandaag de film opnieuw eens bekeken. En ik voelde me meteen weer 5. Ik wil jullie de film en het verhaal erbij niet onthouden.
De film opent met de terreur van vier draken. Af en toe komen zij uit zee en manipuleren dan het weer met water, wind, vuur en ijs, wat voor veel schade zorgt onder de mensen en dieren van het gebied waar het verhaal zich afspeelt.
Het echte verhaal begint met de geboorte van Nezha, zijn moeder baart na een lange zwangerschap een ei, haar echtgenoot, Li Jing vertrouwt het niet en hakt het ei open met zijn zwaard. In het ei zit een lotusbloem, met daarin een klein jongetje dat al meteen kan lopen. Het jongetje is ondeugend en loopt meteen weg. Zijn vader weet niet goed wat hij aan moet met dit rare jongetje en hij roept de hulp in van een leermeester voor Nezha, meester Taiyi.
De mensen brengen offers aan de draak die in zee woont, hopelijk brengt hij dan de regen, die de mensen hard nodig hebben. De terreur is dus tweeledig, aan de ene kant brengen de draken verwoestend weer, aan de andere kant houden zij goed weer tegen. De draak zit niet te wachten op offergaven van vlees en fruit, liever had hij kindertjes om te eten.
Nezha heeft twee attributen, een rode sjaal en een gouden ring. Met deze speelt hij, maar het is ook duidelijk dat hij hiermee grote krachten kan beheersen. Wanneer hij, moe van het spelen, wil baden in de zee, verstoort hij hiermee de draak die in zee woont. Deze stuurt een van zijn bewakers, die het zusje van Nezha ontvoert. Even later wordt hij vakkundig in elkaar geslagen wordt door Nezha. Daarna volgt een zoon van de draak.
Nezha vecht ook met deze drakenzoon en zonder al te veel moeite doodt hij de draak, rukt de ruggegraat (of ruggemerg, het is me een beetje onduidelijk, waar liet mijn moeder me naar kijken!) van de draak uit, als cadeau van zijn vader. Zijn vader is heel boos. Want de draak die in zee leeft, en al zoveel offers eist, is nu woest en eist compensatie voor de dood van zijn zoon. Nezha heeft geen spijt van zijn daden, want de draken waren tenslote begonnen.
De draak vertrekt naar het Hemelse Hof om genoegdoening te eisen tegen Li Jing en zijn familie. Nezha roept de hulp in van zijn meester, Taiyi. Deze adviseert Nezha om ook naar het Hemelse Hof te gaan en daar de Draak te bedotten dor te doen alsof hij de Hemelse heerser is.
De draak heeft uiteindelijk door dat hij bedot wordt door Nezha en vecht met Nezha. Door hun strijd vallen zij weer terug naar aarde en Nezha overwint ook de oudere draak. Nezha wordt met gejuich ontvangen door de kinderen die anders geofferd waren aan de draak. Maar zijn vader is nog steeds boos, hij vreest de wraak van de Draak en zijn drakenbroeders. Hij bindt Nezha vast.
De Draak roept inderdaad zijn jongere broeders en samen verwoesten zij het land van Li Jing. Zij willen dat Nezha geroepen wordt, om zijn straf te ondergaan.
De draken eisen dat Li Jing zijn zoon doodt, als straf voor de vernederingen die hij de draken heeft toegebracht. Maar Li Jing kan dat niet. Nezha neemt het zwaard van zijn vader en doodt zichzelf (werkelijk, wat liet mijn moeder me kijken?!). Wanneer Nezha dood op de grond ligt, komt de kraanvogel van Meester Taiyi uit de hemel om de ziel van Nezha mee te nemen naar de hemel. Onder water vieren de draken feest.
In de hemel groeit de ziel van Nezha in een lotusbloem weer uit tot een grotere en sterkere Nezha (met kleertjes van bloemenbladeren, geen wonder dat ik dacht dat het een meisje was). Hij wil onmiddellijk terug naar aarde om de draken een lesje te leren. Zijn meester Taiyi geeft hem zijn attributen terug (de cirkel en de sjaal) en geeft hem nog twee extra, twee wielen van vuur, die aan zijn voeten gaan en een speer van vuur. Nezha oefent hiermee en keert dan terug naar aarde.
