Translate

zondag 25 juli 2021

Spellenavond juli 2021

Waren we de vorige keer nog helemaal euforisch dat de Corona maatregelen versoepeld waren, inmiddels zijn ze wel weer aangehaald. Maar we mogen nog steeds bezoek ontvangen en inmiddels zijn Sander en ik ook twee keer gevaccineerd. Dus we deden weer een spellenavond.  

Pandemic: Rising Tide

Vriend M. had Pandemic: Rising Tide meegenomen. We hebben in het verleden al verschillende Pandemic spellen en varianten daarvan gespeeld, dus in deze was ik ook geïnteresseerd. Rising Tide gaat over het stijgende water dat Nederland bedreigt, dappere Nederlanders proberen met het bouwen van dijken en waterwerken het water tegen te houden. Gezien de gebeurtenissen van vorige week wel erg toepasselijk natuurlijk. 
Het spel speelt zoals de klassieke Pandemic, maar de ziekten zijn vervangen door het stijgende water. En de wetenschappers zijn vervangen door dappere dijkenbouwers. De kusten zijn redelijk verdedigd met dijken, maar het water is woelig en met steeds meer stormen, komt het water het land binnen. Om het spel te winnen, moeten er geen medicijnen ontwikkeld worden, maar grote waterwerken, zoals de Afsluitdijk (1932), de Normaliseringswerken, de Deltawerken (1997) en Ruimte voor de Rivier (2019). En terwijl er gewerkt wordt aan de grote waterwerken, zijn de spelers natuurlijk druk bezig Nederland droog te houden met kleine dijkjes en pompen. 

De tomeloze energie van de Nederlanders in hun strijd tegen het water kwam lekker naar voren in dit spel. Je zou je bijna afvragen, wat we zouden kunnen bereiken als Nederland veilig zou zijn voor het water. 

Het was een leuk spel om te spelen. We hebben de eerste keer net aan gewonnen, terwijl Nederland inmiddels behoorlijk nat was geworden. Het was enig om eens een spel te spelen, waarbij Nederland en de geschiedenis van Nederland een belangrijke rol speelden. Een veel ervan ken ik ook. Zo hebben we de Deltawerken eens bezocht, de bouw van de Afsluitdijk komt altijd terug bij Vroeger of Later en ik herinner me de overstromingen van '93 en '95 als aanleiding voor Ruimte voor de Rivier heel goed. 


Aan de andere tafel werd nog Mechs vs Minions gespeeld. En daarna sloten we af met een rondje Koehandel. Niet mijn favoriete spel, maar dit keer werkte iedereen lekker door met de biedingen. 

Al met al weer een heerlijk avondje, waarin we even lekker wat spellen konden spelen, met echte mensen. Dat is toch heel wat fijner dan via een webcam. 

vrijdag 23 juli 2021

Huis van Bladeren

Onlangs heb ik weer een boek uit de Bieb gehaald, House of Leaves van Mark Z. Danielewski. En dit was me een raar boek!

House of Leaves

Spoilers

Ten eerste het verhaal. 
Het zijn eigenlijk drie verhalen in één. Het eerste verhaal gaat over de familie Navidson, beroemde fotograaf Will, zijn vrouw, model Karen Green en hun twee kinderen en andere familie en vrienden. Will en Karen kopen een huis, en Will volgt de verhuizing van zijn gezin met een hele hoop camera's om er een documentaire van te maken. Maar al snel blijkt dat dit huis raar is. Het lijkt van vorm te veranderen, groter en kleiner te worden. En dan ontdekt de familie een gang in het huis, die er eigenlijk niet kan zijn. Will en zijn familie en vrienden proberen deze nieuwe ruimte verder te onderzoeken, wat leidt tot alleen maar meer problemen. 
Deze nieuwe ruimte onder het huis is onmogelijk groot, steenkoud, oeroud en lijkt bewoond te zijn door een monster. Wanneer Will en zijn naasten proberen deze ruimte op wetenschappelijke wijze te onderzoeken (met camera's, professionele zaklampen, klimmersgerei) leidt dat tot de dood van drie personen en de overlevers zijn ook diep getraumatiseerd. De filmbeelden maken het er niet duidelijker op. Deze definitieve documentaire staat bekend als de Navidson Records.  

