Vanwege Corona breng ik momenteel veel tijd thuis door. En de bezoekjes aan de moestuin en werken in de tuin zijn fijne excuses om even de drukte thuis achter me laten. Dus mijn tuin en moestuin hebben er nog nooit zo netjes bijgelegen, zo vroeg in het jaar. Alle laatste blaadjes van de winter zijn weggeveegd, het terras is geschrobd met azijn en de eerste zaadjes ontkiemen al netjes in hun bakjes.
Okra
April is dit jaar wel bijzonder warm en droog. En dan betekent dan hard werken in de tuin. Alle planten die nu hun bloemen en blaadjes openen, moeten flink water krijgen. En ook in de moestuin gaat het hard. Binnenkort kan ik al de eerste rabarber oogsten. En de verschillende bonen steken hun eerste blaadjes ook al boven de grond. Dus ik probeer elke dag even langs te gaan en water te geven aan de groeiende planten. Hopelijk kan ik dan binnenkort weer verse tuinbonen en kapucijners eten.
Pompoen en courgette
Verder heb ik ook weer het een en ander in bakjes staan. Zoals ik al eerder vertelde, ik heb weer pompoenen en courgettes gekocht, en dit jaar experimenteer ik ook voor het eerst met Okra. Alles komt lekker naar verwachting op. Hopelijk blijft het weer goed, dan kan alles volgende maand de grond in.
Het verhaal is een combinatie van verschillende verhalen van Edgar Allen Poe (Masque of the Red Death en Hop Toad).
Spoilers
Het verhaal begint met een oud vrouwtje dat hout sprokkelt, dan komt zij een man tegen, geheel gekleed in rood. Hij geeft haar een Tarot-kaart mee en zegt haar dat haar verlossing nabij is. In het dorpje van keuterboertjes, ziet men dit als een voorteken dat zij zich eindelijk kunnen ontworstelen aan het juk van de wrede tiran Prins Prospero (Price).
Wanneer Prins Prospero dan langs komt en bijna een kind doodrijdt in zijn koets, wordt hij aangesproken door de dorpelingen Gino (Weston) en Ludovico (Green). Redelijk voorspelbaar, wil Prins Prospero de twee ter dood veroodelen, maar wordt daarvan weerhouden door de mooie Francesca (Asher). Dan wordt duidelijk dat de oude vrouw uit het begin al is gestorven aan de Rode Pest. Prins Prospero beveelt heel pragmatisch dat het hele dorp afgebrand moet worden. Hij neemt Gino, Ludovico en Francesca mee, voor zijn eigen sadistische doeleinden.
Eenmaal aangekomen in het kasteel, blijkt dat Prospero daar een zeer decadent feest met zijn mede - satanisten zal houden. Het zal een grote orgie worden van drank, geweld en seks. En alles wat god verboden heeft. En ze doen dit lekker met de deuren dicht. Het gepeupel buiten mag overlijden aan de Rode Pest, Prins Prospero en de zijnen zullen genieten van hun pleziertjes.
Een van die pleziertjes is de corruptie van onschuldige mensen. Van Gino en Ludovic wordt verwacht dat zij als schoonzoon en schoonvader tegen elkaar zullen strijden. En Prosperso raakt meer en meer gefascineerd door Francesca, die niet te corrumperen lijkt.
Ondertussen wordt de vaste vriendin van Prospero, Juliana (Court), steeds jaloerser op Francesca. Juliana besluit om net zo satanisch te worden als Prospero. En Juliana laat Francesca ook ontsnappen, zodat Prospero zich weer op Juliana zal richten.
De daden van decadentie volgen elkaar steeds sneller op. Uiteindelijk beleeft Prospero maar weinig plezier aan de marteling van Gino en verjaagt hem uit het kasteel, om sterven aan de Rode Pest. Eenmaal buiten treft Gino weer de verpersoonlijking van de Rode Pest. Deze laat Gino weten dat Francesca snel naar buiten zal komen.
