Translate

zondag 26 april 2015

De Leeftijd van Ultron

Gisteren heb ik een drukke dag gehad met echtvriend +Sander. In de morgen konden we een beetje uitslapen, maar in de middag waren we present bij de verjaardag van vriendin +M. Aldaar troffen we volgens plan vriend +D, die we aan het einde van de middag weer mee naar huis namen om samen te eten, zodat we later op de avond naar Age of Ultron (2015) konden in de Cinetwins. We hadden zelfs een oppas geregeld!

Sander en ik zijn wel fans van de films die zijn uitgekomen binnen de MCU en inmiddels hebben we er al een flink aantal gezien. De meeste in de bios, maar sommigen toch ook gewoon thuis. Thor: The Dark World en Guardians of the Galaxy heb ik gemist en moet ik nog steeds eens kijken. En we zijn trouwe fans van Agents of SHIELD.
Onlangs was nog The Avengers op tv en die heb ik weer gekeken en het verbaast me toch weer hoe goed die film in elkaar zit. Het is handig wanneer je de eerdere films hebt gezien, maar niet nodig. En toch wordt in een aantal hele korte scenes toch een heel goed beeld geschetst van wie de verschillende helden zijn en wat hun sterke en zwakke kanten zijn. En dankzij Joss Whedon (die ik, oude taart, nog ken van Buffy the Vampire Slayer, en in mindere mate Angel, Dollhouse en Firefly) werd de spanning tussen de karakters door middel van gevatte one-liners tot grote hoogte opgevoerd.

Maar goed, door naar Age of Ultron...

Met de A van Avengers, of Age...

Deze film is weer geregisseerd door Joss Whedon, de hoofdrollen gaan weer naar Robert Downey Jr (Sherlock, Iron Man 3), Chris Hemsworth (Avengers, Star Trek, Mark Ruffalo (Avengers, Shutter Island) Chris Evans (Captain America, Winter Soldier), Scarlet Johansson (Avengers, Winter Soldier), Samuel L. Jackson (Pulp Fiction, Attack of the Clones) en Don Cheadle (The Guard, Boogie Nights). Maar Aaron Taylor Johnson, Elizabeth Olsen en Paul Bettany (Dogville) hebben nu ook rollen.

Spoilers!

De MCU serie is duidelijk een wat duistere weg ingeslagen. In Iron Man 3 had Tony Stark grote moeite met zijn ervaringen uit de The Avengers film. Hij worstelde duidelijk met  Post-Traumatisch Stress Syndroom. In Captain America: Winter Soldier wordt Captain America ook geconfronteerd met geesten uit zijn verleden en de gevolgen van zijn oorlogshandelingen. Ook hij kijkt te lijden aan PTSS. Daarnaast stort ook de ondersteunende organisatie van SHIELD in en is verbindende factor Nick Fury verdwenen. En ook deze film is heel wat duisterder dan de eerste The Avengers-film. 

De avengers strijden als team nog steeds tegen HYDRA, die verschillende bastions heeft over de hele wereld en van daar uit nog steeds probeert om wapens te ontwikkelen gebaseerd op de technologie van de Tesseract en de Scepter van Loki. Tijdens een van die missies ontmoeten de avengers twee jonge mensen, die speciale krachten hebben gekregen als gevolg van de experimenten van HYDRA. Het meisje heeft de gave om de gemoedsgesteldheid van mensen te beïnvloeden en ze laat een aantal avengers hun grootste angsten zien. 
Op Tony Stark heeft dat buitengewoon veel invloed. Hij ziet zijn vrienden dood, als gevolg van een bedreiging uit het weidse heelal, waar de mensheid nauwelijks weet van heeft en weinig invloed op kan hebben (heel erg Lovecraftian, nu ik er zo over nadenk). Hij lijkt de bevlieging van zich af te schudden, vindt de Scepter van Loki en het team trekt zich succesvol terug. Zij lijken zelfs een manier gevonden te hebben om niet alleen gebruik te maken van de kennis en vaardigheden van Bruce Banner, maar ook de krachten van Hulk in goede banen te leiden. 