De Navidson Records maken een bescheiden indruk in de wereld van de art-house films. De blinde filmrecensent (ja, ik weet het) Zampano maakt een overzicht van de wetenschappelijke studies en recensies over de Navidson Records en wat het allemaal betekent. Hij analyseert de personages in de documentaire en verbindt dat aan allerlei wetenschappelijke studies over families, samenleven, psychologische studies van de deelnemers en architectuur. Zampano kon zijn overzichtsstudies echter niet publiceren voor zijn dood. Bovendien leefde de blinde Zampano als een kluizenaar. 

De notities van Zampano worden, na zijn dood, gevonden door Johnny Truant, die zijn appartement overneemt. Johnny raakt gefascineerd door de vele aantekeningen en probeert ze te schikken naar een te volgen verhaal. Maar daarbij geeft hij via voetnoten ook commentaar op zowel de documentaire als de inzichten van Zampano. Hij ontdekt dat veel van de referenties van Zampano nooit bestaan hebben. Als zij wel bestaan hebben, claimen zij nooit van de Navidson Records gehoord te hebben. 
Verder verbindt Johnny de gebeurtenissen in de documentaire met gebeurtenissen in zijn eigen leven. En zijn eigen leven is een chaotische mix van drank, drugs, psychische problemen, een problematische jeugd en verkeerde vrouwen. Johnny wordt langzaam aan ook steeds gekker. Maar komt dat door de invloed van alle drank en drugs, of laat het huis via een documentaire (die Johnny nooit ziet) en aantekeningen van een blinde man (opgeschreven door een serie secretaresses) zijn corrumperende invloed gelden?

Maar dan de vormgeving. 
Het boek probeert de toenemende waanzin van het huis, Zampano en Johnny weer te geven door te spelen met de opmaak van de pagina's. Letters worden groter of kleiner. Het woord huis is steeds in blauw getypt, referenties aan een minotaurus in paars. Maar ook lopen de zinnen soms raar over de pagina, lijken de letters door de pagina heen te drukken. Daarmee deed het verhaal me denken aan Het Oneindige Verhaal van Michael Ende. Daar wordt ook gespeeld met lettertypen en kleur om de verschillende perspectieven van het verhaal weer te geven. 

Conclusie

Al met al een een boeiende ervaring om eens te lezen. Het duurde even om er in te komen. Je raakt afgeleid van het hoofdverhaal over Will Navidson en zijn familie, door de eindeloze commentaren van de steeds onbetrouwbaardere Johnny. Maar uiteindelijk wordt je wel gegrepen door de beklemming van het gezinnetje en het huis aan de ene kant en de mentale ineenstorting van Johnny, die wanhopig probeert de aantekeningen weg te leggen. 
Het boek deed ook wel denken aan The Haunting of Hill House, ook een huis dat zijn invloed laat gelden op de bewoners en zijn tentakels verder wil uitstrekken. En gewoon uit de bieb te halen he? Probeer het zeker eens, wanneer je wil zien hoever het medium van een boek gepusht kan worden. 

donderdag 15 juli 2021

Jo Jo Rabbit

Dit keer is het tijd voor Jojo Rabbit (2019) van Taika Waititi (Thor Ragnarok, What We Do in the Shadows). In de hoofdrollen zien we Roman Griffin Davis, Taika Waititi, Scarlett Johansson (Iron Man 2, Captain America: The Winter Soldier), Sam Rockwell (Iron Man 2) en Alfie Allen. 


