Een nieuwe lente

Het is weer lente, de winter is voorbij, de dagen worden langer en warmer en overal lopen planten weer uit. Heerlijk!

Kerspruim in bloei

In de achtertuin staat een Kerspruim en na de krokussen is dat altijd de eerste plant die gaat bloeien in mijn tuin. Dan weet ik dat de lente weer aanbreekt en dat het tuinierseizoen ook weer gaat beginnen. 

Inmiddels heb ik wel mijn tuinbonen en kapucijners ingezaaid en steken die al de eerste blaadjes boven de grond, maar verder heb ik nog niet veel gedaan. En er moet veel gebeuren! Na de grote droogte van vorige zomer, is mijn gazon nog steeds niet goed hersteld. Het gras heeft nu flinke competitie van mos en andere planten. Dus daar wil ik stevig schoffelen en nieuw zaad inzaaien. 

Kerspruim van dichtbij. 

En op de moestuin ben ik dit jaar nog niet eens geweest. Daar zal ik ook snel aan de slag moeten. Er moet gespit worden, mest moet verdeeld worden en de grond moet klaar gemaakt worden voor verschillende planten. Zo kunnen binnenkort de bonen en erwten wel de grond in. Maar daarna zullen nog de bloemkool, snijbieten en courgettes weer volgen. En ik ben erg benieuwd wat mijn bessenstruiken zullen opleveren. 

Na de grote oogst van vorig jaar, is nog steeds niet alles op (potten met jam, mensen), en er ligt zelfs nog wat in de vriezer. Dus vorig jaar heb ik de struiken flink gesnoeid, eens kijken wat dat betekent voor het komende jaar. 

Amerikaanse Goden

Lang, lang geleden, toen ik nog in Den Bosch werkte (2011), liep ik daar een keer boekwinkel Adr. Heinen binnen en kocht heel spontaan het boek American Gods (2001) van Neil Gaiman. Hem kende ik al wel. Hij had samen met Terry Pratchett, een andere held van mij, al Good Omens geschreven en Coraline. Neverwhere en Stardust had ik inmiddels ook wel op mijn netvlies staan.

Wat zit je hier nog,
lezen dat boek!

En dit boek vond ik ook weer fantastisch. Een hele fijne mix van fantasy, mysterie en horror. Allemaal in hedendaags America (nou ja, late jaren '90 waarschijnlijk). En toen kwamen de geluiden dat dit verfilmd zou worden tot een serie. Dat heeft uiteindelijk nog lang geduurd, maar in 2017 was het zover. Luie taart die ik ben, nam ik toen niet de moeite om deze serie te kijken via Amazon Prime, maar heb ik gewacht tot de DVD te lenen was via de Bibliotheek alhier. 

De serie

Het boek is verfilmd met Ian McShane (The Pillars of the Earth, John Wick), Ricky Whittle, Emily Browning (Sucker Punch), Pablo Schreiber, Peter Stormare (Fargo, Hansel and Gretel: Witch Hunters), Gillian Anderson (The X-Files), Orlando Jones (Biker Boyz) in de belangrijkste rollen. En ik vind de meesten van hen buitengewoon goed getroffen.

Spoilers

Het verhaal in de serie wijkt meer en meer af van het verhaal uit het boek, dus de waarschuwing is nog wel op zijn plek hier.

Het verhaal opent met Shadow Moon (Whittle), die een gevangenis straf uitzit. Hij wordt een paar dagen eerder vrij gelaten, omdat zijn vrouw, Laura Moon (Browning) is overleden in een auto-ongeluk. Onderweg naar huis treft hij een vervelende, opdringerige oudere man, Mr. Wednesday (Mc Shane), die hem een baan wil aanbieden. Dan krijgt Shadow ook te horen dat zijn beste vriend, die hem een baan had kunnen geven, ook dood is. Nog later, tijdens de begrafenis krijgt hij te horen dat zijn vrouw een affaire had met zijn beste vriend en zij beiden zijn gestorven terwijl ze seks hadden in de auto.

Een geschokte Shadow besluit om dan maar voor Mr. Wednesday te gaan werken. Deze man is duidelijk een crimineel type en hij reist heel de VS door om mensen te werven voor zijn kant van een onduidelijk conflict. Zo komen ze in Chicago uit bij Czernobog (Stormare) en zien we ook het verhaal van andere personen. Allemaal lijken zij in een andere wereld te leven dan die van Shadow Moon.
Er lijkt ook een tegenpartij te zijn, onder leiding van Mr. World (Glover), Media (Anderson) en Technical Boy (Langley). Deze zijn duidelijk wat agressiever en proberen om Shadow Moon aan hun kant te krijgen. In de loop van de serie krijgt dit conflict steeds meer vorm.