Maar het visioen blijft Tony bij. Samen met Bruce vraagt hij van Thor een paar dagen de tijd om de Scepter te onderzoeken. Hij en Bruce begrijpen beter dan de rest dat de Scepter niet magisch is, maar technologisch (voldoende geavanceerde technologie is niet te onderscheiden van magie, maar niet voor Tony en Bruce). Hij hoopt de technologie in te kunnen zetten voor de bescherming van de aarde (hoewel we net in Captain America en in The Avengers hebben gezien dat deze technologie niet te beheersen is), door middel van zijn Ultron - programma. Bruce heeft hier wat twijfels over, maar kan niet op tegen de dominante persoonlijkheid van Tony. Zelf kreeg ik de sterkte behoefte om Tony te slaan met een paar boeken over politieke theorie en recente wereldgeschiedenis. "Vrede in onze tijd" is geen uitspraak waar ik kalm van wordt.
Bij nader inzien vraag ik me ook af wat de invloed van de Scepter zelf was. In The Avengers werd al gesuggereerd dat het ding invloed heeft op de beslissingen van mensen die hem vasthouden of er in de buurt verblijven. 

Tony en Bruce zetten door, ze zien in dat het juweel in scepter een soort kunstmatige intelligentie is. Beter, groter en sterker dan JARVIS, waar Tony al veel ervaring mee heeft. Prompt gebruiken ze dit juweel om het Ultron - programma te besturen. En dan laten ze het alleen, terwijl zij zelf met hun vriendjes vieren dat de laatste missie van de avengers succesvol is verlopen. 
Het feest was een van de wat zwakkere stukken van de film. Er kwamen veel karakters in terug die in de eerdere films ondersteunende rollen hadden. Ze voegden verder niets toe aan het verhaal, even hun gezicht laten zien en laten zien dat de wereld groter is dan alleen de helden van deze film. Dan begint Natasha Romanoff ineens te flirten met Bruce. 
(Ik vond dat ook een beetje geforceerd overkomen. In The Avengers leek ze vreselijk op haar hoede te zijn voor Bruce en zijn Hulk-persona, zeker nadat hij haar flink in elkaar had geslagen tijdens een Hulk- momentje. In Captain America: Winter Soldier leek ze meer een klik te hebben met Captain America zelf, hoewel dat wel een sterke collegiale vibe had. En waarom moet het enige meisje in de groep nou weer per se verliefd worden op iemand? Is dat nou echt nodig, is succes voor vrouwen nog altijd het vinden van een partner. Bovendien is dit de vrouw die in The Avengers nog zei: "Love is for children.")

Na afloop van het feest spelen de hoofdrolspelers nog even Arthur en het Zwaard in de Steen met de hamer van Thor. Thor lijkt als enige te merken dat alleen Captain America enige beweging kan krijgen in de Mjölnir, wat hem verbaast en verontrust. 

Maar dan worden ze bruut gestoord door Ultron, die zichzelf een van de robots van Tony heeft eigen gemaakt, JARVIS heeft uitgeschakeld en nu een heel eigen kijk op zijn opdracht om vrede op aarde te creeëren heeft gekregen (had ik toch gelijk). Ultron slaat de boel kort en klein, steelt de scepter en ontkomt. De avengers moeten aan de bak om te achterhalen hoe dit zo mis heeft kunnen gaan en hoe Ultron valt uit te schakelen. 
Ultron gaat naar de laatste HYDRA basis om zich daar een beter lichaam te maken. En passant rekruteert hij ook de tweeling die daar al eerder voor problemen zorgden voor de avengers. 

De avengers ontdekken een verband met een Zuid-Afrikaans handelaar in Vibranium, ideaal voor schilden maar ook voor hypermoderne robots. Aldaar komt het tot een driehoeks-confrontatie tussen de handelaar, de avengers en Ultron en de tweeling. Het meisje weet dit keer Bruce angst aan te jagen met haar visioenen, wat leidt tot de Hulk die een middelgrote stad in Afrika kort en klein slaat. Uiteindelijk weten de avengers min of meer intact weg te komen, maar dit was niet een van hun grote successen. 
Ultron maakt voor zichzelf een nog beter lichaam, met hulp van het Vibranium en een vooraanstaand arts in regeneratie-technieken. Hij analyseert ook de Scepter beter en ontdekt de kleinere steen die erin zit, waar de echte kracht vandaan komt. Met het Vibranium en de steen wil hij zich een beter lichaam maken, waar hij zijn programmatuur in kan downloaden. Wanneer hij dat doet, krijgt het meisje van de tweeling een beter beeld van zijn plannen en besluit zij dat zij zich beter bij de Avengers kunnen aansluiten. 

