Translate

zaterdag 10 april 2021

Inzaaien

Het is inmiddels lente. Ik heb al mest in de grond gespit, ik heb al boontjes en erwtjes ingezaaid, maar nu is het dan tijd om de kasjes weer tevoorschijn te halen en binnenshuis de wat kwetsbaardere plantjes op te starten. 



Eerder dit jaar heb ik natuurlijk al een bestelling plantjes binnengekregen. En van vorig jaar heb ik ook nog zaadjes over. Dus deze morgen heb ik me in de tuin even boos gemaakt en een paar trays gemaakt met zaadjes in potjes. Ik heb weer Pompoen, Courgette en Luffa gezaaid. Dit keer ook wat broccoli en stokroos. 
In mijn voortuin staat een mooie zwarte stokroos en deze heeft vorig jaar veel bloemen gehad, die ook netjes in het zaad schoten. Dus die heb ik ook geoogst en nu weer in potjes gezaaid. Hopelijk kan ik mijn stokroos zo vermeerderen en heb ik meer mooie zwarte bloemen dit jaar. 

En dan is het nu maar afwachten hoeveel er op komt. Het mag allemaal pas na de Ijsheiligen naar buiten natuurlijk. Dus eerst mogen zij nog even groeien in de vensterbank. In deze tijd kijk ik de plantjes dan altijd uit de grond, terwijl ik best weet dat het wel een dag of 10 kan duren voor ik de eerste blaadjes zie. 

En nu maar hopen op een goede oogst voor dit jaar. 


woensdag 7 april 2021

The Sun Also Rises

Met al dat thuiswerken heb ik wel heel veel tijd over om te lezen. En ik verslind de ene klassieker na de andere. Dit keer was het tijd voor deprimerend drama. Ik las The Sun Also Rises (1926) van Ernest Hemingway. 


Ernest Hemingway was een echte mannen-man die een hele rits boeken heeft geschreven over zijn ervaringen in WOI en WOII en tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Verder was hij meerdere keren getrouwd, versierde alles wat los en vast zat, had een drankprobleem en ernstige problemen met zijn mentale gezondheid. En dat is allemaal in dit boek ook wel terug te zien. 

Spoilers

Het boek beschrijft de avonturen van een groepje buitenlanders in Parijs, Amerikanen, Britten en Schotten. Ze hebben allemaal WOI meegemaakt en zijn getekend door hun ervaringen. Ze brengen hun dagen door met drinken in het Parijse nachtleven en onderling kibbelen.
De hoofdpersoon is Jake Barnes. Hij is impotent geraakt, als gevolg van een verwonding opgelopen in WOI. Hij is hevig verliefd op de gescheiden Lady Brett Ashley. Brett vindt Jake ook leuk, maar heeft veel behoefte aan seks, wat Jake haar niet kan geven. Dus zij zoekt haar heil elders. 

De promiscue activiteiten van Brett zetten de verhoudingen in de vriendengroep op scherp en de verschillende vrienden gaan hun weegs. Later zullen ze elkaar weer treffen in Pamplona, op tijd voor de feesten van San Fermin. Jake reist vooruit en gaat vissen met een vriend in Burguete. In het vredige Spaanse landschap komt hij een beetje tot rust. Brett heeft eerst een affaire met Robert Cohn, maar voegt zich daarna toch bij haar verloofde, Michael Campbell. 

Uiteindelijk komt iedereen samen in Pamplona. De aanwezige spanningen worden verergerd door alle drank (mijn god, wat drinkt iedereen veel), door het feit dat iedereen in hetzelfde hotel verblijft en dat Robert niet kan accepteren dat hij door Brett aan de kant is geschoven en dat zij verder wil met Michael. Terwijl de mannen ruziën, valt het oog van Brett op Pedro Romero, een piepjonge, getalenteerde torero. 
Na de feesten van San Fermin gaat iedereen weer zijns weegs. Jake blijft nog een tijdje in San Sebastian, Brett gaat met Pedro Romero naar Madrid en de rest keert terug naar Frankrijk. Als Jake op het punt staat ook naar Frankrijk terug te keren, krijgt hij bericht van Brett. Ze is in Madrid en zit in de problemen. Pedro is weg en haar geld is ook op. Jake haalt haar op en brengt haar terug naar Parijs.