De Rode Pest gaat het kasteel binnen, waar men inmiddels is begonnen aan een gemaskerd bal. Prospero ziet de nieuwe gast en denkt dat deze Satan zelf is, of anders een ambassadeur. De Rode Pest geeft ambigue antwoorden, zodat Prospero blijft geloven wat hij wil. Maar uiteindelijk volgt een ontmaskering en iedereen in het kasteel sterft, behalve Francesca.
Buiten speelt de Rode Pest een kaartspelletje met een van de laatste overlevenden van het boerendorp. En dan wordt hij opgehaald door zijn collega's, de andere vormen van de pest.
Conclusie
Dit is een hele effectieve en naargeestige horrorfilm. Prospero is overtuigend als in- en inslechte man die zich heeft overgegeven aan zijn laagste lusten en mensen om zich heen heeft verzameld die dat delen. En hij blijft ook slecht, hij is bruut naar zijn boertjes, onaardig naar zijn gelijken, wanneer zijn vriendin ambitie toont, vermoordt hij haar.
En Francesca als onschuldig boerenmeisje moet het allemaal maar ondergaan. Ze is machteloos en wordt gevangen gehouden, ze is getuige van gruwelijkheden, haar vader en verloofde worden gemarteld en ze leeft in een staat van constante dreiging.
En nu in tijden van Corona, is dit ineens een relevante film. Terwijl er een enge ziekte rondwaart, worden vooral de allerarmsten slachtoffer van beleid om de verspreiding van de ziekte tegen te houden. Ondertussen gaan mensen zonder moreel besef gewoon door met hun lekkere leventje.
Aan de andere kant, het blijft allemaal vrij pulpy. Leuk om eens te kijken.
Wegens Corona speelden we dit keer maar via Jit.si. De voltallige groep ridders was sinds lange tijd weer eens bijeen. We beginnen nu aan het jaar 540, en laten daarmee de Romantische Periode achter ons en starten nu met de Toernooi Periode. In deze periode wordt de rot in het hart van het Rijk van Hoge Koning Arthur steeds duidelijker.
Terwijl Sir Turquine nog altijd somber naar de opgaande zon staart, maakt Sir Marcus zijn vriendin Alis verder het hof met brieven. Hij vertelt haar over zijn avonturen in het Kasteel der Vreugde en in Gales, tijdens de zoektocht naar het Rode Zwaarddes Doods. Alis is zeer onder de indruk en vraagt hem om te komen naar het Pinkstertoernooi in Peterborough in Lonazep, waar de Graaf van Lindsey een toernooi organiseert. Dat laat Sir Marcus zich natuurlijk geen twee keer zeggen.
Deze Graaf Derfel is een neef van Corneus, de vorige Graaf van Lindsey. Hier hebben de voorouders van Sir Marcus en Sir Benno nog een vreselijke Slag geleverd. Heel wat jonge, goede mannen uit Salisbury zijn hier omgekomen.
De ridders arriveren in Peterborough en maken het zich gemakkelijk. Er zijn veel andere ridders afgekomen op dit toernooi. Nu de oorlogen voorbij zijn en de Romantiek zijn glans een beetje verloren heeft met het overlijden van Ygritte en de Ontvoering van de Ysolde, richten de mensen zich weer op een nieuw evenement, het toernooi.
Terwijl Sir Marcus, Sir Benno en Sir Turquine rondlopen, horen zij allerlei rodders. Zo zou Prins Borre zich in Ganis hebben vervoegd bij de strijd van de Ganis ridders om hun thuisland te heroveren op de Franken. Zouden de woorden van Sir Marcus dan toch indruk hebben gemaakt? Verder is er een anoniem graf van een ridder gevonden in het Woud van Arroy, in het westen.
Alle ridders schrijven zich in het voor het Toernooi. Morgen zal er op Pinksterzondag een druk programma zijn. Eerst begint men met een schilden- en helmenparade, zodat iedereen kan zien wie er mee doet. Daarna start de joust, waarbij de ridders met lansen op elkaar afrijden. En dan is er nog een melee. Er worden geen doden verwacht, maar ja, je weet maar nooit. Er is in elk geval veel veranderd, sinds het toernooi om het koningschap van Logres, zo lang geleden.