Na weer een hele hoop actie-spectakel, hebben de avangers het nieuwste lichaam van Ultron, met een bijna gecompleteerde download van de krankzinnige persoonlijkheid van Ultron. Tony heeft nog altijd zijn lesje niet geleerd en denkt nog steeds dat hij zijn fouten recht kan zetten met meer technologie, die hij nog niet volledig begrijpt. Hij wil JARVIS, die niet vernietigd bleek, maar zich had verstopt, ook downloaden in het nieuwste lichaam van Ultron, zodat dit de Ultron kan worden zoals Tony dat voor ogen had. De rest van de avengers zijn begrijpelijkerwijs minder gecharmeerd van dit plan. 
Voor dat de boel echt kan escaleren, forceert Thor de zaak met meer bliksem. Terwijl de rest aan het bijkomen was van hun missie in Afrika, was hij op een Norse vision-quest in een bron, waar hij zag welke rol de steen speelde. Hij keert nu terug om met zijn bliksem het lichaam van Ultron tot leven te wekken (leuke Frankenstein referentie ook). Het wezen dat ontstaat uit de mix van Ultrons opdracht, een lichaam van Vibranium en organische cellen, de steen en de bliksem van Thor heeft even tijd nodig om te kunnen functioneren, maar blijkt hij (het?) ook Mjölnir te kunnen hanteren. Daarmee bewijst hij (het? maakt het uit?) intrinsiek goed te zijn (en aanspraak te kunnen maken op de troon van Asgard?). 

De hele groep keert terug naar de laatst HYDRA basis, waar het verhaal ook begonnen is. Ultron is inmiddels gekker en gekker geworden en laat de HYDRA basis en het omliggende landschap verrijzen, om het dan als een meteoriet weer terug op aarde te laten vallen en zo een extinction-level-event te forceren, wat ook het einde van de dinsauriërs betekende. Daarmee realiseert hij wel vrede op aarde en kan voldoen aan zijn missie. 
Het stuk aarde zit nog vol mensen. Die worden gelukkig gered door de restanten van SHIELD die nog werkzaam zijn naar de gebeurtenissen in Captain America: Winter Soldier. De avengers hakken de verschillende onderdelen van Ultron in de pan. 

In de naweeën van dit avontuur vertrekt Bruce. Hij heeft te weinig vertrouwen in zijn Hulk-persona om een relatie met Natasha (of wie dan ook) aan te gaan. Andere leden van de avengers vertrekken ook om andere doelen na te streven of zich te herbezinnen. Alleen Captain America en Natasha zijn over van de oude avengers, maar gelukkig zijn daar nog de side-kicks uit eerdere films, die het team weer kunnen aanvullen. 

Conclusie

Ik vond deze film minder sterk dan de eerste The Avengers - film. Meer gevechten en explosies en een wat warriger verhaal. Terwijl er sterke punten in het verhaal zaten, die verder uitgewerkt hadden mogen worden. 
Na de eerste Avengers-film, lijkt het team zijn verschillen overwonnen te hebben konden zij gecoördineerd strijd leveren tegen Loki en de Chitauri. Maar een paar manipulaties verder en het hele team valt volledig uit elkaar, kennelijk was de basis toch niet zo stevig. Ook had er meer gedaan kunnen worden met de visioenen. Tony valt flink terug in zijn PTSS na zijn visioen, maar lijkt daar ook redelijk snel weer uit te komen. Hetzelfde geldt voor Natasha. We leren meer over haar achtergrond naar aanleiding van haar visioen. Maar ook dat zakt al snel weer naar de achtergrond. 
De focus wat meer op het conflict tussen de persoonlijkheden binnen het team te leggen en hoe zij dat zouden overwinnen onder de vreselijke druk van de vernietiging van de wereld en hun persoonlijke trauma's was waarschijnlijk wat spannender geweest dan alweer een explosie. 

Desondanks nog steeds een leuke avond uit en ik kijk alweer uit naar de volgende film. 
   

zaterdag 25 april 2015

Juffendag

Deze post is verplaatst naar Jennifers Gezinsblog, lees daar verder over alles wat mijn gezin en familie aangaat.

vrijdag 24 april 2015

Zaadjes zaaien

Het is een beetje laat voor mijn doen, maar ik heb weer zaadjes in zaaibakjes gezaaid. Ik had laatst al sla en kervel uitgezaaid, maar het was denk ik een beetje te vroeg en er zijn teveel slakken. Er komt in elk geval bijna niets op. Dus ik heb alleen nog veldsla in bakjes, die binnenkort de grond in moeten. Verder heb ik ook weer rucola en zuring in bakjes gezaaid. Dat vind ik toch altijd wel een lekkere aanvulling op een salada. En een lauwe zuring-yoghurt saus is heerlijk bij een stukje vette vis. Ik kijk er al naar uit.