Onder water hakt hij alle dienaren van de draken in de pan.
Dan valt hij de draken aan. Vier tegelijk kan hij makkelijk aan. De draken vluchten weg, maar nog is Nezha niet tevreden. Hij verslaat de draken en de grootste draak wordt zelfs onderdeel van de vuur-speer van Nezha.
De vrede keert weer in het land van Li Jing en Nezha neemt nog afscheid van zijn speelkameraadjes van vroeger en verdwijnt dan, rijdend op zijn hert.
Met zijn vader wordt de ruzie niet meer bijgelegd.
Aan de temperatuur zal je het niet merken, want het is ongewoon warm voor de tijd van het jaar, maar het is vandaag toch echt de kortste dag. De zon staat ver bij ons weg en pas na vandaag begint hij aan zijn terugkeer. Vanaf nu begint de winter en kunnen we misschien (heel misschien) nog sneeuw en ijs verwachten.
In de tuin kan ik wel merken dat het idee van winter nog niet bij iedereen is doorgedrongen. Sommige planten, zoals de Oostindische kers hebben het wel opgegeven na de eerste nachtvorst, maar veel andere planten zijn nog aan het groeien. De ribes staat alweer aardig in knop en ik hoop niet dat dat allemaal kapotvriest als er nog een koude-golf komt. Eigenlijk moet ik nog wat snoeien, maar dat heb ik voor me uitgeschoven, omdat het zo warm bleef en planten maar bleven groeien. Maar binnenkort zullen ze er toch echt aan moeten geloven.
Een tijdje geleden keek ik met wat vrienden de film Whisperer in Darkness in het kader van een Call of Cthulhu rollenspel dat zij speelden. Die vonden we tegenvallen. Maar tijdens Halloween is de BBC altijd heel goed met het uitzenden van films uit de oude doos. En deze keer was Horror-Express aan de beurt, een film uit 1972 met Christopher Lee (Attack of the Clones, Wicker Man), Peter Cushing (A New Hope) en Telly Savalas (James Bond). Ik keek hem een keer alleen, en vond toen dat er best wat Cthulhu-horror elementen inzaten. Dus de mensen van Whisperer in Darkness maar weer uitgenodigd voor een tweede ronde.
Christopher Lee, Peter Cushing en Telly Savalas, wat wil je nog meer.
Spoilers ahoi!
De film begint in 1906 met een scene in China, Professor Saxton (Lee) is op expeditie in Szechuan en vindt bevroren overblijfselen van een primitieve man. Hij wil dit meenemen naar Europa en daarvoor zal hij een stuk moeten reizen met de Trans Siberië Express die hem van China naar Moskou zal brengen.
In Shanghai wil hij met zijn spullen op de trein stappen. En al snel treft Professor Saxton daar zijn rivaal en collega Dr. Wells (Cushing). Terwijl Saxton bakkeleit met Wells, probeert een dief te bezien wat het pakket is, dat Saxton in de trein probeert te krijgen. De dief moet dat met de dood bekopen en houdt er enge, witte, bloedende ogen aan over. Er breekt paniek uit op het perron, zeker wanneer een priester ook nog beweert dat het komt door het kwaad, dat opgesloten zit in de kist van Saxton. Met typische, westerse, rationele bravoure zegt Saxton dat er niets aan de hand is en laadt de kist in de trein.
Wanneer de trein vertrekt, komen we de verschillende passagiers van de trein tegen. Er is Saxton zelf, zijn rivaal Dr. Wells met zijn assistent, Mw. Jones. Maar ook een mooie, mysterieuze vrouw, die overduidelijk zonder kaartje aan boord is gekomen. Zij probeert onmiddellijk Dr Wells voor haar karretje te spannen. Er is ook een adellijk Pools stel, de gekke priester van het perron is in hun dienst. En er is ook een Ingenieur aan boord. En nog wat personeel van de Express.
Als snel doen zich allerlei verwikkelingen voor aan boord van de trein en het is duidelijk dat we naar een soort Murder on the Orient Express aan het toewerken zijn. Alle aanwezigen hebben hun eigen agenda en sommigen lijken elkaar te kennen. En dan beginnen er natuurlijk doden te vallen. Wat er in de kist zit ontsnapt en een van de bewakers aan boord van de trein verdwijnt.
