En Vacances en Wallonie - Remouchamps

Tijdens onze vakantie in Comblain is Sander ook met de kinderen naar de grotten van Remouchamps geweest (ik voelde me niet zo lekker en bleef thuis). De grotten van Baume les Messieurs vonden de kinderen erg indrukwekkend, dus als deze dan zo dicht in de buurt zijn, mag je die niet missen. 

Heen wandelen

Sander en ik zijn al eens eerder in de grotten van Remouchamps geweest. Wij hadden toen een prive-rondleiding, we waren er kennelijk niet in het hoogseizoen. Maar deze keer was het drukker. Dus Sander had heel verstandig besloten om lekker vroeg in de morgen te gaan met de kinderen. 

De schatjes

De kids gedroegen zich voorbeeldig, heb ik me laten vertellen. En vooral onze jongste stapte dapper door. Het complex van grotten is groot, en er worden flinke afstanden afgelegd. En verdwalen wil je natuurlijk niet in het donker. 

Het grottencomplex is groot en hoewel het in de oertijd bewoond was, zijn de achterliggende kamers pas redelijk recent ontdekt. Ook de oermens durfde niet al te ver weg te trekken van zijn buren. Bovendien is het verder in de grot behoorlijk koud. 

Druipsteen

Net als in Baume les Messieurs druipt er water door de rotsen, die in de grotten het opgenomen gesteente afzetten, terwijl het water wegstroomt. Dit zorgt voor zeer mooie stalagmieten en stalagtieten. Door de eeuwen heen zijn er hele indrukwekkende vormen ontstaan.

Boottocht

De terugweg ging per boot, over een ondergrondse river, de Rubicon. Deze voegt zich later bij de Amblève. Het water van de Rubicon komt uit het karstsysteem erboven. Regenwater zakt snel weg in de kalkstenen bodem, verzamelt zich onder de grond (en zet kalksteen weer af) en stroomt dan weg. 

Drukte

En toen de kleine speleologen weer buiten stonden, bleek dat Sander erg verstandig was geweest zo vroeg te gaan. De rij om de grot in te mogen stond tot op de stoep. 

De Vier Heemskinderen

Tijdens de vakantie had ik lekker veel tijd om te lezen. En ik heb er nog eens een klassieker bijgepakt. De Vier Heemskinderen, een serie van verhalen over vier ridders in de tijd van Karel de Grote. Ik lees een versie van J. A. Alberdingk Thijm, waarin ook de verhalen van Karel en Elegast en Floris en Blancheflor te vinden zijn.

Het verhaal van de Vier Heemskinderen is al heel oud en behoort de Karolingische verhalen, verhalen rondom Keizer Karel de Grote. Net zoals er rond Koning Arthur en zijn ridders van de Ronde Tafel een hele cyclus aan verhalen ontstond, ontstonden die ook rond Keizer Karel de Grote. Voor Keizer Karel is iets meer historisch bewijs, maar de verhalen zijn wel fantastisch.

Spoilers

Het verhaal begint lang voor de geboorte van de Heemskinderen. Heer Aymon (Heem) wordt genegeerd door zijn Koning, Karel van Frankrijk. Uit woede vertrekt hij van het hof en werpt zich op als roofridder. Jarenlang plundert hij met zijn mensen alles wat toebehoort aan Koning Karel. Na vele jaren volgt een verzoening. Koning Karel geeft Heer Ayman alles wat hem toekomt en zelfs nog zijn zuster Aye ten huwelijk. 

Maar Heer Aymon is nog niet tevreden. Hij zweert dat alle kinderen van Aye familie zijn van Koning Karel en gedood zullen worden. Vol angst baart Aye in de loop der tijd vier kinderen, Ritsaert, Writsaert, Adelaert en Reinout. Deze laat zij in het geheim opgroeien, bang voor de woede van haar man. Maar na verloop van jaren krijgt Ayman spijt van zijn haastige woorden, hij heeft veel bereikt, maar geen zonen om het aan na te laten. Dan onthult Aye het bestaan van zijn knappe zonen. 

Ayman riddert deze dappere jongemannen en geeft ze een paard. Alleen Reinout is zo groot en sterk, dat alle paarden onder hem bezwijken. Dan geeft Ayman hem het Ros Beiaard, de zoon van een Kameel en een Paard, en dus wonderbaarlijk. Na een grote strijd weet Reinout het paard te bedwingen. De familie kan nu naar het hof van Koning Karel gaan. 

