Translate

dinsdag 28 januari 2025

The Haunting

The Haunting (1963) is een klassieke horrorfilm van Robert Wise en gebaseerd op het boek The Haunting of Hill House van Shirley Jackson, dat ik zelf ook eens gelezen heb. Ik kan me ook herinneren dat ik de verfilming uit 1999 eens gezien heb, die was ook behoorlijk naargeestig.


In de film zien we Julie Harris en Claire Bloom (A Doll's House, Brideshead Revisited) in de belangrijkste rollen. 


Spoilers 

De film begint met een verteller die ons vertelt over Hill House, zijn vreemde eigenaar en de vreemde gebeurtenissen die het zijn sinistere reputatie hebben gegeven. Het werd ooit gebouwd door Hugh Crain (Lang) voor zijn vrouw en kind. Maar zijn eerste vrouw overleed, terwijl zij onderweg was naar het huis.  Zijn tweede vrouw kwam ten val in het huis en stierf. En zijn dochter leefde altijd alleen in het huis, uiteindelijk erfde haar verzorgster het huis, maar die verhing zichzelf daarna. Het huis is nu in handen van verre familie van de verzorgster. 

De verteller blijkt Dr. John Markway (Johnson) te zijn, een onderzoeker naar het paranormale. Hij wil, samen met drie onderzoekers (of eigenlijk proefkonijnen) tijd doorbrengen in het huis, om te bekijken wat er waar is van de verhalen. De eigenaresse geeft daar uiteindelijk toestemming voor. 

We volgen Eleanor Lance (Harris), een jonge vrouw die aan alle kanten onderdrukt wordt. Zij ziet haar tijd als onderzoeker in Hill House als een ontsnapping aan haar beroerde leefsituatie met haar zuster en zwager. Eenmaal aangekomen in Hill House, wordt zij meteen overweldigd door de sinistere architectuur en inrichting. En de onheilspellende woorden van de conciërge en huishoudster helpen ook niet. 

In het huis ontmoet zij al snel Theodora (Bloom), een onafhankelijke en vrijgevochten (en tikje lesbische) vrouw. In alle opzichten is zij een tegenpool van Eleonora, maar al snel staan zij op vriendelijke voet met elkaar. Daarna arriveren Dr. John Markway en Luke Sannerson (Tamblyn), de erfgenaam van het huis. Bijna meteen beginnen ook de vreemde gebeurtenissen. Er worden vreemde geluiden gehoord, vreemde stemmen en voetstappen. En het huis lijkt wel bijzonder geïnteresseerd in Eleanor.

De spanningen lopen steeds verder op. Is het huis daadwerkelijk bezeten, of proberen de verschillende logés zelf de boel te manipuleren? Iedereen bereikt een kookpunt wanneer Grace Markway (Maxwell) op komt dagen, John blijkt getrouwd te zijn. Eleanor neemt dit bijzonder zwaar op. Uiteindelijk ontvlucht zij het huis en rijdt zij zichzelf te pletter tegen de boom waar ook de eerste Mevrouw Crain haar einde vond. Iedereen vertrekt en het huis blijft achter. 

Conclusie

Geen wonder dat deze film een klassieker is geworden. Het huis is steeds aanwezig met zijn waanzinnige architectuur en inrichting. Het heeft duidelijk gediend als inspiratie voor Crimson Peak, waar ook een huis met bizarre architectuur een belangrijke rol speelde. Verder wordt er ook veel gebruik gemaakt van de zogenaamde Dutch Angles, wat het verhaal een nog vreemdere en waanzinniger aanblik geeft. 
De focus ligt vooral op Eleonora en haar ervaringen. Die worden uitgelegd door middel van haar eigen innerlijke stem. In het begin ligt het er wat al te dik bovenop, maar na een tijdje ga je helemaal mee in haar steeds waanzinniger overwegingen. 
En uiteindelijk wordt het nooit helemaal duidelijk. Wat gebeurde er nu echt? Spookt het? Was Eleonora altijd al waanzinning? Werd zij wreed gemanipuleerd door de mensen om haar heen. 

Zeker de moeite waard. 

  

zondag 26 januari 2025

Spellenavond Januari 2025

Oud en Nieuw is weer voorbij en het normale leven is weer min of meer begonnen (af en toe een feestje), en dat betekent dat de maandelijkse spellenavonden in 2025 ook weer begonnen zijn. Gisteren kwamen er nog best veel mensen over de vloer, die een spelletje wilden spelen. Een aantal mensen had aangegeven Mechs versus Minions te willen spellen, en Rising Tide kwam ook nog op tafel (kennelijk een combinatie die we leuk vinden?). 



Maar voor we daar aan begonnen had een vriend nog Tokyo Highway: Rainbow City meegenomen. Hiermee bouwt iedereen aan zijn eigen snelweg, die om alle belangrijke punten van Tokyo heen gebouwd moet worden. Het was een combinatie van Junk Art (vorig jaar nog een hit)  en een soort omgekeerd Mikado. Met vreemde vormen blijf je bouwen en vouwen. En zo lang als je maar niets omver gooit en steeds hoger bouwt, kun je punten krijgen. 

En je bouwt snelwegen. Het gaat niet om een soepele rij-ervaring, of efficiënt van A naar B komen. Het is de bedoeling dat je zo vaak mogelijk over (of onder) de snelweg van je tegenstanders heen gaat. En dan ligt een klein ongelukje natuurlijk snel op de loer. Al met al een geinig spel, ook geschikt voor de jongere doelgroep. 