En ondertussen is Amerika zelf ook een karakter in de film. Zo wordt er enorm veel ingezoomd op de eindeloze uitgestrektheid van het landschap, de klassieke auto's, motels en goedkope hotels, enorme warenhuizen en het verval en de viezigheid overa.

Conclusie

Een heerlijke serie die smaakt naar meer. Sinds heel kort is seizoen twee weer beschikbaar. Misschien dat ik dit keer toch investeer in een abonnement. Na de eerste drie afleveringen wordt het boek wel redelijk losgelaten. Maar dat geeft niet, voor een TV serie moet je andere keuzes maken. En de keuzes die gemaakt zijn, zijn goede. Ian McShane als Mr. Wednesday is erg goed getroffen, net als Pablo Schreiber voor Mad Sweeney, Peter Stormare als Czernobog en Gillian Anderson als Media. 

Kijken als je de kans krijgt, en zorg dat je klaarzit voor serie 2.

Brood snijden

Een tijdje geleden vertelde ik over de Broodzakken die ik met hulp van wat vrienden had gemaakt. Maar het was nog lastig om er brood in te krijgen. De bakkers hier wilden ze niet gebruiken, want niet hygiënisch genoeg. Jammer, maar niet erg. Ik bak ook vaak genoeg mijn eigen brood. Lekker bij de allerlei soepjes.

Mijn snijmachine

Het lastige vind ik alleen het snijden van het brood. Met de hand kan ik niet zulke mooie dunne plakken snijden als de bakker dat kan met de snijmachine. Dikke, onregelmatige plakken gaan prima bij een soep of stoofpot, maar met alleen kaas of jam wil ik graag wat dunnere plakken. Maar ja, de machine van de bakker is wel een heel groot apparaat. Maar nu stuitte ik laatst op de wereld van de eenvoudige snijmachines voor in de keuken. Ik heb er meteen maar een gekocht en mijn eerste brood gesneden. En het ging prima!

Dus in ons huis zullen nu tijden aanbreken waarin ik veel vaker brood zal bakken. Het is gelukkig heel eenvoudig, bloem, water, gist en een beetje zout. En tegenwoordig zijn er overal prima recepten en instructies te vinden voor allerlei soorten brood. Vanaf nu ook in evenwichtig dunne plakken! En ze kunnen in katoenen zakken. 

Jurassic Park

Onlangs heeft Netflix weer wat nieuwe films geplaatst en een daarvan was de klassieker Jurassic Park (1993) Toen was ik 15 mensen. Inmiddels is dat uitgegroeid naar een franchise met  vijf films en nog een in de pijpleiding. Maar in 1993 was iedereen enorm onder de indruk van deze film. Het was niet alleen een film die een enorme interesse in dinosauriërs nieuw leven inblies, maar ook een film die voor het eerst intensief gebruik maakte van CGI en daarmee het gebruik van poppen en stop-motion de nek omdraaide als special effect.

Iconische poster ook

De film Jurassic Park is gemaakt door Steven Spielberg (Jaws, Schindler's List), die natuurlijk geen verdere introductie behoeft. Het oorspronkelijke boek is van Michael Crichton, die wel meer boeken heeft geschreven, die geëindigd zijn als succesvolle films. Verder waren de hoofdrollen voor Sam Neil (Thor: Ragnarok, In the Mouth of Madness), Laura Dern (Blue Velvet). Verder zagen we in wat kleinere rollen ook Jeff Goldblum (Thor: Ragnarok, Independence Day), Richard Attenborough, Bob Peck en Samuel L. Jackson (Pulp Fiction, Django Unchained) 

Spoilers 

Met een film die meer dan 25 jaar oud is, zou het eigenlijk niet meer nodig hoeven zijn. Het verhaal is heel bekend natuurlijk. 

Onderzoekers Grant (Neill) en Ellie (Dern) worden gevraagd door Hammond (Attenborough) om zijn park, waar hij dinosauriërs wil laten rondlopen, willen onderzoeken en eventueel steunen, zodat het binnenkort open kan gaan en iedereen kan genieten van de imposante monsters uit vroeger tijden. Enigszins sceptisch besluiten zij om een kijkje te nemen. Al snel zijn zij volledig overdonderd door de technologische hoogstandjes waarmee de dieren gerecreëerd zijn uit bloed, dat gevonden is in muggen, die bewaard zijn gebleven in barnsteen. 

Er zijn meer mensen in het park, zoals filofoof Malcom (Goldblum) die zijn mening geeft. Een advocaat, een jager (Peck) en twee ICT specialisten (Jackson en Knight, die het hypermoderne park runnen. En om de emtionele druk wat te verhogen, zijn er ook twee kinderen, kleinkinderen van Hammond. 

