Planeet van de Apen

Sander en ik hadden de kans om de klassieke Planet of the Apes  (1968) te kijken. Deze film is van Franklin J. Schaffner en heeft Charlton Heston (The Ten Commandments) in de hoofdrol. Verder zien we nog Roddy McDowall (Evil under the Sun) voorbij komen. 

Spoilers

De film is al erg oud en is gebaseerd op een nog ouder boek, spoilers zouden niet echt meer nodig hoeven zijn. Maar toch, voor de zekerheid. 

Astronaut Taylor is de enige die nog wakker is in een ruimteschip. Zijn collega's Landon (Gunner) en Dodge (Burton) slapen al. Het is een beetje onduidelijk waarom zij de ruimtereis maken. Zij willen kennelijk de planeet aarde ontvluchten en elders opnieuw beginnen. Maar dan is het onduidelijk waarom ze maar één vrouw (Stanley) bij zich hebben.  

Na een lange ruimtereis, die de astronauten slapend doorbrengen, blijkt dat het vrouwelijke teamlid is overleden. De crew heeft niet veel tijd om zich daar zorgen om te maken, want hun ruimteschip stort neer in een meer op een verlaten planeet. Het ruimteschip wordt verlaten en het zinkt naar de bodem van het meer. Er is geen weg meer terug. 

Taylor, Landon en Dodge trekken weg van het meer. Zij verwachten snel te sterven, aangezien het landschap rondom het meer volstrekt dood is. Er groeit geen enkele vorm van leven. Maar al snel treffen zij elders toch vegetatie. Rondom een zoetwater meer is een hoop begroeiing. Dat er ook een soort menselijke lichamen aan een kruis genageld zijn (er zijn dus andere, intelligente en agressieve wezens die dit kunnen doen!), interesseert de mannen weinig. Ze denken dat het veilig genoeg is om hun kleren uit te trekken (dag bescherming tegen hitte, kou, zon en insecten) en te gaan zwemmen (hallo gif, enge ziektes en parasieten en steenkoude onderstromen) in het meer. Uiteraard worden hun kleren gestolen door primitieve, lokale mensen. Taylor, Landon en Dodge voegen zich bij hen en beginnen meteen plannen te maken om de eenvoudige mensen te overheersen en zich als koningen te installeren. 

Maar dan worden deze primitieve mensen overvallen door enorme mensapen, een soort chimpansees. Deze berijden paarden, hebben vuurwapens en gebruiken militaire strategiën. Dodge wordt meteen gedood, Landon en Taylor raken gewond. Taylor belandt in een soort onderzoekscentrum met andere primitieve mensen. Door zijn verwondingen kan hij niet praten. De chimpansees die hem onderzoeken, denken dat hij net als de andere primitieve mensen is. 

Tijdens zijn gevangschap kan Taylor duidelijk maken aan de apen Zira (Hunter) en Galen (King, Invasion of the Bee Girls) dat hij kan praten en duidelijk verfijnder is dan de mensen die nu bestudeerd worden door Zira en Galen. Zira probeert samen met haar partner Cornelius (McDowall) Taylor te laten gaan. Maar haar baas, de Orang Oetan Zaius (Evans) wil dit tegenhouden. Taylor realiseert zich dat Zaius en de andere Orang Oetans meer weten over de vroege geschiedenis van deze planeet, van de herkomst van de mensen en de reden dat zoveel van de planeet onbewoonbaar is. Dit houden zij door middel van religieuze richtlijnen verborgen voor hun mede-apen. 

Uiteindelijk weet Taylor te ontsnappen met hulp van Zira en Cornelius. Hij onthult bij een opgraving van Cornelius dat mensen vroeger over de planeet regeerden. Hij kan niet terugkeren naar de stad van de Apen en vlucht de Verboden Zone in, samen met een nieuw vriendinnetje (Harrison). En daar ontdekt hij een nog veel verschrikkelijker geheim. 