Daarna wist ik nog met twee vrienden Nederland van het wassende water te redden, dus mijn avond kon niet meer stuk. 

donderdag 23 januari 2025

De Hobbit

Voor mijn verjaardag heb ik niet alleen de laatste hervertelling van de Odyssee gekregen, maar ook een Engelse versie van De Hobbit, een mooie hardcover versie met tekeningen van Alan Lee. 



Jaren geleden heb ik wel De Hobbit gelezen, maar in het Nederlands. En een versie hebben laatst ook voorgelezen aan ons jongste kind. En ik heb natuurlijk ook de trilogie Lord of the Rings, ook met de mooie tekeningen van Alan Lee. Maar deze had ik dan nog niet.

Spoilers

Het verhaal is alweer uit 1937, dus het mag allemaal geen verrassing meer zijn. 

Het verhaal begint met Bilbo Baggins, een Hobbit die in een hol onder de grond leeft. Hij leidt, samen met zijn dorpsgenoten een vrij gezapig en landelijk leven. Op een dag wordt dat volledig op zijn kop gezet door de komst van de Tovenaar Gandalf en dertien dwergen. Zij zijn op een missie om een drakenschat te roven. En hebben daarbij een inbreker nodig. Om de een of andere reden zien zij in Bilbo een prima inbreker. 

Thorin en zijn dwergen beleven samen met Bilbo een hoop verschillende avonturen. Zij komen langs het huis van Elrond, de Misty Mountains en uiteindelijk bij de draak Smaug in zijn Eenzame berg. Een draak is nog niet makkelijk te verslaan, maar met wat hulp van dappere mensen lukt het toch. Maar dan begint het gedonder, want inmiddels zijn er veel verschillende groepen op de hoogte van de missie van Thorin en de zijnen en de enorme drakenschat. 

Zal het Bilbo lukken om alles tot een goed einde te brengen? Zal hij eindelijk kunnen terugkeren naar zijn warme, comfortabele hol onder de grond? En zal de vreemde toverring die hij vond nog voor problemen zorgen?

Conclusie

Het is een klassieker en met reden. Het verhaal is duidelijk bedoeld voor een jongere (maar niet heel jonge) doelgroep. Het is redelijk spannend, maar de verschillende avonturen lopen steeds goed af. En uiteindelijk overwint het goede, zoals het hoort in sprookjes. Het is lang niet zo grimmig als het het vervolg In de Ban van de Ring. 
De verschillende karakters komen ook goed tot hun recht. Bilbo zit duidelijk tot over zijn oren in de problemen. De verschillende dwergen zijn zeer verschillend en duidelijk van elkaar te onderscheiden. En Gandalf is een mysterieuze tovenaar, met een heel andere missie van Thorin en de zijnen. Het is duidelijk dat er meer speelt in de wereld dan de plannen van de dwergen. 

Dit mag in niemands boekenkast ontbreken. 

zondag 19 januari 2025

Romancing the Stone

In de kerstvakantie had ik een hoop tijd over en ik keek Romancing the Stone (1984) van Robert Zemeckis. In de hoofdrollen zien we Michael Douglas (Fatal Attraction, Ant-Man and the Wasp) en Kathleen Turner. In een kleinere rol zien we nog Danny DeVito


Spoilers

Joan Wilder (Turner) is een alleenstaande (met kat!) schrijfster van romantische boeken en is daar behoorlijk succesvol mee. Maar ze leidt een wat saai en eenzaam leven in New York (hoe dan?) en ze is op zoek naar de ideale man (en vindt die natuurlijk nooit). 
Dan ontvangt Joan op een dag een pakketje uit Colombia, van haar zuster Elaine (Trainor). Ze is op weg naar een afspraak met haar uitgeefster Gloria (Taylor) en neemt het pakketje mee, zonder te bekijken wat het is. Terwijl Joan weg is, haalt een onaangename man haar flat overhoop. Eenmaal weer thuis treft Joan de ravage aan en dan gaat de telefoon. Het is haar zus Elaine, ze wordt gevangen gehouden in Colombia door criminelen Ralph (DeVito) en Ira en alleen als Joan het pakketje komt brengen, wordt ze weer vrij gelaten. 

En Joan stapt meteen op het vliegtuig naar Colombia. In Colombia wil zij de bus pakken naar Cartagena, maar dezelfde man, die haar appartement overhoop haalde, stuurt haar nu naar een bus die haar dieper het binnenland inbrengt. (Ik kan het niet laten, directe vluchten vanuit New York naar Colombia landden waarschijnlijk in hoofdstad Bogota. Vandaar naar Cartagena is iets meer dan 1.000km.). Ralph wilde Joan opwachten bij het vliegveld van Bogota, ziet dat zij de verkeerde kant op gaat en volgt haar. 

Joan blijft een Stadse vis uit het Colombiaanse water en leidt de buschauffeur zo af, dat er een botsing ontstaat met een geparkeerde auto. De passagiers stappen allemaal uit en vertrekken. Joan blijft wachten op de volgende bus, samen met de man die haar de bus inkletste. Als iedereen weg is, trekt hij zijn wapen en wil het pakketje afpakken. Het ziet er allemaal onaangenaam uit, maar dan komt de eigenaar van de geparkeerde auto terug. Dit is Amerikaan Jack T. Colton (Douglas). Hij weet Joan te redden en samen vluchten ze de jungle van Colombia in. 