Maar ik heb vorig weekeind ook ander zaad in bakjes gedaan. Courgette, ik had nog zaad voor gele courgettes. Die zijn erg smakelijk en zien er wat leuker uit dan de groene. Maar omdat ze alweer wat ouder zijn, vraag ik me af of ze nog wel op zullen komen. Ik wacht nog even af en anders koop ik nieuw zaad. Verder heb ikook weer Brocoli in bakjes gezaaid en hoop ik die binnenkort uit te kunnen planten. Verse brocoli is toch wel heel veel lekkerder dan Brocoli die je in de winkel koopt.

Dit jaar heb ik niet alleen groenten in bakjes gezaaid, maar ook bloemen. Ik heb lupine in de tuin staan en daarvan heb ik zaad gewonnen in 2013 en 2014. En nu uitgezaaid. Dan plant ik die zaailingen tussen de andere lupines. De lupines van vorig jaar zullen dit jaar bloeien, maar daarna waarschijnlijk afsterven. Door nu alweer lupines te planten, ben ik volgend jaar ook verzekerd van bloemen. En ik vind hun pluimen altijd zo mooi.
Ik had ook een paar jaar geleden een datura-plant in de tuin. Daar heb ik toen zaad van gewonnen en ik hoop dat dat nu ook weer uitloopt en ik het uit kan planten. Verder vond ik ijn zwarte stokroos vorig jaar ook erg mooi en daar heb ik nu ook zaad van in potjes staan.

Ik hoop maar dat het allemaal aanslaat en ik dit jaar kan genieten van een flinke bloemenpracht en lekkere groenten.

zondag 19 april 2015

Star Wars Binge

Waar het allemaal mee begonnen is, in 1977.

Een tijdje geleden zijn we als gezin op een heuse Star Wars binge gegaan. +Sander en ik kenden de verhalen van Star Wars natuurlijk wel. In onze jonge jaren zijn de films bij vlagen wel op TV geweest en we kenden de eindeloze parodiën. Zelf heb ik nog eens een boek uit de bieb gehaald (ik denk The Empire Strikes Back, vertaalt als Wraak uit het Heelal).
Toen in 1999 (ook alweer zestien jaar geleden) The Phantom Menace uitkwam, woonden we beiden in Groot Brittannië en hebben we de film gezien in Leicester, waar Sander toen woonde, ik vermoed in de Odeon Cinema, wat vlakbij Sanders huis was toen.

Een vrij duistere film, waarin bijna alles misgaat voor de helden.
De droomscene met het afgehakte hoofd van Darth Vader,
die het hoofd van Luke Skywalker bleek te zijn, was best eng. 

Onlangs zond FOX alle zes films uit, in de chronologische volgorde, dus de nieuwe serie als eerste. Wij hebben dat opgenomen en later met de kinderen teruggekeken. Eigenlijk zijn ze er nog wat klein voor, dus de al te enge stukjes hebben we doorgespoeld. En doordat we meekeken konden we met de kids praten over wat er gebeurde en wat ze daarvan vonden.

En hier komt alles gelukkig goed.
De kids vonden de Ewoks enorm grappig,
ik vond het nog altijd tegenvallen. 

Het was ons niet gelukt om alle films op te nemen, maar gelukkig konden we de DVD set van een collega van Sander lenen. Toen konden we de ontbrekende aflevering (The Empire Strikes Back) alsnog kijken, zonder reclames.

Een terugkeer naar de legende, 22 was ik toen. 

Het was leuk om de films eens een keer in één ruk te bekijken. Ik moet zeggen dat ik de tweede serie (The Phantom Menace, Attack of the Clones en Revenge of the Sith) beduidend minder vind. Ik heb vooral moeite met een paar onwaarschijnlijke dingen, die, als ze anders waren aangepakt, het hele plot heel wat korter hadden gemaakt.

Ik vond hem een enge stalker.

Het feit dat de Jedi niet terugkeren naar Tatooine om de moeder van Anakin (Christensen) alsnog uit haar slavenbestaan te bevrijden, zodat de jonge maar krachtige en getroubleerde Jedi-in-wording tenminste weet dat zijn moeder veilig is. Dan hoeft hij niet tien jaar later angstige, voorspellende dromen te hebben over haar gruwelijk einde en zijn eerste snoekduik in de morele afgrond.
Het feit dat de raad van Jedi's, die toch al een tijdje bestaat, niet in staat is om een getroubleerde jongeman de ondersteuning te geven die hij nodig heeft om op te groeien tot een stabiele gebruiker van grote krachten. Hij zal toch niet de eerste jedi-leerling zijn met enige trauma's in zijn verleden. Zijn er geen therapeuten?
Het feit dat Anakin en Padme (Portman) verliefd worden op elkaar en zelfs trouwen. Zij moet flink wat ouder geweest zijn dan hij en het is van veraf te zien dat ze verwikkeld zijn in een zeer ongezonde relatie. Het is mij als kijker volstrekt onduidelijk waarom die twee voor elkaar vallen en ik vermoed dat Anakin zijn krachten gebruikt om haar verliefd op hem te laten worden. Hij is buitengewoon obsessief met haar bezig.