Conclusie

Wat een film! We zitten de hele tijd te kijken naar Charlton Heston en zijn verbeten kop, wat altijd leuk is. En het fijne is ook wel dat Taylor eigenlijk helemaal niet zo een aardige man is. Dat geeft de film een wat scherper randje mee. Hij vindt het prima om de aarde voor altijd te verlaten (terwijl die kennelijk in problemen verkeerd). Hij vraagt zich openlijk af of zijn vrouwelijke mede - astronaut dood niet beter af is, aangezien haar waarschijnlijk een leven lang van seksuele dienstverlening te wachten stond aan Taylor en zijn collega's. Zodra hij de primitieve mensen van de Apenplaneet ziet, is hij meteen van plan hen te exploiteren en zichzelf als koning te installeren. Zijn collega's Dodge en Landon gaan hier helemaal in mee, zij zijn hooguit iets minder dominant en assertief. 

En de film zelf bestaat eigenlijk uit meerdere films. Eerst is het een soort survival film, wanneer de gestrande astronauten door een woest en eenzaam landschap trekken. Dan wordt het een gevangenisdrama, waar Taylor probeert contact te leggen met zijn cipiers, dan wel te ontsnappen. Daarna wordt de film een soort wetenschappelijk rechtbankdrama, waar de ware aard van Taylor geduid moet worden. De reputatie en veiligheid van zijn vrienden Zira en Cornelius staan daarbij op het spel. Dus er gebeurde best veel in één film. 

Al met al best een leuke film, maar bij vlagen wel erg gedateerd. 

Bramenjam

Niet op vakantie gaan naar het buitenland heeft ook voordelen. In voorgaande jaren verpieterde de bramenoogst meestal aan de ranken, omdat ik er niet was om ze te plukken. Maar dit jaar was ik natuurlijk wel thuis. Bovendien hebben we een lekker vochtige zomer gehad, dus het fruit kon groeien als een gek. Dus dat betekent Jam maken! 

Mijn hulpje

Gelukkig had ik een hulpje, die elke dag meehielp om nieuwe, versie bramen te plukken. Ik plukte elke dag verse en vroor ze dan in. Als ik dan na een paar dagen voldoende had, maakte ik een hoop jam in één keer. Dan gaan de bevroren bramen in een pan en worden helemaal kapot gekookt. Dan draai ik de bramen nog een keer door een passeer zeef. Op die manier vis ik de meeste pitjes er dan wel uit. Het overgebleven sap breng ik dan opnieuw aan de kook met geleipoeder een flinke hoeveelheid suiker. 

In potjes

En als dat dan begint te stollen, kan de gloeiend hete jam worden overgegoten in potten. Inmiddels heb ik een grote verzameling potten geregeld. Ik koop inmaakpotten via de kringloop en potten met een klikdeksel van tomatensaus of iets dergelijks houd ik ook achter. En momenteel staat de kast nog vol met potten uit 2020 en vul ik die dus aan met de jam van 2021. Hopelijk komen er komend jaar weer flink wat meer gasten over de vloer, zodat ik de jam weer in allerlei taart kan verwerken. 

Black Snake Moan

Terwijl Sander met de kinderen weg was naar Zeeland, had ik niet alleen tijd om naar het museum te gaan, ik kon ook film kijken! Black Snake Moan (2006) van Craig Brewer. In de hoofdrollen zien we nog Samuel L. Jackson (Captain Marvel, Django Unchained) en Christina Ricci (Sleepy Hollow). In belangrijke bijrollen komen Justin Timberlake en S. Epatha Merkerson nog voorbij. 