Conclusie

Geen wonder dat dit boek insloeg als een bom. Ondanks de zeer onderkoelde stijl van Hemingway, spat het drama en dysfunctie van het papier af. Iedereen is alcoholist en probeert iets anders te verdrinken. Jake zijn oorlogservaringen en het feit dat hij niet langer seksueel actief kan zijn. Brett probeert haar slechte huwelijken te vergeten. En de andere mannen hebben ook zo hun problemen met oorlogstrauma, slechte relaties en discriminatie. Verder is Jake zo een beetje de enige die werk heeft en daarmee een redelijk regelmatig inkomen. De rest leeft van het familiefortuin of maakt overal schulden (er is een reden dat ze zoveel rondreizen). 
Maar dit boek gaat niet alleen over een paar uitgebluste oorlogsveteranen, de personages staan ook symbool voor de toestand van de wereld en omwentelingen die volgenden op WOI. Jake en zijn verwondingen staan symbool voor een generatie van mannen die diep getraumatiseerd de oorlog uitkwamen en hun draai niet konden vinden in een nieuwe wereld. Deze nieuwe wereld zat niet te wachten op hun oude normen en waarden. De vrouwen hadden het zelfs in hun hoofd gehaald om een seksuele bevrijding na te streven, door middel van echtscheidingen en het aangaan van verschillende (korte) relaties. Daar heeft Jake geen plaats meer. Zijn gevoelens voor Brett (hoewel wederkerig) leiden dan ook tot niets. 
De andere mannen in de kring van Jake zijn er niet veel beter aan toe. Ze teren op erfenissen en leningen en dragen zelf niets meer bij aan de samenleving. Ze zijn allemaal hard op weg om een afgrond in te storten. 

De enige man die echt nog iets voorstelt, is Pedro Romero, die op regelmatige basis zijn krachten meet met woeste stieren in de Arena van Pamplona. Hij heeft zijn lichaam perfect onder controle, meet zijn krachten met een woeste stier en overwint alle tegenslag. Maar ook hij is nauwelijks bestand tegen de corruptie van de moderne tijd, wanneer hij zich laat verleiden door Brett en zijn carierre in gevaar brengt. 

Hoe meer je leest, hoe meer lagen er in zitten. Voor een vrij kort verhaal kun je erg diep gaan. Zeker een aanrader.    

dinsdag 6 april 2021

Twaalf aapjes

Via Netflix kon ik onlangs Twelve Monkeys (1995) van Terry Gilliam (The Fisher King, Monty Python and the Holy Grail) zien. Ik herinner me deze film nog uit de tijd dat hij net uit was (een eeuwigheid geleden) en hoeveel indruk deze toen op mij maakte. De hoofdrollen zijn voor Bruce Willis (Pulp Fiction, The Expendables), Madeleine Stowe en Brad Pitt (Interview with the Vampire). Verder zien we ook nog Christopher Plummer (Knives Out, The Scarlet and the Black) en Simon Jones (Brideshead Revisted) in kleinere rollen. 


Spoilers

James Cole (Willis) is 2035 één van de weinige overlevenden van de teloorgang van de menselijke beschaving als gevolg van een enorme virusuitbraak (Hallo, Corona!). Hij vindt aanwijzingen dat de organisatie The Army of the Twelve Monkeys verantwoordelijk was voor de uitbraak van het virus. 

Zijn superieuren besluiten om hem terug te sturen in de tijd, naar 1996, vlak voor de uitbraak van het virus. Maar er gaat iets mis, James komt terecht in 1990. Met zijn geraaskal over een leger van apen en een virus wordt hij al snel gezien als krankzinnig en hij wordt voor zijn eigen veiligheid opgenomen. Dan maakt hij kennis met psychiater Kathryn O'Reilly (Stowe) en mede - geesteszieke Jeffrey Goines (Pitt). 
Deze missie leidt tot niets en James wordt teruggehaald naar zijn eigen tijd. Nadat hij verslag heeft uitgebracht, wordt hij opnieuw naar het verleden gezonden. Hij komt terecht in 1996. Hij ontvoert Dr. Reilly en reist met haar naar Philadelphia, waar de virusuitbraak zal starten. Weer komt hij Jeffrey Goines tegen. Zijn vader Leland Goines (Plummer) is farmaceut en ontwikkelt virussen en medicatie. Kennelijk is er een connectie tussen The Army of the Twelve Monkeys en de uitbraak. 