Spoilers

Deze film gaat over Johannes "Jojo" Betzler (Griffin Davis) die in de nadagen van WOII bij de Hitlerjugend zit. Hij is te jong om te doorzien wat er precies gaande is in Duitsland en de rest van de wereld en hij slikt de Nazi - propaganda voor zoete koek. Het is een enigszins getroubleerde jongen, hij is een schriel jongetje in een tijd dat alleen stoere mannen gewaardeerd worden, hij leeft in oorlogsgebied en zijn vader is weg om strijd te leveren. Om daar mee om te gaan, heeft hij een fantasie - vriend, Adolf (Waititi), die zijn interpretatie is van de grote leider Hitler. 

Tijdens een Hitlerjugendkamp raakt Jojo gewond. Zijn moeder Rosie (Johansson) zorgt ervoor dat hij dan wel niet mee kan doen met de Hitlerjugend, maar toch wat klusjes kan doen voor Kapitein Klenzendorf (Rockwell) en zijn ondergeschikte Finkel (Allen). Zo is Jojo tenminste een groot deel van de dag op pad en heeft Rosie ook haar handen vrij voor allerlei klusjes. 

Wanneer Jojo op een dag alleen thuis is, ontdekt hij een Joodse onderduiker in zijn huis. Dit meisje, Else, was een klasgenoot van zijn overleden, oudere zus Inge. Jojo spuit eerst de hatelijke propaganda die hij geleerd heeft. Maar uiteindelijk leert hij Else beter kennen en hij twijfelt steeds meer aan de lessen die hij leert van de hitlerjugend. 

Op een dag worden Jojo en Else in hun huis overvallen door de Gestapo. Deze zijn op zoek naar informatie over verraders. Bijna wordt Else ontdekt, maar zij doet zich voor als Inge. De Gestapo trappen in deze leugen en vertrekken weer onverrichter zake. Maar later die dag vindt Jojo zijn moeder opgehangen als een verraadster. Zij pleegde al die tijd verzet tegen Hitler en de zijnen. En zijn vader is ook niet aan het front, maar pleegt vanuit het buitenland verzet. 
Met de strijd gaat het ook slecht. Er is steeds minder te eten. Zijn (gezonde) vrienden uit de Hitlerjugend moeten in het leger dienen en zijn daar zeer slecht op voorbereid. Jojo stelt steeds meer vragen over wat waar is en wat niet. Zijn relatie met de fantasie - Adolf verslechterd ook zienderogen. 

Uiteindelijk gaat het Duitse Rijk natuurlijk ten onder. In een paar gruwelijke scenes worden de laatste leden van de Hitlerjugend de dood ingejaagd door hun superieuren, Jojo weet te ontkomen. Uiteindelijk overleeft Jojo de komst van de geallieerden en probeert hij samen met Else een nieuw leven op te bouwen in een verwoest Duitsland. 

Conslusie

Dit is een inktzwarte komedie, die de juiste toon weet te treffen. De acteurs zijn goed gecast. Griffin - Davis is goed als wat dommig, inschuldig jongetje die zich teveel laat meeslepen door wat hem verteld wordt. Johansson is ook goed als liefhebbende moeder, die wel doorheeft wat er gaande is. En Waititi is hilarisch als een interpretatie van Hitler door de ogen van een klein jongetje. 

Veel van de humor komt doordat wij met kennis van nu en volwassen ogen kijken naar de belevingswereld van een jongetje van een jaar of tien. Voor hem is de Hitlerjugend niet meer dan een spannend scoutingkamp, waar hij vrienden maakt en spannende dingen meemaakt. Al zijn onzekerheid gaat over vrienden maken en voldoen aan het ideaal van zijn grote vriend, Hitler. 
Jojo heeft totaal niet door dat Kapitein Klenzendorf en andere leden van het leger een gruwelijk wereldbeeld schetsen en dat zijn moeder heel anders denkt over de propaganda die hij te verwerken krijgt. 
Uiteindelijk krijgt Jojo van andere kanten informatie en gebeuren er dingen die niet langer te ontkennen zijn. Hij weet uiteindelijk wel het rechte pad te kiezen. 