Het feit dat de Jedi-raad Anakin zijn rechten ontzegd (door hem geen volwaardig ridder te maken), maar hem wel laat spioneren op zijn enige vriend buiten de raad, Senator Palpatine (McDiarmid). En dan zijn ze verbaasd als dat niet goed uitpakt.
En het feit dat Obi-Wan (McGregor) maar niet door wil hebben dat zijn leerling Anakin echt de verkeerde kant opgaat.

Toch wel erg duister.
We hebben een hoop door moeten spoelen. 

Nee, doe dan de eerste serie maar. Wat aangenamere en geloofwaardige karakters, hoewel de relatie tussen Prinses Leia (Fisher) en Han Solo (Ford) ook niet heel gezond te noemen is (misschien heeft G. Lucas een ding voor relaties op de grens van gewelddadig). En vooral de filmmuziek! De muziek en de thema's bij de verschillende karakters voegen toch wel wat toe aan het verhaal. Hoewel het er bij vlagen wel wat dik opligt, is het toch heel memorabel. Dat zie je tegenwoordig toch helaas heel wat minder, wat jammer is.

In ieder geval, we hebben onze kids weer een belangrijk stukje cultuur meegegeven.

Star Wars - Episode I - The Phantom Menace (1999) van George Lucas, met Liam Neeson (The A-Team, Schindlers List), Ewan McGregor (Shallow Grave, A Life Less Ordinary) en Natalie Portman (Black Swan, Thor) in de belangrijke rollen.
Star Wars - Episode II - The Attack of the Clones (2002) van George Lucas met nieuwe rollen voor Hayden Christensen, Christopher Lee (Lord of the Rings, Wicker Man), Ian Mc Diarmid (Sleepy Hollow) en Samuel L. Jackson (Captain America, Django).
Star Wars - Episode III - The Revenge of the Sith (2005) van George Lucas met de bekende gezichten.
Star Wars - Episode IV - A New Hope (1977) van George Lucas met Mark Hamill, Harrison Ford (Indiana Jones, Cowboys and Aliens), Carrie Fisher (When Harry met Sally), Peter Cushing (Horror Express, The Mummy) en Alec Guinness (Tinker Tailor Soldier Spy, Lawrence of Arabia) in de belangrijke rollen.
Star Wars - Episode V - The Empire Strikes Back (1980) van Irvin Kershner (Never Say Never Again) met de bekende gezichten.
Star Wars - Episode VI - Return of the Jedi (1983) van Richard Marquand met de bekende gezichten. 

woensdag 15 april 2015

Een link naar het verleden

Onlangs heb ik weer hobbies weten te verenigen. In mijn zeer jonge jaren (ahem) speelde ik (bij mijn ouders nog) veel computerspelletjes via de Nintendo, eerst op de NES en later op de SNES. Een van de klassieke spellen die ik daarbij heel veel gespeeld heb, was Legend of Zelda. Daar heb ik, mijn vader en mijn zus heel heel heel veel tijd mee doorgebracht. En het heeft echt mijn jeugd voor een deel wel gevormd.

Het volledige koord
Tegenwoordig speel ik nog steeds wel computerspellen, maar door werk, kinderen en echtvriend heb ik daar minder tijd voor over dan vroeger. Jammer natuurlijk, maar ik heb nu ook andere hobbies. En een daarvan is borduren. En daar komt de boel leuk samen. Die oude computerspellen hadden nog niet genoeg geheugen om heel veel tijd te besteden aan animatie. Dus de popjes die rondrennen in het spel, bestaan uit overduidelijke pixels. En er zijn meer mensen die computerspellen en borduren leuk vinden, en die verzamelen de plaatjes, vergroten die en dan kan je dat als borduurpatroon gebruiken. Of als patroon voor strijkkralen.

Link en Zelda, eindelijk samen.
In ieder geval, ik heb een tijdje geleden al een heel klein Cthulhu monster gemaakt voor een vriend en nu ook Link en Zelda uit Legend of Zelda. Ik heb ze geborduurd op plastic gaas, uitgeknipt en aan een koordje gehaakt. Zo een koordje gaat dan om de rits van mijn tas. Daar zat eerst een ander koordje, dat brak af. Dat heb ik toen vervangen door een koordje met kralen, maar dat brak ook af. Ik hoop dat dit nu blijft zitten, want ik vind het wel mooi geworden.

Pinterest