James wordt weer teruggehaald door de missieleiders in 2035 en ze zenden hem weer terug naar 1996, maar nu rond kerstmis. Hij ontmoet Kathryn weer. Zij realiseren zich dat de Army of the Twelve Monkeys een protestgroep is, die niets met het virus te maken hebben. James en Kathryn willen naar de Keys vluchten, om de virusuitbraak voor te blijven. 
Maar dan zien zij een medewerker van Leland Goines op het vliegveld. Hij zal een lange reis maken, langs alle steden, waar een uitbraak zal zijn. Hij is het, die het virus verspreid. In een laatste wanhoopsdaad proberen zij de medewerker tegen te houden. Maar ze worden door de vliegveldbeveiliging tegengehouden. 

Conclusie 

Dit is een hele complexe film! En het favoriete thema van Terry Gilliam, de dunne grens tussen waanzin en gezondheid, komt weer scherp naar voren. Het blijft lange tijd onduidelijk of James Cole nou werkelijk een tijdreiziger is of dat hij krankzinnig is en de dystopische toekomst van 2035 als een soort escape heeft bedacht, om zich te onttrekken aan zijn even beroerde leven in 1990 in een gesticht. Er zijn wel heel erg veel paralellen tussen zijn situatie in 2035 en in het gesticht in 1990. Verzint hij alles?
 
En net als in The Fisher King is ook hier de huidige tijd een behoorlijke dystopische omgeving. Zowel in 1990 als in 1996 zorgen we bijzonder slecht voor onze geesteszieken en onze armen. De straten liggen vol met mensen, die duidelijk een beperking hebben. En in de psychiatrisch ziekenhuizen is het niet veel beter. Er zijn te veel patiënten, te weinig hulpverleners en te weinig mensen worden beter. 

En de consequenties van tijdreizen worden ook goed in beeld gebracht. James Cole reist heen en weer in de tijd. Hij heeft de grootste moeite om mensen te vertellen waar hij mee bezig is. Ze kunnen niet accepteren dat hij uit een andere tijd komt. En hij kan niet goed onder woorden brengen wat er gaande is. Daar komt bij dat hij met opeenvolgende tijdreizen zelf ook de draad kwijt begint te raken van wat er gaande is. Reist hij door de tijd? In welke tijd verkeert hij? Wat moet hij daar doen en waarom ook al weer?
Bovendien wordt in de loop der tijd (Ha!) pijnlijk duidelijk dat James niets kan veranderen aan de gebeurtenissen. Het is namelijk allemaal al gebeurd. Er kan niets veranderd worden aan wat hij ziet. En die realisatie zit hem ook steeds meer dwars. 

Al met al een zeer intrigerende film. Bekijk het vooral. 

maandag 5 april 2021

Pendragon XCI - Chaos: "You called?"

Met twee spelers die niet mee konden doen, speelden we dit keer met alleen Ridder Benno en Vrouwe Edna. Zonder de rustgevende invloed van een Ridder uit Broughton ben ik bang, dat dit alleen maar tot chaos in de campagne kan leiden. 

Geschiedenis van Logres
Benno van Steeple Langford
Brent van Dinton (afwezig)
Edna van Burcombe
Romulus Livius van Broughton (afwezig)

Herfst 546, Het Graalkasteel

Vrouwe Edna is voor het eerst in het Graalkasteel en maakt daar een Graal ceremonie mee (net als Benno dat eerder heeft gehad in 539). Er is een processie van een jongen die een speer draagt, waar steeds bloed vanaf druipt. Hij wordt gevolgd door twee jongens die elk een tienarmige kandelaar dragen. En daar achter komt weer een maagd met een kussentje en dan een maagd met een schaal. Vrouwe Edna denkt dat dit de Ketel der Inspiratie van Ceridwen is. Door deze ervaring is zij zo van haar stuk, dat zij geen woord uit kan brengen (religion succes). 