Een erg mooie film over opgroeien in moeilijke omstandigheden. Kijk zeker als je de kans krijgt. 


zondag 11 juli 2021

De oogsttijd is weer begonnen

In juni en juli zijn altijd de druktste maanden in de moestuin en ieder jaar verkijk ik me er weer op. Het weer is eindelijk warm, dit jaar hebben we eindelijk veel regen en alles explodeert! Inmiddels heb ik de laatste rabarber wel geoogst en nu is het dan tijd voor de bessenstruiken. En ondanks heftig snoeien vorig jaar, hangen de takken weer helemaal vol. En ik haal bakken met bessen binnen. 

Rode Bessen en Tuinbonen

Eerst heb ik de tuinbonen geoogst. Daar kon ik wel merken dat de nattigheid van begin dit jaar niet goed voor ze geweest is. Veel bonen waren toch aangetast door schimmel. Maar er bleef nog genoeg over. Daarna heb ik ook de kapucijners geoogst en ben ik met mijn jongste dochter twee avonden bezig geweest om ze allemaal te doppen en in te vriezen. 
En toen de bessen. Ik heb inmiddels drie keer geoogst van de struiken met de rode bessen en bakken en bakken met bessen binnen gehaald. Hierboven is de oogst van een avondje. En die verwerk ik meteen tot limonade en jam. Dus ook de potten van vorig jaar moeten leeg, want ik heb ze weer nodig. Tegenwoordig maak ik liever gelei van de bessen, met een passeerzeef. Op die manier raak ik het volume van de pitjes en velletjes kwijt.
Maar tjee mensen, de zwarte bessen en kruisbessen moeten ook nog geoogst worden. En verwerkt worden tot taart en jam. Ik ben nog wel even bezig. Gelukkig gaat het met Corona met horten en stoten de goede kant op. Dus ik kan weer vrienden over de vloer hebben, die helpen met opeten. 

maandag 5 juli 2021

Pendragon XCIV - De begrafenis van Loholt

Voor het eerst in een jaar speelde we weer in het echt Pendragon. Aan een tafel, met dobbelstenen en zo. Heel wat beter dan via Jitsi naar mijn idee. Hopelijk helpen alle vaccinatie en worden de regels niet weer aangehaald in het najaar. 

Pendragon pagina
Geschiedenis van Logres
Benno van Steeple Langford
Brent van Dinton
Edna van Burcombe
Romulus Livius van Broughton (afwezig)

Late zomer 548, Camelot

Na de schokkende gebeurtenissen met de Vergulde Kist moet Loholt, zoon van Hoge Koning Arthur nu begraven worden. Sir Benno en Sir Brent maken deel uit van de eregarde die met Vrouwe Jeanette meegaan naar het graf van Sir Loholt. Zij vinden hem in een afgelegen woud. Iemand heeft nog de moeite genomen om hem een bescheiden graf mee te geven, met zijn schild als grafsteen. In de buurt liggen nog de botten van de reus waar hij mee gestreden had, voor hij werd vermoord door de lafhartige Sir Kay. 

Loholt van Escavalon

En hoewel Sir Kay zonder al te veel fanfare wordt begraven op zijn voorvaderlijk landgoed van Winterbourne Stoke, krijgt Loholt een enorme uitvaart. Zijn lichaam wordt eerst naar Camelot gebracht. Daar voegen Hoge Koning Arthur en zijn vrouw Ysolde zich bij hem. En met hun volledige gevolg en allerlei familie en aanhang trekken zij naar de vlakte van Salisbury, naar Stongehenge, waar alle mannen uit de Pendragon familie begraven worden. Ambrosius Aurelius en Uther Pendragon liggen daar al. Ook de lichamen van Prins Herrindale van Logres en Sir Borre van Bedegraine zijn hier al begraven. En in de toekomst zal Hoge Koning Arthur hier ook liggen. 