Aangekomen aan het hof zijn de spanningen nog niet geheel weg. Karel heeft ook een zoon gekregen, even oud als Reinout. Maar zijn macht en aanzien zijn deze Lodewijk naar het hoofd gestegen. Hij wil geen geen goed gastheer zijn voor zijn neven. Deze belediging wordt gladgestreken. Maar even later daagt Lodewijk Adelaert uit een schaakspel. Tijdens het spelen beschuldigt Lodewijk Adelaert van valsspelen. Het leidt tot ruzie. Wanneer Reinout zich ermee bemoeit, slaat deze Lodewijk dood met het zware schaakbord. De kinderen moeten vluchten voor de toorn van de Koning en hun eigen vader.

De vier Heemskinderen

Lang verschansen de Vier Heemskinderen zich in het ondoordringbare beboste heuvelgebied van de Ardennen. Hun neef Madelgijs helpt hen met het bouwen van een Fort. Maar lang kunnen zij daar niet blijven. De kinderen vluchten verder naar Gascogne. Daar zweren zij trouw aan de Koning van Gasconge, Yvon of Yon. Zij helpen hem in de strijd met de Saraceense Koning van Moors Spanje. Jarenlang zijn de Vier Heemskinderen trouwe vazallen van de Koning van Gasconge. Reinout huwt zelfs de zuster van Koning Yvon, Clarisse. 

Maar dan keert Koning Karel terug van een pelgrimage en komt langs het kasteel van de Vier Heemskinderen. Wanneer hij vraagt wie daar wonen en hij hoort dat het de moordenaars van zijn zoon zijn, ontsteekt hij in woede. Hij bedreigt Koning Yvon en dwingt hem om de Vier Heemskinderen te verraden. Koning Yvon verraadt de Vier Heems kinderen uit angst voor de veel machtiger Koning Karel.
Dit leidt weer tot oorlog. De Vier Heemskinderen trekken ten strijde tegen Koning Karel en ook tegen hun voormalig leenheer Yvon van Gascogne. Hierbij worden zij langdurig belegerd. Uiteindelijk weten koelbloediger edelen Koning Karel en de Vier Heemskinderen te bewegen tot vrede en onderhandelingen. Uiteindelijk is onderdeel van de onderhandelingen dat het Ros Beiaard gedood wordt door het te verdrinken in de Maas (of de Schelde).

De dood van Beiaard zorgt voor een depressie bij Reinoud. Samen met zijn neef Madelgijs gaat hij op pelgrimage naar Jerusalem. Daar beleeft hij allerlei avonturen en kan zijn aard als ridder niet verbergen tegenover de wrede Saracenen. Na zijn pelgrimage gaat hij naar Keulen om daar als eenvoudig arbeider te werken aan de nieuwe Dom, die daar gebouwd wordt. Zijn collega's zijn jaloers en doden hem. Zijn lichaam wordt in de Rijn gegooid. Maar de wonderen zijn nog niet voorbij. Zijn lichaam wordt gevonden en geneest een blinde vrouw. Zijn lichaam reist op een kar zelfstandig naar het hof van Koning Karel.

Conclusie

Een imposant verhaal om eens te lezen en zeker een inspiratie voor mijn Pendragon campagne. 

En Vacances en Wallonie - Ninglinspo

Ook in de Belgische Ardennen kun je prachtig wandelen. We zaten niet ver van de Ninglinspo en op een mooie dag besloten we daar met het oudste en jongste kind een wandeling te maken. De middelste voelde zich niet lekker en wilde thuisblijven.

Route checken

De Ninglinspo was nog een populairdere attractie dan we dachten. Dus parkeren bij de start van de wandelroutes was nog een uitdaging. Uiteindelijk stonden we langs de N633 en wandelden we naar de start van de route.

Bruggetje over de Ninglinspo

En zonder dollen, de Ninglinspo is prachtig. Een klein, onstuimig beekje dat de berg afstort, een prachtig bos erom heen en een leuk wandelpad. Het deed mij een beetje denken aan onze wandeling langs de Hérisson. Niet te moeilijk voor de kleinste, lekker spannend voor de grote. Dus we wandelden verder en verder. De kinderen speelden lekker in het water en wij genoten van de mooie omgeving. 

Lekker in de beek. 

Het weer was heerlijk, niet te warm, niet te fris. Maar we liepen wel tegen de berg op. Dus het ging maar langzaam. Er stond een uur of 2 voor de route. Maar de tijd verstreek sneller dan we dachten. Dus we besloten dat er halverwege de eenvoudige, blauwe route zouden verlaten en via de kortere, gele route terug naar de auto zouden gaan.