Winter 547, Old Sarum

De hele winter lang heeft Sir Bohort de Jongere, Prins van Bretagne overal verteld dat hij een jongen heeft gezien, die het evenbeeld is van zijn neeft Sir Lancelot du Lac, Galahad, zoon van Elaine van het Graalkasteel. Dit creëert een storm aan roddels. Sir Lancelot lijkt altijd zo perfect volgens de regels van het Hof der Liefde te leven. Heeft hij dan toch aan de verleiding toegegeven en heeft een bastaard verwekt? Maar hoe zit het dan met alle gedichten die hij heeft opgedragen aan de Hoge Koningin? 
Sir Benno heeft al eens eerder aangegeven niet al te veel te geven om het Hof der Liefde (in 537, aan de vooravond van het huwelijk tussen Sir Tristan en Ysolde van Cornouailles). Vrouwe Edna weet nauwelijks wie al deze mensen zijn en geeft bovendien toch niet veel om een huwelijk. Iedereen moet vooral doen waar hij of zij zin in heeft. 
Wel horen Sir Benno en Vrouwe Edna dat dit jaar Vrouwe Elaine, Prinses van het Graalkasteel en moeder van Galahad, een bezoek zal brengen aan Camelot. Sir Benno is natuurlijk een ridder van de Ronde Tafel. Dus hij zal zodra het weer het toelaat, zeker naar Camelot vertrekken om dit te zien. Vrouwe Edna denkt dat dit een uitgelezen kans op een hoop drama is, daarbij wil ze op de voorste rij zitten! 
Sir Lancelot du Lac
Sir Bohort de Ganis
De Jongere















Lente 547, Camelot

De echte activiteiten en drukte van de zomer zijn nog niet begonnen, maar de belangrijkste adviseurs en familieleden van Hoge Koning Arthur zijn al naar Camelot gekomen. Wanneer Elaine van het Graalkasteel arriveert, wordt zij met alle egards ontvangen door Hoge Koning Arthur. Elaine heeft de jongeman mee die Sir Benno en Vrouwe Edna vorig jaar ook al zagen. Hij lijkt inderdaad op Lancelot. Lancelot kijkt nauwelijks naar Vrouwe Elaine, wat haar kennelijk verdriet doet (Awareness succes). 

Na afloop van een formeel diner om Vrouwe Elaine en haar zoon Galahad aan het hof te verwelkomen, nemen Sir Benno en Vrouwe Edna haar op sleeptouw, om daar haar de wonderen van Camelot te laten zien. Vorig jaar deed zij tenslotte hetzelfde voor hen. Sir Benno en Vrouwe Edna laten de Ronde Tafel zitten, met de zetels voor alle ridders. Ook de Siege Perilous wordt haar getoond. Vrouwe Elaine is gepast onder de indruk. Maar zij blijft verdrietig. 
Vrouwe Edna probeert haar wat op te vrolijken. Zij vertelt over haar ervaringen in de mensenwereld en hun gekke beloften van eeuwige trouw. Vrouwe Elaine kikkert enigszins op, maar zegt dat een gedane, maar niet nagekomen belofte soms zwaar kan wegen. Sir Benno en Vrouwe Edna begrijpen dat zij op Lancelot doelt, die haar een jaar of dertien geleden heeft laten zitten, met een zoontje op komst. Sir Benno vermoedt moeilijkheden, maar Vrouwe Edna heeft geen weet van de affaire tussen Lancelot en haar tante Hoge Koningin Ysolde. 