Grant en Ellie zijn erg onder de indruk van de technologische vooruitgang en zijn overdonderd om de beesten die zij al een eeuwigheid bestuderen nu eindelijk eens in het echt te kunnen zien. De enige die problemen voorziet, is Malcolm. Hij is van mening dat dit park iets wil dat veel te complex is en dat de zaakjes op onverwachte manieren mis zullen gaan. Al snel krijgt hij gelijk natuurlijk. 

Het begint ermee dat de dinosauriërs niet willen verschijnen, wanneer ze moeten verschijnen. Maar dan komt er ook een storm. Bovendien blijkt dat Hammond de kantjes ervan af loopt, wanneer het aankomt op investeren in zijn park en zijn medewerkers. Door de storm valt de electriciteit uit. De auto's rijden niet meer, maar de hekken houden nu de monsters ook niet meer tegen. Dat leidt al snel tot de ontsnapping van de Tyrannosaurus Rex. In de chaos daarna raken mensen gescheiden. 

En onderbetaalde medewerker richt nog meer chaos aan. Maar ondertussen blijkt dat de genetische wetenschap achter het tot leven wekken van de dinosauriërs ook niet geheel zuiver was. De dinosauriërs kunnen nu van geslacht veranderen in geval van nood. En dat hebben ze gedaan. Ze zijn gaan fokken en er zijn veel meer dino's dan iedereen dacht. 

Wat een leuk tripje had moeten worden eindigt in een nachtmerrie waarbij iedereen wanhopig probeert de systemen weer aan de praat te krijgen, zodat zij van het eiland af kunnen komen. Hierbij komen sommige mensen gruwelijk aan hun einde in de kaken van de dino's. 

Conclusie

Na meer dan 25 jaar nog steeds een impossante film met goede effecten, die door de combinatie van CGI en poppen en door het matige gebruik nog steeds veel indruk maken. Verder een leuk verhaal over trots en zelfoverschatting en de desastreuze gevolgen daarvan. Kijk zeker eens wanneer je de kans krijgt. 

Naar de dierentuin

Op de parkeerplaats

Afgelopen dinsdag had de school van de kinderen een studiedag. En Sander nam een dagje vrij, zodat we als gezin wat konden doen. En we besloten om weer eens naar de Burger's Zoo te gaan. In het verleden zijn we daar al verschillende keren geweest, maar met onze jongste dochter nog nooit. Hoog tijd dus om daar wat aan te doen.

Een mooie kwal in het donker

Een enge haai

Onze zoon wilde graag de Oceaan weer eens zien, dat kon hij zich nog herinneren van een eerdere keer. En het was ook mooi. We zagen de visjes uit Finding Nemo en de enge Alen uit de Kleine Zeemeermin. Onze jongste dochter leest tegenwoordig ook graag uit een boek over het zeeleven en kon al verschillende vissen aanwijzen. Ze wilde vooral alles weten over de haaien en de monsters van de diepte.

Zeker leuk voor de 4+ crowd

Daarna gingen we nog door naar de Bush, met de mooie vogels.

Waterval in de Bush

Waaierduiven in de Bush

Daarna volgde de Safari  met de Neushoorns, Giraffen, Gnoes, Jachtluipaarden en Leeuwen. Gelukkig niet allemaal bij elkaar, maar de Leeuwen en de Jachtluipaarden kregen wel lekker bloederig vlees om op te knabbelen, net zoals de Gieren die wij ooit zagen in Duitsland.

Imposante olifant

Grote neushoorns

Een leeuw met een snackje

Toen kwamen we langs de stokstaartjes, die net gevoederd werden. En ik maar denken dat lieve stokstaartjes alleen besjes en insecten aan. Maar daar vlogen de dode kuikentjes al door de leefomgeving. En de stokstaartjes vielen gretig aan. 

Dat is dus geen appel

Daarna was het even tijd voor een pauze. Gelukkig heeft de Burger's Zoo een paar mooie speeltuinen. Eentje binnen en eentje buiten, de kinderen konden daar lekker wat energie kwijt, en wij konden de energie juist even lekker terug krijgen met een kopje koffie. Mijn oudste kinderen kunnen natuurlijk al heel zelfstandig een speeltuin in, maar ook de jongste gaat tegenwoordig zonder hulp van ouders de hoogste klimtoestellen in.

Er wordt steeds beter geklommen. 

Na de lunch met speeltuin gingen we door naar de Desert, waar een droge, maar vrij koude woestijn wordt nagebootst.

Met kleine varkentjes/

We hebben ook nog gekeken in het Mangrove woud, deze is nog maar kort open, maar was wel heel erg mooi, met veel prachtige vlinders.

En toen was iedereen wel redelijk afgepeigerd en zijn we weer naar huis gegaan. Daar hebben we toen nog snel een maaltje in elkaar gedraaid en de volgende dag kon iedereen weer naar school.

Traditionele foto.