Joan en Jack vatten het plan op om het pakketje eens te bekijken. Het is een kaart naar een oude begraven schat. Jack is wat ondernemender dan Joan en wil de schat zelf halen en dan de kaart aan de ontvoerder geven. Dan hebben ze Elaine en de schat! Joan gaat daar in mee en een wilde tocht naar de schat volgt. Ze worden op de hielen gezeten door Ralph en de mysterieuze Colombiaan die Joan naar de verkeerde bus verwees. 

Uiteindelijk komen alle intriges bij elkaar in Cartagena boven een put met krokodillen. Joan blijft achter met haar bevrijdde zuster. De slechteriken zijn allemaal verslagen, maar Jack is verdwenen met de Schat. Zal Joan ooit nog ware liefde vinden?  
 

Conclusie

Het is geen hele goede film, maar wel een prima combinatie van een Romantische film en een Avonturenfilm, met voor ieder wat wils. We hebben Turner als een moderne prinses, ze is mooi en redelijk slim, maar kan niet zoveel buiten haar beperkte wereldje. We hebben Douglas die onder zijn ruige uiterlijk wel een gouden hartje heeft en de beschavende hand van een vrouw kan gebruiken. Verder komen de slechteriken onaangenaam aan hun einde.  

Aan de andere kant, de film is niet zonder fouten. Inmiddels zijn de jaren '80 al wel weer even geleden en de film komt bij vlagen behoorlijk gedateerd over. Voor een vrouw met een succesvolle schrijvers carrière komt Joan wel erg wereldvreemd over. Achteloos racisme ten aanzien van mensen uit Colombia is ook heel ok. En bedreigde dieren vangen en smokkelen is hooguit een klein karakterfoutje. 

Desondanks, een geinig film om eens te kijken op een regenachtige middag. Douglas, Turner en DeVito werkten daarna nog samen aan Jewel of the Nile en War of the Roses. 

zaterdag 18 januari 2025

Weer een beeld aan diggelen

Inmiddels zou ik er toch aan gewend moeten zijn, maar nee. Iedere keer wanneer er iemand, wiens werk ik waardeerde, negatief in het nieuws komt, is het toch even een schok. Dit keer is het Neil Gaiman, schrijver van een flink aantal boeken (en basis voor film en TV) die ik heel leuk vond. 

Uit onschuldiger tijden

Afgelopen zomer werden de eerste beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag bekend, maar de volledige ernst en omvang werden mij niet heel duidelijk. Maar eerder deze week pakte Magazine Vulture groot uit met een enorm artikel over de precieze acties van Neil Gaiman. En die zijn verschrikkelijk. Meerdere vrouwen, allemaal veel te jong en veel te afhankelijk, deden uit de doeken hoe ze slachtoffer werden van Gaiman. En de beste verdediging van Gaiman komt neer op toegeven dat hij inderdaad seks had met al deze vrouwen, maar dat dat allemaal met wederzijdse instemming was. 

En het is allemaal nog verachtelijker omdat Gaiman zich er juist op liet voorstaan een feminist te zijn en minderheden te steunen. 

Dus...ik loop mijn boekenkast maar eens door om wat besmette boeken weg te doen. 

zondag 12 januari 2025

Uitdaging voor 2025 - Call of Cthulhu

Jaren geleden besloot ik eens om mezelf een uitdaging op te leggen, door eens in de week peulvruchten te eten in het Internationale Jaar van de Peulvrucht (in 2016). Daarna heb ik iedere maand een boek uit mijn jeugd herlezen (2017). En nog eens later heb ik iedere maand een Koning Arthur film gekeken (2018). Nu ben ik alweer bezig met een langlopend rollenspel, Call of Cthulhu. Dus daar hoort een nieuwe uitdaging bij.  

Welke films over de wereld van H. P. Lovecraft kan ik kijken in 2025? H. P. Lovecraft is natuurlijk de schrijver waar het allemaal mee begonnen is. Hij schreef verschillende griezelverhalen met als thema de nietigheid van de mens in een onmetelijk groot en onmetelijk oud universum. Een ander belangrijk thema was voor hem de angst voor het vreemde (en zeer veel racisme was hem niet vreemd). Zijn verhalen over monsters uit de ruimte of het totale gevoel van vervreemding wanneer je in een onbekende en onbegrijpelijke omgeving bent, lenen zich wel voor verfilmingen

Als ik op de IMDB kijk, is hij betrokken bij meer dan 290 projecten als schrijver. Daar moeten toch een aantal leuke films tussenzitten? In het verleden heb ik al eens een verfilming van Whisperer in the Darkness gezien, maar er is dus nog veel meer. Ik ga eens kijken of ik elke maand een Cthulhu film kan kijken. 

In het verleden zag ik al eens The Call of Cthulhu (2005) van Andrew Leman en de H. P. Lovecraft Historical Society. Zij hebben het gelijknamige verhaal van H. P. Lovecraft in 2005 verfilmd in de stijl van Stomme Zwart Wit films. Het oorspronkelijke verhaal is in 1928 gepubliceerd en heeft het hele idee van de cosmische horror en het monster Cthulhu geïntroduceerd aan de wereld.  



Spoilers

Het verhaal wordt vrij trouw vervolgd. We beginnen met Francis Wayland Thurston (Foyer), die aan zijn arts (Bolen) vertelt hoe hij in een psychiatrisch ziekenhuis terecht is gekomen. Het begon allemaal met de erfenis van zijn oudoom, Professor Agnell (Lucas). Deze is in 1927 overleden en liet alles na aan zijn achterneefje. Naast alle gebruikelijke spullen, ook een afgesloten kist vol met vreemde rapporten. Zijn oudoom Agnell gaf de opdracht om alles te verbranden, maar gegrepen door nieuwsgierigheid, begon Thurston toch de rapporten te lezen. 