Spoilers

De film draait om twee personen, Lazarus Redd (Jackson) en Rae Doole (Ricci). Lazarus is een gepensioneerde bluesgitarist, die door zijn vrouw in de steek is gelaten. Zij is een affaire begonnen met zijn jongere broer. Lazarus is daar (begrijpelijkerwijs) gepikeerd over en keert zich meer en meer af van zijn familie, vrienden, hobbies en samenleving. Hij is hard op weg een chagrijnige oude man te worden. Rae is samen met Ronnie (Timberlake), maar hij vertrekt omdat zijn zijn legereenheid wordt uitgezonden. Wanneer hij vertrekt, blijkt dat Rae compulsief seks heeft als de stress haar teveel wordt. Maar wanneer zij een opdringerige vriend van Ronnie weigert, slaat hij haar in elkaar en laat haar voor dood achter. De volgende dag wordt ze halfdood gevonden door Lazarus. 

Lazarus besluit Rae in zijn huis te nemen en op te knappen. Als hij erachter komt dat ze problemen heeft met haar seksualiteit, neemt hij zich voor om haar te genezen van haar duivelse impulsen. Hij zorgt dat ze goed gaat eten, koopt nette kleren en ketent haar met een zware ketting aan de kachel (WTF!), zodat ze er niet op uit kan om uit frustratie seks te hebben met alles wat los en vast zit. Maar erg fris is het natuurlijk niet, een jong meisje aan de kachel te ketenen. 

Wanneer vrienden van Lazarus erachter komen, waar hij mee bezig is, proberen ze hem ervan te overtuigen dat jonge vrouwen tegen hun wil in huis vasthouden niet goed is. Hij bevrijdt Rae. Maar Rae blijft inmiddels liever bij Lazarus, aangezien hij een van de eerste mannen in haar leven is, die alleen maar wil dat ze beter wordt. En door de aanwezigheid van Rae komt Lazarus ook wat meer in het reine met het verlies van zijn huwelijk. Hij begint zelfs een schattige romance met de apotheker (Merkerson), die hem voorziet van medicijnen voor Rae. Ook pakt hij zijn werk als gitarist weer op. 

Ronnie keert ook terug van zijn uitzending. Hij heeft ook geestelijke problemen in de vorm van paniekaanvallen. Daarmee is hij voor het leger niet bruikbaar. Wanneer hij Rae vindt bij Lazarus, is hij in eerste instantie erg boos. Maar na wat gesprekken vindt iedereen een nieuw evenwicht. Lazarus blijft een vaderfiguur voor Rae en Rae en Ronnie trouwen.

 

Conclusie 

Dit is eigenlijk een hele sombere film over zeer arme mensen die verstoken zijn van de hulp, die hen verder kan helpen. Rae is als kind seksueel misbruikt, kan zich niet ontworstelen aan de armoede en is afhankelijk van een man, die haar verlaat. Voor Ronnie is de enige manier om een opleiding te kunnen volgen en geld te kunnen verdien, zijn leven riskeren in het leger. 

Rae heeft geen toegang tot passende geestelijke gezondheidszorg en blijft haar destructieve gedrag herhalen, wat ertoe leidt dat ze nauwelijks functionele relaties kan onderhouden, gevaar loopt en bijna sterft. Lazarus probeert haar op te kalefateren, maar kan de onderliggende problemen van het trauma rond het seksuele geweld ook niet oplossen. Bovendien worstelt hij met zijn eigen problemen. Hij kan niet op een gezonde manier omgaan met teleurstelling en woede over het feit dat zijn vrouw hem verlaten heeft. Dit kost hem ook veel vrienden en andere relaties. 

Uiteindelijk weet iedereen wel een modus te vinden om door te kunnen gaan met het leven. Muziek en religie spelen daarbij een belangrijke rol. Maar toch zou ik iedereen graag wat goede therapie gunnen. De muziek speelt trouwens een erg belangrijke rol in de film. Luister dat zeker eens af. 

Verder is de filmposter een beetje jammer. In een film over de langslepende gevolgen van seksueel misbruik en de gevolgen ervan, niet alleen voor het slachtoffer, maar ook voor de omgeving van het slachtoffer, is het dan toch jammer wanneer het slachtoffer wordt afgebeeld als lustobject aan een ketting. Verder is het beeld van een oudere, zwarte man, die een jong meiske gevangen houdt ook niet echt fris en speelt in op allerlei idiote angsten. Een beetje goedkoop. 