Arnold, Prins van Logres
Elaine, Prinses van Logres














En nu heeft Hoge Koning Arthur nog maar één levende zoon, Prins Arnold van Logres (26) bij zijn eerste vrouw Clare. Verder heeft hij nog een aantal dochters, Prinses Elaine van Logres (27) bij Clare en Prinses Mildred van Logres (16) en Prinses Hilda van Logres (15) bij Ysolde. Een paar jaar geleden leek de dynastie nog zo zeker, maar nu staat het er toch een stuk zwakker voor. 

Hilda, Prinses van Logres
Mildred, Prinses van Logres













Iedereen uit Brittannië komt naar de begrafenis. Loholt leidde een wat teruggetrokken bestaan, maar door zijn afkomst waren een hoop mensen in hem geïnteresseerd. Daarnaast is dit voor de meeste mensen natuurlijk een mooi moment om elkaar weer eens te ontmoeten en plannen te smeden. Iedereen is aanwezig. Hoge Koning Arthur met zijn volledige hofhouding en al zijn ridders natuurlijk. Maar ook Cynning Octa en zijn Cwene Guinevere zijn gekomen. Octa is een broer van de huidige Hoge Koningin en zij hebben de afgelopen jaren ook de nodige verliezen moeten verwerken. Maar ook uit Wales en het verre Noorden van Brittannië komen de hoogwaardigheidsbekleders. 

Het valt Sir Benno en Vrouwe Edna op dat er toch wel erg veel mensen er beroerd uitzien en veel hoesten. Gezien de eerdere verhalen over de zieke havenwerkers in Kent, maakt vrouwe Edna zich zorgen. Zij ziet dat haar familieleden ziek zijn en met haar spreuken probeert zij hen te genezen. Zo wordt vrouwe Vanessa, de vrouw van haar broer Eliot ziek, maar overleeft gelukkig. Dat geldt ook voor haar oom, Cynning Octa en haar nicht, Prinses Rowena van Kent. Verder zorgt zij ook dat Hoge Koningin Ysolde en PRinses Hilda niet ziek worden. Maar deze ziekte kan zich op deze enorme begrafenis natuurlijk over het hele land verspreiden. 
Vrouwe Edna maakt zich grote zorgen, maar ziet ook kansen. Zij geeft haar priesteressen instructie om in het hele land zoveel mogelijk mensen te genezen van deze ziekte en aan te geven dat alleen religieuze overgave aan de godin ervoor zal zorgen dat de ziekte te genezen is. Zij hoopt zo wat meer zieltjes te winnen voor haar godin. 

Winterphase 548/ 549

De ziekte die onder verschillende namen de ronde doet, de Pest van Justinianus, de Gele Pest of de Pest van Rhos, maakt heel veel slachtoffers. Vrouwe Edna deed wat zij kon, maar als de ziekte ergens uitbreekt, sterven de mensen bij bosjes. Ook in de families van de ridders sterft de een na de ander. 

Maar het leven gaat door. Sir Brent en zijn vrouwe Hilda krijgen een meisje en noemen haar Lunet. Verder gaat zijn neef Hernison trouwen, met een lief meisje, Melior. 

Sir Benno van Steeple Langford wordt door zijn zuster Leah (al sinds 542 concubine van een naburige ridder) gevraagd of hij niet iets kan regelen voor een nichtje. Kan hij niet zorgen dat Vrouwe Buxus van Botley, altijd ongetrouwd gebleven, niet naar het hof van Hoge Koning Arthur kan? Dan heeft zij tenminste iets meer aanspraak dan in Botley. 

Nadat zij een fijne avond heeft doorgebracht met Rider Irvin van Bamburgh, blijkt vrouwe Edna zwanger. Het gaat echter niet goed met de zwangerschap. Maar Vrouwe Edna gebruikt haar magie om haar kind te redden. Uiteindelijk zet zij een gezond meisje op de wereld en noemt haar Elestren