Henry Wilcox
Het begint met een verslag uit 1925 van de gesprekken tussen Professor Agnell en kunstenaar Henry Wilcox in maart van dat jaar. Wilcox heeft een kleisculptuur gemaakt met een raar octopus - mens - monster en hij wil van archeoloog Agnell weten wat hij heeft gemaakt. Wilcox vertelt dat hij steeds dromen heeft en dan droomt van een eeuwenoude, vreemde stad, waar afbeeldingen van dit monster te zien zijn. Agnell herkent de beelden totaal niet. Na een zenuwinzinking stoppen de dromen van Wilcox en kan hij ze ook niet meer herinneren. Maar Agnell is gefascineerd en verzamelt allerlei krantenknipsels. Over de hele wereld waren er in die periode kunstzinnige, gevoelige types die last hadden van nachtmerries en andere geestelijke problemen. 

Inspecteur Lagrasse
Een ander verslag gaat over een ontmoeting die Professor Agnell in 1908 had op een bijeenkomst van de Archeologische Vereniging waar hij lid van was. Inspecteur Lagrasse (Mersault) van de politie van New Orleans was het jaar ervoor betrokken bij een politieactie in de moerassen rond New Orleans, en daar hadden zij een confrontatie met een groep mannen die lokale vrouwen en kinderen wil gebruiken in vreemde en ongezonde rituelen. Inspecteur Lagrasse wist de mannen allemaal op te pakken, maar hij vond ook een vreemd beeldje, van een soort octopus - mens - monster. En hij wil weten of de heren professoren het beeld herkennen. 
Professor Webb (Lynch, The Whisperer in the Darkness) herkent het beeldje. Jaren geleden deed hij onderzoek bij de Eskimo's. En een gecorrumpeerde sjamaan vereerde een vergelijkbaar beeldje. Ook die sjamaan was moorddadig en Webb verloor zijn oog bij die confrontatie. 

Zeeman Johanson
Het spoor lijkt dood te lopen. Iedereen die bij deze zaken betrokken was of meer kan weten is inmiddels dood of niet meer geïnteresseerd en Thurston wil de zaken laten rusten. Maar dan op een dag valt zijn oog op een oude krant uit 1925 met een artikel over het schip "Alert" dat met maar één bemanningslid was aangetroffen, dobberend op zee in de buurt van Nieuw Zeeland. Het verhaal van het overlevende bemanningslid Johanson is vreemd en het artikel vertelt verder weinig. Maar de data uit het artikel komen overeen met het verslag van professor Agnell over Wilcox in maart 1925. 
Thurston besluit naar Nieuw Zeeland te reizen om te kijken of hij meer informatie kan vinden. Daar hoort hij dat Johanson is teruggekeerd naar Noorwegen. Maar er is aan boord van de "Alert" wel een beeldje gevonden, weer een octopus - mens - monster. Thurston wil Johanson nu persoonlijk spreken en reist naar Noorwegen. 
 
Eenmaal aangekomen in Noorwegen, blijkt dat Johanson is overleden. Maar zijn weduwe wil zijn dagboek wel uitlenen aan Thurston. Deze begint te lezen. Johanson en de rest van de bemanning vonden de "Alert" zonder bemanning. Zij onderzochten de "Alert" en lazen in het logboek dat het onderweg was naar een onbekend eiland in de buurt. De kapitein besloot om de zaak verder te onderzoeken. Zij vonden het eiland, wekten een monster uit de krochten van de aarde op en gingen bijna allemaal ten onder. Alleen Johanson en één collega wisten te overleven. Johanson wist het monster te verslaan door het te rammen met de "Alert". 

Dit waanzinnige verhaal en de implicaties ervan hebben Thurston tot waanzin gedreven en hij slijt nu zijn dagen in een psychiatrische inrichtingen. Maar welk effect hebben zijn woorden op zijn arts?

Conclusie

Dit was een prima verfilming! Het verhaal The Call of Cthulhu leent zich prima voor een verfilming. Verder valt door de keuze voor een stomme film en zwart wit, valt het ook niet zo op dat het acteerwerk niet altijd even goed is. De wat overdreven acteerstijl hoort bij deze periode van films maken. En door de verschijning van Cthulhu een Stop - Motion animatie te maken, was het ook mogelijk om zijn verschijning echt eng te maken, met al zijn wriemelende tentakels. 
Verder stipt dit verhaal ook meteen verschillende horror elementen aan. Meer kennis is niet altijd beter. Professor Agnell en later zijn achterneef Thurston zijn (mede door moderne techniek als kranten) in staat om gebeurtenissen van over de hele wereld en uit verschillende tijden met elkaar in verband te brengen en gruwelijke conclusies te trekken over wat de mensheid te wachten staat. Het drijft Thurston en anderen tot waanzin. 
En zonder dat wij het weten, leven er onder het oppervlak van de aarde gruwelijke monsters. Zij zijn in staat om de gehele menselijke beschaving in een keer te vernietigen en we weten niet eens dat zij er zijn. En wanneer de sterren goed staan, zullen zij wakker worden. Het was puur geluk dat Johanson in de buurt was en de tegenwoordigheid van geest had om Cthulhu te rammen. Maar het is slechts een uitstel. 