De een na de andere passagier sterft en het begint op te vallen. Dr. Wells en Professor Saxon onderzoeken de lichamen en zien dat de ogen wit zijn en dat alle kennis en herinneringen uit de hersenen gehaald zijn, waarschijnlijk door de ogen.
In een laatste confrontatie wordt het monster neergeschoten door de hoofdbewaker van de trein. Dr Wells en Professor Saxton onderzoeken het lichaam van het monster en ontdekken dat het een wezen is dat de aarde vanuit de ruimte heeft gezien en ook de komst van de dinosauriërs. Ineens gaan we van Murder on the Oriënt Express naar Horrors from beyond Space.
Ondanks de dood van het monster, blijft toch een beetje het gevoel hangen dat het allemaal nog niet voorbij is. Vooral ook omdat de hoofdbewaker een beetje schichtig blijft en zijn hand niet durft te laten zien aan andere mensen. Ook de priester heeft door dat er iets niet klopt en denkt dat Satan in de hoofdbewaker gevaren is. De stress van de treinreis is de man teveel geworden en hij biedt zijn diensten aan aan de hoofdbewaker.
De problemen aan boord van de trein werden per telegraaf doorgestuurd aan het Russische leger dat verschillende posten heeft langs het spoor. Niet heel gek, Rusland had net oorlog gevoerd met Japan. De lokale Kozak (Savalas) betreedt de trein en is van plan om orde op zaken te stellen. Hij gelooft niet in de aanwezigheid van een buitenaardse entiteit of een monster, maar denkt dat er rebellen aan boord van de trein zijn.
Dan blijkt dat het monster nog steeds leeft, inderdaad in het hoofdbewaker. Het komt tot een gevecht tussen de kozakken en het monster, terwijl de passagiers naar een ander compartiment van de trein proberen te vluchten. De hoofdbewaker wordt doodgeschoten, het monster gaat over in de gekke priester en links en rechts blijven kozakken neervallen.
Saxton is als enige over en heeft genoeg kennis van zaken om de gekke monnik op afstand te houden. Het monster probeert nog op de ambitie van Saxton in te spelen door hem te verleiden met alle kennis die het monster heeft van het heelal en de vroege dagen van de aarde. Maar Saxton trapt er niet in. Dan blijkt dat het monster ook nog de doden kan laten herrijzen!
Om weg te komen van het monster, besluiten de passagiers in de achterste wagon om zichzelf los te koppelen van de rest van de trein. En maar goed ook, want het Russische leger heeft inmiddels begrepen dat de Kozakkenkapitein ook niet meer terug zal keren. Zij hebben besloten om te trein te laten ontsporen, een ravijn in!
In het ravijn sterft het monster, samen met de lichamen van zijn slachtoffers. Terwijl de overlevende passagiers in de laatste wagon toekijken.
Een leuke film met een mix van horror-stijlen en voor de tijdsperiode nog best aardige special effects. De rode ogen van het monster, wanneer zij een aanval doen op de passagiers van de trein zijn inderdaad erg creepy.
Sinterklaas is weer vertrokken, de dagen worden nu echt korter en kerst komt eraan. Dat betekent dat er weer kerstkaartjes verzonden moeten worden. In het verleden heb ik een keer kleine borduurwerkjes met een kerstthema gemaakt en dit jaar had ik daar ook weer tijd voor. Dus ik zit al sinds oktober te borduren en vorig weekeinde was Sinterklaas en pas daarna verstuur ik de kaartjes. Niet voldoende voor iedereen uit mijn familie- en vriendenkring, maar wel een aantal.
De patroontjes heb ik weer van Pinterest geript, ik heb een bord aangemaakt speciaal voor kerst.
Met de borduurkaartjes zit ik vaak wel te hannessen. Ik snijdt het rondje uit met een cirkelmes. Maar ik plak dan graag nog een blaadje achter het borduurwerk voor de werking en wat stevigheid. Maar het is toch nooit helemaal zo mooi als ik zou willen. Ik zal toch nog eens op zoek gaan naar ander papier, waar ik makkelijk een borduurwerkje in kan plakken.