Die avond slapen Sir Benno en Vrouwe Edna ieder in hun eigen bed. In de avond worden zij wakker van stemmen op de gang (Energetic Succes). Vrouwe Edna denkt dat er een ridder naar haar op zoek is (Recognize fail, Proud succes). Zij doet haar deur open en ziet dan dat Sir Lancelot de kamer van Vrouwe Elaine binnengaat. Ze is enigszins teleurgesteld dat er geen bezoek is voor haar, maar is blij dat haar vriendin wat succes in de liefde lijkt te boeken. Sir Benno weet wel heel zeker dat dit niets met hem te maken heeft en draait zich nog eens om (Hij is getrouwd en is Chaste, Moderate, Temperate en Generous).
Net als iedereen weer ligt te slapen (of tenminste stil is), zijn er weer stemmen te horen in de gang. Dit keer is het een boze vrouwenstem, die staat te schelden op iemand anders. Sir Benno en Vrouwe Edna rennen de gang op. Zij zien een woedende Ysolde voor de kamer van Vrouwe Elaine staan. Ze is Sir Lancelot aan het uitmaken voor een ontrouwe ridder. Sir Lancelot staat in zijn nachthemd in de deuropening en lijkt enorm in verwarring. Vrouwe Elaine is niet te zien. 
Sir Benno en Vrouwe Edna schrikken enorm. De Hoge Koningin mag niet aangetroffen worden in de gastenverblijven, scheldend als een viswijf en ruziënd om de affecties van een man die niet de hare is. Dit kan ernstige politieke gevolgen hebben! Als iemand een affaire heeft met de Koningin, komt de regering van Arthur meteen onder druk te staan. Bovendien is Elaine de Prinses van een vreemde mogendheid!
Vrouwe Edna denkt snel na en gooit een glamour van een slonzige keukenmeid over de Koningin heen. Nieuwsgierige blikken zullen een keukenmeid zien. Ook genant, maar niet zo genant als een kijvende Koningin. Als andere gasten de deuren opendoen, zien zij hoe Sir Benno een hysterische keukenmeid terugbrengt naar haar eigen slaapvertrekken. 


Ondertussen heeft de scheldkanonnade van Vrouwe Ysolde een verschrikkelijke emotionele schok teweeggebracht bij Sir Lancelot. Krankzinnig van verdriet springt hij in zijn nachthemd uit het raam en verdwijnt in de nacht. 

De volgende morgen vertrekt een beledigde en verdrietige Vrouwe Elaine meteen. Een huwelijk tussen haar en Lancelot zal er waarschijnlijk nooit inzitten. Hoge Koning Arthur is van streek. Dit kan allerlei diplomatieke consequenties hebben. En niemand wil hem vertellen wat precies het probleem is met Vrouwe Elaine. 
Vrouwe Edna probeert de zaken ook te kalmeren, door uit te leggen dat Lancelot jaren geleden eens betoverd is, door een wrede tovenares, Vrouwe Brisen. De restanten daarvan spelen soms nog op. Vandaar dat hij zich vervoegde in de kamer van Vrouwe Elaine. Hoge Koningin Ysolde interesseert dit allemaal niets. Als Lancelot echt van haar zou houden, zou zo een toverspreuk niets uitmaken. 
Ondertussen begint Mordred ook meteen te stoken. Sir Lancelot is toch zo een perfecte ridder? Maar hij verwekt kennelijk links en rechts bastaardjes. Bovendien, hij was toch zo verliefd op de Hoge Koningin? Hij schreef toch allemaal gedichten voor haar? En wat betekent dat nu? Vrouwe Edna ziet het gevaar voor haar tante en probeert deze roddels meteen de neutraliseren, door de aanwezigheid van de "keukenmeid" te blijven benadrukken. Lancelot wordt kennelijk makkelijk verliefd, op alles behalve de Hoge Koningin!

Ondertussen geeft het vertrek van Lancelot wel meteen verdere problemen. Zo regeert hij al jarenlang over The Joyous Garde in het noorden van Brittannië. Daar regeert hij ook over een groep Saksen, neven van de Saksen in Kent. Ida, een bijzonder ambitieus exemplaar, roept zichzelf meteen uit de tot Cynning van Nohaut en bouwt een fort. 