Leuke, korte film om eens te kijken en een introductie te krijgen in de wereld van Lovecraft. 



zaterdag 11 januari 2025

De Twee Tijgers - Sandokan

Vorig jaar ben ik braaf geweest en kreeg ik van de Sint een mooi cadeau. Het was Sandokan: The Two Tigers van Emilio Salgari. De verhalen van Sandokan (dit is het vierde boek) van Salgari waren voor de Italiaanse bevolking wat Karl May was voor de Duitsers, een inkijkje in vreemde, exotische culturen, die in die tijd, de meeste mensen nooit van dichtbij zouden zien. 



Lang geleden keek ik al eens de TV - Serie Sandokan, gebaseerd op deze boeken. Die vond ik erg leuk en ik ben blij dat ik nu eens van de oorspronkelijke verhalen kan lezen. 

Dit verhaal vindt plaats tegen de achtergrond van de Indiase Opstand van 1857, waarbij Indiase sepoys in opstand kwamen tegen de Britse machthebbers. De opstand duurde vrij lang en was de grootste van de 19e eeuw. Uiteindelijk werd deze bloedig neergeslagen en uiteindelijk werd India onderdeel van het Britse Rijk met een onderkoning onder Koningin Victoria. 

Spoilers

Het verhaal opent in Maleisië. Sandokan en zijn vriend, de Portugees Yanez krijgen bericht dat hun vriend Tremail Naik in de problemen zit. Na eerdere avonturen wilde hij met zijn dochtertje Dharma van zijn oude dag genieten, maar door vijanden uit het verleden is Dharma nu ontvoerd! Tremail Naik vraagt om hulp! Sandokan en Yanez verzamelen meteen hun manschappen en zeilen van Maleisië naar India. 

Tremail Naik heeft zijn hoofdkwartier in de buurt van Calcutta. Wanneer Sandokan en Yanez daar aankomen, is al vrij snel duidelijk dat zij in de gaten gehouden worden. Van Tremail Naik horen zij dat het de cultus van Kali is, die Tremail Naik en Sandokan al eerder verslagen hebben, die weer terug is. Tremail Naik had ooit een priesteres van Kali ontvoerd en was met haar getrouwd, Dharma is hun dochter. De cultus wil nu de dochter opleiden tot nieuwe priesteres. 

Sandokan, Yanez en Tremail Naik trekken de moerassen van Sundarbans in, waar de cultus van Kali haar hoofdkwartier heeft. Daar komt het al snel tot een confrontatie in hun ondergrondse tempel. Maar hoewel Sandokan, Yanez en Tremail Naik de cultus een gevoelige slag weet toe te brengen, weten de grote spelers toch te ontsnappen met Dharma. De cultus heeft zich aangesloten bij de Indiase Opstand en zij gaan naar Delhi, om zich bij de rebellen te voegen!

Tegen de tijd dan Sandokan, Yanez en Tremail Naik aankomen bij Delhi, wordt deze inmiddels belegerd door de Britse troepen en ze kunnen alleen met veel moeite de stad inkomen. En dan moeten zij Dharma nog zien te vinden. En daarna moeten zij nog weer de stad weten te ontvluchten. En de cultusleden houden inmiddels een oogje open voor Sandokan en de zijnen. Dus ze worden betrapt en gevangen genomen, klaar om geëxecuteerd te worden. 

Gelukkig komt alles uiteindelijk toch nog goed. 

Conclusie

Dit is een geinig boek om te lezen. Er is niet heel veel diepgang voor wat betreft karakterontwikkeling of zeer gecompliceerd plot. Maar het is een avonturenboek in de stijl van Karl May of misschien zelfs Alexandre Dumas. Er zijn dappere, nobele helden, vuige slechterikken en mooie vrouwen. En het avontuur ontwikkeld zich snel. Er is de reis naar India, de spionage in Calcutta, de tocht door Sundarbans, de wanhopige race naar Delhi en uiteindelijk de laatste confrontatie. 

Superleuk om eens te lezen. Ik weet al wat ik volgend ga vragen. 

dinsdag 7 januari 2025

Call of Cthulhu XII - Glastonbury Tor

Het eerste jaar waarbij we de Call of Cthulhu tijdperken afgaan en in ieder tijdperk iets meemaken is alweer voorbij. We hebben de Cthulhu Invictus achter ons gelaten, en Cthulhu Dark Ages is ook alweer grotendeels voorbij, waarschijnlijk ronden we dat in april of mei wel af. En dan zullen we later dit jaar waarschijnlijk starten met Musketeers versus Cthulhu of Chulhu: Reign of Terror. 

In ieder geval, de problemen in Bath komen ook tot een hoogtepunt. 

Caedmon de Monnik 
Draca de Wijze
Cuthbert de Sterke
Benno Ben Salomo
Marcus Livim (afwezig)

31 maart 998, Bath

Ondanks dat Forstes verslagen lijkt, zit het de onderzoekers niet lekker. Allemaal zagen zij de oranje gele wolk opstijgen uit het gruwelijke, slangachtige lichaam van Forstes en zij zagen het wegdrijven naar het westen. Kan Forstes terugkeren? Met toestemming en een brief van Abt Ælfheah trekken zij te paard naar Glastonbury. In die richting zagen zij de wolk wegdrijven, bovendien staat daar de oudste kerk van Brittannië, nog gesticht door Josef van Arimatea zelf en gewijd aan Sint Michaël de Aartsengel. Sommigen zeggen dat Josef van Arimatea de Graal van het laatste avondmaal van Jezus en zijn apostelen mee heeft genomen naar Glastonbury en dat deze daar nog steeds bewaard wordt. 
Voor Draca de Wijze en Caedmon is dat een extra reden om eens in Glastonbury te gaan kijken. Zij realiseren zich dat de Graal een krachtig symbool is van wedergeboorte en het overwinnen van de dood, zoals Jezus dat beloofde aan zijn volgelingen. En de gevonden inscripties spreken ook over een Slang die de Zon wil verzwelgen en daarmee de wedergeboorte van de wereld onmogelijk wil maken. (Religion succes Draca, Mythos succes Caedmon). 
Draca de Wijze en Caedmon zijn bang dat het nog eens op een strijd aan kan komen, en zij nemen Eawulf en de overlevenden van zijn legertje mee. 