Lekker doorlopen. 

En dat leek ook helemaal geen probleem. Deze weg ging wat weg van de Ninglinspo. Nog iets meer de berg op. En de route was wat breder en beter onderhouden. Dus we maakten een wat beter tempo. Maar deze route was veel rustiger, veel minder mensen. 

Prachtig uitzicht. 

En toen kwamen we bovenop de berg. Met een prachtig uitzicht over de vallei waar de Ninglinspo dan doorheen stroomde. We konden het gegil van de kinderen in de vallei horen. Maar wij moesten verder, en verder en verder. En uiteindelijk over de hoogste top, de zogenaamde Roches Crahay klimmen. Met een kleine kleuter! Met een afgrond aan de ene kant en een behoorlijk steile heuvel aan de andere kant.

Roches

Sander liep vooruit om de route te beoordelen. Hij bedacht dat het wel veilig was. Hij zou voorop gaan met onze jongste dochter, dan onze zoon en daarna ik. Ik vond het net iets te spannend. Een misstap en je zou pas heel wat lager tot stilstand komen. Tegen een boom. Na klim over de rots werd de wandeling snel weer wat eenvoudiger. Maar eigenlijk toch nog steeds wat te zwaar voor een kleuter. Onze zoon vond het daarentegen fantastisch en liep iedere keer vooruit om te rapporteren over moeilijke stukken in de route. 

Prachtige omgeving, ga er zeker heen als je in de buurt bent. Maar met kleine kinderen, blijf op de blauwe route.

The Magnificent Seven

Alweer kwam er een klassieker op mijn pad. Dit keer The Magnificent Seven (1960) van John Sturges (The Great Escape, The Eagle has Landed) met top-acteurs uit die tijd in de hoofdrollen, zoals Yul Brynner (The Ten Commandments), Eli Wallach (The Good the Bad and the Ugly), Steve McQueen (The Great Escape), Charles Bronson (The Dirty Dozen) en James Coburn (The Great Escape). In een van de weinige vrouwenrollen zagen we nog Rosenda Monteros (She).

Ze zijn allemaal even stoer

Deze film is een herinterpretatie van The Seven Samurai (1954) van Akira Kurosawa. Sturges heeft de actie verplaatst naar het Wilde Westen, waar eerzame burgers nog lijden onder de wetteloosheid van een pioneersomgeving.

Spoilers

Met een verhaal zo oud en bekend als dit, waarschijnlijk niet meer nodig. Maar vooruit, ik waarschuw toch even. 

De film opent met een braaf Mexicaans dorpje, dat met enige regelmaat overvallen wordt door Calvera (Wallach) en zijn mannen. Ze roven voedsel en vernielen van alles. Wanneer de dorpelingen zich verzetten, worden ze gedood. Op een dag willen ze het niet langer accepteren en een paar van de dappere dorpelingen gaan op zoek naar wapens om zich te kunnen verzetten tegen Calvera. Zij treffen Chris Adams (Brynner), die laat zien hoe dapper en nobel hij is, door zich te verzetten tegen een paar racisten die niet willen dat een inheemse man wordt begraven op de lokale begraafplaats. Samen met Vin Tanner (McQueen) leert hij de racisten een lesje en maken een goede indruk op de Mexicanen. 

Chris adviseert de Mexicanen om mensen in te huren, dat is waarschijnlijk goedkoper dan wapens aanschaffen. En daarna helpt hij hen met het rekruteren van nog eens vijf mannen. Vin Tanner sluit zich weer aan, net als Bernardo O'Reilly (Bronson), Harry Luck (Dexter), Britt (Coburn) en Lee (Vaughn). Jonge knul Chico (Buchholz) wil er ook bijhoren, maar Chris vindt hem te jong en onervaren. 

Onder leiding van Chris trekt iedereen terug naar het Mexicaanse dorp. Chico mag zich ook aansluiten, als blijkt dat hij de rest bij kan houden. In het dorp is niet iedereen blij hen te zien. Men is bang dat deze mannen niet veel beter zijn dan de bandieten van Calvera. De vrouwen en kinderen verstoppen zich. Maar wanneer de Magnificent Seven laten zien dat ze wel betrouwbaar en oprecht zijn, ontdooit iedereen een beetje. De mannen worden ook opgenomen in het dorpsleven. 

Onder leiding van Chris leren de Mexicanen zichzelf te verdedigen, door het gebruik van wapens en het bouwen van verdedigingswerken. 

De Seven in actie. 