Ida van Nohaut,
Zoon van Ossa van Kent, 
Zoon van Octa van Kent, 
Zoon van Hengest van de Saksen


Midzomer, 547

Vrouwe Edna gaat met midzomer naar een heilig bos, in de buurt van Camelot. Op deze heilige dag zijn haar krachten sterker. Zij probeert daar met magie Sir Lancelot terug te vinden. Een visioen komt tot haar. Sir Lancelot zwerft als een waanzinnige door Brittannië. Hij lijkt in de Wastelands te zijn. Een gevaarlijke plek, zelfs voor competente ridders. Hoe zal het Lancelot vergaan? Hij lijkt naar het Graal Kasteel te trekken. 

vrijdag 2 april 2021

Cyrano de Bergerac

Afgelopen weekeinde was het weer tijd voor een mooie film. En deze sprak direct tot het romantische, dertienjarige meisje dat nog steeds in mij leeft (al ligt die tijd alweer 30 jaar achter me). Het gaat om de film Cyrano de Bergerac (1950) van Michael Gordon en met José Ferrer (Dune), Mala Powers en William Prince in de belangrijkste rollen. 



Cyrano de Bergerac begon als een toneelstuk van Edmond Rostand uit 1897, gebaseerd op het leven van Cyrano de Bergerac (1619 - 1655). Dit toneelstuk was indertijd een enorme hit en is meerdere keren verfilmd (in 1925, 1945, 1950, 1987 en 1990). Een populair verhaal dus.  

Spoilers

De film begint in een theater, waar een paar toneelspelers proberen een toneelstuk te spelen, maar ze worden de hele tijd belachelijk gemaakt door Cyrano de Bergerac (Ferrer), een legerleider en dichter met een enorme neus. Dit leidt tot een duel met een andere aanwezige gast. Na afloop wordt Cyrano gewaarschuwd dat hij met zijn scherpe tong links en rechts vijanden maakt, dat kan alleen maar slecht aflopen. 
Cyrano had zichzelf niet in de hand, omdat zijn uitdager flirtte met Roxanne (Powers), het nichtje van Cyrano en het object van zijn affectie. Dan blijkt ook dat Cyrano, ondanks al zijn praatjes, eigenlijk diep onzeker is, vanwege zijn enorme neus. Hij zal nooit liefde kennen, zeker niet van een vrouw als Roxanne (Snif snif). 
Maar door vriend Le Bret (Carnovsky) wordt hij aangemoedigd om toch werk te maken van Roxanne. Hij heeft meer te bieden dan alleen een lelijke neus. En dan vraagt Roxanne nog om een afspraakje ook! Cyrano is in de wolken. 

Dan vraagt Ragueneau (Corrigan) om hulp. Hij durft niet alleen naar huis, vanwege een geschil met een edelman, die nu zijn manschappen heeft ingezet om Ragueneau aan te vallen op weg naar huis. Ragueneau is ook de uitbater van de banketbakkerij waar Cyrano heeft afgesproken met Roxanne. Een date staat op het spel! De mannen worden inderdaad aangevallen op weg naar huis, maar Cyrano is zo een goede zwaardvechter, dat hij iedereen overhoop steekt. 
De volgende dag heeft Cyrano dan zijn afspraakje met Roxanne en hij is bloednerveus. Maar Roxanne heeft dat allemaal niet door. Zij wilde Cyrano juist spreken omdat zij zo verliefd is. En terwijl Roxanne eromheen draait, denkt Cyrano dat zij verliefd is op hem! Maar nee, ze is verliefd op Christian (Prince), een junior lid van de legereenheid waar Cyrano ook deel van uitmaakt. Een diep gekwetste Cyrano belooft dat hij een oogje op Christian zal houden (Snif snif). 

Christian blijkt nog best een geschikte knul te zijn, die ook die verliefd is op Roxanne. Maar Christian is ook onzeker. Hij heeft dan zijn uiterlijk wel mee, maar hij heeft lang niet zoveel humor en een scherpe tong als Cyrano. En dat terwijl Roxanne alleen valt op mannen die woorden naar hun hand kunnen zetten. Kan Cyrano hem niet wat tips geven over wat je tegen een vrouw van de wereld als Roxanne moet zeggen? Een gekwelde Cyrano zegt toe, om Roxanne gelukkig te maken (Snif snif). 
Cyrano schrijft in naam van Christian liefdesbrieven aan Roxanna, waardoor zij helemaal verliefd wordt op Christian. Dat leidt tot een afspraakje, waarbij Christian natuurlijk niet uit zijn woorden kan komen. Gelukkig fluistert Cyrano hem van onder het balkon van alles in. En dat werkt, Christian krijgt zelfs een kus. Roxanne pakt door en trouwt met Christian (Snif, snif). 