De tocht naar Glastonbury is zwaar. Zij moeten de Somerset Levels oversteken en dat is in deze tijd van het jaar een natte en modderige bedoening. Maar gelukkig weet Cuthbert de Sterke hen met vaste hand door alle plassen te leiden en steeds weer een droog pad te vinden (Tracking succes). Na twee miserabele dagen, arriveren zij dan in het dorp Glastonbury, terwijl de Tor boven hen uittorent. 

2 april 998, Glastonbury

De onderzoekers besluiten om meteen maar de Tor te beklimmen, naar de leefgemeenschap van de Monniken die daar wonen. Zij volgen het pad dat van het dorp de top van de heuvel op gaat. Het pad gaat niet recht omhoog, maar het draait steeds weer om de Tor heen, in allerlei slingers. het is Benno ben Salomo die zich realiseert dat dit pad niet alleen om de buitenkant van de Tor heendraait. Het draait op de een of andere manier ook naar binnen. Als ze weet hoe je het moet doen kan je het pad ook naar binnen volgen, naar een andere wereld. Is hier een toegang tot de onderwereld? (Insight succes Benno). Uiteindelijk arriveren zij dan bij de monniken. 

Deze leefgemeenschap is heel wat kleiner en bescheidener dan wat Caedmon en Draca de Wijze gewend zijn in Bath. De kerk is van hout. Er is geen groot klooster, maar verschillende gebouwtjes, die bij elkaar staan rond de kerk. Draca de Wijze klopt aan bij de deur van een gemeenschappelijk gebouw. De jonge monnik Thomas doet open. En na enig gepraat wordt de groep verwelkomd om te overnachten in het gemeenschappelijke gebouw. Er zijn verder geen andere gasten, alleen andere monniken.
Die avond neemt iedereen deel aan een avondmaaltijd van eenvoudige stoofpot met brood. De andere monniken zijn erg geïnteresseerd in de komst van de onderzoekers naar de leefgemeenschap van Sint Michaël op de Tor. Maar dat zal allemaal moeten wachten, tot zij morgen eerst met Abt Ælfweard hebben kunnen spreken.  
Die nacht slapen de onderzoekers allemaal op de grond in het gemeenschapshuis van de monniken, terwijl de monniken ieder in hun eigen cellen slapen. 

3 april 998, Abdij van Sint Michael

In de vroege morgen staat iedereen vroeg op om de Lauden bij te wonen. Wanneer de Draca de Wijze en Benno ben Salomo de kerk binnen willen gaan, zien zij in de boog van de toegangsdeur een als centrale steen een siertegel zitten. Hierop staat een afbeelding van Sint Michaël die Satan in de vorm van een Serpent overwint. (Insight succes). Zij zien dit als een voorzienig teken en als teken dat zij daadwerkelijk op de goede weg zijn. 
Tijdens de dienst valt het Benno ben Salomo op dat de monikken allemaal bloednerveus zijn. Zij voeren de rituelen uit alsof ieder moment Paus  Gregorius V zelf binnen kan stappen om te controleren of het allemaal wel goed gaat. Voor een kleine leefgemeenschap aan de rand van het Christendom is dat natuurlijk wel vreemd. Hij vermoed dat zij naar de juiste plek zijn gekomen, hier is iets vreemds aan de hand (Religion succes). Draca de Wijze en Caedmon zien niets, zij zijn juist wel tevreden over de aandacht voor de kleinste details van deze monikken (Religion fail).

Na de dienst kan de groep eindelijk een overleg hebben met Abt Ælfweard. Deze man van middelbare leeftijd ziet er vermoeid en gespannen uit. Cuthberd legt uit wat de onderzoekers komen doen en vertelt over de problemen die zij in Bath hebben gehad met wat uiteindelijk een demon uit de hel bleek te zijn. Abt Ælfheah heeft hen nu naar Glastonbury gezonden. 
Abt Ælfweard vertelt dan over zijn zorgen. Hij heeft het gevoel dat zijn leefgemeenschap belegerd wordt. Alleen door alle rituelen zo goed mogelijk uit te voeren, kan hij de spirituele aanvallen steeds afslaan. Hij is bang dat op een dag, zeer binnenkort, hij en zijn monniken zullen falen. En wat zal er dan gebeuren?
Hoe meer Abt Ælfweard spreekt, hoe meer Benno ben Salomo zich realiseert dat de Abt iets achter houdt. Hij weet dondersgoed waarom hij en zijn leefgemeenschap aangevallen worden! De Heilige Graal wordt hier bewaard. Dit symbool van wedergeboorte en wederopstanding is het doel van de aanvallen. En Abt Ælfweard houdt dat geheim, zelfs voor de meeste van zijn monniken! (Insight succes Benno). 




Wanneer de onderzoekers weer buiten staan, willen Caedmon en Draca de Wijze op de zoek naar de Heilige Graal, net als . Deze zal een machtig wapen zijn, tegen Forstes en de zijnen. Cuthberd de Sterke en Benno ben Salomo zijn daar niet van overtuigd. Al bijna 900 jaar wordt er gezocht naar de Graal. Zelfs de ridders van Koning Arthur, toch niet de minsten, hadden de grootste moeite om de Graal te vinden. Bovendien, waar is een Graal voor en hoe gebruik je die?