Op een gegeven moment keert Calvera terug natuurlijk. Een eerste aanval en een tweede worden afgeslagen. Chris en de zijnen willen het kamp van Calvera nu uitroeien, om te zorgen dat er geen wraakactie komt. Maar Calvera blijkt ook de domste niet. Terwijl Chris en de zijnen het bandietenkamp aanvallen, valt hij het dorp aan. Chris en de zijnen zijn verslagen en worden verjaagd. Maar Calvera maakt de fout om Chris en de zijnen niet te doden. Dus de Magnificent Seven keren terug en verjagen de mannen van Calvera definitief. Hierbij vinden Bernardo, Harry, Lee, Britt en Calvera de dood. 

Chris en Vin realiseren zich dat een eenvoudig leven van vrede en landbouw niet voor hen is weggelegd en zij gaan met hun magere beloning een zwervend bestaan tegemoet. Alleen Chico blijft achter. Hij geeft zijn avonturiersleven op voor vrouw en landbouw. De enige winnaars zijn de boeren. Zowel de bandieten als de huurlingen hebben nauwelijks een blijvende indruk achter gelaten. 

Conclusie

Kijken als je de kans krijgt! Dit is echt een juweeltje. 

Op het eerste oog een eenvoudig verhaal over een stel huurlingen die dappere dingen kunnen doen. Maar wanneer je beter kijkt zie je meer. Er is uiteindelijk niet zo heel veel verschil tussen de huurlingen en de bandieten. Beide groepen kunnen niet aarden in een steeds beschaafdere maatschappij, het is alleen dat de Magnificent Seven over iets meer morele ruggegraat beschikken. Daarom vervallen zij tot armoede, in plaats van criminaliteit. 

De oudere leden van de Seven leiden een zwervend bestaan. Zij zijn goed in wat zij doen, maar de samenleving heeft geen behoefte meer aan hun diensten. Zo zwerven Chris en Vin van klus naar klus, Bernardo moet hout hakken als hij ontbijt wil krijgen, Britt is de beste messenwerper, maar heeft ook een eenvoudig baantje. Lee is zo paranoïde geworden dat hij leidt aan nachtmerries en niet meer in bedden slaapt. 

En uiteindelijk zijn het de boeren die winnen. De bandieten zijn dood, maar ook veel van de Seven. een van hen geeft het kortstondige huurlingen bestaan eraan en de andere twee reizen verder, met alleen nog meer armoede in het vooruitzicht. 

En verder zit de film vol met knappe mannen die dappere dingen doen. Begeleid door mooie muziek, wat wil een mens nog meer?

En Vacances en Wallonie - Durbuy

Tijdens onze vakantie in Comblain zijn we ook naar Durbuy geweest. Durbuy is een klein stadje bij ons huisje in de buurt. Durbuy claimt ook het de kleinste stad van Europa te zijn. En het is een enorme toeristische trekpleister. In die zin deed het mij wel denken aan Brugge, met meer toeristen dan inwoners.

Kijken naar de Ourthe

Midden door Durbuy stroomt de Ourthe. Het was alweer een tijdje droog geweest. Dus de Ourthe stroomde maar langzaam. Het was geen spektakel zoals bij de Ain in Champagnole. Maar de Ourthe kan toch een spannende rivier zijn. Eerder die week nog was er een tiener meegesleurd door het water. Genoeg reden om rivieren met hun stroming serieus te nemen. 

Grote spiraal

Een van de grote trekpleisters van Durbuy is een Topiary Garden. Een tuin vol met in vorm gesnoeide buxus. Deze tuin was al erg oud en sommige bomen waren enorm. Er waren allerlei geometrische vormen als bollen, kubussen en spiralen. Maar ook vormen van dieren en mensen. Het was leuk om doorheen te wandelen en te bedenken hoeveel tijd en moeite hierin zouden zijn gegaan. 

Een lieve vos. 

Na de tuin met de vormbomen, wandelden we verder het stadscentrum in. Sander ging met de oudste kinderen midgetgolfen en ik nam de jongste mee op een rondje door de stad.

De Anticlinaal van Durbuy

Het centrum van Durbuy wordt gedomineerd door een rotspartij, waarin de verschillende lagen rots goed te zien zijn. De rots lijkt op een omgekeerde U. De verschillende lagen krommen zich om een centrum heen. Erg mooi om te zien. En het maakt meteen ook indruk. Welke krachten zijn er nodig geweest om dit voor elkaar te krijgen?

Durbuy was zeker leuk om te bezoeken, maar ook erg druk. Misschien leuk om nog eens heen te gaan wanneer het niet het zomer-hoogseizoen is.