Zondag 27 mei 540
Die morgen schrijven de ridder zich in om deel te nemen aan het toernooi. En dan begint het gedonder. Sir Turquine mag zich niet inschrijven. Hij is geen ridder. Sir Turquine begrijpt er niets van. Hij heeft een paard, hij weet hoe een lans werkt, hij heeft vaker gevochten. Maar er klinkt gemor uit de toeschouwers.
"Hij heeft mijn vader nog vermoord!"
"Hij was een roofridder en gaf leiding aan huurlingen!"
"Hij heeft mijn hele familie kaalgeplukt!"
"Hij heeft kerken beroofd en vernield!"
"Hij is, wanneer het er op aankomt, niet een van ons."
Sir Turquine wordt geweigerd door de scheidsrechters van het toernooi. Dan geeft Sir Turquine een mooie speech te beste (Orate succes). Inderdaad, in het verleden heeft hij zich schuldig gemaakt aan alles waar hij van beschuldigd wordt. Hij roofde, plunderde en moordde. Maar toen ontmoette hij een goede Vrouw! En zij liet hem inzien dat hij op de verkeerde weg was, sindsdien heeft hij zijn leven gebeterd en vraagt hij zich bij alles af of zijn vrouw dit goed zou keuren.
Graaf Derfel van Lindsey is geroerd door dit betoog en vandaar dat hij Sir Turquine zeer genadiglijk plaats laat nemen bij de toeschouwers. Onder enig protest vervoegt Sir Turquine zich bij de toeschouwers. Vanaf de tribune moedigt hij zijn vrienden aan.
Alis van Burcombe,
Prinses van Cameliard
Sir Marcus draagt natuurlijk opzichtig een sjaaltje van Vrouwe Alis. Nu hij weet dat zij toekijkt, is zijn hart vervuld van zijn liefde voor haar (Passion Love Alis Critical). Nog nooit eeder heeft zijn paard zo goed gereageerd op zijn commando's. Nog nooit eerder wist hij zijn lans zo goed te gebruiken. De eerste ridder bijt al snel in het stof. Een volgende ridder komt om de een of andere reden niet opdagen (Passion fumble). Een derde ridder bijt ook in het stof, geïntimideerd door de woeste blik in de ogen van Sir Marcus. Ook een laatste ridder bijt in het stof.
Sir Benno doet het ook goed. Ook hij wil de eer en goede naam van Salisbury verdedigen op dit veld van eer (Passion honor succes). Ook hij weet de ene ridder na de andere van het paard te stoten.
Aan het einde van de morgen blijkt dat Sir Marcus en Sir Benno in de finale tegenover elkaar komen te staan. Deze twee dappere ridders strijden aan een stuk door tegen elkaar en zijn zeer aan elkaar gewaagd. Uiteindelijk geeft Sir Marcus zich gewonnen, maar iedereen ziet hoe deze twee ridders even goed zijn. Het publiek wordt, opgezweept door Sir Turquine, helemaal wild. Sit Turquine gooit nog wat meer olie op het vuur door te spreken over de dapperheid en edelheid van deze twee mannen, zo aan elkaar gewaagd, zulk een broederband, dat zij niet verder willen strijden. Veel mensen pinken een traantje weg.
Sir Benno
van Steeple Langford
Dan is het tijd voor een melee. Sir Marcus en Sir Benno melden zich bij het team van de Graaf van Lindsey. Sir Benno besluit zijn speer te gebruiken en Sir Marcus zijn zwaard. Sir Marcus strijd tegen een paar ridders, totdat hij te veel verwondingen heeft, hij verlaat het veld van eer. Sir Benno wordt uiteindelijk bewusteloos geslagen door een tegenstander en wordt van het veld gedragen.