Dan worden Cyrano en Christian naar Arras gestuurd en daar heeft het Franse leger het zwaar. Ze worden ernstig belaagd en leiden honger. Maar dan komt Roxanne met een hele hoop voedsel. Ze wilde graag haar man zien. Ze vertelt Christian hoezeer ze geniet van alle liefdesbrieven die ze van hem ontvangt, waar haalt hij de tijd vandaan, aan het front? Christian realiseert zich dat de brieven van de hand van Cyrano zijn. Roxanne is nu diep verliefd op de persoonlijkheid van Cyrano, maar denkt dat die huist in het lichaam van Christian. Dit is ook Christians eer te na. Als Roxanne eigenlijk van Cyrano houdt, dan horen zij twee samen te zijn (Snif, snif).
Christian zet Cyrano onder druk om te bekennen dat hij inderdaad al die liefdesbrieven schreef en elke dag zijn leven riskeerde om door de linies heen die brieven gepost te krijgen. Dan zet hij Cyrano ook onder druk om zijn liefde aan Roxanne te bekennen, zodat samen verder kunnen. Maar voor het zover kan komen, worden de soldaten weer aangevallen. Hierbij wordt Christian geraakt en even later sterft hij in de armen van Roxanne. Cyrano vertelt maar niet hoe het werkelijk zat (Snif, snif).  

Jaren later rouwt Roxanne nog steeds om Christian en zij woont in een klooster (maar is geen non geworden). Cyrano bezoekt haar trouw elke week, maar vertelt haar nooit over zijn gevoelens. Dan beledigt Cyrano op een dag de verkeerde edelman en wordt hij bruut overreden door een paard en wagen. Gewond ligt hij op straat. Hij wordt door zijn vrienden gevonden en moet bedrust houden, maar zijn afspraak met Roxanne is belangrijker en hij sleept zich erheen. Roxanne heeft totaal niet door dat Cyrano ernstig gewond is en op instorten staat (Snif, snif).
Roxanne laat Cyrano de laatste brief zien, die zijn van Christian kreeg. Cyrano leest hem zo aan haar voor, tot haar grote schrik. In de loop der jaren is de inkt volledig vervaagd, hoe kan hij weten wat er staat, tenzij hij die brief zelf geschreven heeft. En als Cyrano een brief geschreven heeft, heeft hij alle brieven geschreven (Snif, snif)?!

Terwijl Roxanne tot die conclusie komt, sterft Cyrano aan zijn verwondingen (Weeeeeh).
  

Conclusie

Whew, wat een film! Het was een emotionele rollercoaster voor mij. Alle drama, de onbeantwoorde liefdes, de onmogelijke driehoek! En de twee mannen waren beiden ook zeer ok. In romantische comedies of drama's is er vaak een False Romantic Lead, die eigenlijk een eikel is, zodat het acceptabel is dat de Echte Romantic Lead de vrouw inpikt. Maar in dit geval is Christian niet alleen knap, maar ook oprecht verliefd op Roxanne, alleen zo verlegen in het gezelschap van vrouwen dat hij geen zinnig woord uit kan brengen. Uiteindelijk is hij de enige die doorheeft dat Cyrano ook verliefd is op Roxanne en dat dit twee beter bij elkaar passen. Ook is hij bereid om een stapje terug te doen. Een Spaanse kogel maakt een einde aan zijn opoffering, maar hij wilde het wel. 

Al met al een film en een verhaal dat aan elkaar hangt van misverstanden en onuitgesproken verwachtingen. Als een van de drie spelers nou eens een keer vertelde wat hij/ zij op zijn/ haar hart had en als Roxanne nou eens een hint oppikte, die van grote hoogte gedropt wordt, dan was dit allemaal niet nodig geweest. 

Voor wat romantische catharsis, een grote aanrader.