Benno ben Salomo leidt de weg, wanneer zij het pad van de Tor volgen, maar nu naar de Onderwereld. Het lijkt hem toe dat hij geen keuze heeft. Zijn voeten worden naar het pad getrokken, hij lijkt het tegelijkertijd te volgen en opnieuw te maken. Zijn vrienden volgen hem, samen met Eawulf en zijn acht volgelingen. 
Op een gegeven moment komt Benno bij een punt waar twee paden lijken te scheiden. Een pad gaat naar beneden, naar Glastonbury, een ander pad gaat naar de Onderwereld. Zonder problemen stapt Benno de Onderwereld in. Draca de Wijze en Caedmon volgen hem zonder problemen, net als Eawulf en een aantal van zijn volgers. Maar Cuthbert de Sterke en een aantal andere volgers blijven achter op de grazige helling van Glastonbury. Zij zien geen spoor meer van Benno en de zijnen. 

Benno, Draca, Caedmon en Eawulf staan nu in een donkere tunnel van Kalksteen en Leisteen. Wanneer zij deze tunnel volgen, komen zij al snel uit bij een grote grot. Zij kijken neer op groot afgodsbeeld van een enorme Slang. Meer Serpentmannen als Forstes zijn duidelijk bezig met een of ander ritueel. Benno vraagt zich af wat zij kunnen doen. Eawulf is gek genoeg nog het verstandigst en stelt voor dat zij nu terugkeren naar de bovenwereld. Forstes heeft een paar dagen geleden nog twee van zijn mannen gedood. En hier zijn er veel meer. Zij kunnen deze meute niet aan. 

Benno, Draca en Caedmon keren weer terug naar een paniekerige Cuthbert, die al probeerde een weg de heuvel in te graven. 

De onderzoekers realiseren zich dat Abt Ælfweard volledig gelijk had. Zij worden inderdaad belegerd en de gebeurtenissen uit Egypte van meer dan 700 jaar geleden herhalen zich nu in het groene en aangename Brittannië. Waarschijnlijk zal het ritueel van de Verbanning van Apep ook hier uitgevoerd moeten worden. Maar daarvoor hebben zij wel meer menskracht nodig. De krijgers van Eawulf zijn dapper, maar het zijn er maar acht. Ook de monikken zijn geen krijgers. 

De dichtstbijzijnde wereldse machthebber is waarschijnlijk Osmund, Earl van Dorset (Deze Osmund leefde later dan 998, maar aangezien hij ook patroonheilige werd van de krankzinnigen, konden we het niet laten). Ongetwijfeld kan Benno wel een slimme deal met hem regelen, om zo zijn legertje te mogen lenen. 
Het ziet er naar uit dat alles tot een hoogtepunt zal komen met Pasen, dat zal zijn op 17 april. 



vrijdag 3 januari 2025

Shin Godzilla

Oud & Nieuw vierden we traditioneel met eerst een film, en dit keer was dat Shin Godzilla (2016) van Hideaki Anno en Shinji Higuchi. Nadat we laatst al Godzilla Minus One hadden gezien, hadden we zin in meer monsterfilms. Deze film huurden we uit de Bibliotheek en konden we op de bank kijken. 


Spoilers

De film opent met een bootje dat verlaten wordt aangetroffen in de Baai van Tokyo. Wanneer de lokale politie het bootje onderzoekt en zich afvraagt waar de eigenaar gebleven kan zijn, ontploft plotseling de boot van de politie en wordt een tunnel onder de Baai van Tokyo ook vernield, een enorme ramp natuurlijk in een drukke stad als Tokyo. 

En wat doe je als overheid, wanneer een enorme ramp je hoofdstad platlegt? Dan richt je een commissie op, om met deze ramp om te gaan. De commissie lijkt nog goed van start te gaan, de ramp moet bestreden worden, mensen gered en verzorgd, slaapplaatsen ingericht. Daarvoor liggen allemaal draaiboeken klaar. Maar wat heeft de ramp nu veroorzaakt, en belangrijker nog, wie moet de schuld krijgen?

Een jonge, ambitieuze ambtenaar Rando Yaguchi (Hasegawa) denkt dat de ontploffing helemaal geen ramp was, maar het gevolg van een levend wezen. Als jonge blaag krijgt hij meteen te horen dat hij geen onrust moet stoken. Maar uiteindelijk blijkt hij gelijk te hebben. Het monster komt aan land en legt een groot deel van Tokyo in puin. 

Voor een monster als dit moet het leger worden ingezet! Maar het leger heeft maar een beperkte opdracht. Is dit monster wel een aanval van een buitenlandse mogendheid, of moet eerst de wet worden aangepast, zodat het leger legitiem ingezet kan worden? Een nieuwe commissie denkt daarover na en bereid wetswijzigingen voor. 

Ondertussen gaan foto's en films van het monster de wereld over. De Amerikanen bemoeien zich ook met de ramp. Zij laten weten dat een Japanse professor lang geleden onderzoek deed naar het monster, maar dat zij die informatie stil hielden, om geen paniek te veroorzaken. NU zeggen de Amerikanen meer hulp toe, en zij bombarderen Godzilla. Maar dat maakt Godzilla alleen maar heel boos, en in zijn woede begint hij kernstraling uit te stralen. De Minister President (Ôsugi) van Japan komt hierbij om, samen met een aanzienlijk deel van de Japanse regering. 