Na afloop van deze melee geeft Sir Turquine weer een toespraak. Hij roemt de heldendaden van Sir Marcus en Sir Benno, de bloem van Salisbury. En hij roemt de gastvrijheid van de Graaf van Lindsey. Dit soort gastvrijheid moet beantwoord worden. Volgend jaar (in 541) zal er een toernooi zijn in Salisbury, en iedereen is uitgenodigd! (Proud succes, reckless critical).
Sir Marcus maakt zich meteen zorgen. Wie mag dit gaan organiseren? En erger nog, wie financiert dit?
De film opent met een soort lange reclame van het bedrijf Delos, waarin een man allerlei mensen interviewt die er net een vakantie in West World, Roman World of Medieval World op hebben zitten. Mensen kunnen hun fantasieën met betrekking tot Cowboys, Orgiën en Ridders en Jonkvrouwen mooi uitleven.
En dan gaan we naar de hoofdpersonen, vrienden John Blane (Brolin) en Peter Martin (Benjamin). Zij willen een weekje er tussen uit en gaan daarom naar West World van Delos. John is er al vaker geweest en Peter is als een nerveuze schooljongen allerlei vragen aan het stellen over wat hij kan verwachten.
Eenmaal in West World hebben ze de tijd van hun leven. Ze bezoeken een saloon, hebben een gevecht met de Gunslinger (Brynner, in zijn The Magnificent Seven outfit) en genieten van alles wat West World te bieden heeft.
Maar de medewerkers van Delos maken zich zorgen. De androïden gedragen zich niet zoals zou moeten. Ze vertonen steeds meer vreemd en afwijkend gedrag. Het begon in Roman World en Medieval World, maar het heeft zich nu ook verspreid naar West World. En zorgwekkend genoeg weet niemand precies hoe de machines werken, sommige onderdelen zijn weer gemaakt door andere computers. (Eh? Je laat betalende klanten rondlopen in een themapark en je weet van de attracties niet precies hoe ze werken? En nu werken ze niet naar behoren? Wie verzint dit?)
In Westworld merken John en Peter ook dat er iets niet klopt. John raakt gewond door een slang, wat niet zou moeten kunnen. De androïden zouden mensen niet moeten kunnen verwonden. Maar zonder er al te veel over na te denken, gaan ze verder met hun avontuur en brengen de avond door met een gevecht in de saloon.
Ondertussen is de Gunslinger gerepareerd en weer losgelaten in West World. De problemen blijven echter toenemen. En zelfs de complexe androïden vertonen nu problemen. De leidinggevenden van Delos besluiten om alle systemen van het park volledig af te sluiten, omdat ze niet begrijpen waar het probleem zich precies voordoet. Gek genoeg betekent dat ook dat alle deuren in de personeelsruimten sluiten en dat de ventilatie ook niet meer werkt. De medewerkers van Delos sterven een langzame verstikkingsdood. (Eh? Wie verzint dit? Waarom zou je de systemen die de androïden aansturen, koppelen aan de systemen die de personeelsgebieden beheersen? Waarom hebben de personeelslocaties geen handmatige aansturing? Wat had je precies gedaan in andere, vaker voorkomende noodgevallen als brand, electrische storing, overstroming of bommelding (niet lachen, ik maak dat nog wel eens mee))
John en Peter hebben geen idee wat er allemaal gebeurd is. Zij worden wakker en willen aan een nieuw avontuur beginnen. Maar dan treffen zij de Gunslinger weer. Dit keer schiet hij John dood, echt dood. Het virus heeft zich duidelijk verspreid.
En dan start het spannendste deel van de film. Peter vlucht weg en de Gunslinger zet de achtervolging in. Eerst door het woeste landschap van West World. Dan weet Peter de weg te vinden naar de personeelsgangen en daar ziet hij dat hij niet meer hoeft te rekenen op de hulp van het personeel van Delos. Ook in Roman World zijn alle gasten dood.