Tweestromenland

Een aantal jaar geleden ging ik met vrienden naar een tentoonstelling over Nineveh, over de opkomst van een wereldrijk en de stad Nineveh die daarbij hoorde. En onlangs is er een boek verschenen, over hoe alles samenkwam in het Tweestromenland, waardoor er daadwerkelijk een wereldrijk kon ontstaan. Het gaat om Het Wereldrijk van het Tweestromenland van Daan Nijssen. En ik kon het zonder problemen krijgen bij onze Bieb, door het heerlijke reserveringssysteem nog in mijn eigen dorp bezorgd ook.  

Zomaar, uit de Bieb

Het was leuk om weer eens een echt studieboek te lezen, in plaats van fictie. In het verleden heb ik wel meer over de culturen van het Tweestromenland gelezen. Zo heb ik ook eens het Gilgamesh - Epos gelezen en En het is geen kei- en keihard studieboek, het is duidelijk bedoeld voor lezers die meer willen weten over het antieke Assyrië, Babylonië en Perzië. 

Er wordt een duidelijke afgebakende tijd in besproken en alle belangrijkste spelers (individuen en volkeren) komen aan bod. Daarbij worden ook verschillende bronnen aangehaald, ook uit die tijd, zodat duidelijk wordt dat ook zo lang geleden er al meerdere interpretaties van dezelfde gebeurtenis waren. Vooral leuk wanneer historische gebeurtenissen in verband worden gebracht met specifiek passages uit de Bijbel. 

Wat ik wel jammer vond was dat de nadruk erg lag op politiek - militaire ontwikkelingen. Er werd minder aandacht besteed aan de sociale en culture context van alle ontwikkelingen (wat ik natuurlijk ook interessant vind). Desondanks, lekker helder en vlot geschreven, veel mooie plaatjes en kaartjes en informatief. Een aanrader. 

Vakantie in Nederland - Apenheul

Na een tripje naar Zeeland, was er nog wat vakantie over. En daar hebben we gebruik van gemaakt door naar de Apenheul in Apeldoorn te gaan. Jaren geleden zijn we ook al eens in de Apenheul geweest, maar toen was ons jongste kind nog niet eens geboren. Hoog tijd dus voor een nieuw bezoekje.  

Met mijn liefste aapjes

De Apenheul staat erom bekend dat in een groot deel van het park de apen min of meer los rondlopen. Dat was nu helaas minder vanwege Corona. Kennelijk kan Corona overspringen van mensen naar apen of andersom. Dus het was beter om bezoekers en apen gescheiden te houden. Wat natuurlijk wel jammer was en een deel van de ervaring wat minder maakte. Aan de andere kant, veiligheid gaat natuurlijk voor alles. 

Langoeren

We konden gelukkig een mooie route volgen door het parkachtige landschap en veel apen zien in een zo natuurlijk mogelijk habitat. En de mooiste apen buitelden door de takken en de klimtoestellen. Zo hebben we indrukwekkende Gorilla's gezien en de kalme Orang Oetans. Maar ook de drukke Langoeren die steeds achter elkaar aan buitelden. 

Ringstaartmaki

En er waren aapjes die nog wel los mochten lopen. Zoals een stel brutale Ringstaatmaki's, die erg op hun gemak waren met alle drukte van de bezoekers. 

In de speeltuin

En de Apenheul had niet alleen veel speeltuig voor de aapjes, maar ook voor de kindjes. Op verschillende plekken waren speeltuinen en restaurantjes ingericht waar de oude mensen even konden zitten met koffie en de jonge mensen even wat energie kwijt konden. En vooral onze jongste leefde zich lekker uit in allerlei speeltuig. 

En toen was het weer tijd om op huis aan te gaan. We hadden zoveel tijd doorgebracht in de Apenheul, dat we geen zin meer hadden in zelf koken. Maar als je in de vakantie je niet kan laten gaan met een afhaalmaaltijd, wanneer dan wel?