Niet alleen richt Godzilla waanzinnig veel schade aan, hij zorgt ook nog voor een diepe politieke crisis! Maar geen crisis zonder kansen! Nu veel van de oude garde is uitgeschakeld, staan er wat gretige jonge mannen klaar om hun kans te grijpen op het politieke toneel van Japan.  

De aanval van de Amerikanen en de nucleaire reactie van Godzilla hebben wel voor een respijt gezorgd. Godzilla is zoveel energie kwijtgeraakt dat hij in een soort winterslaap raakt en verstijft. De Japanners hebben even de tijd om een nieuwe oplossing te verzinnen. Een dappere commissie van ambtenaren en wetenschappers werken rond het klokje door en komen met een oplossing. Ze willen het bloed van Godzilla laten stollen, zodat het beest sterft. Maar de andere landen van de wereld willen zeker weten dat het werkt en geloven in de inzet van atoomwapens. En ze zijn prima bereid om heel Japan op te offeren als ze zeker weten dat Godzilla ook sterft. 

Het wanhopige plan van de Japanse Interim regering lijkt te werken. Godzilla is voorlopig geen gevaar meer. En de straling van Godzilla zal ook snel verdwijnen. Tokyo kan herbouwd worden en Japan kan herstellen. Maar de rest van de wereld heeft er weinig vertrouwen in en zij laten Japan weten dat als Godzilla weer tot leven komt, er onmiddellijk een atoomaanval uitgevoerd zal worden. Dat blijft dan als een zwaard van Damocles boven de geschokte natie hangen. 


Conclusie

Ook dit is een prima film. De focus ligt wat minder op Godzilla en wat meer op de reactie van de (vrij formele en hiërarchische) overheid. Voor allerlei crisissen liggen plannen en draaiboeken klaar, maar wat doe je als er iets gebeurt waar je echt nog nooit over hebt nagedacht? Dan grijp je terug op wat je kent, overleggen, commissie, afstemming en schuld doorschuiven. 
En in tijden van crisis laat iedereen zijn ware aard zien. Oudere politici willen graag dat alles hetzelfde blijft tot aan hun pensioen en maken zich meer zorgen om de fragiele machtsbalans tussen alle ministeries, dan om de problemen van de bevolking. De jonge politici zien dit als een kans om de macht te grijpen en eindelijke de oude sokken van het toneel te vagen (en vergeten de bevolking). In die zin was deze film het tegenovergestelde van Invaders from Mars, waarbij de overheid juist wel reageerde als een goed geoliede machine, die effectief reageert op een buitenaardse invasie. 

Verder is Godzilla dan niet veel in beeld, maar hij is wel erg eng, vooral in één van zijn latere incarnaties. Half Tokyo ligt in puin, in paniek proberen miljoenen mensen de stad te verlaten, en tegen de horizon afgetekend zie je dan het silhouet van het gruwelijke monster. De dreiging die daarvan uitging kwam mooi over. En de machteloosheid van de overheid om de bevolking te beschermen was ook beklemmend. 

Een interessante film, zeker de moeite waard. 


 

donderdag 2 januari 2025

Oud en Nieuw 2024 - 2025

Kerst is alweer voorbij, en zelfs de spellendag is alweer geweest. Dat betekent dat Oud en Nieuw alweer snel op ons afrazen. En dat hebben we weer volgens traditioneel recept afgehandeld. 




In de middag haalde ik vrienden D. en J. op, voor eerst een film (waarover later meer) en daarna een lekkere maaltijd en dan nog een spelletje tot 00:00. Inmiddels doen we dat ook al weer meer dan 10 jaar op die manier. Zo sluipen de tradities er langzaam aan toch in. En steeds veranderen ze een beetje. 
Ons oudste kind ging in de avond de hort op met vrienden en kwam pas laat weer thuis. Ons middelste kind moest werken en kwam nog even kort thuis om gelukkig nieuwjaar te wensen en vertrok toen ook naar vrienden. En onze jongste bleef de hele avond wakker. 

Die avond speelden we Mansions of Madness, wat wel vaker langs is gekomen tijdens Oud en Nieuw (in 2021 en in 2017). Dit keer speelden we Escape from Innsmouth. Net als in het verhaal The Shadow over Innsmouth moeten we proberen om te ontsnappen uit het dorp Innsmouth, terwijl we achterna gezeten worden door afgrijselijke, onmenselijke inwoners van Innsmouth. Ondanks onze dappere inzet, waren we toch niet in staat om te ontsnappen uit Innsmouth en werden we uiteindelijk geofferd aan de vreselijke goden. Een van ons was echter waanzinnig geworden van alle gruwelijkheden en sloot zich vrijwillig aan bij de onmenselijke cultisten. Dat telt als een gelukkig einde in de wereld van Cthulhu.

En voor we het wisten was het al weer 00:00 en ging er weer heel erg veel vuurwerk de lucht in. Dat was natuurlijk wel een beetje gek, aangezien de gemeente al een paar jaar een vuurwerkverbod hanteert. En sinds Corona was de klad er wel een beetje ingekomen, wat vuurwerk in ons dorp betreft. Dus het was bijzonder om te zien hoe lang en hoe veel vuurwerk er werd afgestoken. Er waren duidelijk wat mensen die flink geinvesteerd hadden in mooi siervuurwerk. En ons dorp was niet de enige, er is tijdens de jaarwisseling weer meer dan voorgaande jaren verknald. 

In ieder geval, 2025 is begonnen en het is maar afwachten wat ons dat allemaal gaat brengen.