De Gunslinger blijft volgen. Peter probeert hem eerst uit te schakelen met zuur, maar dat verblind hem alleen maar. In Medieval World haalt de Gunslinger Peter weer in, maar hij ziet niets meer. Dan weet Peter hem in brand te steken. Nu lijkt de Gunslinger dan definitief uitgeschakeld. Peter probeert nog een dame in de kerkers van Medieval World te redden, maar ook zij blijkt een androïde. Nog is de Gunslinger niet dood en probeert een laatste maal Peter aan te vallen. Maar er is teveel schade aangericht. Hij stort in. En Peter blijft vertwijfeld alleen achter.
Conclusie
Dit is best een leuke film om eens te kijken, maar teveel een kind van de jaren '70 om echt te kunnen boeien. Wel werpt ook deze film leuke vragen op over de moraliteit van het idee van West World en het gebruik van androïden. Peter is een braafje, maar het is duidelijk dat John vaker in West World is geweest en gebruik heeft gemaakt van alles wat Delos te bieden heeft. Ook de andere gasten proberen seks te hebben met de androïden en nodeloze gevechten uit te lokken. Het voelt toch ongemakkelijk.
Daarnaast is de Gunslinger een voorloper van de Terminator. Hij is goed in wat hij doet, maar hij doet maar één ding. En daar stopt hij niet mee. Niet als hij is neergeschoten, niet als hij verblind is, niet als hij verbrand is. En dat maakt het best wel eng.
Dit is nu de tweede Michael Chrichton film die ik zie over een themapark, waar de organisatie de kantjes ervan af loopt en waar alles misgaat. En nog wel op zo een manier dat wij ons af kunnen vragen waar we nou helemaal mee bezig zijn. Het is kennelijk wel een thema bij die man.
Dus, kijk eens als je de kans krijgt, maar blijf er ook niet voor thuis.
Sir Turquine is teruggekeerd in Logres na zijn avontuur in het Kasteel der Vreugde. Hij heeft daar een visioen gehad van Gungnir de Speer van Odin en van het inspirerende water uit de Bron van Mimir, zoals dat bewaard wordt door Koning Pellam. Maar toen hij terugkeerde, hoorde hij dat Koningin Ysolde, samen met haar juniore hofdames en ridders niet was teruggekeerd van haar uitstapje begin mei. Het hele land is natuurlijk in rep en roer en Sir Turquine maakt zich nu ook zorgen om zijn schoonzus. Ook hij gaat op onderzoek uit.
Ysolde, Hoge Koningin van Logres
Dochter van Sir Eliot de Wispelturige en Inga met de Grote Vlechten,
Dochter van Octa van Kent,
Zoon van Hengest van de Saksen
Op goed geluk trekt Sir naar zuidelijk Logres, waar Ysolde van plan was om haar uitstapje te houden. Daar vindt hij na wat zoeken (hunting succes) al snel de sporen van een grote groep mensen te paard. Wanneer hij deze sporen volgt, ziet hij in de verte een groep te paard. Het zijn voornamelijk dames en gewonde mannen, onder begeleiding of bewaking van een paar krijgers te paard. De groep beweegt zich maar langzaam voort, vanwege de dames en de gewonde mannen.
Sir Turquine weet wat hem te doen staat en valt de krijgers in de achterhoede aan. Die hebben geen idee wat hen overkomt. De eerste ridder wordt meteen gedood door een langsrazende Sir Turquine met zijn Great Axe.
De rest van de groep is meteen gealarmeerd natuurlijk en probeert weg te vluchten, maar de vrouwen en gewonde mannen zijn zo traag, dat dit maar matig werkt. Sir Turquine keert zijn paard en gaat weer op deze vuige ridders af. De ene na de andere bewaker gaat neer onder zijn enorme bijl. Wanneer Sir Turquine duidelijk heeft gemaakt wie hier de baas is, zijn de dames van het hof zeer blij met zijn redding. Zij kunnen ook meer vertellen.
Hun aanvaller was Sir Meliagrance, Koning van Somerset. Zijn vader was Koning Bademagu, een trouw vazal van Hoge Koning Arthur. Zijn zoon werd wild van liefde voor de Hoge Koningin en heeft alle verstand en eerbaarheid uit het raam gegooid. Hij ontvoerde haar in zijn waanzin en heeft haar naar zijn Kasteel van de Vier Stenen gevoerd.
Sir Meliagrance,
Koning van Somerset
Sir Turquine hoeft niet meer te weten. Hij stuurt de vrouwen naar Codford, dat is zijn dichtstbijzijnde landgoed. Daar kunnen zij op adem komen en hun familie informeren dat zij in orde zijn. Zelf reist Turquine verder naar het Kasteel van de Vier Stenen. Daar ziet Sir Turquine ook sir Lancelot, die ook op een missie is om Hoge Koningin Ysolde te bevrijden. Maar Sir Turquine en Sir Lancelot hebben een hekel aan elkaar. Terwijl Sir Lancelot voor de poort van het kasteel staat te brullen om Koning Meliagrance uit te dagen voor een duel tot de dood, sluipt Sir Turquine naar de achterkant van het kasteel.
Terwijl iedereen is afgeleid door Sir Lancelot aan de voorkant van het kasteel, weet Sir Turquine tegen de wanden van het kasteel op te klimmen. Eenmaal boven ondervindt hij weinig tegenstand. Iedereen kijkt naar het duel tussen Sir Lancelot en Koning Meliagrance. Vlotjes rent Sir Turquine naar de toren en bevrijdt snel Vrouwe Ysolde en haar bedienden, die maar wat blij zijn haar te zien.
Sir Lancelot de Ganis
Wanneer Sir Turquine weer wil vertrekken met Vrouwe Ysolde, komt Sir Lancelot ook net binnen, met zijn gevangene, Sir Meliagrance. Sir Turquine en Sir Lancelot besluiten hun antipathie jegens elkaar opzij te zetten en samen met Vrouwe Ysolde en Sir Meligrance terug te keren naar Hoge Koning Arthur, dan mag hij beslissen wat hij doet met deze onverlaat.
Wanneer de groep later die dag overnacht in het open veld, onderweg naar Camelot, hoort Sir Turquine dat Vrouwe Ysolde bezoek heeft die nacht in haar tent. Sir Turquine laat weten dat iedereen het kan horen. De volgende morgen beschuldigt Sir Meliagrance Vrouwe Ysolde van ontrouw aan haar Koning. Zij had een bezoeker, aangezien hijzelf vastgebonden was als gevangene kan het alleen Sir Lancelot of Sir Turquine zijn geweest. Sir Turquine zegt dat Lancelot als eerste de honneurs waar mag nemen. Sir Lancelot besluit om de leugens van Sir Meligrance te bewijzen met een duel.
Uiteraard wordt Sir Meliagrance in de pan gehakt door deze capabele ridder.
Voor de hele groep weer in Camelot arriveert heeft Sir Turquine nog een gesprekje met zijn schoonzus. Hij weet heus wel dat ze echt bezoek heeft ontvangen in haar tent. Aangezien Sir Turquine weet dat zij leiding geeft aan het hof der liefde kan het alleen Lancelot zijn geweest (Een combinatie van regel 1 (een huwelijk is geen excuus om niet lief te hebben) en regel 6 (Jongens beminnen niet)). En Turquine zegt dat hij achter de keuze van Ysolde zal staan, maar dat ze wel een keuze zal moeten maken. Hij baseert zich hierbij op regel 3 (Niemand kan gebonden zijn door dubbele liefde), regel 11 (wanneer openbaar gemaakt, sterft de liefde snel), regel 12 (wanneer de liefde makkelijk is, is zij weinig waard) en regel 30 (liefde gaat boven vereisten van politie, rijkdom of status).
Ysolde komt met een hele lijst smoezen, waarom zij Hoge Koning Arthur niet kan verlaten. met een somber gemoed laat Turquine Ysolde achter in Camelot.
Winterphase 539 / 540
In de familie van Turquine gebeurt dit jaar weinig.
